#خبر
🔴تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در صدوچهل‌وسومین هفته در ۶۶ زندان مختلف

🔴 بیانیه صدوچهل‌وسومین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، روز سه‌شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵ با تأکید بر تداوم این کازار به‌رغم اجرای روزانه احکام اعدام و سرکوب حکومتی، منتشر شد.

در بیانیه آمده است: حکومت مستبد حاکم از ابتدای مهرماه تاکنون دست‌کم ۷۲ تن را به دار آویخته است و هم‌چنان بسیاری از زندانیان، به‌ویژه بازداشت شدگان قیام دیماه ۱۴۰۴، در معرض خطر صدور و اجرای حکم اعدام قرار دارند.

در همین رابطه، عفو بین‌الملل هشدار داد که ۲۰ معترض قیام دیماه ۱۴۰۴ در معرض خطر قریب‌الوقوع اعدام قرار دارند و دست‌کم ۳۴ نفر پیش‌تر اعدام شده‌اند.

در هفته گذشته، حکم اعدام و ریشه مرادی، زندانی سیاسی، که پیش‌تر در دیوان عالی کشور نقض شده بود، مجدداً تأیید شد.

حمایت‌های گسترده روزهای اخیر از کارزار و مخالفت با مجازات اعدام به‌مناسبت روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام نشان داد که صدای اعتراض به این مجازات ضدانسانی هم‌چنان بلندتر می‌شود و همبستگی با زندانیان محکوم به اعدام گسترش می‌یابد.

آقای لئوپولدو مالدونادو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور آزادی بیان، نیز این هفته در اعتراض به اعدامها در ایران به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوست. چند روز پیش نیز «مادران آشتی کردستان» به این کارزار پیوسته بودند.

بیانیه در ادامه با اشاره به اعتصاب غذای زندانیان در ۶۶ زندان کشور به‌عنوان نمادی از ایستادگی در برابر اعدام و فراخوان به وجدانهای بیدار در کشورهای مختلف جهان برای پیوستن به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، می‌افزاید:

اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵، در صد و چهل‌وسومین هفته این کارزار، در ۶۶ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند:

زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزل‌حصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم‌آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران، زندان نور، زندان ایرانشهر، زندان بندرعباس، زندان ضیابر صومعه‌سرا، زندان دره‌شهر ایلام و زندان مشگین‌شهر.

🔴@mojahedin_org

#آموزشی
🔴بهایی که مجاهدین خلق در سال‌های ۵۸ تا ۶۰ پرداختند «مبارزه مسالمت‌آمیز سیاسی با دیکتاتوری آخوندها»
قسمت شانزدهم 6️⃣1️⃣

🔴 شهدای سال ۵۹ «سازمان مجاهدین خلق ایران»
منبع : نشریه مجاهد

🔴 مجاهد شهید رضا حامدی
تاریخ شهادت: ۲۳ فروردین ۱۳۵۹
محل شهادت: خمین
نحوه شهادت: ترور به‌وسیله رگبار مسلسل چند موتورسوار
مجاهد شهید رضا حامدی، از جوانان پرشور شهر خمین، جوانی خود را با شرکت در تظاهرات و اعتراضات علیه نظام ستم‌شاهی آغاز کرد و پس از سرنگونی نظام سلطنت، یکی از هواداران کوشا و فعال سازمان مجاهدین خلق ایران در این شهر بود. او در شامگاه شنبه ۲۳ فروردین ۱۳۵۹، ساعت ۱۰:۳۰، هنگامی که عازم منزل خواهر خود بود، مورد هجوم گروهی از موتورسواران مسلسل‌به‌دست وابسته به حکومت قرار گرفت و جان خود را در راه آزادی مردم و میهن فدا نمود.
وی پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، با راه‌اندازی کتاب‌فروشی طالقانی در شهر خمین، جوانه‌های آگاهی را به میان نسل جوان می‌برد. او بارها توسط ایادی ارتجاع و عوامل کمیته‌های پاسداران مورد تهدید و ارعاب قرار گرفته بود، اما هر بار مصمم‌تر از پیش، بر عزم خویش برای ماندگاری در راه آرمانی که آگاهانه انتخاب کرده بود، پای می‌فشرد.
ویژگی‌های برجسته رضا و اخلاق انقلابی این جوان پرشور، از وی چهره‌ای دوست‌داشتنی در میان مردم و جوانان شهر خمین به وجود آورده بود؛ به‌گونه‌ای که در فردای این جنایت، مدارس شهر به‌کلی تعطیل گردید و پیکر پاکش به همراه عده کثیری از یاران و همشهریانش، با شکوهی خاص، تشییع و به خاک سپرده شد.
سازمان مجاهدین خلق ایران در ۳۰ فروردین ۱۳۵۹، با صدور اطلاعیه‌ای و ضمن گرامیداشت یاد این مجاهد شهید، تأکید کرد:
«سازمان مجاهدین خلق ایران ضمن تهنیت و تسلیت به خانوادهٔ شهید و تمامی خلق قهرمان ایران، رضا حامدی را که گناهی جز نشر عقاید و مواضع مجاهدین در منطقه نداشت، هدیهٔ خونین دیگری به تاریخ رهایی این میهن از قید ستم‌های استبدادی و استعماری و استثماری می‌شناسد.
گرچه گمان می‌رود که دادخواهی‌های ما از مقامات مسئول در قبال همهٔ ضرب‌وجرح‌ها و شهادت‌ها که طی این مدت تحمل کرده‌ایم، باز هم بی‌نتیجه خواهد ماند، اما بااین‌همه از تمام آنان می‌خواهیم تا خون جوانان غیور این میهن را در چنگ ظالمان قصاص‌ناشده نگذارند.»

🔴 منبع: سرمقاله نشریه مجاهد، شماره ۱۰۹، به تاریخ ۲۳/۱۱/۱۳۵۹
مجاهد شهید هوشنگ رستمی
تاریخ شهادت: ۹ خرداد ۱۳۵۹
محل شهادت: دزفول
نحوه شهادت: ذکر نشده است.
در تابستان ۱۳۵۹، تظاهرات و تحصن دیپلمه‌های بیکار مورد تهاجم چماقداران و افراد مسلح سپاه قرار گرفت و در این ماجرا یک نفر شهید شد. به‌دنبال آن، برادر هوشنگ رستمی و چند نفر دیگر را به‌عنوان محرک دستگیر کردند و در به‌اصطلاح دادگاه انقلاب محاکمه و تیرباران نمودند.


🔴@mojahedin_org

#خبر
🔴پیوستن یک گزارشگر ویژه دیگر سازمان ملل به کارزار سه‌شنبه‌های «نه به اعدام»

🔴 لئوپولدو مالدونادو گوتیرس، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ترویج و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان، برای همبستگی با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» اعلام کرد از نیمه‌شب سه‌شنبه به وقت تهران، اعتصاب غذای ۲۴ ساعته خود را آغاز می‌کند.
او روز دوشنبه ۲۷ مهر در بیانیه‌‌ای در شبکه اجتماعی ایکس، گستره استفاده از مجازات اعدام در ایران با انگیزه‌های سیاسی را نگران‌کننده خواند.
این گزارشگر سازمان ملل گفت سازمان عفو بین‌الملل در سال ۲۰۲۵، دست‌کم ۲۱۵۹ مورد اعدام را در ایران ثبت کرده و این بالاترین رقم سالانه‌ای است که این سازمان از سال ۱۹۸۱ تاکنون مستند کرده است.
او افزود در سال ۲۰۲۶، دست‌کم ۳۴ نفر در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ اعدام شده‌اند که ۵ مورد آن تنها در یک هفته، بین ۳۰ سپتامبر تا ۵ اکتبر، صورت گرفته است. به‌گفته او، گزارش‌ها نشان می‌دهد «بیش از ۱۰۰ نفر دیگر» در صف اعدام قرار دارند.
مالدونادو گوتیرس ابعاد استفاده رژیم ایران از مجازات اعدام با انگیزه‌های سیاسی را نگران‌کننده توصیف کرد و گفت از فروردین امسال تاکنون، دست‌کم ۴۶ زندانی سیاسی و معترض اعدام شده‌اند که ۳۷ نفر از آنها در جریان اعتراضات بازداشت شده بودند و ۹ نفر دیگر به‌دلیل وابستگی ادعایی به گروه‌های مخالف هدف قرار گرفته‌اند.
این گزارشگر با اشاره به اعدام‌های سیاسی گسترده دهه ۱۳۶۰ در زندان‌های رژیم ایران افزود: «تاریخ نادیده گرفتن این نشانه‌های هشداردهنده را ناممکن می‌سازد. در سال ۱۹۸۸، در یکی از تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ معاصر ایران، حدود ۳۰ هزار زندانی سیاسی اعدام شدند یا به شکلی قهری ناپدید گردیدند».
او خواستار لغو احکام اعدام شد.
چند روز پیش از این نیز جینا رومرو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور آزادی تجمع مسالمت‌آمیز و آزادی تشکل، در واکنش به موج اعدام معترضان و تشدید برخوردهای قضایی رژیم ایران از تصمیم خود برای پیوستن به اعتصاب غذای سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در روز ۱۳ اکتبر خبر داده بود.

🔴@mojahedin_org

#مقاله
🔴✍️ مقاله - پیام بیانیه‌ ۳۰۶ انجمن ایرانی: نفی قاطع بازگشت به استبداد سلطنتی

🔴 بیانیه پرطنین ۳۰۶ انجمن و جامعه ایرانی از ۱۹ کشور جهان در محکومیت نامزدی بچه‌ شاه برای دریافت «جایزه آزادی ۲۰۲۶»، صدای اصیل مقاومتی تاریخی و بازتاب‌دهنده خواست قطعی ایران‌زمین است؛ کشوری که دهه‌ها در نبرد علیه ۲ نماد استبداد - «فاشیسم سلطنتی» و «فاشیسم دینی» - متحمل رنج و شکنج فراوان شده است. این موضع‌گیری هشداری است سیاسی و حقوقی به محافل غربی تا جایگاه مقاومت مردم ایران برای دستیابی به آزادی واقعی را با ترفندهای ارتجاعی و آلترناتیوهای فرمایشی مصادره نکنند.
 
هم‌سرشتی فاشیسم سلطنتی و استبداد مذهبی
نگاهی حتی کلی به تاریخ معاصر ایران این واقعیت را روشن می‌سازد که دیکتاتوری سلطنتی با نظام تک‌حزبی «رستاخیز» و سازمان سرکوب «ساواک»، ریشه و بستر اصلی ظهور حاکمیت ولایت فقیه بوده است. این دیکتاتوری نیروهای انقلابی، ترقی‌خواه و دموکرات را در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ خورشیدی سرکوب کرد و با زندانی کردن و اعدام پیشتازان آزادی و بستن تمامی منافذ دموکراتیک، جامعهٔ ایران را در آستانه انقلاب ضدسلطنتی سال ۱۳۵۷ از رهبری اصیل و ساختارمند سیاسی محروم نمود. این اقدام رذیلانه، زمینه را برای موج‌سواری و سرقت انقلاب توسط جریان ارتجاعی خمینی مهیا ساخت.
بازتولید یا مشروعیت‌بخشی به میراث دیکتاتوری پیشین، در تقابل بنیادین با منطق رهایی ملی قرار دارد. رژیم پهلوی نیز حاکمیتی وابسته، بدون مشروعیت دموکراتیک و مبتنی بر نقض خشن حقوق‌بشر و سرکوب شدید اقلیت‌های قومی و نیروهای ملی بود. مرزبندی اصولی مقاومت ایران - بر مبنای اصل «نه شاه، نه شیخ» - دقیقاً بر این واقعیت تاریخی استوار است که بازگشت به گذشته، حرکتی واپسگرایانه و خیانت به خون شهیدان راه استقلال و آزادی است.
 
تطهیر جنایت به‌جای پاسخگویی
بخش کلیدی بیانیه جوامع ایرانیان، انگشت روی موضوعی حیاتی می‌گذارد: وارث تاج و تخت نه‌تنها از سابقه شکنجه‌ها، کشتارها و سرکوب‌های رژیم پدرش اعلام برائت نکرده، بلکه در موقعیت‌های مختلف آن دوران تاریک را توجیه نموده و به سوابق خانواده‌اش مباهات می‌کند.
برای نسل‌های مبارز و خانواده‌های شهیدان و قربانیان، جنایات ساواک خاطره‌ای بایگانی‌شده در تاریخ نیست؛ این جنایات واقعیتی عینی است که آثار آن بر تن و روان زندانیان سیاسی باقی مانده است. نادیده گرفتن این فجایع، پایمال کردن مستقیم حقوق قربانیان جنایت علیه بشریت به‌شمار می‌رود.
رفتار جریان‌های حامی این تفکر در خارج از کشور - از ارعاب و تهدید گرفته تا ضرب‌وشتم منتقدان - مبین آن است که منطق چماقداری و سرکوب دگراندیشان بخشی از ماهیت ساختاری این نگرش است.
 
توهین به مفاهیم آزادی و دموکراسی پارلمانی
بر اساس مفاد این بیانیه، اهدای جایزه‌ای تحت عنوان «آزادی برای مردم ایران» به فردی که دیکتاتوری سرنگون‌شده را نمایندگی می‌کند، نقض مستقیم فلسفه آزادی است؛ به‌ویژه زمانی که این اقدام در مکانی چون «کلیسای سنت پل» - خاستگاه تاریخی پارلمانتاریسم و حاکمیت قانون در آلمان - صورت گیرد. چنان‌که شخصیت‌های برجسته و نمایندگان پارلمان آلمان نیز در نامه‌ اول اکتبر خود تأکید کردند، این تصمیم با بنیادی‌ترین ارزش‌های دموکراتیک جهان آزاد، ناسازگار بوده و پیامدهای آن را نمی‌توان از تاریخ سیاه استبداد پهلوی جدا ساخت. این هشدار وجدان‌های بیدار، تاییدی است بر این‌که غرب نباید هزینه مماشات سیاسی را با توهین به آرمان آزادی‌خواهی مردم ایران پرداخت کند.
 
جمهوری دموکراتیک و کثرت‌گرا
انقلاب مردم ایران به گذشته بازنمی‌گردد؛ حرکت مردم ایران به سمت افقی نوین است که در آرمان‌های مقاومت سامان‌یافته و پلتفرم‌های روشن تجلی یافته است؛ شامل:
- نفی هر گونه حق موروثی و امتیاز بخشی فردی، خاندانی و طبقاتی در ساختار قدرت
- برچیدن کامل قوانین تبعیض‌آمیز و استقرار برابری کامل شهروندان در برابر قانون، مستقل از مذهب و عقیده
- برابری کامل حقوق زنان در رهبری و قضاوت، و تأمین خودمختاری ملیت‌های ستم‌دیده در چارچوب یکپارچگی ایران.
پاسخ شایسته و درخور ۳۰۶ انجمن ایرانی، مرز سرخ آزادی‌خواهی واقعی را ترسیم کرد: استبداد شاه و شیخ دو روی یک سکه‌اند و مردم ایران در خیزش‌ها و پایداری‌های هر روزه خود ثابت کرده‌اند که رهایی تنها با سرنگونی استبداد مذهبی حاکم و استقرار یک جمهوری دموکراتیک، سکولار و مبتنی بر رأی صندوق‌های آزاد محقق خواهد شد.

🔴@mojahedin_org

🔴خلاصه مهم‌ترین خبرهای ایران و جهان در ۶۰ ثانیه – سه‌شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵

🔴@mojahedin_org

🔴یوروپ سیز: تأکید کنفرانس برلین بر مقاومت سازمان‌یافته به‌عنوان راه‌حل دموکراتیک

🔴 نماینده شورای ملی مقاومت ایران در این کنفرانس تأکید کرد
تغییر در ایران نه در مذاکره با رژیم و نه در جنگ و مداخله خارجی
بلکه در مبارزه خود مردم ایران نهفته است
یوروپ سیز در گزارشی از کنفرانس برلین و سخنان دکتر معصومه بلورچی نماینده شورای ملی مقاومت در این کنفرانس، نوشت: در کنفرانسی در برلین که با عنوان «بحران در ایران و راه‌حل دموکراتیک» برگزار گردید، معصومه بلورچی، نماینده شورای ملی مقاومت ایران در آلمان، تأکید کرد که مقاومت سازمان‌یافته در داخل ایران یک مسیر عملی برای تغییر دموکراتیک ارائه می‌دهد.
بلورچی با اشاره به کارزار اعتصاب غذای «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به‌عنوان نمونه‌یی روشن از پایداری و مقابله با اعدامها در ایران گفت: این اعتصاب غذا که هر هفته برگزار می‌شود اکنون به ۶۶ زندان در سراسر ایران گسترش یافت و زندانیان در ۱۳ اکتبر صد و چهل و دومین هفته اعتصاب را در تداوم این کارزار برگزار کردند و این در حالی است زندانیان با تهدید اعدام مواجهند.
بلورچی گفت عزم زندانیان برای دفاع از کرامت انسانی نشان می‌دهد که مقاومت حتی در پشت میله‌های زندان در حال رشد است. او تأکید کرد که خواسته‌های آنها مستلزم آن است که جامعه بین‌المللی از محکومیت‌های لفظی فراتر رفته و گام‌های عملی برای توقف اعدامها بردارد.
وی هم‌چنین تأکید کرد که مسیر تغییر در ایران نه در مذاکرات با رژیم و نه در جنگ و مداخله خارجی، بلکه در مبارزه خود مردم ایران علیه سرکوب نهفته است.
بلورچی با اشاره به پیام مریم رجوی گفت که نادیده گرفتن مقاومت سازمان‌یافته ایران به‌عنوان یک جایگزین دموکراتیک، یکی از اشتباهات اساسی غرب در سیاست خود در قبال ایران بوده است.
او نتیجه گرفت که بیش از چهار دهه مقاومت در برابر زندان، شکنجه و اعدام، عزم این جنبش را برای تأمین آزادی و تغییر دموکراتیک در ایران نشان می‌دهد.

🔴@mojahedin_org

#خبر
🔴ارائه گزارش مای ساتو به مجمع عمومی توسط آنتونیو گوترز؛ اعدام‌های خودسرانه بی‌وقفه ادامه یافت

🔴 دبیرکل سازمان ملل متحد، گزارش مای ساتو گزارشگر ویژه حقوق‌بشر برای ایران را به مجمع عمومی ملل متحد ارائه داد. در این گزارش آمده است: «در طول دوره گزارش‌دهی، هزاران نفر در ایران، هم بر اثر حملات آمریکا و اسراییل و هم توسط مقام‌های ایرانی کشته شدند. حملات خارجی، سرکوب داخلی را متوقف نکرد: اعدام‌های خودسرانه بدون وقفه ادامه یافت، کما این‌که گزارشهای مربوط به کشتارهای غیرقانونی توسط نیروهای امنیتی نیز ادامه داشت. گزارشگر ویژه حقوق‌بشر هم‌چنان گزارشهایی در مورد استفاده از نیروی مفرط و کشنده توسط نیروهای امنیتی ایران در جریان اعتراضات سراسری دسامبر ۲۰۲۵ و ژانویه ۲۰۲۶ دریافت می‌کند که منجر به هزاران کشته شد. هیأت حقیقت‌یاب مستقل دریافته است که بسیاری از این موارد نقض، به سطح جنایات علیه بشریت می‌رسد».

در گزارش مای ساتو که توسط دبیرکل ملل متحد به مجمع عمومی ارائه شد، آمده است: «اعدامها در طول جنگ متوقف نشد. حداقل ۲۹ نفر در ارتباط با مشارکتشان در اعتراضات ژانویه اعدام شده‌اند که حداقل ۵ نفر از آنها در ملأعام بوده است».

گزارشگر ویژه حقوق‌بشر ملل متحد در گزارش خود خواستار تحقیقات فوری، مستقل و بی‌طرفانه در مورد کشتارها در ایران پیگرد قانونی عاملان آن شد. هم‌چنین از رژیم ایران خواست پیکر کشته‌شدگان را به خانواده‌هایشان بر گرداند و فشار بر آنها را پایان دهد

🔴@mojahedin_org

#آموزشی
🔴۶۰ سال در محاصره دروغ، تاریخچه شیطان‌سازی علیه مجاهدین ــــــــــــــ قسمت چهارم

🔴 ۳. اتهام خشونت‌طلبی و ترور

یکی دیگر از ستونهای گفتمان شیطان‌سازی، زدن برچسب خشونت‌طلبی و القای آن به افکار عمومی بود. فهرست‌سازی از نبرد مسلحانه انقلابی و ایستادگی شرافتمندانه مجاهدین در برابر فاشیسم دینی در دهه‌ٔ ۱۳۶۰، بدون کمترین اشاره به دوران فاز سیاسی و خویشتن‌داری دو و نیم ساله مجاهدین در برابر سرکوب سیستماتیک، شکنجه‌های قرون‌وسطایی و اعدام‌های جریان‌وار سازمان‌یافته در دهه ۶۰ با هدف تروریست نامیدن مجاهدین بود.
در کنار اقدامات واقعی، ادعاهای بی‌پایه و تأییدنشده‌ای نیز مطرح شده‌اند؛ از جمله ترور دانشمندان هسته‌یی ایران، انفجارهای زنجیره‌یی، یا همکاری با داعش. این اتهامات بدون سند، یا با تکیه بر اعترافات مشکوک مطرح شده و از سوی نهادهای بین‌المللی یا دادگاهها رد گردیده و بی‌اعتبار اعلام شده‌اند.

۴. حمله به بنیانهای اخلاقی و خانوادگی
بخشی از گفتمان رسمی در ایران کوشیده است با وارد کردن اتهامات اخلاقی، به‌ویژه در خصوص روابط خانوادگی، چهره‌ای انزجارآور از سازمان در ذهن عموم مردم شکل دهد. ادعاهایی مشمئزکننده، بدون ارائه‌ٔ سند معتبر حقوقی و قابل دفاع در دادگاه، در فضای تبلیغاتی رسمی به‌وفور دیده می‌شود.
این رویکرد به‌ویژه از منظر جامعهٔ مذهبی و سنتی ایران، به‌گونه‌یی طراحی شده که هر گونه امکان همدلی با اعضای سازمان را از میان ببرد.
۵. استفاده از ادبیات دینی برای مشروعیت‌زدایی
یکی از قدرتمندترین ابزارهای گفتمان حاکم علیه سازمان، بهره‌گیری از مفاهیم و اصطلاحات دینی برای توجیه حذف و سرکوب آن بوده است. کاربرد تعابیری چون «نفاق»، «محاربه»، «ارتداد»، «خروج از دین» و «اهل بغی» از جمله مصادیق این تکنیک است.
این واژگان شیطان‌سازانه علاوه بر سطح فقهی در فضای سیاسی و قضایی حاکمیت به‌کار گرفته شده‌اند و بستری برای صدور احکام سنگین، از جمله اعدام‌های گسترده در دهه‌ٔ ۶۰ فراهم آورده‌اند. بدین ترتیب، دستگاه سرکوب، نوعی مشروعیت دینی و الهی برای اقدامات خود ساخته است که فراتر از گفتمان حقوقی مدرن عمل می‌کند.

🔴@mojahedin_org

☄️توجه، توجه!
🚩 برای مبارزه با سرکوب سازمانیافته آخوندها،
به یکانهای شورشی بپیوندید!
سرنگونی آخوندها توسط این یکانها محقق می‌شود!

ای.دی تماس: @ReporterPMOI

🔴@mojahedin_org

#مقاله
🔴✍️ مقاله - ارزش‌های پایه در فرهنگ مجاهدین: صداقت برون‌کوک

🔴 صداقت بنیان حیات اخلاقی و سیاسی انسان است. سقراط حقیقت‌گویی را شرط «زندگی معطوف به خیر» می‌دانست و مرگ را بر نفی آن ترجیح داد. آگوستین آن را پل انسان و خدا و راه رهایی از دروغ جهان خاکی خواند. در سنت اسلامی از قرآن تا فارابی، صداقت زیربنای عدالت اجتماعی است. هانا آرنت تاکید می‌کند دروغ سیاسی اعتماد عمومی را فرسوده و در نهایت نظام‌های استبدادی را ساقط می‌کند؛ پس صداقت کارکردی اجتماعی-تاریخی برای بازتولید اعتماد و ممکن‌ساختن کنش جمعی دارد.

صداقت در روانشناسی و انسان‌شناسی:
کارل راجرز «همخوانی» میان تجربه درونی و ابراز بیرونی را مطرح می‌کند؛ دروغ مداوم شکاف درونی و اضطراب وجودی می‌آورد. در روانکاوی لاکان، فقدان صداقت «بیگانگی زبانی» و جدایی از سوژه حقیقی است. کلیفورد گیرتز نشان می‌دهد صداقت در فرهنگ‌ها سازوکار استقرار اعتماد اجتماعی است و در جوامع سنتی، عهد راستین پیمانی مقدس بود که نقض آن فروپاشی شبکه اجتماعی محسوب می‌شد.

در اندیشه مدرن:
هابرماس در نظریه «کنش ارتباطی» صداقت‌گویی را پیش‌فرض هر گفتگوی عقلانی و شرط تفاهم و همبستگی می‌داند. فوکو در مطالعه «پرهسیا» یا گفتار راستین نشان داد حقیقت‌گویی عملی مخاطره‌آمیز و مقاومتی است که گوینده را در معرض خشم قدرت قرار می‌دهد.

در تجربه مجاهدین خلق:
سازمان صداقت را در دو سطح تعریف می‌کند: ۱- درون‌کوک: یگانگی قلب و زبان و هماهنگی باور و گفتار ۲- برون‌کوک: فراتر از فرد، برقراری ارتباط و همخوانی قلب و زبان با واقعیت‌های جهان پیرامون. در تبعید، زندان و سرکوب، این دو سطح عامل بقا و پایداری بوده و به تعبیر فوکو، صداقت در دل نظام سرکوبگر، عملی انقلابی است. چنانکه هایدگر آن را «گشودگی به حقیقت» و امکان رابطه اصیل با خود، دیگری و جهان می‌نامد.

کارکرد برون‌کوک در پهنه جمعی:
مهمترین پیامد آن به‌رسمیت‌شناختن توانمندی‌های ارزشمند دیگران بدون احساس تهدید است. در فرهنگ استثماری مبتنی بر سلطه‌جویی، خودمحوری به رقابت ناسالم، چشم‌وهم‌چشمی، حسادت و فردگرایی افراطی و تضعیف محبت و همبستگی می‌انجامد. درحالی‌که هر انسان واجد ظرفیت‌های ارزشمندی است. صداقت برون‌گرا فرد را قادر می‌سازد ارزش دیگری را مستقل از منافع خویش ببیند، تحسین را دریغ نکند و موفقیت او را تهدید تلقی نکند. این‌گونه میدان برای استعدادها باز شده و به‌جای طرد و بایکوت، روابطی مبتنی بر احترام متقابل، همدلی و هم‌افزایی شکل می‌گیرد؛ نیازی که سازمان انقلابی و جامعه انسانی به آن محتاج است.