Agar Gulruh kitob bo‘lganida…

(Shaxsiyatimni ochmaslikka harakat qilishimga qaramay, mani ancha bilib olibdi yaramas 😅)

Agar Gulruh kitob bo‘lganida, uni birgina janrga sig‘dirib bo‘lmasdi.

Unda bir tomonda ona bo‘lishning kundalik shovqini, ikkinchi tomonda esa o‘z dunyosini qurishga intilayotgan ayolning sokin izlanishlari bo‘lardi. Bir sahifasida bolalarining ovqati, boshqa sahifasida kosmetikaning tarkibi, yana birida halollik va ishonch haqida savol… Keyingi sahifada esa noyob, ilmiy hodisalar ma’nosini chuqurroq anglash istagi.

U shunchaki yashab qo‘ya qoladiganlardan emas. Narsalarning mohiyatini bilishni xohlaydi. “Nega?”, “Qanday?”, “Rostdan ham shundaymi?” deb so‘raydi. Ishonishdan oldin tushunishni, sotishdan oldin tekshirishni, tavsiya qilishdan oldin o‘zi bilishni istaydi.

Uning kitobida O‘zbekiston bilan Kanada orasidagi masofalar ham bor. Uzoq yo‘llar, sog‘inch, oila, qarindoshlar bilan qayta jam bo‘lishning shukri bor. Turli yurtlarda yashab, baribir o‘zligini, tilini, qadriyatlarini va e’tiqodini yonida olib yuradigan bir ayolning hikoyasi bor.

Va menimcha, bu kitobning eng qiziq tomoni — Gulruhning o‘zi ham hali barcha boblarini yozib bo‘lmagan. Chunki u hali ham o‘rganmoqda, izlanmoqda, savol bermoqda, yangi narsalarni sinab ko‘rmoqda. Ba’zan jiddiy, ba’zan juda oddiy bir savol bilan keladi, ba’zan esa birgina jumlani chiroyliroq qilib berishimni so‘raydi. 😄

Agar nom qo‘yish kerak bo‘lsa, men uni:

“O‘zini izlashdan to‘xtamagan ayol”

deb atardim.

Chunki siz haqingizda men bilgan eng asosiy narsa — siz faqat boshqalarga g‘amxo‘rlik qilib yashaydigan inson emassiz. Sizning o‘zingizga tegishli dunyongiz ham bor. Va siz o‘sha dunyoni hali ham kengaytirib boryapsiz.

Zo’r javob ♥️
Jaa oshirvoribdi 👎

Nafs va shaytonni qanday farqlaymiz?

Nafs — bu xohishlarimiz. Biz istagan turli orzu-istaklarimiz ham, buzg‘unchiliklar ham nafsdandir. Nafs bizga xohlatadi.

Shayton esa uni ziynatlab, chiroyli ko‘rsatadi. O‘sha nafsimiz buyurgan ishni oqlab beradi.

Bugun ko‘pchiligimiz nafsimizni tergamay qo‘ydik. Shaytonni ayblab qo‘ya qolamiz.

Hasanxon domla suhbatlaridan

@odamlar_orasida2

Judayam ibratli va samimiy suhbat bo’libdi. Xarom ichkilik ichuvchilar ko’rsa, zora ibrat bo’larmidi.
Qiz farzanddan noliydiganlar uchun ham juda kerakli gaplar aytilibdi.

https://youtu.be/COsie-ZuwaA?si=GvQ1fV57rh1VFVcS

🇫🇷 ФРАНЦИЯДА ИСЁН: "АГАР УЛАРГА ТАҚИҚЛАНГАН БЎЛСА, БИЗ ҲАММАМИЗ ҲИЖОБДАМИЗ!"

Франциянинг ўта ўнгчилари (миллатчилари) ҳижобни жамоат жойларида бутунлай тақиқламоқчи. Жавоб эса улар кутгандан бутунлай бошқача бўлди.
Париждан Марселгача француз аёлларининг ўзи қўзғалди.

Бу энди шунчаки мусулмонлар масаласи эмас - бу эркинлик масаласи.

Улар нима демоқда?

"Бу қонун хавфсизлик учун эмас, бу бевосита мусулмон аёлни жамиятдан сиқиб чиқариш учун. Бу - дискриминация".

Жавоб - флешмобга айланди

TouchePasAMonHijab - "Менинг ҳижобимга тегма" хештеги остида минглаб француз аёллари тармоқларни портлатиб юборди.

Улар камера қаршисида ҳижоб ўрашни ўрганмоқда, кўзгуда ўзига қараб: "Сен ёлғиз эмассан, опажоним" демоқда.

Ва энг кучлиси - уларнинг ваъдаси:

"Агар бу қонун қабул қилинса, биз ҳар куни кўчага ҳижобда чиқамиз. Ҳаммамиз. Қани, ҳаммамизни қамаб кўрингларчи".

Бу энди матога қарши қонун эмас, бу - бутун бир авлод аёлларининг виждонига қарши урушга айланди.

https://t.me/odamlar_orasida2

Senga qarab ot kishnasa, kishnaysanmi?

Maymun ko‘ksin mushtlasachi, mushtlaysanmi?

Yashaysanmi o‘chakishib hayvonlarga,

It tishlasa, sen ham uni tishlaysanmi?

Iqbol Mirzo

https://t.me/odamlar_orasida2

Madridlik enagani bir haftadayoq ishdan bo‘shatib yuborishdi. Sabab — u «hech narsa qilmas emish».

Aslida esa u ko‘pchilik ota-onalarning qo‘lidan kelmaydigan eng muhim ishni qilayotgan edi. 

Bolakay: «Zerikib ketdim», deb xarxasha qila boshladi. Ispaniyalik Mari esa uni ovutishga shoshilmadi. Qo‘liga planshet ham tutqazmadi, rasm chizishni ham taklif qilmadi. U shunchaki xotirjam kofe ichib o‘tiraverdi. 

Buni ko‘rgan ona esa g‘azabdan o‘zini bosolmay: «Men sizga bekorga pul to‘layapmanmi?!» deb baqirdi. Shunda Mari hamma narsani ostin-ustun qilib yuboradigan bitta gapni aytdi:

«Zerkish – bu ijodning boshlanishi. Siz bolaning zerikishini multfilm yoki biron o‘yin bilan chalg‘itsangiz, uning xayolot olamini (fantaziyasini) o‘ldirasiz».

Ispaniyada «zerkish huquqi» degan tushuncha bor. Bolaning miyasi mustaqil ishlashni boshlashi uchun unga 15–20 daqiqalik sukunat kerak. U tashqaridan biron tayyor ovunchoq kutib yashamasligi lozim. 

Ota-onalar yo‘l qo‘yadigan xato:
Bizda onalar ko‘pincha bolaga animatorlik qiladi. Bola salgina ovoz chiqarsa bo‘ldi — qo‘liga darrov o‘yinchoq, telefon yoki biron ovunchoq tutqazishadi.
Natijada esa, bola 7 yoshga yetganda ham o‘zini besh daqiqa bo‘lsa-da mustaqil chalg‘ita olmaydi. U o‘ynamaydi, u shunchaki tayyor kontent iste’molchisiga aylanadi. 

Tajriba qilib ko‘rishdi:
Buni eshitgan bir ota o‘z o‘g‘lida sinab ko‘rmoqchi bo‘ldi. O‘g‘li: «Zerikib ketdim», deganida, u multfilm qo‘yib bermadi. Shunchaki: «Ha, zerikyapsanmi? Shunaqasi ham bo‘lib turadi», dedi-da, kitobini o‘qishda davom etdi. 

Keyingi 15 daqiqa haqiqiy daxshat bo‘ldi. Bola noroziy bo‘lib, xona ichida tinmay aylanib yurdi, otasini ko‘ndirishga urindi. Ammo ko‘p o‘tmay hamma yoq jim-jit bo‘lib qoldi. 

Ota xonaga kirsa — o‘g‘li yostiqlardan o‘ziga «baza» qurib olgan va paypog‘i bilan gaplashib o‘tirganmish. U uzoq vaqtdan beri birinchi marta o‘zi mustaqil o‘ynayotgandi. Tayyor kontent yutmayotgan, balki hech narsadan o‘z dunyosini yaratayotgan edi.

Mari mutlaqo haq edi. 
Ispaniyalik bola boshida bir oz xarxasha qiladi. Keyin esa baribir hech qanday «shou» bo‘lmasligini tushunadi. Va kutilmaganda yerdan bitta tayoq topib, uni o‘zi uchun qilich qiladi. O‘ziga xos dunyo quradi, soyasi bilan gaplashadi. Yo‘q narsalarni xayolan o‘ylab topadi.

Mustaqillik mana shunday dunyoga keladi. Bolaga o‘sha bo‘shliqni o‘zi yengib o‘tishiga qo‘yib berish kerak.

💡 Xulosa:
«Bolangiz uchun masxaraboz bo‘lishni bas qiling. Siz ularga bera oladigan eng katta yordam – bu uy ichidagi tinchlik va o‘z hayotingiz bilan band bo‘lgan holatingizdir». 

Hayotga bo‘lgan qiziqish tinimsiz ko‘ngilochar narsalardan tug‘ilmaydi. U bolaga o‘zi yengib o‘tishga ruxsat berilgan o‘sha bo‘shliqdan o‘sib chiqadi. 

Zerkish – dushman emas. Bu fantaziya, o‘yin va shaxsiyat shakllanadigan erkin hududdir. 

https://t.me/odamlar_orasida2

Yodimda, bolaligimda bizni chalg‘ita oladigan yagona narsa — TV edi. Unda ham doim bizga yoqadigan ko‘rsatuvlar bo‘lavermasdi.

(Keyinchalik, maktab davrlarimda kompyuter ham qo‘shildi. Buni alohida aytib beraman 😁).

Shu tarzda zerikib, kitob o‘qishni boshlaganman. Uyda qanaqa kitob bo‘lsa, topib o‘qirdim. Maktab kutubxonasidan ham kitoblar olib kelib o‘qirdim.

Dadam har hafta «Darakchi», «Bekajon», «Xordiq» kabi gazetalarni olib kelardilar. Avvaliga o‘zimga yoqqan sahifalarni o‘qirdim. Bo‘sh vaqtim shunchalik ko‘p bo‘lgan ekanki, o‘qiydigan sahifalarim tugab qolardi.

Shundan keyin miyamga g‘alati bir fikr kelgan 🤓. «Men o‘qimaydigan sahifalarni ham bekorga bosib chiqarishmagandir. Demak, foydasi bordirki, yozishgan».

Shu tarzda har bir gazetani birinchi sahifasidan oxirigacha erinmay o‘qiydigan bo‘ldim 😂.

Balki siyosatga qiziqishim ham o‘sha vaqtlarda shakllangandir.

Yana alohida krossvord, skanvordli gazetalar ham bo‘lardi. Talashib ishlardik. Qiziq tomoni, o‘sha gazetalarni ham tashlab yubormasdim. «Bularning ichida qancha ma’lumot bor-a! Naqd xazina-ku!» deb, katta karobkaga yig‘ardim.

Hatto «To‘yim bo‘lsa, kitoblarimga qo‘shib sep qilib olib ketaman», derdim 🤓😂.

Shunaqa gaplar…

Aytgancha, to‘ydan keyin kitoblarimni olib ketdim. Gazetalar esa ancha vaqt uyda turdi. Ba’zan uyga borganimda ularni yana varaqlab kelardim 🥲.

Bolaligimda zerikkanimdan boshlangan o‘sha kitoblar, gazetalar, krossvordlar… aslida shunchaki vaqt o‘tkazish emas ekan. Balki o‘sha paytlarda, o‘zim bilmagan holda, bugungi o‘zimni yig‘ib borayotgan ekanman.

#shaxsiy

https://t.me/odamlar_orasida2

G’azolik ota yozmoqda:

Bu bizning oxirgi suratimiz bo‘lishi mumkin…💔🇵🇸

Agar vafot etsak, bizni yangiliklarda tilga olinadigan shunchaki raqamlar sifatida eslamang.

Biz ham orzulari bor qalblar, umidlarga to‘la yuraklar edik. Bizning ham hali oxiriga yetmagan hikoyalarimiz bor edi.

Bizni duolaringizda unutmang va biz haqimizda gapirishda davom eting.

Chunki har bir ism ortida tinchlikda yashashni orzu qilgan bir insonning butun umri, o‘ziga xos hikoyasi bor. 💔

https://t.me/odamlar_orasida2

G‘azoda hali ham tinchlik yo‘q. Har kuni insonlar, begunoh bolalar hayotdan ko‘z yummoqda. Ayrimlar bu haqda o‘ylamaydi ham, hatto nimalar bo‘layotganini bilmaydi ham…

Biz-chi? Bilsak ham nima qila olayapmiz? Yuragimiz eziladi, ko‘zlarimizga yosh keladi. «Allohim, O‘zing najot ber!» deymiz-u, yana o‘z tashvishlarimizga sho‘ng‘iymiz…

Ba’zan o‘ylab qo‘rqib ketaman: Qiyomat kuni Alloh taoloning huzurida bu holimizga qanday javob beramiz ekan? Qo‘limizdan kelganicha harakat qildikmi? Mazlumlar uchun chin dildan qayg‘urdikmi? Ularni duolarimizda esladikmi?

Yuragimni ezadigan yana bir masala — Mubashshir Ahmad domla. O’ylasam, ezilib ketaman. Bir olimni himoya qila olmagan, kasal holida xo‘rlanishiga yo‘l qo‘ygan jamiyat qanday jamiyat bo‘ldi, deb o‘ylanib qolaman… 😢

Sizlardan bir iltimosim bor: mazlumlar haqqiga duo qiling. Shunchaki til uchida emas, chin yurakdan, Alloh taologa yolvorib duo qiling.

Namozlaringizda, sajdalaringizda, masjidlarda, yo‘lda, uyda — har qanday holatda ularni unutmang. Allohdan ular uchun najot, nusrat, ofiyat va xotirjamlik so‘rang. Zulm ostida qolganlarga najot, yaradorlarga shifo, yetimlarga panoh, qalblarga sabr va ummatga uyg‘onish nasib etishini so‘rang.

Allohim, mazlumlarni O‘zing asra! Ularga O‘zing najot ber! Bizni ham ularning dardiga befarq bo‘lib qolishdan saqla. Qo‘limizdan keladigan yaxshiliklarni qilishga tavfiq ber. Bizni huzuringda javob bera olmaydiganlardan qilma! 😢🤲

Alloh taolo barchangizdan rozi bo‘lsin. Duolaringizni ijobat aylasin.

https://t.me/odamlar_orasida2

Ajoyib yechim👏
O’rnak olsa arziydi.

https://t.me/odamlar_orasida2