Agar sen rizqing manzilini bilmasang, xotirjam bo‘lki, rizqing sening manzilingni yaxshi biladi.

@status_ibratli🕊

Musulmon inson baxtsizman deyishga haqqi yo'q. Chunki u Robbisi borligini biladi!

@status_ibratli🕊

Hech qachon hayotda to'xtab qolmang. Chunki hissiyotlar har soniyada o'zgaradi.

© Psixolog Shaxlo

@status_ibratli🕊

Har nafasda Alloh degin.
Garchi qalb ko'zlaringiz ochiq bo'lsin!

© Psixolog Shaxlo

@status_ibratli🕊

Qachon Alloh bandam deydi? Bandasiga dard berganda. Chunki banda Alloh deydi tanasi qalbi dard chekkanda!

© Psixolog Shaxlo

@status_ibratli🕊

Yaxshi so‘z go‘zal qushga o‘xshaydi, tilingdan chiqqan zahoti boshqalarning qalbida sayraydi.

@status_ibratli🕊

Farzandim dunyoga keldi. Bu xabarni «Samolyotga ulgura olarmikanman?» degan xavotirli hayol bilan band paytimda eshitdim...
Men hali u, hali bu joylarda safarda ekanman, yurishni o‘rgandi, gapirishni ham... bir oz katta bo‘lgach, «Sizga o‘xshashni xohlayman, dadajon. Katta bo‘lganimda xuddi sizdek bo‘laman», degan gapini eshitib, boshim osmonga yetdi.
Kun bo‘yi ishxonamga necha martalab telefon qilar, «Qachon kelasiz? Ertaroq qayting», deb takrorlardi.
― Xo‘p, o‘g‘lim, xo‘p, iloji boricha ertaroq boraman, keyin birga o‘ynaymiz...
Shu tarzda yillar o‘tdi. O‘g‘lim o‘n yoshga kirdi. Tug‘ilgan kuniga koptok sovg‘a qildim. Judayam suyundi. Bo‘ynimdan quchoqlab, rahmat aytdi. Keyin:
― Dada, birga o‘ynamaymizmi? ̵ dedi quvnoq ovozda.
― O‘ynaymiz, albatta, o‘g‘lim. Faqat hozir emas, ishlarimni bitiray, xotirjam biror joyga borib, yayrab to‘p tepamiz.
― Rostan oborasiz-a? – so‘radi sevinib. Keyin qo‘shib qo‘ydi: - Katta bo‘lsam, sizga o‘xshayman!
O‘g‘lim oldin maktabni, keyin universitetni yaxshi baholarga tugatdi. Diplomini olgan kuni quchoqlab tabrikladim: «Sen bilan faxrlanaman», dedim ko‘zimga yosh to‘lib. O‘sha kuni u bilan gaplashgim keldi. «Bugun bir suhbatlashib o‘tiraylikmi?» dedim. «Zo‘r bo‘lardi, dada. Qancha yillardan beri xoli o‘tirib gaplashmadik, - javob berdi. – Lekin, dada, xafa bo‘lmang, bugun o‘rtoqlarimga so‘z berganman-da..»
Keyin nafaqaga chiqdim. Nafaqadagi odamda eng ko‘p narsa bo‘sh vaqt. Zerikkanimda uzoq shaharda ishlayotgan o‘g‘limga telefon qilardim, uning esa gaplashishga kamdan-kam fursati bo‘lardi, doim bir joyga shoshilib turardi. «Vaqt topishim bilan boraman, dadajon. O‘zimam sog‘indim. Ishlarni ko‘rmaysizmi, kundan-kunga ko‘paysa ko‘payyapti, kamaymaydi. Balki kelasi haftaga imkon toparman...»
Ammo o‘g‘limning «kelasi hafta»si hech kelmadi. Bir safargi shunday suhbatdan keyin bitta haqiqatni tushundim – o‘g‘lim maqsadiga yetibdi. Doim menga o‘xshashn orzu qilardi. Ulg‘ayib, xuddi mening o‘zim bo‘libdi...

@status_ibratli🕊

Hayvonlar yo‘qolib ketayapti, qizil kitobi bor. O‘simliklar yo‘qolib ketayapti, qizil kitobi bor. Odamiy fazilatlar yo‘qolib ketayotganda uni qizil kitobi bo‘lishi kerak-ku, axir!

© Toxir Malik

@status_ibratli🕊

Kabobxonada xizmatchi yangi pishgan kaboblarni olib kelarkan, yonimda o‘tirgan yigit piq-piq yig‘lay boshladi. E’tibor bermaslikka harakat qildim. Koronao‘lim mavsumi. Har kuni kimningdir yaqini vafot etyapti.
Yigit birdan ho‘ngrab yubordi. Asta oldiga o‘tib uni yupatishga urindim:
— Bandalik ekan, Alloh sabr bersin! Yaqiningizni yo‘qotdingizmi?
Yigit yig‘i aralash:
— Yo‘qotganimga to‘rt yil bo‘ldi, aka... Hech bu yerga kelmas edim. Bugun qornim ochib kirgandim, — dedi.
Yigitga men ham 3 yil burun onamni yo‘qotganimni, qanday qiyin kunlar bo‘lganini gapirib, biroz ovutishga harakat qildim. Lekin uning azobi menikidan ulug‘roq edi:
"Aka, besh yil avval onam og‘ir dardga chalindilar. U paytlar mening qo‘lim juda kalta edi. Bor-budimni sotib bo‘lsada, onamni qaratdim. Qarzga kirdim. Tanishlardan yana so‘rashga uyalar, o‘zim topganim onamni davolashga ketardi. Onam tobora og‘irlashib borar, men esa battar ezilardim.
Onam ovqat yeyolmay qoldilar. Amallab, suyuqlik ichkizib turdik. Bir haftalar hech narsa yemagan onam bir kun o‘zlarini juda yaxshi his qildilarda, sizlab: "O‘g‘lim, Arabning shashligidan yegim kelyapti. Obkebermaysizmi?" deb qoldilar.
Xursand bo‘lib, ko‘chaga otildim. Ammo... cho‘ntagimda 1 so‘m ham yo‘q edi. Yugurgancha yaqin do‘stimning uyiga bordim. Darvozasi yonida "Tez yordam" mashinasi turgan ekan. Indamaygina o‘tib ketdim. Xayolimda pul olish mumkin bo‘lgan tanishlarim bir-bir o‘tdi. Ko‘pidan qarzim bor, hammaning muammosi yetarli.
Boshim g‘ovlab og‘rir, chorasizlikdan alamim ichimda edi. "O‘g‘limga nega yangi poyafzal olib berdim. Eskisini yamab kiysa bo‘lardi-ku. Xotinimning nikoh uzugini nega sotmadim? Uyning yarmini sotsa bo‘lardi-ku?"
O‘zim o‘zimni qattiq so‘roq qilardim. Ko‘zimga onamning tabassumi-yu, "Arab shashlik" deganlaridan boshqa hech narsa ko‘rinmas, oyog‘im yurib ketar, boshimni changallaganimcha, qayoqqa ketayotganimni ham bilmas edim.
Shu paytgacha yigit bo‘lib, hech yig‘lamagandim. Shu mahal negadir, xo‘rligim kelib yig‘ladim. Ko‘zimni ochib qarasam, kabobxonaga yaqinlashib qolibman. Shunda bir begona yigit keldi-da, "yuring, birodar" dedi. Nima bo‘lganini ham so‘ramadi. Ikkita nonga 4 ta kabob bostirdi-da, qo‘limga tutqizdi.
Xursand bo‘lganimdan kabobni olibmanu, uyga qarab yuuguribman. Yigitga rahmat aytishni ham unutibman.
Onam ham xursand bo‘ldilar. Qirqma kabobning bittasidan uch bo‘lakni ishtaha bilan yedilar. "Rahmat o‘g‘lim, endi ozgina uxlab olaman" dedilar. Bir hafta uxlamaganmiz, xursand bo‘lib biz ham uxlab qolibmiz. Tushimga kunduz kuni bo‘lgan voqealar kirib chiqdi. Yuguraman, yuguraman, tezroq onamga yetkazsam degan joyimda uyg‘onib ketdim. Qarasam onam g‘arag‘ara holatidalar. Jon berdilar...
...Ancha paytdan keyin bu yerga kelib, o‘sha kun yodimga tushdi. Qarzlarimdan qutuldim. Bugun hamma narsam bor, aka, lekin onam yo‘q..."

Yigitning hikoyasi shu yerda tugadi.

Do‘stim, onangiz tirikligi siz uchun katta imkoniyat. Uni qo‘ldan boy bermang! O‘zimiz tansiq-tansiq taomlar yeymiz. Kazo-kazolar bilan choyxona, restoranlarda o‘tiramiz. Onamiz-chi? Undan nima yemoqchisiz, qayerga oboray, deb qachon so‘radik? Bugunoq so‘rang. Ertaga kech bo‘lmasin!

@status_ibratli🕊

Robbim! Ko‘zimni faqat dunyoni ko‘radigan darajada o‘tmas, qalbimni faqat dunyoni o‘ylaydigan darajada tor qilib qo‘yma!

@status_ibratli🕊

HAR DARDGA MALHAMDIR QUR’ON SADOSI...

Tog‘ yon bag‘ridagi olis qishloqlardan birida, nuroniy otaxon bilan, nabirasi kamtarona hayot kechirar edi. Boboning eng sevimli mashg‘ulotlaridan biri bu – Qur’on tilovati edi. Har kuni tonggi va tungi ibodatlar yakunida o‘choqqa olov yoqib, uning taftida ko‘ngilga yoqimli xush ovoz ila qiroatni boshlaydi. Nabirasi ham Qur’on o‘qishni bobosidan o‘rganar edi. Bobosi singari bolakayning qo‘lidan Qur’on, lafzidan Allohning kalomi tushmay qoldi. Kunlarning birida u bobosidan so‘radi: “Bobojon, men ham siz kabi Qur’on o‘qishga harakat qilyapman, lekin arab tilini bilmaganim uchun Quron ma’nolarini yaxshi tushunmayman. Barcha yodlaganlarim kitobni yopishim bilan esimdan chiqib qoladi.
Qur’on o‘qishda nima hikmat bor, uning qanday foydalari bor?” O‘choqqa ko‘mir solayotgan otaxon qilayotgan ishini darhol to‘xtatdi va nabirasiga yuzlanib javob berdi: “Bolam, ko‘mir soladigan savatimizni qo‘lingga olginda pastga tushib, daryodan suv olib kelgin”. Bobosining topshirig‘ini bajarishga harchand harakat qilmasin, bolakay savatda suv olib kelishni uddalay olmadi. Suvga savatni botirib olar, uyga kelgunicha savatdagi suv to‘kilib bo‘lardi. Yana qaytib daryoga borar, yana huddi shu holatda suv olar, to uyga kelguniga qadar yana savatda suv qolmas edi. Uning bu holatini kuzatib o‘tirgan bobosining yuzi tabassum bilan ziynatlandi: “Endi tezroq borib kelishga harakat qilginchi”, - deb nevarasini yana savat bilan suvga jo‘natdi.
Bu safar bola daryodan suv olgani yugurib borib, savatga suv olib yana chopqillab ortiga qaytdi. Afsuski uyga kelganida, savatida yana suv yo‘q. Savatda suv tashishning hech ilojisi yo‘qligini aytib, bolakay qo‘liga chelakni oldi. “Menga chelakda emas, savatda suv kerak. Sen chaqqon harakat qilmayapsan, astoydil urinsang albatta eplaysan” – deya tanbeh berdi otahon. Bolakay qancha chopmasin, qancha tez harakat qilmasin baribir savatda suv keltirish befoyda ekanini bobosiga isbotlab berish uchun bor kuchini ayamadi.
Sa’y-harakatlari bilan savatda suv olib kelishda bardavom bo‘ldi. Qancha harakat qilmasin baribir savatda suv olib kelib bo‘lmasligini ko‘rsatib qo‘yish uchun astoydil ter to‘kdi boyaqish. “Mana, ko‘rdingizmi bobo, buning hecham foydasi yo‘q”, dedi nabira otaxonning nurli yuziga horg‘in nigohini qadab. “Shuncha harakatim befoyda, besamar ketdi deb o‘ylayapsan, shundaymi o‘g‘lim? Unda savatinggga bir qaragin-chi” – dedi bobo unga javoban, asta-sekin savatiga ko‘z tashladi bolakay.
Ne holki, ko‘mir solinaverib asli ranggi bilinmay ketgan qop-qora savatning ichki va tashqi tomoni zilol suvda yuvilaverib, tozalanib, yal-yal tovlanardi.
“Bolajonim, Qur’on o‘qiyotganingda ham xuddi shunday bo‘ladi. Qur’on o‘qiyotib, uning ma’nosini tushunmasliging yoki o‘qiganlaringni yodda saqlab qololmasliging mumkin. Lekin uni o‘qishda bardavom bo‘lsang, harflarini hijjalab bo‘lsa-da, muntazam o‘qiyversang, sening iching va tashingni o‘zgartirib yuboradi. Suratda ham, siyratda ham seni nurafshon qiladi. Alloh hayotimizni o‘zgartirib, ikki dunyo saodatidan bahramand etishi ham shundandir...

@status_ibratli🕊

Allohning raxmatining birinchi alomati shuki, insonga o‘z aybi ko‘rina boshlaydi.

©️ Shayx Zulfiqor Axmad Naqshbandiy

@status_ibratli🕊

Kunlarning birida badavlat bir yosh erkak o‘zining yangi xarid qilib olgan chet el mashinasida zavq bilan musiqa tinglab yeldek uchib borar edi. Biroq, yo‘l chetida o‘tirgan bolalarni ko‘rdida mashinasini sekinlashtirib o‘tib, yana tezlikni oshirmoqchi edi hamki, shu vaqt mashinasiga bir tosh kelib urildi. Mashinasini to‘xtatgan erkak jahl bilan mashinasidan tushdi-da, tosh otgan bolakayni yoqasidan olib siltab baqira boshladi:
- Ahmoq bola! Qaysi kallang bilan mashinamga tosh otding?! Bilasanmi bu mashina qancha turishini?
Shunda bolakay ko‘zida yoshi bilan qaltiroq ovozda dedi:
- Uzr amaki. Men sizga va mashinangizga yomon niyatda tosh otmadim. Meni kechiring. Oyijonim nogironlar aravasidan yiqilib tushdi. Oyijonimni ko‘tarib aravaga o‘tkazishga kuchim yetmadi. Bir necha soatdan buyon o‘tgan mashinalardan yordam so‘radim, ammo hech kim to‘xtamadi ham, ahamiyat ham berishmadi. Keyin majbur bo‘ldim shunday yo‘l tutishga. Bo‘lmasa siz ham to‘xtamas edingiz.!"
Mashina haydovchisi nogiron onaizorni aravasiga o‘tkazar ekan, tomog‘iga zaxarli tosh tiqilib, ko‘zlaridan beixtiyor yoshlari shashqator oqar edi.

U odam ushbu mashinasida bir necha yil yurdi. Har safar mashinasini ta’mirlash uchun berganida o‘sha toshdan qolgan izni aslo ta’mirlatmas edi. Sababi o‘sha tosh izi unga odamiylik haqida saboq bergan edi:

- Agar sen atrofingdagilarni unsiz, faryodsiz qalb og‘riqlarini xis etmasang senga tosh otiladi..!

@status_ibratli🕊

Zolim nadomat chekadi.
Garchi odamlar uni maqtasa ham.
Mazlum omon bo‘ladi.
Garchi odamlar uni yomonlasa ham.
Qanoatli inson boy bo‘ladi.
Garchi u och bo‘lsa ham.
Ochko‘z kambag‘al bo‘ladi.
Garchi mulki bo‘lsa ham.

@status_ibratli🕊

Qo‘shnichilik. . .

Bir kishi zarurat tufayli katta qarzga botdi. O‘ylay-o‘ylay, uyini sotishga qaror qildi. Musulmon odobi bo‘yicha uyini birinchi bo‘lib qo‘shnisiga taklif etdi. Bu gapdan hayron qolgan qo‘shni:

– Nega sotyapsiz? – deb so‘radi undan.
– Katta qarzim bor, shuni to‘lashim kerak, – dedi u.
– Qancha narx belgiladingiz? – deb so‘radi qo‘shnisi.

Odam uyning asl bahosi ancha baland ekanini, lekin qadrdon qo‘shnisiga arzonga berishini, qarziga yetadigan pul kifoyaligini aytdi.
– Qarzingiz qancha? Kimdan olgansiz? – deb so‘radi qo‘shnisi.
U bu savollarga kerakli javoblarni berdi.
– Mayli, ertaga chiqing, gaplashamiz, – dedi qo‘shnisi.
Odam kelishilgan vaqtda yana qo‘shnisining eshigini qoqdi. Salom-alikdan so‘ng qo‘shni asosiy gapga o‘tdi:
– Men kecha borib, siz aytgan odamga qarzingizni to‘lab keldim. Endi undan qutuldingiz. Hech qayerga ketmang. O‘z uyingizda bemalol yashayvering.
– Iye, bu nima qilganingiz? – dedi xijolat tortib u. – Axir qarzim hazilakam pul emas edi. Katta zarar-ku bu sizga!
Qo‘shni bu gapga shunday javob berdi:
– Men buni zarar hisoblamayman. Agar sizday halol, yaxshi qo‘shnimdan ayrilganimda chinakamiga zarar ko‘rgan bo‘lardim...
Shundayin qo‘shnilar bormikin ~ A~
Siz nima deysiz.. O‘zingiz ham shu qo‘shni kabi himmat qila olasmi???
Kim javob bera oladi.!!!

@status_ibratli🕊

Aziz insonlar kimnidir g'iybat qilayotganlaringizda kimnidir muammolarining ustidan kulayotganlaringizda qattiq ehtiyot bo'ling. Garchi bu sizning hayotingizda ro'y bermasa xam bu muammolar bu xatolar yaqinlaringiz hayotida ro'y berishi mumkin.

© Psixolog Shaxlo

@status_ibratli🕊

Ba’zilar hayotingizga ne’mat bo‘lib keladi, ba’zilar esa dars bo‘lib. Ne’matni muhofaza qiling, darsdan esa ta’lim oling!

@status_ibratli🕊

Azroil qachon kelishini bilmaysiz. Hech qachon o'lmaydigandek yashamang!

@status_ibratli🕊

Baxtni kutma, uni o‘zing kashf qil! 

@status_ibratli🕊