Tasavvur qiling: Bir oshiq yigit o'z sevgilisining uyiga boradi. Lekin deraza juda balandda bo'lgani uchun sevgilisini ko'ra olmaydi. Shunda u o'z kibrini, manmanligini va "men" degan g'ururini boy berib, o'zini butunlay baxshida qiladi (boshini kesib, oyog'i ostiga qo'yadi). Shundagina bo'yi me'yoriga yetib, sevgilisining jamolini ko'radi. Sevgilisi esa uning bu sadoqatini kuzatadi.
​💡 Har bir ramz nimani anglatadi?
​Derazaga bo'y yetmasligi: Inson ichida kibr, g'urur, "men zo'rman" degan tushuncha bor ekan, u hech qachon chinakam haqiqatga yoki Allohning visoliga yetisha olmaydi.
​Boshini kesib, oyog'i ostiga qo'yishi: Bosh — bu insonning manmanligi, aqli va kibri ramzi. Boshni kesib oyoq ostiga qo'yish — "Men g'ururimdan, kibrimdan va manmanligimdan voz kechdim" degani.
​Bo'yining yetishi: Inson kibrini yengib, kamtar bo'lsagina, ruhiy jihatdan o'sadi va oliy maqsadga erishadi.

@Paruk_Pilo

Jamiyat ajrashishga emas, nikohga to‘siq qo‘yishi kerak. Odamlarning bunchalik oson oila qurishiga yo‘l qo‘ymaslik lozim. Hatto sudlar ham bunga qarshilik ko‘rsatishi kerak.
​Avval bir-biringiz bilan kamida ikki yil birga yashab ko‘ring, shundan keyingina sud sizga nikohdan o‘tishga ruxsat bersin. Hozir esa hamma narsa aksincha ishlayapti. Oilaviy hayotga tayyormisiz yoki bu shunchaki vaqtinchalik havas va gormonlar o‘yini ekanini hech kim so‘ramayapti.
​Bir kuni shifoxonadagi bemorlardan eshitishimcha, o‘sha yerdagi hamshiralarning hammasi go‘yo go‘zallik tanlovining finaliga chiqqanday nihoyatda chiroyli ekan.
​Lekin bemor erkaklardan biri ularga ko‘zi tushganda tikilib qarab: "Ahlat", der edi.
​Uni ko‘rib turgan yonidagi bemor hayron bo‘lib so‘radi: "Shunchalik go‘zal hamshiralar senga qarab tursa-yu, sen ularga faqat shuni ayta olasanmi? Nega bunday deysan?"
​Erkak g‘amgin holda javob berdi: "Men bu hamshiralar haqida o‘ylayotganim yo‘q, ko‘zimga xotinim ko‘rinib ketayotir..."
​Ha... Insonga o‘z xotini hech qachon go‘zal bo‘lib ko‘rinmaydi, er ham hech qachon chiroyli tuyulmaydi. Ular turmush qurib, birga yashay boshlagach, o‘sha dastlabki go‘zallik yo‘qoladi.
​Shuning uchun ikki kishiga bir-birlarini yaxshiroq tanib olishlari uchun avval yetarlicha birga yashashga imkon berish kerak. Agar shundan keyin ham uylanishni xohlashsa, ruxsat berish kerak. Shunda dunyoda ajrim degan narsa umuman qolmaydi.
​Ajrimlar ko‘pligining sababi — nikohlar xato va majburiy tarzda tuzilishidadir. Ular ko‘pincha qizg‘in hissiyotlar va romantik xayollar ta’sirida yuzaga keladi.
​Aslida esa inson birov bilan romantik xayollar bilan turmush qurmasligi kerak. Hayotning asl basharasini (ro‘zg‘or tashvishlarini) ko‘rib, keyin bir qarorga kelish lozim. Chunki kundalik hayot she’rdan ko‘ra ko‘proq oddiy nasrga (og‘ir mehnat va haqiqatga) o‘xshaydi.
​Inson yetarlicha voyaga yetishi kerak. Ulg‘ayish deganda hissiyotlarga berilib qoladigan sodda bola emas, balki hayotni tushunadigan, uning mas’uliyatini his qiladigan va boshqa bir inson bilan birga yashash qiyinchiliklarini idrok eta oladigan shaxs tushuniladi.
​Yetuk odam faqat jannat va atirgullardan iborat hayotni kutmaydi. U bo‘sh xayollar bilan yashamaydi, balki haqiqat ba’zan qattiq va qiyin bo‘lishini yaxshi tushunadi.
​Osho🌱

Assalomu alaykum
Konsultatsiya olaman 2ta
Narxi 380ming
Murojat uchun @Isyonkor_bot
@Isyonkor_ruh

Yolg'izlik salbiy hisdir, lekin yakkalik va tinchlik ijobiy hislatlardir. Ammo, yakkalikning go'zalligini bilmaydigan inson uchun, yolg'izlikdan ko'ra og'riqli hech narsa yo'q.

Lekin muammo shundaki, yolg'izlikdan qo'rqib boshqa biror kishi bilan aloqa o'rnatish, hech qachon to'g'ri yo'l emas, chunki u ham aynan shu sabab siz bilan aloqa qiladi.

@Paruk_Pilo

Ehtiyot bo'ling, aql doim sizga shirin qoplamali zaxarli shokoladlarni taklif qiladi: og'izda shirin, boshida shirin... ammo oxirida sizni o'ldiradi.
​Shirinliklardan yuz o'girib, boshida aqlli bo'lish unchalik oson bo'lmasligi mumkin; aslida bu hech qachon juda shirin emas — u achchiq, qiyin, vasvasadan omon o'tish yuksak donishmandlikni talab qiladi, biroq u sizni poklaydi.
​Gʻaflat boshida shirin, donishmandlik oxirida shirin va oxir-oqibat shirin bo‘lgan har qanday narsa haqiqiy narsadir. Aks holda, u shunchaki aldovdir.
​Bir kishi vafot etdi va uning oldiga bir farishta kelib shunday dedi: "Jannat va do'zaxni ko'rib, o'zing tanlashni xohlaysanmi?"
​Albatta, haligi odam rozi bo'ldi va farishta eshikni ochib dedi: "Bu yer do'zax..." U yerda raqsga tushib, bazm qurayotgan, uzluksiz huzur-halovatda yashayotganga o'xshaydigan aysh-ishrat shaydosi bo'lgan odamlar to'la edi. Erkaklar va ayollar sakrab-sakrab o'ynamoqda, atrofda shaytanlar va ruhlar o'ynashib yurgandi. Bu juda gavjum, qiziqarli va hayajonli manzara edi.
​So'ngra farishta "Jannat" deb yozilgan boshqa eshikni ochdi. Uning ichi sukut saqlagan holda burchakda o'tirgan yoki yastanib yotgan mamnun va so‘zsiz odamlarga to'la edi. Lekin ular juda sovuq, g‘alati va jonsiz bo‘lib ko'rinishardi.
​Haligi kishi tanlov qilib dedi: "Men 'Do'zax'ni tanlayman, chunki abadiy bir joyda yastanib yotib, hech narsa qilmaslikni istamayman." Ular do'zaxga qaytishdi va farishta eshikni ochib, uni ichkariga itarib yubordi.
​To'satdan u odam o'qqa tutilib, zaharli gazlar va tutunga to'la chuqurga uloqtirildi, shaytanlar mahbuslarni qamchilayotgan, doimiy ravishda gumburlagan momaqaldiroq ovozi eshitilib turgandi.
​Odam azob chekib, nafasi qisilgancha o'rnidan turdi va o'tib ketayotgan bir iblisdan so'radi: "Men bu yerga shunchaki ziyorat uchun kelgandim va buni o'zim tanlagandim, lekin ahvol aslida umuman bunaqa emasdi-ku!"
​Iblis istehzoli kulib dedi: "Axir... sho‘rlik odam... sen o‘shanda shunchaki sayr qilib yurganding-ku, u holat faqat sayyohlar uchun edi! Lekin endi sen bu yerning doimiy egasisan..."
​Aql aynan shunday ishlaydi — u avvaliga sizga taklif beradi, sizni aldashi mumkin, boshida shirin tushlarni ko‘rsatishi mumkin, biroq faqat boshida...
​Bir bor tuzoqqa tushdingizmi, aldandingizmi va ong qafasiga o'rnashdingizmi, tanlov qildingizmi — tamom, ishingiz bitdi, endi azob chekasiz.
Millionlab odamlar aynan shunday azob chekmoqda.
​Tashqi ko'rinishidan go'zal va ajoyib tuyulgan narsalarga aldanib qolishadi va unga kirishlari bilanoq ularning do'zaxi boshlanadi. Aqlning usuli shudir. Bundan xabardor bo'ling...
​
@Paruk_Pilo

​Nega o‘z holatingdan rozi emassan?
Hozirgi lahzada nega baxtli emassan?
Seni kim to‘xtatib turibdi?
Yo‘lingni nima to‘sib qo‘ygan?
Nima uchun aynan shu lahzada zavqlanib, baxtiyor yashay olmaysan?
To‘siq qayerda?
​Men senga aytaman...
To‘siq – idealga intilish, ya'ni idealizatsiya orqali keladi. Ideal deydi: “Qanday qilib huzur qila olasan? Sen g‘azab va nafratga to‘laverasan, avval g‘azab yo‘qolishi kerak. Qanday qilib baxtli bo‘la olasan? Sen shahvatga berilgansan, avval shahvat yo‘qolishi kerak.”
​Vujuding g‘azab, shahvat va hasadga to‘la ekan, qanday qilib ayni shu lahzani bayram qilayotgan munavvar zotlar va Buddalardek bo‘la olasan?
​Xuddi shunday muammo boshqalar bilan bo‘lgan munosabatlarda ham yuzaga keladi. Ahmoqona idealizatsiyalar munosabatlaringizni ham zaharlaydi. Chunki boshqani boricha qabul qila olmaysan, faqat uning tikanlarini ko‘rasanu, gulini ko‘ra olmaysan. Chunki o‘zingda ham juda ko‘p tikanlarni ko‘rasan. Bu – idealparastlik zahridir.
​Aql aytadiki: “Xavfsizlik va muhabbatni his qilishim uchun undagi ana shu nuqsonlar yo‘qolishi kerak”. Men senga aytamanki, haqiqiy muhabbat qo‘l bilan to‘g‘rilamaydi, balki chuqur qabul qilish va hurmatdan iboratdir.
​Bu o‘zingga nisbatan ham to‘g‘ri. Sen o‘zing bilan muhabbat va hurmatda emassan. Aytasaniki: “Avval bu nuqsonlar yo‘qolishi kerak, shundagina xudolardek bo‘lasan. Shundagina haqiqiy inson bo‘lasan”. Orzu va kelajak shunday yaratiladi va seni mahkum etadi.
​Agar o‘zingni va boshqalarni tinchmay ideallar bilan taqqoslayversang, hech qachon mukammal bo‘lolmaysan, bu – imkonsiz. Shart qo‘ygan lahzangdayoq «baxt» imkonsiz bo‘lib qoladi, chunki shart qo‘yish – eng katta to‘siqdir.
​Qachonki: “Agar o‘sha shartlar bajarilsa, baxtli bo‘laman”, desang, o‘sha shartlar hech qachon bajarilmaydi. Qolaversa, shartlarning o‘zi bajarilgan taqdirda ham, o‘sha vaqtga kelib bayram qilish va huzur qilish qobiliyatingni yo‘qotib qo‘ygan bo‘lasan. Va yana boshqa bir armon, boshqa bir shart bosh ko‘taradi.
​Men senga buning mutlaqo aksini aytaman...
Ayni shu lahzada o‘zingni xudolardek ko‘r, shunda boshqalar ham xudolardek ekanini ko‘rasan...
​Qo‘y, nuqson va kamchiliklar o‘zicha tursin.
Qo‘y, g‘azab mavjud bo‘lsin,
Qo‘y, shahvat mavjud bo‘lsin,
Qo‘y, ochko‘zlik mavjud bo‘lsin.
​Aynan shunday, ya'ni kamchilik deb atalgan narsalar bilan birga hayotni bayram qil va shunda har bir lahzada ko‘proq quvonch, kamroq g‘azabni his qilishingni ko‘rasan.
​Ko‘proq qabul qilish va kamroq hukm qilish.
Ko‘proq baxt va kamroq ochko‘zlik.
Ko‘proq muhabbat va kamroq shahvat.
Kamroq tamagirlik va ko‘proq shodlik.
Shundagina to‘g‘ri yo‘lga kirasan.
Boshqacha bo‘lishi mumkin emas...
​Inson hayotni o‘z yaxlitligida bayram qila olsa, barcha noto‘g‘ri narsalar o‘z-o‘zidan yo‘qoladi. Ammo noto‘g‘ri narsani yo‘qotish uchun avval sharoit hozirlashga urunsang, u aslo yo‘qolmaydi va o‘zingni azobga soluvchi yopiq doirada (aylana) band bo‘lib qolasann.
​Shunday ekan, bayram qil! Baxt va xotirjamlik nuri bo‘l, shunda barcha noto‘g‘ri narsalar o‘z-o‘zidan g‘oyib bo‘lishini ko‘rasan. G‘azab, ochko‘zlik, shahvat yoki o‘zing va boshqalarda nuqson deb atayotgan har qanday narsa – bular shunchaki baxtli, quvnoq va xotirjam hayotning yetishmasligidandir, xolos.
​Oshu 🌱
@Paruk_Pilo

:
​Erkak va ayol o‘zlarining ishqiy munosabatlari va xilvat lahzalariga ulkan qadr-qimmat va hurmat ko‘rsatishlari kerak. Chunki bu quchoqlashuv o‘ziga xos ruhiy (maʼnaviy) tajribadir.
​Erkak bilishi kerakki, ayol bilan ishqiy munosabat – nozik bir san'atdir. Ular bu amal uchun alohida bir makonga, sevgi ibodatxonasiga ega bo‘lishlari kerak; u yerda isiriq (ud) yondirilib, kuchli yorug‘lik emas, faqat shohona shamlar yoniq turishi lozim.
​Erkak va ayol bir-birlariga faqatgina kayfiyatlari yaxshi va ko‘tarinki bo‘lganidagina yaqinlashishlari kerak, toki ana shu shavqu zavqni bir-birlari bilan baham ko‘ra olsinlar.
​Aks holda, bu ikki yuzlamachilik, riyo va nafs qondirishdan boshqa narsa bo‘lmaydi. Oshiq-ma'shuplar xuddi rassom rasm chizgandek yoki shoir she'r bitgandek ishq qilishlari kerak.
​Erkak o‘z ayolini xuddi musiqachi musiqa sozini quchoqlab chalganidek bag‘riga bosishi kerak. Ayolning tanasi musiqa sozidek ko‘rilishi lozim va shundoq ham shundoqdir...
​Ana shundagina erkak va ayol bir-biri bilan raqsga tushadi, birga qo‘shiq kuylaydi. Sevgi ibodatxonasidan taralayotgan go‘zal musiqa sadolari ostida, ikkalasiga ham yoqadigan isiriq hidi ila ishqiy munosabat muqaddas tus oladi.
​Chunki siz ishqiy munosabatni muqaddas qilib belgilamas ekansiz, hayotdagi boshqa hech bir narsa muqaddas bo‘lolmaydi.
​Va bu – Xudo uning har bir chetida raqsga tushayotgan hayotdagi barcha o‘ta ongli (super-ong) hodisalarga ochiladigan eshikning boshlanishidir.
(Jinsiy aloqadan ilohiylikkacha Kursidan)
​@Paruk_Pilo