Turmush qurish yoshidagi qiz, oilali bo‘lishdan bosh tortardi. Undan hamkasblari buning sababini so‘rashdi.
- Siz yosh, go‘zal qiz bo‘lsangiz, maktabda o‘qituvchi bo‘lib ishlasangiz, nima uchun turmushga chiqmaysiz?
Qiz dedi:
- Bir necha yillar oldin, bir ayol bo‘lgan ekan. U o‘g‘il tug‘ishni istarkan-u Alloh unga doim qiz berarkan. Oltinchisiga homilador bo‘lganida eri:
-Agar yana qiz tug‘sang, uni boqmayman, berib yuboraman, - derkan.
Ayol juda qo‘rqarkan. Umid qilib duo qilarkan. Lekin, Alloh oltinchisiga ham qiz bilan siylabdi. Eri g‘azab otiga minib, chaqaloqni masjidning oldida qoldirib chetdan kuzatibdi. Hech kim olmabdi. Uni ko‘tarib uyga qaytibdi. Ayol juda xursand bo‘libdi. Lekin er taslim bo‘lmabdi. Har kuni bomdod namozidan oldin chaqaloqni masjid oldida qoldiraverar, uni esa hech olmas edi. Ota bu ishdan charchamasdi. Oradan muddat o‘tib ayol yana homilador bo‘libdi. Va nihoyat o‘g‘il ko‘ribdi. Ammo ularning to‘ng‘ich qizlari hech qanday sababsiz vafot etibdi. U har gal homilador bo‘lib o‘g‘il tug‘ar, qizlari esa birin ketin vafot etishardi. Faqatgina o‘sha ota voz kechmoqchi bo‘lgan qiz qolibdi. O‘sha qiz - menman! Turmushga chiqmasligimning sababi, otam keksayib qoldilar. Ularga qaraydigan odam yo‘q. Ukalarim hali kichik. Ular oyda bir marotaba otamni qo‘rgani keladilar. Qushlardek yana uchib ketadilar. Otam esa, har kuni menga qilgan ishlaridan afsuslanib yig‘laydilar.
@status_ibratli🕊
- Siz yosh, go‘zal qiz bo‘lsangiz, maktabda o‘qituvchi bo‘lib ishlasangiz, nima uchun turmushga chiqmaysiz?
Qiz dedi:
- Bir necha yillar oldin, bir ayol bo‘lgan ekan. U o‘g‘il tug‘ishni istarkan-u Alloh unga doim qiz berarkan. Oltinchisiga homilador bo‘lganida eri:
-Agar yana qiz tug‘sang, uni boqmayman, berib yuboraman, - derkan.
Ayol juda qo‘rqarkan. Umid qilib duo qilarkan. Lekin, Alloh oltinchisiga ham qiz bilan siylabdi. Eri g‘azab otiga minib, chaqaloqni masjidning oldida qoldirib chetdan kuzatibdi. Hech kim olmabdi. Uni ko‘tarib uyga qaytibdi. Ayol juda xursand bo‘libdi. Lekin er taslim bo‘lmabdi. Har kuni bomdod namozidan oldin chaqaloqni masjid oldida qoldiraverar, uni esa hech olmas edi. Ota bu ishdan charchamasdi. Oradan muddat o‘tib ayol yana homilador bo‘libdi. Va nihoyat o‘g‘il ko‘ribdi. Ammo ularning to‘ng‘ich qizlari hech qanday sababsiz vafot etibdi. U har gal homilador bo‘lib o‘g‘il tug‘ar, qizlari esa birin ketin vafot etishardi. Faqatgina o‘sha ota voz kechmoqchi bo‘lgan qiz qolibdi. O‘sha qiz - menman! Turmushga chiqmasligimning sababi, otam keksayib qoldilar. Ularga qaraydigan odam yo‘q. Ukalarim hali kichik. Ular oyda bir marotaba otamni qo‘rgani keladilar. Qushlardek yana uchib ketadilar. Otam esa, har kuni menga qilgan ishlaridan afsuslanib yig‘laydilar.
@status_ibratli🕊
😢6👍5❤1
Qadimda ezgu ishlarni ko‘p qilishardi, lekin gapirishmasdi. Keyin ham qiladigan, ham gapiradiganlar keldi. Endi esa faqat gapirishmoqda...
© Umar ibn Horis
@status_ibratli🕊
© Umar ibn Horis
@status_ibratli🕊
👍5
Bir odam donishmandning huzuriga kelib:
– Siz mudom yaxshi kayfiyatda yurasiz va hech qachon jahlingiz chiqmaydi. Menga ham o‘zingiz kabi inson bo‘lishimga yordam bering, – debdi.
Donishmand biroz o‘ylanib unga kartoshka va qop olib kelishini buyuribdi. U qopni olib kelgach:
– Mabodo biror kimsa seni xafa qilgudek bo‘lsa, undan g‘azablansang, o‘sha odamning ismini kartoshkaga o‘yib yozda, o‘sha kartoshkani qopingga solib qo‘y”, – debdi.
– Bor yo‘g‘i shumi? – ajablanibdi u.
– Yo‘q, bu hali hammasi emas, o‘sha odamlarning ismi bitilgan kartoshkalar solingan qopni o‘zing bilan birga olib yurishing kerak! Maslahat so‘rovchi donishmandning huzuridan ketarkan o‘zidagi illatdan qutilish uchun uning aytganlarini so‘zsiz bajarishga jazm qildi. Shundan so‘ng oradan bir oz vaqt o‘tdi. Kunlar o‘tgan sari uning qopi kartoshkalar bilan to‘lib og‘irlashib qoldi. Qopni doim o‘zi bilan olib yurish nihoyatda noqulaylik tug‘dirib, o‘yib ismlar yozilgani sababli kartoshkalar achiy boshladi. Ana shundan so‘ng badbo‘y hid anqiyotgan kartoshkalardan forig‘ bo‘lishning chorasini izlab yana donishmandning huzuriga borib:
– Bu kartoshkalardan qanday qutulishni bilolmayapman. Birinchidan qop juda og‘ir, ikkinchidan, kartoshkalar achiy boshladi. Boshqa biron narsa taklif qiling? – debdi. Biroq donishmand uning gapiga unamabdi, – Ko‘rdingmi, insonlarning qalbida ham xuddi shu holat vujudga keladi, ammo biz buni ilg‘amaymiz. Ishlarimiz ko‘nikishlarga, ko‘nikishlar fe’l-atvorga, fe’l-atvorimiz esa qabih odatlarni o‘zlashtiruvchi inson bo‘lishimizga sababchi bo‘ladi. Men senga shu hodisani o‘z ko‘zing bilan ko‘rishing uchun zamin hozirladim. Arazlash yoki birovni xafa qilishdan oldin mana shu hodisani ko‘z oldingga keltir, – deb unga saboq beribdi.
@status_ibratli🕊
– Siz mudom yaxshi kayfiyatda yurasiz va hech qachon jahlingiz chiqmaydi. Menga ham o‘zingiz kabi inson bo‘lishimga yordam bering, – debdi.
Donishmand biroz o‘ylanib unga kartoshka va qop olib kelishini buyuribdi. U qopni olib kelgach:
– Mabodo biror kimsa seni xafa qilgudek bo‘lsa, undan g‘azablansang, o‘sha odamning ismini kartoshkaga o‘yib yozda, o‘sha kartoshkani qopingga solib qo‘y”, – debdi.
– Bor yo‘g‘i shumi? – ajablanibdi u.
– Yo‘q, bu hali hammasi emas, o‘sha odamlarning ismi bitilgan kartoshkalar solingan qopni o‘zing bilan birga olib yurishing kerak! Maslahat so‘rovchi donishmandning huzuridan ketarkan o‘zidagi illatdan qutilish uchun uning aytganlarini so‘zsiz bajarishga jazm qildi. Shundan so‘ng oradan bir oz vaqt o‘tdi. Kunlar o‘tgan sari uning qopi kartoshkalar bilan to‘lib og‘irlashib qoldi. Qopni doim o‘zi bilan olib yurish nihoyatda noqulaylik tug‘dirib, o‘yib ismlar yozilgani sababli kartoshkalar achiy boshladi. Ana shundan so‘ng badbo‘y hid anqiyotgan kartoshkalardan forig‘ bo‘lishning chorasini izlab yana donishmandning huzuriga borib:
– Bu kartoshkalardan qanday qutulishni bilolmayapman. Birinchidan qop juda og‘ir, ikkinchidan, kartoshkalar achiy boshladi. Boshqa biron narsa taklif qiling? – debdi. Biroq donishmand uning gapiga unamabdi, – Ko‘rdingmi, insonlarning qalbida ham xuddi shu holat vujudga keladi, ammo biz buni ilg‘amaymiz. Ishlarimiz ko‘nikishlarga, ko‘nikishlar fe’l-atvorga, fe’l-atvorimiz esa qabih odatlarni o‘zlashtiruvchi inson bo‘lishimizga sababchi bo‘ladi. Men senga shu hodisani o‘z ko‘zing bilan ko‘rishing uchun zamin hozirladim. Arazlash yoki birovni xafa qilishdan oldin mana shu hodisani ko‘z oldingga keltir, – deb unga saboq beribdi.
@status_ibratli🕊
👍2
Ishlaringda barchasi chalkashib ketsa, buni yo‘li oson, fikrlaringni jamlaysan va aqling yordamida barchasi joyiga qo‘yib olasan. Ammo, qalbingda barchasi chalkashib ketsa, buning yechimi mushkuldir. Chunki, aqling tishi qalbga o‘tmaydi!
© Oqil To‘raqul
@status_ibratli🕊
© Oqil To‘raqul
@status_ibratli🕊
👍5
TIL YUGURIGI BOSHGA
Zamira qaynonasining qarg‘ishlaridan uyg‘onib, hovliga yugurdi. Hali quyosh ko‘rinmay turib, ularning xonadonidan duoibad-qarg‘ishlar eshitiladi. Zamira nima qilsin, bu xonadonga kelin bo‘lib kelibdiki, shu ahvol. Avallari xafa bo‘ldi ham, lekin bundan na o‘ziga, na qaynonasiga foyda. Bolaligidan islomiy tarbiya berilgan Zamiraga qaynonaning duoibadlari, qarg‘ishlari og‘ir gunoh ekanligi ayon edi. Nima qilsin, gapirishga huquqi yo‘q, gapirgan chog‘ida ham quloq solarmidi, qalbida g‘azab in qurgan odam.
Yangi kelinligida kuyovga aytib ham ko‘rdi. Lekin kuyov bola: "Mening onam shunaqa, yoqmasa, katta ko‘cha, ketaver", degandan so‘ng noiloj tilini tiyib qo‘ya qoldi. Namozlarida Allohdan qaynonasiga insof tilay boshladi.
Bir kuni qaynona, qo‘shni qizni yangi tufli kiyib o‘tib ketayotganini ko‘rib, oyog‘ing sinsin taqillatmay, dedi. Zamira dahshatdan titragancha nari ketdi. Axir qo‘shni qizning aybi nima, yangi poyafzal kiyganimi? Kechga tomon qayinsinglisining uyidan xabar keldi, katta o‘g‘il nabirani mashina urib, ikki oyog‘i og‘ir lat yebdi. Zamira qalban, bu musibat qaynonasi qo‘shni qizni begunoh qarg‘agani tufayli Alloh bergan sinov ekanligini his qilsada, hech kimga og‘iz ochmadi.
Qaynona yana qarg‘ish bilan band, mashina chiqargandan tortib, bechora haydovchisining yetti avlodi ham quruq qolmadi. Nabirasi uzoq vaqt to‘shakka mixlandi. Qaynona bolaga qarayotgan shifokorlarni "kasallar cho‘ntagini qoqlab, boy bo‘lmay, uying kuysin, ilohim", deganini 3amira eshitib qoldi. Allohdan qo‘rqsada, qaynonaga nasihat qilolmadi. Ikki kundan so‘ng katta o‘g‘lining hammomida yong‘in bo‘lgani xabarini eshitishdi. Qaynona esa hamon "ko‘r". Qarg‘ishlari noto‘g‘riligidan Alloh unga belgi berayotganini hech tan olgisi kelmas, hatto bu voqealarni bir biriga bog‘liq deb ham bilmas edi.
Hayot davom etar, Zamira bu nohaq qarg‘ishlar bolalariga ham urishidan cho‘chir, lekin ibodatdan boshqa iloji yo‘qligini bilib turardi. Qarg‘ishlar sabab hayot sinovlari ham og‘irlashib borardi. Qaynona odamlarni "Iloyo ko‘zing oqib tushsin!", deb duoibad qila boshladi. Uydagilar, qo‘ni-qo‘shnilar ham ayolning qarg‘ishlariga ko‘nikib ketishgan, bu oddiy holga aylangandi.
... Yaqinda boshi aylanib yiqilib tushgan qaynonani kasalxonaga olib borishdi. Shifokorlar uzoq tekshirishdan so‘ng, miyaga qon qo‘yilgan, ikkala ko‘zning qon tomirlari yorilgan, degan xulosaga keldilar. Ana ko‘rgulik! Alloh ilgari yaqinlariga musibat-og‘riq bilan belgi yo‘llasa, endi uning o‘ziga dard berdi. Qaynona arang hushiga keldi, lekin ko‘zlari ko‘rmayotganidan faryodi ko‘kka yetdi. Farzandlari taniqli professorlarga ko‘rsatishdi, ammo nafi bo‘lmadi. Qaynona yig‘lay yig‘lay taqdirga tan berdi. Bir kuni Zamira bomdod namozidan turib, oshxona tomon utayotganda, qaynonasining zor zor yig‘layotgani eshitildi. Yugurib uning xonasiga kirdi. Qaynona joynamoz ustida tiz cho‘kkan ko‘yi Allohga iltijo aylab, yig‘lab tavba qilardi. U kelini kirganini sezib, bag‘rini ochdi.
- Yig‘lamang jon buvi, Xudo xohlasa, yana ko‘rasiz.
- Bolajonlarim, bari ayb o‘zimda ekan, tilimdan topibman, tilimdan! Bugun tushimda oppoq kiyimli, salla o‘ragan qariya ne sababdan shu kuyga tushganimni birma-bir aytib berdi. Noo‘rin qarg‘ishlarim tufayli boshimga shu ko‘rgulik tushibdi. Odamlarni, "ko‘zing oqib tushsin", deb qarg‘abmanu, buning mudhish oqibatini o‘ylamabman. Qarg‘agan odam ne kuylarga tushishini bildirish uchun Alloh o‘z boshimga shu kunni solibdi. Ko‘rlik nimaligini, mana endi, o‘zim his etayapman. Egam qancha belgi-ishoralar bersa ham g‘ofil banda sezmabman. Birovning bolasini xech sababsiz, oyog‘ing sinsin, dedim. O‘z nabiramni mashina urib, oyoqlari sindi. Kimnidir uying kuysin, deb qarg‘adim, o‘z o‘g‘limning uyiga o‘t tushdi. Bolam, haqiqiy dili ko‘r, o‘lik o‘zim ekanman-o‘zim! Namoz o‘qibmanu, to‘g‘ri yashashni, qarg‘ash gunohligini bilmabman. Bilsam ham amal qilmabman. Namozxonman, deb kerilmay men o‘lay! Yo Xudo, shu jazoga ming bora loyiqman! Bolalarim bechoralarni ham gumrohligim, nodonligim bilan qiynab tashlabmana. Meni kechiringlar...
@status_ibratli🕊
Zamira qaynonasining qarg‘ishlaridan uyg‘onib, hovliga yugurdi. Hali quyosh ko‘rinmay turib, ularning xonadonidan duoibad-qarg‘ishlar eshitiladi. Zamira nima qilsin, bu xonadonga kelin bo‘lib kelibdiki, shu ahvol. Avallari xafa bo‘ldi ham, lekin bundan na o‘ziga, na qaynonasiga foyda. Bolaligidan islomiy tarbiya berilgan Zamiraga qaynonaning duoibadlari, qarg‘ishlari og‘ir gunoh ekanligi ayon edi. Nima qilsin, gapirishga huquqi yo‘q, gapirgan chog‘ida ham quloq solarmidi, qalbida g‘azab in qurgan odam.
Yangi kelinligida kuyovga aytib ham ko‘rdi. Lekin kuyov bola: "Mening onam shunaqa, yoqmasa, katta ko‘cha, ketaver", degandan so‘ng noiloj tilini tiyib qo‘ya qoldi. Namozlarida Allohdan qaynonasiga insof tilay boshladi.
Bir kuni qaynona, qo‘shni qizni yangi tufli kiyib o‘tib ketayotganini ko‘rib, oyog‘ing sinsin taqillatmay, dedi. Zamira dahshatdan titragancha nari ketdi. Axir qo‘shni qizning aybi nima, yangi poyafzal kiyganimi? Kechga tomon qayinsinglisining uyidan xabar keldi, katta o‘g‘il nabirani mashina urib, ikki oyog‘i og‘ir lat yebdi. Zamira qalban, bu musibat qaynonasi qo‘shni qizni begunoh qarg‘agani tufayli Alloh bergan sinov ekanligini his qilsada, hech kimga og‘iz ochmadi.
Qaynona yana qarg‘ish bilan band, mashina chiqargandan tortib, bechora haydovchisining yetti avlodi ham quruq qolmadi. Nabirasi uzoq vaqt to‘shakka mixlandi. Qaynona bolaga qarayotgan shifokorlarni "kasallar cho‘ntagini qoqlab, boy bo‘lmay, uying kuysin, ilohim", deganini 3amira eshitib qoldi. Allohdan qo‘rqsada, qaynonaga nasihat qilolmadi. Ikki kundan so‘ng katta o‘g‘lining hammomida yong‘in bo‘lgani xabarini eshitishdi. Qaynona esa hamon "ko‘r". Qarg‘ishlari noto‘g‘riligidan Alloh unga belgi berayotganini hech tan olgisi kelmas, hatto bu voqealarni bir biriga bog‘liq deb ham bilmas edi.
Hayot davom etar, Zamira bu nohaq qarg‘ishlar bolalariga ham urishidan cho‘chir, lekin ibodatdan boshqa iloji yo‘qligini bilib turardi. Qarg‘ishlar sabab hayot sinovlari ham og‘irlashib borardi. Qaynona odamlarni "Iloyo ko‘zing oqib tushsin!", deb duoibad qila boshladi. Uydagilar, qo‘ni-qo‘shnilar ham ayolning qarg‘ishlariga ko‘nikib ketishgan, bu oddiy holga aylangandi.
... Yaqinda boshi aylanib yiqilib tushgan qaynonani kasalxonaga olib borishdi. Shifokorlar uzoq tekshirishdan so‘ng, miyaga qon qo‘yilgan, ikkala ko‘zning qon tomirlari yorilgan, degan xulosaga keldilar. Ana ko‘rgulik! Alloh ilgari yaqinlariga musibat-og‘riq bilan belgi yo‘llasa, endi uning o‘ziga dard berdi. Qaynona arang hushiga keldi, lekin ko‘zlari ko‘rmayotganidan faryodi ko‘kka yetdi. Farzandlari taniqli professorlarga ko‘rsatishdi, ammo nafi bo‘lmadi. Qaynona yig‘lay yig‘lay taqdirga tan berdi. Bir kuni Zamira bomdod namozidan turib, oshxona tomon utayotganda, qaynonasining zor zor yig‘layotgani eshitildi. Yugurib uning xonasiga kirdi. Qaynona joynamoz ustida tiz cho‘kkan ko‘yi Allohga iltijo aylab, yig‘lab tavba qilardi. U kelini kirganini sezib, bag‘rini ochdi.
- Yig‘lamang jon buvi, Xudo xohlasa, yana ko‘rasiz.
- Bolajonlarim, bari ayb o‘zimda ekan, tilimdan topibman, tilimdan! Bugun tushimda oppoq kiyimli, salla o‘ragan qariya ne sababdan shu kuyga tushganimni birma-bir aytib berdi. Noo‘rin qarg‘ishlarim tufayli boshimga shu ko‘rgulik tushibdi. Odamlarni, "ko‘zing oqib tushsin", deb qarg‘abmanu, buning mudhish oqibatini o‘ylamabman. Qarg‘agan odam ne kuylarga tushishini bildirish uchun Alloh o‘z boshimga shu kunni solibdi. Ko‘rlik nimaligini, mana endi, o‘zim his etayapman. Egam qancha belgi-ishoralar bersa ham g‘ofil banda sezmabman. Birovning bolasini xech sababsiz, oyog‘ing sinsin, dedim. O‘z nabiramni mashina urib, oyoqlari sindi. Kimnidir uying kuysin, deb qarg‘adim, o‘z o‘g‘limning uyiga o‘t tushdi. Bolam, haqiqiy dili ko‘r, o‘lik o‘zim ekanman-o‘zim! Namoz o‘qibmanu, to‘g‘ri yashashni, qarg‘ash gunohligini bilmabman. Bilsam ham amal qilmabman. Namozxonman, deb kerilmay men o‘lay! Yo Xudo, shu jazoga ming bora loyiqman! Bolalarim bechoralarni ham gumrohligim, nodonligim bilan qiynab tashlabmana. Meni kechiringlar...
@status_ibratli🕊
👍13
Yo‘qotishni umuman xohlamagan narsangdan ayrilib qolsang, unutma Alloh senga erishish amrimahol bo‘lgan narsani beradi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍5
Solih farrosh
Makkaliklardan bir kishi, Masjidul Haramda namoz va zikrdan so‘ng, o‘sha yerda ishlovchi farroshga sadaqa bermoqchi bo‘ldi. Bunga javoban farrosh, tabassumla bank cheklari bilan to‘la hamyonini ko‘rsatib, muhtoj emasligini aytdi va o‘z minnatdorchiligini bildirdi.
Bu javobni eshitgach ajablangan Makkalik musulmon, farroshga qarab:
- Sen kimsan, bu yerda nima qilib yuribsan? - dedi.
- Men Hindistonning har xil shaharlaridagi mehmonxonalar boshqaruvi egasiman. Vaqti-vaqti bilan olti oylik ishchi vizasi sotib olaman va Allohdan boshqa hech kimsadan biror narsa tama’ qilmagan holda, xizmatlarimni qabul qilishini tilab, Uning roziligi uchun chin dildan astoydil xizmat qilaman, - deb javob berdi.
Bu javobdan hayron bo‘lgan makkalik masjidning boshqa xizmatchilaridan ham bu odam to‘g‘risida so‘ray boshladi. Xizmatchilar:
- Bu Hindistonlik musulmon aslida multimillioner bo‘lib, vaqti-vaqti bilan Makkaga keladi va olti oy Masjidul Haramda Allohning roziligi uchun xizmat qilib ketadi - deb javob berishdi.
Hammamizga Ka’batullohga xizmatchi bo‘lish nasib etsin!
© Nishondagi gaplar
@status_ibratli🕊
Makkaliklardan bir kishi, Masjidul Haramda namoz va zikrdan so‘ng, o‘sha yerda ishlovchi farroshga sadaqa bermoqchi bo‘ldi. Bunga javoban farrosh, tabassumla bank cheklari bilan to‘la hamyonini ko‘rsatib, muhtoj emasligini aytdi va o‘z minnatdorchiligini bildirdi.
Bu javobni eshitgach ajablangan Makkalik musulmon, farroshga qarab:
- Sen kimsan, bu yerda nima qilib yuribsan? - dedi.
- Men Hindistonning har xil shaharlaridagi mehmonxonalar boshqaruvi egasiman. Vaqti-vaqti bilan olti oylik ishchi vizasi sotib olaman va Allohdan boshqa hech kimsadan biror narsa tama’ qilmagan holda, xizmatlarimni qabul qilishini tilab, Uning roziligi uchun chin dildan astoydil xizmat qilaman, - deb javob berdi.
Bu javobdan hayron bo‘lgan makkalik masjidning boshqa xizmatchilaridan ham bu odam to‘g‘risida so‘ray boshladi. Xizmatchilar:
- Bu Hindistonlik musulmon aslida multimillioner bo‘lib, vaqti-vaqti bilan Makkaga keladi va olti oy Masjidul Haramda Allohning roziligi uchun xizmat qilib ketadi - deb javob berishdi.
Hammamizga Ka’batullohga xizmatchi bo‘lish nasib etsin!
© Nishondagi gaplar
@status_ibratli🕊
👍7
Hech kimni ayblamang! Gunohidan habaringiz bo‘lishi mumkin, ammo tavbasidan habaringiz yo‘q!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍8
Odamlarning ko‘zi tushadigan chehrangni sof, toza tutganing kabi, Allohning nazari tushadigan qalbingni ham sof et.
© Naqshbandiy
@status_ibratli🕊
© Naqshbandiy
@status_ibratli🕊
👍2
Aqlli odam bilganining yarmini ham gapirmaydi, nodon gapirayotganining yarmini ham bilmaydi.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍3❤1
Hayot daftarida ko‘p xatolar qilmagilki, qalamdan oldin o‘chirg‘ich tugab qolmasin, tavbadan oldin hayoting.
© Naqshbandiy
@status_ibratli🕊
© Naqshbandiy
@status_ibratli🕊
👍5
Unutmang! Inson - tuproqdan yaratilgan, tuproq ustida yashaydigan, tuproqdan yaratilganlar bilan muomala qiladigan va tuproqqa qaytadigan mavjudot. Kibrlanishga xojat yo'q!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍5
Bir kuni saxovati bilan tanilgan Umar ibn Ubaydulloh yo‘lda ketayotib, bir bog‘ning yonidan o‘tdi. Bog‘ning devori yonida bir qul bola ovqat yeb o‘tirardi. Shu payt uning yoniga bir it keldi. Bola o‘zi bir luqma yesa, itga ham bir luqma berardi. Buni ko‘rgan Umar ibn Ubaydulloh: “Bu sening itingmi?” dedi. Bola: “Yo‘q”, dedi. Umar: “Unda, nega uni ovqatingga sherik qilyapsan?” degan edi, bola: “O‘zim yeb, unga bermayotganimni ko‘rib qolishlaridan uyalaman”, dedi. Bolaning javobidan lol qolgan Umar: “Sen hurmisan yoki qulmi?” dedi. Bola: “Men shu bog‘ egasining quliman”, dedi.
Umar jo‘nab ketib, birozdan keyin qaytib keldi-da: “Suyunchi ber, Alloh seni ozod qildi. Bu bog‘ endi seniki bo‘ldi”, dedi. Bola xursand bo‘lib: “Guvoh bo‘ling, bu bog‘ning hosilini shu shahardagi kambag‘allarga atadim”, dedi. Bolaning himmatiga qoyil qolgan Umar: “Meni hayron qoldirding. O‘zing muhtoj, kambag‘al bo‘la turib, shunaqa qilasanmi?” dedi. Shunda bola iymon va ishonch bilan: “Alloh menga saxiylik qilib turganda, baxillik qilishdan uyalaman” deb javob berdi.
@status_ibratli🕊
Umar jo‘nab ketib, birozdan keyin qaytib keldi-da: “Suyunchi ber, Alloh seni ozod qildi. Bu bog‘ endi seniki bo‘ldi”, dedi. Bola xursand bo‘lib: “Guvoh bo‘ling, bu bog‘ning hosilini shu shahardagi kambag‘allarga atadim”, dedi. Bolaning himmatiga qoyil qolgan Umar: “Meni hayron qoldirding. O‘zing muhtoj, kambag‘al bo‘la turib, shunaqa qilasanmi?” dedi. Shunda bola iymon va ishonch bilan: “Alloh menga saxiylik qilib turganda, baxillik qilishdan uyalaman” deb javob berdi.
@status_ibratli🕊
👍6
Odamlarning ayblarini berkituvchi parda bo‘ling, ularni ko‘rgazma qiluvchi sahna emas. Odamlarning aybini o‘ziga ko‘rsatuvchi ko‘zgu bo‘ling, ularni hammaga ko‘rsatuvchi oyna emas.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍3
Falonchi meni faqat ishi tushsa eslaydi demang! Alloh o'sha insonni xojatini chiqarishlikda sizni sababchi qilayotganidan shukr qiling...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍11❤1
Do‘stlik
Bir kishi bir oz pulga muhtoj bo‘lib qoldi, do‘stidan yordam olish maqsadida uning uyiga kelib eshikni taqillatdi. Do‘sti chiqib, u bilan ko‘rishdi, uyga taklif qilsa ham u kishi qabul qilmay:
— Do‘stim, meni kechir, uyga qilgan taklifingni hozircha qabul eta olmayman, vaqtim ziq. Bir kishidan yuz so‘m qarzdor edim, bugun kelib pulini qistadi. Qo‘limda pul yo‘q edi. Shuning uchun sening huzuringga keldim, yordam etarsan deb umid qilaman,— dedi.
Uy egasi darhol ichkaridan yuz so‘m olib chiqib, do‘stining qo‘liga berdi.
— Do‘stim, biror narsaga muhtoj bo‘lib qolsang, mendan yashirma, qo‘limdan kelgancha yordam berishga tayyorman,— deb do‘stining ko‘nglini ko‘tardi. Do‘sti xursand bo‘lib, u bilan xayrlashib uyiga qaytdi.
Uy egasi do‘sti qaytib ketgandan keyin yig‘lab uyiga kirdi. Xotini: «Erim ko‘p pul berib yuborganiga pushaymon qilib yig‘layotgan bo‘lsa kerak»,— deb eriga:
— Biror narsani bahona qilib pul bermasdan qaytarib yuborsangiz bo‘lmasmidi? Endi pushaymon qilib yig‘laysiz,— degan edi, eri shunday javob berdi:
— Yo‘q, sen o‘ylagancha emas, do‘stim pulga muhtoj bo‘lib qolganini bilmaganman. U kelib so‘ramasdan oldin o‘zim borib:
— Do‘stim, biror narsaga muhtojmisan, tortinma, ayt,— deb so‘rashim kerak edi,— g‘aflatda qolganimga achinib yig‘layman.
Bayt:
Tut ul do‘stingni sut ustida qaymoq,
Aziz joningcha ko‘rgil, balki behroq.
@status_ibratli🕊
Bir kishi bir oz pulga muhtoj bo‘lib qoldi, do‘stidan yordam olish maqsadida uning uyiga kelib eshikni taqillatdi. Do‘sti chiqib, u bilan ko‘rishdi, uyga taklif qilsa ham u kishi qabul qilmay:
— Do‘stim, meni kechir, uyga qilgan taklifingni hozircha qabul eta olmayman, vaqtim ziq. Bir kishidan yuz so‘m qarzdor edim, bugun kelib pulini qistadi. Qo‘limda pul yo‘q edi. Shuning uchun sening huzuringga keldim, yordam etarsan deb umid qilaman,— dedi.
Uy egasi darhol ichkaridan yuz so‘m olib chiqib, do‘stining qo‘liga berdi.
— Do‘stim, biror narsaga muhtoj bo‘lib qolsang, mendan yashirma, qo‘limdan kelgancha yordam berishga tayyorman,— deb do‘stining ko‘nglini ko‘tardi. Do‘sti xursand bo‘lib, u bilan xayrlashib uyiga qaytdi.
Uy egasi do‘sti qaytib ketgandan keyin yig‘lab uyiga kirdi. Xotini: «Erim ko‘p pul berib yuborganiga pushaymon qilib yig‘layotgan bo‘lsa kerak»,— deb eriga:
— Biror narsani bahona qilib pul bermasdan qaytarib yuborsangiz bo‘lmasmidi? Endi pushaymon qilib yig‘laysiz,— degan edi, eri shunday javob berdi:
— Yo‘q, sen o‘ylagancha emas, do‘stim pulga muhtoj bo‘lib qolganini bilmaganman. U kelib so‘ramasdan oldin o‘zim borib:
— Do‘stim, biror narsaga muhtojmisan, tortinma, ayt,— deb so‘rashim kerak edi,— g‘aflatda qolganimga achinib yig‘layman.
Bayt:
Tut ul do‘stingni sut ustida qaymoq,
Aziz joningcha ko‘rgil, balki behroq.
@status_ibratli🕊
👍3
Vijdon va o‘zlikni yo‘qotib badavlat bo‘lgandan ko‘ra, vijdon va o‘zlikni saqlagan holda qashshoq bo‘lgan afzal.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
❤2👍2👎1
Sizni nima Jannatga kiritishini bilmaysiz! Ehtimol, ko‘z yoshingizdir? Balki tabassumingiz, shirin
so‘zingizdir? Yoki sadaqangiz, tilovat qilgan oyatingiz, tasbehingizdir? Balki sog‘lom qalbingizdir? Oliy himmat sohiblari o‘zlarida ana shu sifatlarning barchasini mujassam qiladilar.
@status_ibratli🕊
so‘zingizdir? Yoki sadaqangiz, tilovat qilgan oyatingiz, tasbehingizdir? Balki sog‘lom qalbingizdir? Oliy himmat sohiblari o‘zlarida ana shu sifatlarning barchasini mujassam qiladilar.
@status_ibratli🕊
👍7
Hattoki, olgan nafasimizni ham qaytarib chiqaryapmizmi? Demak, bu dunyoda hech narsa bizniki emas!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍5