Meditatsiya — bu munosabatlar emas; boshqasiga umuman ehtiyoj yo‘q, inson o‘z-o‘ziga yetarli. Inson o‘z nurida cho‘miladi. Inson shunchaki baxtiyor, chunki u tirik, chunki u mavjud.

@Paruk_Pilo

Endi munosabatlarda erkaklar yosh bola harakter va yosh bola ongidan azoblanishni boshlaydilar. Ayollar o'z ustida ko'p ishlayaptilar.

@Paruk_Pilo

O'z baxtiga chuqur qiziqqan inson doimo boshqalarning baxtiga ham qiziqadi va aynan shuning uchun ularga yordam beradi.

@Paruk_Pilo

Ishonch bildirganingda, sen ozingni ochasan. Ishonchsizlikda esa o'zingni yopasan, himoyalanib, yopilasan — sen zaif bo‘lishdan qo‘rqasan. Ishonch bildirganingda, sen o'zingni ochasan — qo‘rqadigan hech narsa yo‘q, bu — sening uying. Daraxtlar va yulduzlar, quyosh va oy — bularning barchasi sening oila a'zolaring, aka-ukalaring va opa-singillaring. Koinot — bitta oila. Bu his-tuyg'u faqat ishonch bildirganingda yuzaga keladi. Shunda baxt keladi. Ishonchsiz bo‘lsang, taqdiring — qashshoqlik. Ishonchsiz bo‘lsang, qashshoqlikdan qochib bo‘lmaydi. Agar ishonch bildirgan bo‘lsang, baxt o‘z-o‘zidan keladi.

@Paruk_Pilo

ТАСАВВУР

Ҳар қандай муносабатлар тасаввурийдир, чунки сиз ўзингиздан ташқарига чиқмоқчи бўлсангиз, фақат тасаввур эшиклари орқали чиқишингиз мумкин. Бошқа эшиклар йўқ.

Дўст, душман... иккаласи ҳам сизнинг тасаввурингиз. Сиз тасаввурни тўлиқ тўхтатганингизда, сиз яккасиз, бутунлай яккасиз. Ҳаяёт ва унинг барча муносабатлари тасаввурий эканини тушунганингизда, сиз ҳаётга қарши эмассиз, балки бу тушунча муносабатларни бойитишга ёрдам беради. Энди сиз ҳар қандай муносабатлар тасаввурий эканини билганингизда, нима учун уларга кўпроқ тасаввур қўшмаслик керак? Нима учун улардан чуқурроқ завқланмаслик керак? Агар гул фақатгина сизнинг тасаввурингиз меваси бўлса, нима учун уни гўзалроқ қилмаслик керак? Нега оддий гул билан қониқасиз... — гул зумрадлар ва бриллиантлардан бўлсин!

Ҳар қандай нарса бўлсин, сиз нимани тасаввур қилсангиз. Тасаввур гуноҳ эмас, бу қобилият; бу кўприк: аниқ шу каби, сиз дарё орқасидан кўприк қуриб, бир соҳилдан бошқасига ўтишингиз каби, тасаввур ҳам икки одам ўртасида кўприк вазифасини ўтайди. Икки мавжудлик кўприкни лойиҳалаштиради — уни муҳаббат деб атаинг, ишонч деб атаинг — лекин бу тасаввур. Тасаввур инсоннинг ягона ижодий қобилиятидир ва ҳар қандай ижодий намоён бўлиш тасаввур намоёни бўлади. Тасаввурдан завқ олинг, уни мумкин қадар гўзал қилинг. Аста-секин сиз муносабатларга боғлиқ бўлмаслик нуқтасига етасиз. Сиз бўлишасиз... агар одамлар билан бўлишиш учун нимангиз бўлса, бўлишасиз, лекин сиз ўзингизга етасиз. Барча муҳаббат тасаввур орқали яратилади, лекин оддий танқидий маънода эмас; тасаввур — илоҳий қобилият.

Ошо
@Paruk_Pilo

Ассолому алекум 41 ешимгача улимдан куркдим
Устоз
Куп улимдан колдим ва колганман .
Яхши улим курсини 9 дарсигача эшитдим
Хозир бир узим ухлай оламан
Бир узим кечаси коронгида юра оламан
Улишдан куркувим кетди анча тинчландим куркувсиз хам ухлашни бошладим кундуз хам бир узим уйда колсам куркададим
Кимдир улипди даса куз олдимдан уша одам кетмас ади куркиб
Дарсдан хеч нарса англамасам хам эшитавердим эшитавердим карасам куркмидиган булибман .

Do'stlik yetarli. Sevgi avvalo do'stlik bo'lishi kerak, unda hech kim hukmronlik qilmaydi, o'z fikrini majburlamaydi, ikkala tomon ham o'zlarini turli odamlar ekanliklarini, hayotga turlicha munosabatda ekanliklarini, boshqacha fikrlashlarini anglaydi, va shunga qaramay – barcha farqlarga qaramay – bir-birini sevadi

@Paruk_Pilo

Ҳақиқий муҳаббатни хиёнат қилиш мумкин эмас, чунки у аввало умидларга асосланмаган. Ва сохта муҳаббатни қондириш мумкин эмас, чунки у умидларга боғланган ва нима қилсангиз ҳам, у ҳеч қачон етарли бўлмайди.

@Paruk_Pilo

Inson bogʻlangan paytda, u pastga qarab qulay boshlaydi. Bogʻlanish bir turdagi tortishish kuchidir, bogʻlanmaslik esa barakadir. Soxta muhabbat bogʻlanishning boshqa nomidir; haqiqiy muhabbat bogʻlanmaslikda ildiz otgan.

@Paruk_Pilo

Hayotning yuragida yashashni o‘rgan…
Hozir sen tashqarida yashayapsan.
Ichkarida yashash san’atini hali bilmayapsan, shuning uchun baxtsizsan.
Kimki tashqarida bo‘lsa – baxtsizdir; ichkarida yashagan odam esa – shodlikka to‘ladir.

Tashqarida yashash — bu istaklarda yashash: pul topish, kuch-qudrat orttirish, shuhrat orttirish, obro‘ va hurmat orttirish.
Tashqarida yashash shunday degani: “Agar biror narsaga erishsam, baxtli bo‘laman.”
Ichkarida yashash esa shuni anglatadiki, baxtning manbai sendan oldinroq mavjuddir.

Bu nozik farqni angla:
Tashqarida yashash — “Agar men nimagadir erishsam, baxtli bo‘laman” deganidir.
Bunday baxt shartli bo‘ladi.
Kimki shart qo‘ysa, u mohiyatni yo‘qotadi, chunki baxt shartsiz sodir bo‘ladi.
Baxt — bizning tabiiy mohiyatimizdir.

Biz baxtni tug‘ilishimiz bilan olib kelamiz.
Baxt bizning ichimizda joylashgan, ammo sen uni tashqaridan qidiryapsan va unga shart qo‘yibsan.

Agar sen tashqaridan baxt qidirsang, albatta shart qo‘yishga majbur bo‘lasan; aks holda, nimani izlayapsan?
Izlash — bu biror shartni bajarish usulidir.

Shunday ekan, ogoh bo‘l: baxt shartsiz sodir bo‘ladi.
U hech qanday shartga bog‘liq emas.
Kimki shuni tushunsa, darhol ichkariga buriladi.

Kimki ko‘rgan bo‘lsa — hatto barcha shartlar bajarilganda ham chinakam rozi bo‘lish yo‘q — u ichkariga yuzlanadi.
Va kimki ichkariga yuzlansa, baxtni topadi.

— Osho
@Paruk_Pilo

Men hammaga musiqaga raqs tushishni qat’iy tavsiya qilaman: faqat raqsda sening tanang, aqling va o’zing birga ishlayotganini his qilasan. Bunday uyg’unlikda cheksiz quvonch keladi, bu haqiqiy boylikdir.

Sadguru
@Paruk_Pilo

Sevishni o‘rganish ancha qiyinroq. Bu raqsda allaqachon sherik kerak. Sherik ham raqs nima ekanligini bilishi lozim. Ulanish nuqtalarini topish – katta san’at. Ikki odam orasida uyg‘unlik yaratish zarur... va ikki odam – bu ikki xil olam. Ikkita olam yaqinlashganda, agar uyg‘unlik yo‘llarini bilmasang, albatta mojaro bo‘ladi. Sevgi – bu uyg‘unlik. Baxt, sog‘lik, uyg‘unlik – barchasi sevgidan tug‘iladi. Sevishni o‘rgan. O‘zingni nikoh rishtalari bilan bog‘lashga shoshilma, sevgini o‘rgan. Avvalo chin dildan sevuvchi bo‘l.

@Paruk_Pilo

“Hayot – bu muammo emas. Uni muammo deb o‘ylash – noto‘g‘ri. Hayot yashash, sevish va his qilish uchun berilgan sir.”

@Paruk_Pilo

Siz ayol qismingizning ovozga ega ekanligini tan olmaguningizcha va unga "taslim" bo‘lmaguningizcha, hayotni boy berishda davom etasiz. Siz ichingizdagi ayolga qarshi kurashayotganingizda, haqiqiy hayotni va uning quvonchlarini hech qachon bilolmaysiz.

@Paruk_Pilo

Muhabbat — bu ochiq osmon. Sevishish qanotlarda uchishdek. Ammo, albatta, cheksiz osmon qo‘rqinch uyg‘otadi.

@Paruk_Pilo

Nega sevish shunchalik og‘riqli? Sevish og‘riqli, chunki sevgi baxtga yo‘l ochadi. Sevish og‘riqli, chunki sevgi o‘zgaradi; sevgi — bu mutatsiya. Har qanday o‘zgarish og‘riqli, chunki eski narsani yangisi uchun tark etish kerak. Eski tanish, xavfsiz, ishonchli, yangi esa butunlay noma’lum. Siz xaritalarda ko‘rsatilmagan okeanlarga qarab harakat qilasiz. Yangi narsada aqlni qo‘llay olmaysiz; yangi joyda aql butunlay foydasiz.

@Paruk_Pilo

O'zing haqingda savollar ber, boshqalar haqida emas. Boshqaga mutlaqo ishonch hosil qilish mumkin emas, va buning zarurati ham yo'q. Boshqaga qanday ishonch hosil qilish mumkin? Odamlar doimiy ravishda o'zgaradi. Hozir odam sevadi, lekin bir zumdan keyin yo'q. Hech qanday va'dalar bo'lishi mumkin emas. Faqat o'zingga ishonch hosil qilish mumkin, va u ham faqat bir zumga. Kelajak haqida o'ylash shart emas. O'ylash kerak bo'lgan hozirgi lahza, hozirgi vaqt. Hozirda yashang.

@Paruk_Pilo

Yolg‘izlikka ehtiyoj

Mavjudotning ikki tomoni bor: tashqi va ichki.
Tashqi tomoni ommaga ochiq bo‘lishi mumkin — lekin ichki tomoni emas.
Agar sen ichkini ommaga aylantirsang, sen ruhingni yo‘qotasiz, asl yuzingni yo‘qotasiz.
Shunda sen ichki mavjudliging yo‘qdek yashaysan.
Hayot xira va befoyda bo‘ladi.
Bu jamoatchilik hayotini olib boradigan odamlar bilan sodir bo‘ladi — siyosatchilar, kino aktyorlari bilan.
Ular butunlay jamoat kishisiga aylanadilar, ichki mavjudligini butunlay yo‘qotadilar;
o‘zlari haqida hech narsani bilmaydilar, faqatgina jamoatchilik ular haqida nima deysa, shuni biladilar.
Ular boshqalarning fikriga bog‘liq, o‘z “men”ini sezishmaydi.

Buyuk aktrisalardan biri — Merilin Monro — o‘z joniga qasd qildi, va psixoanalitiklar nima uchun shunday bo‘ldi deb bosh qotirishdi.
U eng go‘zal ayollardan biri edi, eng muvaffaqiyatli ayollardan biri edi.
Hatto Amerika prezidenti Kennedi ham uni sevgan, uni millionlab odamlar yaxshi ko‘rgan.
Kimdadir bundan ko‘prog‘i bo‘lishi tasavvur qilish qiyin.
Uning hammasi bor edi.

Ammo u jamoat kishisi edi va buni bilardi.
Hat­to yotoqxonasida, prezident Kennedi kelganida ham, uni “Janob Prezident” deb atardi — xuddi sevgi qilayotgandek emas, balki bir tashkilot bilan shug‘ullanayotgandek.

U o‘zi ham bir “tashkilot” edi.
Asta-sekin u shaxsiy hech narsasi qolmaganini anglab yetdi.
Bir kuni u erotik taqvim uchun suratga tushayotganda, kimdir undan so‘radi:

— Sizda biror narsa bor edimi, suratga tushganda?

U dedi:
— Ha, radio yoqilgan edi.

(*Inglizchada “Did you have anything on?” iborasi ikki ma’noga ega:

1. Ustingizda kiyim bormi edi?


2. Biror narsa yoqilganmidi?*)



U yalang‘och edi, mutlaqo shaxsiy “men”siz...
Menga shunday tuyuladiki, u o‘z joniga qasd qildi, chunki bu yagona narsa edi — u shaxsiy qilishi mumkin bo‘lgan narsa.
Hamma narsa ommaviy edi; faqat o‘z joniga qasd qilishgina uning o‘zi uchun, yolg‘iz, mutlaqo intim va maxfiy edi.
Jamoat kishilari doim o‘z joniga qasd qilish vasvasasiga duch keladilar, chunki faqat shunda ular kim ekanliklari haqida bir chaqnoq oladilar.

Hamma chiroyli narsa — ichkarida.
Ichkarilik esa — yolg‘izlikni bildiradi.
Ayolning sevgi qilayotganini kuzatganmisiz?
U doim ko‘zlarini yumadi.
U nimanidir biladi.
Erkak esa ko‘zlarini ochiq tutadi;
u kuzatishda davom etadi.
U butunlay ishda emas;
go‘yo kimdir boshqa sevgi qilmoqda, u esa tomoshabin, xuddi bu televizorda yoki filmda sodir bo‘layotgandek.
Ammo ayol yaxshiroq biladi, chunki u ichki tomonga nozik sozlangan.
U doim ko‘zlarini yumadi.
Shunda muhabbatning rostdan ham boshqa hidi, boshqa ta’mi paydo bo‘ladi.

Bir ish qil: bir kuni hammomda suvni oqizib qo‘y, so‘ng chiroqni yoqib-o‘chir.
Qorong‘ilikda suvning shovqini ancha tiniqroq eshitiladi, ovoz keskinroq bo‘ladi.
Chiroq yoqilganda esa ovoz bunchalik aniq bo‘lmaydi.
Qorong‘ilikda nima bo‘ladi?
Qorong‘ida hamma boshqa narsalar yo‘qoladi, chunki sen ko‘ra olmaysan.
Faqat sen va ovoz qolasiz.
Shuning uchun yaxshi restoranlarda hech qachon yorqin chiroq yoqilmaydi.
Ular sham bilan yoritiladi.
Restoranda sham yonib turganda, ta’m chuqurroq bo‘ladi — va sen yaxshiroq ovqatlanasan, ta’mni kuchliroq his qilasan.
Seni hidlar o‘rab oladi.
Yorqin yorug‘likda bunday ta’m bo‘lmaydi.
Ko‘zlar hamma narsani ommaga chiqaradi.

Aristotel o‘zining “Metafizika” asarining birinchi jumlasida, “Ko‘rish insonning eng oliy sezgi a’zosi” deydi.
Bu noto‘g‘ri — aslida ko‘rish ortiqcha hokimiyatga ega bo‘lib ketgan.
U butun tizimni monopollashtirib, boshqa sezgi a’zolarini yemirgan.
Uning ustozining ustoz — Platon esa, sezgilar iyerarxiyasi bor deb aytadi: ko‘rish eng yuqorida, paypaslash eng pastda.
U butunlay adashgan.
Hech qanday iyerarxiya yo‘q.
Barcha sezgi a’zolari bir darajada, va hech qanday ustunlik bo‘lmasligi kerak.

Osho
@Paruk_Pilo

Oʻzingga qarab, oʻzingdan soʻra, va tushunasanki: azob mavjud, chunki sen uni qoʻllab-quvvatlaysan. Hech narsa mavjud boʻla olmaydi, agar sen unga oziq bermasang. Oʻz energiyangni bermasang.

@Paruk_Pilo

Agar sen baxtli bo‘lsang va munosabatlarni boshlasang, o‘zingni juda yaxshi his qilasan, bo‘lishasan, lekin bog‘lanmaysan. Sen qullikka tushmaysan, qaramlikka berilmayapsan, chunki bu munosabatlarsiz ham baxtli bo‘lishing mumkin.

@Paruk_Pilo