🌟GÜNÜN MOTİVASİYASI🌟

Bəli... Gənc ikən qarşısına bir çox məqsədlər və hədəflər qoymuş insanlar var. Onları qarşısına qoymaqla yanaşı ona çatmaq arzusu da mütləqdir ki var içlərində. Amma unutmayaq ki biz həmçinin çalışmalıyıq. Sözsüz bir hədəf müəyyən etmək belə böyük addımdır. Çünki bunu edə bilməyənlər çoxdur. Eyni zamanda əgər ki siz məğlubiyyətlə üzləşmisizsə sizi təbrik edirəm, çünki çoxu insan cəhd belə etmir. İlk dəfə alınmaya bilər bu heç bir zaman alınmayacaq demək deyil. Özünüzə zaman verin və bu zaman çərçivəsində əsla dayanmayın.

Bilirəm ki uğursuz olsam bundan peşman olmayacam. Peşman olacağım şey, sınamamış olmaqdır.

©Jeff Bezos

Shakespeare: hayal kırıklıklarına ve mutsuzluklarına şöyle bir çözüm bulmuştu; “Kendimi her zaman mutlu hissederim çünkü kimseden bir şey ummam. Beklentiler daima yaralar. Hayat kısadır. Öyleyse hayatınızı sevin. Mutlu olun ve gülümsemeye devam edin. Sadece kendiniz için yaşayın.”

Dünyanın bütün dağlarında, meşələrində bir tək yarpağı belə bir başqasının eynisi olaraq yaratmamışdır Tanrı. Halbuki siz fərqli olmağı dəlilik sayırsınız.

Paulo Coelho, Veronika ölmək istəyir

Sahib ola bilmədiklərinə çatmaq üçün çabalayarkən, sahib olduqlarını unutduğun üçün xoşbəxt deyilsən.

©Shakespeare

Arka koltuktan oğlum sakin bir sesle dedi ki: “Belki de Japon balığını taşıyordur baba. Suyu dökülmesin diye yavaş gidiyordur.” Bir an duraksadım. Japon balığı mı? Ama sonra düşündüm... Belki de gerçekten öyledir. Ona dönüp şöyle dedim: “Belki de en sevdiği dondurmayı yiyordur, elinden düşürmemeye çalışıyordur.” “EVET! O da olabilir!” diye heyecanla bağırdı. “Başka ne olabilir sence?” dedim. Biraz düşündü, sonra şöyle dedi: “Ya da kucağında bir yavru kedi vardır.” İşte o an... bütün kızgınlığım geçti.

Çünkü arka koltuktaki bu küçük insan, empatiyi seçmişti. Ben de onun gibi yapmak istediğimi fark ettim. Sonra dedim ki: “Bir oyun oynayalım. Adı ‘Belki de’ oyunu olsun. Birini anlamadığımız bir şekilde davranırken gördüğümüzde, kötü bir ihtimal yerine iyi bir ihtimal düşünelim.” “Tamam!” diye sevinçle bağırdı. Aynı gün markete girdik. Bir çocuk reyonda çığlık çığlığa ağlıyordu. Oğluma eğilip fısıldadım:


Ardı şərh bölməsində👇

Asena Nişikli — Persona 3: Gölge

🖤📖 Gölgelər həmişə qaranlıqda gizlənmir...
Bəzən insanın ən böyük mübarizəsi öz daxilində başlayır. Keçmiş, sirrlər və üzləşməkdən qorxduğumuz tərəflərimiz...
✨ "Persona 3: Gölge" insan psixologiyasına toxunan, sirr və duyğularla zəngin bir roman təqdim edir.
❓ Sizcə, insan öz kölgəsindən qaça bilər, yoxsa bir gün onunla üzləşməyə məcburdur?

https://mir.az/kitab/48967-asena-nisikli-persona-3-golge-pdf.html

Biz öz planlarımızı qururduq, amma taleyində öz planlarının olduğunu unutmuşduq..

©Dostoyevski

Daha sonra mən bir şeyi də anladım. Anladım ki, bu heç vaxt olmayacaq, insanlar dəyişməyəcək, heç kəs də onları dəyişə bilməyəcək, bunun üçün heç zəhmət çəkməyə də dəyməz.

📔 F. Dostoyevski - Cinayət və cəza

Mən uşaq ikən mənə nəyin doğru, nəyin yanlış olduğunu öyrətdilər, amma xasiyyətimi necə formalaşdırmağı öyrətmədilər.

📔 Ceyn Ostin - Qürur və Qərəz

​"Həyatımda elə anlar olub ki, aylarla bir sətir belə yaza bilməmişəm. Belə vaxtlarda insan özünü içi boşaldılmış bir qabıq kimi hiss edir."
— Fyodor Dostoyevski

Tağıyev🌹

​"Sevgi elə bir dənizdir ki, sahili yoxdur. Ora bir dəfə düşən ya batar, ya da sonsuzluğa qədər üzər."
— Lev Tolstoy

​"Zaman yaraları sağaldır, amma izləri həmişə qalır. O izlər bizə bir vaxtlar haradan keçdiyimizi xatırladır."

— Erix Mariya Remark

Lev Tolstoy "Anna Karenina" romanını yazarkən köməkçisinə onu narahat etməməyi tapşırır, hətta deyir ki, yeməyi belə qapının ağzına qoy və get.
Bir müddət sonra köməkçi qapının ağzına qoyulan yeməklərin yeyilmədiyini görür. Yazıçıdan bərk narahat olsa da qapını açmağa cürət etmir və Tolstoyun qohumlarına xəbər verir .

Yaxınları gəlib qapını açırlar və Tolstoyu huşsuz və yerdə uzanmış halda görürlər. Özünə gəldikdən sonra isə o, böyük kədər içində başını qaldırır və ağlayaraq deyir "Anna Karenina öldü".

​"Unutmaq... Bu, sadəcə sözdür. İnsan heç nəyi unutmur, sadəcə bəzi xatirələrin üzərini örtür ki, yaşamağa davam edə bilsin."
— Lev Tolstoy