⚫️شیراز، بلوار مدرس، ۱۹ دی

چی میشد به جای سنگ و چوب به کلاش و کلت مجهز بودیم؟

باید از آبان ۹۸ به این جمعبندی می‌رسیدیم که در مقابل این رژیم باید با سلاح گرم بایستیم...

چی باعث شد که بعد از قتل‌عام ۹۸ همچنان مردم از سلاح گرم دور نگه داشته شدند؟

چون رضا پهلوی و منوتو و اینترنشنال «خشونت‌پرهیزی» رو تبلیغ می‌کردن و مردم رو به سمت «نافرمانی مدنی» سوق می‌دادن...

حالا در قیام بعدی اگر دوباره بدون سلاح بیرون بیاییم، تاریخ در مورد ما بعنوان احمق‌های گوسفند قضاوت نخواهد کرد؟

سوال اصلی اینه که آیا جز مجاهدین خلق، نیروی سیاسی دیگری را می‌شناسید که توان و ظرفیت تسلیح عمومی رو داشته باشه و متناسب با آن سازماندهی کنه؟

🔴@protest_iran

⚫️از پیج اینستاگرام همسر شهید راه آزادی؛ داوود سلطانی

اگر چیزی جز انتقام در ذهن و فکر و خیالت میپروری، بدون که یک آدم بی‌غیرت و بی‌شخصیت هستی که حتی عرضه زندگی عادی هم نخواهی داشت 🚩✌

آخوند و پاسدار را باید بهم دوخت و آتش زد🚩

🔴@protest_iran

⭕️⭕️کشته شدن یک سرگرد نیروی انتظامی در حمله مسلحانه در فاریاب

🔴 شامگاه پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵، سرگرد مهدی جمشیدی، از نیروهای نیروی انتظامی در شهرستان فاریاب، در پی تیراندازی افراد مسلح ناشناس در منطقه رودبارزمینِ مرکز شهر فاریاب کشته شد.

بر اساس گزارشهای اولیه، جمشیدی هنگام حرکت با خودروی شخصی هدف تیراندازی افراد مسلح قرار گرفت و با اصابت هفت گلوله جان خود را از دست داد. مهاجمان پس از تیراندازی از محل خارج شدند.

رسانه‌های حکومتی هویت این فرد را «مهدی جمشیدی» و درجه او را سرگرد نیروی انتظامی شهرستان فاریاب اعلام کرده‌اند.

گفته می‌شود جمشیدی از جمله نیروهای حاضر در برخورد روز ۲۷ خرداد با زنان و مردان بلوچ در منطقه پشموکی فاریاب بوده است. در جریان آن رویداد، شماری از زنان بلوچ مورد ضرب و شتم قرار گرفته و تعدادی از زنان و مردان نیز بازداشت شدند.

@protest_iran

♨️تحریم‌های جدید وزارت خزانه داری آمریکا

وزارت خزانه داری آمریکا:
«امروز، به عنوان بخشی از عملیات طرد اقتصادی (Operation Economic Outcast)، وزارت خزانه‌داری [آمریکا] بازمانده‌های ناوگان سایه ایران را هدف قرار می‌دهد؛ یعنی شبکه فرسوده‌ای از نفتکش‌ها که رژیم برای انتقال میلیاردها دلار نفت و فرآورده‌های نفتی به بازارهای خارجی به آن‌ها متکی است. اقدام امروز به‌طور مؤثری بخش عمده‌ای از شبکه ناوگان سایه باقی‌مانده ایران را خنثی می‌کند.»
جمعه ۱۷ مهرماه ۱۴۰۵

@protest_iran

⚫️آکسیوس:
آمریکا دو روز پیش به اسرائیل اطلاع داده که تا چند هفته دیگه می‌خواد به ایران حمله کنه

@protest_iran

⚫️قطعنامه پارلمان اروپا از شورای امنیت خواست پرونده رژیم ایران را به دیوان کیفری بین المللی ارجاع دهد

🔺پارلمان اروپا در اجلاس روز پنجشنبه 16 مهر، قطعنامه يي را با ۵۴۱ رأي مثبت و ۱۱ رأي منفي و ۲۵رأي ممتنع عليه نقض حقوق‌بشر در ايران و اعدامها معترضان قيام به تصويب رساند.
قطعنامه مصوب پارلمان اروپا، خواستار لغو فوري همه احكام اعدام و آزادي بي‌قيد و شرط همه زندانيان سياسي شده است.
قطعنامه با ابراز نگراني عميق نسبت به افزايش شمار زناني كه با اتهامات امنيتي ساختگي به اعدام محكوم شده‌اند، احكام اعدام ترانه رحيمي و ليلا ابوالحسني و ساير محكومان به اعدام را بشدت محكوم كرده و خواهان توقف تمامي اعدامها شده است

@protest_iran

⚫️ویدئوی جدید از لحظات اولیه حمله مسلحانه مبارزان بلوچ به مقر فرماندهی انتظامی رژیم ولایت فقیه در جالق گلشن

🔴بامداد پنجشنبه ۱۶ مهرماه ۱۴۰۵، ویدئوی جدیدی از مقابل ستاد فرماندهی انتظامی رژیم ولایت فقیه در شهر جالق، مرکز شهرستان گلشن، منتشر شده که لحظات اولیه درگیری و تیراندازی در محدوده این مقر را نشان می‌دهد؛ صدای شلیک‌های پی‌درپی در این تصاویر به‌وضوح شنیده می‌شود.

@protest_iran

⭕️⚫️گزارش‌ها از پرواز دست‌کم ۶ هواپیمای ترابری سنگین C-17 آمریکا از پایگاه‌های این کشور در آلمان به سمت خاورمیانه حکایت دارد.

🔴@protest_iran

#حافظه_تاریخی
⚫️در چنین روزی، ۹ اکتبر ۱۹۶۷، فرمانده چه‌گوارا آخرین قدم را به سوی جاودانگی برداشت.

بدرود فرمانده🚩

#آموزشی:

چه‌گوارا از معدود انقلابیونی بود که، علی‌رغم هر ضعف و کمبود تاکتیکی یا استراتژیکی، تا آخرین لحظه‌ی عمرش یک انقلابی و کمونیست واقعی باقی ماند!
ارنستو چه‌گوارا اهل آرژانتین بود. در جوانی و در جریان سفرهایش در آمریکای لاتین، از نزدیک با فقر و محرومیت مردم آمریکای جنوبی و سلطه‌ی اقتصادی حاکم بر این قاره روبه‌رو شد؛ تجربه‌ای که در شکل‌گیری جهان‌بینی انقلابی و ضدامپریالیستی او نقشی تعیین‌کننده داشت.
بعدها در مکزیک با فیدل کاسترو آشنا شد و به «جنبش ۲۶ ژوئیه» پیوست. خیلی زود، بنا بر صلاحیت‌ها و توانمندی‌هایش، به یکی از رادیکال‌ترین چهره‌های این جنبش تبدیل شد و در جریان مبارزه‌ی مسلحانه علیه حکومت وابسته‌ی باتیستا، به یکی از فرماندهان اصلی انقلاب کوبا بدل شد.
بعد از پیروزی انقلاب کوبا، چه‌گوارا عملاً به بالاترین سطوح قدرت در ساختار حکومت تازه‌تأسیس کوبا دست یافت. ریاست بانک ملی و وزارت صنایع، از جمله مسئولیت‌های مهم او بودند؛ اما درست در نقطه‌ای که می‌توانست در امن‌ترین و بالاترین موقعیت حکومتی باقی بماند، همه‌ی آن جایگاه‌ها را کنار گذاشت و دوباره به میدان مبارزه شتافت...
ابتدا در سال ۱۹۶۵ راهی کنگو شد و سپس در اواخر سال ۱۹۶۶ به بولیوی رفت تا هسته‌ای برای گسترش مبارزه‌ی انقلابی در آمریکای لاتین ایجاد کند.
متأسفانه چه‌گوارا نتوانست هم‌پای پیچیده‌ترشدن دشمن و تغییر شرایط عینی جامعه، روش مبارزه و سازمان‌دهی نیروی تحت هدایتش را نیز به همان اندازه پیچیده، منعطف و منطبق با شرایط جدید کند.
تلاش او بر این بود تا الگوی انقلاب کوبا را تقریباً به همان شکل در بولیوی پیاده کند، غافل از آن‌که بولیوی دیگر همان جامعه‌ی روستایی گذشته نبود. بعد از اصلاحات ارضی ۱۹۵۳ که در ادامه با حمایت سیاسی و اقتصادی آمریکا تثبیت شد، بخش مهمی از مناسبات سنتی مالکیت زمین و ساختار دهقانی دگرگون شده بود و همین مسئله، امکان برقراری پیوند گسترده میان نیروی چریکی چه‌گوارا و دهقانان را به‌شدت محدود کرد.
نظیر همین پروژه، بعدها به‌طور مستقیم توسط آمریکا و با کارگزاری شاه در قالب انقلاب سفید در ایران نیز پیاده شد؛ پروژه‌ای که با مهار و تخلیه‌ی پتانسیل انفجاری روستا، پیش از آن‌که تضادها در قالب یک جنبش انقلابی و رادیکال سر باز کنند، بسیاری از انقلابیون آن دوران را در تشخیص استراتژی درست مبارزه دچار خطا کرد.

همچنین جالب است بدانید که درحالی‌که چه‌گوارا برای پیشبرد مبارزه‌ی انقلابی به بولیوی رفته بود، حزب کمونیست این کشور به رهبری ماریو مونخه، که وابسته به شوروی بود (نظیر حزب توده در ایران)، با نفی مبارزه مسلحانه و تجویز نسخه‌ی مبارزه خشونت‌پرهیز و مسالمت‌آمیز، به‌طور کامل از حمایت سازمانی او کنار کشید، و حتی در ادامه از اعضای خود خواست که به چه‌گوارا نپیوندند! هرچند شماری از انقلابیون کمونیست، برخلاف دستور رهبری حزب، در کنار چه‌گوارا ماندند و تا پایان با او جنگیدند...

درواقع، چه‌گوارا در بولیوی فقط با ارتش این کشور درگیر نبود، بلکه هم‌زمان با مجموعه‌ای از مشکلات دست‌وپنجه نرم می‌کرد: انزوای جغرافیایی بولیوی، ضعف ارتباط با دهقانان، فقدان شبکه‌ی پشتیبانی شهری، قطع حمایت حزب کمونیست، مشکلات ارتباطی و اطلاعاتی و، مهم‌تر از همه، عدم تطبیق کامل استراتژی کانون چریکی با شرایط مشخص بولیوی...
با این همه، اهمیت تاریخی چه‌گوارا، فارغ از شکست‌ها و پیروزی‌های نظامی‌اش و فارغ از نقدهای بسیاری که می‌توان به او وارد آورد، بیش از هر چیز در انسجام و تطابق میان باور و عملش خلاصه می‌شود. او همواره همان چیزی را زیست که درباره‌اش سخن می‌گفت؛ او به معنای دقیق کلمه، تا آخرین لحظه‌ی عمرش، انقلاب را زیست...

🔴@protest_iran