مشکلات لینکلن به حمله ایران به پایگاه آمریکا گره خورده!

نیویورک‌تایمز با انتشار گزارشی درباره وضعیت بحرانی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن بیان می‌کند مشکلات تدارکاتی این ناو هواپیمابر اندکی پس از جنگ زمانی که موشک و پهپادهای ایرانی به مقر فرماندهی ناوگان پنجم در بحرین اصابت کردند، آغاز شد. در اثر حمله ایران بخشی از این پایگاه که قطب لجستیکی نیروی دریایی بود و دهه‌ها به آن متکی بود، به خاکستر تبدیل شد.

به همین دلیل نیروی دریایی برای حفظ خطوط لجستیک و تدارکات نیاز به طرحی جایگزین داشت و باتوجه به حملات ایران به سایر پایگاه‌ها، جزیره دیگوگارسیا (به‌دلیل فاصله بالاتر از ایران و خطر حمله پایین‌تر) به‌عنوان مرکز تدارکات انتخاب شد. این جزیره 2200 مایل (حدود 3500 کیلومتر) از جایی دو ناوگروه تهاجمی مستقر هستند، فاصله دارد [که عامل همین مشکلات تدارکاتی است].

استفاده از دیگوگارسیا به‌عنوان مرکز لجستیکی می‌تواند دلیل شلیک دو موشک بالستیک در 20 مارس به سمت این تأسیسات را توضیح دهد؛ جایی که یک موشک توسط یکی از ناوشکن‌های آمریکا رهگیری و یک موشک در اقیانوس هند قبل از رسیدن به هدف سقوط کرد.

1/2
@Projectmeshkat

ناو هواپیمابر لینکلن نزدیک به 9 ماه است که بدون پهلوگیری در یک بندر به‌منظور استراحت خدمه (که به اصطلاح liberty port شناخته می‌شود)، در دریا حضور دارد. بندر سلمان و فجیره در بحرین و امارات دو نقطه در خاورمیانه هستند که ناوها در آن پهلو می‌گیرند تا فرصتی برای استراحت خدمه فراهم شود اما هر دو نقطه در تیررس موشک‌های ایران هستند.

درحالی که 6 ماه مدت زمان معمول استقرار ناوگروه‌ها در زمان صلح است، برخی از ناوهای هواپیمابر مدت زمان استقرار طولانی‌تری را پس از حملات 11 سپتامبر گذراندند اما استقرار 326 روزه ناوگروه تهاجمی جرالد فورد رکورد طولانی‌ترین استقرار یک ناو هواپیمابر از زمان جنگ ویتنام را شکست.

پی‌نوشت: فارغ از گزارش گاردین، گزارشی توسط هارون پرناس (خبرنگار و یوتیوبر آمریکایی) از وضعیت دو ناوگروه لینکلن و بوش منتشر شده. جدا از وضعیت بحرانی خدمه لینکلن و مراجعه برخی خدمه به روان‌پزشک، مشکلات تغذیه با مرغ و لوبیای نپخته، نبود توالت سالم و... در لینکلن، وضعیت در ناو هواپیمابر جورج بوش نیز مشابه لینکلن است و گزارشاتی از نبود آب، صابون و غذا درباره آن منتشر شده است.

2/2
@Projectmeshkat

نامه سردار باقرزاده به صلیب سرخ جهت پیگیری وضعیت خلبانان ایرانی اسیر

سردار سیدمحمد باقرزاده فرمانده کمیته جستجوی مفقودین ستادکل نیروهای مسلح در نامه‌ای به مریانا اسپولیاریک رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ خواستار پیگیری وضعیت سه خلبان ایرانی اسیر در قطر شد. در بخشی از این نامه آمده است:

برابر اطلاعات بدست آمده سه خلبان دیگر حادثه مورد اشاره، خلبانان (جواد صالحی، عبدالمجيد دشتیان و عمران به‌روشیان) بطور زنده توسط نیروهای قطری به اسارت گرفته شده‌اند که متأسفانه از آن تاریخ تاکنون دولت قطر با وجود سپری شدن ۶ ماه برخلاف همه قوانین و مقررات بین‌المللی از جمله کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو درخصوص ضرورت مراعات حقوق اسرای جنگی حقوق مسلم این اسراء را نادیده گرفته و نقض نموده است و با وجود همه تلاش‌های دیپلماتیک و پیگیری‌های بعمل آمده، اجازه دیدار و مصاحبه و تماس اسراء با خانواده ها و مسئولان پیگیری‌کننده را نداده است که این امر در ذیل فصول مربوط به جنایات جنگی مورد توجه و رسیدگی است.

@Projectmeshkat

این در هنوز روی همان پاشنه می‌گردد! | نقدی بر بهانه تراشی‌ها و عملکرد نهاجا در جنگ

روز پنج‌شنبه 15 مرداد امیر سرتیپ خلبان مسعود جعفری معاون هماهنگ‌کننده نیروی هوایی ارتش با حضور در شبکه خبر درباره برخی موارد مصاحبه کرد که در بخشی از این سخنان به عملیات دو جنگنده Su-24MK فنسر با هدف حمله به پایگاه هوایی العدید قطر نیز پرداخته می‌شود که روایات و گفته‌ها محل سوال و تعجب فراوان دارد!

باتوجه به اینکه قصد داشتیم تا زمان روشن شدن وضعیت خلبانان این دو جنگنده صبر کنیم و سپس به این عملیات بپردازیم و باتوجه به انتشار نامه ستادکل نیروهای مسلح برای پیگیری وضعیت سه خلبان اسیر شده توسط قطر، اکنون زمان مناسبی است تا برنامه مذکور و همچنین ماجرای حمله دو جنگنده Su-24MK به قطر را مورد بررسی قرار دهیم.

1/9
@Projectmeshkat

معاون هماهنگ‌کننده نهاجا در گام نخست سخنان خود بیان می‌کند: «سامانه‌های پدافندی تاد و پاتریوت از این پایگاه محافظت می‌کردند».

نکته اول: باید اشاره شود که همان‌طور که نام سامانه تاد پیداست (Terminal High Altitude Area Defense) این سامانه وظیفه اصلی درگیری با اهداف بالستیک کوتاه و میان‌برد در فاز ترمینال را دارد و مشخصا برای درگیری با سایر اهداف هوایی مانند جنگنده‌ها و... توسعه داده نشده است‌!

نکته دوم: قطر تاکنون این سامانه را خریداری نکرده (اگرچه زمزمه‌هایی در این باره شنیده می‌شود) و طبق اطلاعات موجود تاکنون در خاک خود نیز میزبان سامانه تاد متعلق به آمریکا نبوده است. نزدیک‌ترین سایت پدافندی تاد به پایگاه العدید، سایت پدافندی تاد امارات واقع در الرویس است که آن نیز در فاصله تقریبی 190 کیلومتری از العدید قرار دارد (برد درگیری این سامانه 200 کیلومتر است).

نکته سوم: در ادامه نیز سخنانی درباره امکانات کشف دشمن و شبکه‌های راداری مستقر در منطقه سخنانی بیان می‌شود و رادار AN/FPS-132 قطر و توان آن برای کشف جنگنده مورد اشاره قرار گرفته و بیان می‌شود این رادار در العدید مستقر بوده است! فارغ از اینکه این رادار بخشی از شبکه هشدار زودهنگام ضدبالستیک آمریکا محسوب می‌شود و هدف ساخت و استقرار آن رصد و کشف زودهنگام شلیک موشک‌های بالستیک در منطقه است، این رادار در استان الخور و در نزدیکی منطقه وادی الدحول در شمال قطر قرار گرفته و در پایگاه العدید که در جنوب قطر واقع شده، ساخته نشده است!

از معاون هماهنگ‌کننده نیروی هوایی انتظار می‌رود حداقل به اطلاعاتی در این سطح که درحد اطلاعات عمومی و رایج محسوب می‌شود، احاطه بهتری داشته باشند!

2/9
@Projectmeshkat

در بخشی از برنامه شبکه الجزیره که به بررسی این موضوع اختصاص یافته، بیان می‌شود این دو جنگنده که از مسیر شمال شرق آب‌های اقتصادی قطر وارد حریم هوایی قطر شده و در ارتفاع 80 پایی (24 متر) از سطح دریا به سمت جنوب قطر (احتمالا با هدف پایگاه العدید) در حرکت بودند، قبل از ورود به خاک قطر در آب‌های سرزمینی قطر توسط جنگنده‌های F-15QA نیروی هوایی قطر رهگیری و منهدم می‌شوند.

در این بخش علامت سوال اول در این ماجرا ایجاد می‌شود. برخلاف روایت داخلی که بیان می‌کند این دو جنگنده پس از بمباران هدف و در مسیر بازگشت موردهدف قرار می‌گیرند، روایت طرف قطری این است که این دو جنگنده در مسیر شمال به جنوب قطر بودند که قبل ورود به خاک قطر در آب‌های داخلی قطر سرنگون می‌شوند.

اکنون دو روایت متضاد وجود دارد که امکان تأیید یا رد مستقل آن از طرف ما وجود ندارد اما سوال اصلی اینجاست که نهاجا چطور از موفق بودن حمله به قطر اطلاع دارد اما طی چندین ماه گذشته اطلاعات آن درباره سرنوشت خلبانان خود ناقص بوده و وضعیت خلبانان در روایات و مصاحبه‌های متعدد «نامشخص» عنوان می‌شود؟!

4/9
@Projectmeshkat

در ادامه برنامه شبکه الجزیره، سرهنگ ناصر محمد الکبیسی از روابط عمومی وزارت دفاع قطر روایت مهم‌تری از اتفاق بیان می‌کند!

مجری در سوالی بیان می‌کند: «آیا این جنگنده‌ها مسلح بودند؟» که سرهنگ الکبیسی در پاسخ بیان می‌کند: «براساس اطلاعات تأییدشده و تأیید خلبان، هر دو حامل بمب بودند». پیش از اینکه ستادکل نیروهای مسلح با انتشار نامه فوق اعلام کند سه خلبان دیگر این دو جنگنده سالم و در اسارت قطر هستند، این بخش از سخنان مسئول روابط عمومی وزارت دفاع قطر نشان می‌داد خلبانان ایرانی در اسارت این کشور قرار دارند؛ چراکه مشخصا هدف سخن او خلبانان قطری نیست که در این صورت می‌توانست از عبارت خلبانان ما (طیارنا) استفاده کند.

از سوی دیگر معاون هماهنگ‌کننده نهاجا دو هفته قبل درباره وضعیت سه خلبان دیگر بیان می‌کند «اطلاعات در این باره ناقص است و از سوی وزارت امورخارجه و سایر منابع، اطلاعات دقیقی دریافت نکردیم». پیش از این نیز دریادار سیاری معاون هماهنگ‌کننده ارتش درباره سرنوشت خلبانان بیان کرد وضعیت خلبانان نامشخص است.

اینکه چطور نهاجا از موفقیت این عملیات اطلاع دارد اما سرنوشت خلبانان نامشخص خود بخش عجیب ماجرا است اما از سوی دیگر عملکرد وزارت خارجه جای تعجب فراوان‌تری دارد! وزارت امورخارجه باید پاسخ دهد که چطور با از گذشت پنج ماه از اسارت خلبانان و گذشت چهار ماه از آغاز آتش‌بس، تاکنون پیگیری دقیقی برای تعیین سرنوشت سه خلبان ایرانی نکرده است؟ آیا جان نیروهای مسلح و نگرانی خانواده‌های آنان ارزش پیگیری مستمر برای پاسخگو کردن طرف قطری و ارائه اطلاعات دقیق از سرنوشت خلبانان ایرانی را ندارد؟!

نکته مهم‌تر بعدی این است که در نامه ارائه شده به صلیب سرخ، عدم رعایت قوانین بین‌المللی برای سه خلبان اسیر ایرانی در قطر گوش‌زد شده است! در این مورد باید سوال کرد که پس از تحمیل دو جنگ علیه ایران در ژوئن 2025 و فوریه 2026 (دو جنگ علیه ایران به فاصله 8 ماه و 18 روز!!) و هدف قرارگرفتن نقاط متعدد غیرنظامی، مدرسه، زیرساخت اقتصادی و... در هر دو جنگ توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی آیا همچنان انتظار اجرای قوانین بین‌المللی را می‌کشید و هنوز به ناکارآمدی این قوانین و عدم پایبندی کشورها به آن پی نبرده‌اید؟ آن چیزی که طرف مقابل می‌فهمد نه قوانین بین‌المللی بلکه زبان زور است!

نیروی هوایی آمریکا برای خارج کردن دو خلبان جنگنده F-15E که در میانه جنگ در آسمان ایران اجکت کردند، دو عملیات جستجو و نجات رزمی (CSAR) را با قبول خسارات متعدد و پذیرش ریسک اجرای آن، در عمق خاک کشور انجام داد و سرانجام خلبانان خود را از ایران خارج کرد و مانع از اسارت آنان شد! مشخصا ارزش جان پرسنل آموزش دیده در تمام ارگان‌های نیروهای مسلح بسیار بالاست و نباید گذاشت تا جان آنان با سهل‌انگاری‌هایی این چنین، به‌خطر بیفتد اما اکنون شاهدیم که در تعیین سرنوشت آنان نیز کوتاهی صورت گرفته که حقیقتا بسیار حیرت‌آور است!

5/9
@Projectmeshkat

نکته مهم دیگر، نوع طرح‌ریزی عملیات است که اگر به‌طور خلاصه بیان کنیم گویا معاونت عملیات نهاجا در دوران جنگ با عراق فریز شده است!

درحالی که وضعیت صحنه نبردهای کنونی کاملا نسبت به دهه 80 میلادی دگرگون شده، نهاجا طرح عملیات خود را همچنان مانند گذشته برنامه‌ریزی کرده، به‌طوری که خلبان باید با پرواز در ارتفاع پایین خود را به محدوده هدف و در موقعیت رهاسازی بمب‌هایی برسانند که فاقد هرگونه کیت هدایتی بوده و به دلیل سقوط آزاد بودن، خلبان مجبور است تا ضمن پذیرش ریسک بالا، نزدیک موقعیت هدف شود!

براساس گفته خلبانان حاضر در جریان حمله به کویت، ارتفاع پروازی آنان بسیار پایین بوده و دو جنگنده Su-24MK نیز در ارتفاع 20 تا 30 متری از سطح دریا پرواز می‌کردند. علت انتخاب چنین طرحی برای تهاجم به کشورهایی که رینگ سنگین پدافندی و نیروی هوایی به مراتب توانمندتر از ایران دارند این است که نهاجا همچنان از تسلیحات منسوخی استفاده می‌کند که حتی یک کیت ساده هدایت ندارد؛ بنابراین طرحی جز چنین طرح عملیاتی وجود ندارد! نهاجا سالهاست رزمایش‌های خود را با این طرح منسوخ انجام داده که پیش از این به معایب آن اشاره شده بود!

6/9
@Projectmeshkat

اگرچه اطلاعات مستندی جز روایت قطری از این ماجرا وجود ندارد اما باتوجه به وضعیت نهاجا، می‌توان حدس زد مسلح بودن جنگنده‌ها به بمب درست بوده و احتمالا این دو جنگنده به بمب‌های سقوط آزاد فاب یا بمب هدایت لیزری KAB-1500 مسلح بودند.

باید از نهاجا سوال شود علیرغم گزارشات سالانه فرماندهان اسبق نهاجا در روز 19 بهمن به فرماندهی کل قوا درباره آمادگی تجهیزات خود، علارغم نمایش مسلح بودن جنگنده‌ها به تسلیحات دورایستا مانند بمب‌های یاسین و موشک‌های کروز ضدکشتی و مسلح بودن فنسر به موشک کروز عاصف و علارغم مصاحبه‌های متعدد چطور این تسلیحات در شرایط رزمی استفاده نشد؟

ممکن است بیان شود این تسلیحات توسط ودجا تولید انبوه نشده و ودجا صرفا تسلیحات را برای شواف نمایش داده و امکان استفاده از آن نبوده! حتی با این توجیه غیرقابل قبول و وجود انتقادات جدی به ودجا که از حوصله بحث خارج است، نهاجا با وجود اطلاع از این موضوع چرا به کارهای نمایشی روی آورد و خود را مجهز به تسلیحاتی نشان داد که امکان استفاده عملیاتی از آن را نداشته است؟ آیا این اقدامات چیزی جز گزارشات پوچ و مهمل است؟

7/9
@Projectmeshkat

در این بخش سوال مهم بعدی این است که سرنوشت تسلیحات تخصصی جنگنده‌های Su-24MK که پس از خرید این جنگنده‌ها از روسیه دریافت شده بود چه شد؟

تسلیحات قابل حمل این جنگنده در ایران درکنار بمب‌های منسوخ سقوط آزاد خانواده فاب و KAB-1500، موشک‌های Kh-29T/L و Kh-25ML و موشک ضدرادار Kh-58 درکنار غلاف Fantasmagoria است که جز موشک ضدرادار Kh-58 با حداقل برد 120 و حداکثر برد 200 کیلومتر، امکان حمله دورایستا را فراهم نمی‌کنند؛ با این حال حتی این تسلیحات نیز سالها در رزمایش‌ها غایب بودند.

منسوخ بودن این تسلیحات در جنگ اوکراین به‌وضوح آشکار شد، جایی که چندین فروند جنگنده تهاجمی Su-34 به دلیل استفاده از تسلیحات فاقد سیستم هدایت توسط پدافند هوایی اوکراین سرنگون شد؛ مسئله‌ای که آغازگر ساخت تسلیحات هدایت شونده و دورایستا در نیروی هوایی روسیه شد. بنابراین حتی اگر فرض کنیم عملیات بمباران العدید با استفاده از بمب‌های KAB-1500L انجام شده باید اشاره کرد این بمب نیز به دلیل سیستم هدایت لیزری و لزوم حفظ قفل، جنگنده حامل را در معرض خطر انهدام قرار می‌دهد و استفاده از آن در صحنه نبرد امروزی اصلا عاقلانه نیست!

8/9
@Projectmeshkat

🔴 نهاجا اکنون با مشکلاتی ترکیبی ناشی از طراحی عملیات منسوخ با استفاده از ناوگانی به‌شدت منسوخ و تسلیحاتی بسیار منسوخ‌تر دست به گریبان است که کلید حل کردن آن در وهله نخست به‌جای مقصر شمردن بقیه ارگان‌ها، در خود نیروی هوایی است! در این حوزه می‌توان به استفاده ادامه‌دار تسلیحات فاقد سیستم هدایت در سازمان رزم نهاجا اشاره کرد.

🔴 با وجود تمامی مشکلات مالی و فنی، ساخت یک کیت هدایت برای بمب‌های سقوط آزاد و تبدیل آنها به بمب‌های هدایت‌شونده دورایستا مطمئنا کاری است که حتی در توان جهادخودکفایی نهاجا نیز قرار دارد اما همچنان شاهد عقب‌ماندگی این نیرو در بخش‌های پیش‌پاافتاده هستیم. در این موضوع خاص می‌توان شرکت اماراتی EDGE Group را مثال زد که در سال 2019 فعالیت خود را آغاز کرد و یکی از محصولات آن در حوزه تسلیحات هواپرتاب، کیت هدایت ماهواره‌ای برای بمب سقوط آزاد MK-81 است که دست بر قضا در سازمان رزم نهاجا نیز وجود دارد!

🔴 بسیار جالب است که یک کشور مانند امارات و یک شرکت تازه تأسیس شده اماراتی مانند EDGE Group که با نگاهی به لیست محصولات آن می‌توان فهمید قطعا جز مونتاژکاری محصولات غربی کار دیگری نمی‌کند، وضعیت صحنه نبردهای امروزی، تهدیدات و نیازهای آن را به‌درستی درک کرده و برای رفع این نیاز کیت‌های هدایت ماهواره‌ای خریداری و مونتاژ کرده است. با این حال نیروی هوایی ارتش با چنین سابقه‌ای و با پشت سر گذاشتن یک جنگ فرسایشی 8 ساله و دیدن میدان نبرد سوریه و اهمیت حضور نیروی هوایی در آن و مشاهده کردن وضعیت میدان نبرد روسیه و اوکراین و تهدیداتی که باعث شد نیروی هوایی روسیه با لوازمی ساده مانند ورقه‌های فلزی و اتصالات ساده دست به تولید کیت هدایت مشهور به UMPK برای بمب‌های سقوط آزاد خانواده FAB بزند به‌طوری که طبق گزارشات برد یک بمب سقوط آزاد فاب را به حدود 80 کیلومتر می‌رساند؛ با این حال نیروی هوایی ارتش همچنان خود را منسوخ نگه‌داشته است!

🔴 نیروی هوایی اکنون لازم دارد نه‌تنها در حوزه تسلیحات و تجهیزات، بلکه در حوزه فرماندهی، برنامه‌ریزی، طرح‌ریزی عملیات و... به‌روزرسانی شود. این امر باید با اعزام رده‌های ارشد ستادی به کشورهایی مانند چین و روسیه صورت بگیرد تا ضمن آموزش رویه‌های عملیاتی به‌روز، از طرح‌های عملیاتی منسوخ فاصله گرفته شود در غیر این صورت حتی با وجود دریافت تسلیحات به‌روز برای نیروی هوایی، شاهد عملکرد ضعیف و کمتر از حدانتظار تجهیزاتی خواهیم بود که به‌دلیل عدم طرح‌ریزی مناسب و به‌کارگیری درست راندمانی نخواهند داشت!

🔴 در پایان باید قدردان خلبانان، پرسنل فنی و خدمه زمینی بود که با وجود تمامی مشکلات و ضعف‌هایی که آنها در شکل‌گیری و ادامه داشتن آن نقشی نداشتند، با جان‌فشانی و شجاعت بسیار زیاد و در وضعیتی که نسبت به ریسک بالای عملیات و احتمال بازگشت پایین خود آگاه بودند، دستورات را برای انجام عملیات‌های تهاجمی اجرا کردند.

🔴 قدردانی کوچک‌ترین کاری است در قبال شجاعت و جان‌فشانی رزمندگان حاضر در میدان نبرد در تمامی عرصه‌ها (از اپراتورهای لانچر موشک‌های بالستیک تا پرسنل پدافندی مستقر در مراکز کنترل و فرماندهی و...) توسط ما قابل انجام است. درنهایت از خداوند متعال برای سرتیپ دوم خلبان شهید مجید کاظمی درخواست علو درجات، برای خانواده این شهید بزرگوار درخواست صبر و برای سه خلبان دیگر که در قطر اسیر هستند، آرزوی صحت و سلامتی و بازگشت سریع‌تر به کشور را داریم.

9/9
@Projectmeshkat

قطر اخبار منتشرشده درباره اسارت خلبانان ایرانی را تکذیب کرد!

ماجد محمد الانصاری سخنگوی وزارت خارجه قطر با انتشار توییتی اعلام کرد: «ما ادعاهای منتشر شده درمورد بازداشت خلبانان ایرانی را قاطعانه تکذیب می‌کنیم و از این اظهارات گمراه‌کننده در این برهه خاص در بحبوحه تلاش‌ها و ابتکارات دیپلماتیک جاری با هدف کاهش تنش‌ها در منطقه شگفت‌زده هستیم».

پی‌نوشت: جالب است که طرف قطری پیگیری برای تعیین سرنوشت سه خلبان دیگر همزمان با ابتکارات دیپلماتیک برای کاهش تنش‌ها در منطقه را در اقدامی عجیب گمراه‌کننده دانسته که باید پرسید کجای این اقدام گمراه‌کننده است؟ پیگیری سرنوشت خلبانان ایرانی از سوی نهادهای مسئول (ستادکل نیروهای مسلح، نیروی هوایی ارتش، وزارت امورخارجه و...) با هدف پاسخگو کردن طرف قطری باید خیلی زودتر و بسیار شدیدالحن‌تر صورت می‌گرفت تا طرف قطری به‌جای شگفت‌زده شدن پاسخ دقیق ارائه می‌کرد! همانطور که گفته شد ارجاع به قوانین بین‌المللی در شرایطی که کشورهای همسایه ذره‌ای به آن پایبند نبوده و ارزشی برای آن قائل نبوده و نیستند، شبیه به جوک است!

@Projectmeshkat

قطر جای تکذیب مسئله اجازه دهد تا تیم کارشناسی نهاجا به قطر عزیمت کند / کویت نیز از تعیین سرنوشت چهار ایرانی اسیر طفره می‌رود!

فرمانده کمیته جستجوی مفقودین ستادکل نیروهای مسلح با رد اظهارات سخنگوی وزارت خارجه قطر بیان کرد: دولت قطر جای تکذیب مسئله و ایجاد محدودیت در مسیر حقیقت‌یابی، اجازه دهد تا تیم کارشناسی و حقیقت‌یاب نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به قطر عزیمت نماید.

سردار باقرزاده اضافه کرد: تیمی متشکل از کارشناسان زبده نیروی هوایی کشورمان چندین ماه است که در انتظار ورود به قطر و بررسی میدانی می‌باشند اما با کارشکنی‌های پیاپی و دفع‌الوقت مسئولان قطری، تاکنون زمینه بازگشت خلبانان شجاع ما به کشور فراهم نشده است.

وی بار دیگر بر نقش صلیب سرخ در پیگیری فوری موضوع تاکید نمود و از این که تاکنون دولت کویت نیز در اقدامی مشابه نسبت به اطلاع‌رسانی از سرنوشت چهار ایرانی اسیر شده توسط کویت طفره می‌رود، هشدار داد.

@Projectmeshkat

امضای قرارداد هفت ساله افزایش ظرفیت تولید موشک تاماهاوک توسط ریتیون

شرکت ریتیون (که به‌عنوان‌ زیرمجموعه شرکت RTX فعالیت می‌کند) اعلام کرد طی قرارداد بی‌سابقه 22.9 میلیارد دلاری که به‌عنوان بخشی از طرح Arsenal of freedom وزارت جنگ آمریکا منعقد شده، قرار است تا ظرفیت تولید موشک‌های کروز تهاجم زمینی BGM-109 تاماهاوک را برای استفاده نیروی دریایی آمریکا افزایش دهد.

طبق اسناد سال مالی 2027، پنتاگون در شورای MAC (مخفف Munitions Acceleration Council) به‌عنوان بخشی از طرح خود برای افزایش ظرفیت تولید مهمات طی قراردادهای چندساله، 14 مهمات قدیمی و تازه ساخته شده را برای تضمین نیازهای فوری و پشتیبانی نیروهای عملیاتی آمریکا و سایر متحدان انتخاب کرد که برنامه افزایش ظرفیت تولید موشک‌های رهگیر تاد، پاتریوت و موشک کروز تاماهاوک نیز ذیل همین برنامه درحال انجام است.

پی‌نوشت: طبق اطلاعات موجود ظرفیت تولید سالانه تاماهاوک پیش از طرح افزایش ظرفیت تولید حدود 600 تیر در سال تخمین زده می‌شود که بناست طی برنامه 7 ساله به 1000 تیر در سال برسد.

1/2
@Projectmeshkat