Bashang kiyinib olgan kishi bozorda aylanib yurib, yog‘ sotadigan ayolga duch keldi.

Kishi: Ey sen, nima sotyapsan? - dedi.
Ayol: Yog‘ sotyapman, janob. - dedi.
Kishi: Ko‘rsatginchi! - dedi.
Ayol boshidagi yog‘ idishini tushirayotganida u kishining chiroyli kiyimining ustida bir necha tomchi sachradi. Gʻazabi kelib: Ey ayol, aqling joyidami? Libosimni rasvo qilding! Pulini to‘lamaguningcha, joyimdan jilmayman! - dedi.
Ayol: Kechiring, janob. Bexosdan bo‘ldi. Men bir miskin ayolman. Qanday to‘layman? - dedi.
Kishi: To‘lamaguningcha ketmayman! - dedi.
Ayol: Qancha turadi, kiyimingiz? - dedi.
Kishi: Ming dirham! - dedi.
Ayol: Shuncha pul menda nima qilsin? - dedi.
Kishi: Buyog‘i bilan ishim yo‘q! To‘laysan, vassalom! - dedi.
Ayol: Rahmingiz kelsin, janob. Meni sharmanda qilmang! - dedi.

U kishi ayolga dag‘dag‘a, janjal qilayotganini eshitib bir yigit keldi. Ayoldan so‘radi. U voqeani aytib berdi.

Yigit: Men beraman, o‘sha mablag‘ni! - dedi, va ming dirham berdi. Kishi bittalab sanab olib, ketishga shaylangandi.
Yigit: Ko‘nglingiz joyiga tushdimi? - dedi
Kishi: Nima demoqchisan? - dedi.
Yigit: Kiyimning pulini oldingizmi? - dedi.
Kishi: Ha! - dedi.
Yigit: Kiyim qani? - dedi.
Kishi: Nima? - dedi.
Yigit: Sizga kiyimlaringizning pulini berdik. Uni sotib oldik. Bizga bering, endi! - dedi.
Kishi: Yalang‘och ketamanmi? -dedi.
Yigit: U yog‘i bilan ishim yo‘q!- dedi.
Kishi: Kiyimni bermasamchi? - dedi.
Yigit: Unda pulini bering! - dedi.
Kishi: Ming dirham - a? - dedi.
Yigit: Sizga bergan narxni so‘ramayapmiz! - dedi.
Kishi: Ming dirham, berding-ku? - dedi
Yigit: Uni ikki ming dirhamga sotamiz! - dedi.
Kishi: Juda ko‘pku? - dedi
Yigit: Qimmatlik qilsa, marhamat, xohishingiz. Kiyimni bering! - dedi.
Kishi: Meni sharmanda qilmoqchimisan? - dedi.
Yigit: Biroz oldin siz ham bu ayolni sharmanda qilmoqchi edingiz-ku? -dedi.
Kishi: Bu - zulm, - dedi.
Yigit: Zulm haqida SIZ gapiryapsizmi?! - dedi.

Kibrli kishi xijolat bo‘lib, boshini egdi. Pulni yigitga qaytarib, ayolni kechirdi.
Yigit u pullarni ayolga hadya qildi. Voqea guvohlari yigitni duo qilishdi.

Ibrat:
➖Muammolarning yechimi zakovvat, hikmat va ba’zan qurbonlik talab qiladi.
➖Ojizlarning xo‘rlanishiga indamay qarab turishingiz, imoningizning o‘ta zaifligidan dalolatdir.
➖Mazlumlarni qo‘llash, siz uchun arzimas ishdir. Lekin u uchun unutilmas yordam bo‘ladi.
➖Kibr insonni boshqalar oldida qiymatini tushiradi. Gunohga sabab bo‘ladi. 

@status_ibratli🕊

Agar sizga sinovlar kelayotgan bo'lsa shuni biling-ki, Alloh sizni unutmabdi!

@status_ibratli🕊

Amal va Mukofot

Bir kishi uyida un qolmaganligi sabab bug‘doyni eshagiga ortib, tegirmon tarafga qarab yo‘l olibdi. Yetib borgach, bug‘doyni tushirib olishi bilan eshagi qochib ketibdi. Bug‘doyini tegirmonchiga topshirib, eshagini qidirishga chog‘lanibdi. Eshagini ortidan qidirib borib topa olmabdi. Bu orada juma namozi yaqinlashganini ko‘rib: “Sen qayerga borsang boraver, men Rabbimni huzuriga boraman” deb, masjidga qarab yo‘l olibdi.
Juma namozini ado etgach, o‘ylanib qolibdi, tegirmondan unni olib ketay desa, eshagi yo‘q, noiloj uyga qaytibdi.
Uyiga yaqinlashgach, eshakning ovozi eshitilibdi, xayron bo‘lib xotinidan so‘rasa, eshakning o‘zi uyga qaytib kelgan ekan.
Xotini unga: “Qorningiz och bo‘lsa kerak, yangi undan non yopdim, keltiraymi?” – debdi. U yana xayron qolibdi. Un tegirmonda qolgan, uyda un qolmagan bo‘lsa, xotini qaysi yangi undan non yopganini so‘rabdi. Xotini: “Qo‘shnimiz ham tegirmonga borgan ekan, tegirmonchi bizning unimizni ham qo‘shib bervoribdi. Unimiz ham, eshagimiz ham o‘z oyog‘i bilan kirib keldi”, - debdi kulib.
Kishi xotinidan bo‘lgan ishlarni eshitib: “Allohim men sening bir amringni ojizlik bilan bajardim, evaziga shuncha ehtiyojimni qondirding. Senga qanchalar shukr qilsak ham kam, O‘zingga behisob shukrlar bo‘lsin!” – debdi.

@status_ibratli🕊

Seni hurmat qilib, yaxshi ko‘rgan insonga yomonlik qila ko‘rma. Senga muhtoj bo‘lib turgan shaxsga "men mashg‘ulman" deb aytma. Senga ishongan shaxsni aldama. Seni doim eslab turadigan shaxsni sen unutma!

@status_ibratli🕊

Ota ayoli va uch nafar farzandini qoldirib, olis safarga otlandi. Farzandlari otasini juda qattiq yaxshi ko‘rishar va hurmat qilishar edi. Ota birinchi maktubini yo‘lladi. Farzandlar xatni yuzlariga surtdilar, o‘pdilar, ammo uni ochib o‘qimadilar, uni artib-surtib, ehtiyot qilib olib qo‘ydilar. Ba’zida ular maktubni olib, ustidagi changlarini artib, yana avaylab-asrab olib qo‘yar edilar. Ota yuborgan keyingi maktublar ham ochilmay shu tarzda ehtiyot qilindi.
Yillar o‘tdi. Ota o‘z oilasiga qaytib keldi, ammo uyda birgina o‘g‘ildan boshqa hech kim yo‘q edi.
Ota: “Onang qani?” – deb so‘radi. O‘g‘il: “Onam og‘ir kasalga chalindi. Ularni davolatishga pulimiz yo‘q edi, vafot etdilar!” – dedi.
– Nega unday bo‘ldi? Birinchi xatimni ochmadinglarmi? Men sizlarga mablag‘ yuborgan edim-ku!
– Yo‘q.
– Akang qani?
– Akam yomon bolalar bilan tanishib qoldi, onam vafot etgani sababli unga nasihat qilib, to‘g‘ri yo‘l ko‘rsatadigan hech kim yo‘q edi, akam o‘sha do‘stlariga qo‘shilib bizni tashlab ketdi.
– Nega unday bo‘ldi?! Men axir unga yomon sheriklardan uzoq bo‘l, deb yozgan nasihatlarimni ochib o‘qimadimi? Men unga yonimga borgin, deb yozib yuborgan edim-ku!”
– Yo‘q, ochib o‘qimadik!
– Opang qani?
– Opam siz aytib ketgan yigitga turmushga chiqdi, ammo uning turmushi yaxshi bo‘lmadi.
Otaning jahli chiqib ketdi: “Ahir maktublarimni o‘qidinglarmi?! Men opangga u yigitga turmushga chiqmasligini, u yigit haqida yomon gap-so‘zlar eshitganimni yozib yuborgan edim-ku!”
O‘g‘il: “Yo‘q. Biz maktublarni mana bu chiroyli qutiga avaylab-asrab solib qo‘ygan edik, faqat ba’zi-ba’zida ularni olib o‘pib, yuzlarimizga surtib qo‘yar edik, ammo biror marta ochib o‘qimabmiz!” – dedi.

Men bu oila haqida fikrlab ko‘rdim. Otaning maktublarini o‘qimay, ulardan foydalanmay qanchalar nochor ahvolga tushib qoldi bu oila. Ular maktublarni avaylab-asrash bilan kifoyalandilar, xolos.
Shundan so‘ng Mus'hafga qaradim.... Uyimdagi kitob javonimda chiroyli muqovaning ichidagi Qur’oni karim.... oh, men notavon!
Axir men ham otaning maktublarini o‘qimay, ehtiyotlab olib qo‘yadigan o‘g‘illarga o‘xshab Allohning bandalariga yuborgan risolasini o‘qimay olib qo‘yibman-ku!
Nahot men uni o‘qimasam, undan foydalanmasam! Axir u hayotimning dasturi bo‘lsa. Shu zahoti Allohga istig‘for aytib, mus'hafni qo‘limga oldim va uni hech qachon tark etmaslikka qaror qildim...!

@status_ibratli🕊

Sizdan uyalaman, ota!

Dugonalari bilan kechki ovqatga bormoqchi bo‘lgan qiz ikki kun oldin yangi kiyim mojarosini boshladi. Erkalik bilan ota-onasini noqulay ahvolga solar, ko‘ngliga ozor beradigan, g‘ururini sindiradigan so‘zlarni gapirardi. Ota-onasining qo‘li kaltaligini yuziga solayotgan qiz, ularni chorasizligi tufayli nadomatga qo‘yayotganini mulohaza qilmas, shartakiligini qo‘ymasdi.
– Dugonalarim bir marta kiygan libosini hech qachon qaytib kiymaydi. Men bo‘lsam yalinib-yolvorib sizlarga bittagina yangi ko‘ylak oldirolmayman!, derdi.
Otasi mung‘ayibgina chorasizligini anglatarkan, qiz unga parvo ham qilmasdi. Eski-tuski narsalarni olib sotish bilan shug‘ullanib, ro‘zg‘orini amal-taqal o‘tkazayotgan betob ota, qishning sovuq kunlarida ishi biroz yurishmayotganidan taraddudlanardi.
– Sizdan uyalaman, dada!, dedi qiz otasiga tik qarab. Qo‘li kalta betob otaning tizzalari qaltiradi. Ko‘z yoshlari qalbiga oqdi.
Kechki taomni jimgina yedilar. Oqshom oilaboshi qizi kiymoqchi bo‘lgan kiyimning narxini onadan so‘radi. Yuragi achishib og‘riyotgan ota pulni qanday bo‘lmasin topib, qiziga tutqazishni o‘ylardi. Ertasi kuni ota ertalab qovog‘idan qor yog‘ayotgan qizning qo‘liga ikki yuz ellik lira berdi. Pulni ko‘rib qizning chehrasi yorishdi. Tongda savdo markaziga otlandi. Ko‘z ostiga olib qo‘ygan ko‘ylakni xarid qildi. Yangi kiyimning zavqi rutubatli havoda qizning ruhiga iliqlik baxsh etdi. Baxtdan sarmast, go‘yoki uchib-qo‘nib kechki ovqatga bordi.
Uyga qaytib ham otasining dardi bilan parvo qilmay, telefonga yopishib kechki ovqatning muhokamasini qilish uchun dugonalari bilan gap sotishga tushib ketdi. Lekin kundan kunga otasining yo‘tali bosilmay, isitmasi tushmayotganiga ahamiyat bermadi. Xayolida yangi ko‘ylagi va bu kiyimda kechki ovqatga malikalarday hammaning e’tiborida bo‘lgani jonlanardi, xolos. Onasi yo‘qsillik sababli erini hatto kasalxonaga olib borolmayotganidan o‘ksinib, ko‘z o‘ngida umr shami so‘nib borayotgan juftiga chorasiz termulardi.
Bir necha kundan keyin otaning uzoq davom etgan yo‘tali tongga yaqin to‘xtadi. Peshinga yaqin yuvg‘ich otasini yuvib-tarab, kafanlash uchun olib kirib ketar ekan, qiz hanuz otasining o‘limiga ishongisi kelmasdi. Qo‘ni-qo‘shnilar masjid ayvonida o‘zaro shivirlab “Qizi istagan kiyimni olib berish uchun, ust-boshini sotib, qishning sovug‘ida kasali battar xuruj qilibdi sho‘rlikni” deganini eshitganida befoyda pushaymonlik otashida qovurilgani bilan endi kech edi. Endi hech qanday kiyim erka-tantiq qizni ota mehriday isitolmasligini anglab yetdiyu, ammo kechikdi...

© Umida ADIZOVA tarjimasi

@status_ibratli🕊

Kun kelib shunday eshiklar ochiladi-ki, siz avval yopilgan barcha eshiklar uchun Robbingizga shukr qilasiz!

@status_ibratli🕊

E’TIBOR VA ISHONCH SAMARASI

Keksa ustoz shogirdiga dedi:
- Xonamizdagi jigarrang narsalarni sanab ber!
Shogird bir oz kuzatib, bu rangdagi ancha-muncha narsalarni aytdi.
- Endi esa ko‘zlaringni yum, - dedi ustoz. Shogird aytilganidek qilgach, ustoz ko‘k rangdagi buyumlarni birma-bir sanashni buyurdi. Yigit dovdirab qoldi:
- Men ularga e’tibor qilmadim...
Ustoz dedi:
- Unda ko‘zlaringni ochib qara!
Shogird xonaga ko‘z yugurtirib, hayratda qoldi - ko‘k rangli buyumlar ancha edi!
- Oldiniga jigarrang narsalar haqida so‘rab, keyin ko‘zim yumuq holda ko‘k ranglilarini sanashimni talab qildingiz... - xafa bo‘ldi shogird.
Keksa ustoz tabassum qildi:
- Mendan xafa bo‘lma. To‘g‘ri xulosa chiqar, o‘g‘lim. Inson hayotida har xil hodisalarga duch keladi va ba’zilar nimagadir voqealarning faqat yomon tomonlarini ko‘radi. Yaxshi taraflariga e’tibor bermaydi.
- Meni ham har doim yomonliklarga tayyor turishni o‘rgatishgan, shunda hech qachon sarosimaga tushib qolmaysan, deyishgan. Agar, aytganingizdek, hamma narsadan faqat yaxshilik kutsam, yomonlikka duch kelganimda dovdirab qolmaymanmi?
- Yo‘q, - dedi ustoz. - Hayotdagi ko‘p yaxshiliklarni e’tirof etmasligimiz - yomon oqibatlarni kutib yashashimiz natijasi. Kishilarni bugunning sinovlari emas, kechagi ishlardan pushaymonlik, ertangi kundan qo‘rquv tushkunlikka tushiradi. Agar qoqilishni kutib, xavotirda yursang, albatta, qoqilasan. Har bir ishning yaxshi tomoni bo‘ladi, deb ishonsang, uni izlaysan va topasan.


@status_ibratli🕊

Agar dunyo mahkamasida adolat topolmasangiz, ishingizni oxirat mahkamasiga oshiring. Unda farishtalar guvoh, da’volar yozib qo‘yilgan va qozi esa Allohdir!

@status_ibratli🕊

HAMMA GAP YAXSHI NIYATDA

Rivoyatlarda kelishicha, bir kishi uylanganidan keyin ishlari yurishgandan yurishibdi. Banda ekan-da, bir kuni ko‘nglidan kibrli o‘ylar o‘tibdi: "Bu ajoyib xislatning, chiroyli hayotimning sababi taqvoda. Alloh taolo taqvoli bandasini shunday mukofotlaydi..." deb rohatlanibdi.
Dasturxon boshida ayoliga: "Hammaning eri ham mendek emas..." kabi gaplarni aytibdi. Ayoli indamay kulib qo‘ya qolibdi.
Shu gapdan keyin oradan bir hafta o‘tibdi. Er negadir kundan-kun tushkunlikka tushib boribdi. Ayoli bu holning sababini so‘raganida, afsus bilan:
– E, nimasini aytasan, xotin, oldinda bo‘ladigan ishlar tugul, uzoqroqdagi narsalarga ham ko‘zim o‘tmay boryapti. Ishlarim ham orqaga tortdi, – debdi.
Ayol tabassum bilan javob beribdi:
– Siz halol topib keltirganlaringiz faqat vujudimizga emas, ruhiyatimizga ham quvvat bo‘lsin, deb o‘choq boshida doim tilimda duo, ko‘nglimda yaxshi o‘ylar bo‘ldi. To o‘tgan hafta ne’matlarni o‘zingizdan bilguningizga qadar... Bir haftadan beri o‘sha odatimni tark etdim. Sizdagi bor yaxshiliklarda mening ham hissam katta ekanini his qiling, deb o‘yladim o‘zimcha. Aslida men ham xato qildim. Barcha ne’matlar Allohdan ekanini ikkalamiz ham unutdik. Parvardigor kibr qilganimiz uchun bizlarni kechirsin...

@status_ibratli🕊

Ko‘p yaxshi so‘zlar aytishingiz mumkin, lekin qilgan ishingiz kimligingizni ko‘rsatadi...

@status_ibratli🕊

Do‘stlardan uzoqlashish - qalbga ozor beradi. Allohdan uzoqlashish - qalbni o‘ldiradi!

@status_ibratli🕊

Gʻamginlik hayotning bir qismi bo‘lishi mumkin, lekin butun hayotingizga hukmronlik qilishiga ruhsat bermasligingiz kerak.

@status_ibratli🕊

Odamlar bilan olovga muomala qilganingdek muomala qil, foydalaridan bahramand bo‘lginu, kuydirishlaridan ehtiyot bo‘l!

@status_ibratli🕊

O‘tmishda taqvodor bir kampir bo‘lgan ekan. Haqiqatan, taqvosi mustahkam, har ishda Allohni vasiyla qiladigan, har ishda Unga yuzlanadigan qariya kampir!!!
Har kuni erta saharlab hovlisiga chiqar, qo‘ni-qo‘shnisiga ham eshitiladigan qilib duo qilar ekan:

“Allohim! Bizga bergan mana shu ne’matlaring uchun cheksiz shukronalar bo‘lsin! O‘zingga hamdu-sanolar bo‘lsin!”

Bu kampir duo qilib bo‘lishi bilan, har safar qo‘shni ayolning ham ovozi eshitilar ekan:
“Alloh yo‘q, hey kampir. Alloh yo‘q.”!
Bunday og‘ir gaplardan kampirning dili og‘risa ham, asablari tarang bo‘lsa ham, o‘z odatini tark etmas, yana har kuni ovozi boricha, chin dildan duo qilaverar ekan.
Xullas, buni yoqtirmaydigan o‘sha qo‘shni ayol kunlarning birida kampirni masxara qilmoqchi bo‘libdi.
Do‘konga borib, turli-tuman meva-chevalar, sabzavotlar, non, oziq-ovqat mahsulotlari olib, xaltalarga joylabdi va kampirning eshigi yoniga qo‘yib ketibdi.
Ertasi kuni kampir eshikni ochib, turfa xil ne’matlarni ko‘rgach, o‘zida yo‘q hursand bo‘lib, baland ovozda duo qila boshlabdi:
“Senga cheksiz shukrlar bo‘lsin, Allohim! Yuborgan ushbu ne’matlaring uchun, bergan rizqlaring uchun cheksiz shukrlar bo‘lsin…”
Shu payt, daraxt ortiga yashirinib, uni kuzatib turgan qo‘shni ayolning ovozi eshitilibdi:
“Eh, qarigan kampir- a. Aytdim-ku Alloh yo‘q deb! Bu ne’matlarni Alloh emas, men olib keldim!”
Shunda taqvodor qariya aslo taajjublanmay debdi-ki:~
“Ey Mehribon Robbim! Senga naqadar ko‘p shukr qilsam ham ozdir! Ham ushbu ne’matlaringni yuboribsan, ham pulini mana bu shaytonsifat bandangga to‘latibsan!
Sening borligingga doimo ishonganman va bundan keyin ham to umrimning oxirigacha ishonib yashayman, Allohim…”!!!

@status_ibratli🕊

Ehtimol zulm qilish orqali o‘zingiz istagan barcha narsani qo‘lga kiritarsiz. Lekin bitta mazlumni duosi bilan qo‘lga kiritgan barcha narsangizni qo‘ldan boy berasiz.

@status_ibratli🕊

Turmush qurish yoshidagi qiz, oilali bo‘lishdan bosh tortardi. Undan hamkasblari buning sababini so‘rashdi.
- Siz yosh, go‘zal qiz bo‘lsangiz, maktabda o‘qituvchi bo‘lib ishlasangiz, nima uchun turmushga chiqmaysiz?

Qiz dedi:
- Bir necha yillar oldin, bir ayol bo‘lgan ekan. U o‘g‘il tug‘ishni istarkan-u Alloh unga doim qiz berarkan. Oltinchisiga homilador bo‘lganida eri:
-Agar yana qiz tug‘sang, uni boqmayman, berib yuboraman, - derkan.
Ayol juda qo‘rqarkan. Umid qilib duo qilarkan. Lekin, Alloh oltinchisiga ham qiz bilan siylabdi. Eri g‘azab otiga minib, chaqaloqni masjidning oldida qoldirib chetdan kuzatibdi. Hech kim olmabdi. Uni ko‘tarib uyga qaytibdi. Ayol juda xursand bo‘libdi. Lekin er taslim bo‘lmabdi. Har kuni bomdod namozidan oldin chaqaloqni masjid oldida qoldiraverar, uni esa hech olmas edi. Ota bu ishdan charchamasdi. Oradan muddat o‘tib ayol yana homilador bo‘libdi. Va nihoyat o‘g‘il ko‘ribdi. Ammo ularning to‘ng‘ich qizlari hech qanday sababsiz vafot etibdi. U har gal homilador bo‘lib o‘g‘il tug‘ar, qizlari esa birin ketin vafot etishardi. Faqatgina o‘sha ota voz kechmoqchi bo‘lgan qiz qolibdi. O‘sha qiz - menman! Turmushga chiqmasligimning sababi, otam keksayib qoldilar. Ularga qaraydigan odam yo‘q. Ukalarim hali kichik. Ular oyda bir marotaba otamni qo‘rgani keladilar. Qushlardek yana uchib ketadilar. Otam esa, har kuni menga qilgan ishlaridan afsuslanib yig‘laydilar. 

@status_ibratli🕊

Qadimda ezgu ishlarni ko‘p qilishardi, lekin gapirishmasdi. Keyin ham qiladigan, ham gapiradiganlar keldi. Endi esa faqat gapirishmoqda...

© Umar ibn Horis

@status_ibratli🕊

Bir odam donishmandning huzuriga kelib:
– Siz mudom yaxshi kayfiyatda yurasiz va hech qachon jahlingiz chiqmaydi. Menga ham o‘zingiz kabi inson bo‘lishimga yordam bering, – debdi.
Donishmand biroz o‘ylanib unga kartoshka va qop olib kelishini buyuribdi. U qopni olib kelgach:
– Mabodo biror kimsa seni xafa qilgudek bo‘lsa, undan g‘azablansang, o‘sha odamning ismini kartoshkaga o‘yib yozda, o‘sha kartoshkani qopingga solib qo‘y”, – debdi.
– Bor yo‘g‘i shumi? – ajablanibdi u.
– Yo‘q, bu hali hammasi emas, o‘sha odamlarning ismi bitilgan kartoshkalar solingan qopni o‘zing bilan birga olib yurishing kerak! Maslahat so‘rovchi donishmandning huzuridan ketarkan o‘zidagi illatdan qutilish uchun uning aytganlarini so‘zsiz bajarishga jazm qildi. Shundan so‘ng oradan bir oz vaqt o‘tdi. Kunlar o‘tgan sari uning qopi kartoshkalar bilan to‘lib og‘irlashib qoldi. Qopni doim o‘zi bilan olib yurish nihoyatda noqulaylik tug‘dirib, o‘yib ismlar yozilgani sababli kartoshkalar achiy boshladi. Ana shundan so‘ng badbo‘y hid anqiyotgan kartoshkalardan forig‘ bo‘lishning chorasini izlab yana donishmandning huzuriga borib:
– Bu kartoshkalardan qanday qutulishni bilolmayapman. Birinchidan qop juda og‘ir, ikkinchidan, kartoshkalar achiy boshladi. Boshqa biron narsa taklif qiling? – debdi. Biroq donishmand uning gapiga unamabdi, – Ko‘rdingmi, insonlarning qalbida ham xuddi shu holat vujudga keladi, ammo biz buni ilg‘amaymiz. Ishlarimiz ko‘nikishlarga, ko‘nikishlar fe’l-atvorga, fe’l-atvorimiz esa qabih odatlarni o‘zlashtiruvchi inson bo‘lishimizga sababchi bo‘ladi. Men senga shu hodisani o‘z ko‘zing bilan ko‘rishing uchun zamin hozirladim. Arazlash yoki birovni xafa qilishdan oldin mana shu hodisani ko‘z oldingga keltir, – deb unga saboq beribdi.

@status_ibratli🕊

Ishlaringda barchasi chalkashib ketsa, buni yo‘li oson, fikrlaringni jamlaysan va aqling yordamida barchasi joyiga qo‘yib olasan. Ammo, qalbingda barchasi chalkashib ketsa, buning yechimi mushkuldir. Chunki, aqling tishi qalbga o‘tmaydi!

© Oqil To‘raqul

@status_ibratli🕊