Ongli Inson Bo‘lish — Kirish

Ongli bo‘lish – insonning eng yuksak holati bo‘lib, ongni har bir lahzada hushyor va kuzatuvchi holda tutishni anglatadi. Bu shunchaki aql bilan o‘ylash yoki bilimga ega bo‘lish emas, balki ongning har qanday fikr, his-tuyg‘u va harakatlarni kuzatish qobiliyatiga ega bo‘lishidir.

Ko‘zlaring ochiq, ammo sen hali uyg‘onmagansan.
Kunlar o‘tadi, hayot senga o‘yin ko‘rsatadi.
Sen kulasan, yig‘laysan, harakat qilasan — ammo bu sen emas.
Bu jamiyat o‘rgatgan, ota-onang singdirgan, hayot majburlagan "sen".

Ongli bo‘lish — bu ko‘z ochish emas.
Bu ko‘zni ichkariga burish.
Kimman men? Nega bu yerda turibman? Bu hayot mening tanlovimmi yoki menga topshirilgan sahna rolmi?

Ongli bo‘lish uchun:

Fikrlaringga ergashma. Fikr keladi va ketadi. Fikr sen emas.

Yuklangan tamg‘alarni yech. Yaxshi bola, yaxshi qiz, yaxshi fuqaro — bu kimga kerak?

Ichki sukunatga sho‘ng‘i. Shovqin ortida asl "men" yotibdi.

Qo‘rquv va orzularni sinchikla. Bu senikimi yoki seni boshqarayotgan tuzoqmi?

Hozir va shu yerda bo‘l. Faqat hozir hayot bor. O‘tgan — o‘lgan. Kelajak — xayol.


Ongli bo‘lish — bu shunchaki amaliyot emas.
Bu — hayotga uyg‘oq nigoh bilan qarash jasorati.
Bu — o‘z qalbing bilan halol suhbat.

Paruk Piloning "Ongli bo'lish" kitobi sotuvda 45ming so'm. Murojat uchun @Isyonkor_bot

Сўфийлар китобга ишонмайди, балки тирик Муршидга, комил инсонга ишонади. Тўғри, китобларда кўплаб ҳикматлар бўлиши мумкин, аммо уни тушиниш сен учун имконсиз. Сен уни шарҳласанг ҳам, тафсир қилсанг ҳам барибир ўз ақлинг билан тафсир қиласан. Бу билан ўша илмнинг даражасига чиқиш ўрнига, уни ўз даражангга олиб тушасан. Чунки китобдан ўз билганингни ўқийсан, ундан ортиғинимас...

•┈•┈•┈•┈•❁✿❁•┈•┈•┈•┈•

Сен Уни Муршид бирла англа, ўзингча эмас. Унга йўл бошловчи Муршиддир, ақлинг эмас.
~ Ҳазрат Фаридуддин Аттор (қ.с)

@Paruk_Pilo

Odamlarning bir-biri bilan qiladigan gaplarining ko‘pi faqat ma’nosiz shovqindan boshqa narsa emas. Yaxshilab qarang… sizning nutqlaringiz bundan ortiq nima?

U gaplarda aslida hech qanday qadriyat yo‘q, chunki o‘zingiz hech narsani bilmaysiz – unda nimangiz bor-ki, aytishga arzigulik bo‘lsin? Budda shunday deydi: faqat so‘zlaringiz sukutdan qadrliroq bo‘lganda gapiring.

Lekin odamlar juda ko‘p gapirishadi; behisob ma’nosiz so‘zlar aytiladi. Boshqalar qulog‘ingizga o‘z axlatlarini to‘kadi, siz esa o‘z chiqindilaringizni ularning qulog‘iga quyasiz. Axlat ustiga axlat yig‘ilib boradi.

Yaqindan e’tibor bering – kun davomida aytgan so‘zlaringizning 90 foizi butunlay befoyda, agar aytilmaganida ham hech nima o‘zgarmagan bo‘lardi. Butun dunyo so‘zlar bilan to‘lib ketgan, albatta, ma’nosiz va keraksiz so‘zlar bilan...

— Osho
@Paruk_Pilo

#ana_sizga

- Oyi, dada! Men bugundan boshlab yolg'iz yashamoqchiman!
- Sen uchun xursandmiz!
- Rahmat, narsalaringizni yig'ishtirib qo'ydim!
- 😲😲

Ongli va hushyor inson bo'lish uchun birinchi qadamni aytaymi?
Shu paytgacha qanday inson bo'lgan bo'lsangiz shuni teskarini yashashni boshlang. Go'sht yeydigan bo'lsangiz yeyishni to'xtating. Yemaydigan bo'lsangiz yeyishni boshlang. Chekmaydigan bolsangiz chekib ko'ring. Qachonki o'zingizga teskari ish qilishni boshlasangiz juda hushyor bo'lib qolasiz. Chunki bir xil hayot insonni robotga aylantiradi. Hayotingizga o'zgartirishlar kiriting vaqtincha.

©Paruk Pilo
@Paruk_Pilo

Ong to'satdan va kutilmaganda sodir bo'ladigan vaziyatlarda uyg'onib ketadi. Kimdir sizni to'satdan ursa sizda ong uyg'onishi bo'ladi va vaziyatni tezkorlik bilan aniqlashga tushasiz. Nega? Nimaga? Qaysi aybim uchun deyishni boshlaysiz. Agar xato qilgan bo'lsangiz tezda tushunib yetasiz. Hayotda bu narsani isbotini o'zingiz ko'rishingiz mumkin.

©Paruk Pilo
@Paruk_Pilo

#Dardlashamiz

"Yaxshiman"ingizni ortidagi gaplardan gapiringchi....
Yoshlikdagi travmalaringiz haqida yozing. Bu yerda hech kim sizga negativ fikr bildirmaydi. Tanlangan tushunadigan insonlar bilan birgasiz.

Men boshlab beraman sizlarga o'zimni hayotimdagi travmalardan.
Men yoshlikda cho'pon bo'lganman. Mol, qo'y boqardim. Bir kuni qishda qor yog'ib turgandi. Ko'cha sovuq va qor to'xtamayapti. Ota-onam menga mollarni dalaga chiqarib qornini to'yg'azib kel dedi. Men aytdim ko'chada qor yog'ib turibdiku qanday boqaman dedim. Mollar och qolib o'lsinmi bor mollarni qornini to'yg'azib kel dedi. Men majbur mollarni oldimga solib dalaga chiqib ketdim. Qorda mollarni o't topib yeyishi ham qiyin edi. Menga alam qilgani bitta ham cho'pon bu qorda mol va qo'ylarini chiqarmagan. Bitta o'zim dalada yuribman. Bitta inson mol boqib yurgan bo'lsa ham ko'nglim hotirjam bo'lgan bo'lar edi. Keyin chiday olmay 1 yarim soat boqib uyga qaytib keldim. Onam mollarni qornini ko'rib nega mollarni qorni to'ymagan deb yana chiqarvordi ko'chaga. Menga umuman e'tibor bermadi. Men sovuqda yurganimni hech kim so'ramadi. Mol mendan qadrliroq edi. Shu paytda juda xo'rligim kelib yana mollarni o'tlatib kelganman. Men uchun travma bo'lgani mendan hech kim hol ahvol so'rashmadi. Molni qorni to'yishi ota-onam uchun asosiysi o'rinda turgan.

©Paruk Pilo

"Erkak avvalo o‘z ichida erkak bo‘lishi kerak, chunki ayol erkakni izlaydi, bola emas. Ayol erkakni sevishni xohlaydi, bola tarbiyalashni emas."

@Paruk_Pilo

ISH JARAYONIDA

Eslab qolish kerakki, siz ishlayotgan odamlarga sizning ichki dunyoingiz mutlaqo qiziq emas. Bu – sizning mas’uliyatingiz. Ularning esa o‘z ichki hayoti bor va ular ham shuni yengib o‘tish bilan band.

Sizning hamkasblaringizda ham har qanday odamdagi kabi – salbiy kayfiyatlar, muammolar va xavotirlar bo‘ladi. Ammo ish jarayonida odamlar bilan muloqot qilayotganda bularni suhbatga olib kirish kerak emas. Chunki agar ular ham o‘zining barcha salbiyliklarini olib kirsa, siz ham o‘zingiznikini qo‘shsangiz – bunga hech qachon chek qo‘yilmaydi.

Agar sizda negativ hislar paydo bo‘lsa, biror narsa qiling. Masalan, juda yomon gaplarni yozib tashlang va uni yoqing. Terapiya zaliga boring-u, yostiqlarni ura-ura tashlang. Yoki qo‘pol, g‘alati raqsga tushib yuboring! Qandaydir yechim topishingiz kerak – bu sizning g‘amxo‘rligiz.

Ba’zan esa, yoningizda ishlayotgan odamlardan so‘rab qo‘yish ham yaxshi: ular sizdan biror salbiylik sezishyaptimi, siz ularni xafa qildingizmi. Chunki ba’zan odam o‘zi sezmay turib ham salbiy bo‘lishi mumkin. Birgina imo, bitta so‘z, hatto jimlik yoki bir qarash bilan ham odamni xafa qilish mumkin. Shu bois, vaqti-vaqti bilan atrofingizdagilardan kechirim so‘rab turing. Ularni shunday deb so‘rang:
«Iltimos, halol javob bering. Agar sizni xafa qilgan bo‘lsam, aytib qo‘ying. Men ham tirik insonman, ba’zida xato qilishim mumkin, lekin uni tuzatishim shart».

Osho
@Paruk_Pilo

Asosiy qonunlardan biri yodda tutish kerak: kimnidir qul qilib qo'ygan kishi oxir-oqibat qulga aylanadi, u ozod bo'lolmaydi. Agar u ozod bo'lishni istasa, u boshqalarga ozodlik berishi kerak, boshqa yo'l yo'q.

@Paruk_Pilo

Jamiyat erkakni “kuchli” bo‘lishga o‘rgatadi, bu esa undagi muloyimlik, sezgirlik, mehr va rahm-shafqat kabi tug‘ma ayollarga xos sifatlarni bostirishni anglatadi. Har bir erkakda ayollik ibtidosi bor – uning o‘zi anglamagan yoki yarmigacha anglagan ayollik qismi, u asrlar davomida o‘zida uni qoralab, bostirib kelgan.

@Paruk_Pilo

Dunyo ikki qismga bo‘linib ketdi. Erkak o‘z dunyosini qurdi, ayol esa uning soyasida o‘z dunyosini yaratdi. Bu juda achinarli – butun bo‘lish uchun ayol ham, erkak ham erkaklik va ayollik sifatlariga ega bo‘lishi kerak. Erkak ham, ayol ham atirgul yaprog‘idek mayin, quroldek qattiq bo‘lishni bilishi kerak. Agar vaziyat sendan qurol bo‘lishni talab qilsa – sen tayyorsan; agar vaziyat sendan atirgul yaprog‘idek bo‘lishni talab qilsa – sen tayyorsan. Atirgul yaprog‘i va qurol o‘rtasida muvozanat qila olish moslashuvchanligi sening hayotingni yanada boy qiladi.

Sadguru
@Paruk_Pilo

Qorin bo‘shlig‘ini tozalash uchun juda chuqur nafas olish kerak — chuqur nafas olib-chiqarish orqali qorin bo‘shlig‘i unda jamlangan hissiyotlardan xalos bo‘ladi. Nafas chiqarganda qorin bo‘shab qoladi. Shu sababli chuqur nafas olish juda muhim. Asosiy e’tibor nafas chiqarishga qaratiladi.

@Paruk_Pilo

“O‘zingga eng muhim savolni berib ko‘rganmisan: muammolar haqiqatan ham mavjudmi yoki ularni sen o‘zing yaratib, ularga shu qadar o‘rganib qolganmisan-ki, ularsiz yashay olmaydigan bo‘lib qolgansan – ularning hamrohligisiz o‘zingni yolg‘iz his qilasan? Sen hatto baxtsiz bo‘lishga ham rozi bo‘lasan – faqat bo‘sh bo‘lmaslik uchun. Odamlar o‘zlarining baxtsizliklariga yopishib oladilar, faqatgina ichki bo‘shliqqa yo‘l qo‘ymaslik uchun.”

@Paruk_Pilo

“Hayot quvonch va lazzat bo‘lishi kerak. Faqat shundagina erkak va ayol o‘rtasida do‘stlik mumkin, aks holda ular abadiy dushman bo‘lib qoladilar.”

@Paruk_Pilo

"Xo‘xom Joshua Liebman" o‘z xotiralaridan bir kitob yozgan, uning sarlavhasi juda qiziq. Kitobning birinchi qismi juda ma’nolidir. U shunday yozadi:

«Yosh bo‘lganimda va universitetni bitirganimda, o‘yladimki, hayotimda aniq nimaga erishishni xohlayotganimni ko‘rsatadigan reja va xarita tuzishim kerak. Men o‘yladimki, bunday reja menga hayotimni yaxshi tartibga solishga yordam beradi.

U o‘zi uchun ro‘yxat yozadi: Men boy odam bo‘lishni xohlayman. Men chiroyli xotinim bo‘lishini xohlayman. Men mashhur bo‘lishni istayman. Men sharaf qozonishni xohlayman. Men axloqli inson bo‘lishni istayman... U o‘ziga yigirmata maqsad yozadi – inson orzu qilishi mumkin bo‘lgan hamma narsani o‘z ichiga oladi. Inson erishishi mumkin bo‘lgan hamma narsa, inson orzu qilishi mumkin bo‘lgan hamma narsani jamladi.

Bu ro‘yxat insoniy istak va orzularning barchasini o‘z ichiga olgan edi. Shunga qaramay, u qoniqmadi va ro‘yxatni qayta-qayta o‘qidi, hech narsa o‘tkazib yuborilmaganiga ishonch hosil qilish uchun. Chunki bu ro‘yxat uning hayot xaritasi bo‘lishi kerak edi.

"Liebman" bir qishloqqa boradi va bir qariya orif bilan uchrashadi hamda unga shunday deydi:
«Siz qishloqdagi eng keksa odamsiz; siz mendan ko‘ra hayotni ko‘proq ko‘rgansiz. Siz butun umringizni orif bo‘lib o‘tkazgansiz; siz hech qachon oila va bolalarga ega bo‘lmagansiz. Sizdan ko‘ra tajribaliroq odam yo‘q. Men ro‘yxatimni sizga olib keldim, balki siz unga nimanidir qo‘sharsiz. Go‘yo unda nimadir yetishmaydigandek tuyuladi».

Qariya ro‘yxatni o‘qib chiqadi, keyin kuladi va qalam olib, ro‘yxat ustidan chiziq tortadi hamda katta harflar bilan ikki so‘z yozadi: “Ong xotirjamligi...”.
U deydi: «Hech narsadan tashvishlanma. Sen oddiy bir idrokka yetishing kerak. Agar ro‘yxatingdagi hamma maqsadlarga erishsang ham, agar hamma istaklaring ro‘yobga chiqsa ham, men yozgan bu ikki so‘zning ma’nosini hech qachon anglamaysan. Oxir-oqibat o‘zingdan faqat shuni so‘raysan: ongim xotirjammi yoki yo‘qmi?»

Liebman hayotining oxirida shunday yozadi:
«Bugun men angladimki, o‘sha orif haq bo‘lgan. Nega u mening ro‘yxatimni ustidan chiziq chizish o‘rniga uni yirtib tashlamadi? Nega uni maydalab tashlab, uloqtirmadi? Axir u oddiygina bir chiqindi bo‘lgan. Endi hayotimning oxiriga kelib, men faqat o‘sha ikki so‘z bilan qoldim... Agar o‘sha kuni tushungan bo‘lsam, hayotda ong xotirjamligi hamma narsa ekan, balki hozir men unga erishgan bo‘lardim. Hammamiz hayotimizni ro‘yxatdagi maqsadlarga erishish uchun sarflaymiz.

Maqsadlarga intilayotgan ong – bu aslida beqaror va notinch ongdir. Beqaror ong – bu turli tomonga yugurayotgan ongdir. Bu esa faqat notinchlikdir. Xotirjamlik esa faqat ong yugurishni, shoshishni to‘xtatganida mavjud bo‘ladi».

– Osho
@Paruk_Pilo

Siz hech qachon biron bir narsani o'zingiz tushunganingiz tugaguncha biron bir narsani isbotlay olmaysiz

@ParukPilo

Hayotni butunligicha yashash — bu o‘rganilishi kerak bo‘lgan bir san’atdir.
Bu san’atni biladiganlar uchun hatto kishanlar ham oyoqdagi qo‘ng‘iroqlarning jarangiga o‘xshaydi.
Agar raqs qilishni bilsang, hatto oyoq kishanlari ham qo‘ng‘iroqqa aylanadi.

Ammo agar raqsni bilmasang, hatto oyoqdagi qo‘ng‘iroqlar ham kishanga aylanadi.
Agar raqs qilishni bilsang, hatto qamoqxona ham raqs maydoniga aylanadi;
agar raqsni bilmasang, raqs maydonida o‘tirib nima qila olasan?

Agar ichishni bilsang, nima ichishingdan qat’i nazar — u sharobdir.
Ammo ichishni bilmasang, osmondan asal daryolari oqib tushsa ham, sen undan qanday foydalanishni bilmaysan.

— Osho
@Paruk_Pilo

“Biz xavfsiz qolishni istaymiz, erkinlikdan esa qo‘rqamiz.”
Ko‘pchilik odamlar uchun xavfsiz hududlar yaratish — noma’lumlik keltiradigan tashvishdan qochishning bir yo‘lidir. Erkinlik cheksiz imkoniyatlar taqdim etsa-da, bir vaqtning o‘zida noaniqlik va mas’uliyatni ham olib keladi. Shu sababdan ba’zida “erkin bo‘lish” qo‘rqinchli tuyulishi mumkin.

🔹 Tanish bo‘lgan narsa, qanchalik noqulay bo‘lsa ham, noma’lumdan kamroq qo‘rqitadi.
🔹 Nazorat illyuziyasi insonni o‘zini xavfsiz his qilishga majbur qiladi.
🔹 Erkinlik jasorat talab qiladi; chunki u xatoga yo‘l qo‘yish ehtimolini ham o‘zida olib keladi.

Ehtimol, asl masala shunda: xavfsiz hududlarimizni kengaytirar ekanmiz, erkinlikni ham ichimizga chorlay olish. O‘zimizga savol berishimiz kerak:
“Bizning qo‘rquvimiz aslida erkinlikning o‘zidami yoki u bilan birga keladigan noma’lumlikdami?”

Hayot hech qachon xavfsizlik hududida boshlanmaydi. U chegaradan chiqishga jur’at qilgan qadam bilan boshlanadi.
Jasur bo‘l! Qiyinchiliklarni bag‘ringa bos! Orzularing uchun kurash!
Chunki bugun qilgan kurashing seni butun umr ozod qiladi.

@Paruk_Pilo