«اگر دیدی میانِ ویرانه‌های خانه‌ای، گلِ سرخی قد کشیده است، هرگز تعجب نکن؛ ما اینطور دوام آورده‌ایم.»

■مصعب ابو‌توهه

«ما همان قسمتی از تاریخ هستیم که بعدها برای خواندنش باید ایستاده ادای احترام کرد.»

■کیمیا رجبی

#کتاب بخوانیم
 
‌آیا چنین دنیای وحشتناکی، جهنم هم دارد ؟

امبرتو_اکو
📒گورستان پراگ

باید بدانیم سمت و مسئولیت در پروژه، امانت است؛ نه ابزار فشار.

کسی که در پروژه مسئولیتی دارد، باید با پیمانکار با احترام و همکاری رفتار کند، نه اینکه با ایجاد مشکل و سنگ‌اندازی روند کار را سخت‌تر کند.

صورت‌وضعیت پیمانکار، حاصل زحمت و هزینه‌های انجام‌شده است؛ بنابراین باید پس از بررسی، منصفانه و بدون کم‌وکاست و تأخیر غیرمنطقی تأیید و پرداخت شود.

احترام، انصاف و همکاری، پایه‌ی موفقیت هر پروژه است.

‏فقر فقط خالی بودن جیب نیست؛ جایی در چشم‌ها، زبان بدن و حتی طرز راه رفتن آدم‌ها خانه می‌کند. کسی که با فقر خو گرفته، انگار یاد گرفته همواره فضایی کمتر از سهم واقعی‌اش در این جهان اشغال کند. شانه‌های افتاده، نگاه‌های دوخته‌شده به زمین و احتیاط مدام در قدم‌ها، همگی نشان از عادت به عقب‌نشینی دارند.
​حتی دست زدن به اشیاء، تصمیم‌گیری‌ها یا ورود به یک محیط تازه، بوی پرهیز و خودداری می‌دهد. فقر تن آدم را شبیه سنگری می‌کند که باید مدام در آن پناه گرفت؛ با نگاهی که همیشه نگران فرداست و بدنی که پیش از هر کلامی، خودش را برای پس‌زده‌شدن آماده کرده است.

و بدون شک مقصر اول و آخر این فقر
فراگیر در #ایران سوءمدیریت حاکمیت هست ولاغیر