بازسازی کامپیوتری تخت جمشید در موزه بریتانیا

عنوان كلاس اين هفته:
#زاینده_رود_شرق_اصفهان

بررسى #شبکه_کهن_تقسیم_آب و #سازه_های_تاریخی_بستر_رودخانه

جلسه اول : یکشنبه ۲۸ بهمن ماه ١٣٩٧ - ۱۷ فوريه ٢٠١٨
ساعت ۱۰ تا ١١/٥ شب

مهمان: مهراب سمرقندی ، پژوهشگر آثارتاریخی
ميزبان: محمد كريم متقى

#############################
۱- #تقسیم_بندی_سنتی_آب رودخانه
٢- #مادی_ها ، #بند_ها ، #پل_ها و سازه های وابسته
٣- #تقسیم_آب_نوین و #تخریب_آثارتاریخی
٤- #وضع_کنونی_زاینده_رود در منطقه
٥- نمایش تصاویر مربوطه
۶- نتيجه گيرى
۷- پرسش و پاسخ

* این کلاس در دو جلسه برگزار میگردد :
جلسه اول : #جی ، #کراج ، #براآن
جلسه دوم : #جلگه و #رودشتین
################################
دوستان علاقمند به آثارتاریخی و گردشگری شرق اصفهان ميتوانند با اين لينك حضور يابند.

https://t.me/joinchat/CpNEoBD8_6OdfsFpzE2s8A
لینک گروه مجازی اندیشکده مرمت ایران

🔻شکایت سازمان میراث فرهنگی از شورای فنی تهران در صورت احراز تخلف/ لزوم ورود دستگاه‌های نظارتی به پرونده شورای فنی تهران از سال 92 تا 97

🔹به گزارش #اسکان_نیوز شورای فنی تهران ظاهراً بین سال‌های 92 تا 97 فقط به دادن مجوز در اطراف کاخ گلستان اکتفا نکرده است و این پرسش را پیش روی همگان می‌گذارد چرا دستگاه‌های نظارتی به پرونده شورای فنی تهران ورود نمی‌کنند این درحالی است که بخش حقوقی سازمان میراث فرهنگی مدعی است در صورت احراز تخلفات شورای فنی تهران در دفتر «رسیدگی به تخلفات اداری» موضوع در دادگاه پیگیری خواهد شد؟!

🔹اگر نگاهی به اسامی اعضا كمیته شورای فنی میراث فرهنگی، ناظر شركت (ارایه دهنده و ناظر طرح) همچنین آنهایی كه در بخش علمی برخی پروژه‌ها مشغول‌ به کارند بیاندازیم، یك سری اسامی مشابه می‌بینیم؛ یعنی آن كسی كه ناظر و پیمانكار است، همان كسی است كه در شورای فنی میراث فرهنگی شهر یا استانی عضو است و همان كسی است كه در پروژه مشغول به كار است. به عبارتی خودش طرح می‌دهد، خودش در شورای فنی میراث فرهنگی تأیید می‌کند و خودش با واسطه یا بی واسطه اجرا می‌کند!

🔹بر اساس آخرین اخبار واصله از نظر کارشناس میراث فرهنگی دادگستری هم حکایت از آن دارد که ساخت و ساز در عرصه کاخ گلستان خلاف ضوابط بوده است.

🔹ابراهیم شقاقی‌لوشکانی، مدیرکل حقوقی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در گفت‌وگو با اسکان نيوز درباره آخرین وضعیت پرونده کاخ گلستان، می‌گوید:«کارشناس ثبت اسناد و املاک دادگستری اعلام کرده تداخلی با مالکیت کاخ گلستان بوجود نیامده است که ما نسبت به این موضوع در دادگاه اعتراض کردیم و قرار است کارشناس ثبت دیگری برای ارزیابی اسناد به این موضوع ورود پیدا کند. ما اسنادی داریم و معتقدیم به ملک کاخ گلستان تعرض شده است.

جزییات بیشتر:
👉 eskannews.com/news/17530

@eskannews_com

آب‌گرفتگی عمدی در بافت تاریخی یزد!

مدیرکل مدیریت بحران استانداری یزد ‌گفت: خراب شدن چند مورد منزل مسکونی تاریخی در بافت جهانی یزد که در فضای مجازی منتشر شده، هیچ ارتباطی با آب‌گرفتگی چند روز اخیر نداشته و طبق بررسی‌های انجام شده ناشی از آب‌گرفتگی عمدی توسط مالک با قصد تخریب عمدی بوده است!

https://www.isna.ir/news/97112412402/آب-گرفتگی-عمدی-در-بافت-تاریخی-یزد

شب‌های بخارا:
شب رشیدالدین میبدی؛

دوره چهارم از مرمت و حفاظت آثار تاريخي
سعيد فلاح فر
شبي بهاري در خانه سالاري ميبد خوابيدم که درخت نسترن کهنسال حياطش غرق در شکوفه هاي معطر بود و فکر مي کردم که مرمت اين خانه تاريخي بدون حفظ اين عضو ارزشمند چگونه مي توانست باشد؟
امروزه دوره ي تازه اي از "مرمت" و "حفاظت" از آثار و ابنيه تاريخي شروع شده است. دوره اي که تلاش مي کند يا حداقل بايد تلاش کند تا زمينه هاي لازم براي توسعه معناي گذشته اين عبارات و مفاهيم را فراهم کند. بايد به دنبال تعاريف بسيط تري از اين فن و حرفه بود و سقف توقعات آرماني مرمت و حفاظت آثار تاريخي را بالاتر برد. معاني و تعاريف محدود و ناهمراه موجود که به شدت متأثر از شرايط اقتصادي، اجتماعي، سياسي و... بوده، اغلب محتاطانه و در جهت جلب همياري بيشتر اعمال شده و ديگر براي روزگار حاضر کافي و راه گشا نيست.
در جامعه اي که فهم موضوعات تازه فرهنگی ـ کم و بيش ـ براي عام و خاص، براي وزير و وکيل، براي سلطان و رعيت، براي بازاري و کارگر فصلي کوچه و خيابان، يکسان و دور از دورانديشي بود، نمي توان انتظار زيادي در پذیرش اين مقوله داشت. بنابر این بديهي است که در آغاز آنچه مهم تر و ضروری تر به نظر می رسید، توجيه و لزوم توجه به ميراث فرهنگي و آثار تاريخي براي جامعه بود. در اين دوره بايد براي همگان ثابت مي شد که توجه به تاريخ، نه شيوه اي افراطي در زندگي است و نه پرداختن به آن ربطي به خودنمائي و اشرافيت و زندگي لوکس دارد. بايد ثابت مي شد قدمت اين آثار به معناي ناکارآمدي و يا مزاحمت در پيشرفت تمدن بشري نيست. بايد ثابت مي شد وجود اين آثار براي نسل حاضر و آينده ضرورت دارد. پس تنها به حداقل هاي حفظ اين آثار در مقابل تخريب هاي ناآگاهانه و عمدي بسنده مي شد. اما به تدريج مردم و متوليان دولتي و حکومتي براي اقدامات تعميراتي که با ويراني ها و پيشرفت آسيب ها مقابله مي کرد، اعتباري قائل شدند و اين مسيري بود که مي توانست به عمليات اجرايي، تشکيلات اداری و تصويب قوانين مترقي منجر شود. ميثاقنامه هاي جهاني هم به استقرار اين وضعيت کمک کردند.
در ايران؛ مشکلات مالي از يک سو و نگاه هاي محدود ايدئولوژيک، هيجانی و سياسي از سوي ديگر، زماني اين روند شتابنده اي که از دهه پنجاه آغاز شده بود را با وقفه هاي جدي و گاهي انحراف از برخوردهاي علمي و بين المللي مواجه کرد. اين دوره تازه اي بود براي "مرمت و حفاظت" بناها و آثار تاريخي. اين بار مقاومت و تلاش تازه اي بايد در برابر مخالفين صاحب نفوذ و براي جلب رضايت مسئولين انجام مي شد. طبيعي است در اين شرايط جلوگيري از تخريب مغرضانه و متعصبانه آثار و يا اقدامات و عمليات حداقلي که بتواند کالبد اين آثار را از نابودي نجات دهد ـ تا منابع مطالعاتي و تاريخي براي نسل هاي آينده مخدوش تر از آنچه هست نشود ـ بزرگترين برنامه و اولويت متخصصين و ارگان هاي مرتبط با موضوع بود. در اين دوره عمدتاً بر ارزش هاي فرهنگي و بايدهاي علمي و رويکرد جهاني برای حفظ آثار تاريخي تاکيد مي شد.

دومين دوره مرمت و حفاظت آثار تاريخي بعد از انقلاب اسلامي را بايد به آغاز تحولات اقتصادي در کشور منسوب کرد. با پايان جنگ تحميلي و مديريت اقتصاد محور بعد از محدوديت هاي اجتماعي حاصل از سال هاي دفاع مقدس، ناگهان همه روابط دچار محاسبات مالي و اقتصادي شدند. همه ارکان کشور براي توجيهات هر اقدامي به نمودارهاي اقتصادي رجوع مي کردند و جنگ سرمايه و ثروت که حدود يک دهه در کشور خاموش شده بود با پايان جنگ دوباره در داخل کشور با شدت بيشتري آغاز شد. بنابراين حوزه حفاظت و مرمت نيز از اين کارزار دور نماند و براي بقا و کارآيي مجبور شد از فضاي کلي محاسبات سود و زيان تبعيت کند. ساز و کار مرمت و حفاظت در اين دوره مجبور بود براي اثبات الزامات مرمتي و حفاظتي دست به دامن اعداد ببرد و از فهرست ارقام ريالي براي منافع حاصل از حفظ آثار تاريخي براي اغناء مديران و حتي مردم استفاده کند. روندي که سرانجام باعث شد برنامه ريزان کلان کشوري و جمعي از کارشناسان؛ در سازمان ميراث فرهنگي ـ با چشم پوشي از نهاد هم ذات و هم مسير و هم سطحي مثل سازمان حفاظت محيط زيست و يا ارگان هاي هم عرض علمي و دانشگاهي ـ به دنبال مشابهت هايي با سازمان گردشگري بگردند ـ که در کنار مختصري گرايشات فرهنگي حاصل از ارتباط فرهنگ مبداء و مقصد گردشگران، به شدت مبتني بر صنعت درآمدزايي توريست و قدرت سياسي بود ـ و سرانجام، راي به ادغام اين دو سازمان و جدایی از بدنه هنری و فرهنگی "وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی" بدهند. در مقدمات و موخرات اين دوره تلاش مي شد تا با استدلال های اقتصادي و مالي، حفاظت و مرمت آثار تاريخي را عملياتي پرمنفعت، ضروري و موجه نشان دهند. نظريه اي به ظاهر آراسته که در نهاد و عاقبت، تفاوت چنداني با روح قرارداد 1919 نداشت. آنچه اين دوره را، با همه الزامات ناگزير آن، مورد نقدهاي شديد قرار مي داد و مي دهد؛ توجه به ظواهر اقتصادي خرد و زودبازده در مقابل منافع کلان ملي دراز مدت و يا به عبارتي توليد مقطعي پول و درآمد به جاي توليد ثروت و سرمايه ملي است. نگاهي که آثار تاريخي را حداکثر در قامت يک مرکز تجاري و فروشگاهي و يا کارخانه اي که با توليداتي غيرضروري، براي عده اي شغل و درآمد ايجاد مي کند، مي ديد و به نوعي فرهنگ فروشي را پيشه اي سودآور تلقي مي کرد. استفاده از ظرفيت هاي گردشگري، کاربري و احياء با رويکرد درآمدزايي، دعوت از مشارکت سرمايه گذاران بخش خصوصي و... از اين دوره با سرعت بيشتري معادلات فرهنگي و هنري مرمت و حفاظت را تحت تآثير قرار داد. چندان که اغلب از اطلاق صفت شتابزدگي و منفعت طلبي هاي شخصي و گروهي و خصوصاً از ترويج تفاسير فريبنده و مغرضانه عبارات کليدي (درآمدزايي، مشارکت مردمي، مرمت مردمي، استناد به اقدامات مشابه در کشورهاي اروپايي، بخش خصوصي، پايداري اقتصادي، بافت فرسوده و...) نمي توان اجتناب کرد. در اين رويکرد تازه؛ طرح پرديسان تغيير ماهيت داد و براي اولين بار صندوق احياء در زيرمجموعه سازمان ميراث فرهنگي با تشکيلاتي گسترده شروع به عقد قراردادهاي بزرگ و بي سابقه مالي و تجاري با عناوين مرمت و حفاظت و احياء کاربري ـ اعم از واگذاري و اجاره و مشارکت و... ـ کرد که گاهي موجب اعتراضات گسترده در بين متخصصين شد. قدرت اقتصادي اين دوره، حساسيت مردم در ساختارهای تجاري و اقتصادي و جنجال هاي خبري و تبليغاتي تازه در حوزه ی حفظ و صيانت از آثار تاريخي، خود باعث اشتياق اهالي سياست و ورود معادلات قدرت و رقابت در سياست، به حوزه ميراث فرهنگي بود.

دوره سوم نوعي بازگشت به دوران طلائي ميراث فرهنگي است و با توسعه دانش روز و نسل تازه اي از دانش آموختگان مرمت و حفاظت و رواج ارتباط هاي علمي با مراکز تخصصي دنيا و از جمله يونسکو و... شکل گرفت. دوره اي که [اگر چه با اصل درآمدزايي پايدار در مکان هاي تاريخي مخالف نبود] از ميانه دوره دوم به موازات اتمسفر جذاب و افراطي درآمدزايي و طرفداران بانفوذ فعاليت هاي اقتصادي و سياسي در ميراث فرهنگي، کم کم صدايی مستقل پيدا کرده بود. راه اندازي رشته هاي مرتبط با مرمت و حفاظت در مقاطع تحصيلي و دانشگاه هاي مختلف، ورود مجدد نهادهاي تخصصي مثل دانشگاه ها و وزارت مسکن و شهرسازي، شهرداري ها و... از دلايل نگاه متفاوت به مرمت و حفاظت در اين دوره بود. آغاز ثبت دوباره ابنيه و آثار فرهنگي، هنري و تاريخي در فهرست آثار جهاني يونسکو، که بعد از انقلاب اسلامي، براي حدود دو دهه کاملاً متوقف شده بود، باعث رعايت الزامات بين المللي و آشنايي متخصصين و عموم مردم با ضوابط علمي و هنري جهاني شد. تاکيد بر اولويت هاي علمي و فرهنگي در طرح هاي مرمت و حفاظت در مقابل سيطره مطلق الزامات اقتصادي و سياسي مرسوم، ويژگي گروهي بود که تلاش داشتند اين دوره جديد را معرفي و عملي کنند. گروهي که در قياس با فضاي آغازين نهضت احترام به تاريخ و آثار تاريخي؛ تعريف مرمت و حفاظت را به بايدهاي کيفي و علمي و هنري ارتقاء دادند. در اين دوره تنها بقاي اثر تاريخي کافي نبود و چگونگي مرمت، چگونگي بقا و همچنين چرايي و چيستي اقدامات لازم براي کيفيت و تاثيرگذاري بقا بيش از پيش مورد توجه قرار مي گرفت. بنابراين حکومت مطلق اقدامات ساختماني و قدرت نمايي عمراني در مرمت و حفاظت زير سئوال رفت. کتاب هاي تأليفي و ترجمه از موضوعات فني و ساختماني فراتر رفتند و مباني فرهنگي و هنري و اجتماعي با جديت بيشتري مدنظر قرار گرفت. اولين انديشه هاي منسجم در نقد مرمت و حفاظت را بايد حاصل اين دوره دانست.
دوره چهارم مرمت و حفاظت را بايد با توسعه و تعميق "تعاريف" آغاز کرد. دوره اي که مجبور است بدون ترس از همه فشارهاي غيرعلمي و غيرفرهنگي و غيرهنري، به حقيقت آرماني مرمت و حفاظت آثار تاريخي بپردازد. حقيقتي که به همه اجزاي ريز و درشت زيست آدمي مرتبط است و ـ بدون نفي ظرفيت هاي اقتصادي ـ مبتني بر ارزش هاي افزوده علمي و فرهنگي و هنري بنا مي شود. حقيقتي که آثار تاريخي را فراتر از ماده، فراتر از خشت و آجر و سفال و... و فراتر از زمان و قيمت گذاري مي داند. حقيقتي که به افق هايي فراتر از سود مادي و مالي و اولويت هاي ساده انگارانه ارزش افزوده اقتصادي و مصرفي نگاه دارد. حقيقتي که نمي تواند و نبايد قرباني باشد. در اين دوره بيش از هر دوره اي بايد پذيرفت که اثر تاريخي خود به خود مقصد و مقصود نهايي نيست و محتوايي که در قالب اين کالبد قابل ارائه است و ممکن است دستخوش مرگ و زندگي باشد، واجد ارزش هاي حياتي براي ارکان اجتماعي و انساني است. توسعه اين تعاريف بي تناسب با مفاهيم تازه و توسعه يافته از اصالت و وجاهت نيست.

عنوان كلاس اين هفته:
#زاینده_رود_شرق_اصفهان

بررسى #شبکه_کهن_تقسیم_آب و #سازه_های_تاریخی_بستر_رودخانه

جلسه اول : یکشنبه ۲۸ بهمن ماه ١٣٩٧ - ۱۷ فوريه ٢٠١٨
ساعت ۱۰ تا ١١/٥ شب

مهمان: مهراب سمرقندی ، پژوهشگر آثارتاریخی
ميزبان: محمد كريم متقى

#############################
۱- #تقسیم_بندی_سنتی_آب رودخانه
٢- #مادی_ها ، #بند_ها ، #پل_ها و سازه های وابسته
٣- #تقسیم_آب_نوین و #تخریب_آثارتاریخی
٤- #وضع_کنونی_زاینده_رود در منطقه
٥- نمایش تصاویر مربوطه
۶- نتيجه گيرى
۷- پرسش و پاسخ

* این کلاس در دو جلسه برگزار میگردد :
جلسه اول : #جی ، #کراج ، #براآن
جلسه دوم : #جلگه و #رودشتین
################################
دوستان علاقمند به آثارتاریخی و گردشگری شرق اصفهان ميتوانند با اين لينك حضور يابند.

https://t.me/joinchat/CpNEoBD8_6OdfsFpzE2s8A
لینک گروه مجازی اندیشکده مرمت ایران