Qarz

Эго — bu umuman mavjud boʻlmagan narsalar haqidagi soxta tasavvurlardir.
Ruh — bu va'da bera oladigan haqiqiy markazdir.
​Bu markaz doimiy va davomli ogohlik (xushyorlik) orqali yaratiladi.
Biror ish qilayotganingizda, oʻtirganingizda yoki uyquga ketayotganingizda, uyqu sizga qanday yaqinlashayotganini va unda qanday choʻkayotganingizni anglab turing. Har bir lahzada ogoh boʻlishga harakat qiling, shunda ichingizda markaz tugʻilayotganini, barchasi kristallashib, bir nuqtaga jamlana boshlaganini his qilasiz. Endi har bir narsa shu markaz bilan bogʻliq.
​Biz markazdan mahrummiz. Ba'zan oʻzimizni markazlashgan his qilamiz, lekin bu faqat vaziyatning oʻzi bizni ogoh boʻlishga majbur qilgan daqiqalardadir. Agar toʻsatdan xavfli vaziyat yuzaga kelsa, ichingizda markazni his qila boshlaysiz, chunki xavf ostida odam xushyor tortadi. Agar kimsadir sizni oʻldirmoqchi boʻlsa, oʻsha lahzada xayol surolmaysiz, gʻaflatda qololmaysiz. Barcha energiyangiz markazga yigʻiladi va bu lahza mustahkam markazga ega boʻladi. Siz oʻtmishga ham, kelajakka ham ketolmaysiz — shu lahzaning oʻzi butun borligʻingizga aylanadi. Oʻshanda siz faqat qotilni emas, balki oʻzingizni — oʻldirilayotgan insonni ham anglaysiz.
​Shu nozik daqiqada ichingizdagi markazni his qila boshlaysiz. Xavfli oʻyinlar odamni pinhona jalb qilishining sababi ham shunda. Gurishankar, ya'ni Everest choʻqqisini zabt etuvchilardan soʻrang. Hillari ilk bor bu choʻqqiga koʻtarilganda, u toʻsatdan ichki markazni his qilgani shubhasiz. Kimdir birinchi marta Oyga uchganida ham toʻsatdan shu markazlilik tuygʻusi paydo boʻlgan. Xavf-xatar insonni aynan shu sababli maftun etadi. Mashina haydayapsiz va tezlikni tobora oshirib borayapsiz, oxiri tezlik xavfli tus oladi... Oʻsha daqiqalarda fikrlay olmaysiz, oʻylar yoʻqoladi. Xayol surolmaysiz, tasavvur qilolmaysiz — hozirgi daqiqa birdan real va mustahkam boʻlib qoladi. Toʻsatdan oʻlim roʻy berishi mumkin boʻlgan bunday xavfli daqiqalarda siz ichingizdagi markazni beixtiyor anglab yetasiz. Xavf-xatarlar insonni jalb etishining yagona sababi — unda ba'zan markazni his qilish imkoni borligidadir.
​Nitsshe ba'zan urush davom etishi kerak, chunki faqat urush paytidagina Ruhni va markazni his qilish mumkin, zora urush — bu xavf-xatar, der edi. Oʻlim reallikka aylanganda, hayot yanada shiddatli tus oladi. Oʻlim yaqinlashganda hayot teranlashadi va siz markazlashasiz. Lekin oʻzingizni anglagan har qanday lahzada ham markazlashuv sodir boʻladi. Farqi shundaki, agar u tashqi vaziyat tufayli yuzaga kelsa, vaziyat oʻtishi bilan yoʻqolib qoladi.
​Markaz faqat vaziyatlar tufayli tugʻilmasligi, balki ichki boʻlishi kerak. Shuning uchun kundalik faoliyatingizda ham ogoh boʻlishga harakat qiling. Kursida oʻtirganingizda, oʻtirgan insonning oʻzini anglashga urining. Nafaqat kursini, xonani yoki atrofdagilarni, balki oʻtirgan Zotni anglang. Koʻzlaringizni yumping va oʻzingizni his qiling, teranroq shoʻngʻib, oʻz borligʻingizni tuying.
​Xerl Dzen Ustozidan saboq olardi. U kamondan otish san'atini uch yil davomida oʻrgandi. Ustoz esa unga tinmay shunday derdi:
«Yaxshi. Qilayotgan barcha ishing yaxshi, lekin bu yetarli emas».
Xerlning oʻzi mohir merganga aylandi. U nishonni yuz foiz aniqlik bilan urardi, shunga qaramay Ustoz takrorlardi:
«Siz zoʻr otasiz, lekin bu yetarli emas».
​«Yetarli emas... lekin axir men har doim nishonga tegizyapman-ku! — derdi Xerl. — Yana nimani kutyapsiz? Bundan ham yaxshiroq qanday otishim mumkin? Agar har safar nishonga tekazayotgan boʻlsam, yana nimani kutish mumkin?»
​Aytishlaricha, Dzen Ustozi unga shunday javob bergan:
«Meni kamondan otish va seni nishonlaring qiziqtirmaydi, meni sening oʻzing qiziqtirasan. Sen ajoyib texnikga aylanding. Lekin oʻqlaring kamonni tark etayotganda oʻzingni anglamaysan, shu sababli barchasi bekorga. Nishonga yetib borib, toʻgʻri tekkan oʻqlar meni zarracha qiziqtirmaydi. Meni sening oʻzing qiziqtirasan. Oʻq nishonga qaratilganida, sening shuur-angloving ham ichki nishonga qaratilgan boʻlishi kerak...

​Hatto tashqi nishonni oʻtkazib yuborsang ham buning farqi yoʻq, lekin ichki nishon boy berilmasligi lozim, sen esa uni boy beryapsan. Sen ijro texnikasini mukammallashtirding, lekin sen shunchaki taqlid qilyapsan».
​— Osho ~
Bhagavan Shri Rajnish ("Boqiyat alximiyasi"
@Paruk_Pilo

​1. Dunyoqarash va Shaxsiy Hayot
​"Yevropacha"(Yevropiskiy) yigitlar qanday bo'ladi.
​Individualizm: Ular o'z hayotiy yo'llarini ota-onasi yoki mahalla bosimi ostida emas, balki shaxsiy xohishlaridan kelib chiqib tanlaydi. "Odamlar nima deydi?" degan tushuncha ular uchun birinchi o'rinda turmaydi.
​Shaxsiy chegara: Ular nafaqat o'zlarining, balki boshqalarning ham shaxsiy hududini va vaqtini hurmat qilishadi.
​Karyera va O'sish: Faqat pul topish emas, balki o'z ustida ishlash, til o'rganish va dunyo kezish ular uchun ustuvor vazifa.
​2. Munosabatlar va Oila
​Munosabatlarda bunday yigitlar an'anaviy "patriarxal" qarashlardan biroz chekinishadi:
​Teng huquqlilik: Turmush o'rtog'ini shunchaki uy bekasi emas, balki teng huquqli hamkor sifatida ko'rishadi. Ayolining ishlashi, o'qishi va rivojlanishini qo'llab-quvvatlaydi.
​Hissiy intellekt: Tuyg'ularini ifoda etishdan qochishmaydi. Munosabatlardagi muammolarni janjal bilan emas, balki dialog (muloqot) orqali hal qilishga intilishadi.
​Ro'zg'or yumushlari: Uy ishlarini faqat "ayollar ishi" deb hisoblamaydi. Ovqat tayyorlash yoki bolaga qarashda faol ishtirok etishni o'zi uchun kamsitish deb bilmaydi.
​3. Ijtimoiy Hayotdagi Farqlar
​O'zbek jamiyatida bunday yigitlar ko'pincha "madaniyatli" va "zamonaviy" deb qabul qilinadi:

@Paruk_Pilo

Agar siz Xudodan sevgi so'rasangiz, u sizga sevgiga muhtojlarni yuboradi. Biz sevgi olishga harakat qilsak, u bizni berishga o'rgatadi.
Hayotning bizni rozi qilish maqsadi yo'q, aksincha, hayotning o'ziga xos vazifasi bor: bizni egoizmdan xalos qilish.
Va bizga noyob,maxsus o'qitilgan murabbiylar yuboriladi. Bizning xarakterimizni o'zgartirish uchun "Osmondagi maxsus kuchlar" yuboriladi. Ular qarindoshlar va do'stlar shaklida keladi. Ba'zi insonlarda "armiya" ko'proq, ba'zilarida kamroq. Va kimdir bitta "dushman" ga ega, ammo maxsus o'qitilgan. Shunday qilib, siz uni hayotingizdan olib tashlamoqchi bolasiz. Ammo birini olib tashlasangiz, yana ikkitasi keladi. Chunki hayotning tartibi bor.
Biz bu Yerda odam bo'lib tug'ilganmiz, bu demakki siz va men sevgi maktabiga kelganmiz. Va bu yerda bizni turli vaziyat, turli insonlar orqali sinovdan otkazishadi-ki darsimizni tushuna oldikmi deb .
Donishmandlar: "Bir kishi kasal bo'lsa, boshqasi tuzaladi". Siz va men tuzalishimiz kerak. Agar biz sog'lom va uyg'un munosabatlarni istasak, o'zimizni anglash ilmini o'rganishimiz kerak.

@Paruk_Pilo

Tavakkal qilib yashang.

@Paruk_Pilo

Hayotni maqsadi O'YIN

@PARUK_PILO

Ko'pchilik uchun, azobdan xalos bo'lish va hayotni boshlash uchun, avvalo o'zlarini kattalar va aqlli kabi ko'rsatishni to'xtatish, va o'zlarini bola sifatida qabul qilish, keyin esa o'zlarini rivojlantirish zarur.

MONODRAMA
​Dindor bo‘lish juda qiyin, chunki bir vaqtning o‘zida ham tajribachi, ham tajriba obyekti; ham olim, ham tajribaning o‘zi bo‘lish kerak. Ichingizda bo‘linish yo‘q. Siz monodrama o‘ynayapsiz.
​Oddiy dramada ko‘plab aktyorlar o‘ynaydi va rollar taqsimlangan bo‘ladi. Monodramada esa siz yolg‘izsiz. Barcha rollar siz tomonidan ijro etilishi kerak.
​Bir dzen rohibi har kuni ertalab baland ovozda der edi:
— Qayerdasan, Bokuju?
Bu uning o‘z ismi edi. Va u javob berardi:
— Ha, ser? Men shu yerdaman.
Keyin u aytardi:
— Yodda tut, Bokuju, senga yana bir kun berildi. Oqilona bo‘l, ogoh bo‘l, ahmoqlik qilma!
Va javob berardi:
— Ha, ser, qo‘limdan kelganini qilaman.
Vaholanki, undan boshqa hech kim yo‘q edi!
​Uning shogirdlari o‘ylanib qolishdi: u aqldan ozmadimikan? Lekin u shunchaki monodrama o‘ynayotgan edi. Va siz ham xuddi shunday ichki vaziyatdasiz. Siz o‘zingiz gapirasiz, o‘zingiz eshitasiz, o‘zingiz buyruq berasiz, o‘zingiz ularni bajarasiz — bu oson emas, chunki rollar osonlikcha aralashib, chalkashib ketadi. Boshqalarga rahbarlik qilish va o‘zingiz reissyor bo‘lib qolish juda oson. Gar rollar taqsimlangan bo‘lsa, hamma narsa aniq va ravshan. Hech narsa chalkashmaydi — siz o‘z rolingizni o‘ynaysiz, boshqa kimdir o‘z rolingni o‘ynashi kerak. Hamma narsa oddiy; vaziyat ixtiyoriy, sun'iy.
​Siz ikkala rolni ham o‘ynaganingizda esa vaziyat tabiiy, ixtiyoriy emas, sun'iy emas va, albatta, u murakkabroq. Lekin sekin-asta o‘rganib olasiz.
​Osho
@Paruk_Pilo

Oddiy odam — standart odam, olamon odami — har doim mexanikdir. Faqat anglash (onglilik) tufayligina sen o‘z mexanikligingdan yuqoriga ko‘tarilishing mumkin. Va bu — haqiqiy tug'ilishdir, o‘shanda sen ikkinchi marta tug‘ilasan. Ota-onang senga biologik hayot berishgan, ammo ular senga ruhiy tug‘ilishni tuxfa eta olishmagan.
​Ruhiy tug‘ilish ustoz tufayli mumkindir... Ustoz bilan boshqacha bir sayohat boshlanadi. Sen ikkinchi marta tug‘ilasan, sen yangi bir o‘lchamni — ruhiy o‘lchamni kasb etasan. Ustozning barcha mehnati shogirdni o‘zining haqiqiy mohiyatini anglashga yetaklashdan iboratdir... Faqatgina sanoqli insonlargina o‘zining haqiqiy "Men"iga erishganlar. Har kim imkoniyatga (potensialga) ega, ammo har kim ham uni amalga oshirishga harakat qilavermaydi. Imkoniyat baribir imkoniyatligicha qolib ketadi... va yo‘qoladi. Faqatgina o‘z imkoniyatini ro‘yobga chiqargan va haqiqiy "Men"iga erishgan insonlargina haqiqiy inson deb atalishi mumkin. Imkoniyatni ro‘yobga chiqarish mumkin.
​Sen bir qarorga kelishing kerak — bundan buyon barcha sa'y-harakatlaring yanada anglaganroq (ongliroq) bo‘lishga qaratilmog‘i lozim. Va qachonki anglash chaqnashlari paydo bo‘la boshlasa, sen hayratda qolasan — har bir shunday chaqnash huzur-halovat (baxtiyorlik) bilan birga keladi. Anglash kuchayadi — huzur-halovat kuchayadi. Huzur-halovat — bu anglashning oqibati, uning yon mahsulotidir.
​Osho

@Paruk_Pilo

MA'RIFAT qayerda?

Bir yigit hamma yerdan ma'rifatni izlardi, ammo javobini topolmasdi ... Toki bir kuni yelkasida og'ir yuk ko'tarib, tog' yo'li bo'ylab asta-sekin ketayotgan bir darveshga duch kelmaguncha. Yigitcha, bu odam ko'p yillar davomida aynan u izlagan haqiqatni bilishini his qildi.

- Ey darvesh, iltimos, menga aytchi, Ma'rifat nima? - dedi.

Darvesh bu savolga javoban jilmayib, yelkasidagi yukni tashlab, qaddini rostladi.

- Ha! tushundim!😀 - deya baqirdi yigitcha.
Rahmat, senga darvesh. Biroq, yana bir savolimga javob bersang. Ma'rifatga yetgandan keyin nima bo'ladi?

Darvesh tabassum bilan, yukni yana yelkasiga ko'tardida, uni to'g'rilab, o'z yo'lida davom etti.

@Paruk_Pilo

Jasorat — eng asosiy diniy fazilatdir, qolgan barchasi ikkinchi darajalidir. Agar jasoratli bo‘lmasangiz, rostg‘oy bo‘la olmaysiz; jasoratli bo‘lmasangiz, seva olmaysiz; jasoratli bo‘lmasangiz, ishonch bildira olmaysiz; jasoratli bo‘lmasangiz, haqiqatni tadqiq qila olmaysiz. Shuning uchun avvalo jasorat bo‘lishi kerak, qolgan barchasi undan keyin keladi.
​Faqat jasorat tufayligina muhabbat mumkindir. Faqat jasoratgina sizni mutlaqlikni izlashga unday oladi. Bu — uzun yo‘l, noma’lumlikka qilingan sayohat. Qo‘rqoqlar bu sohildan ketishga qodir emaslar. Din bu — shu yerdan ko‘rinmaydigan boshqa bir sohilga bo‘lgan intilish va qumsash demakdir.

@Paruk_Pilo

Jamiyatning bor kuch-g'ayrati yurakka qarshi qaratilgan — jamiyat aql-idrokni charxlaydi, aql-idrokni tartibga soladi va aql-idrokka ta'lim beradi. Jamiyat yurakni nazardan qochiradi, uni e'tiborsiz qoldiradi, chunki yurak — xavfli hodisa. Aql — bu mashina. Mashina isyon ko'tarishga qodir emas, u shunchaki mavjud bo'lishga ham qodir emas. Mashina buyruqlarni so'zsiz bajaradi. Mashinalarning qulayligi shundaki, ular bo'ysunuvchandir.
​Mana nima uchun jamiyat, cherkov, davlat, ota-onalar — barchasi sening aqlingdan manfaatdor. Sening aqling hamma uchun qulay. Yurak esa noqulay — u status-kvoni buzadi, o'rnatilgan tartibga xavf soladi va tikilgan sarmoyalarni xatarga qo'yadi. Aql mantiqqa tayanib ishlaydi. Uni ishontirish mumkin, uni xristian, musulmon, hindu qilish mumkin, uni kommunist, fashist yoki sotsialistga aylantirish mumkin. Aql bilan xohlagan narsangni qilish mumkin. Buning uchun ustomonlik bilan tuzilgan ta'lim tizimi va ayyorona strategiyaning o'zi kifoya. Aql kompyuter kabi dasturlashtiriladi, u ichiga nima yuklangan bo mezon bo'lsa, o'ylab o'tirmasdan shuni takrorlayveradi. U hech qachon betakror va asl bo'la olmaydi.
​Yurak muhabbat bilan yashaydi, muhabbatni esa dasturlab bo'lmaydi. Mana shuning uchun ham yurak har doim isyonkordir. Muhabbat seni qayerga yetaklashini bilolmaysan; u — kutilmagan, to'satdan sodir bo'ladi, u hech qachon o'tmishni takrorlamaydi, u hozirgi lahza bilan yashaydi. Yurak hozirgi zamonda yashaydi, aql esa o'tmishda yashaydi. Shuning uchun aql har doim an'anaga tayanadi, yurak esa har doim inqilobiy va isyonkor. Sen faqat yurak va muhabbat tufayligina g'alaba qozonishing mumkin, hamda hech qachon aql va mantiq evaziga g mezon zafarga erisha olmaysan. Sen olomonga qarshi isyon ko'tarishni boshlaganingda, mustaqil bo'lganingda mo'jiza yuz beradi — sen koinot bilan bir ekaningni, u bilan yakdil ekaningni anglab yetasan.

@Paruk_Pilo

"Эволюция" дейишга лойиқ ягона эволюция — бу роҳат-фароғат ва бахтиёрлик (блаженство) эволюциясидир. Агар бахтиёрлик ортиб бормаётган бўлса, демак, сиз ривожланмаяпсиз. Агар бахтиёрлик ортиб бормаётган бўлса, демак, жамият ривожланмаяпти. Сўзининг чинини айтганда, одамлар "эволюция" деганда тушунадиган нарса — бу мутлақ сафсатадир. Цивилизациянинг ривожланиши — бу умуман эволюция эмас. Цивилизация — ўта юзаки ҳодиса.
​Сизда техника, асбоб-ускуналар кўпайиши мумкин, лекин ўзингиз ўша-ўша одамлигингизча қолаверасиз. Сиз Ойга, балки кунлардан бир кун юлдузларгача етиб боришингиз мумкиндир. Лекин Ойда ҳам Ер очида қилган ишингизни қилаверасиз. Агар бу ерда сигарета чеккан бўлсангиз, у ерда ҳам чекасиз; агар қарта ўйнаган бўлсангиз, Ойда ҳам қарта ўйнайсиз. Агар пиво ичган бўлсангиз, Ойга ҳам пиво судраб борасиз. Ортиқча илож йўқ, акс ҳолда у ерда нима қилишни билмай қоласиз. Агар инсон аввалгидек қолаверса — бу эволюция эмас. Биз сохта эволюцияни, ўринбосар эволюцияни бошдан кечиряпмиз, ривожланишимиз ҳақида сохта тасаввурларга эгамиз. Асрлар давомида инсон умуман эволюцияга учрамади. Фақат айрим якка шахсларгина ривожланди, холос.
​Эволюция ҳақида бахтиёрлик даражасига қараб ҳукм чиқариш мумкин, бахтиёрлик эса англаш (осознание) ортиб бориши билан ўсади. Булар бир танганинг икки томонидир. Англашни ривожлантириб, тобора бахтиёрроқ бўлиш мумкин ёки бахтиёрликни орттириб, тобора англовчироқ бўлиш мумкин. Нимадан бошлашни хоҳласангиз, шундан бошланг — хоҳ бахтиёрликдан, хоҳ англашдан — ва сиз ўсасиз. Фақат шу йўл билангина инсон чексиз салоҳиятга эга эканига, инсон энг юқори чўққига эриша олишига ишонч ҳосил қиласиз.
​Ошо
@Paruk_Pilo

Assalomu alaykum yaxshimisiz Ustoz
Meni olganimga ancha bo‘ldi lekin natija yozmagandim chunki hissiyotlarim ag'dar to'ntar bb ketdi ichimda bir g'alayon bo‘lardi bir sokinlashardim
Va oxiri bir birimizga moslashdik juda ajoyib ishlagan paytim energichniman uxlasam uyqim tinch tiniqib uyg‘onaman
Ancha omadli bb ketdim😍😁👍
Raxmat ustoz rudrashka uchun

Har bir qilayotgan ishingizni to‘liq va chin dildan bajaring. Faraz qiling, sayr qilishni yoqtirasiz — juda soz, sayrga chiqing. Hatto hech kim sizga hamroh bo‘lmasa ham.
​Lekin to‘satdan bunga bo‘lgan ishtiyoq va xohishingiz so'nganini his qilsangiz — bu ham yaxshi. "Boshqalar men haqimda nima deb o‘ylaydi?" demang. Darhol o‘tiring. Yuragingiz xohishiga qarshi hatto bitta ham qadam tashlamang.
​Qalbingiz nidosiga quloq tuting, unga tayanib ish tuting va bundan rohatlaning. O‘zingizga hech narsani majburlab tiqishtirmang.
​Agar gapirgiringiz kelsa, gapiring. Agar jim bo‘lishni istasangiz, jim turing. Shunchaki his-tuyg'ularingizga ergashing. Hech qachon, hatto bir lahzaga bo‘lsa ham, o‘zingizga majburan biror narsani yuklamang va manfaatlar (moslashuvchanlik/manfaatparastlik) asosida ish tutmang.
​Chunki o‘zingizga biror narsani majburlab tiqishtirganingizda, ikki qismga bo‘linib qolasiz. Ikkiga ajralasiz va bu barcha muammolarning boshlanishidir. O‘shanda butun hayotingiz ikkilanib qoladi: bir yarmingiz o‘zi kabi bo‘lishni xohlaydi, ikkinchi yarmingiz esa manfaat va mulohazalar sabab chinakam his-tuyg'ularini bostiradi.
​Dzen ta’limotida ajoyib bir maqol bor:
O‘tirganingda — shunchaki o‘tir,
Yurganingda — shunchaki yur,
Va eng muhimi — ikkilanma...

@Paruk_Pilo

Assalomu alaykum barchaga
Endilikda 108talik Rudraksha 7 kunda keladi.
Braslet va tutatqi 12 kunda keladi.
Bts pochta orqali barcha viloyatga jo'natib beriladi.
108talik Rudraksha tasbexi 350ming
Braslet 250ming
Tutatqi 150ming
Murojat uchun @Isyonkor_bot
@Rudraksha_uz

Rudraksha baxtsiz hodisalar, dushmanlar, kasalliklar va hatto bevaqt o‘limdan himoya qiladi. Shuningdek, rudraksha o‘z egasini turli xil xudbinlik holatlaridan asraydi, niyatlarni poklikka undaydi.

@Rudraksha_uz