Solih farrosh

Makkaliklardan bir kishi, Masjidul Haramda namoz va zikrdan so‘ng, o‘sha yerda ishlovchi farroshga sadaqa bermoqchi bo‘ldi. Bunga javoban farrosh, tabassumla bank cheklari bilan to‘la hamyonini ko‘rsatib, muhtoj emasligini aytdi va o‘z minnatdorchiligini bildirdi.
Bu javobni eshitgach ajablangan Makkalik musulmon, farroshga qarab:
- Sen kimsan, bu yerda nima qilib yuribsan? - dedi.
- Men Hindistonning har xil shaharlaridagi mehmonxonalar boshqaruvi egasiman. Vaqti-vaqti bilan olti oylik ishchi vizasi sotib olaman va Allohdan boshqa hech kimsadan biror narsa tama’ qilmagan holda, xizmatlarimni qabul qilishini tilab, Uning roziligi uchun chin dildan astoydil xizmat qilaman, - deb javob berdi.

Bu javobdan hayron bo‘lgan makkalik masjidning boshqa xizmatchilaridan ham bu odam to‘g‘risida so‘ray boshladi. Xizmatchilar:
- Bu Hindistonlik musulmon aslida multimillioner bo‘lib, vaqti-vaqti bilan Makkaga keladi va olti oy Masjidul Haramda Allohning roziligi uchun xizmat qilib ketadi - deb javob berishdi.

Hammamizga Ka’batullohga xizmatchi bo‘lish nasib etsin!

© Nishondagi gaplar

@status_ibratli🕊

Hech kimni ayblamang! Gunohidan habaringiz bo‘lishi mumkin, ammo tavbasidan habaringiz yo‘q!

@status_ibratli🕊

Yaxshilik qilsangiz uni yashiring, xuddi gunohlaringiz kabi...

@status_ibratli🕊

Odamlarning ko‘zi tushadigan chehrangni sof, toza tutganing kabi, Allohning nazari tushadigan qalbingni ham sof et.

© Naqshbandiy

@status_ibratli🕊

Aqlli odam bilganining yarmini ham gapirmaydi, nodon gapirayotganining yarmini ham bilmaydi.

@status_ibratli🕊

Hayot daftarida ko‘p xatolar qilmagilki, qalamdan oldin o‘chirg‘ich tugab qolmasin, tavbadan oldin hayoting.

© Naqshbandiy

@status_ibratli🕊

Bir kuni saxovati bilan tanilgan Umar ibn Ubaydulloh yo‘lda ketayotib, bir bog‘ning yonidan o‘tdi. Bog‘ning devori yonida bir qul bola ovqat yeb o‘tirardi. Shu payt uning yoniga bir it keldi. Bola o‘zi bir luqma yesa, itga ham bir luqma berardi. Buni ko‘rgan Umar ibn Ubaydulloh: “Bu sening itingmi?” dedi. Bola: “Yo‘q”, dedi. Umar: “Unda, nega uni ovqatingga sherik qilyapsan?” degan edi, bola: “O‘zim yeb, unga bermayotganimni ko‘rib qolishlaridan uyalaman”, dedi. Bolaning javobidan lol qolgan Umar: “Sen hurmisan yoki qulmi?” dedi. Bola: “Men shu bog‘ egasining quliman”, dedi.
Umar jo‘nab ketib, birozdan keyin qaytib keldi-da: “Suyunchi ber, Alloh seni ozod qildi. Bu bog‘ endi seniki bo‘ldi”, dedi. Bola xursand bo‘lib: “Guvoh bo‘ling, bu bog‘ning hosilini shu shahardagi kambag‘allarga atadim”, dedi. Bolaning himmatiga qoyil qolgan Umar: “Meni hayron qoldirding. O‘zing muhtoj, kambag‘al bo‘la turib, shunaqa qilasanmi?” dedi. Shunda bola iymon va ishonch bilan: “Alloh menga saxiylik qilib turganda, baxillik qilishdan uyalaman” deb javob berdi.

@status_ibratli🕊

Odamlarning ayblarini berkituvchi parda bo‘ling, ularni ko‘rgazma qiluvchi sahna emas. Odamlarning aybini o‘ziga ko‘rsatuvchi ko‘zgu bo‘ling, ularni hammaga ko‘rsatuvchi oyna emas.

@status_ibratli🕊

Falonchi meni faqat ishi tushsa eslaydi demang! Alloh o'sha insonni xojatini chiqarishlikda sizni sababchi qilayotganidan shukr qiling...

@status_ibratli🕊

Do‘stlik

Bir kishi bir oz pulga muhtoj bo‘lib qoldi, do‘stidan yordam olish maqsadida uning uyiga kelib eshikni taqillatdi. Do‘sti chiqib, u bilan ko‘rishdi, uyga taklif qilsa ham u kishi qabul qilmay:
— Do‘stim, meni kechir, uyga qilgan taklifingni hozircha qabul eta olmayman, vaqtim ziq. Bir kishidan yuz so‘m qarzdor edim, bugun kelib pulini qistadi. Qo‘limda pul yo‘q edi. Shuning uchun sening huzuringga keldim, yordam etarsan deb umid qilaman,— dedi.
Uy egasi darhol ichkaridan yuz so‘m olib chiqib, do‘stining qo‘liga berdi.
— Do‘stim, biror narsaga muhtoj bo‘lib qolsang, mendan yashirma, qo‘limdan kelgancha yordam berishga tayyorman,— deb do‘stining ko‘nglini ko‘tardi. Do‘sti xursand bo‘lib, u bilan xayrlashib uyiga qaytdi.
Uy egasi do‘sti qaytib ketgandan keyin yig‘lab uyiga kirdi. Xotini: «Erim ko‘p pul berib yuborganiga pushaymon qilib yig‘layotgan bo‘lsa kerak»,— deb eriga:
— Biror narsani bahona qilib pul bermasdan qaytarib yuborsangiz bo‘lmasmidi? Endi pushaymon qilib yig‘laysiz,— degan edi, eri shunday javob berdi:
— Yo‘q, sen o‘ylagancha emas, do‘stim pulga muhtoj bo‘lib qolganini bilmaganman. U kelib so‘ramasdan oldin o‘zim borib:
— Do‘stim, biror narsaga muhtojmisan, tortinma, ayt,— deb so‘rashim kerak edi,— g‘aflatda qolganimga achinib yig‘layman.

Bayt:
Tut ul do‘stingni sut ustida qaymoq,
Aziz joningcha ko‘rgil, balki behroq.

@status_ibratli🕊

Vijdon va o‘zlikni yo‘qotib badavlat bo‘lgandan ko‘ra, vijdon va o‘zlikni saqlagan holda qashshoq bo‘lgan afzal.

@status_ibratli🕊

Sizni nima Jannatga kiritishini bilmaysiz! Ehtimol, ko‘z yoshingizdir? Balki tabassumingiz, shirin
so‘zingizdir? Yoki sadaqangiz, tilovat qilgan oyatingiz, tasbehingizdir? Balki sog‘lom qalbingizdir? Oliy himmat sohiblari o‘zlarida ana shu sifatlarning barchasini mujassam qiladilar.

@status_ibratli🕊

Hattoki, olgan nafasimizni ham qaytarib chiqaryapmizmi? Demak, bu dunyoda hech narsa bizniki emas!

@status_ibratli🕊

Har bir insonda xursandchilik ham, xafalik ham bo‘ladi...!
Siz xursandchilikni shukurga, xafalikni esa sabrga aylantiring! Hammasi yaxshi bo‘ladi...

@status_ibratli🕊

BALIQCHINING GAPI

Bir vaqtlar nochor bir baliqchi daryo buyida ov qilar ekan, juda katta, kuchli bir baliq qarmog‘iga ilindi. Uni tortib olishga baliqchining kuchi yetmas edi. Oxiri baliq qarmoqni tortib ketdi. Buni ko‘rgan boshka baliqchilar:
- Essiz, ilingan shundoq katta baliqni qo‘ldan chiqarding-a, - deyishdi. Shunda baliqchi do‘stlariga:
- Ey do‘stlarim-yey, u baliq mening rizqim bo‘lmasa, baliqning esa dunyodan rizqi uzilmagan bo‘lsa, men nima qilay, uning hali bu dunyoda yeyish-ichishdan rizqi bor ekan - dedi.

@status_ibratli🕊

Insonni hayvondan til emas, nomus va vijdon farqlaydi!

@status_ibratli🕊