#حافظه_تاریخی
⚫️این روزها پسمانده‌های سلطنت مدفون، مدعی سازمان‌های چریکی هستند که چرا مثلا سرمایه‌دار انگلی مانند فاتح یزدی را به هلاکت رساندند. و از طرف دیگر هم از فاتح یزدی یک گاندی ساخته و به خورد مخاطبان از همه جا بی‌خبر میدهند.

اما داستان مجازات فاتح یزدی چه بود؟

محمدصادق فاتح یزدی، صاحب کارخانه نساجی جهان‌چیت کرج بود که ۲۰۰۰ کارگر را شامل می‌شد.
قوانین کاری در این کارخانه به قدری برده‌دارانه بود که کارگران تصمیم به اعتصاب می‌گیرند.

دلایلی که کارگران مطرح کرده بودند، موارد زیر بود:
۱. ساعات کار طولانی ( ۱۲ الی ۱۴ ساعت در روز)
۲. پرداخت دستمزدی پایین‌تر از حداقل مصوب وزارت کار
۳. تبعیض در پرداخت دستمزد زنان و نوجوانان
۴. نبود امنیت شغلی و تهدید فعالان کارگری به اخراج

نکته بسیار مهم:
حداقل مزد مصوب وزارت کار برای ۸ ساعت کار حدود ۱۲ تومان بود، اما کارگران جهان‌چیت برای ۱۲ ساعت کار تنها ۶ تومان دریافت میکردند.

دو روز قبل از اعتصاب فاتح وارد کارخانه شده و کارگران را تهدید می‌کند که:
«هر کس میخواهد قوانین کار عوض شود، هِـــرررری بیرون... اگر هم دست به اعتصاب بزنید، در ساواک استخدام شده و مشغول به کار خواهید شد.»

روز ۶ اردیبهشت ۱۳۵۰ کارگران بدون توجه به تهدیدات فاتح، اعتصاب را شروع کرده و به فاتح سه روز فرصت می‌دهند که به خواسته‌های آنها پاسخ دهد.
روز سوم که خبری از فاتح نبود، کارگران تصمیم میگیرند که به سمت وزارت کار در تهران حرکت کنند.
فاتح به جای مذاکره با نمایندگان کارگران، پای ژاندارمری و نیروهای امنیتی را به وسط می‌کشد. تا اینکه در حوالی کاروانسرای سنگی، نیروهای سرکوب به سمت کارگران رگبار می‌بندند که بیش از ۲۰ کارگر کشته و ۱۰۰ نفر زخمی می‌شوند.
از اینجا بود که موضوع مجازات فاتح در دستور کار سازمان چریک‌های فدائی خلق قرار می‌گیرد. مسئولیت مجازات را فرمانده شهید «نزهت روحی آهنگران» و تیمش به عهده می‌گیرند.

نزهت، شروع به شناسایی مسیرهای رفت و برگشت و الگوهای رفتاری روزمره فاتح می‌کند و بر همین اساس طراحی ریزبافتی را انجام داده و سپس اعلامیه ترور او را آماده می‌کند.

روز ۲۰ مرداد ۱۳۵۳ تیم نزهت در نزدیکی تجریش، ماشین فاتح را به رگبار بسته و سپس در صحنه شروع به پخش اعلامیه زیر می‌کنند:

«دادگاه انقلابی خلق، فاتح را به خاطر نقش‌پذیری ظالمانه‌اش در حق کارگران به مرگ محکوم کرد و فاتح خونخوار را به سزای عملش رسانید. در اردیبهشت سال ۵۰، هنگامی که دو هزار تن از کارگران جهان چیت تصمیم داشتند برای اعتراض به شرایط وحشتناک کار در کارخانه‌های محمدصادق فاتح یزدی پیاده بسوی تهران حرکت کنند، چندین کامیون ژاندارم با تفنگ‌ها و مسلسل‌های آمریکایی و اسرائیلی کارگران حق‌طلب جهان چیت کرج را در کاروانسرای سنگی به گلوله بستند که در نتیجه آن ۲۰ تن از کارگران کشته شدند و چون فاتح سرمایه‌دار زالوصفت و به قول خلق کرج چشم راست شاه خائن، مسبب اصلی این جنایت بود، ناگزیر دادگاه خلق به اعدام وی رأی داد.»

پ.ن:
مجازات فاتح در آن دوران شاید از اولویت‌های مرحله‌ای جنبش محسوب نمی‌شد و حتی نقد هم وارد باشد ولی در حقانیت این ترور هیچ شک و تردیدی نباید کرد.

🔴@protest_iran

⚫️وصف این روزهای میهن‌مان ایران:

بر آن بودیم که
تنها مرگ
تنها خاک
محدودمان تواند کرد

اما اکنون شرمساری است که
زنده زنده
حصاری‌مان کرده است:
شرمساری از شرارت ِ بی‌حدّ و حصر
شرمساری از جلادان ابله خویش
همیشه همانان
همیشه همان به خود فریفته‌گان
شرمسار قطارهای محکومانیم
شرمسار کلمات ِ زمین ِ سوخته‌ایم، امّا
شرمسار درد و رنج خویش نیستیم
شرمسار شرمسار بودن نیستیم.

پس ِ پُشت جنگاوران ِ گریزان
حتا دیگر پرنده‌یی زنده‌گی نمی‌کند
هوا از شهیق ِ گریه تهی است
از بی‌گناهی ِ ما تهی است

پُر ولوله از نفرت و انتقام.

👈 پل الوآر | هفت شعر عاشقانه در جنگ | ترجمهٔ احمد شاملو

🔴@protest_iran