Siz aytasiz: OTA-ONAM OLDIDA NIMA QARZIMIZ BOR?
Siz qarzdorsiz: o'zingiz bo'lishingiz kerak. Siz bunga qarzdorsiz: siz baxtli bo'lishingiz kerak, o'zingiz uchun bayramga aylanishingiz kerak, kulishni va quvonishni o'rganishingiz kerak. Siz ulardan qarzdorsiz: ma'rifat uchun qarzdorsiz. Gautam Budda kabi ma'rifatli bo'ling va keyin quvonchingizni baham ko'rish uchun ota-onangizga boring.
Hozir nima qila olasiz?
Hozircha hech narsa mumkin emas. Hozir siz faqat ibodat qilishingiz mumkin. Shuning uchun men ulardan yuz o'gir demayapman, balki ularga ergashmanglar deyman va bu ularga yordam berishning yagona yo'li. Ular sizga jismonan yordam berishdi, siz ularga ruhiy yordam berishingiz kerak. Bu ularni qaytarishning yagona yo'li bo'ladi."

©SADGURU
@Paruk_Pilo

https://youtu.be/ET-ASUck_ns?si=-JiV9LqIYrUndJ6J

Jaloliddin Rumiy hayotiga oid podcast chiqibdi. Ko'rishni maslahat beraman.

Menga umuman yoqmaydigan vaziyat shuki, kimdirning g'azabi o'zini xatosi yoki ongsizligi tufayli paydo bo'lib uni menga yoki o'zidan boshqa insonlarga ko'rsatishi, alam va qasos bilan boshqalarga zarar yetkazishi umuman yoqmaydi. G'azabni begunoh odamlarga va o'zingizning g'azabingizga sababchi bo'lmagan odamlarga ko'rsatish juda ahmoqona ish. Men unday insonlardan iloji boricha uzoq yuraman. O'zingni aybing bilan paydo bo'lgan g'azabga boshqalarni sherik qilmaslik kerak. G'azabni o'zingga chiqar, o'zingni ur. Qaysidir ayollar bolasini so'kib, urib tashlaydiganlar bor. Ba'zilar g'azablanib turganda boshqalarga atayin harakatlar qilib uni ham g'azabga va azobga olib kelishadi.
G'azablanganda shunchaki jim bo'ling va boshqalar bilan muloqotdan saqlanib turing. Chuqur nafas oling va tinch holatga kelguncha kutib turing. U abadiy emas vaqtinchalikka paydo bo'ladi va yana yo'qoladi. G'azabni bostiring degani emas bu. Shunchaki g'azabdan alohida bo'lib olish uchun praktika usullarini bajaring. Boshqalarga zarar yetkazmang.

©Paruk Pilo
@Paruk_Pilo

Ushbu tasvirda A. Maslowning ehtiyojlar iyerarxiyasi, ya'ni Maslow piramidasi tasvirlangan. Bu nazariya inson motivatsiyasini tushuntiruvchi beshta asosiy ehtiyojlar toifasini oʻz ichiga oladi.
Ehtiyojlar quyidagi tartibda joylashgan boʻlib, pastki darajadagi ehtiyojlar qondirilgandan soʻng yuqori darajadagi ehtiyojlar paydo boʻladi:
1.Fiziologik ehtiyojlar: Omon qolish uchun eng asosiy ehtiyojlar (ovqat, suv, uyqu va boshqalar).
2.Xavfsizlik ehtiyojlari: Jismoniy va hissiy xavfsizlikka boʻlgan ehtiyoj.
3.Mansublik va sevgi ehtiyojlari: Ijtimoiy aloqalar, sevgi va mansublik tuygʻusiga boʻlgan ehtiyoj.
4.Hurmat ehtiyojlari: Oʻz-oʻzini hurmat qilish, tan olinish va muvaffaqiyatga erishishga boʻlgan ehtiyoj.
5.Oʻz-oʻzini anglash ehtiyojlari: Shaxsiy salohiyatni toʻliq roʻyobga chiqarish va oʻsishga boʻlgan ehtiyoj.

@Paruk_Pilo

Qaram odam sizni qaram qiladi.

@Paruk_Pilo

Rumiyning Masnaviy kitobidan "Nay haqida hikoya" va Dunyo va Ro'za haqidagi mavzularining botiniy sharxi.

@Paruk_Pilo

Erkinlik: Tanlash yoki Qaramlik?

Inson o‘zini erkin deb his qiladi. Chunki u tanlay oladi:
ichish yoki ichmaslik, qolish yoki ketish, sevish yoki voz kechish.

Ammo bir savol bor:

> Qachon inson haqiqatan erkin bo‘ladi?

Agar u biror odatga, his-tuyg‘uga, odamlarga yoki moddaga qaram bo‘lib qolsa — tanlov qoladimi? Yo‘q.
Tanlov illyuziyaga aylanadi. Erkinlik — asta-sekin ichki zaruratga bo‘ysunadi.

Faylasuf Spinoza shunday degan edi:

> "Biz erkinlik deb atayotgan narsa — sabablarni bilmaganligimizdan boshqa narsa emas."

Unga ko‘ra, inson haqiqiy erkinlikka o‘z istaklarining sababini anglaganida erishadi.
Ya’ni, “men ichishni xohlayapman” emas, balki —
“Nega ichishni xohlayapman?” degan savol bilan erkinlik boshlanadi.

🔑 Erkinlik — bu faqat tanlov emas, ongli tanlovdir.
Qaramlik esa — bu tanlovning ildizini yo‘qotishdir.

Demak, erkinlik — nafaqat tashqi imkoniyat, balki ichki anglashning natijasidir.

©Paruk Pilo
@Paruk_Pilo

Agar sen boshqani qanday bo‘lsa — shundayligicha qabul qila olsang va hali ham uni sevishda davom etsang, demak sening muhabbating haqiqiydir.

#Osho
@Paruk_Pilo

Shayx Jaloliddin Rumiy va Shams Tabriziyning sinovi

Aytishlaricha, bir kuni Molana Jaloliddin Rumiy do‘sti Shams Tabriziyni uyiga mehmonlikka taklif qiladi. Shams uning uyiga boradi. Molananing mehmondorchilik uchun tayyorlagan taomlarini ko‘rgach, Shams undan so‘raydi:
— Men uchun sharob tayyorladingmi?
Molana hayrat bilan so‘raydi:
— Nima, sen sharob ichasanmi?
Shams javob beradi:
— Ha, ichaman.
Molana:
— Lekin men bundan bexabar edim!
Shams:
— Endi bilganingga ko‘ra, iltimos, men uchun sharob tayyorla.
Molana:
— Bu kech paytda sharobni qayerdan topaman?
Shams:
— Xizmatkorlaringdan biriga aytib yubor, u olib kelsin.
Molana:
— Bu ish mening obro‘yimni xizmatkorlarim oldida yo‘q qiladi.
Shams:
— Unda o‘zing borib olib kel.
Molana:
— Bu shaharda hamma meni taniydi. Nasroniylar yashaydigan mahallaga borib, qanday qilib sharob olay?
Shams:
— Agar menga chin dildan ixlosing bo‘lsa, mening oromimni ham ta’minlashing kerak. Chunki men kechqurun sharobsiz na ovqat yeyolaman, na suhbat qila olaman, na uxlolaman.
Molana Shamsga bo‘lgan chuqur hurmati tufayli yelkasiga xirqasini tashlab, uning ostiga katta bir shisha idishni yashiradi va nasroniylar yashaydigan mahallaga yo‘l oladi.
Shahar markazidan chiqquncha hech kim unga e’tibor bermaydi. Ammo nasroniylar hududiga kirishi bilan odamlar hayratga tushadi va uni kuzatishni boshlashadi. Ular Molananing bir mayxonaga kirganini, shisha idishga sharob solganini va uni yashirib, chiqib ketayotganini ko‘rishadi.
Molana hali musulmonlar yashaydigan hududdan chiqib ulgurmadi, ortidan bir guruh musulmonlar tushib, unga ergashadilar. Ular asta-sekin ko‘payib, nihoyat u o‘zi imomlik qiladigan masjidga yetib keladi — o‘sha joyda odamlar har kuni unga iqtido qilardi.
Shunda olomon orasidan bir hasadgo‘y raqibi baqirib yuboradi:
— Ey odamlar! Siz har kuni namozda iqtido qiladigan Shayx Jaloliddin nasroniylar mahallasiga borib, sharob sotib olibdi!
Bu gapdan so‘ng raqib uning yelkasidan xirqani tortib oladi. Odamlar shishani ko‘rib qoladilar. U davom etadi:
— Mana, bu riyokor, zohidlik da’vosini qilgan odam, endi mana shu shishadagi sharob bilan uyiga qaytayapti!
So‘ngra raqib Molananing yuziga tupuradi va boshiga qattiq uradi, buning natijasida Molananing sallasini echilib bo‘yniga tushadi.
Odamlar bu manzarani ko‘rib, ayniqsa Molananing bunday tahqirga sukut bilan javob berayotganini ko‘rganlarida, uning butun umr ularni soxta zohidlik bilan aldab kelganiga ishonib qoladilar. Unga hujum qilishga tayyorlanadilar, hatto uni o‘ldirish ham mumkin edi.
Aynan o‘sha paytda Shams yetib keladi va baqiradi:
— Ey beandisha odamlar! Uyalmaysizlarmi? Din va fiqhda mashhur bir kishiga sharob ichadi, deb tuhmat qilasiz! Bu shishada siz ko‘rayotgan narsa aslida sirka — u har kuni ovqat bilan tanovul qiladi.
Molananing raqibi baqiradi:
— Yo‘q, bu sirka emas, bu — sharob!
Shams shishaning og‘zini ochib, ichidagidan har bir kishining, jumladan raqibning kafiga quyadi. Barchaga ayon bo‘ladi: bu — sirkadan boshqa narsa emas.
Molananing raqibi boshiga urib, unga sajda qiladi. Boshqalar ham kelib Molananing qo‘lini o‘pib, asta-sekin tarqaladilar.

So‘ng Molana Shamsdan so‘raydi:
— Nima uchun bugun meni bu rasvolikka duchor qilding? Meni majbur qildingki, obro‘ va sha’nimni yerga uray.

Shams javob berdi:
— Shuning uchunki, sen bilib qo‘y: sen faxrlanayotgan narsalar aslida faqat bir sarob. Sen o‘ylardingki, xalqning ehtiromi — bu abadiy boylik. Holbuki ko‘rding — odamlar faqat bitta shisha sharob gumoni bilan sening sha’n-sharafingni tuproq qilib, yuzingga tupurdilar, sallaingni yechdilar, hatto seni o‘ldirishga tayyor edilar.
Sening “boyliging” mana shu edi — ko‘z ochib yumguncha yo‘q bo‘ldi.
Endi esa, unday narsalarga tayanib bo‘lmasligini bil.

@Paruk_Pilo

Masnaviy 2-dars.

@Paruk_Pilo

Eng yaxshi taom juda och holatda yeyilgan taom.
Eng yaxshi uyqu charchab kelib uxlagandagi uyqu.
Eng yaxshi hayot ichingiz xotirjam bo'lgan hayotdir.

@Paruk_Pilo

Shunaqami?

Italiyada bir erkak 450km yurib tinchlandi.

Xotini bilan janjaldan keyin italiyalik erkak shunchaki sayr qilmoqchi bo'ldi...

Lekin bu sayr 450 kmlik sayohatga aylandi!

Shimoldan boshlab, bir hafta davomida janubgacha piyoda yurdi hech qanday reja, yuk yoki maqsadsiz.

Politsiya uni holdan toygan holatda topdi. Xotini esa darhol uni izlab topdi.

Erkak nima dedi, bilasizmi?

"Bu yurish menga tinchlanishda juda yordam berdi."

Ba'zida haqiqiy sokinlik faqat yoʻlga chiqishdadir

@Paruk_Pilo

Har bir jamiyat, har bir madaniyat — shu vaqtgacha mavjud bo‘lganlarning barchasi — o‘z shartini qat’iy qo‘yadi:
yoki sen o‘zingni qabul qilasan — va barchaning rad etishiga duch kelasiz;
yoki sen o‘zingni inkor qilasan — va jamiyat tomonidan hurmat, obro‘, e’tirof topasan.

@Paruk_Pilo

Savol: Aql nima?

Javob: Aql – bu o'tmish haqidagi fikrlar, kelajak uchun tuzilgan rejalar. O'tmishga bo'lgan afsus, kelajakka bo'lgan xavotir va kutishlar – bularning barchasi ichimizdagi tinimsiz shovqin va g‘amgin pichirlash – mana bu “aql”dir.

Ammo na o'tmish mavjud, na kelajak hozir bor. Unda nima qoladi? “Hozirgi lahza.” Faqat shu sof hozirgi lahza qoladi – u yerda hattoki bir dona fikr soyasi ham yo‘q.

Lekin siz yo mavjud bo‘lmagan o‘tmishda yoki hali kelmagan kelajakda yashaysiz. Ba’zi odamlar o‘tmishga qattiq yopishib olishgan, ko‘zlari orqaga qaratilgan. Ba’zilar esa faqat kelajakka tikilishadi. Har ikkisi ham “bor narsadan”, ya’ni “hozirgi lahza”dan mahrumdir. Bu esa Xudoning zohiri – mavjudlikning o‘zidir.

Hozirda yashang… lahza-balahza yashang... Unda g‘am-qayg‘u qayerda bo‘ladi? Hech payt o‘ylab ko‘rganmisiz: hozirgi lahza doim yoqimli va quvonchlidir. Qachonki g‘amgin bo‘lsangiz, shunchaki kuzating – u g‘am yoki o‘tmishdagi bir holatga javob, yoki kelajakdagi xavotirdir.

Xavotir va qayg‘u – o‘tmishda qilmoqchi bo‘lgan lekin uddalay olmagan ishingizdan yoki kelajakda qilmoqchi bo‘lib, uni uddalashga ishonchingiz yo‘qligidan kelib chiqadi.

Hech e’tibor berganmisiz: hozirgi lahzada hech qanday azob yo‘q, hech qanday xavotir yo‘q. Shu sababli hozirgi lahza aqlni bezovta qilmaydi. Aksincha, bu xavotir aqlni izdan chiqaradi.

Hozirgi lahza azobni tan olmaydi – u shunchalik mayda, shunchalik nozik lahzaki, azob unga sig‘maydi.

Hozirgi lahzada faqat jannat sig‘adi, do‘zax emas. Do‘zax juda katta – u o‘tmish va kelajak kabi cheksizdir. Hozirgi lahza esa faqat tinchlik, quvonch, ozodlik – ya’ni “samadhi” bo‘lishi mumkin.


@Paruk_Pilo

Мен сизга шуни айтаман: дин сиздан азоб чекишингизни, ғамгин ва мотамда бўлишингизни талаб қилмайди. Дин – бу шодликни излашдир. Шунинг учун биз Худовандни "Сат-Чит-Ананда" деб атаймиз:
"Ҳақиқат – Огоҳлик – Шодлик".

Дин – олий шодлик ва борча оламлар бахтига етакловчи йўлдир. Кичик шодликлар ўша ибодатгоҳ сари қадамлар бўлиши керак.
Бу дунёдаги шодликлардан воз кечиб, “Ҳақиқат – Огоҳлик – Шодлик” ҳолатига етиш мумкин, деган фикр – хато бир фикрдир.

Чунки, агар кимдир бу дунёдаги шодликларни қабул қилишга ҳам тайёр бўлмаса, у қандай қилиб улуғ шодликни – илоҳий лаззатни қабул қилишга журъат топа олади?
Кимки кичик шодликлардан мамнун бўла олмаса, у қандай қилиб олий шодликни кўтара олади?
Кимки бир коса сувни ичолмаса, у қандай қилиб бутун бир океанни қуйиб юборишга тайёр бўлади?

Нима бўлди? Қандай мусибатга гирифтор бўлдингиз? Мен сизга айтаман...
Сиёсатчилар ва рухонийлар бу касал одамлар – онгингизни ўз назоратига олган. Жинни одамлар онгингизга ҳукмрон бўлиб олган.

Шод бўла олмайдиган одамлар сизга мусибат қўшиқларини куйлашмоқда.
Бахт ва шодлик санъатини билмайдиган пасткаш одамлар сизга мотам қўшиқларини куйлашмоқда.
Улар онгингизга шу ғояни сингдиришган: агар азоб чекишингиз мумкин бўлса, Худо сиздан мамнун бўлади...

Бу тузоққа тушманг.

Ошо
@Paruk_Pilo

Эго (менлик) фақат сен курашаётганингда мавжуд бўлиши мумкин. Таслим бўлиш — эго учун заҳардир, бўйсуниш — унинг қўрқувидир. Сенинг эгоинг ўлиши керак, фақат шунда сен ҳақиқий маънода туғиласан.
Икки қилич бир ғилофда тура олмайди. Ёки сен ўзингга кирасан ва эго кетади, ёки эго сенга киради — ва сен ичингдаги тор, қарангу жойларга қочиб кетасан.

Миллионлаб одамлар шундай яшайди — ичкаридан яширин ҳаёт кечиришади, уларнинг эгоси эса тахтда ўтирибди.
Агар сен бўйсунасан, эгоинг йўқ бўлади — ва сенинг ички, ҳақиқий “Мен”инг аввалги табиий ҳолатига қайтади.

Сенинг ҳаётинг борлиқ учун мусиқа асбобига айланиши мумкин — бамбук най сингари, унинг лабларига тегади. Сен фақат бўш бўлишинг керак, ва борлиқка ўз хоҳишига кўра ижро этиш имконини беришинг керак.

Шунда сенинг сукутинг ҳам мусиқа каби гўзал бўлади.

@Paruk_Pilo

Вы сексуальны. Ты душевный. Вы эмоциональны. Вы духовны. Ты волшебница. Вы и свет, и тьма. Ты человек. Не отрицайте никаких аспектов того, кто вы есть. Здоровая душа – это целая душа.

Siz sexysiz. Siz samimiysiz. Siz hissiy. Siz ruhiysiz. Siz sehrgarsiz. Siz ham yorug'lik va zulmatsiz. Siz insonsiz. Siz kimligingizning hech qanday jihatlarini inkor qilmang. Sog'lom ruh butun qalbdir.

#paruk
Har kimning ichida juda yaxshi, ajoyib inson bor.
Ba'zi-ba'zida uni ko'satadi. Lekin doim ko'rsata olmaydi. Chunki ota-onasidan o'tgan genetik harakter va jamiyatda orttirgan aqliy qoidalar uni bosib tashlagan bo'ladi. Siz insoning shoir sifatida juda chiroyli she'rlarini o'qishingiz mumkin yoki zo'r musiqa chalayotganini ko'rishingiz mumkin yoki rassom, qo'shiqchi ekanini tashqaridan chiroyli tarzda ko'rishingiz mumkin. Lekin ular bilan chuqqurroq gaplashib yursangiz yoki yashasangiz ular she'r yozganchalik yoki qo'shiqlaridagi ma'nochalik yashamayotgan bo'ladi. Ularda harakter og'ir bo'lishi mumkin, jaxldor bo'lishi mumkin, egoist bo'lishi mumkin, injiq bo'lishi mumkin. Shuning uchun tashqaridan ko'rinyotgan go'zallikka ishonavermang. Hamma ham ichki ajoyib, yaxshi insoni sifatida yashay olmaydi. Insonlar bilan chuqqurroq munosabat quring va aslini bilib oling. Hamma aslida juda yaxshi inson. Faqat ota-ona va jamiyat ularni boshqa inson qilib tarbiyalaydi. Siz bu doiradan chiqing va chiqqanlar bilan birga bo'ling.

©Paruk Pilo
@Paruk_Pilo

Эсингда тут:
Ғазабланишни билмайдиган одам, севишни ҳам билмайди.
Атиргул тиканлари билан бирга ўсади.

#Ошо
@Paruk_Pilo