उबुंटू
उबुंटू ही आफ्रिका देशातील एक सुंदर गोष्ट आहे.
उबुंटू हे प्रेरणादायी मानवतावादी तत्त्वज्ञान आहे.
आफ्रिकेतील आदिवासी लहान मुलांचा एका तत्त्ववेत्याने एक खेळ घेतला. त्या खेळामध्ये एका झाडाखाली एक मिठाई चे बास्केट ठेवले. सर्व मुलांना त्या झाडापासून 100 मीटर अंतरावर उभे केले. तिथून धावत जाऊन ते मिठाई चे बास्केट घ्यायचे, जो आधी पोहोचेल त्यास ती मिठाई मिळेल असे सांगण्यात आले. आता त्या व्यक्तीने खेळ सुरू करण्याची सूचना केली. परंतु त्या नन्तर जे घडले ते आश्चर्य वाटणारे होते. त्या सर्व मुलांनी एकमेकांचे हात हातात धरले आणि सर्वच्या सर्वजण एकत्रितपणे झाडाखाली ठेवलेल्या मिठाई च्या बास्केट कडे धावत सुटले. एकाचवेळी तिथे पोहोचले. ती मिठाई सर्वानी समान वाटून घेतली व सर्वानी मिळून त्याचा आस्वाद घेतला.
यावर त्या तत्त्वज्ञाने मुलांना असे करण्याचे कारण विचारले असता, उत्तर मिळाले.....उबुंटू.
उबुंटू चा अर्थ आहे... 'I am because We are.'
म्हणजेच 'मी आहे कारण आपण सर्व आहोत'.
इतर दुःखात असताना मी एकटा कसा सुखी होऊ शकतो ?? या प्रश्नाचे उत्तर उबुंटू आहे.
'सर्वांचे सुखी असणे हेच मला सुखी बनविणारे आहे'
हा फार मोठा माणुसकीचा, समतेचा, एकीचा संदेश, सर्व च पिढ्यांना उबुंटू देत आहे.
चला तर मग आपण सर्वजण उबुंटू जगूया अणि जिथे जाऊ तिथे सगळीकडे आनंद पसरवुया.
I am Because We are.✨
Credit goes to Writer 🌼🙏
उबुंटू ही आफ्रिका देशातील एक सुंदर गोष्ट आहे.
उबुंटू हे प्रेरणादायी मानवतावादी तत्त्वज्ञान आहे.
आफ्रिकेतील आदिवासी लहान मुलांचा एका तत्त्ववेत्याने एक खेळ घेतला. त्या खेळामध्ये एका झाडाखाली एक मिठाई चे बास्केट ठेवले. सर्व मुलांना त्या झाडापासून 100 मीटर अंतरावर उभे केले. तिथून धावत जाऊन ते मिठाई चे बास्केट घ्यायचे, जो आधी पोहोचेल त्यास ती मिठाई मिळेल असे सांगण्यात आले. आता त्या व्यक्तीने खेळ सुरू करण्याची सूचना केली. परंतु त्या नन्तर जे घडले ते आश्चर्य वाटणारे होते. त्या सर्व मुलांनी एकमेकांचे हात हातात धरले आणि सर्वच्या सर्वजण एकत्रितपणे झाडाखाली ठेवलेल्या मिठाई च्या बास्केट कडे धावत सुटले. एकाचवेळी तिथे पोहोचले. ती मिठाई सर्वानी समान वाटून घेतली व सर्वानी मिळून त्याचा आस्वाद घेतला.
यावर त्या तत्त्वज्ञाने मुलांना असे करण्याचे कारण विचारले असता, उत्तर मिळाले.....उबुंटू.
उबुंटू चा अर्थ आहे... 'I am because We are.'
म्हणजेच 'मी आहे कारण आपण सर्व आहोत'.
इतर दुःखात असताना मी एकटा कसा सुखी होऊ शकतो ?? या प्रश्नाचे उत्तर उबुंटू आहे.
'सर्वांचे सुखी असणे हेच मला सुखी बनविणारे आहे'
हा फार मोठा माणुसकीचा, समतेचा, एकीचा संदेश, सर्व च पिढ्यांना उबुंटू देत आहे.
चला तर मग आपण सर्वजण उबुंटू जगूया अणि जिथे जाऊ तिथे सगळीकडे आनंद पसरवुया.
I am Because We are.✨
Credit goes to Writer 🌼🙏
👏7❤4👍4
"आयुष्य"
एखाद्याचे हसणे दिसते , हसण्यामागील दुःख नाही
एखाद्याचे रडणे दिसते , रडण्यामागील भावना नाही
एखाद्याची कुरूपता दिसते , कुरुपतेमागील सौंदर्य नाही
एखाद्याची सौंदर्यता दिसते , सौंदर्यतेमागील मन नाही
एखाद्याची श्रीमंती दिसते.श्रीमंती मागील कष्ट नाही..
एखाद्याची गरिबी दिसते. गरीबी मागील कारण नाही
एखाद्याची श्रध्दा दिसते..श्रद्धेमागील निष्ठा नाही
एखाद्याची अंधश्रद्धा दिसते , अंधश्रद्धेमागील श्रध्दा नाही आयुष्य हे असंच असतं कधीचं कोणा न समझणारं तरी कुठून येई हा मीपणा आपणांस सर्वात श्रेष्ठ भासवणारा ... !🤗🤗
एखाद्याचे हसणे दिसते , हसण्यामागील दुःख नाही
एखाद्याचे रडणे दिसते , रडण्यामागील भावना नाही
एखाद्याची कुरूपता दिसते , कुरुपतेमागील सौंदर्य नाही
एखाद्याची सौंदर्यता दिसते , सौंदर्यतेमागील मन नाही
एखाद्याची श्रीमंती दिसते.श्रीमंती मागील कष्ट नाही..
एखाद्याची गरिबी दिसते. गरीबी मागील कारण नाही
एखाद्याची श्रध्दा दिसते..श्रद्धेमागील निष्ठा नाही
एखाद्याची अंधश्रद्धा दिसते , अंधश्रद्धेमागील श्रध्दा नाही आयुष्य हे असंच असतं कधीचं कोणा न समझणारं तरी कुठून येई हा मीपणा आपणांस सर्वात श्रेष्ठ भासवणारा ... !🤗🤗
❤12👍5👌1
त्यागाशिवाय काहीही मिळविणे अशक्यच आहे.
श्वास घेण्यासाठीही आधी श्वास सोडावा लागतो.
आपल्या ध्येयपूर्तीसाठी आवश्यक गोष्टींचा त्याग केलाच पाहिजे अन्यथा आपल्या ध्येयाचा आपल्याला त्याग करावा लागेल
श्वास घेण्यासाठीही आधी श्वास सोडावा लागतो.
आपल्या ध्येयपूर्तीसाठी आवश्यक गोष्टींचा त्याग केलाच पाहिजे अन्यथा आपल्या ध्येयाचा आपल्याला त्याग करावा लागेल
❤8👍3🔥3
"अज्जिबात चांगल्या नाहीत तुम्ही...
नाहीत आवडत तुम्ही मला.....!"
असं मोठयाने, चिडून म्हणत तो त्याच्या जागेवर जाऊन बसला.
अन् मी अवाक् होऊन बघत होते त्याचं हे रूप....!
एका क्षुल्लक कारणासाठी आपल्या एखाद्या विद्यार्थ्याने असं आणि इतकं उद्धटपणे रिऍक्ट व्हावं, हे माझ्यासाठी खूप आश्चर्याचं,
मन दुखावणारं, अन् काहीसं क्रोध आणणारं होतं!
त्याने मला असं म्हणणं , हे माझ्यातल्या शिक्षकाचं खूप मोठं अपयश होतं!
१७ वर्षांत आजतागायत असा आणि इतका वाईट अनुभव एकाही विद्यार्थ्याने दिला नव्हता!
खूप बेचैन होते मी चार दिवसांपासून..
पण स्वतःवर, स्वतःच्या 'शिक्षक' असण्यावर माझा नितांत विश्वास आहे...
या वाक्याच्या मुळाशी जाऊन,त्याची कारणमीमांसा जाणून, या गोष्टीचा छडा लावल्याशिवाय स्वस्थ बसवेना मला!
तर....
झालं असं की....
मागच्या काही दिवसांपासून दररोज लंच ब्रेक नंतर लगेच दर अर्ध्या अर्ध्या तासांनी तो बाथरूमला बाहेर जाण्यासाठी विचारायचा मला....
अन् त्याच्यामुळे शिकवताना मध्येच डिस्टर्ब व्हायचे मी.
त्या दिवशीही मी शिकवत असताना जागेवरून उठून हाताची करंगळी दाखवत तो माझ्यासमोर येऊन उभा राहिला....
आता मात्र चिडून मी त्याला रागावले...
"आत्ताच तर ब्रेक झाला होता ना!
तुला बाहेर जाऊन timepass करायचा असतो ना...?
गेलास की १०-१५ मिनिटे तर बाहेरच असतोस...
बस जागेवर...!"
अन् यावर ते 👆सुरुवातीचं , माझ्यातल्या शिक्षकाला गदागदा हलवून सोडणारं वाक्य ओटीत पडलं माझ्या...!
परत दुसऱ्या दिवशी त्याने तेच विचारण्याची हिम्मत केली...
पण आज मात्र मी थोडं सौम्यपणे घेतलं...
आणि जाण्याची परवानगी दिली...!
तिसऱ्या मजल्यावर आहे माझा वर्ग..
आणि प्रत्येक मजल्यावर टॉयलेट ची सोय..!
पण तो मात्र खाली गेला..
माझं आज बारकाईने लक्ष होतं त्याच्याकडे.
वरून वाकून पाहत होते मी त्याला.
अन् जे पाहिलं, ते खूपच अनपेक्षित होतं मला!
शाळेच्या मागच्या गेटच्या पायरीवर त्याची बालवाडीतली बहीण बसली होती.
१ वाजता शाळा सुटुनही ती अजूनही इथेच होती.
तो तिच्या दप्तरातला त्याचा मध्यंतरात मिळालेल्या, जाणीवपूर्वक जास्तीची घेतलेल्या खिचडीचा डबा उघडून तिला भरवत होता!
परत आला.
आणखी अर्ध्या तासाने...
त्याचा तोच प्रश्न.....
माझा तोच सौम्य होकार..
त्याचं तिच्याकडे जाणं....
माझं वरून वाकून पाहणं...!
यावेळी तो तिला काहीतरी समजावत होता,
तिला झोप येत होती,
पण तो तिला झोपू देत नव्हता.
ओंजारत, गोंजारत होता..
"इकडे तिकडे कुठेही जाऊ नको,
इथेच बसून रहा,
मी अजून एकदा येतो",
असं (हातवाऱ्यांवरून)
म्हणत होता!
परत वर आला..
रोजच्याप्रमाणेच मला
"किती वाजलेत?" विचारले.
मी दररोज अडीच च्या पुढची वेळ सांगितल्यावर तिथून पुढे मात्र मन लावून अभ्यास करायचा..
(हे माझं रोजचं निरीक्षण!)
त्यानंतर दोन दिवस शाळेत आलाच नाही तो!
आज त्याची आई आली त्याला घेऊन.
तिच्याशी केलेल्या चर्चेअंती हे समजले की,
ती एक single mother आहे....
अलिखित घटस्फोटिता..!
आणि तिची ही दोन मुलं.
नुकतीच ती एका हॉस्पिटलमध्ये कामाला लागली आहे,
अन् सकाळची ओपीडी २.३० ला संपल्यावर मगच तिला तिथून सुट्टी मिळते.
तोवर मुलीची शाळा सुटते.
मग पुढील दीड तास आई येईपर्यंत ते ५ वर्षांचं लेकरू शाळेच्या मागच्या गेटच्या पायरीवर बसतं....
माझ्या शाळेच्या आसऱ्याला!
आपल्या चिमुकल्या बाळासाठी माझ्या शाळेची पायरीही सुरक्षित वाटत होती त्या माऊलीला!
अन् आई येईपर्यंत तिच्या सुरक्षिततेची जबाबदारी होती माझ्या वर्गातल्या त्या १० वर्षांच्या भावावर!
त्या दिवशी अचानक ताप आला होता त्याच्या बहिणीला...
अन् अशा परिस्थितीत ,
अशा या कडाक्याच्या थंडीत ती झोपी गेली होती त्या पायरीवरच...
झोपेत पायरीवरून पडून कपाळाला टेंगुळ आलं होतं तिच्या !
त्यामुळे पुढचे दोन दिवस आई कामाला गेल्यावर तिच्याजवळ बसून आजारपणात काळजी घेत होता तो तिची...
त्याच्या 'त्या'☝ मला चिडून बोललेल्या वाक्यातली तीव्रता,त्यातली तगमग आज अधिक स्पष्टपणे जाणवली आहे मला..
खरंच....
का म्हणून आवडायला पाहिजे होते मी त्याला??
किती कठोर वागले होते मी त्याच्याशी,
त्याच्यातल्या जबाबदार, पण हतबल भावाशी....!
असो,
उद्यापासून त्याची ती गोंडस, गुबगुबीत बहीण तिची शाळा सुटल्यावर दीड तास माझ्या वर्गातल्या शिल्लक डेस्कवर बसणार आहे...
तो बाहेर जाण्यासाठी मला वारंवार विचारणार नाही..
मला व इतर मुलांना डिस्टर्ब होणार नाही..
तो व त्याची आई कुठल्याही भीती व विवंचनेखाली दीड तास जगणार नाहीत ...
.....आवडेल ना आता तरी मी त्याला.....??
©संध्या शिंदे
नाहीत आवडत तुम्ही मला.....!"
असं मोठयाने, चिडून म्हणत तो त्याच्या जागेवर जाऊन बसला.
अन् मी अवाक् होऊन बघत होते त्याचं हे रूप....!
एका क्षुल्लक कारणासाठी आपल्या एखाद्या विद्यार्थ्याने असं आणि इतकं उद्धटपणे रिऍक्ट व्हावं, हे माझ्यासाठी खूप आश्चर्याचं,
मन दुखावणारं, अन् काहीसं क्रोध आणणारं होतं!
त्याने मला असं म्हणणं , हे माझ्यातल्या शिक्षकाचं खूप मोठं अपयश होतं!
१७ वर्षांत आजतागायत असा आणि इतका वाईट अनुभव एकाही विद्यार्थ्याने दिला नव्हता!
खूप बेचैन होते मी चार दिवसांपासून..
पण स्वतःवर, स्वतःच्या 'शिक्षक' असण्यावर माझा नितांत विश्वास आहे...
या वाक्याच्या मुळाशी जाऊन,त्याची कारणमीमांसा जाणून, या गोष्टीचा छडा लावल्याशिवाय स्वस्थ बसवेना मला!
तर....
झालं असं की....
मागच्या काही दिवसांपासून दररोज लंच ब्रेक नंतर लगेच दर अर्ध्या अर्ध्या तासांनी तो बाथरूमला बाहेर जाण्यासाठी विचारायचा मला....
अन् त्याच्यामुळे शिकवताना मध्येच डिस्टर्ब व्हायचे मी.
त्या दिवशीही मी शिकवत असताना जागेवरून उठून हाताची करंगळी दाखवत तो माझ्यासमोर येऊन उभा राहिला....
आता मात्र चिडून मी त्याला रागावले...
"आत्ताच तर ब्रेक झाला होता ना!
तुला बाहेर जाऊन timepass करायचा असतो ना...?
गेलास की १०-१५ मिनिटे तर बाहेरच असतोस...
बस जागेवर...!"
अन् यावर ते 👆सुरुवातीचं , माझ्यातल्या शिक्षकाला गदागदा हलवून सोडणारं वाक्य ओटीत पडलं माझ्या...!
परत दुसऱ्या दिवशी त्याने तेच विचारण्याची हिम्मत केली...
पण आज मात्र मी थोडं सौम्यपणे घेतलं...
आणि जाण्याची परवानगी दिली...!
तिसऱ्या मजल्यावर आहे माझा वर्ग..
आणि प्रत्येक मजल्यावर टॉयलेट ची सोय..!
पण तो मात्र खाली गेला..
माझं आज बारकाईने लक्ष होतं त्याच्याकडे.
वरून वाकून पाहत होते मी त्याला.
अन् जे पाहिलं, ते खूपच अनपेक्षित होतं मला!
शाळेच्या मागच्या गेटच्या पायरीवर त्याची बालवाडीतली बहीण बसली होती.
१ वाजता शाळा सुटुनही ती अजूनही इथेच होती.
तो तिच्या दप्तरातला त्याचा मध्यंतरात मिळालेल्या, जाणीवपूर्वक जास्तीची घेतलेल्या खिचडीचा डबा उघडून तिला भरवत होता!
परत आला.
आणखी अर्ध्या तासाने...
त्याचा तोच प्रश्न.....
माझा तोच सौम्य होकार..
त्याचं तिच्याकडे जाणं....
माझं वरून वाकून पाहणं...!
यावेळी तो तिला काहीतरी समजावत होता,
तिला झोप येत होती,
पण तो तिला झोपू देत नव्हता.
ओंजारत, गोंजारत होता..
"इकडे तिकडे कुठेही जाऊ नको,
इथेच बसून रहा,
मी अजून एकदा येतो",
असं (हातवाऱ्यांवरून)
म्हणत होता!
परत वर आला..
रोजच्याप्रमाणेच मला
"किती वाजलेत?" विचारले.
मी दररोज अडीच च्या पुढची वेळ सांगितल्यावर तिथून पुढे मात्र मन लावून अभ्यास करायचा..
(हे माझं रोजचं निरीक्षण!)
त्यानंतर दोन दिवस शाळेत आलाच नाही तो!
आज त्याची आई आली त्याला घेऊन.
तिच्याशी केलेल्या चर्चेअंती हे समजले की,
ती एक single mother आहे....
अलिखित घटस्फोटिता..!
आणि तिची ही दोन मुलं.
नुकतीच ती एका हॉस्पिटलमध्ये कामाला लागली आहे,
अन् सकाळची ओपीडी २.३० ला संपल्यावर मगच तिला तिथून सुट्टी मिळते.
तोवर मुलीची शाळा सुटते.
मग पुढील दीड तास आई येईपर्यंत ते ५ वर्षांचं लेकरू शाळेच्या मागच्या गेटच्या पायरीवर बसतं....
माझ्या शाळेच्या आसऱ्याला!
आपल्या चिमुकल्या बाळासाठी माझ्या शाळेची पायरीही सुरक्षित वाटत होती त्या माऊलीला!
अन् आई येईपर्यंत तिच्या सुरक्षिततेची जबाबदारी होती माझ्या वर्गातल्या त्या १० वर्षांच्या भावावर!
त्या दिवशी अचानक ताप आला होता त्याच्या बहिणीला...
अन् अशा परिस्थितीत ,
अशा या कडाक्याच्या थंडीत ती झोपी गेली होती त्या पायरीवरच...
झोपेत पायरीवरून पडून कपाळाला टेंगुळ आलं होतं तिच्या !
त्यामुळे पुढचे दोन दिवस आई कामाला गेल्यावर तिच्याजवळ बसून आजारपणात काळजी घेत होता तो तिची...
त्याच्या 'त्या'☝ मला चिडून बोललेल्या वाक्यातली तीव्रता,त्यातली तगमग आज अधिक स्पष्टपणे जाणवली आहे मला..
खरंच....
का म्हणून आवडायला पाहिजे होते मी त्याला??
किती कठोर वागले होते मी त्याच्याशी,
त्याच्यातल्या जबाबदार, पण हतबल भावाशी....!
असो,
उद्यापासून त्याची ती गोंडस, गुबगुबीत बहीण तिची शाळा सुटल्यावर दीड तास माझ्या वर्गातल्या शिल्लक डेस्कवर बसणार आहे...
तो बाहेर जाण्यासाठी मला वारंवार विचारणार नाही..
मला व इतर मुलांना डिस्टर्ब होणार नाही..
तो व त्याची आई कुठल्याही भीती व विवंचनेखाली दीड तास जगणार नाहीत ...
.....आवडेल ना आता तरी मी त्याला.....??
©संध्या शिंदे
👍34❤17👌6😢1
Forwarded from 𝐕.𝐒.𝐊𝐡𝐚𝐥𝐬𝐞.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳
🪴🪴🪴🪴🪴🪴
आज प्रत्येकाच्या घरी तिरंगा दिसतोय. पहावं तिकडे तीन रंग दिसत आहेत, मन एकदम असं उत्साही,उत्साही अर्थातच तिरंगी झालं आहे 🤩..
🌿 जर या प्रत्येक तिरंगा सोबत ऐक झाडं आज लावलं तर विचार करा किती मोठ्या संख्येने प्राणवायू रोपण होणार आहे . तोच प्राणवायू ज्याची किंमत आताच आपण कोरोना काळात अनुभवली आहे.
आजचे तिरंगे उद्या पेटीत बंदही होतील आणि आजची ही तिरंगी शान या तीन दिवसा नंतर बहुतांश चौका चौकात कचऱ्यात जमा दिसेल पण आपण लावलेलं रोपट आपल्या देशप्रेमाचे प्रतीक म्हणून नक्कीच रोपण करता येईल , केवळ ऐक झाडं तर नक्कीच वाढवता येईल.
🌸🌿 हर घर एक तिरंगा ,एक झाडं 🌿🌸
या '77 व्या स्वातंत्र्य ' दिनानिमित्त माझ्या देशाला, माझ्या कडून एक कायमस्वरुपी देणगी म्हणून मी एक झाडं लावणार अशी मनशा बाळगुया.
हा 15 ऑगस्ट ला🍃Green Earth🍃 बनवण्यास सहभागी होऊया ,
🇮🇳🍀तिरंग्यातील तिसऱ्या रंगाची शान कायम टिकून रहावी यासाठी ऐक छोटासा प्रयत्न आपल्या कडून ही करूया.
' हर घर एक तिरंगा , एक झाडं ' लावुया.🇮🇳🍀
~ खलसे वैष्णवी
🪴🪴🪴🪴🪴🪴
आज प्रत्येकाच्या घरी तिरंगा दिसतोय. पहावं तिकडे तीन रंग दिसत आहेत, मन एकदम असं उत्साही,उत्साही अर्थातच तिरंगी झालं आहे 🤩..
🌿 जर या प्रत्येक तिरंगा सोबत ऐक झाडं आज लावलं तर विचार करा किती मोठ्या संख्येने प्राणवायू रोपण होणार आहे . तोच प्राणवायू ज्याची किंमत आताच आपण कोरोना काळात अनुभवली आहे.
आजचे तिरंगे उद्या पेटीत बंदही होतील आणि आजची ही तिरंगी शान या तीन दिवसा नंतर बहुतांश चौका चौकात कचऱ्यात जमा दिसेल पण आपण लावलेलं रोपट आपल्या देशप्रेमाचे प्रतीक म्हणून नक्कीच रोपण करता येईल , केवळ ऐक झाडं तर नक्कीच वाढवता येईल.
🌸🌿 हर घर एक तिरंगा ,एक झाडं 🌿🌸
या '77 व्या स्वातंत्र्य ' दिनानिमित्त माझ्या देशाला, माझ्या कडून एक कायमस्वरुपी देणगी म्हणून मी एक झाडं लावणार अशी मनशा बाळगुया.
हा 15 ऑगस्ट ला🍃Green Earth🍃 बनवण्यास सहभागी होऊया ,
🇮🇳🍀तिरंग्यातील तिसऱ्या रंगाची शान कायम टिकून रहावी यासाठी ऐक छोटासा प्रयत्न आपल्या कडून ही करूया.
' हर घर एक तिरंगा , एक झाडं ' लावुया.🇮🇳🍀
~ खलसे वैष्णवी
👍12❤2👏2🔥1
" विसरलेले पाकीट! "
असाच एके दिवशी ऑफीसला निघालो. किल्ली, रूमाल, लॅपटॉप, टिफीन सगळं घेतलंय...
जाताना बायकोला एक फ्लाईंगही दिलाय. तीही नई नव्हेली दुल्हनसारखी लाजलीये... 🥰
दिवसाची लई भारी सुरवात...
गाडी सुरू केली. पेट्रोलच्या काट्यानं मान टाकलेली. पम्पम् करत गाडी पेट्रोल पंपावर...
" दोनशेचं टाक रे."
त्यानं गाडीच्या टाकीत भुरूभुरू पेट्रोल ओतायला सुरवात केली. मी पँटच्या खिशात हात घातला. तिथली जागा रिकामी! आयला...
पाकीट विसरलो. 🙆🏻♂️
वरच्या खिशात हात घातला.
तो ही रिकामा...
आयला.... फोनही विसरलो. माझा चेहरा पार ऊतरला. आजूबाजूला पाहिलं कुणीही ओळखीचं दिसेना. प्रचंड लाज वाटायला लागली. तसा हा पंप ओळखीचा. घरापासून दीड किलो मीटरवर गेली वीस वर्ष इथंच पेट्रोल भरतोय...
पण हे एकतर्फी प्रेमासारखं!
आता पंप ओळख देईल, याची गॅरंटी वाटत नव्हती. दातओठ खावून निर्णय घेतला... ठरलं... गाडी इथंच लावायची. इथं साली रिक्षाही मिळत नाही. जाऊ दीड किलोमीटर चालत. घरनं फोन आणि पैसे घेऊ. बायको सोडेल इथपर्यंत...
प्रॉब्लेम एकच होता. पंधरा मिनटात क्लायंट ऑफिसला पोचणार होता. बॉस पेट्रोल शिवाय पेटला असता. माझं टेन्शन माझ्या चेहर्यावर ओघळू लागलं. पंपावरचा माणूस खुदकन् हसला...
" होतं साहेब असं कधी कधी.. ऊद्या द्या पैसे."
माझ्या जीवात जीव. मी मनापासून त्याला थँक्स म्हणलं. पुन्हा त्याला दिलसे थँक्स म्हणलं...
ऑफीस गाठलं. मी पोचलो अन् पाचच मिनिटांत क्लायंट आला. दीड तास त्याच्याच सेवेत. तो पटला. गटला. मोठ्ठी ऑर्डर मिळाली. बॉसही हसला. त्याचं हसू म्हणजे मोनालीसाच्या हसण्यासारखं. गूढ आणि दुर्मिळ...
चलो चाय हो जाए.. ऑफीसच्या खाली सद्रुची टपरी. ऑफीसपेक्षा मला त्याच्याकडचा चहा आवडतो. मनप्रसन्न काही घडलं की मी तिथला चहा घेतो. मी जिना ऊतरून खाली. मस्त अद्रकवाली चाय. घुटक घुटक संपवली. खिशात हात घातला...
आपण पाकीट विसरलो हेही विसरलो
सद्रूनं माझा चेहरा वाचला. सद्रूला काही म्हणणार...
एवढ्यात त्यानंच माझ्या खिशात, शंभराच्या पाच नोटा कोंबल्या.
काय बी बोलू नका साहेब. रोजच्या गणगणीत विसरतं माणूस...
अजून लागले तर सांगा. तुमास्नी ऑफीसमधी कुणीबी दिले आस्ते. पर तुमी कुणाला पैसे मागावे, मला नस्तं आवडलं. उद्या देतो, म्हणून मला तरास देवू नका. जावा बिगीबिगी. साहेब कावतील तुमचं...
मी चिडीचूप्प. हलक्या पावलानं ऑफीसला परतलो. वरच्या खिशाला पाचशेची ऊब होती...
त्या पाचशे रूपयांनी मी अंबानीहून श्रीमंत झालेलो.
दीड वाजत आला. लंचटाईम झाला. एवढ्यात बायको ऑफीसात. घामाघूम झालेली. तुम्हाला नाही, मलाच काळजी... पाकीट, फोन विसरलात...
तसं तुमचं पैशावाचून काही अडणार नाही म्हणा. सगळी तुमचीच माणसं आहेत आजूबाजूला.
पण मला खूप लागलं असतं. शक्यतो मागायची वेळ येवू नये, आपल्या माणसावर...
घ्या तुमची ईस्टेट, शंभर फोन येवून गेलेत त्याच्यावर...
अन् तुमच्या त्या 'बचपन की सहेली' चा सुद्धा. गेटटुगेदर आहे म्हणे. तुमच्या 91 च्या बॅचचं निस्तरा काय ते. मी चालले...
बायको पी.टी. उषापेक्षा जास्त वेगाने गायब. पाकीट खिशात ठेवलं...
आता तर मी भलताच श्रीमंत झालेलो.
लंचटाईमनंतर बॉसच्या केबिनमधे. दार हलकेच लोटलं. केबिनमधे शिरणार तोच कानावर काही पडलं. बॉस बायकोशी बोलत होता...
" जानू , तुझा ड्रेस आणला असता गं नक्की. आज नेमकं वॉलेट विसरलोय. तुला दिसलं नाही का घरी..?"
ऊद्या नक्की. प्लीज. रागवू नकोस. मी केबिनबाहेर वेळ काढला. पावणेदोन मिनटात फोनवरचं बोलणं संपलं. नॉक करून आत गेलो...
पाकीटातल्या दोन गुलाबी नोटा बॉसच्या हातात कोंबल्या.
"थँक्स म्हणू नका सर.." पटकन् मागे फिरलो...
बॉसच्या चेहर्यावरचा सुटकेचा आनंद, मी पाठीवरल्या डोळ्यांनी, डोळे भरून बघितला...
माझं पाकीट पुन्हा रिकामं...
तरीही मी डबलश्रीमंत... ☺️
साला श्रीमंतीचा माज करावा, तो रिकाम्या पाकिटांनी... भरल्या पाकीटात ती मजा नाही...😜
जरासे हलके फुलके, वेगळा विषय.
Credit goes to Writer🌸🍀
असाच एके दिवशी ऑफीसला निघालो. किल्ली, रूमाल, लॅपटॉप, टिफीन सगळं घेतलंय...
जाताना बायकोला एक फ्लाईंगही दिलाय. तीही नई नव्हेली दुल्हनसारखी लाजलीये... 🥰
दिवसाची लई भारी सुरवात...
गाडी सुरू केली. पेट्रोलच्या काट्यानं मान टाकलेली. पम्पम् करत गाडी पेट्रोल पंपावर...
" दोनशेचं टाक रे."
त्यानं गाडीच्या टाकीत भुरूभुरू पेट्रोल ओतायला सुरवात केली. मी पँटच्या खिशात हात घातला. तिथली जागा रिकामी! आयला...
पाकीट विसरलो. 🙆🏻♂️
वरच्या खिशात हात घातला.
तो ही रिकामा...
आयला.... फोनही विसरलो. माझा चेहरा पार ऊतरला. आजूबाजूला पाहिलं कुणीही ओळखीचं दिसेना. प्रचंड लाज वाटायला लागली. तसा हा पंप ओळखीचा. घरापासून दीड किलो मीटरवर गेली वीस वर्ष इथंच पेट्रोल भरतोय...
पण हे एकतर्फी प्रेमासारखं!
आता पंप ओळख देईल, याची गॅरंटी वाटत नव्हती. दातओठ खावून निर्णय घेतला... ठरलं... गाडी इथंच लावायची. इथं साली रिक्षाही मिळत नाही. जाऊ दीड किलोमीटर चालत. घरनं फोन आणि पैसे घेऊ. बायको सोडेल इथपर्यंत...
प्रॉब्लेम एकच होता. पंधरा मिनटात क्लायंट ऑफिसला पोचणार होता. बॉस पेट्रोल शिवाय पेटला असता. माझं टेन्शन माझ्या चेहर्यावर ओघळू लागलं. पंपावरचा माणूस खुदकन् हसला...
" होतं साहेब असं कधी कधी.. ऊद्या द्या पैसे."
माझ्या जीवात जीव. मी मनापासून त्याला थँक्स म्हणलं. पुन्हा त्याला दिलसे थँक्स म्हणलं...
ऑफीस गाठलं. मी पोचलो अन् पाचच मिनिटांत क्लायंट आला. दीड तास त्याच्याच सेवेत. तो पटला. गटला. मोठ्ठी ऑर्डर मिळाली. बॉसही हसला. त्याचं हसू म्हणजे मोनालीसाच्या हसण्यासारखं. गूढ आणि दुर्मिळ...
चलो चाय हो जाए.. ऑफीसच्या खाली सद्रुची टपरी. ऑफीसपेक्षा मला त्याच्याकडचा चहा आवडतो. मनप्रसन्न काही घडलं की मी तिथला चहा घेतो. मी जिना ऊतरून खाली. मस्त अद्रकवाली चाय. घुटक घुटक संपवली. खिशात हात घातला...
आपण पाकीट विसरलो हेही विसरलो
सद्रूनं माझा चेहरा वाचला. सद्रूला काही म्हणणार...
एवढ्यात त्यानंच माझ्या खिशात, शंभराच्या पाच नोटा कोंबल्या.
काय बी बोलू नका साहेब. रोजच्या गणगणीत विसरतं माणूस...
अजून लागले तर सांगा. तुमास्नी ऑफीसमधी कुणीबी दिले आस्ते. पर तुमी कुणाला पैसे मागावे, मला नस्तं आवडलं. उद्या देतो, म्हणून मला तरास देवू नका. जावा बिगीबिगी. साहेब कावतील तुमचं...
मी चिडीचूप्प. हलक्या पावलानं ऑफीसला परतलो. वरच्या खिशाला पाचशेची ऊब होती...
त्या पाचशे रूपयांनी मी अंबानीहून श्रीमंत झालेलो.
दीड वाजत आला. लंचटाईम झाला. एवढ्यात बायको ऑफीसात. घामाघूम झालेली. तुम्हाला नाही, मलाच काळजी... पाकीट, फोन विसरलात...
तसं तुमचं पैशावाचून काही अडणार नाही म्हणा. सगळी तुमचीच माणसं आहेत आजूबाजूला.
पण मला खूप लागलं असतं. शक्यतो मागायची वेळ येवू नये, आपल्या माणसावर...
घ्या तुमची ईस्टेट, शंभर फोन येवून गेलेत त्याच्यावर...
अन् तुमच्या त्या 'बचपन की सहेली' चा सुद्धा. गेटटुगेदर आहे म्हणे. तुमच्या 91 च्या बॅचचं निस्तरा काय ते. मी चालले...
बायको पी.टी. उषापेक्षा जास्त वेगाने गायब. पाकीट खिशात ठेवलं...
आता तर मी भलताच श्रीमंत झालेलो.
लंचटाईमनंतर बॉसच्या केबिनमधे. दार हलकेच लोटलं. केबिनमधे शिरणार तोच कानावर काही पडलं. बॉस बायकोशी बोलत होता...
" जानू , तुझा ड्रेस आणला असता गं नक्की. आज नेमकं वॉलेट विसरलोय. तुला दिसलं नाही का घरी..?"
ऊद्या नक्की. प्लीज. रागवू नकोस. मी केबिनबाहेर वेळ काढला. पावणेदोन मिनटात फोनवरचं बोलणं संपलं. नॉक करून आत गेलो...
पाकीटातल्या दोन गुलाबी नोटा बॉसच्या हातात कोंबल्या.
"थँक्स म्हणू नका सर.." पटकन् मागे फिरलो...
बॉसच्या चेहर्यावरचा सुटकेचा आनंद, मी पाठीवरल्या डोळ्यांनी, डोळे भरून बघितला...
माझं पाकीट पुन्हा रिकामं...
तरीही मी डबलश्रीमंत... ☺️
साला श्रीमंतीचा माज करावा, तो रिकाम्या पाकिटांनी... भरल्या पाकीटात ती मजा नाही...😜
जरासे हलके फुलके, वेगळा विषय.
Credit goes to Writer🌸🍀
👍36❤9🥰3🔥1
पैंजण जरी सोन्याचं असलं तरी ते
पायातच घालतात,
आणि टिकली जरी दोन रुपयांची असली
तरी कपाळीच लावतत.
किंमतीवरुन अस्तित्व ठरत नसत,
तर अस्तित्वावरुन किंमत ठरत असते...
✨शुभ रात्री✨
पायातच घालतात,
आणि टिकली जरी दोन रुपयांची असली
तरी कपाळीच लावतत.
किंमतीवरुन अस्तित्व ठरत नसत,
तर अस्तित्वावरुन किंमत ठरत असते...
✨शुभ रात्री✨
❤21👍7👌5🥰2
खरंच आयुष्यात कधीही कोणत्याही लोभात फसू नये..... नाहीतर ते लोभ तुम्हाला तुमच्या ध्येय निश्चित साठी एक अळथळा म्हणून निर्माण होते!!!!!!
फक्त आणि फक्त एकच निश्चय केवल ध्येयप्राप्ती !!!!!
आयुष्यात खूप अडचणी येतील पण मात्र आपण त्याला सामोरे जायाच त्या अडचणी ना ठणकावून सगायचं, बिदांस्त ये आहे मी तयार तुझ्याशी दोन हात करायला....!!!
आणि ध्येय खूप मोठं आहे त्यामुळे संघर्ष सुध्दा कठीणच असेल.
💢SO NEVER GIVE UP💢
फक्त आणि फक्त एकच निश्चय केवल ध्येयप्राप्ती !!!!!
आयुष्यात खूप अडचणी येतील पण मात्र आपण त्याला सामोरे जायाच त्या अडचणी ना ठणकावून सगायचं, बिदांस्त ये आहे मी तयार तुझ्याशी दोन हात करायला....!!!
आणि ध्येय खूप मोठं आहे त्यामुळे संघर्ष सुध्दा कठीणच असेल.
💢SO NEVER GIVE UP💢
👍19❤4🔥2
💫✨✨✨✨⚡️✨✨✨✨💫
🌺 *आजचा सुविचार* 🌺
💫✨✨✨✨⚡️✨✨✨✨💫
════════════════════
तूच आहेस तुझ्या जीवनाचा शिल्पकार ════════════════════
प्रत्येकाची काही न काही स्वप्ने असतात, ध्येय असतात. पण सर्वजण ते पूर्ण करू शकत नाही. कारण तुमची स्वप्ने, ध्येय पूर्ण करायला जिद्द, चिकाटी, निरंतर प्रयत्न, शिस्त इत्यादी गोष्टींची आवश्यकता असते. जोपर्यंत तुम्ही तुमच्या जीवनाचा हँडल तुमच्या हातात घेत नाही तोपर्यंत तुम्ही जीवनात यशस्वी नाही होऊ शकत. तो हँडल प्रत्येक गोष्टीचा असतो मग. आपण फेसबुक, इन्स्टाग्राम, व्हाट्सएप, युट्युब सारख्या माध्यमांवर तासंतास वेळेचा अपव्यय करत असतो. तोच वेळ आपण काहीतरी कला कौशल्य विकसित करण्यासाठी घालवू शकतो. ज्याचा भविष्यात नक्कीच फायदा होऊ शकतो. आपण आयुष्यात अपयशी झालो तर सरळ इतर व्यक्तींवर, गोष्टींवर दोषारोप करून मोकळे होतो. ही सवय बदलायला हवी मित्रानो. आपले आई वडीलानी आपल्याला वाढविण्यासाठी किती कष्ट घेतले याची आपल्याला जाणीव नसते. तुम्हाला काहीतरी खरच करून दाखवायचं असेल तर स्वतःवर विश्वास असू द्या, पूर्णपणे तुमच्या ध्येयासाठी झोकुन द्या स्वतःला. तुम्ही स्वतः तुमचं पुढचं आयुष्य कसं जगायचं हे ठरवत असतात. म्हणून कुणीतरी म्हणून गेलंय "तूच आहेस तुझ्या जीवनाचा शिल्पकार".
Credit goes to Writer 🌼🙏
🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃
════════════════════
💥Join : @natemanache💥
════════════════════
🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃
🌺 *आजचा सुविचार* 🌺
💫✨✨✨✨⚡️✨✨✨✨💫
════════════════════
तूच आहेस तुझ्या जीवनाचा शिल्पकार ════════════════════
प्रत्येकाची काही न काही स्वप्ने असतात, ध्येय असतात. पण सर्वजण ते पूर्ण करू शकत नाही. कारण तुमची स्वप्ने, ध्येय पूर्ण करायला जिद्द, चिकाटी, निरंतर प्रयत्न, शिस्त इत्यादी गोष्टींची आवश्यकता असते. जोपर्यंत तुम्ही तुमच्या जीवनाचा हँडल तुमच्या हातात घेत नाही तोपर्यंत तुम्ही जीवनात यशस्वी नाही होऊ शकत. तो हँडल प्रत्येक गोष्टीचा असतो मग. आपण फेसबुक, इन्स्टाग्राम, व्हाट्सएप, युट्युब सारख्या माध्यमांवर तासंतास वेळेचा अपव्यय करत असतो. तोच वेळ आपण काहीतरी कला कौशल्य विकसित करण्यासाठी घालवू शकतो. ज्याचा भविष्यात नक्कीच फायदा होऊ शकतो. आपण आयुष्यात अपयशी झालो तर सरळ इतर व्यक्तींवर, गोष्टींवर दोषारोप करून मोकळे होतो. ही सवय बदलायला हवी मित्रानो. आपले आई वडीलानी आपल्याला वाढविण्यासाठी किती कष्ट घेतले याची आपल्याला जाणीव नसते. तुम्हाला काहीतरी खरच करून दाखवायचं असेल तर स्वतःवर विश्वास असू द्या, पूर्णपणे तुमच्या ध्येयासाठी झोकुन द्या स्वतःला. तुम्ही स्वतः तुमचं पुढचं आयुष्य कसं जगायचं हे ठरवत असतात. म्हणून कुणीतरी म्हणून गेलंय "तूच आहेस तुझ्या जीवनाचा शिल्पकार".
Credit goes to Writer 🌼🙏
🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃
════════════════════
💥Join : @natemanache💥
════════════════════
🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃
👍15👌3
*कोणावरही आलेली वाईट वेळ निघून जातेच, पण जाताना चांगल्या चांगल्या लोकांच खरं रूप दाखवून जाते. कपडे कितीही साफ व चकाचक असले तरी वाईट आणि मळलेले चारित्र्य लपू शकत नाही...!!*
*जीवनामध्ये प्रत्येक माणसाची कदर करा. मनुष्य जन्म पुन्हा पुन्हा मिळत नसतो. आणि या जन्मातील माणसं पुन्हा भेटत नसतात. म्हणून प्रत्येकाशी प्रेमाने वागा. काही वेळा माणसाची प्रकृती औषधाने नव्हे, तर त्याला दिलेल्या शाब्दिक आधाराने ठीक होत असते. म्हणून शब्दाला धार नको आधार हवा...!!*
*आयुष्यात एखाद्याला रडवून कितीही पूजा - पाठ , होम - हवन केले, तरी काही एक फायदा होणार नाही. पण जर रोज एखाद्याच्या चेहऱ्यावर हसू आणले, तर साधी अगरबत्ती सुद्धा लावायची गरज पडणार नाही...!!*
*जीवनामध्ये प्रत्येक माणसाची कदर करा. मनुष्य जन्म पुन्हा पुन्हा मिळत नसतो. आणि या जन्मातील माणसं पुन्हा भेटत नसतात. म्हणून प्रत्येकाशी प्रेमाने वागा. काही वेळा माणसाची प्रकृती औषधाने नव्हे, तर त्याला दिलेल्या शाब्दिक आधाराने ठीक होत असते. म्हणून शब्दाला धार नको आधार हवा...!!*
*आयुष्यात एखाद्याला रडवून कितीही पूजा - पाठ , होम - हवन केले, तरी काही एक फायदा होणार नाही. पण जर रोज एखाद्याच्या चेहऱ्यावर हसू आणले, तर साधी अगरबत्ती सुद्धा लावायची गरज पडणार नाही...!!*
👏16👍9❤6
🛐 गणपती गेले, चाकरमानी निघाले. नातवंड पतवंडांनी भरलेलं घर पुन्हा एकदा रिकामे झाले. कोकणातील प्रत्येक आजोबा आज एकटेच दाराबाहेर पाहात असतील. "बाप्पा पुढल्या वर्षी लवकर या" असं गणरायाला साकडं घालत असतील. निघताना पाणावलेल्या डोळ्यांनी 'सावकाश जावा रे. घरी पोचल्यावर फोन करा' असं म्हणणाऱ्या सर्व आजी आजोबांना देव उदंड आणि निरोगी आयुष्य देवो हीच प्रार्थना. 🙏🏼
❤15😢9👍2
*कवितेचे नाव :- तू मात्र धीर सोडू नकोस*
बारा महिने होऊन गेलेत व्यवहार सारे ठप्प झालेत .
साठवलेले चार पैसे कधीच सारे फस्त झालेत .
मांडणीच्या वरच्या कप्प्यातले धान्यांचे डब्बे रिते झालेत .
आता मोजून मापून तेलाची फोडणी भाजीला द्यावी लागतेय .
सध्या या साऱ्या परिस्थितीत सामान्य माणूस जगत आहे .
पण तु सुरक्षित तर आहेस ना ? मग सैरभैर होऊ नकोस
हे ही दिवस जातील तू मात्र धीर सोडू नकोस .......
काळ वाईट आहे पण आपल्या नकळत जगणं शिकवून जातोय .
अन्न वस्त्र निवारा यांचं महत्व पटवून देतोय .
लाखों रुपयांत न होणारी लग्न काही हजारांत होत आहेत .
कित्येक मुलींच्या बापाच्या खांद्याचे भार हलके होत आहेत .
बाहेर खेळायला जाण्याचा हट्ट मुलांनी कधीच सोडून दिलाय .
गजबजलेल्या रस्त्यांचा आवाज
भयाण शांततेने वेढून गेलाय .
वाहवत चाललेल्या माणसाला एका विश्रांतीची गरज होतीच
ती मिळाली पण , तू मात्र हताश होऊ नकोस
हे ही दिवस जातील . तू मात्र धीर सोडू नकोस ........
सर्वात जास्त हाल हातावर पोट असणाऱ्यांचे झालेत ,
दिवसभर राबून संध्याकाळी तेल मीठ आणणाऱ्यांचे झालेत .
व्यापारी वर्ग सद्य परिस्थितीत पुरता कोलमडून पडला आहे .
कमाई शून्य पण मागणाऱ्यांचा त्याच्या डोक्यावर बडगा आहे .
मध्यमवर्गीय माणूस आपलं उघडपण दाखवायला घाबरतोय .
लोक काय म्हणतील ??? या विचाराने अजूनही बावरतोय .
सगळीच माणसं चार भिंतीत मनाविरुद्ध कोंडून बसलीत ,
हा शरीराचा कोंडमारा मनावर जड होऊ देऊ नकोस .
हे ही दिवस जातील तू मात्र धीर सोडू नकोस ....
बारा महिने होऊन गेलेत व्यवहार सारे ठप्प झालेत .
साठवलेले चार पैसे कधीच सारे फस्त झालेत .
मांडणीच्या वरच्या कप्प्यातले धान्यांचे डब्बे रिते झालेत .
आता मोजून मापून तेलाची फोडणी भाजीला द्यावी लागतेय .
सध्या या साऱ्या परिस्थितीत सामान्य माणूस जगत आहे .
पण तु सुरक्षित तर आहेस ना ? मग सैरभैर होऊ नकोस
हे ही दिवस जातील तू मात्र धीर सोडू नकोस .......
काळ वाईट आहे पण आपल्या नकळत जगणं शिकवून जातोय .
अन्न वस्त्र निवारा यांचं महत्व पटवून देतोय .
लाखों रुपयांत न होणारी लग्न काही हजारांत होत आहेत .
कित्येक मुलींच्या बापाच्या खांद्याचे भार हलके होत आहेत .
बाहेर खेळायला जाण्याचा हट्ट मुलांनी कधीच सोडून दिलाय .
गजबजलेल्या रस्त्यांचा आवाज
भयाण शांततेने वेढून गेलाय .
वाहवत चाललेल्या माणसाला एका विश्रांतीची गरज होतीच
ती मिळाली पण , तू मात्र हताश होऊ नकोस
हे ही दिवस जातील . तू मात्र धीर सोडू नकोस ........
सर्वात जास्त हाल हातावर पोट असणाऱ्यांचे झालेत ,
दिवसभर राबून संध्याकाळी तेल मीठ आणणाऱ्यांचे झालेत .
व्यापारी वर्ग सद्य परिस्थितीत पुरता कोलमडून पडला आहे .
कमाई शून्य पण मागणाऱ्यांचा त्याच्या डोक्यावर बडगा आहे .
मध्यमवर्गीय माणूस आपलं उघडपण दाखवायला घाबरतोय .
लोक काय म्हणतील ??? या विचाराने अजूनही बावरतोय .
सगळीच माणसं चार भिंतीत मनाविरुद्ध कोंडून बसलीत ,
हा शरीराचा कोंडमारा मनावर जड होऊ देऊ नकोस .
हे ही दिवस जातील तू मात्र धीर सोडू नकोस ....
👍13👏2❤1
@natemanache
*घुसमट*
*घुसमट होतेय माझी....*
मला माझ्या आईवडीलांसोबत राहायचं आहे, आणि तिला तिच्या,
अखेर वाद नको म्हनुन तिचंच मान्य केल...कारण,
तिच्या हातात शब्दांची तलवार..., प्रत्येक गोष्टीत कारणं काढून ती, मला खालिपणा दाखवू शकते.
*म्हणून घुसमट होतेय माझी..*
कोण म्हणतं दोन वेळेच जेवण, अंगभर कपडा, आणि नवऱ्याचं प्रेम पुरेसं असत एका स्त्री ला...
मला विचारा, सगळं मिळत असूनही, तिने मला माझ्या जन्मदात्यानं पासून वेगळं केल...
*तेव्हा घुसमट होतेय माझी....*
तिला पाहता क्षणी वाटलं होत, माझ्या परिवाराला सांभाळून घेईल...
पण, मला जेव्हा पासून समजल, माझ्या परिवाराला तिने अजूनही आपला परिवार मानलंच नाही *तेव्हा घुसमट होते माझी...*
तिला खूप आवड तिच्या माहेरची... मग माझ्या माहेरच काय...??
बायको मुलांसाठी मी गेलोना तिच्या माहेरच्या गावी...
मी बायकोचा बैल नाही... पण रोजचे होणारे घरातले वाद बघवतही नाही...
*म्हणून घुसमट होतेय माझी....*
मी कोणालाच बोलत नाही माझ्या भावना, मला काय वाटतंय... कोण विचारतही नाही...!!
सगळ्यांना वाटतंय मी सूट दिली...पण तसं नाही...
माझे संस्कार होतेते जे एका स्त्री पासून तीच स्वातंत्र्य हिरावून घेऊ नको, असच सांगत होते, पण संस्कार तर तिच्यावर पण आहेत ना...? तिला तिच्या भावाने आईवडिलांचा सांभाळ केलेला हवा...मग तिची माझ्याकडून वेगळी अपेक्षा का...?? *म्हणून घुसमट होतेय माझी...*
सगळे चांगले आहेत... खूपदा विचार केला जाऊ आणि सासर च्या सगळ्यांना सांगू, बघा... मला तुमच्या इथे नाही माझ्या आईवडिलांच्या इथे राहायचं आहे.
तुमच्या मुलीला सांगा, ते घर खरं तीच आहे, त्या घरातच तिला लग्न करून आणलं होत ना, मग निर्णय का बदलला नंतर, पण पुन्हा बायको बद्दल तक्रार करतोय हे बोललं जाईल. वाद वाढतील आणि बळजबरी तिला नेलं तरी सुधारणा होतील का..?? म्हणून शांत राहणं योग्य समजतो...
*म्हणून घुसमट होतेय माझी...*
मान्य आहे मला मी पण खूप चुका केल्या असतील....चुका सगळेच करतात... पण आपल्या पाठीमागे प्रत्येकाला एक खम्भीर भक्कम हाथ हवा असतो...जेव्हा तो हाथ नसतो माझ्या मागे....
*तेव्हा घुसमट होते माझी....*
माझा स्वभाव आणि तिचा स्वभाव खूप वेगळा... एकही गोष्ट जुळत नाही आमची... तरी संसार करतोय आम्ही...
ती स्वयंपाक करते.. त्यात तिच्या आवडीचं सगळं असत.. पण माझ्या आवडीचं काय...?? मी बोलुनही ती नाही बनवत असेल काही, तर.... *तेव्हा घुसमट होते माझी...*
थोडाही उंच आवाज झाला माझा कि, तिचा तांडव सुरु होतो आणि माझ्या सगळ्या चुका (ज्या झाल्या असतील किंवा नसतील ही.... पण तिच्या मते त्या झाल्या असतील) ती उकरून काढते. त्या वेळी मी एकटा पडतो...पूर्ण परिवार असताना माझा मी एकटा तिच्या प्रश्नांची उत्तर देत असतो. *तेव्हा घुसमट होते माझी...*
तिला आमच्या मुलांच्या सांभाळासाठी तिचे आईवडील योग्य वाटतात, पण मला माझ्या मुलांना माझ्या घरी खेळताना पाहून समाधानि व्हायचं आहे....त्याच काय... ??
*म्हणून घुसमट होतेय माझी...*
माझ्या आईवडिलांना नको का मी न्याय द्यायला. अखेर माझी इतकी घुसमट होत आहे, तर त्यांची ही होतच असेल कि...!! त्यांना वाटतंच असेल ना आपला मुलगा बायको आली म्हणून बदलला... पण नाही..., मी, बदललो नाही, काही गोष्टी विचारात घेतल्या, आणि शांत झालो कायमचा.
*म्हणून घुसमट होतेय माझी...*
आयुष्यभर कष्ट केलेल्या माझ्या आईवडिलांना आता कुठे थोडा विसावा मिळत आहे, त्यात ही अशी रोजची कटकट नको म्हणून दूर गेलो त्यांच्यापासून...
*म्हणून घुसमट होतेय माझी...*
खुपदा बोलावंसं वाटलं कि मला तुमची गरज आहे... माझ्या मागे तुम्ही आहातच, पण प्रत्यक्षात मला हवे आहात. पण, कितीही विचार केला तरी नाही बोलू शकत त्यांना काही मी... कदाचित ते म्हणतील, आता का बोलत आहेस हे सगळं आधी सुचलं नाही का...??
*म्हणून घुसमट होतेय माझी....*
खरंतर मला ज्या वेळी जे योग्य वाटलं तेच करत गेलो मी, पण आता जेव्हा माझंअसं अस्तित्व सगळंच तिच्यात समावत आहे *तेव्हा घुसमट होते माझी....*
ती माझी सुखदुःखाची भागीदार असूनही माझ्या प्रत्येक चुकीला फक्त मीच जबाबदार आहे, हे जेव्हा ती सिद्ध करते आणि आपली जबाबदारी अलगद झटकते *तेव्हा घुसमट होतेय माझी..*
काहीच नको होत मला... आणि पुढेही काही अपेक्षा नाही आता... फक्त ति समजली असती मला आपलं, तरी खूप होत माझ्यासाठी, पण.. ती अजूनही तिच्या सीमा रेषा माझ्या पासून वेगळ्या आखते... *तेव्हा घुसमट होतेय माझी...*
मला जेव्हा ती हवी असते एक अर्धांगिनी, एक मैत्रीण म्हणून तेव्हाही फक्त ती एक मुलगीच असते एका परिवाराची.
तिचे सगळे विषय तिच्यातच गुरफटलले असतात.... *तेव्हा घुसमट होते माझी...*
तिच्या आयुष्यात फक्त मी नावाला आहे तिचा नवरा म्हणून, याची जेव्हा जाणीव होते मला
*तेव्हा घुसमट होते माझी....*
*तेव्हा घुसमट होतेय माझी....*
✍🏻 *©® Amrit Kaur (Virar)*
*घुसमट*
*घुसमट होतेय माझी....*
मला माझ्या आईवडीलांसोबत राहायचं आहे, आणि तिला तिच्या,
अखेर वाद नको म्हनुन तिचंच मान्य केल...कारण,
तिच्या हातात शब्दांची तलवार..., प्रत्येक गोष्टीत कारणं काढून ती, मला खालिपणा दाखवू शकते.
*म्हणून घुसमट होतेय माझी..*
कोण म्हणतं दोन वेळेच जेवण, अंगभर कपडा, आणि नवऱ्याचं प्रेम पुरेसं असत एका स्त्री ला...
मला विचारा, सगळं मिळत असूनही, तिने मला माझ्या जन्मदात्यानं पासून वेगळं केल...
*तेव्हा घुसमट होतेय माझी....*
तिला पाहता क्षणी वाटलं होत, माझ्या परिवाराला सांभाळून घेईल...
पण, मला जेव्हा पासून समजल, माझ्या परिवाराला तिने अजूनही आपला परिवार मानलंच नाही *तेव्हा घुसमट होते माझी...*
तिला खूप आवड तिच्या माहेरची... मग माझ्या माहेरच काय...??
बायको मुलांसाठी मी गेलोना तिच्या माहेरच्या गावी...
मी बायकोचा बैल नाही... पण रोजचे होणारे घरातले वाद बघवतही नाही...
*म्हणून घुसमट होतेय माझी....*
मी कोणालाच बोलत नाही माझ्या भावना, मला काय वाटतंय... कोण विचारतही नाही...!!
सगळ्यांना वाटतंय मी सूट दिली...पण तसं नाही...
माझे संस्कार होतेते जे एका स्त्री पासून तीच स्वातंत्र्य हिरावून घेऊ नको, असच सांगत होते, पण संस्कार तर तिच्यावर पण आहेत ना...? तिला तिच्या भावाने आईवडिलांचा सांभाळ केलेला हवा...मग तिची माझ्याकडून वेगळी अपेक्षा का...?? *म्हणून घुसमट होतेय माझी...*
सगळे चांगले आहेत... खूपदा विचार केला जाऊ आणि सासर च्या सगळ्यांना सांगू, बघा... मला तुमच्या इथे नाही माझ्या आईवडिलांच्या इथे राहायचं आहे.
तुमच्या मुलीला सांगा, ते घर खरं तीच आहे, त्या घरातच तिला लग्न करून आणलं होत ना, मग निर्णय का बदलला नंतर, पण पुन्हा बायको बद्दल तक्रार करतोय हे बोललं जाईल. वाद वाढतील आणि बळजबरी तिला नेलं तरी सुधारणा होतील का..?? म्हणून शांत राहणं योग्य समजतो...
*म्हणून घुसमट होतेय माझी...*
मान्य आहे मला मी पण खूप चुका केल्या असतील....चुका सगळेच करतात... पण आपल्या पाठीमागे प्रत्येकाला एक खम्भीर भक्कम हाथ हवा असतो...जेव्हा तो हाथ नसतो माझ्या मागे....
*तेव्हा घुसमट होते माझी....*
माझा स्वभाव आणि तिचा स्वभाव खूप वेगळा... एकही गोष्ट जुळत नाही आमची... तरी संसार करतोय आम्ही...
ती स्वयंपाक करते.. त्यात तिच्या आवडीचं सगळं असत.. पण माझ्या आवडीचं काय...?? मी बोलुनही ती नाही बनवत असेल काही, तर.... *तेव्हा घुसमट होते माझी...*
थोडाही उंच आवाज झाला माझा कि, तिचा तांडव सुरु होतो आणि माझ्या सगळ्या चुका (ज्या झाल्या असतील किंवा नसतील ही.... पण तिच्या मते त्या झाल्या असतील) ती उकरून काढते. त्या वेळी मी एकटा पडतो...पूर्ण परिवार असताना माझा मी एकटा तिच्या प्रश्नांची उत्तर देत असतो. *तेव्हा घुसमट होते माझी...*
तिला आमच्या मुलांच्या सांभाळासाठी तिचे आईवडील योग्य वाटतात, पण मला माझ्या मुलांना माझ्या घरी खेळताना पाहून समाधानि व्हायचं आहे....त्याच काय... ??
*म्हणून घुसमट होतेय माझी...*
माझ्या आईवडिलांना नको का मी न्याय द्यायला. अखेर माझी इतकी घुसमट होत आहे, तर त्यांची ही होतच असेल कि...!! त्यांना वाटतंच असेल ना आपला मुलगा बायको आली म्हणून बदलला... पण नाही..., मी, बदललो नाही, काही गोष्टी विचारात घेतल्या, आणि शांत झालो कायमचा.
*म्हणून घुसमट होतेय माझी...*
आयुष्यभर कष्ट केलेल्या माझ्या आईवडिलांना आता कुठे थोडा विसावा मिळत आहे, त्यात ही अशी रोजची कटकट नको म्हणून दूर गेलो त्यांच्यापासून...
*म्हणून घुसमट होतेय माझी...*
खुपदा बोलावंसं वाटलं कि मला तुमची गरज आहे... माझ्या मागे तुम्ही आहातच, पण प्रत्यक्षात मला हवे आहात. पण, कितीही विचार केला तरी नाही बोलू शकत त्यांना काही मी... कदाचित ते म्हणतील, आता का बोलत आहेस हे सगळं आधी सुचलं नाही का...??
*म्हणून घुसमट होतेय माझी....*
खरंतर मला ज्या वेळी जे योग्य वाटलं तेच करत गेलो मी, पण आता जेव्हा माझंअसं अस्तित्व सगळंच तिच्यात समावत आहे *तेव्हा घुसमट होते माझी....*
ती माझी सुखदुःखाची भागीदार असूनही माझ्या प्रत्येक चुकीला फक्त मीच जबाबदार आहे, हे जेव्हा ती सिद्ध करते आणि आपली जबाबदारी अलगद झटकते *तेव्हा घुसमट होतेय माझी..*
काहीच नको होत मला... आणि पुढेही काही अपेक्षा नाही आता... फक्त ति समजली असती मला आपलं, तरी खूप होत माझ्यासाठी, पण.. ती अजूनही तिच्या सीमा रेषा माझ्या पासून वेगळ्या आखते... *तेव्हा घुसमट होतेय माझी...*
मला जेव्हा ती हवी असते एक अर्धांगिनी, एक मैत्रीण म्हणून तेव्हाही फक्त ती एक मुलगीच असते एका परिवाराची.
तिचे सगळे विषय तिच्यातच गुरफटलले असतात.... *तेव्हा घुसमट होते माझी...*
तिच्या आयुष्यात फक्त मी नावाला आहे तिचा नवरा म्हणून, याची जेव्हा जाणीव होते मला
*तेव्हा घुसमट होते माझी....*
*तेव्हा घुसमट होतेय माझी....*
✍🏻 *©® Amrit Kaur (Virar)*
👍33❤2
जगातील कोणतीही वस्तू कितीही महागडी का असेना...
परंतु देवाने तुम्हाला जी झोप, शांती आणि आनंद दिला आहे त्यापेक्षा कोणतीच गोष्ट मौल्यवान नक्कीच नाही.
💢 Good Night 💢
परंतु देवाने तुम्हाला जी झोप, शांती आणि आनंद दिला आहे त्यापेक्षा कोणतीच गोष्ट मौल्यवान नक्कीच नाही.
💢 Good Night 💢
👍12❤5
✨ Join: @natemanache ✨
════════════════════
स्वार्थी लोकांना माहीत नसतं ते स्वार्थी बनत आहेत. ते असं समजून घेत असतात की, ते छान व्यक्ती आहेत जे स्वतःच्या आनंदाला इतरांच्या आनंदापेक्षा जास्त महत्व देतात. अशा लोकांसोबत जर तुमचे काही नाते असेल तर ते तुमच्यातील आपुलकीचा आणि आनंदाचा अर्क शोषून घेते असतात.
════════════════════
════════════════════
स्वार्थी लोकांना माहीत नसतं ते स्वार्थी बनत आहेत. ते असं समजून घेत असतात की, ते छान व्यक्ती आहेत जे स्वतःच्या आनंदाला इतरांच्या आनंदापेक्षा जास्त महत्व देतात. अशा लोकांसोबत जर तुमचे काही नाते असेल तर ते तुमच्यातील आपुलकीचा आणि आनंदाचा अर्क शोषून घेते असतात.
════════════════════
👌11👍7❤1