This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کلیپی بسیار زیبا و جالب در مورد تاثیر کشش سطحی اب بر قطرات در حال سقوط بر سطح اب 💐 @physicfa
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
واکنش جالب نیکل داغ در آب و صداهایی که ایجاد می کنه
@physicfa
@physicfa
🍻 آشنایی با نظریه نسبیت خاص اینشتین
دیدگاه انسان درباره جهان هستی با رشته مشاهدات نجومی و آزمایش های انجام شده در چهار قرن گذشته از پایه تغییر کرده است. درست آن گونه که جهان زمین مرکز ارسطو به دست کوپرنیک، کپلر و گالیله با جهان خورشید مرکز جانشین شد، نظریه ی جهان مکانیکی نیوتن تعدیل و کمّی شد و سرانجام در اوایل قرن بیستم نظام نیوتنی جهان نیز جای خود را به نظام اینشتین داد.
اینشتین، در ماه مه سال 1905، هنگامی که در اداره ثبت اختراعات سوئیس مشغول به کار بود، کار تالیف مقالهای را به پایان آورد که هفده سال بعد جایزه نوبل (اثرفوتوالکتریک)را نصیب او می کرد. او در ژوئن آن سال نیز مقاله ی دیگری نوشت که به پاس آن به دریافت درجه ی دکترای دانشگاه زوریخ نائل آمد.
اینشتین پس از آن، چهار مقاله ی علمی دیگر در مجله ی علمی بسیار معتبر Annalen der physik منتشر کرد که مقاله ی سوم آن نظریه نسبیت خاص (Special Theory of Relativity)، دید انسان درباره ی جهان هستی را برای همیشه تغییر داد.
این نظریه (نسبیت خاص) بزرگ تر و پیچیده تر از آن است که در اینجا بررسی شود، با این حال می توان اصول و آن را بصورت مختصر در چند بند معرفی کرد:
1- سرعت نور (c) در خلاء برای تمام ناظران لَخت ثابت است. و به حرکت چشمه نور یا حرکت ناظر بستگی ندارد. (اصل سرعت جهانی نور)
2- قوانین فیزیک در تمام چهارچوب های لَخت شکل یکسانی دارد. (اصل نسبیت) و این به آن معناست که شما هرگز نمی توانید تشخیص بدهید که آیا ساکن هستید، یا در حال حرکت با سرعت ثابت (بدون شتاب)
این دو اصل و با در نظر گرفتن یکسری فرضیات مانند همگن و همسانگردی بودن فضا باعث بوجود آمدن پیامدهایی می شود که در آزمایشات گوناگون به اثبات رسیده است. به شرح زیر:
1- دو رویداد که برای یک ناظر هم زمان هستند، ممکن است برای ناظر دیگری که نسبت به ناظر نخست در حال حرکت است، هم زمان نباشد. (نسبیت هم زمانی)
2- میله ای که در راستای طول خود در حرکت است، به چشم ناظر ساکن، کوتاه تر به نظر می رسد. (انقباض طول)
3- یک ساعت متحرک، به چشم یک ناظر ساکن، کندتر از ساعت مشابهی که ساکن است کار می کند. و این پدیده ربطی به ساختار فیزیکی ساعت ها ندارد. (اتساع زمان)
4- انرژی کل یک ذره در نسبیت خاص برابر است با جرم ذره ضرب در سرعت نور به توان دو. (اصل هم ارزی جرم و انرژی)
5- با افزایش سرعت یک جسم جرم آن نیز بیشتر می شود، و سرعت جسم هرگز به سرعت نور نمی رسد، چرا که به انرژی بی نهایت نیاز داریم.
@physicfa
دیدگاه انسان درباره جهان هستی با رشته مشاهدات نجومی و آزمایش های انجام شده در چهار قرن گذشته از پایه تغییر کرده است. درست آن گونه که جهان زمین مرکز ارسطو به دست کوپرنیک، کپلر و گالیله با جهان خورشید مرکز جانشین شد، نظریه ی جهان مکانیکی نیوتن تعدیل و کمّی شد و سرانجام در اوایل قرن بیستم نظام نیوتنی جهان نیز جای خود را به نظام اینشتین داد.
اینشتین، در ماه مه سال 1905، هنگامی که در اداره ثبت اختراعات سوئیس مشغول به کار بود، کار تالیف مقالهای را به پایان آورد که هفده سال بعد جایزه نوبل (اثرفوتوالکتریک)را نصیب او می کرد. او در ژوئن آن سال نیز مقاله ی دیگری نوشت که به پاس آن به دریافت درجه ی دکترای دانشگاه زوریخ نائل آمد.
اینشتین پس از آن، چهار مقاله ی علمی دیگر در مجله ی علمی بسیار معتبر Annalen der physik منتشر کرد که مقاله ی سوم آن نظریه نسبیت خاص (Special Theory of Relativity)، دید انسان درباره ی جهان هستی را برای همیشه تغییر داد.
این نظریه (نسبیت خاص) بزرگ تر و پیچیده تر از آن است که در اینجا بررسی شود، با این حال می توان اصول و آن را بصورت مختصر در چند بند معرفی کرد:
1- سرعت نور (c) در خلاء برای تمام ناظران لَخت ثابت است. و به حرکت چشمه نور یا حرکت ناظر بستگی ندارد. (اصل سرعت جهانی نور)
2- قوانین فیزیک در تمام چهارچوب های لَخت شکل یکسانی دارد. (اصل نسبیت) و این به آن معناست که شما هرگز نمی توانید تشخیص بدهید که آیا ساکن هستید، یا در حال حرکت با سرعت ثابت (بدون شتاب)
این دو اصل و با در نظر گرفتن یکسری فرضیات مانند همگن و همسانگردی بودن فضا باعث بوجود آمدن پیامدهایی می شود که در آزمایشات گوناگون به اثبات رسیده است. به شرح زیر:
1- دو رویداد که برای یک ناظر هم زمان هستند، ممکن است برای ناظر دیگری که نسبت به ناظر نخست در حال حرکت است، هم زمان نباشد. (نسبیت هم زمانی)
2- میله ای که در راستای طول خود در حرکت است، به چشم ناظر ساکن، کوتاه تر به نظر می رسد. (انقباض طول)
3- یک ساعت متحرک، به چشم یک ناظر ساکن، کندتر از ساعت مشابهی که ساکن است کار می کند. و این پدیده ربطی به ساختار فیزیکی ساعت ها ندارد. (اتساع زمان)
4- انرژی کل یک ذره در نسبیت خاص برابر است با جرم ذره ضرب در سرعت نور به توان دو. (اصل هم ارزی جرم و انرژی)
5- با افزایش سرعت یک جسم جرم آن نیز بیشتر می شود، و سرعت جسم هرگز به سرعت نور نمی رسد، چرا که به انرژی بی نهایت نیاز داریم.
@physicfa
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دارو رسانی هدفمند به سلول های سرطانی مورد نظر توسط نانوذرات طلا و از بین بردن آنها با استفاده از حرارت ناشی از میدان مغناطیسی
@physicfa
@physicfa
✳️سپتامبر ۲۰۱۱ بود که با خبری تکان دهنده، ناگهان جهان در بهت و حیرت فرو رفت. فیزیکدانی به نام «آنتونیو اردیتاتو» خبری داد که در صورت تایید صحت، میتوانست دید ما را نسبت به جهان اطراف به کلی تغییر دهد. خبر این بود که در آزمایشهایی تحت نام «پروژهی اپرا» ذراتی زیر اتمی به نام «نوترینو» توانستهاند سریعتر از نور حرکت کنند. طبق نظریهی نسبیت خاص اینشتین، هیچ چیزی در جهان نمیتواند سریعتر از نور حرکت کند. اگر این خبر درست از آب در میآمد، نظریهی اینشتین باطل میشد. هرچند اردیتاتو و گروهش میگفتند اطمینان زیادی از صحت این آزمایش دارند، ولی هیچگاه به طور کامل اطمینان خود از این کشف را بیان نکردند. در حقیقت از دیگر دانشمندان خواستند که در آزمایش صحت دادهها به آنها کمک کنند. در نهایت مشخص شد که نتایج غلط بودهاند. مشکل در زمانسنجی دستگاههایی بوده که باید هماهنگ با سیگنالهای ماهوارههای GPS کار میکردند. در نتیجه این تصور بوجود آمد که نوترینوها مسیری مشخص را اندکی سریعتر از فوتونهای نوری پیمودهاند. ظاهرا همانطور که اینشتین میگفت، هیچ چیز نمیتواند از نور سبقت بگیرد.
سرعت نور در خلاء ۲۹۹٫۷۹۲٫۴۵۸ متر بر ثانیه است. معمولا آن را گرد میکنیم و میگوییم ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه. هرچند که خیلی سریع به نظر میرسد، ولی ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه طول میکشد که نور خورشید فاصلهی ۱۵۰ میلیون کیلومتری تا زمین را طی کند. ما هیچ وقت نتوانستهایم هواپیما، فضاپیما یا موشکی بسازیم که با سرعت نور رقابت کند. یکی از سریعترین چیزهایی که تا به حال ساختهایم، فضاپیمای «افقهای نو» است که پارسال از نزدیکی سیارهی کوتولهی پلوتو گذشت. سرعت این فضاپیما نسبت به زمین در بیشترین حالت به ۱۶ کیلومتر بر ثانیه رسید. این سرعت خیلی با ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه فاصله دارد.
@physicfa
سرعت نور در خلاء ۲۹۹٫۷۹۲٫۴۵۸ متر بر ثانیه است. معمولا آن را گرد میکنیم و میگوییم ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه. هرچند که خیلی سریع به نظر میرسد، ولی ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه طول میکشد که نور خورشید فاصلهی ۱۵۰ میلیون کیلومتری تا زمین را طی کند. ما هیچ وقت نتوانستهایم هواپیما، فضاپیما یا موشکی بسازیم که با سرعت نور رقابت کند. یکی از سریعترین چیزهایی که تا به حال ساختهایم، فضاپیمای «افقهای نو» است که پارسال از نزدیکی سیارهی کوتولهی پلوتو گذشت. سرعت این فضاپیما نسبت به زمین در بیشترین حالت به ۱۶ کیلومتر بر ثانیه رسید. این سرعت خیلی با ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه فاصله دارد.
@physicfa
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ذره بوزون هیگز چیست ؟
@physicfa
@physicfa