💠توضیحات پروفسور «برایان گرین» دربارهی شناسایی امواج گرانشی
خبری بسیار هیجانانگیز است! بالاخره امواج گرانشی شناسایی شدهاند.
توضیح کوتاهش اینگونه است:
در سال ۱۹۱۵، آلبرت اینشتین نظریهی جدید گرانش خود، یعنی نظریهی نسبیت عام، را به دنیا عرضه کرد که بر اساس این اندیشهی زیباست که گرانش، چیزی جز پیچ و تاب و انحنا در بافت فضا-زمان نیست.
نزدیک به یک سال بعد، اینشتین اندیشهی خود را یک گام اساسی دیگر به پیش برد.
ببینید، او دریافت که اگر فضا آنقدر انعطافپذیر است که پیچ و تاب داشته باشد، پس باید بتواند چین و شکن بردارد، ارتعاش کند، و موج بردارد.
و این بدان معناست که اگر چیزی بتواند بافت فضا-زمان را تکان بدهد، میباید چین و شکنهایی درون بافت فضا بفرستد، و همین چین و شکنهاست که ما اکنون، "امواج گرانشی" مینامیم، و البته منبع امواج گرانشی، دست من نیست که فضا را تکان بدهد.
در عوض، این کار میتواند توسط برخی از فرآیندهای اخترفیزیکی بسیار پرانرژی (مانند ستارههای نوترونی که به سرعت میگردند یا سیاهچالهها) انجام شود که یک غُرش ثابتی از امواج گرانشی میفرستند. یا دست کم، این چیزی بود که نظریه چنین میگفت.
حالا، چگونه این اندیشه را آزمایش میکنید؟
خُب، این نقشه نشان میدهد که همانطور که موج گرانشی به جلو میغلتد، هر چیزی را در سر راه خودش فشرده و کشیده میکند. ببینید، این دارد برای زمین هم اتفاق میافتد، البته اینجا بسیار اغراق شده تا شما بتوانید اثرش را ببینید.
هنگامی که محاسبه میکنیم، درمییابیم که میزان فشردن و کشیدن بسیار کوچک است: به اندازهی کسری از قطر یک اتم، و همین، کار شناسایی را بسیار سخت میکند. اما این همان کاریست که تیم «لایگو» موفق به انجامش شده است، و این کار را با دو آشکارساز انجام دادند که یکی در لوئیزیانا و دیگری در ایالت واشنگتن است، و این آشکارسازها، کاری که انجام میدهند این است که پرتوهای لیزر را در طول دو تونل تخلیهشدهی چهار کیلومتری پرتاب میکنند و هنگامی که نور باز-آمیخته میشود، یک الگوی ویژهای میسازد.
این را به نام «الگوی تداخل» میشناسیم.
اما تنها چیزی که شما نیاز به درک آن دارید این است که اگر قرار بود موج گرانشی به پیش برود، میبایست بازوهای آشکارساز را فشرده و کشیده میکرد، و این تاثیری قابل اندازهگیری بر روی همان الگوی تداخل میگذاشت، و موجب جابهجایی آن میشد.
و دقیقن همان گونه جابهجایی در الگوی تداخل است که اکنون تیم «لایگو» مشاهده کرده است. نخستين شناسايى مستقيم امواج گرانشى. خبری بسیار مهم است! این در تاریخ علم به عنوان یک لحظهی بسیار اساسی خواهد ماند و نه تنها برای این که تاییدی شگفتانگیز بر یکی دیگر از اندیشههای اینشتین است، که البته هست، اما بیشتر برای آن که ما هزاران سال است که برای اکتشاف در کیهان از امواج نور بهره گرفتهایم.
این اکتشاف، آغاز دورهای تازه را مشخص میکند که در آن، کیهان را با بهره گرفتن از امواج گرانشی مورد اکتشاف قرار خواهیم داد.
ترجمه و زیرنویس: تیم ترجمه مِهبانگ
خبری بسیار هیجانانگیز است! بالاخره امواج گرانشی شناسایی شدهاند.
توضیح کوتاهش اینگونه است:
در سال ۱۹۱۵، آلبرت اینشتین نظریهی جدید گرانش خود، یعنی نظریهی نسبیت عام، را به دنیا عرضه کرد که بر اساس این اندیشهی زیباست که گرانش، چیزی جز پیچ و تاب و انحنا در بافت فضا-زمان نیست.
نزدیک به یک سال بعد، اینشتین اندیشهی خود را یک گام اساسی دیگر به پیش برد.
ببینید، او دریافت که اگر فضا آنقدر انعطافپذیر است که پیچ و تاب داشته باشد، پس باید بتواند چین و شکن بردارد، ارتعاش کند، و موج بردارد.
و این بدان معناست که اگر چیزی بتواند بافت فضا-زمان را تکان بدهد، میباید چین و شکنهایی درون بافت فضا بفرستد، و همین چین و شکنهاست که ما اکنون، "امواج گرانشی" مینامیم، و البته منبع امواج گرانشی، دست من نیست که فضا را تکان بدهد.
در عوض، این کار میتواند توسط برخی از فرآیندهای اخترفیزیکی بسیار پرانرژی (مانند ستارههای نوترونی که به سرعت میگردند یا سیاهچالهها) انجام شود که یک غُرش ثابتی از امواج گرانشی میفرستند. یا دست کم، این چیزی بود که نظریه چنین میگفت.
حالا، چگونه این اندیشه را آزمایش میکنید؟
خُب، این نقشه نشان میدهد که همانطور که موج گرانشی به جلو میغلتد، هر چیزی را در سر راه خودش فشرده و کشیده میکند. ببینید، این دارد برای زمین هم اتفاق میافتد، البته اینجا بسیار اغراق شده تا شما بتوانید اثرش را ببینید.
هنگامی که محاسبه میکنیم، درمییابیم که میزان فشردن و کشیدن بسیار کوچک است: به اندازهی کسری از قطر یک اتم، و همین، کار شناسایی را بسیار سخت میکند. اما این همان کاریست که تیم «لایگو» موفق به انجامش شده است، و این کار را با دو آشکارساز انجام دادند که یکی در لوئیزیانا و دیگری در ایالت واشنگتن است، و این آشکارسازها، کاری که انجام میدهند این است که پرتوهای لیزر را در طول دو تونل تخلیهشدهی چهار کیلومتری پرتاب میکنند و هنگامی که نور باز-آمیخته میشود، یک الگوی ویژهای میسازد.
این را به نام «الگوی تداخل» میشناسیم.
اما تنها چیزی که شما نیاز به درک آن دارید این است که اگر قرار بود موج گرانشی به پیش برود، میبایست بازوهای آشکارساز را فشرده و کشیده میکرد، و این تاثیری قابل اندازهگیری بر روی همان الگوی تداخل میگذاشت، و موجب جابهجایی آن میشد.
و دقیقن همان گونه جابهجایی در الگوی تداخل است که اکنون تیم «لایگو» مشاهده کرده است. نخستين شناسايى مستقيم امواج گرانشى. خبری بسیار مهم است! این در تاریخ علم به عنوان یک لحظهی بسیار اساسی خواهد ماند و نه تنها برای این که تاییدی شگفتانگیز بر یکی دیگر از اندیشههای اینشتین است، که البته هست، اما بیشتر برای آن که ما هزاران سال است که برای اکتشاف در کیهان از امواج نور بهره گرفتهایم.
این اکتشاف، آغاز دورهای تازه را مشخص میکند که در آن، کیهان را با بهره گرفتن از امواج گرانشی مورد اکتشاف قرار خواهیم داد.
ترجمه و زیرنویس: تیم ترجمه مِهبانگ
اساس کار تمام آهنرباها یکسان است، اما به دلیل کاربرد در دستگاههای مختلف ، آرایش و صنعت ، آن را به اشکال و اندازههای گوناگون می سازند، و لذا انواع آن از لحاظ شکل عبارتند از :تیغه ای، میله ای، نعلی شکل، استوانه ای، حلقه ای، کروی، پلاستیکی ،سرامیکی
دوست عزیز بد نیست بدانید که سه نوع اهنربای دائم داریم که دارای کاربرد فراوان هستند
آهنربای آلنیکو
آلنیکو از ابتدای نام سه عنصر آلومینیوم ، نیکل و کبالت گرفته شده است. این آلیاژ که عمدتا از فلزات آهن و آلومینیوم و نیکل و کبالت ساخته میشود، قابلیت پذیرش نیروی مغناطیسی بالایی و به منظور ساختن آهنربای دائم بلندگوها و لامپهایی با حوزه مغناطیسی و در سروموتورهای DC2 پیشرفته استفاده میشود.
معمولا در آخر اسم "آلنیکو" حرفی اضافه میگردد که مشخص کننده قدرت آهنربا است. فرضا "آلنیکوv" قویترین آهنربای دائم نسبت به "آلنیکوها" است و معمولا آهنربای "آلنیکو" را به صورت طولی مغناطیس میکنند و سپس مورد استفاده قرار میدهند. منظور از مغناطیس کردن طولی این است که دو قطب S و N در طول جسم قرار میگیرند.
آهنربای فریت
این آهنربا را آهنربای سرامیک نیز مینامند. این آهنربای دائم از ترکیب مواد ذوب شده نوعی چینی و پودر ماده مغناطیسی ساخته میشود. این آهنربا چون پودر پس ماند مغناطیسی و نیروی خنثی کننده زیادی دارد، آن را به صورت عرضی مغناطیسی میکنند. منظور از مغناطیس کردن عرضی ، قرار گرفتن دو قطب S و N در عرض جسم است و چون چگالی شار (B) این آهنربای دائم کم است برای جبران چگالی شار زیاد، آن را دراز می سازند.
چون هزینه ساخت این آهنربا کم بوده و مواد اولیه آن به ارزانی قابل تهیه است، بطور گسترده مورد استفاده قرار میگیرد. نامگذاری آهنربای فریت با توجه به نوع عنصری که در ساخت آهنربا از آن استفاده شده است صورت میگیرد. مثل فریت استرونیتام و یا فریت باریم.
آهنربای سارماریوم - کبالت
عنصر اصلی این آهنربای دائم عنصر ساماریوم با علامت اختصاری Sm و عدد اتمی 62 است. چون این آهنربای کمیاب (به دلیل عنصر تشکیل دهنده کمیاب ساماریوم) دارای پس ماند مغناطیسی و خنثی کننده خیلی زیادی است، به همین دلیل میتواند شدتی به مراتب بزرگتر از آهنربای دائم معمولی داشته باشد. به عنوان مثال در یک طول و مساحت برابر ، چگالی شار (B) این آهنربا دو برابر آهنربای سرامیک است.
هزینه تولید این آهنربا قابل ملاحظه است و به همین دلیل آن را کم قطر میسازند. چون شدت مغناطیسی این آهنربا بالا است، لذا از چنین آهنربایی که در ابعاد کوچک و وزن کمتر شدت مغناطیسی خوبی دارد در ساعتهای الکترونیکی و لامپهای ماگنترون و تجهیزات نظامی و سروموتورها هواپیما استفاده میکنند. به این ترتیب روز به روز دامنه کاربرد این آهنربا رو به افزایش است
موفق باشید
دوست عزیز بد نیست بدانید که سه نوع اهنربای دائم داریم که دارای کاربرد فراوان هستند
آهنربای آلنیکو
آلنیکو از ابتدای نام سه عنصر آلومینیوم ، نیکل و کبالت گرفته شده است. این آلیاژ که عمدتا از فلزات آهن و آلومینیوم و نیکل و کبالت ساخته میشود، قابلیت پذیرش نیروی مغناطیسی بالایی و به منظور ساختن آهنربای دائم بلندگوها و لامپهایی با حوزه مغناطیسی و در سروموتورهای DC2 پیشرفته استفاده میشود.
معمولا در آخر اسم "آلنیکو" حرفی اضافه میگردد که مشخص کننده قدرت آهنربا است. فرضا "آلنیکوv" قویترین آهنربای دائم نسبت به "آلنیکوها" است و معمولا آهنربای "آلنیکو" را به صورت طولی مغناطیس میکنند و سپس مورد استفاده قرار میدهند. منظور از مغناطیس کردن طولی این است که دو قطب S و N در طول جسم قرار میگیرند.
آهنربای فریت
این آهنربا را آهنربای سرامیک نیز مینامند. این آهنربای دائم از ترکیب مواد ذوب شده نوعی چینی و پودر ماده مغناطیسی ساخته میشود. این آهنربا چون پودر پس ماند مغناطیسی و نیروی خنثی کننده زیادی دارد، آن را به صورت عرضی مغناطیسی میکنند. منظور از مغناطیس کردن عرضی ، قرار گرفتن دو قطب S و N در عرض جسم است و چون چگالی شار (B) این آهنربای دائم کم است برای جبران چگالی شار زیاد، آن را دراز می سازند.
چون هزینه ساخت این آهنربا کم بوده و مواد اولیه آن به ارزانی قابل تهیه است، بطور گسترده مورد استفاده قرار میگیرد. نامگذاری آهنربای فریت با توجه به نوع عنصری که در ساخت آهنربا از آن استفاده شده است صورت میگیرد. مثل فریت استرونیتام و یا فریت باریم.
آهنربای سارماریوم - کبالت
عنصر اصلی این آهنربای دائم عنصر ساماریوم با علامت اختصاری Sm و عدد اتمی 62 است. چون این آهنربای کمیاب (به دلیل عنصر تشکیل دهنده کمیاب ساماریوم) دارای پس ماند مغناطیسی و خنثی کننده خیلی زیادی است، به همین دلیل میتواند شدتی به مراتب بزرگتر از آهنربای دائم معمولی داشته باشد. به عنوان مثال در یک طول و مساحت برابر ، چگالی شار (B) این آهنربا دو برابر آهنربای سرامیک است.
هزینه تولید این آهنربا قابل ملاحظه است و به همین دلیل آن را کم قطر میسازند. چون شدت مغناطیسی این آهنربا بالا است، لذا از چنین آهنربایی که در ابعاد کوچک و وزن کمتر شدت مغناطیسی خوبی دارد در ساعتهای الکترونیکی و لامپهای ماگنترون و تجهیزات نظامی و سروموتورها هواپیما استفاده میکنند. به این ترتیب روز به روز دامنه کاربرد این آهنربا رو به افزایش است
موفق باشید