RIYOKOR BO‘LMANG!
Anchadan beri ko‘rishmayotgan, qishloqda turadigan qarindoshimiz olamdan o‘tganlari haqida xabar keldi. Gʻarib, kambag‘al ayol edilar. Qachon hol so‘rasam doim "hammasi yaxshi, juda yaxshi" derdilar. Biz uchun ham u kishida hammasi bir tekisda edi. Asl holat esa...
Marhumaning xonadonlariga borganimizda hammasi ayon bo‘ldi. Xovli-joylari juda eski, farzandlarining kiyimlari ham juda harob ahvolda edi. Rahmim kelib, achinib ketdim. Shunday ham yashash mumkinmi!? Biror marta shikoyat qilmabdilar, betobliklarini ham aytmabdilar...
Marosimlar o‘tayotgan kezda qizlari bilan suhbatlashib qoldim. "Nega ahvollarini aytmadilar, nega biz bilmadik, nega bunchalik holda ekanligingizdan bexabar qoldik?" dedim. Qizlarining javobi mening hayratimni oshirib, tushkunligimni besh battar qildi.
«Opa, uni qo‘yaturing, feysbukka siz qo‘ygan rasmlaringizni ba’zan onamga ko‘rsatardim, Dubayga-yu, Misrga borganingizni, Istanbuldagi sayohatingizni, eng chiroyli restoranlarda tanovul qilganingizni, Yevropaga uchganingiz-u, Byutik do‘konlardan kiyim haridlaringizni, hammasini ko‘rsatgandim. Ba’zan "opang nima qilyapti ekan, sahifasini ochib ko‘rsatchi!?" deb qolardilar...
Oxirgi payt rasmlaringizni ko‘rsatgim ham kelmay qoldi, chunki, sizni shohona hayotingizni har safar ko‘rgandan keyin "kimlardir hayotida kamchiliksiz, hohlagan yeriga borib, istagan kiyimini kiyib, ko‘ngli tusaganini olib yuribdi... Nega menda buning birortasi ham yo‘q? Nega mening umrim faqat qiyinchilik, yetishmovchilikda o‘tyapti? Yo odam emasmanmi? Yoki yaxshi yashashga mening haqqim yo‘qmi? Men ham odamman-ku!?" deb, siqilib qolardilar. Umrlarining oxirigacha sizning rasmlaringiz, yashashingizni rasmlaringiz orqali tomosha qilib, ezilib o‘tdilar. Rasmlaringizni bekor ko‘rsatibman» deb, yig‘lab yubordi...
Men daxshatga tushdim, karaxt edim, tillarim karaxt, hushlarim karaxt, o‘zim karaxt edim. Tasalli uchun biror so‘z, kalima topolmasdim...
O‘sha kundan keyin qarindoshimning o‘limiga men o‘zimni aybdorday ko‘ra boshladim...
Uyga keliboq, sahifalarimga qo‘ygan rasmlarimning hammasini o‘chirdim. Restoranlar ham, kurortlar ham, Dubay, Misrlar ham ketdi... Qaytib bunday rasm qo‘ymayman deb ahd qildim. Ba’zan shunday farog‘atda yashayotganini suratga olib, qo‘yganlarga ko‘zim tushib qoladi. "Qo‘ymang, sizdan g‘aribroq odamlar bor, ularda ham ko‘ngil bor, orzu bor, ularning ko‘ngillarini yanchmang" degim keladi...
Har safar sayohatga borganimda, kiyim olganimda, restoranga kirganimda o‘sha qarindoshim esga keladi...
Salim AYYUBIY..
@status_ibratli🕊
Anchadan beri ko‘rishmayotgan, qishloqda turadigan qarindoshimiz olamdan o‘tganlari haqida xabar keldi. Gʻarib, kambag‘al ayol edilar. Qachon hol so‘rasam doim "hammasi yaxshi, juda yaxshi" derdilar. Biz uchun ham u kishida hammasi bir tekisda edi. Asl holat esa...
Marhumaning xonadonlariga borganimizda hammasi ayon bo‘ldi. Xovli-joylari juda eski, farzandlarining kiyimlari ham juda harob ahvolda edi. Rahmim kelib, achinib ketdim. Shunday ham yashash mumkinmi!? Biror marta shikoyat qilmabdilar, betobliklarini ham aytmabdilar...
Marosimlar o‘tayotgan kezda qizlari bilan suhbatlashib qoldim. "Nega ahvollarini aytmadilar, nega biz bilmadik, nega bunchalik holda ekanligingizdan bexabar qoldik?" dedim. Qizlarining javobi mening hayratimni oshirib, tushkunligimni besh battar qildi.
«Opa, uni qo‘yaturing, feysbukka siz qo‘ygan rasmlaringizni ba’zan onamga ko‘rsatardim, Dubayga-yu, Misrga borganingizni, Istanbuldagi sayohatingizni, eng chiroyli restoranlarda tanovul qilganingizni, Yevropaga uchganingiz-u, Byutik do‘konlardan kiyim haridlaringizni, hammasini ko‘rsatgandim. Ba’zan "opang nima qilyapti ekan, sahifasini ochib ko‘rsatchi!?" deb qolardilar...
Oxirgi payt rasmlaringizni ko‘rsatgim ham kelmay qoldi, chunki, sizni shohona hayotingizni har safar ko‘rgandan keyin "kimlardir hayotida kamchiliksiz, hohlagan yeriga borib, istagan kiyimini kiyib, ko‘ngli tusaganini olib yuribdi... Nega menda buning birortasi ham yo‘q? Nega mening umrim faqat qiyinchilik, yetishmovchilikda o‘tyapti? Yo odam emasmanmi? Yoki yaxshi yashashga mening haqqim yo‘qmi? Men ham odamman-ku!?" deb, siqilib qolardilar. Umrlarining oxirigacha sizning rasmlaringiz, yashashingizni rasmlaringiz orqali tomosha qilib, ezilib o‘tdilar. Rasmlaringizni bekor ko‘rsatibman» deb, yig‘lab yubordi...
Men daxshatga tushdim, karaxt edim, tillarim karaxt, hushlarim karaxt, o‘zim karaxt edim. Tasalli uchun biror so‘z, kalima topolmasdim...
O‘sha kundan keyin qarindoshimning o‘limiga men o‘zimni aybdorday ko‘ra boshladim...
Uyga keliboq, sahifalarimga qo‘ygan rasmlarimning hammasini o‘chirdim. Restoranlar ham, kurortlar ham, Dubay, Misrlar ham ketdi... Qaytib bunday rasm qo‘ymayman deb ahd qildim. Ba’zan shunday farog‘atda yashayotganini suratga olib, qo‘yganlarga ko‘zim tushib qoladi. "Qo‘ymang, sizdan g‘aribroq odamlar bor, ularda ham ko‘ngil bor, orzu bor, ularning ko‘ngillarini yanchmang" degim keladi...
Har safar sayohatga borganimda, kiyim olganimda, restoranga kirganimda o‘sha qarindoshim esga keladi...
Salim AYYUBIY..
@status_ibratli🕊
Agar muslima ayol bilan turmush qurishni xohlasangiz,
Siz ham uning orzusidagi muslim bo'ling!
@status_ibratli🕊
Siz ham uning orzusidagi muslim bo'ling!
@status_ibratli🕊
👍1
DO‘STIGA QARZ BERIB YIGʻLAGAN DO‘ST.
Bir kishi bir oz pulga
muhtoj bo‘lib qoldi. Do‘stidan yordam olish maqsadida uning uyiga kelib, eshikni taqillatdi. Do‘sti chiqib , u bilan ko‘rishdi, uyiga taklif qilsa ham u kishi qabul qilmay:
– Do‘stim, meni kechir. Uyga qilgan taklifingni hozircha qabul eta olmayman, vaqtim ziq. Bir kishidan yuz ming so‘m qarzdor edim. Bugun kelib , pulini qistadi. Qo‘limda pul yo‘q edi. Shuning uchun sening huzuringga keldim . Yordam berarsan, deb umid qilaman , – dedi.
Uy egasi darhol ichkaridan yuz ming so‘m olib chiqib , do‘stining qo‘liga berdi.
– Do‘stim, biror narsaga muhtoj bo‘lib qolsang, mendan yashirma. Qo‘limdan kelganicha yordam berishga tayyorman,–deb do‘stining ko‘nglini ko‘tardi. Do‘sti xursand bo‘lib , u bilan xayrlashib, uyiga qaytdi.
Uy egasi do‘sti qaytib ketganidan keyin yig‘lab , uyiga kirdi. Xotini: " Erim ko‘p pul berib yuborganiga pushaymon qilib yig‘layotgan bo‘lsa kerak", – degan xayolga borib, eriga:
– Biror narsani bahona qilib , pul bermasdan qaytarib yuborsangiz bo‘lmasmidi? Endi pushaymon qilib yig‘laysiz, – deganida eri shunday javob berdi:
– Yo‘q, sen o‘ylaganday emas . Men qanday do‘st bo‘ldimki, do‘stim pulga muhtoj bo‘lib , ostonamga kelgunga qadar bilmaganman. U kelib so‘ramasdan oldin o‘zim borib:
– Do‘stim, biror narsaga muhtojmisan, tortinma, ayt, – deb so‘rashim kerak edi. Gʻaflatda qolganimga achinib yig‘layapman...😭
@status_ibratli🕊
Bir kishi bir oz pulga
muhtoj bo‘lib qoldi. Do‘stidan yordam olish maqsadida uning uyiga kelib, eshikni taqillatdi. Do‘sti chiqib , u bilan ko‘rishdi, uyiga taklif qilsa ham u kishi qabul qilmay:
– Do‘stim, meni kechir. Uyga qilgan taklifingni hozircha qabul eta olmayman, vaqtim ziq. Bir kishidan yuz ming so‘m qarzdor edim. Bugun kelib , pulini qistadi. Qo‘limda pul yo‘q edi. Shuning uchun sening huzuringga keldim . Yordam berarsan, deb umid qilaman , – dedi.
Uy egasi darhol ichkaridan yuz ming so‘m olib chiqib , do‘stining qo‘liga berdi.
– Do‘stim, biror narsaga muhtoj bo‘lib qolsang, mendan yashirma. Qo‘limdan kelganicha yordam berishga tayyorman,–deb do‘stining ko‘nglini ko‘tardi. Do‘sti xursand bo‘lib , u bilan xayrlashib, uyiga qaytdi.
Uy egasi do‘sti qaytib ketganidan keyin yig‘lab , uyiga kirdi. Xotini: " Erim ko‘p pul berib yuborganiga pushaymon qilib yig‘layotgan bo‘lsa kerak", – degan xayolga borib, eriga:
– Biror narsani bahona qilib , pul bermasdan qaytarib yuborsangiz bo‘lmasmidi? Endi pushaymon qilib yig‘laysiz, – deganida eri shunday javob berdi:
– Yo‘q, sen o‘ylaganday emas . Men qanday do‘st bo‘ldimki, do‘stim pulga muhtoj bo‘lib , ostonamga kelgunga qadar bilmaganman. U kelib so‘ramasdan oldin o‘zim borib:
– Do‘stim, biror narsaga muhtojmisan, tortinma, ayt, – deb so‘rashim kerak edi. Gʻaflatda qolganimga achinib yig‘layapman...😭
@status_ibratli🕊
Aql bosh ustidagi chiroqdir.
Ba'zilar nur taratib ko'tarib yurishsa,
yana ba'zilar o'chiq holatda olib yurishadi...
@status_ibratli🕊
Ba'zilar nur taratib ko'tarib yurishsa,
yana ba'zilar o'chiq holatda olib yurishadi...
@status_ibratli🕊
Shayton sizni adashgan o'tmishingiz bilan qo'rqitsa, siz uni taqvoli kelajagingiz bilan qo'rqiting!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Bilasizmi haqiqiy omadsizlar qanday bo'ladi? Ular omadsizlikka yuz tutishdan shunchalik qo'rqishadiki, hatto biror ishga qo'l urishga jazm etmaydi.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍1
Farqlash zarur har bir kishiga,
Savob ila zarar-gunohni.
Puxta erur biling ishiga
Kim tanisa Rasulullohni...(S.A.V)
@status_ibratli🕊
Savob ila zarar-gunohni.
Puxta erur biling ishiga
Kim tanisa Rasulullohni...(S.A.V)
@status_ibratli🕊
Birovlarning baxtini buzmas,
Omonatlik ahdini buzmas!
Qarindoshlik rishtasin uzmas
Kim tanisa Rasulullohni...(S.A.V)
@status_ibratli🕊
Omonatlik ahdini buzmas!
Qarindoshlik rishtasin uzmas
Kim tanisa Rasulullohni...(S.A.V)
@status_ibratli🕊
Ibratli
Bir kuni muallim birinchi sinf o‘quvchilariga «Agar sehrli tayoqchangiz bo‘lganida undan nimani so‘ragan bo‘lardingiz» deb savol beribdi.
O‘quvchilarning hammasi har xil
javob beribdi: Kimdir
«Meni ko‘pkina pulim bo‘lishi
so‘rardim» «Men tezroq katta bo‘lib qolishni so‘rardim» «Men hammadan kuchli bo‘lishni so‘rardim, keyin hech kimning kuchi menga yetmasdi» «Men ko‘rinmas bo‘lib qolishni so‘rardim» «Meni ko‘pkina mashinam bo‘lishini aytardim» debdi, hamma bolalardan shu kabi fikrlar chiqibdi. Shunda o‘qituvchini e’tiborini oxirgi partada jimgina o‘tirgan bola tortibti va undan so‘rabdi sen nimani so‘rarding?
O‘quvchi:
«Men u tayoqchani olardimda sindirib tashlardim» debdi. Sinfxonadagi barchaning nigohi unga qadaldi, o‘qituvchi taajjublanib yana savol berdi:
«Nima uchun?».
O‘quvchi:
«Chunki onam menga inson faqat Allohdan orzulari ushalishini so‘raydi, chunki Alloh yagona deb aytadilar. Agar men siz aytayotgan »sehrli tayoqcha«dan istagimni bajo keltirishini so‘rasam Alloh yagona ekanini inkor etgan bo‘lmaymanmi?!» deb javob beribdi!
@status_ibratli🕊
Bir kuni muallim birinchi sinf o‘quvchilariga «Agar sehrli tayoqchangiz bo‘lganida undan nimani so‘ragan bo‘lardingiz» deb savol beribdi.
O‘quvchilarning hammasi har xil
javob beribdi: Kimdir
«Meni ko‘pkina pulim bo‘lishi
so‘rardim» «Men tezroq katta bo‘lib qolishni so‘rardim» «Men hammadan kuchli bo‘lishni so‘rardim, keyin hech kimning kuchi menga yetmasdi» «Men ko‘rinmas bo‘lib qolishni so‘rardim» «Meni ko‘pkina mashinam bo‘lishini aytardim» debdi, hamma bolalardan shu kabi fikrlar chiqibdi. Shunda o‘qituvchini e’tiborini oxirgi partada jimgina o‘tirgan bola tortibti va undan so‘rabdi sen nimani so‘rarding?
O‘quvchi:
«Men u tayoqchani olardimda sindirib tashlardim» debdi. Sinfxonadagi barchaning nigohi unga qadaldi, o‘qituvchi taajjublanib yana savol berdi:
«Nima uchun?».
O‘quvchi:
«Chunki onam menga inson faqat Allohdan orzulari ushalishini so‘raydi, chunki Alloh yagona deb aytadilar. Agar men siz aytayotgan »sehrli tayoqcha«dan istagimni bajo keltirishini so‘rasam Alloh yagona ekanini inkor etgan bo‘lmaymanmi?!» deb javob beribdi!
@status_ibratli🕊