Алладан қорған сұрау дұғасы:

Уа, Алла тағалам, мені уайым жеуден, қайғы-қасіреттен, дәрменсіздіктен, жалқаулықтан, қорқақтықтан, сараңдықтан, қарызға белшеден батудан және адамдардың зорлық-зомбылығынан сақтай көр!

Оқылуы :
Аллааһуммә иннии а‘уузу бикә минәл-һәмми уәл-хазән, уә а‘уузу бикә минәл-‘ажзи уәл-кәсәл, уә а‘уузу бикә минәл-жубни уәл-бухл, уә а‘уузу бикә мин ғалабатид-дәйни уә қаһрир-рижәәл (3 рет).

#дұға

Лұқпан хакім:
“Екі дүниеде де пайдасы тиетін бір сөз айтайын. Адам сегіз нәрсеге мән беру керек. Олар: – төрт уақытта төрт нәрсені: намазда – көңілді, халық арасында – тілді, жеп-ішуде – тамақты, біреудің үйіне барғанда – көзді қорға; – екі нәрсені: Алланың ұлылығы мен өлетініңді ұмытпа; – екі нәрсені: біреуге істеген жақсылығыңды, басқаның өзіңе істеген жамандығын ұмыт.” - деген екен.

#өсиет

Уа, мәңгі Тірі әрі күллі жаратылысты Меңгеріп тұрған Алла! Шексіз мейіріміңе сүйене отырып, бір Өзіңнен жәрдем сұраймын. Менің барлық ісімді оңынан жарылқай көр әрі мені қас-қағым сәтке болса да нәпсіммен оңаша қалдыра көрме!

Оқылуы: Я, Хайю! Я, Қайюуум! Бирахмәтикә әстәғиису аслих лии шә'нии кулләһу уә ләә тәкилнии иләә нәфсии тарфәтә ‘айн.

#дұға

Лұқпан хакімнің баласына айтқан өсиетінен :

Балам, бос уайымға салына берме. Жүректі ондай нәрседен босат. Ашкөздіктен сақтан, тағдырға риза болғын. Алланың саған берген нығметіне қанағат ет. Міне, осылайша өмір салтың айқын, көңілің жай, өмірің жарқын болады. Дүниенің байлығы сенің қолыңда болсын десең, адамдардың қолындағы дүниеге көз алартпа. Өйткені пайғамбарлар мен сыддықтар осындай қасиеті арқылы жоғары дәрежеге жетті.

#өсиет

“Алтау ала болса, ауыздағы кетеді. Төртеу түгел болса, төбедегі келеді” деген мақалдың мағынасы не?

#пікір

“Аллаһ елшісі (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын): «Мүміндер бір - біріне сүйіспеншілік, мейірімділік және жанашырлық танытуда біртұтас дене тәрізді.  (Адамның) бір жері ауырса, ұйқысы қашып, ыстығы көтеріліп, бүкіл денесі ауырған жерінің мұңына ортақтасады», – деп айтты» – делінген.

(Бухари)

Палестинадағы қынадай қырылып, қатты қиналып жатқан мұсылман бауырларымыз үшін дұғада болайық, бауырлар.

#дұға

Бір әңгіме үстінде ұстазымыз : “ мақалдағы алтау - иманның (сенімнің) алты шарты:
1) Аллаға иман.
2) Періштелерге иман.
3) Пайғамбарларға иман.
4) Кітаптарға иман.
5) Тағдырға иман.
6) Ақірет күніне иман. Сол алтаудың біреуі кем болса, ауыздағы иман кетеді. Ал төртеу деген 1) иман келтіруден кейінгі парыздар :
2) Намаз;
3) Ораза;
4) Зекет;
5) Қажылық. Төртеу түгел болса, Алла сұрағаныңды береді - деген мағынада” деп түсіндірген еді.

#өсиет

Аллаһ елшісі (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын):

“ Мұсылманның діндегі кемелдігінің белгісі – өзіне қатысы жоқ нәрселерден бойын аулақ ұстауы*.

*(Яғни, кәміл мұсылман – өзіне қатысы жоқ барлық іс-әрекет-терден (ой, сезім, сөз) бойын аулақ салған адам.” деген.

(Тирмизи)

#хадис

Біздің бар мәселеміз алтын ортасын ұстай алмауда болып тұр. Біреу езіп әйел энергиясымен бір жақты кетеді. Біреу кіжініп, тістеніп тек мықты бол дейді. Нәзіктік пен қайсарлық сияқты бір-біріне қарамай қайшы қасиеттерді орнымен қолдануды үйрететіндер аз. Әр адамның бойында жасырылған, оянбаған, бұғып қалған әлсіз, мықты тұстарымыз бар. Орнымен жұмсай білсек бізден әдемі адам жоқ.

“Өзімді таба алмай жүрмін. Не нәрсемен айналыссам болады?” деген сұраққа әрдайым әр түрлі жауап беруге тырысамын.

Бұрын Құрманғазы ұстазымыз дәріс барысында: “Кейде Алла бізге анамыз арқылы, кейде әкеміз арқылы сөйлейді” деп айтқан еді.

Сол насихат әзірге дейін есімнен кетпейді.

Әртүрлі тәжірибе жасап, сан түрлі амалмен шапқылап жүргенде ең маңызды болған осы бір нәрсені ұмытып жатамыз.

Соңғы рет анаңмен, әкеңмен қашан сырластың? Саған айтқан соңғы насихаты қандай еді? Олардың сөзін елемей жүргенде кейін өкінбесімізге кім кепіл?

Бірақ, менің ойымша, махаббаттан басқа нәрсеге сүйеніп құрылған некенің ағысы баянды, ғұмыры ұзақ болады.

Менде жан тыныштығы бірінші орында екен. Кәсіпте өсуің де, отбасың да, тұлға ретінде дамуың да жан тыныштығынсыз түкке татымайды.

Я хочу хоть с одним человеком обо всем говорить как с собой.

Федор Достоевский

"Нұрғиса Тілендиевтің керемет әні ғой, адамның бүкіл өмірі, тағдыры, фәни мен бақи арасындағы бес күндік жалғанның болмысы жатыр. Өкініш, үзілген үміттер, шыңырауға құлаған армандар..."

«Сезсең ғой қалай сағындым өзіңді,
Білсең ғой қалай іздедім...»

Осы әнді тыңдап жүргеніме біраз уақыт болды. Ұйықтарда, жолда, үй жинарда... Тіпті осы әнді ұзағырақ тыңдау үшін автобусқа әдейі отырып жүрдім...

Менің күллі жастығым осы әнде қалды ғой... Соңғы кездерде ештеңеге селт етпей кеткен көңілім де аспанның күйін кешіп жүрген сияқты... Тіпті, әлдеқашан ұмыттым деген жанның парақшасына кіріп, суреттерін ақтарып шықтым... Білмеймін, оны да іздемеген сияқтымын... Ешкімді іздемеген сияқтымын... Ештеңені іздемеген сияқтымын... Жәй ғана жүрегім ауырады... Әлде, жаным ауырды ма?.. Неге бәрі тез өтіп кетті? Неге? Өте тез... Бағалап, сезініп үлгермедік... Бұдан кейін сол бейкүнә сезімді ешқашан кешпейтініңді ойлаған сәттен бастап, тәніңді ғана сүйретіп, босқа жүргеніңді сезінесің... Бізді уақыт неге сонша жеккөрді? Біздің жазығымыз – сезімге адалығымыз да ма? Ойға адалдығымыз ба? Ендігі өкініш ештеңені қайтармайтынын түсінесің ғой. Бізде таңдау болмағанын да түсінесің... Бірақ...

Кейде, басым ауырса – ұзағырақ ауырса екен деймін... Кейде, жолда келе жатып көзімді жұмып ұзағырақ жүремін... Кейде, далада тоңғанымша отырамын... Өзімді, тәнімнің бар екенін, адам екенімді сезінгім келеді... Өзімнің өмір сүріп жүргенімді сезінгім келеді... Өзімді белгісіз бір күйге дайындаймын... Бірақ, бұның бәрі не сезім екенін өзім де анық білмеймін...

Бәрінің бір күні бітеріне сену – үнсіз ғана тірлігіңді жасай беруіңе де себеп болады деп ешқашан ойламаппын. Бір кездері осы сезімге үйреніп кетуден қорқушы едім. Ақыры солай болған сияқты... Өйткені, біздің өткенімізді бір сөзбен өлшеу керек болса, оның аты – «ө к і н і ш...»

Тіпті, өткеніміз – бір әннің ғана мазмұнында қалып қояды деп ойладық па? Түсінесің... Сағынғаныңды. Өткізіп алғаныңды... Еске алғың келмейтін кезіңнің өзі – сенің тұтас бір жастық шағыңның бөлшегі екенін сезінесің... Ең қиыны сол ғой. Бізге уақыт мұрсат бермеді. Ойды ертерек жолдас қылдық та, бәрінен жеңілдік...

Сонда қалай болғаны?..

Қалған ғұмыр – Құдайды тану жолына әлдеқашан есептелініп қойған ғой. Ендігі ө к і н і ш бұл дүниеде болмасы анық...

Кеше бір құрбыммен сөйлесіп отырып: «Уақыт бәрінен өтеді ғой... Бірақ, бізден тым ерте өтіп кеткен сияқты...»-десем. Ол жымияды: «Иә, жер бетінде әдемі әрі ақылды адамдар көп. Біз тым болмаса, соның екі-үшеуіне ғашық бола алмадық. Бір ғұмырға бәрібір бір адамды азсынасың. Өзгелерге де біздің сезіміміз керек еді ғой. Бірақ, жастық шағымыз өтіп кетті. Қазір бәрііне кеш. Өйткені, бізді ақыл басқарып кетті. Нашар...»-деп... Жымидық...:)

Иә.. Біз өткенімізді енді біреулердің жанарынан ғана байқай аламыз... Біз өткенімізді таксист қосып қойған әуеннен ғана ести аламыз... Біз өткенімізді шаңын сүртіп отырған альбомымыздың ішінен ғана көре аламыз... Біз өткенімізді...

А.Табаракқызы. 2019 ж

өткенде Төребек ағайдың подкастын көріп отырғам, ол кісінің «Алла разылығы үшін өмір сүру» деген концепциясы басқаларға қарағанда өзгерек. әдетте, «мына ауқатты маған күш-қуат берсін. сосын сол күшіммен Аллаға құлшылық етейін» деген ниетпен жесек, осы – Алла разылығы үшін өмір сүру, – деп түсінетін ек.
Ал Төрекеңе салсаң, мынаны мынау үшін істеймін, сөйтіп Ол маған разы болады(уже шешім қабылдау боп кетеді) деп бас қатырмай, жай ғана не істесең де, Алла разы болсын деген ниет болуы керек дейді. былай қарасаң шынымен рахат, ми ашытпайсың. ал былай қарасаң қиын, себебі түсініксіз.
бұл сөздерін қорыта алмай біраз ойландым. сөйтіп жүріп дәл қазіргі сәтім үшін о кісінің концепциясын тәпсірлегендей болдым:
— негізі «Алла менен разы болса екен» деген оймен өмір сүргенде, адам күнә жасағысы келмейді екен ғой. бар құпия осы ғана. адамнын әр сәті таңдаудан тұрады. Аллаға жағымды істі таңдаған сайын Оны разы қылу шансы арта береді. дәл осылай не істесең де, адалға жақынырақ, арамнан алысырақ болуға тырысып жүре беру керек екен ғой.