#Қуръон_ҳикматлари

Инсоний камолотнинг барча жиҳатларини қамраб олган оят

Ушбу оят диннинг бутун моҳиятини ўн етти хислатда жамлаган.

Аллоҳ таоло марҳамат қилади:

:لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ

«Яхшилик юзингизни машриқ ва мағриб томонга буришингизда эмас. Балки яхшилик – қуйидаги кишиларнинг ишидир:

1. Аллоҳга иймон келтирган,
2. Охират кунига,
3. Фаришталарга,
4. Китобга,
5. Пайғамбарларга иймон келтирган;

Мол-мулкини яхши кўришига қарамай, уни:

6. Қариндошларга,
7. Етимларга,
8. Мискинларга,
9. Мусофирларга,
10. Сўровчиларга,
11. Қулларни озод қилиш йўлида сарфлаган;
12. Намозни тўкис адо этган,
13. Закотни берган,
14. Аҳдлашганларида аҳдларига вафо қилган;
15. Қийинчиликда,
16. Касаллик ва мусибатларда,
17. Жанг пайтида сабр қилган кишилардир.

Ана ўшалар содиқ бўлганлардир ва ана ўшалар тақводорлардир».
(Бақара сураси, 177-оят)

Имом Байзовий раҳимаҳуллоҳ ушбу оят ҳақида шундай деган:

«Оятга назар солсангиз, у инсон камолотининг барча жиҳатларини қамраб олганини, уларга очиқ ёки зимдан далолат қилишини кўрасиз. Зеро, бу жиҳатлар кўп ва турли тармоқларга бўлинган бўлса-да, уч нарсада жамланади: эътиқоднинг тўғрилиги, одамлар билан яхши муомала қилиш ва нафсни поклаш».

@mehrob_uz

Насиҳат истасанг – ўлим етарли

«Ҳар бир жон ўлимни тотувчидир. Биз сизларни ёмонлик билан ҳам, яхшилик билан ҳам синаб, имтиҳон қилурмиз. (Кейин) фақат Бизгагина қайтарилурсизлар» Анбиё сураси, 35-оят.

Ўлим ҳар бир тирик жон тотадиган шаробдир. Мўмину фожир, пайғамбару золим, жину фаришта, ҳамма-ҳаммаси. Аллоҳдан бўлак ҳеч кимса боқий эмас. Бироқ ўлим ҳикоямиз якуни эмас, унинг бошланишидир.

Ўлимнинг ўзи етарли воиз!

Машҳур ароқхўр шоир Абу Наввоснинг тақводор қўшниси бўларди. Қўшниси ҳамиша уни ичкиликни ташлашга даъват қиларди. Қўшниси вафот этди. Абу Наввос унинг жанозасида тобут ортидан оҳиста эргашди. Дафн қилингач, қабри устида туриб: «Ўлиминг тирикликдаги даъватингдан-да кучлироқ бўлди», деган экан. Яъни шу пайтгача қилган насиҳатлари таъсир қилмаган бўлса-да, қўшнисини қабрда кўрибоқ Абу Наввоснинг ақли кирган эди.

“Қуръондан мактублар” китобидан.

@mehrob_uz

Уйларда нафл намозларини ўқиш...

Жобир ибн Абдуллоҳ розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:

«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай дедилар:

«Агар бирортангиз (фарз) намозини масжидда адо этса, намозидан ўз уйи учун ҳам бир насиба ажратсин (яъни нафл намозларини уйида ўқисин). Зеро, Аллоҳ унинг бу намози сабабли уйига хайр-барака бахш этгувчидир».

(Имом Мунзирий, «Мухтасару Саҳиҳи Муслим»)

@mehrob_himmati

#Намоз_зикр_дуо

Аллоҳ сиз билан, сиз қачон у билан бўласиз?

Аллоҳ таоло марҳамат қилади:

﴿وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ﴾

«Қаерда бўлсангиз ҳам, У сиз билан биргадир» (Ҳадид сураси, 4-оят).

У Зот Пок ва Олийдир, доимо сиз билан бирга, аммо сиз қачон У Зот билан бирга бўласиз?

Аллоҳ таоло сиз учун У Зот билан доимий бирга бўлишингизни таъминлайдиган учта муҳим омилни жорий қилиб қўйди:

1. Намоз: У Зот қибла томон юзланишни худди сенга Уни эслатиб турувчи компас (қутбном) каби қилиб қўйди.
 
2. Дуо: Қўлларни осмонга кўтариб қилинган дуони худди сени У Зотга боғловчи (руҳий) компас каби қилди.
 
3. Зикр: У Зот Пок ва Олий бўлган Зот билан алоқанинг доимий бўлиши учун барча макон ва замонларда зикр қилишни жорий этди.
 
@mehrob_uz

Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар:

«Икки киши бир-бирини яхши кўрса, уларнинг ичида энг афзали — шеригини (дўстини) кучлироқ яхши кўрганидир».

(Имом Бухорий «Ал-Адаб ал-муфрад»да ривоят қилган, 544-ҳадис).

@mehrob_himmati

«Бу дунё ҳаёти алдамчи матоҳдан бошқа нарса эмас».

Ер юзида содир бўлаётган зилзилалар, ёнғинлар, сув тошқинлари, эпидемиялар, селлар, қурғоқчиликлар, мусибатлар, урушлар, фитналар, синовлар ва бошқа турли офатларнинг барчаси бизга бу ҳаётнинг ҳақиқатини, яъни унинг алдамчи матоҳ эканини эслатувчи хабарлардир.

Шундай экан, дунёга алданиб қолмаслик ва унга суяниб, боғланиб қолмаслик лозим.

Ақлли инсон бу дунёни доимий яшаш ва роҳатланиш маскани эмас, балки ўтиб кетиладиган манзил деб билади.

«Дунё ҳаёти алдамчи матоҳдан бошқа нарса эмас» мазмунидаги ибора Қуръонда Оли Имрон сурасининг 185-ояти ва Ҳадид сурасининг 20-оятида ҳам келган.

@mehrob_himmati

Молик ибн Динор айтадилар:

Бакр ибн Абдуллоҳ ал-Музанийнинг оиласига бирор бир муҳтожлик (йўқчилик) етса, у киши:

«Туринглар, намоз ўқинглар!» дер ва ортидан: «Аллоҳ Ўз Расулини мана шунга буюрган», деб ушбу оятни тиловат қилар эдилар:

«Аҳлингни намозга буюр ва ўзинг ҳам унга (намоз ўқишда) бардошли бўл. Сендан ризқ сўрамаймиз. Сенга Биз ризқ берурмиз. Гўзал оқибат эса тақводорларникидир» (Тоҳо сураси, 132-оят).

(Имом Саълабийнинг «Ал-Кашф вал-байон» тафсиридан).

@mehrob_himmati

Аллоҳга шукр – намозда, ота-онага шукр – дуода

Аллоҳ таоло айтади:

«Менга ва ота-онангга шукр қил». (Луқмон сураси, 14-оят)

Имом Суфён ибн Уяйна раҳимаҳуллоҳ айтдилар:
«Ким беш вақт намозни (ўз вақтида) ўқиса, батаҳқиқ Аллоҳ таолога шукр қилибди. Ким намозларнинг ортидан ота-онасининг ҳақига дуо қилса, батаҳқиқ ота-онасига шукр қилибди».

Манба: Саълабий тафсири (7/313), Бағавий тафсири (6/287).

@mehrob_himmati