Heyrətlənmək üçün gəlin. Kitab oxuyanlar dəvətlidir.

https://chat.whatsapp.com/CL5yTjjH7NaLX91CnzbhbZ?mode=gi_t

“Nifrət həmişə böyükdür. O hətta ən kiçik məxluqların ürəyində kök salanda belə, mahiyyətini dəyişmir. Nifrətin böyüyü-kiçiyi olmur. Qarışqanın nifrət etdiyi fili də təhlükə gözləyir”.

— V. Hüqo

Bəzən güzgüyə baxanda sadəcə yorğunluğunu və həll edə bilmədiyin şeyləri görürsən…

Amma kənardan baxanda sən düşündüyündən daha güclü görünürsən.

Eynilə kəpənəklər kimi…
Onlar da öz qanadlarındakı gözəlliyi görə bilmirlər,
amma ətrafındakı hər kəs ona heyran qalır. 🦋
Sən də çox vaxt öz dəyərini, keçdiyin çətin yolları və bacardıqlarını kiçildirsən.
Halbuki sənin gücün, səbrin və sadəcə varlığın belə kimlərəsə ilham olur.
Bu gün özünə bir az daha yumşaq davran…
Dərin nəfəs al, yavaşla və nə qədər dəyərli olduğunu özünə xatırlat. ✨🤍

🌿 Clare Leslie Hall — “Yaralı Topraklar”

Bəzi hekayələr sadəcə sevgi ilə başlamır…
onlar keçmişin yaraları, gizli hisslər və ağır seçimlərlə dərinləşir. ✨

Beth, sakit görünən həyatının içində keçmişin izləri ilə yenidən üz-üzə qalır.
Bir zamanlar qırılan qəlb, yarım qalan hisslər və gizli qalan həqiqətlər bu əsərə həm duyğu, həm də gərginlik qatır. 📖🤍
Əgər keçmişlə bu gün arasında qalan,
sevgi, sirr və daxili mübarizə dolu hekayələri sevirsənsə, bu əsər sənə maraqlı gələ bilər.

💭 Səncə insan keçmiş sevgisini həqiqətən unuda bilərmi?
💭 Bəzi hisslər zaman keçsə də içimizdə qalır?
💭 Sevgi ilə vicdan arasında seçim etmək çətin olardı?
💭 Sən olsaydın, keçmişin səsini yenidən dinləyərdinmi?

https://mir.az/tr/kitap/48275-clare-leslie-hall-yarali-topraklar-pdf.html

İki insan. Eyni pəncərə. Tam fərqli həyat.

Bəziləri həyatı həqiqətən yaşayır, bəziləri isə sadəcə sağ qalmağa çalışır. Bəziləri üçün həyat axır, digərləri isə onun içində sıxılır. Bəzilərinin enerjisi qorxuya, gərginliyə, mənfi duyğulara gedir, bəziləri isə onu inkişafına yönəldir. Bəziləri özündən uzaq düşür, bəziləri isə özünü tanıyır və sevir. Bəziləri hisslərini basdırır, bəziləri isə onları anlayır və yaşayır.


Bəs siz həyatı necə görürsünüz🍃✍️

🖤 Isabella Maldonado — “Savaşçı Kız”

Bəzi hekayələrdə qorxu sadəcə hiss deyil…
o, səni daim izləyən bir kölgəyə çevrilir.
Bu əsərdə güc, qorxu və sağ qalmaq instinkti bir-birinə qarışır.
Hər addımda artan gərginlik və gizli təhlükə oxucunu son ana qədər içində saxlayır. 📖🔥

Əgər polisiye, gərilim və sirr dolu hadisələri sevirsənsə, bu kitab səni rahat buraxmayacaq.

💭 Səncə qorxu ilə üzləşmək insanı gücləndirir, yoxsa daha da zəiflədir?
💭 Hər kəsin içində bir “savaşçı” varmı?
💭 Həqiqəti tapmaq üçün nə qədər irəli gedə bilərsən?

🖤 “Savaşçı Kız”
Bəzən sağ qalmaq üçün qorxudan qaçmaq yox,
onunla üz-üzə dayanmaq lazımdır… 🔥

💭 Sən qorxularınla üzləşə bilərsən?


https://mir.az/tr/kitap/48236-isabella-maldonado-savasci-kiz-pdf.html

Bunu yaxşı bil ki, Bassanio, özünə sərf edən zaman Şeytan da müqəddəs kitabdan istinadlar gətirə bilər.

Venedik Taciri, William Shakespeare

Hər yağış bir çiçəyin başlanğıcıdır.🌸

🚀🌙 Jules Verne — “Aya səyahət”

Bəzi hekayələr sadəcə oxunmur…
onlar insanı xəyalın sərhədlərindən kənara aparır. ✨
Bu əsər elm, macəra və xəyal gücünün möhtəşəm bir birləşməsidir.
İnsanların Aya çatmaq arzusu, dövrünün çox önündə düşünülmüş ideyalarla təqdim olunur. 📖🌌
Əgər fantastika, macəra və kəşf ruhu səni cəlb edirsə, bu kitab səni başqa bir aləmə aparacaq. 🤍

💭 Səncə insanı irəli aparan daha çox elmidir, yoxsa xəyal gücü?
💭 Sən kosmosa səyahət etmək istəyərdinmi?
💭 Xəyal etdiyin bir yerə getmək şansın olsa, hara gedərdin?

🌙 “Aya səyahət”
Bəzən bir xəyal, gələcəyin gerçəyinə çevrilir… 🚀✨

https://mir.az/seslikitab/38151-jul-vern-aya-seyahet-sesli-kitab-qulaq-as.html

Şeytan ayaqqabısını təmizlədikdən sonra dikəlib metroya doğru addımladı. Metrostansiyaya daxil olarkən tələsdiyi üçün palçığa batmış ayağını yadına saldı. Yenidən dayanıb tələsən insanlara fikir verdi. İnsanlar tələsdikcə bir-birilərinin ayağını tapdalayır, kimisi özünü başqalarına sürtməkdən həzz alır, kimisi də bu basırıqdan istifadə edərək başqasının cibinə girirdi. İnsanlar tələsdikcə mənzil başına daha tez varacaqlarını zənn edirdilər. Düşünürdülər ki, hər şeyi tez etsələr, tez bitirsələr, daha çox zamanları qalar. “Nəticədən deyil, işin gedişatından ləzzət almağa çalışsan, gerçək həzzi duyacaqsan, – Şeytan öz-özünə dedi.

Şeytan bütün bunları düşünərək dayandı. O, dayandığı zaman ətrafındakı insanların sürətlə onun yanından şütüyüb keçdiklərini gördü. Bütün şəhərin küçələrini veyil-veyil gəzərək “Allahsızlar şəhəri” kitabını yazan adamı tapa bilməzdi. Gərək düşünüb bir yol tapaydı. Sanki ruhunun dərinliklərinə enib bu yazıçı ilə orada qarşılaşmalı idi. Çünki hər bir insanın içində şeytani bir hiss olduğu kimi, Şeytanın da içində insani duyğular vardı.

Bu şəhərdə Şeytan öz şeytanlığından bezmişdi. Lakin neyləməli olduğunu bilmirdi. İnsanlara öz səsini necə eşitdirə bilərdi? Əvvəlki hüquqlarına da malik deyildi ki, cəhənnəmdəki hakimiyyətindən sui-istifadə edə bilsin. Artıq cəhənnəmdə aldığı maaşı da bitmək üzrə idi. Onun maaşı insanların aldığı pullar kimi deyildi. O, cəhənnəmdə işlədikcə eqosu durmadan böyüyürdü, insanlara daha çox yuxarıdan aşağı baxmağa başlayırdı. Amma insanların içində qaldıqca maaşının da bitdiyini, yəni eqosunun kiçildiyini hiss edirdi.

Bir an baxdı ki, qanadları çıxmağa başlayır. Bu qanadları cənnətdən qovularkən təhvil vermişdi. Öz paxıllığına, hikkəsinə görə cənnətdən məhrum olmuşdu. Allah insanın ən üstün varlıq olduğunu deyəndə Şeytan öz paxıllığına yenilərək insanlara quyu qazmağa başlamışdı. Halbuki o vaxtlar özü də bilmirdi ki, Allah bunları zəif insanın sadəcə könlünü almaq üçün demişdi. Yoxsa fani bir insanla hər yerə öz qanadları ilə uça bilən ölümsüz bir varlığı müqayisə etmək olmazdı.

Şeytan dayanıb düşündükcə, ruhu paklaşdıqca Allah yenidən bu qanadları ona bəxş edirdi. Bağışlamağı bacaran Allah bu dəfə Şeytana da şans vermişdi. Lakin yanından keçən insanlar hələ də onun qanadlarını görə bilmirdilər.

Şeytan artıq hadisələrə insanların gözü ilə deyil, daha ali bir pəncərədən baxmağa başlamışdı. İnsanlar sanki labirintin içində olarkən çıxış yolu tapa bilmirdilər. Əgər labirintin içindən yox, yuxarısından baxa bilsəydik, çıxış yolunu tapmaq bizim üçün daha rahat olardı. O zaman bilərdik ki, it hürən və ya işıq gələn tərəfə getsək, başımıza nə gələ bilər. Bəlkə də, həyatımızdakı itlər bizə bu işıqların süni olduğunu və onlara doğru addımlamağın bizimçün təhlükəli olacağını bildirməyə çalışdıqları üçün bu qədər hürürdülər.

Şeytan birdən baxdı ki, insanlar qatarlara tələsdikcə bir dəstə insan onların yolu ilə getmədən özünə arxayın şəkildə atdığı addımların həzzini duyaraq irəliləyir. Şeytan da digərlərindən seçilən bu təmkinli insanları ayırd edə bilirdi artıq. Tələsən insanlardan fərqli olaraq, bu insanların qanadlarını görmək olurdu. Yalnız ən saf duyğularla baxdığın zaman görə bilərsən digərlərindən fərqlənən insanları. Nifrət hissindən arınmalı və özünü elə bir insana çevirməlisən ki, Şeytana belə baxdığın zaman onun içindəki gözəlliyi görə biləsən.

Şeytan tələsən insanları deyil, qanadlı insanları izləməyə başladı. Özü də yaxşı başa düşürdü ki, kimi izləməyi seçsə, zaman keçdikcə o insana çevriləcək. Yanlış insanları izləyib onların davranışlarını dəyişməyə çalışmaqdansa, doğru insanları izləyib bu insanların davranışlarından nələrsə öyrənmək daha doğru idi.

Şeytan bu insanları izlədikcə sol tərəfdə bir cığırın açıldığını gördü. Adi insanlar eskalatora tələsdikləri halda, mələk qanadlı insanlar bu cığırdan pilləkənlə daha dərinə enirdilər. Şeytan bu cığırın onları hara apardığını anlamaqçün pilləkənlə daha da dərinə enməyə başladı.
Uraqan - "Cəhənnəmin Xəritəsi" kitabından.

📖 Drakula – Bram Stoker

— Qorxursan? — deyə o pıçıltı ilə soruşdu.
— Bəli… — cavab verdi, — amma bu qorxu məni dayandırmır.
— Maraqlıdır… çoxu qorxudan qaçar. Sən isə ona yaxınlaşırsan.
— Çünki bəzən insan həqiqəti yalnız qorxunun içində tapır.
— Bəs əgər o həqiqət səni dəyişsə?
— Onda əvvəlki mən olmamağın vaxtı çatıb deməkdir.
Otaq qaranlıq idi. Pəncərədən gələn zəif ay işığı onların üzünə düşürdü.
— İnsan nə vaxt məğlub olur bilirsən?
— Nə vaxt?
— Qorxusuna təslim olanda.
— Bəs sən?
— Mən qorxunu idarə etməyi seçirəm… çünki ən böyük qaranlıq insanın içində başlayır.

🖤 Agatha Christie — “Rocer Ekroydun Qətli”

Bəzi sirlər var ki,
onlar açıldıqca daha da dərinləşir… 🕯️
Bu əsər sadəcə bir cinayət hekayəsi deyil —
oxucunun düşüncəsini alt-üst edən, hər ipucuna şübhə ilə baxmağa məcbur edən bir şah əsərdir. 📖
Hər kəsin gizlətdiyi bir həqiqət var…
amma ən böyük sirr bəzən ən göz önündə olur.

💭 Səncə həqiqət həmişə göründüyü kimidirmi?
💭 Bir insanın gizlətdiyi sirr onu nə qədər dəyişə bilər?
💭 Sən detektiv olsaydın, ilk kimi şübhəli bilərdinmi ?

🕯️ “Rocer Ekroydun Qətli”
Bəzən ən böyük sirr…
ən yaxın bildiyin yerdə gizlənir.


https://mir.az/kitab/10811-agatha-christie-1926-roger-ackroyd-cinayeti-sok-olumun-sicak-eli-ackroyd-un-katili.html

Uraqan "Qəfəsdəki məhbuslar "

Dünyanın heç bir xəritəsində tapa bilməyəcəyiniz bir yer...

İnterpolun 150 ən təhlükəli qatili və onların arasında bir fizika müəllimi. Həqiqətənmi cinayət törətmişdi? Yoxsa...

Cavablar "Qəfəsdəki məhbuslar" -da gizlənib."


Müəllifin whatsapp qrupu
https://chat.whatsapp.com/CL5yTjjH7NaLX91CnzbhbZ?mode=gi_t

📖 Dorian Qreyin Portreti – Oscar Wilde


— İnsan dəyişə bilərmi? — deyə o sakit səslə soruşdu.
— Dəyişir, — dedi digəri. — Amma dəyişdikcə özündən uzaqlaşır.
— Bəs insan özündən qaça bilərmi?
— Yox. İnsan haraya getsə də, özünü də özü ilə aparır.
— Bəs günahlar? Onları unutmaq mümkündürmü?
— Unutmaq? — o acı bir təbəssümlə dedi. — İnsan yalnız gizlətməyi öyrənir. Amma hər gizlədilən şey bir gün daha ağır qayıdır.
O, güzgüyə yaxınlaşdı.
— Görürsənmi? — dedi pıçıltı ilə.
— Nəyi?
— Üzümü yox… içimdə yığılanları. Zaman keçdikcə insanın siması yox, ruhu dəyişir.
Otaqda dərin bir sükut vardı.
— İnsan nə vaxt məhv olur bilirsən?
— Nə vaxt?
— Özünü aldatmağa başladığı anda.

Oğuz Atay

Ramiz Rövşən:

Uçan durnalara şeir yazdılar
Ölən durnaların lələkləriylə…

Bu dərdə söz qoşdu əli sazlılar,
Silib gözlərini biləkləriylə –
Uçan durnalara
şeir yazdılar
Ölən durnaların
lələkləriylə…»
Titrəyir bir sazın qırılan simi,
Bir durna oxuyur –
can verir, nədi?!
Hecası pozulan misralar kimi
Durna qatarları uzanıb gedir.
Gedir –
arxasınca yerə qar düşür,
Düşür –
dünyamıza soyuqlar düşür.
Düşür şerimə də bu qışın qarı,
Misralar sığınır biri-birinə.
Köçür şerimizin durna qatarı
Vidadi şerinə, Vaqif şerinə.
Köçür –
arxasınca yerə qar düşür,
Düşür –
şerimizə soyuqlar düşür…

Açılan hər məktəb bir həbsxananın bağlanması deməkdir.

 (Viktor Hüqo)

"özgür bırakmalı..🕊️'