Forwarded from عمارت مسعودیه
👆👆👆👆👆 هشت مجلس ارسال شده تصاویری از یک سفرنامه دوره قاجار با مستند نگاری کتیبه های نقش برجسته فارس توسط احمد نقاش در سال: ۱۸۳۸ م - ۱۲۱۷ ه ش، بودند
#مناسبت
۷ آبان، روز کورش بزرگ
Persian Travelogue: A Diary of a Journey through the region of Fars
Artist: Ahmad Naqqash
Date: 1838
Medium: Black ink on paper; blue velvet binding with a flap, tight back case binding sewn onto two cotton/hemp cords (laced in), with marbled paper doublures
Dimensions: 14 × 8 7/8 × 1 in. (35.6 × 22.6 × 2.55 cm)
In the mid-1830s the French tutor to the Qajar princes in Tabriz, Louise de la Marinierre, undertook a journey through what is today Fars in southwestern Iran. Accompanied only by a scribe (‘Ali Akbar), an artist (Ahmad Naqqash) and a donkey, she visited ancient sites of Achaemenid (ca. 550-330 B.C.) and Sasanian (ca. A.D. 224-651) date, including the ruins of Persepolis and Qasr-e Abu Nasr, the royal tombs at Naqsh-e Rustam and Pasargadae, the rock reliefs at Naqsh-e Rustam, Naqsh-e Rajab, Barm-e Dilak, Tang-e Chogan, Sarab-e Bahram and Firuzabad, and the famous Cave of Shapur near the ancient city of Bishapur in the Zagros Mountains. The three of them recorded their journey in text and images, which they subsequently fashioned into an illustrated manuscript that Madame de la Marinierre presented to Mohammad Shah Qajar – her former pupil – in 1838.
The illustrations in the manuscript are characterized by Ahmad’s bold and precise hand. While all of the ancient monuments he draws are clearly identifiable, some of the images show inventiveness or misunderstanding on his part. For example, in rendering the reliefs of the Persian king as a hero fighting a horned griffin that adorn many doorjambs at Persepolis, he has drawn the creature’s horn as hair. Moreover, rather than drawing damaged parts of reliefs he leaves them blank, contributing an eerie quality to some of his pictures.
This manuscript is unique because it was intended for Iranians. Most 19th century travelers to Iran wrote about its antiquities for audiences back home in Europe. In this case, however, Madame de la Marinierre, prompted by her own Classical education and by the Qajar dynasty’s fascination with the ancient past, worked with Iranian collaborators to present Achaemenid and Sasanian remains to an Iranian audience.
خانم لوییز دو لا مارینییر (معلم فرانسوی شاهزادگان قاجار در تبریز) به همراه دو ایرانی، یک نویسنده (علی اکبر) و یک هنرمند (احمد نقاش) در اواسط دهه 1830 به فارس سفر کرده و نتایج سفر خود را در قالب یک سفرنامه مصور ثبت و به محمد شاه داده اند.
بیشتر جهانگردان اروپایی قرن نوزدهم، درباره آثار باستانی ایران برای مخاطبان اروپایی نوشته اند، اما در این سفرنامه، مادام دو لا مارینییر و همراهان ایرانی اش آثار دوران هخامنشی و ساسانی را برای مخاطبان ایرانی معرفی کرده اند.
#نقاشی
#مناسبت
۷ آبان، روز کورش بزرگ
Persian Travelogue: A Diary of a Journey through the region of Fars
Artist: Ahmad Naqqash
Date: 1838
Medium: Black ink on paper; blue velvet binding with a flap, tight back case binding sewn onto two cotton/hemp cords (laced in), with marbled paper doublures
Dimensions: 14 × 8 7/8 × 1 in. (35.6 × 22.6 × 2.55 cm)
In the mid-1830s the French tutor to the Qajar princes in Tabriz, Louise de la Marinierre, undertook a journey through what is today Fars in southwestern Iran. Accompanied only by a scribe (‘Ali Akbar), an artist (Ahmad Naqqash) and a donkey, she visited ancient sites of Achaemenid (ca. 550-330 B.C.) and Sasanian (ca. A.D. 224-651) date, including the ruins of Persepolis and Qasr-e Abu Nasr, the royal tombs at Naqsh-e Rustam and Pasargadae, the rock reliefs at Naqsh-e Rustam, Naqsh-e Rajab, Barm-e Dilak, Tang-e Chogan, Sarab-e Bahram and Firuzabad, and the famous Cave of Shapur near the ancient city of Bishapur in the Zagros Mountains. The three of them recorded their journey in text and images, which they subsequently fashioned into an illustrated manuscript that Madame de la Marinierre presented to Mohammad Shah Qajar – her former pupil – in 1838.
The illustrations in the manuscript are characterized by Ahmad’s bold and precise hand. While all of the ancient monuments he draws are clearly identifiable, some of the images show inventiveness or misunderstanding on his part. For example, in rendering the reliefs of the Persian king as a hero fighting a horned griffin that adorn many doorjambs at Persepolis, he has drawn the creature’s horn as hair. Moreover, rather than drawing damaged parts of reliefs he leaves them blank, contributing an eerie quality to some of his pictures.
This manuscript is unique because it was intended for Iranians. Most 19th century travelers to Iran wrote about its antiquities for audiences back home in Europe. In this case, however, Madame de la Marinierre, prompted by her own Classical education and by the Qajar dynasty’s fascination with the ancient past, worked with Iranian collaborators to present Achaemenid and Sasanian remains to an Iranian audience.
خانم لوییز دو لا مارینییر (معلم فرانسوی شاهزادگان قاجار در تبریز) به همراه دو ایرانی، یک نویسنده (علی اکبر) و یک هنرمند (احمد نقاش) در اواسط دهه 1830 به فارس سفر کرده و نتایج سفر خود را در قالب یک سفرنامه مصور ثبت و به محمد شاه داده اند.
بیشتر جهانگردان اروپایی قرن نوزدهم، درباره آثار باستانی ایران برای مخاطبان اروپایی نوشته اند، اما در این سفرنامه، مادام دو لا مارینییر و همراهان ایرانی اش آثار دوران هخامنشی و ساسانی را برای مخاطبان ایرانی معرفی کرده اند.
#نقاشی
👍6❤1
تصویر ی از مسجد سلطانی یا مسجد جامع قم مربوط به سال 1315 -
این مسجد از کهن‌ترین و زیباترین مساجد ایران است که بیش از ۹۰۰ سال قدمت دارد و در مرکز بافت تاریخی قم قرار دارد. بنای اولیه آن را برخی به فرمان امام حسن عسکری(ع) و برخی به دوره سلجوقیان نسبت می‌دهند.
این مسجد با مساحتی حدود ۴۲۰۰ مترمربع، دارای دو ایوان، پنج شبستان، گنبدخانه و صحن وسیع است و معماری آن حاصل تلفیق دوره‌های سلجوقی، صفوی و قاجار می‌باشد. در تزئین آن از مقرنس‌کاری‌ها و کاشی‌های خشتی نفیس استفاده شده است.
مسجد جامع قم همچنان محل نماز جماعت، فعالیت‌های فرهنگی و درسی حوزه علمیه است و از سال ۱۳۱۲ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
این مسجد از کهن‌ترین و زیباترین مساجد ایران است که بیش از ۹۰۰ سال قدمت دارد و در مرکز بافت تاریخی قم قرار دارد. بنای اولیه آن را برخی به فرمان امام حسن عسکری(ع) و برخی به دوره سلجوقیان نسبت می‌دهند.
این مسجد با مساحتی حدود ۴۲۰۰ مترمربع، دارای دو ایوان، پنج شبستان، گنبدخانه و صحن وسیع است و معماری آن حاصل تلفیق دوره‌های سلجوقی، صفوی و قاجار می‌باشد. در تزئین آن از مقرنس‌کاری‌ها و کاشی‌های خشتی نفیس استفاده شده است.
مسجد جامع قم همچنان محل نماز جماعت، فعالیت‌های فرهنگی و درسی حوزه علمیه است و از سال ۱۳۱۲ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
❤15👍4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فیلمِ کامل، رنگی و باکیفیتِ سفر ملکه بریتانیا (الیزابت) در اسفند ۱۳۳۹ به ایران و سفر به اصفهان و شیراز سند مهم و ارزشمندی‌ست و به‌ویژه کیفیت بالای تصویر، تماشایش را لذت‌بخش کرده است.
❤11👍3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فیلم محشر تهران ۱۹۴۴ که از دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا درآمده و مرمت شده.
با فیلمبرداری افسر آمریکایی از روی لکوموتیو بخار آغاز می‌شود و تردد سربازان متفقین. رستوران تگزاس. رنگرزی و لباسشویی هولیوود. بار آستارا و بلک‌کت بار که پاتوق فاتحان جنگ است.
درشکه و گاری اسبی و چرخ‌های دستی را می‌بینی. با کامیون‌های فورد ساده و مربعی. کامیون‌های کوچک‌تر بریتیش لیلاند و اتوبوس لیلاند تایگر. همچنین ترمز کامیون نظامی برای گذر کاروان شتر با شتربان خندان.
هتل ریتز در تهران مدرن و خلوت، یکه‌سالار میدان فردوسی است. (پس منابع فارسی درباره احداث هتل در سال ۱۳۲۷ اشتباه می‌کنند)
شورولت‌های دهه ۳۰ میلادی. سواری‌های فورد مشکی مدل B و مدل وی ۸ آمریکایی، و موریس انگلیسی، به سلطه چارپایان در معابر پایتخت پایان داده‌اند.
مجسمه شاه، با ساختمان عظیم قماش و قند و شکر میدان راه آهن که مارسل دوبرل فرانسوی طراحی کرد و رضا شاه ساخت تا با درآمد همان اداره، راه آهن سراسری را توسعه دهد. باورش سخت که هنوز ۲۰ سال هم از انقراض قاجار نگذشته و این همه پیشرفت!
با فیلمبرداری افسر آمریکایی از روی لکوموتیو بخار آغاز می‌شود و تردد سربازان متفقین. رستوران تگزاس. رنگرزی و لباسشویی هولیوود. بار آستارا و بلک‌کت بار که پاتوق فاتحان جنگ است.
درشکه و گاری اسبی و چرخ‌های دستی را می‌بینی. با کامیون‌های فورد ساده و مربعی. کامیون‌های کوچک‌تر بریتیش لیلاند و اتوبوس لیلاند تایگر. همچنین ترمز کامیون نظامی برای گذر کاروان شتر با شتربان خندان.
هتل ریتز در تهران مدرن و خلوت، یکه‌سالار میدان فردوسی است. (پس منابع فارسی درباره احداث هتل در سال ۱۳۲۷ اشتباه می‌کنند)
شورولت‌های دهه ۳۰ میلادی. سواری‌های فورد مشکی مدل B و مدل وی ۸ آمریکایی، و موریس انگلیسی، به سلطه چارپایان در معابر پایتخت پایان داده‌اند.
مجسمه شاه، با ساختمان عظیم قماش و قند و شکر میدان راه آهن که مارسل دوبرل فرانسوی طراحی کرد و رضا شاه ساخت تا با درآمد همان اداره، راه آهن سراسری را توسعه دهد. باورش سخت که هنوز ۲۰ سال هم از انقراض قاجار نگذشته و این همه پیشرفت!
❤11💯3👍1🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اصفهان شهریور ۱۳۰۶، احتمالاً حوالی میدان نقش جهان. فیلم توسط فردریک گادامر عکاس پروژهٔ «آرشیو سیاره» برداشته شده است.
❤8👍2💔1
تصویر پل دختر قزل‌اوزن (قیز کورپوسو) در سال 1315 خورشیدی بر فراز رودخانه قزل‌اوزن و در مسیر میانه به زنجان،
بر پایه میانی پل، کتیبه‌ای آجری به خط نسخ دیده می‌شود که نشان از مرمت آن در سال ۹۳۳ هجری به دستور شاه‌بیگم بنت محمدبیگ موصللو دارد.
جهانگردان نام‌آشنایی چون ژان دیولافوا، اوژن فلاندن و جیمز موریه از این پل دیدن کرده و از استحکام و زیبایی آن یاد کرده‌اند. در ۲۵ آذر ۱۳۲۵، هنگام عقب‌نشینی نیروهای فرقه دموکرات، طاق میانی پل با دینامیت منفجر شد و بخش‌هایی از این اثر تاریخی ویران گردید.
بر پایه میانی پل، کتیبه‌ای آجری به خط نسخ دیده می‌شود که نشان از مرمت آن در سال ۹۳۳ هجری به دستور شاه‌بیگم بنت محمدبیگ موصللو دارد.
جهانگردان نام‌آشنایی چون ژان دیولافوا، اوژن فلاندن و جیمز موریه از این پل دیدن کرده و از استحکام و زیبایی آن یاد کرده‌اند. در ۲۵ آذر ۱۳۲۵، هنگام عقب‌نشینی نیروهای فرقه دموکرات، طاق میانی پل با دینامیت منفجر شد و بخش‌هایی از این اثر تاریخی ویران گردید.
❤10
مسجد سلطانی سمنان 1315
مسجد فتحعلیشاه یا به‌اختصار مسجد شاه که بعد از انقلاب اسلامی آنرا به مسجد امام خمینی تغییر نام دادند، در مرکز شهر سمنان واقع شده و یکی از مهمترین و زیباترین بناهای تاریخی و مهم سمنان است. این اثر با نام مسجد شاه در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۵۸ با شمارهٔ ثبت ۳۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این مسجد دارای چهار در بزرگ ورودی از شمال، جنوب، شرق و شمال غربی است. در شمال غربی به دالان درازی باز می‌شود که در انتهای آن تکیه پهنه‌است. درهای شمال، جنوب و شرق دارای هشتی دالان و دهلیز هستند. بالای درهای شمالی و شرقی تزئینات مقرنس کاری گچی زیبا با دو گوشواره دو طبقه در طرفین با پشت بغل‌های کاشی کاری شده وجود دارد. در هشتیهای شمالی، جنوبی و شرقی تاقهای آجری گنبددار با تاقنماهای متعدد با لچکی کاشی کاری شده مشاهده می‌شوند.
این مسجد به دستور فتحعلی شاه قاجار ساخته شده و در زمان سفر ناصرالدین شاه از تهران به مشهد که در مسیرش از سمنان می‌گذشته، افتتاح شده است. در حیاط این مسجد هرگز صیغه مسجد جاری نشده و عملا این مسجد برای نمازگزاری نمی‌باشد.
مسجد فتحعلیشاه یا به‌اختصار مسجد شاه که بعد از انقلاب اسلامی آنرا به مسجد امام خمینی تغییر نام دادند، در مرکز شهر سمنان واقع شده و یکی از مهمترین و زیباترین بناهای تاریخی و مهم سمنان است. این اثر با نام مسجد شاه در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۵۸ با شمارهٔ ثبت ۳۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این مسجد دارای چهار در بزرگ ورودی از شمال، جنوب، شرق و شمال غربی است. در شمال غربی به دالان درازی باز می‌شود که در انتهای آن تکیه پهنه‌است. درهای شمال، جنوب و شرق دارای هشتی دالان و دهلیز هستند. بالای درهای شمالی و شرقی تزئینات مقرنس کاری گچی زیبا با دو گوشواره دو طبقه در طرفین با پشت بغل‌های کاشی کاری شده وجود دارد. در هشتیهای شمالی، جنوبی و شرقی تاقهای آجری گنبددار با تاقنماهای متعدد با لچکی کاشی کاری شده مشاهده می‌شوند.
این مسجد به دستور فتحعلی شاه قاجار ساخته شده و در زمان سفر ناصرالدین شاه از تهران به مشهد که در مسیرش از سمنان می‌گذشته، افتتاح شده است. در حیاط این مسجد هرگز صیغه مسجد جاری نشده و عملا این مسجد برای نمازگزاری نمی‌باشد.
❤8👍2
Forwarded from عمارت مسعودیه
برج طغرل آرامگاه طغرل بیک است. در شرق آرامگاه ابن بابویه در خیابان ابن بابویه شهر ری واقع شده‌است و از آثار به جا مانده از دورهٔ سلجوقیان است.ارتفاع برج حدود ۲۰ متر می‌باشد (بدون احتساب گنبد مخروطی شکلی که امروزه اثری از آن نمانده) به اعتقاد برخی از کارشناسان این برج شبیه عقربه‌های ساعت بوده و می‌توان از روی تابش آفتاب بر روی کنگره‌های آن زمان را تشخیص داد
👍11❤7
تصویری از قلعه بمپور در سال 1314
این قلعه که معروفترین قلعه بلوچستان است زمانی بسیار طولانی مرکز حکومت کرمان و بلوچستان بوده‌است بنا بر تحقیق باستان شناسان قدمت آن به دوره‌های ساسانی واشکانی بر می‌گردد. این قلعه در زمان سلاجقه مورد استفاده بوده‌است.هرچند مردم بلوچستان بر این باورند که این قلعه توسط نادرشاه افشار ساخته شده و با وجود اینکه نادر اجازه ساخت قلعه یی را در منطقه بمپور به نصیر خان براهویی داد، اما بنای قلعه بمپور بسیار کهن تر از آن است و در سال ۱۹۶۰میلادی خانم بئاتریس دیرینه‌شناس انگلیسی بخشی از سراشیبی تپه زیر قلعه بمپور را مورد کاوش قرار داد و آثاری از دوران آغازین تاریخ به دست آورد
قلعه بمپور یا «کلات»، بنایی باشکوه و استراتژیک از دوران صفوی است که بر تپه‌ای دست‌ساز به ارتفاع حدود ۲۰ متر ساخته شده و زمانی از مهمترین قلعه‌های نظامی شرق ایران و خاورمیانه بوده است. این قلعه با ساختاری از خشت و گل، شامل برج‌وبارو، ارگ حاکم‌نشین، سربازخانه و اصطبل است و نمادی از تاریخ، فرهنگ و هویت بلوچستان به شمار می‌رود.
این قلعه که معروفترین قلعه بلوچستان است زمانی بسیار طولانی مرکز حکومت کرمان و بلوچستان بوده‌است بنا بر تحقیق باستان شناسان قدمت آن به دوره‌های ساسانی واشکانی بر می‌گردد. این قلعه در زمان سلاجقه مورد استفاده بوده‌است.هرچند مردم بلوچستان بر این باورند که این قلعه توسط نادرشاه افشار ساخته شده و با وجود اینکه نادر اجازه ساخت قلعه یی را در منطقه بمپور به نصیر خان براهویی داد، اما بنای قلعه بمپور بسیار کهن تر از آن است و در سال ۱۹۶۰میلادی خانم بئاتریس دیرینه‌شناس انگلیسی بخشی از سراشیبی تپه زیر قلعه بمپور را مورد کاوش قرار داد و آثاری از دوران آغازین تاریخ به دست آورد
قلعه بمپور یا «کلات»، بنایی باشکوه و استراتژیک از دوران صفوی است که بر تپه‌ای دست‌ساز به ارتفاع حدود ۲۰ متر ساخته شده و زمانی از مهمترین قلعه‌های نظامی شرق ایران و خاورمیانه بوده است. این قلعه با ساختاری از خشت و گل، شامل برج‌وبارو، ارگ حاکم‌نشین، سربازخانه و اصطبل است و نمادی از تاریخ، فرهنگ و هویت بلوچستان به شمار می‌رود.
❤15