Islom dini ayol sha'nini shunchalar yuksaklarga ko'tardiki, Yer kurrasi qolib, hatto Jannat ularning poyidan joy oldi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
🔥2
Hech qachon birovni diliga ozor bermang! Bu bilan siz kimnidir shunchaki ranjitmayapsiz, uni tiriklayin qabrga tiqyapsiz...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Kalimai shahodat va hujjat. (Hikoya)
Erta bilan bo'lim boshlig'ining huzuriga kirsam u kishi bir xodimimiz bilan suxbatlashib o'tirgan ekan. Salom-alikdan so'ng men xodimning yangi galstutiga e'tibor qildim. Bog'lanishi yoqmadi.
-Yeching, yaxshilab bog'lab beraman, - dedim.
-Bizga bo'laveradi, ustoz, - dedi u kamtarlik bilan.
- Aytish yodimdan ko'tarilibdi, - dedi bo'lim mudiri kulib, - siz endi oddiy xodim emas, yetakchi xodimsiz, kecha buyruqqa qo'l qo'yildi, galstuk ham shunga yarasha bog'lanishi kerak.
- Ey, yashavoring, - dedi xodim quvonib, - ertalabdan xo'p "yuvadigan" xabar aytdizda, tashakkur.
Bo'lim mudiri meni ko'rsatib, "yuvish" degan gaplarni bu kishimning oldida gapirib bo'lmaydi, degandek imo-ishoralar qildi shekilli, xodim shoshib qoldi.
- "Yuvish" deganda anavi isqotini aytmayapman, shirin-shirin sharbatlar ham bor-ku, axir, dunyoda, - dedi.
- Qaniydi shunday bo'lsa, ming afsuski unday bo'lmaydida, - dedim men ham bo'sh kelmay.
- E, ustoz, - dedi xodim astoydil bo'lib, - bilasizmi, men kalimai shahodatni bir kunda necha marta aytaman, ming marta...
- Bunga hujjatiz bormi? - dedim temirni qizig'ida bosib.
- Qanaqa hujjat? - ajablabdi xodim, shungayam hujjatmi?
Men bir voqeani gapirib berdim. Payg'ambarimiz alayhissalom davrlarida bir odam olamdan o'tadi. U kishining janozasini o'qishni sahnalar Payg'ambarimizdan iltimos qiladilar. Ma'lum bo'lishicha, o'lgan kishi judayam saxiy, xojatbaror kishi bo'lgan. Sarvari koinot janozasini o'qiydilar, keyin marhum ibodatda edimi, yo'qmi, deb so'raydilar. Sahobalar "yo'q", deyishadi-yu, yana o'lganning fazilatlarini bir chetdan sanab ketishadi. Shunda ulug' zot har qancha amal ikki rakat namoz o'rnini bosa olmasligini aytadilar.
@status_ibratli🕊
Erta bilan bo'lim boshlig'ining huzuriga kirsam u kishi bir xodimimiz bilan suxbatlashib o'tirgan ekan. Salom-alikdan so'ng men xodimning yangi galstutiga e'tibor qildim. Bog'lanishi yoqmadi.
-Yeching, yaxshilab bog'lab beraman, - dedim.
-Bizga bo'laveradi, ustoz, - dedi u kamtarlik bilan.
- Aytish yodimdan ko'tarilibdi, - dedi bo'lim mudiri kulib, - siz endi oddiy xodim emas, yetakchi xodimsiz, kecha buyruqqa qo'l qo'yildi, galstuk ham shunga yarasha bog'lanishi kerak.
- Ey, yashavoring, - dedi xodim quvonib, - ertalabdan xo'p "yuvadigan" xabar aytdizda, tashakkur.
Bo'lim mudiri meni ko'rsatib, "yuvish" degan gaplarni bu kishimning oldida gapirib bo'lmaydi, degandek imo-ishoralar qildi shekilli, xodim shoshib qoldi.
- "Yuvish" deganda anavi isqotini aytmayapman, shirin-shirin sharbatlar ham bor-ku, axir, dunyoda, - dedi.
- Qaniydi shunday bo'lsa, ming afsuski unday bo'lmaydida, - dedim men ham bo'sh kelmay.
- E, ustoz, - dedi xodim astoydil bo'lib, - bilasizmi, men kalimai shahodatni bir kunda necha marta aytaman, ming marta...
- Bunga hujjatiz bormi? - dedim temirni qizig'ida bosib.
- Qanaqa hujjat? - ajablabdi xodim, shungayam hujjatmi?
Men bir voqeani gapirib berdim. Payg'ambarimiz alayhissalom davrlarida bir odam olamdan o'tadi. U kishining janozasini o'qishni sahnalar Payg'ambarimizdan iltimos qiladilar. Ma'lum bo'lishicha, o'lgan kishi judayam saxiy, xojatbaror kishi bo'lgan. Sarvari koinot janozasini o'qiydilar, keyin marhum ibodatda edimi, yo'qmi, deb so'raydilar. Sahobalar "yo'q", deyishadi-yu, yana o'lganning fazilatlarini bir chetdan sanab ketishadi. Shunda ulug' zot har qancha amal ikki rakat namoz o'rnini bosa olmasligini aytadilar.
@status_ibratli🕊
👍1
O'tmishdagi insoni o'ylab siqilmang. Agar u yaxshi bo'lganida o'tmishizda emas, yonizda bo'lardi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Yo'l haqi. (Hikoya)
Mehrinisodagi bezovtalik avtobus haydovchisi "yo'l haqini uzatib yuboringlar" , degandan keyin boshlandi. U sumkasidan hamyonini topa olmadi. Uyda qoldirdimi, yo yo'lda tushurdimi? Esida, bolalarga o'qishga borib kelishlari uchun pul berdi, qatiq-sutga ham ajratdi. U avtobusga oxirgi bekatdan chiqadi. Qishda issiq joyni, yozda salqin joyni tanlab, o'tirib oladi. Hoynahoy, hamyon uyda qolgan. U bir qarorga kelguncha avtobus ancha-muncha yo'lini bosib qo'ydi. Rosmana ikki bekat orqada qoldi. Mehriniso shoshib o'rnidan turdi-da: - To'xtatvoring, - deb haydovchidan iltimos qildi. Haydovchi unga bir qarab qo'ydi-yu, to'xtatishni hayoliga ham keltirmadi.
- To'xtatvoring deyapman sizga.
- Tinchlikmi, opa, ertaga to'lab qo'yarsiz.
- Qiziqsiz-a, hali metroga ham tushishim kerak.
Mehriniso haydovchiga jahl bilan qaradi. Qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan haydovchi ko'ziga yomon ko'rinib ketdi. Avtobus bekatda to'xtadi. U tushib qoldi. Shosha-pisha piyoda uyiga qaytdi. Bo'lar ish bo'ldi. Ishdan kech qolish bo'lsa, qoldi. Unga bir narsa nash'a qilardi. Nimaga haydovchiga jahl qildi? Ayb o'zida-ku. U ertasi kuni o'sha qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan yigitdan kechirim so'rab, yo'l haqini berib qo'ymoqchi bo'ldi. Lekin rulda boshqa haydovchini ko'rib, bugun navbati bo'lmasa kerak, ertaga ko'rarman, deb xotirjam bo'ldi.
Aksiga olib ertasiga ham haydovchini uchratmadi. Hartugul, keyingi kuni uchratdi. U rulga bag'rini berib, huzur qilib sigaret chekib, yo'lga tushish muddatini kutardi.
- Assalomu alaykum, - dedi Mehriniso. Haydovchi "valaykum" dedi-yu, teskari qarab sigaretini chekaverdi.
- Mana, - dedi Mehriniso, - manavi o'tgan kungi yo'l haqi, xayriyat-ey, sizni uchratdim, bo'ynimda qolib ketdimi deb qo'rquvdim.
Haydovchi Mehrinisoga o'girilib qarab, yelka qisdi.
- Esingizdan chiqdimi, pulim uyda qopti deb, yo'lda tushib qoldim-ku. Yana sizga qattiqroq gapirib ham yubordim, meni kechiring.
Haydovchi yigit, baribir, eslolmadi. Ammo Mehrinisoning gap-so'zlari yoqib unga e'tibor qildi.
- Qaniydi opa, hamma yo'lovchilar ham sizga o'xshagan bo'lsa.
- Otam rahmatli "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma" , deb o'rgatganlar.
Ertasiga Mehriniso avtobusga chiqdi-yu, beixtiyor ko'zlari yoshlanib ketdi. Ko'rinarli joyga otasining so'zlarini yozib qo'yishibdi: "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma!"
@status_ibratli🕊
Mehrinisodagi bezovtalik avtobus haydovchisi "yo'l haqini uzatib yuboringlar" , degandan keyin boshlandi. U sumkasidan hamyonini topa olmadi. Uyda qoldirdimi, yo yo'lda tushurdimi? Esida, bolalarga o'qishga borib kelishlari uchun pul berdi, qatiq-sutga ham ajratdi. U avtobusga oxirgi bekatdan chiqadi. Qishda issiq joyni, yozda salqin joyni tanlab, o'tirib oladi. Hoynahoy, hamyon uyda qolgan. U bir qarorga kelguncha avtobus ancha-muncha yo'lini bosib qo'ydi. Rosmana ikki bekat orqada qoldi. Mehriniso shoshib o'rnidan turdi-da: - To'xtatvoring, - deb haydovchidan iltimos qildi. Haydovchi unga bir qarab qo'ydi-yu, to'xtatishni hayoliga ham keltirmadi.
- To'xtatvoring deyapman sizga.
- Tinchlikmi, opa, ertaga to'lab qo'yarsiz.
- Qiziqsiz-a, hali metroga ham tushishim kerak.
Mehriniso haydovchiga jahl bilan qaradi. Qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan haydovchi ko'ziga yomon ko'rinib ketdi. Avtobus bekatda to'xtadi. U tushib qoldi. Shosha-pisha piyoda uyiga qaytdi. Bo'lar ish bo'ldi. Ishdan kech qolish bo'lsa, qoldi. Unga bir narsa nash'a qilardi. Nimaga haydovchiga jahl qildi? Ayb o'zida-ku. U ertasi kuni o'sha qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan yigitdan kechirim so'rab, yo'l haqini berib qo'ymoqchi bo'ldi. Lekin rulda boshqa haydovchini ko'rib, bugun navbati bo'lmasa kerak, ertaga ko'rarman, deb xotirjam bo'ldi.
Aksiga olib ertasiga ham haydovchini uchratmadi. Hartugul, keyingi kuni uchratdi. U rulga bag'rini berib, huzur qilib sigaret chekib, yo'lga tushish muddatini kutardi.
- Assalomu alaykum, - dedi Mehriniso. Haydovchi "valaykum" dedi-yu, teskari qarab sigaretini chekaverdi.
- Mana, - dedi Mehriniso, - manavi o'tgan kungi yo'l haqi, xayriyat-ey, sizni uchratdim, bo'ynimda qolib ketdimi deb qo'rquvdim.
Haydovchi Mehrinisoga o'girilib qarab, yelka qisdi.
- Esingizdan chiqdimi, pulim uyda qopti deb, yo'lda tushib qoldim-ku. Yana sizga qattiqroq gapirib ham yubordim, meni kechiring.
Haydovchi yigit, baribir, eslolmadi. Ammo Mehrinisoning gap-so'zlari yoqib unga e'tibor qildi.
- Qaniydi opa, hamma yo'lovchilar ham sizga o'xshagan bo'lsa.
- Otam rahmatli "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma" , deb o'rgatganlar.
Ertasiga Mehriniso avtobusga chiqdi-yu, beixtiyor ko'zlari yoshlanib ketdi. Ko'rinarli joyga otasining so'zlarini yozib qo'yishibdi: "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma!"
@status_ibratli🕊
👍1
Har bir inson o'z hayotidagi yo'lni o'zi tanlaydi. Uning to'g'ri yoki noto'g'riligini esa vaqt ko'rsatadi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Qo'ng'iroq qilganimda javob bermasa, ehtimol "namoz" o'qiyotgandur deyishga arzigulik juft ato et Robbim..
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍3
Chiroyli taqdir egasi bo'lish uchun, chiroyli xusn emas, chiroyli qalb kerak.
Chiroyli baxtga yetish uchun tengsiz davlat emas, pokiza "IYMON" kerak!
@status_ibratli🕊
Chiroyli baxtga yetish uchun tengsiz davlat emas, pokiza "IYMON" kerak!
@status_ibratli🕊
❤1👍1
Hukm. (Hikoya)
Tanishimni uchratib qoldim. Peshin vaqti edi. Tushlikka taklif qildim. U bilan bir otamlashgim bor edi. Ro'za tutgan ekan. Ramazonmas-ku, debman shoshib. Nafl ro'zasi, dedi. Gapni ko'paytirmadi. Xayrlashdik. Yana bir safar uchrashib qoldik. Endi uni astoydil oshxonaga taklif qildim. Bu safar ham ro'zadorligini bahona qildi.
- Ee, ro'za tutmaydigan kuniz ham bormi o'zi, - dedim men astoydil xafa bo'lib. - Yoki ustimdan kulyapsizmi?!
- Dushanba va payshanbadan boshqa kunlari, bemalol. Aksiga olib nuqul shu kunlari uchrashib qolyapmiz-da, - dedi u kulib.
- Bir oyda sakkiz kun ro'za tutsangiz, tushlik puli yonizda qolib, rosa boyiyapman deng? - hazillashdim men.
- Tushlik pulining o'rni bor, - dedi u ma'noli jilmayib.
Ma'lum bo'lishicha, u tushlik pullarini yig'ib kitob sotib olar ekan. Qizig'-a, nafsni jazolab, aqlni o'stirish... Nimalarni o'ylab topishmaydi-ya, bu odami tushmagurlar?..
@status_ibratli🕊
Tanishimni uchratib qoldim. Peshin vaqti edi. Tushlikka taklif qildim. U bilan bir otamlashgim bor edi. Ro'za tutgan ekan. Ramazonmas-ku, debman shoshib. Nafl ro'zasi, dedi. Gapni ko'paytirmadi. Xayrlashdik. Yana bir safar uchrashib qoldik. Endi uni astoydil oshxonaga taklif qildim. Bu safar ham ro'zadorligini bahona qildi.
- Ee, ro'za tutmaydigan kuniz ham bormi o'zi, - dedim men astoydil xafa bo'lib. - Yoki ustimdan kulyapsizmi?!
- Dushanba va payshanbadan boshqa kunlari, bemalol. Aksiga olib nuqul shu kunlari uchrashib qolyapmiz-da, - dedi u kulib.
- Bir oyda sakkiz kun ro'za tutsangiz, tushlik puli yonizda qolib, rosa boyiyapman deng? - hazillashdim men.
- Tushlik pulining o'rni bor, - dedi u ma'noli jilmayib.
Ma'lum bo'lishicha, u tushlik pullarini yig'ib kitob sotib olar ekan. Qizig'-a, nafsni jazolab, aqlni o'stirish... Nimalarni o'ylab topishmaydi-ya, bu odami tushmagurlar?..
@status_ibratli🕊
Dunyoda faqatgina bir inson, seni ko'tarishi yoki cho'ktirishi mumkin. Bu inson - o'zingiz!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Halovatni ko'chadan izlagan erkaklar, adashmang! Haqiqiy baxt faqat oilada bo'ladi...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Tarbiyani ona beradi-yu, rahmatni ota eshitadi. Nega? Chunki ona tarbiyani bolaning otasidan oladi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Ko‘z yosh bilan o‘qiysiz, takror takror...
(Rasulullohga bo‘lgan muxabbat)
Asli Bitlislik bo‘lgan bir olim o‘zining haj safari asnosida Madinada ko‘rgan bir voqeani hikoya qiladi.
Masjidi Nabaviydan uncha uzoq bo‘lmagan yerdagi tahoratxonalarning oldidan o‘tib ketayotgan edim. Qarasam, tahoratxonaning eshigi oldida to‘rtta polis bir ishga hozirlik ko‘rgandek shay bo‘lib ichkaridan chiqayotgan odamlarni kuzatib turishibdi. Shu payt ichkaridan bir yigit chiqib keldi. Polislar shu zahoti u yigitni ushlab oldilar. Yigit yolborib baqira boshladi:
–Men tilanchi emasman, men o‘g‘ri emasman. Men jinoyatchi emasman....
Yaqinroq borib yigitga qaradim. Men uni tanidim. Uni Ravzaning ro‘parasida doim yig‘lab duo qilayotganini ko‘rardim. Oq sariqdan kelgan. siyrak soqolli 30-35 yoshlardagi Albaniyalik yigit edi. Polislarga dedim:
–Bu yigit nima gunoh qildi?
–Seni ishing bo‘lmasin. Yo‘lingdan qolma, Turk.
–Lekin, men bilishim kerak, bu odam o‘g‘rimi?
–Yo‘q! O‘g‘ri emas. Bu yigit qochoqlardan. Madinada noqonuniy yuribdi. Biz uni olti yildan buyon quvamiz. Ushlolmaymiz. Endi tutamiz deganimizda, Ravzaga Rasulullohning huzurlariga qochib kirib oladi. U yerdan chiqarolmaymiz.
–Endi uni nima qilasizlar?
–Biz uni uchoqqa o‘tqazib Albaniyasiga jo‘natamiz.
Bu so‘zlarni eshitib, yigitning esi chiqib ketdi. Baqira boshladi:
–Unday qilmang! Men o‘g‘ri emasman... Men jinoyatchi emasman... Men Rasulullohni (s.a.v.) yaxshi ko‘raman. Shuning uchun bu yerdaman. Meni ketkazmang!...
Polislar esa uning yolborishlariga parvo qilmas edilar. Uning qo‘llarini qayirib sudray boshladilar. Yolborishlari foyda bermagan yigit polislarga dedi:
–Iltimos, mening yuzimni Rasululloh tarafga qarating. U zotga aytadigan gapim bor.
Polislar istar-istamas yigitning yuzini yashil gumbaz tarafga qaratdilar. Aytaqol, nima gaping bor Rasulullohga.
Yigit yashil gumbazga qarab bir oz tikilib turdi. Keyin qo‘llarini ko‘tarib iltijokorona yolbordi:
–Ey Rasululloh!
Siz bilan kelishganimiz shunday edimi? Siz bilan kelishgan edik-ku axir!
Sizni deb, otamdan, onamdan kechib, do‘konlarimni yopib bu yerga keldim axir! Ey Rasululloh!
Sizga qo‘shni bo‘laman deb, so‘z berdim, axir.
Endi qarang bularni, ey Rasululloh! Menga monelik qilmoqchilar.
Siz aralashmaysizmi, ey Rasululloh!?
Shu so‘zlarni aytar ekan, yigit yerga shilq etib yiqildi. Polislar uni turg‘azmoqchi bo‘lishdi. Yigit qimirlamasdi. Polislar uni qutulib qolishlik uchun nomer ko‘rsatyapti, deb bir ikki turtdilar. Keyin ichkaridan idishda suv olib chiqib yuziga sepishdi. Foydasi bo‘lmadi. Yigit qimirlamasdi. Atrofdagilardan biri: O‘lib qolmadimikin? –dedi. Polislar, "biz unga o‘ladigan bir ish qilmadik-ku", deyishdi.
Keyin "tez yordam" chaqirishga majbur bo‘lishdi. Bir ozdan so‘ng mana shu 7-chi raqamli eshikdan "Ambulance" mashinasi keldi. Doktorlardan biri tushib yigitning bo‘yin tomirini ushlab ko‘rdi:
–U o‘n besh daqiqa oldin o‘lgan, dedi.
Polislarning ahvolini ko‘rsangiz edi... Yerga o‘tirib ho‘ngrab yig‘lay boshladilar... Tizzalariga urib yig‘lardilar:
–Bu odamni ushlagan qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Oyoqlarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Biz bu muborak insonning payg‘ambar afandimizni bunchalik sevishini koshki bilganimizda edi... Qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?!...
Keyin mashinada mayyitni huv anavi yerga, Baqi’ qabristoni tarafga olib bordilar. Men orqalaridan bordim. Ular mayyitni yuvdilar. Men ularni kuzatib turdim. Tobutini ko‘tarishaman, deya harakat qildim. Lekin, polislar yig‘lab shunday dedilar:
–Hech kim tegmasin. Bu qilgan gunohimiz bizga yetarli. Uni bizga qo‘yib bering. Balki, u dunyoda bizni kechirar bu muborak yigit....
Ko‘ryapsizlarmi? Yigit mana shu yerda, odamlarning ko‘z o‘ngida Rasulullohga: "Nega aralashmaysiz, ey Rasululloh?" dedi. Shu zahoti Azroil uning jonini oldi...
Alloh barchamizga mana shu Alban yigiti kabi Rasulullohga nisbatan muhabbatli bo‘lishimizni nasib aylasin!
Uning ruhiga va boshqa kimsasizlarning ruhi uchun bir "Fotiha" o‘qishingizni so‘rayman....
Manba: @OCHILDI_DOMLA
@status_ibratli🕊
(Rasulullohga bo‘lgan muxabbat)
Asli Bitlislik bo‘lgan bir olim o‘zining haj safari asnosida Madinada ko‘rgan bir voqeani hikoya qiladi.
Masjidi Nabaviydan uncha uzoq bo‘lmagan yerdagi tahoratxonalarning oldidan o‘tib ketayotgan edim. Qarasam, tahoratxonaning eshigi oldida to‘rtta polis bir ishga hozirlik ko‘rgandek shay bo‘lib ichkaridan chiqayotgan odamlarni kuzatib turishibdi. Shu payt ichkaridan bir yigit chiqib keldi. Polislar shu zahoti u yigitni ushlab oldilar. Yigit yolborib baqira boshladi:
–Men tilanchi emasman, men o‘g‘ri emasman. Men jinoyatchi emasman....
Yaqinroq borib yigitga qaradim. Men uni tanidim. Uni Ravzaning ro‘parasida doim yig‘lab duo qilayotganini ko‘rardim. Oq sariqdan kelgan. siyrak soqolli 30-35 yoshlardagi Albaniyalik yigit edi. Polislarga dedim:
–Bu yigit nima gunoh qildi?
–Seni ishing bo‘lmasin. Yo‘lingdan qolma, Turk.
–Lekin, men bilishim kerak, bu odam o‘g‘rimi?
–Yo‘q! O‘g‘ri emas. Bu yigit qochoqlardan. Madinada noqonuniy yuribdi. Biz uni olti yildan buyon quvamiz. Ushlolmaymiz. Endi tutamiz deganimizda, Ravzaga Rasulullohning huzurlariga qochib kirib oladi. U yerdan chiqarolmaymiz.
–Endi uni nima qilasizlar?
–Biz uni uchoqqa o‘tqazib Albaniyasiga jo‘natamiz.
Bu so‘zlarni eshitib, yigitning esi chiqib ketdi. Baqira boshladi:
–Unday qilmang! Men o‘g‘ri emasman... Men jinoyatchi emasman... Men Rasulullohni (s.a.v.) yaxshi ko‘raman. Shuning uchun bu yerdaman. Meni ketkazmang!...
Polislar esa uning yolborishlariga parvo qilmas edilar. Uning qo‘llarini qayirib sudray boshladilar. Yolborishlari foyda bermagan yigit polislarga dedi:
–Iltimos, mening yuzimni Rasululloh tarafga qarating. U zotga aytadigan gapim bor.
Polislar istar-istamas yigitning yuzini yashil gumbaz tarafga qaratdilar. Aytaqol, nima gaping bor Rasulullohga.
Yigit yashil gumbazga qarab bir oz tikilib turdi. Keyin qo‘llarini ko‘tarib iltijokorona yolbordi:
–Ey Rasululloh!
Siz bilan kelishganimiz shunday edimi? Siz bilan kelishgan edik-ku axir!
Sizni deb, otamdan, onamdan kechib, do‘konlarimni yopib bu yerga keldim axir! Ey Rasululloh!
Sizga qo‘shni bo‘laman deb, so‘z berdim, axir.
Endi qarang bularni, ey Rasululloh! Menga monelik qilmoqchilar.
Siz aralashmaysizmi, ey Rasululloh!?
Shu so‘zlarni aytar ekan, yigit yerga shilq etib yiqildi. Polislar uni turg‘azmoqchi bo‘lishdi. Yigit qimirlamasdi. Polislar uni qutulib qolishlik uchun nomer ko‘rsatyapti, deb bir ikki turtdilar. Keyin ichkaridan idishda suv olib chiqib yuziga sepishdi. Foydasi bo‘lmadi. Yigit qimirlamasdi. Atrofdagilardan biri: O‘lib qolmadimikin? –dedi. Polislar, "biz unga o‘ladigan bir ish qilmadik-ku", deyishdi.
Keyin "tez yordam" chaqirishga majbur bo‘lishdi. Bir ozdan so‘ng mana shu 7-chi raqamli eshikdan "Ambulance" mashinasi keldi. Doktorlardan biri tushib yigitning bo‘yin tomirini ushlab ko‘rdi:
–U o‘n besh daqiqa oldin o‘lgan, dedi.
Polislarning ahvolini ko‘rsangiz edi... Yerga o‘tirib ho‘ngrab yig‘lay boshladilar... Tizzalariga urib yig‘lardilar:
–Bu odamni ushlagan qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Oyoqlarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Biz bu muborak insonning payg‘ambar afandimizni bunchalik sevishini koshki bilganimizda edi... Qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?!...
Keyin mashinada mayyitni huv anavi yerga, Baqi’ qabristoni tarafga olib bordilar. Men orqalaridan bordim. Ular mayyitni yuvdilar. Men ularni kuzatib turdim. Tobutini ko‘tarishaman, deya harakat qildim. Lekin, polislar yig‘lab shunday dedilar:
–Hech kim tegmasin. Bu qilgan gunohimiz bizga yetarli. Uni bizga qo‘yib bering. Balki, u dunyoda bizni kechirar bu muborak yigit....
Ko‘ryapsizlarmi? Yigit mana shu yerda, odamlarning ko‘z o‘ngida Rasulullohga: "Nega aralashmaysiz, ey Rasululloh?" dedi. Shu zahoti Azroil uning jonini oldi...
Alloh barchamizga mana shu Alban yigiti kabi Rasulullohga nisbatan muhabbatli bo‘lishimizni nasib aylasin!
Uning ruhiga va boshqa kimsasizlarning ruhi uchun bir "Fotiha" o‘qishingizni so‘rayman....
Manba: @OCHILDI_DOMLA
@status_ibratli🕊
👍3
Yonida ota-onasi bo'la turib o'zini baxtsizman deydiganlar baxtsiz emas ko'zi ojiz insonlardir. Chunki eng katta baxt bu ota-onangiz borligi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍2👏1
Bir yigitning hasratli hikoyasi.
Shu yilgacha onam sog‘lom edi. To‘g‘rirog‘i men shunday deb o‘ylagan ekanman. Chunki onam namozlarni tik turib ado qiladigan, ramazon ro‘zalarini, hatto nafl ro‘zalarni ham qiynalmasdan tutadigan, nafl ibodatlarni aslo kanda qilmaydigan muxlisa ayol edi. Men ham namoz o‘qiyman, ro‘zalarni tutaman. Men ramazon oyida ota-onam bilan birga saharlik qilishni, ular bilan birga o‘tirib iftorlik qilishni o‘zim uchun unchalik muhim sanamas edim. To‘g‘risini aytsam, ularning xizmatini qilishga biroz beparvo edim. Shuning uchun bo‘lsa kerak, saharlik va iftorlikda ular nima yeb-ichayotganiga ham e’tibor qilmaganman. O‘zim esa saharlik vaqti tugashiga o‘n daqiqa qolganda uyg‘onib, dasturxonda nima bor bo‘lsa, shuni yeb-ichib og‘iz yopardim va bomdodni o‘qib yana uyquni davom ettiraverar edim.
Ota-onam bilan birga saharlik qilishimiz uchun xotinimga “taom tayyorlab ber” deb aytmaganman. Xotinimni ayaymanmi yoki undan qo‘rqamanmi bilmadim?! Balki xotinim ro‘za tutmagani uchun uni tong saharlab uyg‘otgim kelmagandir. Ehtimol ...
Farzandlarim yoki xotinim betob bo‘lib qolsa, darhol do‘xtirga chopaman. Lekin onamni biror marta do‘xtirga olib borganimni, uning sog‘ligi uchun tunlari bedor bo‘lib qayg‘urganimni eslolmayman. Onam esa do‘xtirga o‘zi borib ko‘rinar edi. Indamagani uchun bo‘lsa kerak, yaxshi ekan deb xotirjam yuraveribman. Aslida, uch-to‘rt yil oldinoq do‘xtir onamga ro‘za tutishni taqiqlagan ekan. Musulmon bo‘la turib ro‘za tutmaslikni tasavvur qila olmagan onam qiynalib bo‘lsa ham ro‘za tutaveribdi. Do‘xtir onamga parxezni buyurganini bilar edim. Lekin onamga nima mumkin, nima esa mumkin emasligini men notovon so‘rab ham ko‘rmabman. Uyga bozorlik qilsam, o‘zimga yoqadigan narsalarni xarid qilib kelaverar edim. Xotinim nimani yoqtirishini bilamanu, lekin onam nimalarni yoqtirishini bilmayman.
Endi esa onamning betobligi g‘olib kelib, bu yildan (2018) boshlab ro‘zani tutolmayapti. Namozlarni ham deyarli o‘tirib o‘qiyotgan ekan.
Onam hajga olib borishimni rosa xohlar edi. Imkonim bo‘la turib, buni ham shu kungacha ortga surib keldim. Hozirgi kunga kelib uzoq safar qilishga toqat qilolmaydigan bo‘lib qoldi.
Bu yil ham ro‘za tutyapman. ...
Endi onamga saharlik yoki iftorlik qilib berishimning foydasi yo‘q. Endi onam bilan birga saharlik qiladigan bo‘lsam, tong sahar onamni bezovta qilgan bo‘laman. Chunki onam ro‘za tutolmaydi.
Afsusdaman, duo qilinglar, Alloh taolo onamga shifo bersin, onam bilan birga saharlik va iftorlik qilay, onamga saharlik va iftorlik taomlarini o‘z qo‘llarim bilan yedirib qo‘yay, iltimos duo qilinglar!
Ha, azizlar, ehtimol biz ham mazkur yigit kabi beparvolikka yo‘q qo‘yayotgan bo‘lishmiz mumkin. Ota-onamizni g‘animat bilaylik. Umr o‘tib boryapti, ota-onamiz bizni kutib turishmaydi.
Ⓜ️anba ➤@ibratli_hikoya_lar✔️
@status_ibratli🕊
Bir yigitning hasratli hikoyasi.
Shu yilgacha onam sog‘lom edi. To‘g‘rirog‘i men shunday deb o‘ylagan ekanman. Chunki onam namozlarni tik turib ado qiladigan, ramazon ro‘zalarini, hatto nafl ro‘zalarni ham qiynalmasdan tutadigan, nafl ibodatlarni aslo kanda qilmaydigan muxlisa ayol edi. Men ham namoz o‘qiyman, ro‘zalarni tutaman. Men ramazon oyida ota-onam bilan birga saharlik qilishni, ular bilan birga o‘tirib iftorlik qilishni o‘zim uchun unchalik muhim sanamas edim. To‘g‘risini aytsam, ularning xizmatini qilishga biroz beparvo edim. Shuning uchun bo‘lsa kerak, saharlik va iftorlikda ular nima yeb-ichayotganiga ham e’tibor qilmaganman. O‘zim esa saharlik vaqti tugashiga o‘n daqiqa qolganda uyg‘onib, dasturxonda nima bor bo‘lsa, shuni yeb-ichib og‘iz yopardim va bomdodni o‘qib yana uyquni davom ettiraverar edim.
Ota-onam bilan birga saharlik qilishimiz uchun xotinimga “taom tayyorlab ber” deb aytmaganman. Xotinimni ayaymanmi yoki undan qo‘rqamanmi bilmadim?! Balki xotinim ro‘za tutmagani uchun uni tong saharlab uyg‘otgim kelmagandir. Ehtimol ...
Farzandlarim yoki xotinim betob bo‘lib qolsa, darhol do‘xtirga chopaman. Lekin onamni biror marta do‘xtirga olib borganimni, uning sog‘ligi uchun tunlari bedor bo‘lib qayg‘urganimni eslolmayman. Onam esa do‘xtirga o‘zi borib ko‘rinar edi. Indamagani uchun bo‘lsa kerak, yaxshi ekan deb xotirjam yuraveribman. Aslida, uch-to‘rt yil oldinoq do‘xtir onamga ro‘za tutishni taqiqlagan ekan. Musulmon bo‘la turib ro‘za tutmaslikni tasavvur qila olmagan onam qiynalib bo‘lsa ham ro‘za tutaveribdi. Do‘xtir onamga parxezni buyurganini bilar edim. Lekin onamga nima mumkin, nima esa mumkin emasligini men notovon so‘rab ham ko‘rmabman. Uyga bozorlik qilsam, o‘zimga yoqadigan narsalarni xarid qilib kelaverar edim. Xotinim nimani yoqtirishini bilamanu, lekin onam nimalarni yoqtirishini bilmayman.
Endi esa onamning betobligi g‘olib kelib, bu yildan (2018) boshlab ro‘zani tutolmayapti. Namozlarni ham deyarli o‘tirib o‘qiyotgan ekan.
Onam hajga olib borishimni rosa xohlar edi. Imkonim bo‘la turib, buni ham shu kungacha ortga surib keldim. Hozirgi kunga kelib uzoq safar qilishga toqat qilolmaydigan bo‘lib qoldi.
Bu yil ham ro‘za tutyapman. ...
Endi onamga saharlik yoki iftorlik qilib berishimning foydasi yo‘q. Endi onam bilan birga saharlik qiladigan bo‘lsam, tong sahar onamni bezovta qilgan bo‘laman. Chunki onam ro‘za tutolmaydi.
Afsusdaman, duo qilinglar, Alloh taolo onamga shifo bersin, onam bilan birga saharlik va iftorlik qilay, onamga saharlik va iftorlik taomlarini o‘z qo‘llarim bilan yedirib qo‘yay, iltimos duo qilinglar!
Ha, azizlar, ehtimol biz ham mazkur yigit kabi beparvolikka yo‘q qo‘yayotgan bo‘lishmiz mumkin. Ota-onamizni g‘animat bilaylik. Umr o‘tib boryapti, ota-onamiz bizni kutib turishmaydi.
Ⓜ️anba ➤@ibratli_hikoya_lar✔️
@status_ibratli🕊
👍3