#آموزشی
🔴بهایی که مجاهدین خلق در سال‌های ۵۸ تا ۶۰ پرداختند «مبارزه مسالمت‌آمیز سیاسی با دیکتاتوری آخوندها» قسمت هفتم 7️⃣

🔴 ۴۸ نفر در فاز سیاسی
شهید دانیالی‌زاده روز ۷ اردیبهشت در میدان فردوسی تهران شهید شد.
مجاهد خلق غلامرضا دیبایی شاهد صحنه به قتل رسیدن دوست و همرزمش در خیابان انقلاب تهران بوده است.
نام آن شهید والا در هیچ‌جا، حتی در فهرست بالا و نشریه مجاهد، ثبت نشده است؛ چراکه در آن روزها، سازمان مجاهدین در آستانه برپایی تظاهرات میلیونی ۳۰ خرداد، با تمام توان خود درگیر حل‌وفصل مسائل اجرایی و امنیتی برگزاری آن تظاهرات تاریخی بود.

🔴 بیان این مطلب برای آن است که نشان داده شود شهدای مجاهد دیگری هم بوده‌اند که در شلوغی‌های بهار ۶۰، حتی فرصت انتشار نام و سرنوشتشان نیز فراهم نشد و آنان بی‌نام‌ونشان، جان خود را فدای آزادی مردم و میهنشان کردند و رفتند.
.......................
🔴 روز ۳۰ خرداد سال ۶۰، شمار دیگری از مجاهدین توسط پاسداران به قتل رسیدند؛ درحالی‌که آن تظاهرات اساساً و مطلقاً مسالمت‌آمیز و غیرمسلحانه بود و بسیاری از سرکردگان و کارگزاران همین دیکتاتوری بارها اعتراف کرده‌اند که روز ۳۰ خرداد، مجاهدین و مردم هوادارشان مسلح نبودند.

۳۰ خرداد ۱۳۶۰ ............ تهران ........................................................ زهرا محمدی
۳۰ خرداد ۱۳۶۰ ............ تهران ........................................................ محمدرضا رمزی سهرابی
۳۰ خرداد ۱۳۶۰ ............ تهران ........................................................ عباس سروش
۳۰ خرداد ۱۳۶۰ ............ تهران ........................................................ عارف اقبال
۳۰ خرداد ۱۳۶۰ ............ تهران ........................................................ منوچهر طلایی
۳۰ خرداد ۱۳۶۰ ............ تهران ........................................................ رضا جمشیدی
۳۰ خرداد ۱۳۶۰ ............ تهران ........................................................ کوروش سیفی
۳۰ خرداد ۱۳۶۰ ............ تهران ........................................................ عبدالله ابراهیمی
۳۰ خرداد ۱۳۶۰ ............ تهران ........................................................ اسماعیل حسین‌زاده
۹ تن از شهدای روز ۳۰ خرداد
فراتر از اسامی منتشرشده شهدای ۳۰ خرداد، بسیاری دیگر نیز بودند که در همان تظاهرات مسالمت‌آمیز ۳۰ خرداد دستگیر و بدون مشخص‌شدن هویتشان تیرباران شدند، بی‌آنکه کسی نام‌ونشانی از آن‌ها بیابد؛ مانند آنچه روزنامه اطلاعات در روزهای پس از ۳۰ خرداد ۶۰ منتشر کرد (عکس بالا).
دختران و پسران جوانی که آن روز گروه‌گروه دستگیر شدند و گاه در کنار همان خیابان‌ها به رگبار بسته شدند.
.......................
شمار دیگری از مجاهدین و مردم هوادارشان در فردای ۳۰ خرداد و روزهای بعد، به جوخه تیرباران سپرده شدند، بی‌آنکه دست به اسلحه برده باشند.
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... حسین مرتضوی
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... علی‌اصغر زهتابچی
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... زهرا ابراهیمیان
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... کبری ابراهیمیان
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... کاظم فخرایی (فخاریان)
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... جعفر کلاغیچی گنجینه
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... داود فراهانی
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... رامین ارسطافر
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... غلامعلی جعفری
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... رضا حاجی‌ملک
۳۱ خرداد ۱۳۶۰ ـ اعدام ـ تهران ......................................................... قنبرنژاد

🔴@mojahedin_org

#مقاله
🔴✍️ مقاله - اعدام؛ زخمِ کانونی ایران

🔴 کانونی‌ترین مسأله‌ی ایران در «روز جهانی علیه اعدام»
ایران در فقر، ایران در تورم، ایران با زندگی‌‌ای خمید زیر دلار ۲۷۰ هزار تومانی، ایران در فلاکت اقتصادی؛ با این اوضاع و احوال، مسأله‌ی کانونیِ ایران که به مصالح کل جامعه و مردم ایران ربط مستقیم پیدا می‌کند، مسأله‌ی اعدام است.  
 
در یک بررسیِ جامعه‌شناسانه‌، علت و زیربنای ایران در فلاکت اقتصادی، ریشه در نابسامانیِ کلان سیاسی با اهرم اعدام دارد.
اعدام، درآمد سیاسیِ حاکمیت تمامیت‌خواهی‌ است که با آن، الیگارشیِ اقتصادی را با گردش استثمار حداکثری، کنترل می‌کند. در این گردش کار است که خط مقدم دیکتاتوری در نظام ولایت فقیه، سنگر «اعدام» در برابر کل جامعه است. به‌همین دلیل تمام مسائل سیاسی و اقتصادیِ ایران، تحت‌الشعاع پدیده‌ی «اعدام» قرار دارند.
 
در «روز جهانی علیه اعدام»، هر ایرانی که مسأله و تضاد اصلی ایران را حاکمیت اعدام ولایت فقیه می‌داند، در شکست دادن استراتژی اعدام مسؤلیت دارد. این استراتژی، جان‌مایه‌ی عمر نظام آخوندمحور است. با آن‌که قدمت نبرد برای شکست دادن این استراتژی، طولانی‌ست، ولی جنبش «نه به اعدام» را باید به سراسر ایران گسترش داد و در گستره‌ی شبکه‌های اجتماعی به‌عنوان وظیفه‌ی ملی و انسانی، به آن پرداخت و روشنگری نمود.
یادآوری می‌شود که در شبکه‌های اجتماعی به‌تاریخ فروردین ۱۴۰۳ شاهد بودیم که یکی از زندانیان سیاسی از زندان قرچک ورامین خطاب به ارتزاق‌کنندگان از اعدام، چنین عبارتی را منتشر کرد: «ما را می‌کشید تا صداها خاموش شوند؛ اما این صدا، دیگر تنها در گلوهای ما نیست، در جان مردم زنده است.»
 
در روزها و سال‌هایی که مجاریِ تنفس سحرگاهان و چاشنیِ صبحانه‌ی خلیفه‌ی ارتجاع، خبرها و اسامیِ اعدامیان است، هر روز ایران باید «روز نه به اعدام» باشد. «نه به اعدام» به‌عنوان یک جبهه‌ی مبارزه‌ی ملی در داخل و خارج ایران برای قطع مجاری تنفس خلیفه‌ی ارتجاع از اعدام است. این، فوریت پاسخ به نیاز ایران برای نجات از قتل‌عام زندگی، اقتصاد، معرفت و اخلاق توسط اژدهای اعدام است.
 
پیوست:
پرسش‌های در جست‌وجوی پاسخ
قلم‌ها تا کی و تا کجا شرمگین و سرافکنده، واژه‌ی «اعدام» را تکرار و تکثیر کنند؟
امواج خبرها تا چه دامنه و تا چه ارتفاع، واژه‌ی اعدام را پخش کنند؟ 
گزارشات روزانه تا قله‌ی کدام کوه باید انباشته از اعدام شوند؟
گفتارها و تفسیرها تا چه حجمی باید از اعدام و اعدام بگویند و شرح دهند؟ حجم فراتر از ایران کجاست؟
انتهای تکرار «اعدام» در عکس‌ها و فیلم‌ها کجاست؟ پایان حجم بی‌نهایت تصویرهای پر از اعدام کجاست؟
زندگانی مردم کی و کجا از پمپاژ کلمه‌ی اعدام برای محاصره‌ی فکر، روح، ذهن، خیال، خواب، بیداری، خاطره و عواطف، راحت می‌شود؟
اعدام تا چند صباح و مسا می‌خواهد بر ایران فخر بفروشد که بر هستی و زندگی غلبه کند؟
دریای عواطف انسانی در جغرافیای ایران تا چند باید از صاعقه‌ی خبرهای اعدام، متلاطم بماند؟
خاطرات درختان ایران و جرثقال‌ها، کی از ننگ آونگ بر شاخه‌هایشان آسوده خواهند شد؟
خیابان‌ها و میدان‌ها ــ که مظاهر زیباییِ شهرهایند ــ چگونه دستور ولی فقیه برای اجرای مراسم اعدام را در ساحت خود پذیرفتند؟
خاطرات پر شده از اعدام و فقر،‌ از کودکان ایران چه می‌سازند؟
درها و دیوارها و میله‌های زندان‌ها تا چند سحر و صباح، شاهدان مراسم تحلیف اعدام توسط ولی فقیه و داس‌های دروگر آزادی‌اند؟ دیوارهای زندان‌ها کی از تورم و تراکم اعدام‌ها منفجر می‌شوند؟
مادران ایران‌زمین تا چند نسل باید جلو زندان‌ها و بر فرش خاوران‌های ساخته‌ی ولی فقیه، گیسو سفید کنند؟
شعرها تا چند دفتر، از غلتیدن مداوم واژه‌ی اعدام در الفباهای استعاره‌ها و تشبیه‌هایشان لبالب خواهند شد؟
نت‌های موسیقی ایران‌زمین تا امتداد چندین کهکشان، آوای حزین خبرهای اعدام را طنین سوگین می‌دهند؟
و زندگیِ ایران، کی دوباره حق خواهد داشت بی‌هراس از اعدام، زندگی کند؟

🔴@mojahedin_org

🔴خلاصه مهم‌ترین خبرهای ایران و جهان در ۶۰ ثانیه – یکشنبه ۱۹ مهر ۱۴۰۵

🔴@mojahedin_org

#خبر
🔴کمیسر حقوق‌بشر دولت آلمان: بیش از ۲۱۵۹ نفر در سال ۲۰۲۵ در ایران اعدام شدند؛ اعدامها فوراً متوقف شود

🔴 لارس کاستلوچی، Lars Castellucci کمیسر دولت فدرال آلمان در امور حقوق‌بشر در روز جهانی مبارزه با اعدام نوشت‌: اکثر اعدامها در ایران انجام می‌شود. به‌گفته عفو بین‌الملل، حداقل ۲۱۵۹ نفر در سال ۲۰۲۵ در ایران اعدام شده‌اند - بیش از دو برابر تعداد سال قبل. بیشتر این اعدامها به‌دلیل جرایم مواد مخدر یا جرایم سنگین بوده است و به‌عنوان ابزاری برای ارعاب معترضان و فعالان.

کمیسر دولت فدرال آلمان در امور حقوق‌بشر افزود: من از رژیم ایران می‌خواهم که فوراً اعدامها را متوقف کند، تمام احکام اعدام را به‌حالت تعلیق درآورد و مجازات اعدام را به‌طور کامل لغو نماید.

🔴@mojahedin_org

#خبر
🔴مای ساتو: اعدام کودکان، محاکمات چند ساعته و اعدام دست‌کم ۶۰۰ نفر در ایران در سال ۲۰۲۶

🔴 مای ساتو گزارشگر ویژه حقوق‌بشر برای ایران روز شنبه ۱۸ مهر در حساب ایکس خود نوشت: امروز روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام است. در ایران، کودکان نیز مصون نیستند. افراد به‌دلیل اعمالی که پیش از رسیدن به سن ۱۸ سالگی مرتکب شده‌اند، با اعدام مواجه می‌شوند. در برخی از این پرونده‌ها، احکام اعدام پس از محاکمه‌هایی صادر می‌شوند که تنها چند ساعت به طول انجامیده‌اند؛ محاکمه‌هایی که اغلب بر اعترافاتی متکی هستند که پیش از برگزاری دادگاه پخش شده‌اند. برای وکلا مانع‌تراشی می‌شود یا آنان هم مجازات می‌شوند

گزارشگر ویژه حقوق‌بشر ملل متحد برای ایران افزود: حتی پس از اجرای حکم اعدام نیز ممکن است پیکر عزیزان به خانواده‌ها تحویل داده نشود، برای چگونگی سوگواری آنان محدودیت ایجاد شود و با ارعاب و تهدید به سکوت وادار شوند

مای ساتو در ادامه نوشت: مخالفت با مجازات اعدام از داخل زندانهای ایران نیز برخاسته است. بیش از دو سال و هشت ماه است که زندانیان در چارچوب کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، هر سه‌شنبه دست به اعتصاب غذا می‌زنند؛ کارزاری که اکنون دست‌کم ۶۶ زندان را دربر می‌گیرد. بر اساس گزارشها، در سال ۲۰۲۶ دست‌کم ۶۰۰ نفر و احتمالاً تا ۱۰۰۰ نفر اعدام شده‌اند.

🔴@mojahedin_org

✅ #شناخت از مجموعه‌ آموزش‌‌های سازمان مجاهدین
✔️قسمت نهم

➖اصل دوم دیالکتیک: تأثیر متقابل و همبستگی پدیده‌ها

🔴اصل دوم بر تأثیر متقابل و ارتباط پدیده‌ها تأکید دارد.
پیش از این دانستیم كه طبق اصل تغییر ، همه‌ی پدیده‌ها در حال حرکت و تغییر هستند. حال ببینیم كه آیا تغییر هر پدیده ، مستقل از سایر پدیده‌ها انجام می‌گیرد یا اینكه تغییرش وابسته به تغییرات سایر پدیده هاست؟
برای ساده کردن مسئله می‌توان کبریتی را روشن کرد و پرسید آیا حرارت همین شعله کوچک بر مجموعه‌ی جهان تأثیری دارد یا نه. در این نگاه، هیچ جرمی در جهان، حتی یک جرم بسیار کوچک، حرکت نمی‌کند مگر آنکه به میزانی بر مجموعه روابط مادی و حتی میدان گرانشی جهان اثر بگذارد.
قبل از كشف متد شناسایی دیالکتیکی ، پدیده ها بطور جداگانه، مورد مطالعه قرار می‌گرفتند و كمتر ارتباطی بین آنها تامل می‌شد در حالی که امروزه اثبات شده است که از لحاظ علمی جرم و گرانش یك ذره شن در ریگزار ، با تمام كرات آسمانی ارتباط دارد.
در یک طرز تفکر جامد و غیردیالکتیکی ، علت وجودی یک درخت این است كه باغبان آنرا كاشته ، آبیاری و مواظبت كرده و در نتیجه ، درخت به عمل آمده است ، ولی نگاه دیالکتیکی درخت را محصول كلیه شرایط محیطی و حتی تمامی هستی می‌داند.به این ترتیب تاثیر متقابل پدیده‌ها ، تاثیری ارگانیك است نه مكانیكی. تاثیر مکانیکی مثل تاثیر فشار پای ما بر پدال یک دوچرخه است که منجر به حرکت آن می‌شود اما تاثیر ارگانیک را می‌توان به تاثیر اجزاء بدن انسان بر یکدیگر تشبیه کرد.
در حوزه سیاسی نیز همین اصل دیالکتیکی، یعنی تأثیر متقابل و ارگانیک باید مد نظر قرار گیرد.
به عنوان مثال نمی‌توان گفت مرگ خامنه‌ای هیچ تأثیری بر رژیم نخواهد داشت یا قیام دی‌ماه و قیام‌های پیش از آن، چون به سرنگونی رژیم آخوندی منجر نشده، بی‌ثمر بوده و هیچ نقشی در انباشته شدن خشم جامعه نداشته است. ۴۷ سال مبارزه مجاهدین و خون ۱۰۰ هزار مجاهد خلق بدون شک تأثیری ارگانیک و غیرقابل انکار بر جامعه‌ی ایران دارد.
بر اساس این اصل اگر پدیده‌ها را جدا از روابط و اثرگذاری متقابل آنها بررسی کنیم، شناخت ما در سطح یک شناخت صوری باقی می‌ماند.


🔴@mojahedin_org

☄️توجه، توجه!
🚩 برای مبارزه با سرکوب سازمانیافته آخوندها،
به یکانهای شورشی بپیوندید!
سرنگونی آخوندها توسط این یکانها محقق می‌شود!

ای.دی تماس: @ReporterPMOI

🔴@mojahedin_org

#مقاله
🔴✍️ مقاله - روز جهانی لغو مجازات اعدام؛ ضرورت درهم‌شکستن ماشین ارعاب در ایران

🔴 دهم اکتبر، روز جهانی مبارزه برای لغو مجازات اعدام، فراخوانی برای دفاع از بنیادین‌ترین حق بشری یعنی «حق حیات» است. در حالی که اراده جهانی به سوی برچیدن چوبه‌های دار حرکت می‌کند، فاشیسم دینی حاکم بر ایران رکورددار بالاترین سرانه اعدام در جهان است. اعدام در منظومه ولایت فقیه نه مجازات قضایی، بلکه ابزار بقا و حفظ تعادل امنیتی در برابر جامعه‌ای است که با هر قیام پایه‌های استبداد را می‌لرزاند.
شکستن رکورد اعدام پس از ۱۳۶۷
بر اساس چهل و پنجمین بیانیه سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت، حاکمیت در سال ۱۴۰۴ بالاترین شمار اعدام را پس از قتل‌عام ۶۷ ثبت کرده:
شمار قربانیان در ۱۴۰۴ به ۲۶۵۷ تن رسید؛ رشد ۱۳۰٪ نسبت به ۱۴۰۳ (۱۱۵۹ مورد)، ۲۲۶٪ نسبت به ۱۴۰۲ (۸۱۵ مورد) و ۲۸۰٪ نسبت به ۱۴۰۱ (۶۹۹ مورد).
۱۷۳۰ مورد، یعنی نزدیک به دو سوم، تنها در بازه پنج‌ماهه مهر تا بهمن - مقارن با اعتراضات - انجام شده.
احکام در ۱۰۰ شهر و تمام ۳۱ استان اجرا شده؛ صدرنشین: خراسان رضوی (۲۴۹)، تهران (۱۹۸) و اصفهان (۱۹۰).
دست‌کم ۱۴۱ بلوچ، ۶۸ زن (رشد ۷۹٪)، ۶ کودک‌مجرم و ۱۳ اعدام در ملأعام در میان قربانیان هستند.
این جهش نشان می‌دهد رژیم جنگ اصلی خود را در داخل و علیه مردم و مقاومت می‌بیند.
🔴 اعدام شتابزده اعضای مقاومت
در فروردین ۱۴۰۵ رژیم برای مقابله با خطر سرنگونی به اعدام‌های سیاسی شتابزده دست زد: اعدام ۶ مجاهد خلق محمد تقوی، اکبر دانشورکار، بابک علیپور، پویا قبادی، ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان در قزلحصار و سپس حامد ولیدی، محمد معصومشاهی و مهدی خانکی. در کنار آن‌ها ده‌ها شورشگر قیام سراسری از جمله صالح محمدی، مهدی قاسمی، سعید داوودی، امیرحسین حاتمی و شاهین واحدپرست سربدار شدند.
🔴 سنگر مقاومت در زندان
پاسخ زندانیان تسلیم نبود. کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که از بهمن ۱۴۰۲ در قزلحصار آغاز شد، اکنون پس از ۱۳۴ هفته به ۶۶ زندان در ۲۴ استان گسترش یافته. دو بار اعتصاب غذای سراسری ۱۵۰۰ محکوم به اعدام در قزلحصار، جلادان را به عقب‌نشینی واداشت.
🔴 ابتکار عمل علیه مصونیت
رژیم تاکنون بیش از ۷۲ بار در مجمع عمومی سازمان ملل محکوم شده است. در آستانه ۱۰ اکتبر، مریم رجوی در نامه‌ای به آنتونیو گوترش با هشدار درباره ۷ هزار زندانی در معرض اعدام و ۴۶ اعدام سیاسی در ۶ ماه، خواستار ابتکار بین‌المللی شد:
۱- اقدام فوری دیپلماتیک و مشروط‌سازی روابط با توقف اعدام
۲- به‌رسمیت‌شناختن اعدام‌های دهه ۶۰، قتل‌عام ۶۷ و کشتار قیام‌های ۹۸، ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ به‌عنوان نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت
۳- تشکیل سازوکار مستقل عدالت کیفری برای جمع‌آوری شواهد
۴- پایان مصونیت سران و محاکمه با صلاحیت جهانی
۵- ارجاع پرونده به شورای امنیت و دیوان کیفری بین‌المللی
۶- دسترسی بدون مانع بازرسان به زندان‌ها و خانواده قربانیان
🔴 لزوم از کار انداختن ماشین اعدام
حاکمیتی که بقایش را با طناب دار گره زده با درخواست مداراجویانه دست از سرکوب برنمی‌دارد. ماشین اعدام را باید در میدان عمل و از پای‌بست ویران ساخت؛ مسیری که کانون‌های شورشی و جوانان فداکار برای ایرانی عاری از شکنجه و چوبه‌دار و برپایی دادگستری مستقل در پیش گرفته‌اند.

🔴@mojahedin_org