دانشگاه‌ها در ایران در حوزه‌های علوم انسانی و اجتماعی به‌جای اینکه زمینه را برای رشد افراد بااستعداد و جدی فراهم کنند، عمدتاً نبوغ را در دانشجوهای جدی از بین می‌برند و جا را برای افرادی باز می‌کنند که دنبال مدرک و نمره و امثالهم هستند. به‌عبارتی‌دیگر، شما اگر بخواهید درراه علم به‌طور واقعی فعالیت کنید باید خودتان را به شرایط بسته دانشگاه محدود نکنید چراکه اصولاً فضای دانشگاه‌ها بیشتر از اینکه سازنده باشد خرفت کننده است. این وضعیت در بین دانشجوهای تحصیلات تکمیلی به‌ویژه در مقطع دکتری بیشتر دیده می‌شود. بسیار دیده‌ام که دانشجوهای دکتری در رشته جامعه‌شناسی نه برنامه و پروژه جدی‌ای برای فعالیت علمی دارند و نه حتی اهل مطالعه درست‌وحسابی هستند. خیلی از آن‌ها با توهمِ «دکتر بودن» خود زندگی می‌گذرانند. این وضعیت در بین اساتید هم دیده می‌شود. اکثر اساتید دانشگاهی در جامعه‌شناسی نه اهل مطالعه جدی هستند و نه دانش به‌روزی دارند. در چنین وضعیتی استاد و دانشجویی می‌تواند درراه علم گامی بردارد که برای خود پروژه‌ای شخصی تعریف کرده باشد وگرنه هیچ امیدی به دانشگاه و حمایت آن نمی‌توان داشت.

✔️ مسعود زمانی مقدم

@masoudzamanimoghadam

چند ساعت پیش به همراه دکتر سراج زاده، دکتر ایمانی و دکتر میرزایی در حال تماشای فینال یورو 2016 در پارکی در شهر وین در بین جمعیتی بیش از پنج هزارنفر که برای دیدن فوتبال از مانیتور بزرگ پارک آمده بودند.

من و دکتر سراج زاده در افتتاحیۀ سومین کنفرانس بین المللی جامعه شناسی، دانشگاه وین، 20 تیر 1395

@masoudzamanimoghadam

عکس سلفی با مارگارت آبراهام، رئیس انجمن بین المللی جامعه شناسی
دانشگاه وین، 20 تیر 1395

@masoudzamanimoghadam

دیشب در وین همراه با ایرانی های حاضر در کنفرانس بین المللی جامعه شناسی در اتریش، با رایزن فرهنگی ایران در اتریش، دیداری داشتیم و ایشان علاوه بر توضیحات خوب شان، از ما با شام ایرانی پذیرایی کردند. 😊

🔴 وقتی که می دانیم مرگ هر لحظه در کمین ماست و روزی بر ما چیره می شود، دیگر غصه خوردن برای ناکامی ها و موانع زندگی بیهوده است. تنها می توان به زنده بودن امیدوار و سرخوش بود؛ زنده بودنی که آنهم روزی به سر می آید.

✔️ مسعود زمانی مقدم

@masoudzamanimoghadam

امروز دانشگاه یزد با من تماس گرفت و قبولی ام را در رشته جامعه شناسی (گرایش بررسی مسائل اجتماعی ایران) در مقطع روزانۀ دکتری اعلام کرد. راستش را بخواهید با این وضعیت نابسامان و بد کنکور و نحوه پذیرش دکتری امسال، خوشحالم که دانشگاه یزد در گرایش مورد علاقه ام قبول شده ام. دست کم، دیگر دغدغه کنکور و مصاحبه را نخواهم داشت و می توانم با خیال راحت تر برنامه و پروژه علمی ای که برای خودم در نظر داشته ام را پیگیری کنم.

✔️ مسعود زمانی مقدم

@masoudzamanimoghadam

مصاحبه ای کوتاه با آسوبان داشتم:
http://goo.gl/tQLmAf

نظام دانشگاهی در این مرز پرگهر به حدی معیوب و خراب است که در اکثر مواقع، نوشته ها و پژوهش ها در کمیت شان خلاصه شده اند. به این معنا که تعداد مقالات و نوشته ها مهم است و نه کیفیت و محتوای آنها. از سوی دیگر، نوشته ها نیز امتیازبندی می شوند. مثلاً مقاله های علمی پژوهشی چند برابر مقاله های علمی ترویجی و بسیار بیشتر از مقاله های همایش و کنفرانس و حتی تالیف و ترجمه امتیاز دارند. البته این امتیازبندی به خودی خود بد نیست و تا حد زیادی برای سطح بندی و داوری نوشته ها در نظام تخصصی دانشگاهی اجتناب ناپذیر است. ولی انتظاری که از کنشگرانِ میدان نظام دانشگاهی به طور غیرواقع بینانه و کمی گرا می رود موجب می شود که کنشگران علمی بیشتر به بالا بردن امتیازهای مذکور بیندیشند تا به محتوای چیزی که می نویسند. این مسئله به سرکوب خلاقیت و دغدغه مندی پژوهشگران می انجامد. به طور خلاصه، چنین نگرشی به این معناست که؛ تا می توانی مقاله جمع کن یا بخر ویا بدزد و در آخر علم نیز برود به جهنم.

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

ریچارد رورتی معتقد است که «وظیفۀ فیلسوفان در واقع این است که به خوانندگان خود کمک کنند که اندیشه های منسوخ را کنار گذاشته و راه های مناسب تری برای تفکر دربارۀ جامعه و زندگی شان بیابند.» او همچنین در کتاب پیامدهای عمل گرایی، استدلال می کند که «وظیفۀ فلسفه فراهم کردن شالوده حقیقت نیست، بلکه سخنی است در کنار ادبیات و هنر برای تعالی انسان». از این رو می توان گفت بنیاد اندیشۀ رورتی این است که «اثبات نهایی و بی چون و چرای حقیقت، نمی تواند وجود داشته باشد و به این ترتیب باید فیلسوفانی را که مدعی هستند حقیقت را یافته اند و سیاستمدارانی را که ادعا دارند جامعه را به کمک سیاستی اجتماعی اداره می کنند که متکی بر حقیقتی بنیادین است، واپس زنیم. چون زندگی در بنیاد خود چیزی پیشامدی و از همین رو آشفته است، باید به نظر فیلسوفانی توجه شود که راه فروتنانه و همچنین عملی را برای انجام ارائه می دهند. شاید ثابت شود که خواندن آثار دیکنز، در مقایسه با بحث های غنی کانت و هگل، راهنمای عملی بهتری باشد چون احساسات را بر می انگیزد. آنچه به آن نیاز داریم، اثبات شکوفندگی روح در تاریخ نیست، بلکه تهذیب و ترغیب اخلاقی است». تاکید رورتی بر عمل گرایی و ترغیب اخلاقی در جامعه همانطور که در سطور بالا دیده شد، متاثر از سنت فکری پراگماتیسم آمریکایی و بویژه پراگماتیسم جان دیویی است.

جملات داخل گیومه از کتاب «برداشت هایی در نظریۀ اجتماعی معاصر»، جمعی از نویسندگان، ترجمه فرهنگ ارشاد، بخش ریچارد رورتی، نوشتۀ برایان ترنر، صص 483 و 484

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

🔴 در فصلنامه پژوهشی «مسائل اجتماعی ایران»، کتاب «شکاف های جامعه ایرانی»، تالیف محمد رضایی را معرفی و نقد کرده ام. از آنجا که متن معرفی و نقد کتاب بلند است، برای خواندن آن شما را به دو لینک زیر ارجاع می دهم.

🔹برای دسترسی به معرفی کوتاه و نقد کامل کتاب به لینک زیر:
http://masoudzmp.blogsky.com/1395/04/31/post-25/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D9%81-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C

🔹و برای دانلود متن کاملِ معرفی و نقد این کتاب به لینک زیر مراجعه کنید:
http://ijal.khu.ac.ir/browse.php?a_id=2563&sid=1&slc_lang=fa

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

عموماً تصور بر این است که دین داران نسبت به بی دین ها نسبت به مسئله‌ی مرگ با چالش کمتری رو به رو هستند و در واقع مرگ برای آن‌ها- ازآن‌رو که از سوی دینشان تکلیفش مشخص‌شده است- امری عادی تر تلقی می شود. و نمونه ی آن را نیکوس کازانتزاکیس در رمان «آزادی یا مرگ» در مورد کشیشی می گوید که گوری را برای خود کنده و آماده کرده بود؛ بر سر گور نوشته‌شده بود: «برو ای مرگ، من از تو نمی ترسم!» و کشیش ازآن‌رو از مرگ نمی هراسید چون به خدا ایمان داشت. اما می توان این را نیز در مقابل این تصور عمومی پیش کشید که ازآنجاکه دین داران معتقد به‌حساب پس دادن در جهان پس از مرگ هستند، ممکن است بیشتر دچار «اضطراب مرگ» شوند. همچنین ممکن است بی دین ها جنبه زیستیِ مرگ را بیشتر در نظر داشته باشند و درنتیجه مرگ را طبیعی تر تلقی کنند. به‌هرحال، همان طور که آمی هوی می معتقد است؛ رابطه بین نگرش مرگ و دین‌داری قابل توجه و مهم است. باوجوداین، این رابطه بسیار پیچیده و بی نتیجه باقی‌مانده است. ازاین‌رو، لازم است که این موضوع به‌صورت تجربی و جدی‌تر مورد بررسی قرار گیرد.

مسعود زمانی مقدم، «پژوهشی در جامعه شناسی مرگ»، انتشارات جامعه شناسان، صفحه 21.

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

🔴 گذر از طبقۀ اقتصادی: مطالعه مدل ماکس وبر در قشربندی اجتماعی

مسعود زمانی مقدم

چیستی و چرایی طبقات اقتصادی و قشرهای اجتماعی از یونان باستان تا دوران معاصر دغدغه برخی از اندیشمندان بوده است. در این میان ماکس وبر، در اوایل قرن بیستم، نظریه‌اش در قشربندی اجتماعی را مطرح کرد. مقاله حاضر با روش پژوهش اسنادی و کتابخانه‌ای به بررسی آرا و اندیشه‌های ماکس وبر در باب قشربندی اجتماعی و گذر از تحلیل طبقۀ اقتصادی در تبیین جامعه می پردازد. بر اساس یافته‌های پژوهش، ازآنجاکه مفهوم طبقه را به‌طورجدی و برای نخستین بار در نظریات کارل مارکس می‌توان مشاهده کرد وبر نیز کار خود را با تحلیل طبقاتی مارکس آغاز می‌کند، اما با ناکافی بودن تحلیل مارکس دو مفهوم دیگر گروه‌های منزلتی و احزاب را به مدل قشربندی موردنظرش می‌افزاید. ازنظر وی طبقه بیشتر بر مبنای بُعد اقتصادی قرار دارد. درحالی‌که گروه‌های منزلتی بر مبنای بُعد حیثیت و احزاب نیز بر مبنای بُعد قدرت در جامعه شکل می‌گیرند. هرچند وبر هر سه مفهوم را پدیده‌هایی برای کسب قدرت در جامعه تلقی می‌کند.

🔹مقاله کامل را می توانید از طریق لینک زیر دانلود کنید:
http://s2.picofile.com/file/8261042326/%DA%AF%D8%B0%D8%B1_%D8%A7%D8%B2_%D8%B7%D8%A8%D9%82%D9%87_%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%87_%D9%85%D8%AF%D9%84_%D9%85%D8%A7%DA%A9%D8%B3_%D9%88%D8%A8%D8%B1_%D8%AF%D8%B1_%D9%82%D8%B4%D8%B1%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C_%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C.pdf.html

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

🔵 امروز فیلم «ابله» را برای ششمین بار تماشا کردم، هفت سال پیش که برای نخستین بار این فیلم را دیدم آنچنان مجذوب فضای آن شده بودم که چند روز پس از دیدن فیلم، رمان «ابله» نوشته «فئودور داستایوسکی» - که این فیلم اقتباسی از آن بود - را خریدم و غرق خواندن آن شدم. و باید بگویم که من با این رمان زندگی کردم و همیشه به عنوان یکی از بهترین و محبوب ترین رمانهایی که خوانده ام جایگاهی بسیار تاثیرگذار در زندگی ام داشته است. شخصیت پردازی داستایوسکی در این رمانِ هزار صفحه ای فوق العاده ماهرانه و ماندگار است. از سویی دیگر «آکیرا کوروساوا» به نظرم اقتباسی فوق العاده از این رمان به عمل آورده است، کارگردانی و فیلمسازی استادانۀ او به همراه هنرنماییِ تاثیرگذار و تحسین برانگیز بازیگران این فیلم بویژه بازیِ ماندگار «ستسوکو هارا» و «ماسایوکی موری»، به خوبی توانسته است داستانِ داستایوسکی را در فضا و فرهنگِ ژاپن و در قالب یک فیلم اجرا کند. و صحنه هایی بی نظیر و خاطره انگیز در تاریخ سینما رقم بزند. بویژه اینکه من همیشه به فرهنگ ژاپنی و سینمای ژاپن علاقه بسیاری داشته و دارم. در هر حال امروز نیز از تماشای چندبارۀ این فیلم بی نهایت لذت بردم و مطمئناً این فیلم در کنار چند فیلمی که بیش از سه چهار بار آنها را دیده ام نظیر«هشت ونیم» فلینی، «زوربای یونانی» کاکویانیس، «فهرست شیندلر» اسپیلبرگ، «زیرزمین» کاستاریکا و... را باز هم اگر فرصت کنم خواهم دید.

📚 مشخصات رمان: داستایوسکی، ترجمه سروش حبیبی، نشر چشمه، 1019 صفحه
🎞 مشخصات فیلم: آکیرا کوروساوا (کارگردان)، محصول ژاپن، 1951، 166 دقیقه

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

🔵 رویکرد روانشناختی به مرگ

🔹رویکرد روان شناختی به بررسی جنبه‌های روانی و فردی درباره ی مرگ می‌پردازد. به لحاظ روان‌شناختی اگرچه تحقق فناپذیری زندگی، بخشی ضروری از وضعیت انسانی است، تفاوت‌های فردی مهمی در نوع نگرش افراد وجود دارد. پرداختن فروید به مسئله‌ی مرگ بعد از جنگ جهانی اول و در واکنش به این جنگ و اثر اليزابت کوبلر راس با عنوان درباره ی مرگ و مردن مطالعه‌ای روان‌شناختی در این زمینه‌اند. بعد از جنگ اول جهانی و در واکنش به جنگ، فروید از نخستین کسانی بود که مسئله‌ی مرگ را مطرح کرد، به‌زعم او: «مرگ دِینِ همه ی ما به طبیعت است و باید دِینِ خویش را بپردازیم؛ در یک‌کلام، مرگ رخدادی طبیعی و انکارناپذیر و اجتناب‌ناپذیر است. لیکن در واقع ما عادت کرده بودیم چنان رفتار کنیم که گویی مرگ این گون نیست. ما یقیناً گرایش داشتیم به مرگ نیندیشم؛ به‌بیان‌دیگر، می‌خواستیم که مرگ را از زندگی حذف کنیم»، او همچنین می‌گوید: «اگر می‌خواهید که تحمل زندگی را داشته باشید، خود را برای مرگ آماده کنید». کوبلر راس پنج مرحله ی روان‌شناختی مردن را مطرح مي کند و استدلال می کند که بيماران از اين مراحل عبور می کنند. این مراحل به ترتیب عبارت اند از: شوک و انکار، خشم، چانه‌زنی، افسردگی و پذیرش. در مرحله ی پنجم است که بیمار با آرامش و سکون با مرگ مواجه مي شود. افزون بر این، به لحاظ روان شناختی، افراد از انکار به‌عنوان یک مکانیسم دفاعی وقتی‌که با حوادث طبیعی شوک آور بالقوه روبه رو می شوند استفاده می کنند. البته بکر معتقد است که انکار تنها محدود به افراد نیست و کل جامعه نیز می‌تواند به انکار مرگ بپردازد. در واقع، او تلاش برای اجتناب و احتراز از واقعیت مرگ‌ومیر را به‌عنوان یکی از ویژگی های رایج و عادی جامعه مدرن در نظر می گیرد.

افزون بر این، هرچند در مورد مرگ اندیشمندان بسیاری سخن رانده و حتی پژوهش کرده‌اند ولی این هرمان فیفل، روان‌شناس آمریکایی بود که در سال 1959 با انتشار کتاب معنای مرگ، مطالعه مرگ را به‌عنوان یک زمینه ی علمی جدی پایه‌گذاری کرد. کار وی به‌شدت، الیزابت کوبلر راس، روانشناس آمریکایی را که در زمینه ی مرگ پژوهی در دهه ی 1970 پیش‌قدم بود. فیفل در پژوهشی نشان داد که افراد مذهبی، اضطراب و نگرانی بیشتري از مرگ دارند. در مطالعه ای دیگر، فیفل و برانسکامب در سال 1973، یک همبستگی منفی بین دین‌داری و اضطراب از مرگ یافتند. به‌هرحال، روان‌شناسی به همراه روان‌پزشکی مطالعه ی اثرات مرگ و مردن، به‌ویژه بررسی راه‌هایی برای کاهش درد و رنج و رسیدگی به نیازهای علاج ناپذیری بیمار و بازماندگان آن‌ها را نیز مدنظر دارد.

▪️مسعود زمانی مقدم، «پژوهشی در جامعه شناسی مرگ»، انتشارات جامعه شناسان، صص 36-37.

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

دوستان گرامی
تا جایی که اطلاع دارم، کتابم با عنوان "پژوهشی در جامعه شناسی مرگ" هم اکنون در کتابفروشی های زیر در دسترس است:

⭕️ تهران، انقلاب، روبروی سردر دانشگاه تهران، پاساژ فروزنده، کتابفروشی انتشارات جامعه شناسان.
⭕️ خرم آباد، خیابان علوی، شهر کتاب.
⭕️ خرم آباد، خیابان انقلاب، بین جلال آل احمد و ناصرخسرو، کتابفروشی خایدالو.

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

📚 «پژوهشی در جامعه شناسی مرگ»، مسعود زمانی مقدم، انتشارات جامعه شناسان، چاپ اول 1395، 163 صفحه، قیمت 14 هزار تومان.

معرفی کتاب 👇
http://www.anthropology.ir/article/31392

@masoudzamanimoghadam

🔴 نقد و انتقاد اجتماعی- سیاسی در هر جامعه‌ای از سوی کسانی که توانایی نقد و انتقاد دارند – و تا آنجا که امکانش باشد- امری لازم و ضروری است. زیرا نقد اجتماعی – سیاسی از یک‌سو، تناقضات و تعارضاتی که بین واقعیت و ایده آل‌های اجتماعی در جامعه وجود دارد را بر ما هویدا می‌سازد. و از سوی دیگر، ایدئولوژی‌های اجتماعی و سیاسی حاکم را به چالش می‌کشاند. درنتیجه، این دو به برانگیختن خرد انتقادی نزد عموم مردم کمک می‌کنند و موجب بالا رفتن آگاهی در عرصۀ عمومی می‌شوند. ازاین‌رو، نقد اجتماعی- سیاسی درواقع، کارکرد و وجهی اخلاقی و سیاسی در فضای عمومی دارد و به همین دلیل نیز برای دفاع از حقوق اجتماعیِ مردم در برابر سلطۀ سیاسی و اقتصادی، و نیز برای جامعه‌ای بازتر و عقلانی‌تر امری اجتناب‌ناپذیر است. و باید آن را جدی‌تر گرفت.

🔹از مقاله «مکتب انتقادی فرانکفورت و پیوند علم و ارزش در علوم اجتماعی»، مسعود زمانی مقدم، صفحه 14

این مقاله را می توانید در لینک زیر دانلود کنید:
http://s6.picofile.com/file/8239408100/%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%DA%A9%D9%81%D9%88%D8%B1%D8%AA_%D9%88_%D9%BE%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%AF_%D8%B9%D9%84%D9%85_%D9%88_%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%B4_%D8%AF%D8%B1_%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85_%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C.pdf.html

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

شاید به‌کارگیری جامعه‌شناسی در اصلاح مسائل جامعه از وظایف یک جامعه‌شناس باشد. ولی الزاماً جامعه‌شناسی در پی حل مشکلات و ارائه راهکار برای این مشکلات نیست. وظیفه جامعه‌شناسی قبل از هر چیز، همان‌طور که از نامش پیداست، شناخت جامعه و شناخت تعاملات افراد درون این جامعه است. پس جامعه‌شناسی ابتدا علمی است که در پی فهم و شناخت است و در درجه دوم علمی است کاربردی. ازاین‌رو، تا وقتی‌که یک جامعه‌شناس شناخت به دست نیاورد نمی‌توان انتظار داشت که در مقام مصلح اجتماعی قرار گیرد. هرچند حتی با شناخت جامعه هم وظیفه جامعه‌شناس لزوماً اصلاح جامعه نیست. اصلاح جامعه مستلزم تغییرات عمدتاً تدریجی و گاه بنیادین در ابعاد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دارد. با این تفاسیر، آیا نمی‌توان گفت که سخن گفتن برخی از جامعه شناسان در ایران در مورد نقش پررنگ و مهم جامعه شناسان و دیگر روشنفکران در تغییرات اجتماعی، سخنی گزاف و ناشی از توهم است؟ (این را با این فرض می‌گویم که همه جامعه‌شناسی خوانده‌ها را بتوان جامعه‌شناس نامید. درحالی‌که مسلماً این‌طور نیست و هر کسی در دانشگاه جامعه‌شناسی خوانده است جامعه‌شناس نیست). برای نمونه به پدیدۀ دیوار مهربانی اشاره می‌کنم که مدتی به‌عنوان یک مُد اجتماعی در جامعه باب شد و برخی از جامعه شناسان هم به این چالش فرهنگی پیوستند. ولی الان و بعد از گذشت چند ماه از به فراموشی سپردن این مُد اجتماعی، جامعه شناسان مذکور کجا هستند؟ آیا بازهم عملاً از این پدیده حمایت می‌کنند؟ مسلماً خیر. دلیل آن‌هم روشن است؛ فقر را با دیوار مهربانی، به‌عنوان نمودی ظاهری و موقتی، نمی‌توان حل کرد. فقر مسئله‌ای بنیادین است که به مسائل اقتصادی و سیاسی جامعه پیوند خورده است. این موضوعی است که هر جامعه‌شناسی باید بداند. با این تفاسیر، باید بازهم تأکید کرد که یک فرد در مقام یک جامعه‌شناس قبل از هر چیز کسی است که باید جامعه را بشناسد و کمتر خود را درگیر اصلاح جامعه بکند.

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

🔵 مقاله من و دکتر مجتبی ترکارانی با عنوان «مطالعۀ تطبیقی روابط دولت و ملت در تاریخ معاصر لرستان (از دورۀ مشروطه تا انقلاب اسلامی)» در مجله پارسوا (سال چهاردهم، شماره چهارم، زمستان 1394، صفحان 87 تا 103) چاپ شده است.

🔴 چکیده مقاله:
از حدود صدسال پیش که مفهوم دولت-ملت در ایران شکل گرفته است، روابط و مناسبات بین دولت و ملت فراز و نشیب‌های متعددی را پشت سر گذاشته است. این موضوع در لرستان به دلیل غلبۀ نظام ایلی و نوعی تقابل با دولت مرکزی در آغاز شکل‌گیری دولت مدرن وضعیت متفاوتی دارد. این مقاله، با نگاهی تاریخی و جامعه‌شناختی، در پی مطالعۀ فرآیند و چگونگی تکوین و تداوم روابط دولت-ملت در لرستان است. بدین منظور، سعی شده است با استفاده از تحلیل تاریخی و تطبیقی، روابط دولت و ملت در لرستان در قالب یک تیپولوژی چهارگانه (دوره‌های مشروطه، پهلوی اول، پهلوی دوم، جمهوری اسلامی) ارائه و مقایسه شود. به‌طورکلی، چگونگی رابطۀ دولت و ملت در دوره‌های زمانی مذکور عبارت‌اند از: غلبۀ جامعه بر دولت در سال‌های اواخر قاجار و دوره مشروطه، چیرگی و سرکوبگری دولت در پهلوی اول و غلبه نظامی دولت بر جامعه، بی‌تفاوتی و نادیده گرفتن متقابل بین دولت و جامعه و تأکید دولت بر اقشار خاصی از جامعه در پهلوی دوم ، بالاخره اشتیاق جامعه محلی به دولت انقلابی و نگاه نابرابر دولت به این نواحی در دورۀ جمهوری اسلامی می‌باشد. نتایج مطالعه نشان‌دهندۀ این است که رابطۀ ساختار دولتی و جامعه محلی در تاریخ توسعۀ لرستان نقش دوگانه‌ای را بازی کرده است. به این شکل که این رابطه در لرستان به‌صورت ضعف یکی در مقابل قوت دیگری ظاهر شده است (دولت قوی و جامعه ضعیف و یا برعکس) و كمتر به‌صورت قوت هر دو (دولت قوی و جامعه قوی) بوده است.

🔹متن کامل مقاله را در لینک زیر دانلود کنید:
http://s1.picofile.com/file/8263630342/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D9%88%D8%A7_%D8%B2%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_1394.pdf.html

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam

🔵 یکی از لذت بخش ترین کارها برای من پژوهش کیفی و تجزیه و تحلیل داده های کیفی است. به این طریق که زمان زیادی می نشینم و روی داده هایی که از مصاحبه های عمیق گرداوری کرده ام کار می کنم و وقتی که در طی این تجزیه و تحلیل، مفاهیم و مقوله ها از بین داده ها ظاهر می شوند، شور و شعفی خاص به من دست می دهد. در این میان، هرچه بیشتر در داده ها و مفاهیم به دست آمده غرق می شوم بیشتر مسئله مورد بررسی برایم روشن می شود و این خود موجب سرور و خوشحالی است. در حال حاضر در حال تجزیه و تحلیل پژوهشی در باب خشونت علیه زنان هستم. در این پژوهش با رویکردی میان‌رشته‌ای و استفاده از روش گراندد تئوری و استراتژی استفهامی قصد دارم تا خشونت خانگی علیه زنان را در شهر خرم‌آباد به‌عنوان پدیده‌ای فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و روان‌شناختی مطالعه کنم. به‌عبارتی‌دیگر، مسئله مورد نظر در این پژوهش این است که چرا علیه زنان در خانه خشونت می‌شود و نوع خشونت‌ها چگونه است و این خشونت‌ها چه پیامدهایی به دنبال دارند. تا الان که مطالعه جالبی بوده است و خودم شخصاً این پژوهش را دوست دارم. هرچند مشاهده مصائب زنان در این پژوهش نیز آزاردهنده است.

✔️ مسعود زمانی مقدم

https://telegram.me/masoudzamanimoghadam