عنوان: بررسی صخره نگاره ها
بامحوریت: سنگ نگاره های زاگرس مرکزی ( لرستان، مرکزی و غرب اصفهان)
پنج شنبه ۲۰دي ماه ١٣٩٧( ٨ ژانويه ٢٠١٩ ) - ساعت ٩ تا ١٠/٥ شب

با حضور ، آقای آخوندی پژوهشگر علوم اجتماعی و هنر

با همكارى گروه مديريتى مرمت اثار( أشياء) تاريخى انديشكده
مسئول جلسه: محمد کریم متقی و احمد نجفی.
####################
رئوس مطالب:
١- مقدمه.
٢- پراکنش سنگ نگاره های زاگرس مرکزی
٣- شناخت اشکال و نوع حکاکی
۴- وسیله و ابزار
۴- فلسفه اشکال ( کوچ و شکار...)
۵- نتيجه گيرى.
۶- پرسش و پاسخ.
#######################
دوستانتان را با لينك زير دعوت كنيد تا صندليها پر نشده.

https://t.me/joinchat/CpNEoBD8_6OdfsFpzE2s8A
لینک گروه مجازی اندیشکده مرمت ایران

◾️درس‌هایی از درسدن
مقدمه‌ای بر نقد اصالتِ نهادی

🖋فراز طهماسبی | دانشجوی کارشناسی ارشد مرمت شهری


سال ۱۹۸۹ بود که یونسکو درخواست درسدن را برای ورود به فهرست میراث جهانی رد کرد. یعنی چهل‌وچهار سال پس از باران آتش سهمگین متفقین بر سر این شهر که بیش از نود درصد بافت آن را نابود کرده و صدها هزار کشته به‌جا گذاشته بود. دلیل کمیتۀ میراث جهانی هم برای رد پروندۀ ثبتی «درسدن آلتشتات (شهر قدیم درسدن)» به همین ویرانیِ بزرگ برمی‌گشت: بازسازی‌های این چهل‌وچهار سال به زعم آنان «اصیل» نبودند. این اصالت را کمیته در اولین نشستش در پاریس (۱۹۷۸) با چهار مولفه تبیین کرده بود: اصالت در طراحی، اصالت در مصالح، اصالت در ساخت، اصالت در نحوۀ استقرار اثر در زمینه. ویرانه‌های بازیافتۀ درسدن فاقد این مولفه‌ها بودند و تبعاً «ارزش برجستۀ جهانی» نداشتند. اما نه سال پیش از آن، بازسازیِ ورشوی پس از جنگ آزمون اصالت و یکپارچگی را به سلامت گذرانده بود و با احراز دو معیار از معیارهای ده‌گانۀ ثبت جهانی، به فهرست راه یافته بود. ورشو را براساس اسناد تصویریِ بناهای پیش از ویرانی بازسازی کرده بودند؛ ترسیمات برناردو بلوتو، نقاش جهانگرد قرن هجدهمی، بخش عمده‌ای از این اسناد را تشکیل می‌داد. نقاش ایتالیایی، بعضاً برخی از ساختمان‌ها را برای خوش‌تناسب‌تر شدن در نقاشی‌اش تغییر داده بود و طرفه آنکه در بازسازی ورشو، نقاشیِ او چنان مرجعیت داشت که حتی اگر با عکسی ثابت می‌شد که واقعی نیست، باز هم ارجح بود. موضع یونسکو در قبال این دو ماجرا از روز روشن‌تر است؛ اما موضوع مناقشه‌برانگیز چنین است: بالاخره این اصالت، سنجه‌ای اخلاقی یا معرفت‌شناسانه است یا ابزاری نهادی؟
این تناقض که بازسازی هم می‌تواند اصیل باشد و هم نااصیل، کمابیش با بازتعریف اصالت در سند نارا (۱۹۹۴) و بیانیۀ سن‌آنتونیو (۱۹۹۶) حل شد. مفهوم اصالت حالا «پذیراتر» و «شامل‌تر» شده بود چرا که فاکتورهایی انتزاعی همچون سنت، روح و معنا و هویت را هم به حساب می‌آورد. از این رهگذر بود که حالا می‌شد توجیه کرد بازسازی ورشو نه‌تنها روح و سنت ملی دارد، بلکه برای احیای غرور و هویت و معنای ازدست‌رفته هم لازم است. اما در ادامه کنوانسیون میراث جهانی به فکر مشکلات درسدن‌ها هم افتاد و پس از آنکه در سال ۱۹۹۲ «منظرهای فرهنگی» را با تعریف «آثاری فرهنگی که نشان‌گر هم‌سازی بشر و طبیعت باشند» برای ثبت جهانی به رسمیت شناخت، خودِ درسدن هم این بار با احراز معیاری متفاوت توانست در سال ۲۰۰۳ ثبت شود؛ نه با عنوان «شهر قدیمی درسدن» که با عنوان «منظر فرهنگیِ درۀ اِلبِ درسدن».
در اخبار است که عنوان میراث جهانی، عنوانی درآمدزا است. چه از نظر بودجه‌ای که شهر ثبت شده از یونسکو می‌گیرد، چه از نظر برندی که در تبلیغات گردشگری دریافت می‌کند و چه کمک متخصصان یونسکو برای حفاظت میراثی. یک محدوده یا اثر تاریخی با وارد شدن به فهرست میراث جهانی، وارد سازوکاری تمام‌عیار می‌شود. اگر مخصوصاً شهر ثبت شده باشد، سازوکار جدید در تصمیم‌گیری‌های شهری تبدیل می‌شود به یک نهاد جدید قدرت. آزمون اصالت و یکپارچگی، ضامن بقای این شهر در چنین سازوکاری است. اگر قرار است از اعتبارات این فهرست استفاده کنید، باید کیفیت‌های لازم را هم احراز کنید. در چنین شرایطی است که ساخت یک پل، پل والدشلوسخن، زنگ‌های خطر را به صدا درمی‌آورد؛ علت؟ برهم‌زدن یکپارچگی منظر شهرِ باروک از درۀ اِلب.

⭕️ادامۀ این نوشته را در وب‌سایت کوبه یا با کلیک بر روی Instant View بخوانید.
@koubeh
http://koubeh.com/ft13/
https://telegra.ph/ft8-01-07

👥 #نشست شناخت انواع گره‌چینی و کاربرد آن در #معماری_ایرانی

🏡برگزارکننده:
#مرکز_معماری_اسلامی حوزه هنری

👤سخنران:
#سعید_شکوری | مدرس و پژوهشگر در زمینه گره‌چینی

📅زمان:
دوشنبه ۲۴ دی‌ماه ۱۳۹۷ ـ ساعت ۱۴ الی ۱۶
📍مکان:
تهران، انتهای خیابان فلسطین جنوبی، کوچه لقمان الدوله‌ادهم، پلاک ۷

🖥 اطلاعات بیشتر:
https://t.me/irac_ir/963

🔸نشست برای عموم آزاد و رایگان است اما رزرو الزامی است.

♾شرکت #آجر_سنتی_حیدری حامی این نشست است.

📋جهت رزرو با ادمین کانال تلگرامی ( @irac_admin ) مرکز معماری اسلامی یا شمارهٔ تماس: 66487866-021 تماس حاصل فرمایید.
—-——————————-
📣 @irac_ir
🌐 http://www.irac.ir/

🔻رفیقان قافله...

🔹حکمت‌اله ملاصالحی، هیات علمی گروه باستان‌شناسی دانشگاه تهران در یادداشتی که در اختیار #اسکان_نیوز قرار داده نوشت:

🔹چنین است قصه غم‌انگیز برخی دولتیان و رئیسان و مدیران و مسئولان نامسئول اداری و اجرایی جامعه بعد انقلاب میهن ما. دولتیان و مدیرانی که با تذکیر و تسبیح و تعصب دینداری و شعار تقوا پیشگی و تعهد به امانتداری و پاکدستی و خدمت به مُلک و ملت از در عمارت این صدارت و ساختمان آن وزارت و دروازه تجارت و اقتصاد و معیشت این نهاد و آن تشکیلات فرهنگی و اجتماعی پی‌به‌پی در می‌رسند و در می‌آیند و سرانجام و در فرجام با کارنامه‌ای مردود و مغضوب بی‌تودیع و تشییع بدر می‌شوند. شماری هم‌ پا به‌ فرار می‌نهند و می‌گریزند و در این یا آن سرزمین بیگانه پناه می‌گیرند و شماری دیگر دربند می‌شوند و در حبس افکار و افعال و اعمال مجرمانه خویش می‌باید سال‌هایی از عمر خویش را در زندان بسر برند و بسر کنند.

🔹«سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» یکی از میان صدها سازمان و تشکیلات به ظاهر نوبنیادیست که پس از انقلاب بهمن پنجاه‌وهفت با برنامه‌های متفاوت از مرکز باستان شناسی پیشین بر صحنه می‌آید. سرگذشتش علی‌رغم عمر کوتاهش از بسیاری از نهادها و سازمان‌ها و تشکیلات نوپدید و نوبنیاد جامعه بعد انقلاب میهن ما غم‌انگیزتر و پرحاشیه‌تر و پرحدیث و حادثه‌خیزتر بوده است.

🔹پرحادثه و حادثه‌خیز با خسارات و تلفات مدنی و معنوی سخت و سنگین و جبران ناپذیربرای کشور. این سازمان نخست یک سازمان و تشکیلات فرهنگیست. به‌ غایت فرهنگی و بغایت مهم از همین منظر و با چنین ماهیتی. در میان معاونت‌های این سازمان و تشکیلات مصدوم و مقهور، «پژوهشگاه» سازمان در قیاس با دیگر معاونت‌ها و زیرمجموعه‌ها دستش همیشه هم از نان تهی‌تر بوده است هم از نام کوتاه‌تر و هم از جاه بسته‌تر.

🔹سنگرش سنگر جان ارتشیان و سپاهیان و سربازان ثغور و سرحدات هم نیست.در یک کلام سنگر سربازانش سنگر تیغ و تیر و شمشیر و تفنگ و توپ و تانک نیست.سپاهیان و سربازانش، سربازان سنگر تاریخ و فرهنگ و مآثری تاریخی و مواریث فرهنگی مُلک و ملت و میهن‌اند. سنگری بغایت مهم. مسئولیتی بس عظیم و امانتی بس خطیر و شریف بر شانه سربازان مُلک و ملت و میهن.

🔹مدیریت ریا و فریبکاری. مدیریت نمایش‌ها و «شو»های تهوع‌آور و مضحک به اصطلاح افتتاح نمایش اشیا موزه لوور در پژوهشکده سازمان برای سرپوش و در پوش نهادن افکار و افعال و اعمال دلالان کاسبکار و زرپرست و زورگو و فریبکاری که معاونتی فرهنگی و سنگری شریف را تا شرکتکده سود و سودا تقلیل دادند.

🔹و چنین است تجربه شوم و نامحمود و نامیمون مدیرانی که بر شاخ میراث مُلک وملت خویش نشسته‌اند و برمی‌چنیند و برمی‌برند و بُن می‌بُرند.

جزییات بیشتر:
👉 eskannews.com/news/16957

@eskannews_com

🔘 واكنش مديركل ميراث‌فرهنگي استان اصفهان به تخريب شاهدژ، پياده‌راه سازي چهارباغ عباسي و پروژه دردسرساز گذر آقانجفي در حريم درجه يك نقش جهان

⬅️ الهياري: براساس تصميم كميسيون ماده 5 و دستور معاون وزير راه‌وشهرسازي احداث گذر آقانجفي منتفي است.

⬅️ ميراث فرهنگي گزارشي از تخريب‌هاي يكسال اخير در بافت تاريخي نقش جهان ندارد.

⬅️ شهرداري اصفهان بر ادامه احداث گذر آقانجفي اصرار دارد.

⬅️ منتقدان تخريب شاهدژ براي احداث تله كابين كاش همان 10 سال پيش مسير قانوني شكايت را طي مي‌كردند.

⬅️ ايستگاه دوم تله‌كابين اصفهان به دليل مغايرت با موازين ميراث فرهنگي تعطيل است.

⬅️ طرح‌هاي زيادي براي چهارباغ بود. برخي گفتند چهارباغ صفوي احيا شود. برخي گفتند چهارباغ قاجاري را چه كنيم؟ در نهايت ساماندهي محور چهارباغ رای آورد.

📌گفت‌وگوي مفصل صداي ميراث با فريدون الهياري، مديركل ميراث‌فرهنگي استان اصفهان را اينجا بخوانيد و ببينيد: https://goo.gl/QU5xzF

📰 www.sedayemiras.ir 📰

رد پای مدیر کل جدید میراث فرهنگی استان قزوین در تخریب بناهای تاریخی
@Marematgar