"Senin için yapraklarını kopardığım papatyalardan özür diledim dün gece.

Haklısınız dedim, ne sevdiği belli, ne sevmediği..."

Pablo Neruda

Bir bahçede hep aynı çiçekten olursa o bahçe güzel olmaz. Sen, ben, o varız diye güzel bu bahçe. Koparma farklı çiçekleri, kalsın renkleriyle, kokularıyla.
Yaşar Kemal

Sadəcə qəbul etdim..❤️‍🩹

Gittin.
Şimdi bir mevsim değil,
koca bir hayat girdi aramıza.

Biliyorum,
ne sen dönebilirsin artık,
ne de ben o kapıyı açabilirim sana.

Şimdi biz neyiz, biliyor musun?
Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.

Birbirine uzanamayan,
boşlukta iki yalnız yıldız gibi...

Acı çekiyor
ve kendimize gömülüyoruz.

Bir zaman sonra,
batık bir aşktan geriye kalan
iki enkaz olacağız yalnızca.

Kendi denizlerimizde
sessiz sedasız boğulacağız.

— Murathan Mungan, “Yalnız Bir Opera” 🎭

Hiç kitap okumayan bir adam niçin merak eder seneye yazılacak kitapları? Bu dünyada bile yaşamayı beceremeyen niçin merak eder diğer gezegenlerdeki hayatı? Geçmiş ve bugün ne zaman bitirildi de gelecek sorgulanıyor? İşler hala kalleşçe hallediliyor ikili ve uluslararası ilişkilerde… Her ülkenin sınır komşuları dost ve kardeş düşman ülkeler… Doğru düzgün top bile oynayamıyorlar kavgasız! Oyunları savaş gibi görenler savaşı da oyun gibi görüyor elbet… Aynı kadına sevdalananlar birbirini vuruyor, aynı şeyden nefret edenler can ciğer arkadaş… Bir şeyi, bir kadını, bir erkeği ya da bir ülkeyi sevmenin cezası ölüm bile olabiliyor bazı…”
Bana Bir Şeyhler Oluyor - 2003,
Yılmaz Erdoğan


Gecəniz xeyrə qalsın, dəyərli dostlar ❤️

Ruhumun Sessiz Vadisi 🌿 Bir dağın gölgesine sığındım bu akşam, Rüzgâr saçlarını okşar gibi geçti içimden. Gökyüzü sessizdi, ama ben seni duydum, Bir bulut kadar beyaz, bir dua kadar derindin. Gözlerim ufka daldı, sanki senin bakışındı, Yeşil bir umut gizliydi her ağacın dalında. Bir nehir gibi çağladın içimde, Adını anmasam da, hep sendin akan suyun altında. Belki yoksun… belki rüya kadar uzaksın, Ama ben seni her doğada bulurum.
Çünkü sevmek; varlığını değil, Yokluğunda bile hissedebilmektir, ruhumun derin yerlerinde.

Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum, ben Van Gogh’un resmi değilim, öldükten sonra beni müzeye koyamazsınız, beni tanımalısınız… . . .
Kaynak: Yusuf Atılgan – Nokta dergisi, 7 Mayıs 1984 (Yıldız Ecevit, Ben Buradayım... Oğuz Atay’ın Biyografik ve Kurmaca Dünyası, syf. 324)

85 yaşındaki bir hüquqşünasla  söhbəttən alıntı:
"Yadında saxla dedi:
-60 il hüquqşünas oldum.Bütün davalar bir-birinə inanıb,güvənənlər arasındaydı...🔗

M.Şəhriyar tələbəlik illərində Sürəyya adlı bir qızı sevib. Lakin Rza şah Pəhləvinin yaxın qohumu Sürəyyaya aşiq olduğu üçün onları ayırıb. Şəhriyar Sürəyyanı son dəfə görmək ümidi ilə Behcətabat parkında görüş razılığına gəlir. o gecə şair səhərədək gözləyir və Sürəyyanı gətirmirlər. Elə həmin gecə “Behcətabat xatirəsi” qələmə alınır.

“Ulduz sayaraq gözləmişəm hər gecə yarı, Gec gəlmədədir yar, yenə olmuş gecə yari”....

_Bir kitabın oxunmasına sərf etdiyim iki saatın ömrümün bir çox illərindən daha mənalı, daha əhəmiyyətli olduğunu gördükdə insan həyatının heçliyi haqqında düşünər, qəm-qüssəyə batardım._

Xəz Paltolu Madonna,
Sabahattin Ali

"Aşkın matematiği farklıdır Lavinia, 2’den 1 çıkınca 0 kalır.."

- Özdemir Asaf

"Ah şu benim bitmek bilmez sakarlığım. Yine, yırtık cebime koymuşum umudu."

Suç ve Ceza, Fyodor Dostoyevski

📖 Kitab səhifələri arasında gizlənən qurumuş güllər…
Bəlkə də çoxdan bitmiş bir hekayənin, amma hələ də unudulmamış hisslərin şahididir.
Bəzi xatirələr kitab səhifələri kimidir — nə qədər köhnəlsə də, açanda eyni qoxunu, eyni hissi gətirir...🍃🌹


Bəs sizin kitablarınızın arasında da illərin sehrini qoruyan bir gül varmı?..

Ya da:Məndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı var,
Aşiqi sadiq mənəm,Məcnunun yalnız adı var…🕯️

"Hayat daha güzel olabilirdi. Ah aptal insanlar, ah aymaz insanlar. Mahvedecekler hem kendilerini hem dünyayı.."

- Ahmet Ümit

İnsanların iç dünyasında olup bitenler çoğu zaman dışarıdan görünmez. Kimisi neşeli görünür, kimisi sakin, kimisi umursamaz… Oysa içlerinde bazen koca bir yangın vardır. Birinin gülümsemesinin ardında hüzün saklı olabilir, sessizliğinin içinde ise derin bir korku. Biz çoğu zaman sadece görüneni yorumluyoruz — ve fark etmiyoruz, aslında neler yaşandığını. Her duygunun ardındaki gerçeği kazmaya gerek yok. Bazen insanlar acılarını, korkularını ya da şüphelerini paylaşmak istemez. Ve bu onların hakkıdır. Herkesin kendi içinde sakladığı bir sessizlik alanı olmalı. Ama bizden beklenen bir şey var — yargılamamak. Küçümsememek, eleştirmemek, “abartıyorsun” dememek. Sadece biraz daha anlayışlı, biraz daha nazik olmak. Çünkü biz hiçbir zaman bilemeyiz, birinin kalbinde şu anda nasıl bir savaş sürdüğünü… ve o savaşın ne kadar ağır olduğunu. Belki de bazen tek yapmamız gereken şey — anlamaya çalışmak yerine sessizce yanlarında durmak.

"Herkesin bir umudu vardır. Bir acısı, bir yalnızlığı, bir hüznü çünkü herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı."

- Turgut Uyar

Kaybediyoruz Albayım. .

Oğuz Atay (Tutunamayanlar)

_Arzu elə bir şeydir ki, heç doymaq bilməz; bir çox insanların həyatı, arzuları doyurma yollarını axtarmaqla keçər._

Aristotel