Haqiqiy sevgi — bu ikki insonning do‘stligi. Unda hech kim boshqadan ustun bo‘lishga urinmaydi, o‘z fikrini majburlab qabul qildirmaydi. Har ikkisi ham tushunadi: ular bir-biridan farq qiladi — fikrlari, qarashlari boshqacha. Shunga qaramay, baribir bir-birini hurmat qiladi va sevadi.

@Paruk_Pilo

“Oila degan narsa birovni egallash emas, balki bir-biringizni o‘stirish uchun yaratilgan makondir.”

Osho
@Paruk_Pilo

“Odamlar qanchalik ko‘proq sevuvchi bo‘lsa, ular uchun munosabat boshlash shunchalik kam ehtiyojga aylanadi — ular orasida erkinlik ko‘proq bo‘ladi. Odamlar qanchalik ko‘proq sevsa, bir-birlaridan nimadir talab qilishga, ustun bo‘lishga yoki bir-biridan nimanidir kutishga shunchalik ehtiyoj sezmaydi.”

@Paruk_Pilo

O'zingizni sevish qobiliyatini yo'qotib qo'yganingizdan so'ng, siz hech qachon boshqa hech kimni sevolmaysiz.

@Paruk_Pilo

«O‘zingga g‘amxo‘rlik qilish»ning ma’nosi shundaki:

Birinchi asos — o‘zingda markazlangan bo‘lish (ya’ni, ichki muvozanatni saqlash, o‘zing bilan uyg‘unlikda yashash).
Ikkinchi asos — har doim o‘z baxtingni, o‘z rohat va huzuringni izlash.

@Paruk_Pilo

Baʼzan sukutda qolish — nimadir haqida gapirishning yagona usuli.

1.«Kasal bo‘lishni xohlamasang — qo‘llaringni emas, oyoqlaringni issiq tut»

30 yillik tajribaga ega shifokor shunday dedi: «Viruslar pastdan kiradi. Agar oyoqlaring iliq bo‘lsa — atrofda gripp bo‘lsa ham, sen baribir sog‘lom yurasan». Avvaliga ishonmadim. Lekin keyin payqadim: oyoqlarim iliq bo‘lsa, yo‘tal ham yo‘q, burun ham bitmaydi. Har oqshom iliq suv va paypoq — va haqiqatan ham yordam beradi.

2. «Yaxshi uxlamaysanmi? Asabdan emas, ichaklaringdan qidir»

Agar tun yarmida tez-tez uyg‘onsang: soat 2–4 oralig’ida — jigar, 4–6 oralig’ida esa — ichak bilan bog‘liq bo‘lishi mumkin. Shakarni tashladim, dieatani boshladim — va uyqum bolalikdagidek tinch bo‘ldi. Uyqisizlim ko‘pincha boshda emas, ichkaridagi yallig‘lanishdan keladi. Biz esa ko’pincha shirinlikni qoshiqlab yeb, dorilarga yopishib qolamiz.

3. «Toza yuz xohlaysanmi — sovuq ichimlikni kamaytir»
Kosmetolog menga aytdi: « “Akne”larni davolash emas, qonni isitish kerak». Dastlab tushunmadim. Keyin muzli ichimlik va muzli qahvalardan voz kechdim — 3 hafta ichida yuzim yorishib ketdi. Chunki sovuq qon tomirlarini qisadi, qon aylanishi sekinlashadi. Issiq esa — hayot va sog‘lom qon aylanishi.

4.«Shirinlikka tortyaptimi? Aslida tanang yog‘ so‘rayapti»
Dietolog tushuntirdi: «Shakar — tez yonuvchi uchqun. Yog‘ esa — barqaror energiya manbai». Avvaliga avokadoni zo‘rg‘a yedim, lekin keyin yoqib qoldi. Bir hafta o‘tib shirinlikka bo‘lgan ishtiyoq yo‘qoldi, o‘rniga e’tibor va tiniqlik paydo bo‘ldi. Miyaning «energiya kerak!» deb qichqirishi ham tinadi.

5. «Xotirjamlik xohlaysanmi — gavdani to‘g‘ri tut»
Nevrolog shunday dedi: «Bukchaygan gavda — bu tananing xavotir signali». To‘g‘rilab o‘tirganimda nafasim chuqurlashdi, tanam «xavf yo‘q» degandek bo‘ldi. Va shu kifoya. To‘g‘ri gavda = tinch psixika.

@Paruk_Pilo

Siz erkak yoki ayol bo‘lishingizdan qat’i nazar, ichingizda ayol tabiat namoyon bo‘lmaguncha hayotning nozik jihatlarini hech qachon his eta olmaysiz.

@Paruk_Pilo

Agar sizda bir vaqtning o'zida erkinlik va sevgi bo'lsa, sizga boshqa hech narsa kerak emas. Sizda hamma narsa bor — hayot berilgan maqsad

@Paruk_Pilo

Kanalimni hech qayerda reklama qilmayman. Obunachilar kimdirdan eshitib yoki do'stariga aytib taklif qilib yuradilar. Chunki menga tanlangan va o'zini xohishi bilan ko'rib qabul qiluvchi, o'rganuvchi insonlar kerak.
Men insonlarga ong berishim kerak.

@Paruk_Pilo

Erkak va ayol – bu bitta butunning ikki qismi. Ularning dunyosi ham bitta butun bo‘lishi kerak, va ular o‘zlarining barcha sifatlarini «erkak» va «ayol» deb ajratmasdan bir-birlari bilan bo‘lishishlari zarur.

@Paruk_Pilo

Erkaklashgan ayol hech bir erkakdan qoniqmaydi.
Erkaklashgan erkak ham hech bir ayoldan qoniqmaydi.


@Paruk_Pilo

Agar biz sherikimizga o‘zligini saqlab qolishda to‘liq erkinlik berishimiz kerakligini yodda tutsak, har bir lahzada go‘zallikni topa olamiz.

@Paruk_Pilo

Agar biror narsani yo'qotishdan qo'rqsangiz uni yo'qoting va boshqa qo'rqmang.

@Paruk_Pilo

Sizga yoqmaydigan narsalar bilan baxtli yashashni o‘rganish — bu hayotdagi katta darsdir.

@Paruk_Pilo

Ma'rifat — bu yutuq emas. Ma'rifat — bu uyga qaytishdir.

@Paruk_Pilo

Лекин эсда тутинг: қочар жой йўқ.
Агар йўлдан чекиниб, қўрғонига қочсангиз, ҳақиқий ожизлик туя бошлайсиз.
Суфийлар бундайларни “маста” дейди, Ҳиндистонда эса уларни “жинни парамаханса” деб аташади.
Орқага қайтолмайсиз — у ерда энди ҳеч нарса қолмаган.
Олдинга ҳам боролмайсиз — атроф қоронғу.
Сиз йўқолиб қолгансиз.
Шунинг учун Будда айтган:
— «Устозини топган одам бахтиёр».

Менинг ўзимнинг Устозим йўқ эди.
Изладим, лекин тополмадим. Гап шунда эмаски, қидирмаганман — ишонинг, жуда узоқ изладим.
Бироқ барибир тополмадим.
Устоз топиш қийин.
Мавжуд бўлишни тугатган бир мавжудотни топиш — жуда қийин.
Деярли йўқ бўлган зотнинг борлигини ҳис қилиш — қийин.
Илоҳийликка олиб борадиган эшик — очиқ эшик бўлган зотни топиш — жуда, жуда қийин.

Сикхлар ўз ибодатхоналарини “гурудвара” дейди — “Устоз эшиги”.
Мана, Устоз ким: эшик.
Исо кўп маротаба айтган:
«Мен — эшикман, мен — йўлман, мен — ҳақиқатман.
Менинг ортымдан юринг, мен орқали ўтинг.
Агар мени орқали ўтмасангиз, ҳеч нарсага эриша олмайсиз».

Баъзан инсон Устоз тополмайди.
Агар Устоз бўлмаса, йўлни унсиз улашга тўғри келади,
бироқ бундай сафар анча хавфли.

Бир йил давомида мен шундай ҳолатда эдимки, ҳеч ким бундан нима чиққанини олдиндан айта олмасди.
Бир йил давомида ҳаётни қийинлик билан ушлаб турар эдим.
Ҳатто оддий нарсалар ҳам жуда оғир бўларди, чунки иштахам бутунлай йўқолган эди.
Кунлар ўтар, менга емоқ ҳам келмасди.
Кунлар ўтар, сув ичишни ҳам унутиб қўярдим.
Ўзимни мажбурлаб еб-ичардим.
Танам шунчалик ҳиссиз бўлиб қолдики, яна борлигимни текшириш учун ўзимни чимчилардим.
Бошимни деворга уриб, ҳали бошим борми-йўқми шунга ишонч ҳосил қилгим келарди.
Фақат оғриқгина мени қисқа вақтга танамга қайтариб турарди.

Эрталап-оқшом югурардим.
Бир югурганда беш–саккиз мил йўл босардим.
Ҳамма мени жинни деб ўйларди:
Нима керак бу қадар югурасан? Кунга ўн олти мил!
Аммо мен фақат шу орқали ўзимни ҳис қилардим, ҳали борлигимни билардим, ўзимдан узилиб қолмаслик учун.
Мен фақат Ум изчил равишда менда туғилаётган янги нарсага ўрганишини кутиб юрган эдим.

Менга жуда қийин эди.
Ҳеч ким билан гаплашмасдим:
ўйларим издан чиққан эди, ҳатто бир жумлани тугатиш қийин бўларди.
Гап орасида тўхтаб қолар эдим, чунки нима ҳақида сўзлаётганимни унитардим.
Йўл ўртасида қотиб қолардим — қаерга кетаётганим ёдимдан чиқарди.
Қўлимда китоб билан ўтирардим, эллик саҳифа ўқирдим,
кейин “Нима ўқидим? Ҳеч нарса эсламайман”, деб ўйлардим.
Ҳолатим жуда ғалати эди…

Бир воқеа бор. Психиатр қабулхонасига бир бемор чақира кириб келиб бақирибди:
— Доктор, ёрдам беринг! Мен ақлимдан озяпман!
Ҳамма нарсани унутяпман!
Бир йил олдин нима бўлганини ҳам, кеча нима бўлганини ҳам била олмайман! Мен жинни бўляпман!
— Ҳмм, — дейди психиатр, — буни биринчи марта қачон пайқадингиз?
— Нимани? — ҳайрон бўлиб сўрабди бемор.

Менда ҳам худди шундай эди!
Жумлани ҳам тугатиш қийин.
Ҳонамдан чиқмасдим.
Гапирмасдим, чунки бирон нарса десам, ўз жиннилигимни тан олган бўлардим.
Бутун бир йил шундай ўтди.
Полга ётиб, шифтона томон қараб, юзгача санардим,
сўнг яна юздан биргача тисқарак санардим.
Ҳеч бўлмаса шу қобилият қолган эди.
Қолган ҳаммаси эсдан чиққанди.
Ўзимга қайтиш, бир таянч нуқтасини топиш учун менга бутун бир йил керак бўлди.

Osho
@Paruk_Pilo

Lekin bu sodir bo‘ldi.
Bu haqiqiy mo‘jiza edi.
Ammo bu menga katta mehnatga tushdi.

Hech kim menga yordam bermadi, hech kim qayerga borishimni va men bilan nima bo‘layotganini aytmadi.
Bundan ham yomoni, hamma menga to‘sqinlik qildi, hamma menga qarshi edi – o‘qituvchilar, do‘stlar va boshqa yaxshi niyatli odamlar.
Hamma menga qarshi edi.
Lekin ular hech narsa qila olmadilar, faqat meni uyatga solishlari yoki nima qilayotganimni so‘rashlari mumkin edi.

Muammo shundaki, men hech narsa qilmagan edim!
Bu menga qarshi kuch edi.
Bu shunchaki sodir bo‘layotgan edi.
Albatta, men ba'zi narsalarni qilganman:
bilmasdan, men eshikni taqillatdim – va u ochildi.
Men ko‘p yillar meditatsiya qildim, shunchaki jim o‘tirib, hech narsa qilmasdim.
Va qadam-baqadam men o‘sha makonga o‘tib ketdim, u yerda sen shunchaki borasan, lekin hech narsa qilmayapsan.
Sen shunchaki borasan – sof mavjudlik, hech narsa qilmaydigan kuzatuvchi.

Yo‘q, men hech narsa qilmagan edim.
Men shunchaki yotdim, o‘tirib, yurdim – lekin ichkarida hech kim hech narsa qilmayotgan edi.
Men barcha hashamatli orzularimni yo‘qotdim.
Menda nimagadir intilish yoki nimagadir erishish istagi yo‘qoldi.
Men shunchaki o‘zimga cho‘mdim.
Bu bo‘shliq edi, va bo‘shliq odamni aqldan ozdiradi.
Va shunga qaramay, bu Xudoga yetishishning yagona yo‘li.

Faqat aqldan ozishga tayyor bo‘lgan kishi Xudoga yetadi.

* Osho
@Paruk_Pilo

Munosabatlar — bu yechimi yo‘q jumboq. Qancha harakat qilmasang ham, uni yig‘a olmaysan. Hech kim hech qachon buni uddalay olmagan. U shunday yaratilganki, u shunchaki jumboq bo‘lib qoladi. Qancha ko‘p uni yechishga harakat qilsang, shuncha sirli bo‘lib boradi. Qancha ko‘p uni tushunishga harakat qilsang, shuncha aldovli bo‘ladi.

@Paruk_Pilo