#خبر
🔴 عراق گذرگاه چذابه را بست؛ درخواست وزارت خزانه‌داری آمریکا برای قطع مرز با رژیم ایران
🔴 دولت عراق گذرگاه مرزی الشیب (چذابه) با ایران را از صبح امروز به روی تردد افراد و کالا بست، بدون آن که دلیل رسمی اعلام کند.
به گزارش شفق نیوز، این گذرگاه از ساعت شش بامداد بسته شد. یک منبع در شورای استانی میسان دلیل را «مسائل فنی» عنوان کرد. یک منبع دولتی نیز به الجزیره گفت شماری از گذرگاههای دیگر در روزهای آینده به‌تدریج بسته خواهند شد.
منبعی دولتی به العین الاخباریه گفت علی فالح الزیدی، نخست‌وزیر عراق، به رهبران چارچوب هماهنگی اطلاع داده دولت نامه‌یی از وزارت خزانه‌داری آمریکا دریافت کرده که خواستار بستن مرز با ایران شده است. به‌گفته همین منبع، عراق با بستن کامل مرز مخالفت کرده و آمریکا پیشنهاد داده تنها دو گذرگاه باز بماند.
این اقدام در میانهٔ فشار مالی گستردهٔ آمریکا بر عراق صورت می‌گیرد. وزارت خزانه‌داری آمریکا ۲۳ مهر بانک توسعه عراق را همراه با ۱۰ نهاد و ۱۶ فرد دیگر تحریم کرد.
طبق اعلام این وزارتخانه، این بانک از حراج دلاری سوءاستفاده کرده و با نهادهای حکومتی رژیم ایران و گروه‌های شبه‌نظامی در عراق پیوند دارد. در بیانیه آمده است آمریکا «سوءاستفاده شبه‌نظامیان هم‌سو با رژیم ایران از بانک‌های عراقی را تحمل نمی‌کند».
اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، گفت: «حلقه در حال تنگ شدن است». عراق نیز در سال ۲۰۲۴ همین بانک و هفت بانک تجاری دیگر را از معاملات دلاری منع کرده بود.
وزارت خزانه‌داری آمریکا شهریورماه کتائب حزب‌الله را به انتقال منابع مالی عراق به سمت رژیم ایران متهم کرده بود.
مایکل نایتس، رئیس پژوهش خاورمیانه و شمال آفریقا در شرکت هورایزن انگیج، در گفتگو با الجزیره توضیح داد شبه‌نظامیان عراقی برای کمک به رژیم ایران، حوثی‌ها و حزب‌الله لبنان پول به خارج می‌فرستند، در حالی که گاهی حقوق خودشان با تأخیر پرداخت می‌شود.
براد کوپر، فرمانده فرماندهی مرکزی آمریکا، هفته گذشته اعلام کرد شبه‌نظامیان هم‌سو با رژیم ایران پرداخت حقوق نیروهایشان را نگه می‌دارند تا پول به سپاه پاسداران برسد.
هم‌زمان نگرانی‌ها از دور تازهٔ جنگ افزایش یافته است. فایننشال تایمز امروز با استناد به سه منبع گزارش داد بنیامین نتانیاهو به ارتش اسراییل دستور داده بود کارزار بمباران چند روزه علیه رژیم ایران را برای ۱۸ مهر آماده کند، اما دونالد ترامپ با انجام آن مخالفت کرده است. یکی از منابع احتمال دور دیگری از تنش را در هفته‌های آینده مطرح کرده است.
نیروهای آمریکایی هشتم مهر خروج خود از عراق را کامل کردند.
🔴 @mojahedin_org
به گزارش شفق نیوز، این گذرگاه از ساعت شش بامداد بسته شد. یک منبع در شورای استانی میسان دلیل را «مسائل فنی» عنوان کرد. یک منبع دولتی نیز به الجزیره گفت شماری از گذرگاههای دیگر در روزهای آینده به‌تدریج بسته خواهند شد.
منبعی دولتی به العین الاخباریه گفت علی فالح الزیدی، نخست‌وزیر عراق، به رهبران چارچوب هماهنگی اطلاع داده دولت نامه‌یی از وزارت خزانه‌داری آمریکا دریافت کرده که خواستار بستن مرز با ایران شده است. به‌گفته همین منبع، عراق با بستن کامل مرز مخالفت کرده و آمریکا پیشنهاد داده تنها دو گذرگاه باز بماند.
این اقدام در میانهٔ فشار مالی گستردهٔ آمریکا بر عراق صورت می‌گیرد. وزارت خزانه‌داری آمریکا ۲۳ مهر بانک توسعه عراق را همراه با ۱۰ نهاد و ۱۶ فرد دیگر تحریم کرد.
طبق اعلام این وزارتخانه، این بانک از حراج دلاری سوءاستفاده کرده و با نهادهای حکومتی رژیم ایران و گروه‌های شبه‌نظامی در عراق پیوند دارد. در بیانیه آمده است آمریکا «سوءاستفاده شبه‌نظامیان هم‌سو با رژیم ایران از بانک‌های عراقی را تحمل نمی‌کند».
اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، گفت: «حلقه در حال تنگ شدن است». عراق نیز در سال ۲۰۲۴ همین بانک و هفت بانک تجاری دیگر را از معاملات دلاری منع کرده بود.
وزارت خزانه‌داری آمریکا شهریورماه کتائب حزب‌الله را به انتقال منابع مالی عراق به سمت رژیم ایران متهم کرده بود.
مایکل نایتس، رئیس پژوهش خاورمیانه و شمال آفریقا در شرکت هورایزن انگیج، در گفتگو با الجزیره توضیح داد شبه‌نظامیان عراقی برای کمک به رژیم ایران، حوثی‌ها و حزب‌الله لبنان پول به خارج می‌فرستند، در حالی که گاهی حقوق خودشان با تأخیر پرداخت می‌شود.
براد کوپر، فرمانده فرماندهی مرکزی آمریکا، هفته گذشته اعلام کرد شبه‌نظامیان هم‌سو با رژیم ایران پرداخت حقوق نیروهایشان را نگه می‌دارند تا پول به سپاه پاسداران برسد.
هم‌زمان نگرانی‌ها از دور تازهٔ جنگ افزایش یافته است. فایننشال تایمز امروز با استناد به سه منبع گزارش داد بنیامین نتانیاهو به ارتش اسراییل دستور داده بود کارزار بمباران چند روزه علیه رژیم ایران را برای ۱۸ مهر آماده کند، اما دونالد ترامپ با انجام آن مخالفت کرده است. یکی از منابع احتمال دور دیگری از تنش را در هفته‌های آینده مطرح کرده است.
نیروهای آمریکایی هشتم مهر خروج خود از عراق را کامل کردند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
#آموزشی
🔴 جدایی دین از دولت؛ بنیان آزادی عقیده و حاکمیت دموکراتیک
➖ سکولاریسم؛ نسبت دین و سیاست و جایگاه آن در اندیشه مجاهدین خلق
قسمت اول
در بحث از آینده سیاسی ایران، یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌ها به رابطه دین و قدرت سیاسی برمی‌گردد. تجربه حاکمیت رژیم آخوندی در پس پرده‌ی دین، ضرورت بازتعریف این رابطه را به یکی از موضوعات مهم اندیشه سیاسی و مباحث مربوط به استقرار یک نظام دموکراتیک تبدیل کرده است. در این میان، اصل «جدایی دین از دولت» جایگاهی ویژه دارد؛ اصلی که نه‌تنها به ساختار حکومت، بلکه به آزادی عقیده، برابری شهروندان و حدود اختیارات نهادهای مذهبی در جامعه مربوط می‌شود.
جدایی دین از دولت یکی از اصول تصریح‌شده در برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی برای آینده ایران است. این اصل همچنین در اندیشه سیاسی سازمان مجاهدین خلق ایران جایگاهی اساسی دارد. اهمیت موضوع زمانی آشکارتر می‌شود که توجه کنیم مجاهدین، به‌رغم مسلمان بودن، از جدایی نهاد دین از نهاد دولت دفاع می‌کنند.
در نگاه نخست، ممکن است چنین موضعی متناقض به نظر برسد. چگونه یک جریان سیاسی با اعتقادات اسلامی می‌تواند از سکولاریسم حمایت کند؟ آیا سکولاریسم مستلزم کنار گذاشتن دین از زندگی اجتماعی و سیاسی است؟ آیا میان جدایی دین از دولت و جدایی دین از سیاست تفاوتی وجود دارد؟ و سرانجام، سکولاریسم چه نسبتی با مفهوم لائیسیته دارد؟
پاسخ به این پرسش‌ها مستلزم بررسی دقیق مفهوم سکولاریسم، مبانی نظری و تاریخی آن و تمایز میان ایمان مذهبی و اعمال قدرت دولتی به نام دین است.
➖ سکولاریسم؛ جدایی نهاد دین از نهاد دولت
سکولاریسم در معنای سیاسی و نهادی خود، پیش از هر چیز بر جدایی نهادهای دینی از ساختار دولت تأکید می‌کند. در ادبیات سیاسی غرب، این کلمه از عبارت Separation of Church and State، به معنای جدایی کلیسا از دولت، گرفته شده است. با این حال، دامنه آن محدود به مسیحیت یا نهاد کلیسا نیست؛ بلکه درباره رابطه هر نهاد مذهبی با حکومت، صرف‌نظر از نوع دین، کاربرد دارد.
در این برداشت، دولت نباید به ابزار اعمال اقتدار یک دین خاص تبدیل شود و نهادهای مذهبی نیز نباید به اعتبار موقعیت دینی خود صاحب قدرت حکومتی شوند.
نکته مهم آن است که سکولاریسم، در این معنا، به معنای نفی دین یا حذف اعتقادات مذهبی از جامعه نیست. موضوع اصلی آن تعیین مرز میان دو حوزه متفاوت است: از یک‌سو، حوزه اعتقاد و وجدان فردی و فعالیت آزادانه مذهبی؛ و از سوی دیگر، حوزه قدرت عمومی و دولت.
بر همین اساس، یک حکومت سکولار می‌تواند جامعه‌ای با شهروندان مذهبی، نهادهای دینی فعال و احزاب سیاسی الهام‌گرفته از باورهای مذهبی داشته باشد، بدون آنکه هیچ دین یا نهاد مذهبی از امتیاز ویژه حکومتی برخوردار شود.
همین تمایز، مبنای دفاع سازمان مجاهدین خلق از اصل جدایی دین از دولت است. در صورت‌بندی سیاسی این سازمان، تأکید بر عبارت صریح «جدایی دین از دولت» به‌جای کاربرد صرف واژه «سکولاریسم»، تلاشی برای جلوگیری از ابهام و تفسیرهایی است که گاه سکولاریسم را معادل مخالفت با دین یا حذف آن از سیاست معرفی می‌کنند.
🔴 @mojahedin_org
قسمت اول
در بحث از آینده سیاسی ایران، یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌ها به رابطه دین و قدرت سیاسی برمی‌گردد. تجربه حاکمیت رژیم آخوندی در پس پرده‌ی دین، ضرورت بازتعریف این رابطه را به یکی از موضوعات مهم اندیشه سیاسی و مباحث مربوط به استقرار یک نظام دموکراتیک تبدیل کرده است. در این میان، اصل «جدایی دین از دولت» جایگاهی ویژه دارد؛ اصلی که نه‌تنها به ساختار حکومت، بلکه به آزادی عقیده، برابری شهروندان و حدود اختیارات نهادهای مذهبی در جامعه مربوط می‌شود.
جدایی دین از دولت یکی از اصول تصریح‌شده در برنامه ده‌ماده‌ای مریم رجوی برای آینده ایران است. این اصل همچنین در اندیشه سیاسی سازمان مجاهدین خلق ایران جایگاهی اساسی دارد. اهمیت موضوع زمانی آشکارتر می‌شود که توجه کنیم مجاهدین، به‌رغم مسلمان بودن، از جدایی نهاد دین از نهاد دولت دفاع می‌کنند.
در نگاه نخست، ممکن است چنین موضعی متناقض به نظر برسد. چگونه یک جریان سیاسی با اعتقادات اسلامی می‌تواند از سکولاریسم حمایت کند؟ آیا سکولاریسم مستلزم کنار گذاشتن دین از زندگی اجتماعی و سیاسی است؟ آیا میان جدایی دین از دولت و جدایی دین از سیاست تفاوتی وجود دارد؟ و سرانجام، سکولاریسم چه نسبتی با مفهوم لائیسیته دارد؟
پاسخ به این پرسش‌ها مستلزم بررسی دقیق مفهوم سکولاریسم، مبانی نظری و تاریخی آن و تمایز میان ایمان مذهبی و اعمال قدرت دولتی به نام دین است.
سکولاریسم در معنای سیاسی و نهادی خود، پیش از هر چیز بر جدایی نهادهای دینی از ساختار دولت تأکید می‌کند. در ادبیات سیاسی غرب، این کلمه از عبارت Separation of Church and State، به معنای جدایی کلیسا از دولت، گرفته شده است. با این حال، دامنه آن محدود به مسیحیت یا نهاد کلیسا نیست؛ بلکه درباره رابطه هر نهاد مذهبی با حکومت، صرف‌نظر از نوع دین، کاربرد دارد.
در این برداشت، دولت نباید به ابزار اعمال اقتدار یک دین خاص تبدیل شود و نهادهای مذهبی نیز نباید به اعتبار موقعیت دینی خود صاحب قدرت حکومتی شوند.
نکته مهم آن است که سکولاریسم، در این معنا، به معنای نفی دین یا حذف اعتقادات مذهبی از جامعه نیست. موضوع اصلی آن تعیین مرز میان دو حوزه متفاوت است: از یک‌سو، حوزه اعتقاد و وجدان فردی و فعالیت آزادانه مذهبی؛ و از سوی دیگر، حوزه قدرت عمومی و دولت.
بر همین اساس، یک حکومت سکولار می‌تواند جامعه‌ای با شهروندان مذهبی، نهادهای دینی فعال و احزاب سیاسی الهام‌گرفته از باورهای مذهبی داشته باشد، بدون آنکه هیچ دین یا نهاد مذهبی از امتیاز ویژه حکومتی برخوردار شود.
همین تمایز، مبنای دفاع سازمان مجاهدین خلق از اصل جدایی دین از دولت است. در صورت‌بندی سیاسی این سازمان، تأکید بر عبارت صریح «جدایی دین از دولت» به‌جای کاربرد صرف واژه «سکولاریسم»، تلاشی برای جلوگیری از ابهام و تفسیرهایی است که گاه سکولاریسم را معادل مخالفت با دین یا حذف آن از سیاست معرفی می‌کنند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
به یکانهای شورشی بپیوندید!
سرنگونی آخوندها توسط این یکانها محقق می‌شود!
ای.دی تماس: @ReporterPMOI
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
#خبر
🔴 رسانه‌های پاکستان: فرمانده ارتش این کشور حامل هشدار کتبی آمریکا برای رژیم ایران است
🔴 به گفته رسانه‌های پاکستان سفر عاصم منیر فرمانده ارتش این کشور به ایران، برای ابلاغ هشداری از سوی آمریکاست.
خبرگزاری رسمی رژیم (ایرنا ۲۸ مهر) در این‌باره نوشت، فیلد مارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان روز سه‌شنبه برای پنجمین بار پس از شروع آتش‌بس، وارد تهران شد. روابط دوجانبه، تحولات منطقه‌ای، روندهای دیپلماسی و کاهش تنش در منطقه و نیز موضوعات بین‌المللی مهمترین محورهای گفتگوهای منیر خواهد بود.
به‌نوشته رسانه حکومتی فردا، با سفر عاصم منیر این گمانه مطرح است که حامل پیامی از سوی آمریکا به ایران باشد. رسانه‌های پاکستان نوشتند، سفر عاصم منیر برای ابلاغ آخرین هشدار کتبی آمریکا به مقامات جمهوری است.
در همین حال، بقایی سخنگوی وزارت‌خارجه رژیم درباره خبرهای مربوط به جنگ یا حمله به کوه کلنگ ایران گفت، دوران بزن در رو تمام شده است. هیچ ضربه‌ای را بی‌پاسخ نمی‌گذاریم
سخنگوی وزارت‌خارجه رژیم
خبرنگار: توی چند روز گذشته توی فضای رسانه‌یی با یک ادعایی در واقع ما مواجه بودیم مبنی بر اینکه آمریکایی‌ها به ایران پیغام دادند که ما به شما حمله می‌کنیم به‌طور مشخص درباره کوه‌کلنگ و خواستند که ایران پاسخ ندهد که این در واقع فضا جمع بشود، می‌شود بپرسم پاسخ شما به این ادعا چیست؟
بقایی: شما باور می‌کنید باور می‌کنید؟ ایران به طرف آمریکایی بگوید که بزن ما، آن بگوید بزن شما سکوت کنید و ما بشنویم. خیلی وقت قبل فرمودند که دوره بزن در روی تمام شده، اگر آن موقع اعلام موضع بود در این ۲ سال در عمل نشان دادیم که مطلقاً هیچ ضربه‌ای را بی‌پاسخ نمی‌گذاریم اگر ضربه ما محکم‌تر نباشد قطعاً حتماً به همان اندازه ضربه خواهند خورد، بنابراین این جزء خیالاتی است که مطرح کردند و همه شما می‌دانید که یک ادعایی بیش نیست.
🔴 @mojahedin_org
خبرگزاری رسمی رژیم (ایرنا ۲۸ مهر) در این‌باره نوشت، فیلد مارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان روز سه‌شنبه برای پنجمین بار پس از شروع آتش‌بس، وارد تهران شد. روابط دوجانبه، تحولات منطقه‌ای، روندهای دیپلماسی و کاهش تنش در منطقه و نیز موضوعات بین‌المللی مهمترین محورهای گفتگوهای منیر خواهد بود.
به‌نوشته رسانه حکومتی فردا، با سفر عاصم منیر این گمانه مطرح است که حامل پیامی از سوی آمریکا به ایران باشد. رسانه‌های پاکستان نوشتند، سفر عاصم منیر برای ابلاغ آخرین هشدار کتبی آمریکا به مقامات جمهوری است.
در همین حال، بقایی سخنگوی وزارت‌خارجه رژیم درباره خبرهای مربوط به جنگ یا حمله به کوه کلنگ ایران گفت، دوران بزن در رو تمام شده است. هیچ ضربه‌ای را بی‌پاسخ نمی‌گذاریم
سخنگوی وزارت‌خارجه رژیم
خبرنگار: توی چند روز گذشته توی فضای رسانه‌یی با یک ادعایی در واقع ما مواجه بودیم مبنی بر اینکه آمریکایی‌ها به ایران پیغام دادند که ما به شما حمله می‌کنیم به‌طور مشخص درباره کوه‌کلنگ و خواستند که ایران پاسخ ندهد که این در واقع فضا جمع بشود، می‌شود بپرسم پاسخ شما به این ادعا چیست؟
بقایی: شما باور می‌کنید باور می‌کنید؟ ایران به طرف آمریکایی بگوید که بزن ما، آن بگوید بزن شما سکوت کنید و ما بشنویم. خیلی وقت قبل فرمودند که دوره بزن در روی تمام شده، اگر آن موقع اعلام موضع بود در این ۲ سال در عمل نشان دادیم که مطلقاً هیچ ضربه‌ای را بی‌پاسخ نمی‌گذاریم اگر ضربه ما محکم‌تر نباشد قطعاً حتماً به همان اندازه ضربه خواهند خورد، بنابراین این جزء خیالاتی است که مطرح کردند و همه شما می‌دانید که یک ادعایی بیش نیست.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
#خبر
🔴 مصاحبه لئوپولدو مالدونادو گزارشگر ویژه سازمان ملل
در زمینهٔ ترویج و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان، با سیمای آزادی
🔴 مجری: اول از همه می‌خواستم درباره ابتکارتان بپرسم. شما اعلام کردید که اعتصاب غذای ۲۴ ساعته خود را در همبستگی با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در زندان‌های ایران، و به‌ویژه در همبستگی با زندانیان سیاسی در ایران آغاز کرده‌اید. چرا تصمیم گرفتید به آنها بپیوندید و فکر می‌کنید این اقدام چه دستاوردی می‌تواند داشته باشد؟
لئوپولدو: خیلی ممنون از این دعوت. بله، همانطور که گفتید، امروز من در یک اقدام همبستگی ۲۴ ساعته با زندانیان سیاسی در ایران و با کسانی که در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» شرکت دارند، مشارکت می‌کنم. برای من فوریت موضوع کاملاً روشن است. سازمان عفو بین‌الملل دست‌کم ۲۱۵۹ مورد اعدام را در سال ۲۰۲۵ در ایران ثبت کرد؛ بالاترین آمار سالانه از سال ۱۹۸۱، و دست‌کم ۳۴ نفر تاکنون در ارتباط با اعتراضات ژانویه ۲۰۲۶ اعدام شده‌اند. بنا بر گزارش‌ها از ۱۹ مارس تاکنون دست‌کم ۴۶ زندانی سیاسی و معترض اعدام شده‌اند، در حالی که بیش از ۱۰۰ نفر دیگر در صف اعدام قرار دارند.
من دست به این اقدام می‌زنم چون مجازات اعدام به‌طور فزاینده با اعمال آزادی‌های بنیادین در ایران تلاقی پیدا کرده است. اطلاعاتی درباره معترضان، زندانیان سیاسی و افراد متهم به وابستگی به مخالفان دریافت کرده‌ام که با اتهامات مستوجب اعدام مواجه‌اند، اغلب همراه با گزارش‌های جدی شکنجه و نقض حق دادرسی عادلانه. می‌خواهم توجه‌ها بر کسانی که با خطر اعدام مواجه‌اند متمرکز بماند و بر نیاز فوری به تغییر مسیر مقامات ایران و توقف اعدام‌ها.
مجری: درست است. شما درباره موج اعدام‌ها و اعدام‌های با انگیزه سیاسی صحبت کردید. به نظر شما جامعه بین‌المللی چه گام‌های ملموسی می‌تواند در پاسخ به این موج بردارد؟
لئوپولدو: جامعه بین‌المللی و به‌ویژه گزارشگران ویژه ملل متحد و دارندگان مأموریت‌های گوناگون که من هم بخشی از آنها هستم، در حال ارسال مکاتبات، انتشار بیانیه‌های مشترک و مشارکت در سایر ابتکارات با همه افرادی هستیم که جرم‌انگاری شده‌اند، در تبعید هستند، یعنی اپوزیسیون ایرانی که نمی‌تواند در خاک خود حضور داشته باشد چون ممکن است تحت پیگرد قانونی قرار گیرد و با مجازات اعدام مواجه شود.
این اقدامی نمادین است، اما با اقدامات دیگری که بخشی از مأموریت ما به‌عنوان کارشناسان سازمان ملل است تکمیل می‌شود. ما توجه‌ها را معطوف نگه می‌داریم و آگاهی‌بخشی می‌کنیم که مجازات اعدام علیه مخالفان سیاسی، معترضان و هر کسی که از آزادی بیان استفاده می‌کند باید متوقف شود و بر اساس قوانین بین‌المللی ممنوع است.
مجری: من پیام‌های شما را در شبکه‌های اجتماعی خواندم. به اتهامات علیه زندانیان سیاسی محکوم به اعدام اشاره کردید و گفتید تاریخ، نادیده گرفتن این نشانه‌های هشداردهنده را غیرممکن می‌سازد و به قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ اشاره کردید. درباره این تشابه بیشتر توضیح می‌دهید؟
لئوپولدو: بله، به قتل‌عام ۱۳۶۷ اشاره می‌کنم زیرا هزاران زندانی سیاسی تحت اعدام‌های صحرایی، خودسرانه، فراقضایی و ناپدیدسازی قهری قرار گرفتند. به‌عنوان نمونه، گزارشگر ویژه سابق، جاوید رحمان، نتیجه گرفت این اقدامات مصداق جنایات علیه بشریت، از جمله قتل و نابودسازی جمعی است.
مسئله نگران‌کننده این است که عدم حسابرسی از جنایات گذشته، شرایطی ایجاد می‌کند که این نقض‌های جدی می‌توانند تکرار شوند. ما نباید قبل از اقدام، منتظر بمانیم تا مسئله ابعاد فاجعه‌بار پیدا کند.
مجری: و در پایان، شما در همبستگی با زندانیان به این اعتصاب غذا پیوستید. پیام شما به آنها، به کسانی که در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در زندان‌های ایران شرکت می‌کنند چیست؟
لئوپولدو: اینکه این همبستگی را حفظ کنند و «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» را ادامه دهند؛ زیرا این کار نه‌تنها برای مردم ایران، بلکه برای کل جامعه بین‌المللی روشنگری می‌کند که در ایران چه می‌گذرد و خواستار اقدام دیپلماتیک فوری می‌شود. همچنین کمک می‌کند برای توقف اجرای احکام فشار آورده شود، پرونده‌های انفرادی افراد در خطر اعدام قریب‌الوقوع مطرح شود و بر دسترسی به وکیل، نظارت مستقل و تحقیق درباره ادعاهای شکنجه پافشاری شود.
🔴 @mojahedin_org
در زمینهٔ ترویج و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان، با سیمای آزادی
لئوپولدو: خیلی ممنون از این دعوت. بله، همانطور که گفتید، امروز من در یک اقدام همبستگی ۲۴ ساعته با زندانیان سیاسی در ایران و با کسانی که در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» شرکت دارند، مشارکت می‌کنم. برای من فوریت موضوع کاملاً روشن است. سازمان عفو بین‌الملل دست‌کم ۲۱۵۹ مورد اعدام را در سال ۲۰۲۵ در ایران ثبت کرد؛ بالاترین آمار سالانه از سال ۱۹۸۱، و دست‌کم ۳۴ نفر تاکنون در ارتباط با اعتراضات ژانویه ۲۰۲۶ اعدام شده‌اند. بنا بر گزارش‌ها از ۱۹ مارس تاکنون دست‌کم ۴۶ زندانی سیاسی و معترض اعدام شده‌اند، در حالی که بیش از ۱۰۰ نفر دیگر در صف اعدام قرار دارند.
من دست به این اقدام می‌زنم چون مجازات اعدام به‌طور فزاینده با اعمال آزادی‌های بنیادین در ایران تلاقی پیدا کرده است. اطلاعاتی درباره معترضان، زندانیان سیاسی و افراد متهم به وابستگی به مخالفان دریافت کرده‌ام که با اتهامات مستوجب اعدام مواجه‌اند، اغلب همراه با گزارش‌های جدی شکنجه و نقض حق دادرسی عادلانه. می‌خواهم توجه‌ها بر کسانی که با خطر اعدام مواجه‌اند متمرکز بماند و بر نیاز فوری به تغییر مسیر مقامات ایران و توقف اعدام‌ها.
مجری: درست است. شما درباره موج اعدام‌ها و اعدام‌های با انگیزه سیاسی صحبت کردید. به نظر شما جامعه بین‌المللی چه گام‌های ملموسی می‌تواند در پاسخ به این موج بردارد؟
لئوپولدو: جامعه بین‌المللی و به‌ویژه گزارشگران ویژه ملل متحد و دارندگان مأموریت‌های گوناگون که من هم بخشی از آنها هستم، در حال ارسال مکاتبات، انتشار بیانیه‌های مشترک و مشارکت در سایر ابتکارات با همه افرادی هستیم که جرم‌انگاری شده‌اند، در تبعید هستند، یعنی اپوزیسیون ایرانی که نمی‌تواند در خاک خود حضور داشته باشد چون ممکن است تحت پیگرد قانونی قرار گیرد و با مجازات اعدام مواجه شود.
این اقدامی نمادین است، اما با اقدامات دیگری که بخشی از مأموریت ما به‌عنوان کارشناسان سازمان ملل است تکمیل می‌شود. ما توجه‌ها را معطوف نگه می‌داریم و آگاهی‌بخشی می‌کنیم که مجازات اعدام علیه مخالفان سیاسی، معترضان و هر کسی که از آزادی بیان استفاده می‌کند باید متوقف شود و بر اساس قوانین بین‌المللی ممنوع است.
مجری: من پیام‌های شما را در شبکه‌های اجتماعی خواندم. به اتهامات علیه زندانیان سیاسی محکوم به اعدام اشاره کردید و گفتید تاریخ، نادیده گرفتن این نشانه‌های هشداردهنده را غیرممکن می‌سازد و به قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ اشاره کردید. درباره این تشابه بیشتر توضیح می‌دهید؟
لئوپولدو: بله، به قتل‌عام ۱۳۶۷ اشاره می‌کنم زیرا هزاران زندانی سیاسی تحت اعدام‌های صحرایی، خودسرانه، فراقضایی و ناپدیدسازی قهری قرار گرفتند. به‌عنوان نمونه، گزارشگر ویژه سابق، جاوید رحمان، نتیجه گرفت این اقدامات مصداق جنایات علیه بشریت، از جمله قتل و نابودسازی جمعی است.
مسئله نگران‌کننده این است که عدم حسابرسی از جنایات گذشته، شرایطی ایجاد می‌کند که این نقض‌های جدی می‌توانند تکرار شوند. ما نباید قبل از اقدام، منتظر بمانیم تا مسئله ابعاد فاجعه‌بار پیدا کند.
مجری: و در پایان، شما در همبستگی با زندانیان به این اعتصاب غذا پیوستید. پیام شما به آنها، به کسانی که در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در زندان‌های ایران شرکت می‌کنند چیست؟
لئوپولدو: اینکه این همبستگی را حفظ کنند و «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» را ادامه دهند؛ زیرا این کار نه‌تنها برای مردم ایران، بلکه برای کل جامعه بین‌المللی روشنگری می‌کند که در ایران چه می‌گذرد و خواستار اقدام دیپلماتیک فوری می‌شود. همچنین کمک می‌کند برای توقف اجرای احکام فشار آورده شود، پرونده‌های انفرادی افراد در خطر اعدام قریب‌الوقوع مطرح شود و بر دسترسی به وکیل، نظارت مستقل و تحقیق درباره ادعاهای شکنجه پافشاری شود.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM