منتخب اخبار ورزشی
از همه زیبائی های ماراتن ورزشی کیش متحجران تنها یکی دو صحنه بی‌حجابی‌اش را دیدند!
۳ مدال طلا، نقره و برنز پینگ‌پنگ ایران در مسابقات زیر ۱۷ سال ریاض
https://www.isna.ir/news/1404091711507
بازگشت استقلال به رشته دوچرخه‌سواری پس از ۸۰ سال
https://www.isna.ir/news/1404091811731
حذف عمان از جام کشورهای عربی
https://www.asriran.com/fa/news/1121644
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
از همه زیبائی های ماراتن ورزشی کیش متحجران تنها یکی دو صحنه بی‌حجابی‌اش را دیدند!
۳ مدال طلا، نقره و برنز پینگ‌پنگ ایران در مسابقات زیر ۱۷ سال ریاض
https://www.isna.ir/news/1404091711507
بازگشت استقلال به رشته دوچرخه‌سواری پس از ۸۰ سال
https://www.isna.ir/news/1404091811731
حذف عمان از جام کشورهای عربی
https://www.asriran.com/fa/news/1121644
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
راه توده 992 منتشر شد
هفته نامه راه توده - شماره 992 (19 آذر 1404)- منتشر شد و مطالب آن علاوه بر سایت این نشریه، روی فیسبوک و کانال تلگرام راه توده نیز قرار گرفت. سرمقاله این شماره درباره تلاش غربگرایان ایران برای تسلیم شدن ایران به امریکا و اسرائیل دارد. گزارش ویژه نیز بخش پایانی سرگذشت چین از انقلاب تا چین امروز است که متاسفانه تلگرام تمام مطلب را قبول نکرد و توصیه می کنیم به علاقمندان این مطلب، برای مطالعه کامل این بخش به سایت راه توده و یا فیسبوک راه توده مراجعه کنند. در همین شماره مطالب دیگری می خوانید با عناوین زیر:
کوچک سازی نولیبرالی دولت، 5 میلیون خانه خالی میتواند به مسکن اجتماعی تبدیل شود، سقوط مطبوعات و روزنامه نگاری در جمهوری اسلامی، اسرائیل در رویای "امپراتوری"، سفر پوتین به هند و چهار ضلعی استراتژیک جهان، "حمله پیشگیرانه " توهم غرب علیه روسیه، جوانان آلمان جنگ نمی خواهند، ترورهای سرخ و تراژدی رمانتیسم انقلابی، امریکا می تواند اروپا را نادیده بگیرد؟ مهار چین برای امنیت امریکا (نگاهی عمیق تر به سند اخیر امنیت ملی امریکا)
تلگرام راه توده:
https://telegram.me/rahetudeh
هفته نامه راه توده - شماره 992 (19 آذر 1404)- منتشر شد و مطالب آن علاوه بر سایت این نشریه، روی فیسبوک و کانال تلگرام راه توده نیز قرار گرفت. سرمقاله این شماره درباره تلاش غربگرایان ایران برای تسلیم شدن ایران به امریکا و اسرائیل دارد. گزارش ویژه نیز بخش پایانی سرگذشت چین از انقلاب تا چین امروز است که متاسفانه تلگرام تمام مطلب را قبول نکرد و توصیه می کنیم به علاقمندان این مطلب، برای مطالعه کامل این بخش به سایت راه توده و یا فیسبوک راه توده مراجعه کنند. در همین شماره مطالب دیگری می خوانید با عناوین زیر:
کوچک سازی نولیبرالی دولت، 5 میلیون خانه خالی میتواند به مسکن اجتماعی تبدیل شود، سقوط مطبوعات و روزنامه نگاری در جمهوری اسلامی، اسرائیل در رویای "امپراتوری"، سفر پوتین به هند و چهار ضلعی استراتژیک جهان، "حمله پیشگیرانه " توهم غرب علیه روسیه، جوانان آلمان جنگ نمی خواهند، ترورهای سرخ و تراژدی رمانتیسم انقلابی، امریکا می تواند اروپا را نادیده بگیرد؟ مهار چین برای امنیت امریکا (نگاهی عمیق تر به سند اخیر امنیت ملی امریکا)
تلگرام راه توده:
https://telegram.me/rahetudeh
سرمقاله راه توده 992
غربگرایان ایران خواهان
تسلیم ایران به امریکا و اسرائیل هستند!
حمله اخیر اسرائیل و آمریکا علیه ایران، اوضاع کشور را وارد مرحله ای جدید کرده است. این حمله روند چرخش به شرق را شتاب داده و روابط اقتصادی و نظامی ایران با چین، روسیه و بلوک‌هایی مانند بریکس و شانگهای را تقویت کرده است. فعال شدن مکانیسم ماشه از سوی اروپا عملا این کشورها را از دایره مذاکره خارج کرده و همکاری ایران با آژانس نیز به دلیل نقش آن در فراهم کردن زمینه حمله محدود شده است. در همین حال، شروط حداکثری آمریکا – قطع رابطه با چین و روسیه، پایان حمایت از فلسطین و محدودسازی موشک ها – با حمایت سریع چین و روسیه از ایران عملا بن بست مذاکرات ایران و آمریکا را رقم زده است. افزون بر این، سیاست مهار ایران با سیاست مهار چین در تضاد قرار گرفته، زیرا هر فشار بر ایران آن را بیشتر به سوی چین سوق می دهد. این شرایط در جبهه غرب نوعی سردرگمی ایجاد کرده و غربگرایان ایران را که موقعیت خود را در خطر می بینند به واکنش های تند واداشته است.
غربگرایان بخشی از اقتصاد غیرمولد ایران هستند که از واردات، رانت ارزی، پیمانکاری خارجی و واسطه‌گری مالی سود می برند. تولید داخلی برای این طبقه مانع گردش سرمایه است و وابستگی ایران به دلار و بازارهای غربی ضامن استمرار سود و خروج ارز از کشور است. توسعه از نگاه انها نه یک فرایند تولیدی، بلکه گشایش به سوی غرب و جذب سرمایه مالی است. بنابراین پیوستن ایران به اقتصادهای شرقی – از بریکس و شانگهای تا پروژه های زیرساختی چین – مستقیما منافع این قشر را تهدید می کند. چین و روسیه برای آن ها دشمنانی هستند که نه تنها می توانند ایران را از مدار غرب بیرون بیاورند، بلکه مهم تر از آن، با تضعیف غرب، موقعیت اقتصادی و سیاسی این طبقه را در ایران متزلزل می سازند.
بر همین اساس، آنها می کوشند ایران را به پذیرش شروط آمریکا وادار کنند و آن را به مهره ای در راهبرد جهانی امریکا علیه چین و روسیه تبدیل سازند. آنها با اتکا به نفوذ خود در تصمیم گیری های اقتصادی و ساختار بانکی، مالی و تجاری، با تشدید فشارهای اقتصادی سعی دارند حاکمیت را به تسلیم در برابر آمریکا نزدیک کنند. اما این مسیر با مانعی بزرگ روبرو است: مخالفت مردم با خلع سلاح ایران در شرایطی که اسرائیل دشمنی آشکار است. رفتار اسرائیل در غزه و سوریه و لبنان به مردم نشان داده که خلع سلاح ایران یعنی باز کردن راه تبدیل کشور به هدفی آسان. بنابراین مسئله اسرائیل به گره اصلی روابط ایران و غرب تبدیل شده است.
نیروهای غربگرا می دانند که بدون شناسایی اسرائیل، نزدیکی به آمریکا ممکن نیست. واشنگتن رابطه با ایران را تماما از زاویه امنیت اسرائیل می بیند. به همین دلیل غربگرایان ایران اکنون به طور آشکار و پنهان خواهان شناسایی اسرائیل توسط ایران هستند. این شناسایی دو شرط آمریکا را براورده می کند یعنی پایان دادن به حمایت از مقاومت فلسطین و خلع سلاح اتمی و موشکی. زیرا اگر پنداشته شود که اسرائیل دشمن ایران نیست، مردم ایران هم باور خواهند کرد که نیازی به بازدارندگی نظامی و موشکی نیست. در نتیجه شرط سوم یعنی دشمنی با چین و روسیه خودبخود قابل تحقق است.
در حالیکه در منطق آمریکا، ایران تنها زمانی می تواند "شریک" شود که از نقش تاریخی خود در منطقه دست بکشد و به کشوری تابع مانند اردن یا امارات تبدیل شود؛ کشوری که امنیتش در امریکا تعریف می شود. شروط واقعی آمریکا – توقف غنی‌سازی، کاهش توان موشکی، فاصله‌گیری از چین و روسیه، عدم حمایت از مقاومت فلسطین و پذیرش نظم امنیتی اسرائیل – همگی به معنای از دست دادن استقلال راهبردی کشور است. تجربه کشورهای عربی نیز نشان داده که هیچیک در ازای این واگذاری ها توسعه یا امنیت پایدار به دست نیاورده اند. ترکیه با بدهی ۵۰۰ میلیارد دلاری نمونه ای از پیامدهای همکاری با غرب است که برای حفظ استقلال خود و جلوگیری از خروج سرمایه ها و ورشکستگی کشور مدام ناگزیر از بندبازی است.
اگر ایران به مسیر مدنظر این غربگرایان ایران برود، نخستین پیامد آن تضعیف موقعیت منطقه ای ایران است. از نظر امنیتی، محدود شدن توان دفاعی کشور خطرپذیری ایران را افزایش می دهد و از نظر اقتصادی، بازگشت به مدار دلار به معنای وابستگی، واردات گسترده و تضعیف تولید است. پیامدهای اجتماعی نیز شامل افزایش شکاف داخلی و کاهش مشروعیت سیاسی خواهد بود.
غربگرایان ایران خواهان
تسلیم ایران به امریکا و اسرائیل هستند!
حمله اخیر اسرائیل و آمریکا علیه ایران، اوضاع کشور را وارد مرحله ای جدید کرده است. این حمله روند چرخش به شرق را شتاب داده و روابط اقتصادی و نظامی ایران با چین، روسیه و بلوک‌هایی مانند بریکس و شانگهای را تقویت کرده است. فعال شدن مکانیسم ماشه از سوی اروپا عملا این کشورها را از دایره مذاکره خارج کرده و همکاری ایران با آژانس نیز به دلیل نقش آن در فراهم کردن زمینه حمله محدود شده است. در همین حال، شروط حداکثری آمریکا – قطع رابطه با چین و روسیه، پایان حمایت از فلسطین و محدودسازی موشک ها – با حمایت سریع چین و روسیه از ایران عملا بن بست مذاکرات ایران و آمریکا را رقم زده است. افزون بر این، سیاست مهار ایران با سیاست مهار چین در تضاد قرار گرفته، زیرا هر فشار بر ایران آن را بیشتر به سوی چین سوق می دهد. این شرایط در جبهه غرب نوعی سردرگمی ایجاد کرده و غربگرایان ایران را که موقعیت خود را در خطر می بینند به واکنش های تند واداشته است.
غربگرایان بخشی از اقتصاد غیرمولد ایران هستند که از واردات، رانت ارزی، پیمانکاری خارجی و واسطه‌گری مالی سود می برند. تولید داخلی برای این طبقه مانع گردش سرمایه است و وابستگی ایران به دلار و بازارهای غربی ضامن استمرار سود و خروج ارز از کشور است. توسعه از نگاه انها نه یک فرایند تولیدی، بلکه گشایش به سوی غرب و جذب سرمایه مالی است. بنابراین پیوستن ایران به اقتصادهای شرقی – از بریکس و شانگهای تا پروژه های زیرساختی چین – مستقیما منافع این قشر را تهدید می کند. چین و روسیه برای آن ها دشمنانی هستند که نه تنها می توانند ایران را از مدار غرب بیرون بیاورند، بلکه مهم تر از آن، با تضعیف غرب، موقعیت اقتصادی و سیاسی این طبقه را در ایران متزلزل می سازند.
بر همین اساس، آنها می کوشند ایران را به پذیرش شروط آمریکا وادار کنند و آن را به مهره ای در راهبرد جهانی امریکا علیه چین و روسیه تبدیل سازند. آنها با اتکا به نفوذ خود در تصمیم گیری های اقتصادی و ساختار بانکی، مالی و تجاری، با تشدید فشارهای اقتصادی سعی دارند حاکمیت را به تسلیم در برابر آمریکا نزدیک کنند. اما این مسیر با مانعی بزرگ روبرو است: مخالفت مردم با خلع سلاح ایران در شرایطی که اسرائیل دشمنی آشکار است. رفتار اسرائیل در غزه و سوریه و لبنان به مردم نشان داده که خلع سلاح ایران یعنی باز کردن راه تبدیل کشور به هدفی آسان. بنابراین مسئله اسرائیل به گره اصلی روابط ایران و غرب تبدیل شده است.
نیروهای غربگرا می دانند که بدون شناسایی اسرائیل، نزدیکی به آمریکا ممکن نیست. واشنگتن رابطه با ایران را تماما از زاویه امنیت اسرائیل می بیند. به همین دلیل غربگرایان ایران اکنون به طور آشکار و پنهان خواهان شناسایی اسرائیل توسط ایران هستند. این شناسایی دو شرط آمریکا را براورده می کند یعنی پایان دادن به حمایت از مقاومت فلسطین و خلع سلاح اتمی و موشکی. زیرا اگر پنداشته شود که اسرائیل دشمن ایران نیست، مردم ایران هم باور خواهند کرد که نیازی به بازدارندگی نظامی و موشکی نیست. در نتیجه شرط سوم یعنی دشمنی با چین و روسیه خودبخود قابل تحقق است.
در حالیکه در منطق آمریکا، ایران تنها زمانی می تواند "شریک" شود که از نقش تاریخی خود در منطقه دست بکشد و به کشوری تابع مانند اردن یا امارات تبدیل شود؛ کشوری که امنیتش در امریکا تعریف می شود. شروط واقعی آمریکا – توقف غنی‌سازی، کاهش توان موشکی، فاصله‌گیری از چین و روسیه، عدم حمایت از مقاومت فلسطین و پذیرش نظم امنیتی اسرائیل – همگی به معنای از دست دادن استقلال راهبردی کشور است. تجربه کشورهای عربی نیز نشان داده که هیچیک در ازای این واگذاری ها توسعه یا امنیت پایدار به دست نیاورده اند. ترکیه با بدهی ۵۰۰ میلیارد دلاری نمونه ای از پیامدهای همکاری با غرب است که برای حفظ استقلال خود و جلوگیری از خروج سرمایه ها و ورشکستگی کشور مدام ناگزیر از بندبازی است.
اگر ایران به مسیر مدنظر این غربگرایان ایران برود، نخستین پیامد آن تضعیف موقعیت منطقه ای ایران است. از نظر امنیتی، محدود شدن توان دفاعی کشور خطرپذیری ایران را افزایش می دهد و از نظر اقتصادی، بازگشت به مدار دلار به معنای وابستگی، واردات گسترده و تضعیف تولید است. پیامدهای اجتماعی نیز شامل افزایش شکاف داخلی و کاهش مشروعیت سیاسی خواهد بود.
توهم توسعه از راه نزدیکی به آمریکا نه با تجربه جهانی سازگار است و نه با ساختار ایران. توسعه از ظرفیت های داخلی، تولید بومی و استقلال سیاسی آغاز می شود، نه از کنار گذاشتن کوشش برای ایجاد اتحادهای منطقه ای و شناسایی اسرائیل که آینده آن خود زیر سوال است. آینده ایران در تقویت استقلال، همراهی با جهان بریکس و شانگهای و تثبیت جایگاه خود در جهان چند قطبی آینده است و نه تسلیم شدن به ساختاری که خود در حال افول است و همه جهان، حتی اروپا را، منبع غارت برای تداوم هژمونی خود می بیند.
تجربه کشورهای عربی همچنین، نشان داده است که رابطه با آمریکا به توسعه پایدار منجر نشده است. عربستان، امارات، بحرین، مصر و اردن دهه هاست که در مدار کامل واشنگتن قرار دارند، اما هیچکدام توسعه صنعتی، استقلال اقتصادی یا امنیت پایدار به دست نیاورده اند. توسعه آنها وارداتی و مصرفی است و هرگاه حمایت آمریکا کاهش یابد، بی ثباتی سیاسی و امنیتی فورا آشکار می شود. ضمن اینکه اکنون تامین انرژی برای صنایع انرژی بر آمریکا به کشورهای خلیج فارس واگذار شده است. تصور اینکه ایران با واگذاری نقش منطقه ای و کنار گذاشتن استقلال راهبردی، چیزی بیشتر از این کشورها به دست بیاورد توهمی بیش نیست. ایران نه بخاطر کمبود رابطه با آمریکا، بلکه به خاطر، تمرکز قدرت اقتصادی در دست غربگرایان، ساختار تحریم ها و منطق سلطه مالی غرب تحت فشار است. هیچ اقدام نمادین یا حتی عمیق سیاسی نمی تواند این منطق را تغییر دهد، مگر واگذاری استقلال ایران؛ و چنین واگذاری ای نه قابل جبران است و نه سودی برای کشور دارد.
ادعای اصلی جریان غربگرا این است که نزدیکی به آمریکا باعث پیشرفت می شود. اما تجربه ده ها کشور نشان داده که توسعه بازتولیدی و پایدار از راه وابستگی به آمریکا ایجاد نشده است. پاکستان، آرژانتین، تونس، مصر و بسیاری کشورهای دیگر نشان می دهند که نزدیکی به آمریکا فقط بدهی، نابرابری و بی ثباتی به همراه دارد. ترکیه با ۵۰۰ میلیارد دلار بدهی خارجی و مصر با ۳۰۰ میلیارد دلار بدهی خارجی نمادی از نتایج شراکت با آمریکا هستند. کشورهای خلیج فارس به گاو شیرده غرب تبدیل شده اند و حکومت همه آنها می تواند ظرف یک روز توسط آمریکا سرنگون شود و تغییر کند. توسعه از دل ظرفیت های درونی، تولید بومی و استقلال سیاسی آغاز می شود؛ نه از طریق وابستگی مالی و امنیتی به یک قدرت خارجی. تصور اینکه ایران با شناسایی اسرائیل و واگذاری استقلال خود توسعه خواهد یافت، یک تحلیل اقتصادی یا سیاسی نیست؛ یک توهم طبقاتی است.
بنابراین پرسش "آیا ایران می تواند شریک آمریکا شود؟" در واقع پرسش اصلی نیست. پرسش اصلی این است که ایران برای این شراکت باید چه چیزی را واگذار کند. پاسخ روشن است: ایران باید استقلال، بازدارندگی، نقش منطقه ای و پیوندهای راهبردی خود را کنار بگذارد. چنین مسیری نه ممکن است و نه عقلانی. نیروهای غرب گرا در ایران این مسیر را از موضع منافع طبقاتی خود می خواهند، نه از موضع منافع ملی. شراکت با آمریکا برای ایران نه راه حل بحران ها، بلکه تشدید کننده بحران های آینده است. ایران اگر وارد این مسیر شود، نه توسعه به دست می آورد و نه ثبات؛ بلکه موقعیت تاریخی و ژئوپولیتیکی خود را از دست خواهد داد. بویژه آنکه آمریکا و غرب با سرعت درحال افول هستند و در این شرایط بقای خود را در غارت منابع دیگر کشورهایی مانند ایران می بینند. آینده ایران نه در وابستگی، بلکه در تقویت استقلال، تولید، پیوستن قاطع به بلوک شرقی و جهان چند قطبی در عین حفظ روابط با غرب در زمینه هایی است که بسود ایران است، بشرط انکه غرب اصلا حاضر باشد چنین رابطه بدون وابستگی و غارتگری را بپذیرد. وادار کردن امریکا به پذیرش رابطه ای نسبتا متوازن تنها در صورتی ممکن است که ایران نشان دهد نه به کشوری منزوی یا معلق بلکه در کنار چین و روسیه به یکی از ستون های جهان چند قطبی تبدیل شده است.
تلگرام راه توده:
https://telegram.me/rahetudeh
تجربه کشورهای عربی همچنین، نشان داده است که رابطه با آمریکا به توسعه پایدار منجر نشده است. عربستان، امارات، بحرین، مصر و اردن دهه هاست که در مدار کامل واشنگتن قرار دارند، اما هیچکدام توسعه صنعتی، استقلال اقتصادی یا امنیت پایدار به دست نیاورده اند. توسعه آنها وارداتی و مصرفی است و هرگاه حمایت آمریکا کاهش یابد، بی ثباتی سیاسی و امنیتی فورا آشکار می شود. ضمن اینکه اکنون تامین انرژی برای صنایع انرژی بر آمریکا به کشورهای خلیج فارس واگذار شده است. تصور اینکه ایران با واگذاری نقش منطقه ای و کنار گذاشتن استقلال راهبردی، چیزی بیشتر از این کشورها به دست بیاورد توهمی بیش نیست. ایران نه بخاطر کمبود رابطه با آمریکا، بلکه به خاطر، تمرکز قدرت اقتصادی در دست غربگرایان، ساختار تحریم ها و منطق سلطه مالی غرب تحت فشار است. هیچ اقدام نمادین یا حتی عمیق سیاسی نمی تواند این منطق را تغییر دهد، مگر واگذاری استقلال ایران؛ و چنین واگذاری ای نه قابل جبران است و نه سودی برای کشور دارد.
ادعای اصلی جریان غربگرا این است که نزدیکی به آمریکا باعث پیشرفت می شود. اما تجربه ده ها کشور نشان داده که توسعه بازتولیدی و پایدار از راه وابستگی به آمریکا ایجاد نشده است. پاکستان، آرژانتین، تونس، مصر و بسیاری کشورهای دیگر نشان می دهند که نزدیکی به آمریکا فقط بدهی، نابرابری و بی ثباتی به همراه دارد. ترکیه با ۵۰۰ میلیارد دلار بدهی خارجی و مصر با ۳۰۰ میلیارد دلار بدهی خارجی نمادی از نتایج شراکت با آمریکا هستند. کشورهای خلیج فارس به گاو شیرده غرب تبدیل شده اند و حکومت همه آنها می تواند ظرف یک روز توسط آمریکا سرنگون شود و تغییر کند. توسعه از دل ظرفیت های درونی، تولید بومی و استقلال سیاسی آغاز می شود؛ نه از طریق وابستگی مالی و امنیتی به یک قدرت خارجی. تصور اینکه ایران با شناسایی اسرائیل و واگذاری استقلال خود توسعه خواهد یافت، یک تحلیل اقتصادی یا سیاسی نیست؛ یک توهم طبقاتی است.
بنابراین پرسش "آیا ایران می تواند شریک آمریکا شود؟" در واقع پرسش اصلی نیست. پرسش اصلی این است که ایران برای این شراکت باید چه چیزی را واگذار کند. پاسخ روشن است: ایران باید استقلال، بازدارندگی، نقش منطقه ای و پیوندهای راهبردی خود را کنار بگذارد. چنین مسیری نه ممکن است و نه عقلانی. نیروهای غرب گرا در ایران این مسیر را از موضع منافع طبقاتی خود می خواهند، نه از موضع منافع ملی. شراکت با آمریکا برای ایران نه راه حل بحران ها، بلکه تشدید کننده بحران های آینده است. ایران اگر وارد این مسیر شود، نه توسعه به دست می آورد و نه ثبات؛ بلکه موقعیت تاریخی و ژئوپولیتیکی خود را از دست خواهد داد. بویژه آنکه آمریکا و غرب با سرعت درحال افول هستند و در این شرایط بقای خود را در غارت منابع دیگر کشورهایی مانند ایران می بینند. آینده ایران نه در وابستگی، بلکه در تقویت استقلال، تولید، پیوستن قاطع به بلوک شرقی و جهان چند قطبی در عین حفظ روابط با غرب در زمینه هایی است که بسود ایران است، بشرط انکه غرب اصلا حاضر باشد چنین رابطه بدون وابستگی و غارتگری را بپذیرد. وادار کردن امریکا به پذیرش رابطه ای نسبتا متوازن تنها در صورتی ممکن است که ایران نشان دهد نه به کشوری منزوی یا معلق بلکه در کنار چین و روسیه به یکی از ستون های جهان چند قطبی تبدیل شده است.
تلگرام راه توده:
https://telegram.me/rahetudeh
نخست وزیر جدید چک به معترضان پیوست
"سیاست جنگی"
اتحادیه اروپا را متلاشی می کند
ظاهرا توصیه ایلان ماسک برای اعلام انحلال اتحادیه اروپا، از درون خود این اتحادیه در حال انجام است. اختلاف نظرها بر سر جنگ اوکراین و سیاست جنگی علیه روسیه در این اتحادیه روز به روز عمیق تر می شود. تاکنون دو نخست وزیر مجارستان و اسلواکی صف خود را از سیاست های جنگی- اوکرائینی اتحادیه اروپا جدا کرده بودند (البته نخست وزیر مجارستان عمیق تر و صریح تر) و اکنون نخست وزیر جدید جمهوری چک "آندری بابیس" به آنها پیوسته و روز گذشته اعلام کرد:
«کمک‌های مالی به اوکراین باید در بودجه اختصاص داده شده قطع شود و برنامه مهمات‌سازی چک برای کیف کنار گذاشته شود.»
حدس زده می شود که صف بلغارستان و رومانی نیز بزودی از صف سیاست جنگی اتحادیه اروپا جدا شود.
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
"سیاست جنگی"
اتحادیه اروپا را متلاشی می کند
ظاهرا توصیه ایلان ماسک برای اعلام انحلال اتحادیه اروپا، از درون خود این اتحادیه در حال انجام است. اختلاف نظرها بر سر جنگ اوکراین و سیاست جنگی علیه روسیه در این اتحادیه روز به روز عمیق تر می شود. تاکنون دو نخست وزیر مجارستان و اسلواکی صف خود را از سیاست های جنگی- اوکرائینی اتحادیه اروپا جدا کرده بودند (البته نخست وزیر مجارستان عمیق تر و صریح تر) و اکنون نخست وزیر جدید جمهوری چک "آندری بابیس" به آنها پیوسته و روز گذشته اعلام کرد:
«کمک‌های مالی به اوکراین باید در بودجه اختصاص داده شده قطع شود و برنامه مهمات‌سازی چک برای کیف کنار گذاشته شود.»
حدس زده می شود که صف بلغارستان و رومانی نیز بزودی از صف سیاست جنگی اتحادیه اروپا جدا شود.
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
اسرائیل هوای امپراطوری در سر دارد
امریکا نتوانست سر "کاسترو" را زیر آب کند و جانشینان او هم آنقدر آگاهی نسبت به توطئه های همه غربی ها و بویژه امریکا داشتند و دارند که تاکنون اجازه نداده اند کوبا یکبار دیگر به فاحشه خانه و قمارخانه امریکا تبدیل شود. بقول این ضرب المثل ایرانی، شخم زدن زمین “گاو نر می خواهد و مرد کهن". البته اینگونه نبوده که امریکا و اسرائیل و بطور کلی غرب نتوانسته باشند سر خیلی ها را که با آنها سر سازش نداشتند زیر آب کنند. از لومومبا تا آلنده و از عرفات تا قذافی. عرفات بدلیل همین آگاهی که خود در این فیلم می گوید، قربانی شد و اسرائیل برای همیشه خاموشش کرد. چنان که چاوز را خاموش کردند و حالا نوبت مادورو در ونزوئلاست و غم انگیز و شرم آور است که در مطبوعات ایران علیه مادورو با امریکا همنوائی می کنند! و این نشده، مگر در نتیجه سیاست های 46 ساله جمهوری اسلامی که همه چیز را به باد داد، از جمله همنوائی مردم با جنبش های انقلابی و ضد امریکائی.
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
امریکا نتوانست سر "کاسترو" را زیر آب کند و جانشینان او هم آنقدر آگاهی نسبت به توطئه های همه غربی ها و بویژه امریکا داشتند و دارند که تاکنون اجازه نداده اند کوبا یکبار دیگر به فاحشه خانه و قمارخانه امریکا تبدیل شود. بقول این ضرب المثل ایرانی، شخم زدن زمین “گاو نر می خواهد و مرد کهن". البته اینگونه نبوده که امریکا و اسرائیل و بطور کلی غرب نتوانسته باشند سر خیلی ها را که با آنها سر سازش نداشتند زیر آب کنند. از لومومبا تا آلنده و از عرفات تا قذافی. عرفات بدلیل همین آگاهی که خود در این فیلم می گوید، قربانی شد و اسرائیل برای همیشه خاموشش کرد. چنان که چاوز را خاموش کردند و حالا نوبت مادورو در ونزوئلاست و غم انگیز و شرم آور است که در مطبوعات ایران علیه مادورو با امریکا همنوائی می کنند! و این نشده، مگر در نتیجه سیاست های 46 ساله جمهوری اسلامی که همه چیز را به باد داد، از جمله همنوائی مردم با جنبش های انقلابی و ضد امریکائی.
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
در ایران گوش حکومت بدهکار نیست
چین متوقف نمی شود
به دلیل قاطعیت مبارزه با فساد
گوو جونگ‌کون، عضو پیشین کمیته دائمی کنفرانس مشورتی سیاسی چین و معاون سابق کمیته امور اقوام و مذاهب، به‌دلیل دریافت رشوه و سوءاستفاده از قدرت به اعدام با تعلیق دو ساله محکوم شد.
دادگاه اعلام کرد که او در صورت تبدیل حکم، تا پایان عمر بدون امکان تخفیف یا عفو در زندان خواهد ماند. بر اساس نتایج دادگاه، گوو بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴ با سوءاستفاده از سمت‌های کلیدی خود –از جمله معاونت شهردار پکن و ریاست اداره کل ورزش چین– بیش از ۲۳۴ میلیون یوان رشوه گرفته و با تصمیمات نادرست، خسارت‌های سنگینی به اموال عمومی و منافع کشور وارد کرده است.
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
چین متوقف نمی شود
به دلیل قاطعیت مبارزه با فساد
گوو جونگ‌کون، عضو پیشین کمیته دائمی کنفرانس مشورتی سیاسی چین و معاون سابق کمیته امور اقوام و مذاهب، به‌دلیل دریافت رشوه و سوءاستفاده از قدرت به اعدام با تعلیق دو ساله محکوم شد.
دادگاه اعلام کرد که او در صورت تبدیل حکم، تا پایان عمر بدون امکان تخفیف یا عفو در زندان خواهد ماند. بر اساس نتایج دادگاه، گوو بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴ با سوءاستفاده از سمت‌های کلیدی خود –از جمله معاونت شهردار پکن و ریاست اداره کل ورزش چین– بیش از ۲۳۴ میلیون یوان رشوه گرفته و با تصمیمات نادرست، خسارت‌های سنگینی به اموال عمومی و منافع کشور وارد کرده است.
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
با حضور 5 هزار کارگر پیمانکاری
اعتصاب کارگران عسلویه
به تظاهرات ختم شد!
روز گذشته (۱۸ آذر) نزدیک به ۵ هزار تن از کارگران پیمانکاری پارس جنوبی، در میدان شهید سلیمانی گردامند و سپس به سمت فرمانداری آن شهر حرکت کردند. مسئله دستمزد و "یک کلام، مزد بدون تاخیر" و همچنین برخی شعارهای دیگر نظیر "دو به دو اداری، نبرد با بیگاری"، "حاصل دسترنج ما، گمشده سهم ما"، "خوردن حق کارگر، خیانت است به کشور" توسط تظاهر کنندگان سر داده شد.
اعتصاب کارگران عسلویه
به تظاهرات ختم شد!
روز گذشته (۱۸ آذر) نزدیک به ۵ هزار تن از کارگران پیمانکاری پارس جنوبی، در میدان شهید سلیمانی گردامند و سپس به سمت فرمانداری آن شهر حرکت کردند. مسئله دستمزد و "یک کلام، مزد بدون تاخیر" و همچنین برخی شعارهای دیگر نظیر "دو به دو اداری، نبرد با بیگاری"، "حاصل دسترنج ما، گمشده سهم ما"، "خوردن حق کارگر، خیانت است به کشور" توسط تظاهر کنندگان سر داده شد.
Forwarded from پیک نت - Pyknet
عنوان اول پیک نت 19 آذر
بدلائلی که می خوانید
شرق به حکومت اعتماد ندارد
غرب حکومت را دستآمور میداند
در بحرانی ترین شرایط اقتصادی کشور، یکی از بیسوادترین و نادان ترین افراد، در کابینه پزشکیان وزیر اقتصاد شده است. چنین وزیری چگونه می تواند و یا اساسا می خواهد که بتواند با اتاق بازرگانی و مافیاهای اقتصادی که برخی رسانه ها را در اختیار دارند حریف شود؟ بعنوان نمونه بخوانید این چند خبر تحلیلی روزنامه دنیای اقتصاد وابسته به اتاق بازرگانی را که چگونه سیاست اقتصادی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی را می خواهد رهبری کند:
ابتدا مشخص کنیم که روزنامه دنیای اقتصاد روزنامه مهمی است، نه به جهت اخبار و تحلیل های پوچی که از ایران و جهان می دهد، بلکه از آنجهت که نه تنها ارگان سرمایه‌داران نولیبرال، طبقه غربگرا، اتاق بازرگانی و بانک جهانی در ایران است، بلکه از این نظر که ارگان بخش مهمی از وزرات خارجه ایران و تصمیم گیران و سیاستگذاران حکومتی است. برای مشاهده سطح این روزنامه به این خلاصه سه خبر خارجی درباره اوکراین، ونزوئلا و سوریه که در یک شماره این روزنامه (۱۷ آذر) منتشر شده توجه کنید :
۱- راز تاب‌آوری اقتصاد اوکراین چیست؟
تحلیل‌ها نشان می‌دهد تاب‌آوری نهادی و نوآوری کی‌یف همراه با حمایت غرب، در برابر ساختار متمرکز روسیه برتری داشته است. روسیه دستاوردهای پراکنده و کم‌اهمیتی داشته و هزینه انسانی بالایی پرداخته است. اوکراین هم در برابر فشار آمریکا برای طرح‌های نامتوازن مقاومت کرده است.
در جنگ بین این دو کشور، مفروضات درباره اقتصاد جنگ به چالش کشیده شده است. روسیه با وجود مزیت‌هایی، به دلیل ساختار متمرکز و محدودیت‌های فناورانه نتوانسته مزایا را به قدرت نظامی کامل تبدیل کند؛ در مقابل، حمایت مالی، اطلاعاتی و فناوری غرب و نوآوری اوکراین مزیت ایجاد کرده است. جنگ فرسایشی شده و مشکلات روسیه شامل انحصارات دولتی، محدودیت ابتکار خصوصی، وابستگی فناورانه، تحریم‌ها، تغییر تجارت به شرق، کاهش جمعیت مردان سن جنگ و بسیج پر هزینه است. در مقابل اوکراین سطح همگرایی با غرب را افزایش داده و پس از افت ۲۹ درصدی تولید ناخالص داخلی در ۲۰۲۲، در ۲۰۲۳ رشد داشته است. اصلاحات ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ با حمایت نهادهایی مانند صندوق بین‌المللی پول باعث بهبود مدیریت کلان شده است. بازسازی بانک مرکزی، پاکسازی دارایی‌ها، هدف‌گذاری تورم و سامان‌دهی بانک‌ها نقش داشته‌اند. بیش از ۳۰۰ میلیارد یورو کمک از ۴۰ کشور، عمدتاً اروپا، به اوکراین اختصاص یافته است. تجربه اوکراین نشان می‌دهد کشور کوچک‌تر با اصلاحات و حمایت متحدان میتواند مقاومت کند.
۲- سرکوب اعتراضات و توزیع قدرت و امتیازات میان وفاداران؛- کارنامه ۱۲ ساله مادورو
سوءمدیریت و فساد موتور اقتصاد ونزوئلا را از کار انداخته است. نیکولاس مادورو با باورهای عجیب و تصمیمات غیرمتعارف سوژه تمسخر است، اما با بیش از ۱۲ سال قدرت طولانی‌ترین رئیس‌جمهور فعلی آمریکای لاتین است. او راننده اتوبوس و رهبر اتحادیه بود و گزینه اول جانشینی چاوز محسوب نمی‌شد، اما در ۲۰۱۲ از سوی چاوز در بستر بیماری معرفی شد. در انتخابات ۲۰۱۳ با اختلاف ۱.۵۹ درصد پیروز شد و اپوزیسیون نتیجه را نپذیرفت. الگوی حکمرانی او شامل انتخابات مناقشه‌برانگیز، سرکوب اعتراضات و توزیع قدرت و امتیازات میان وفاداران است و بر حمایت روسیه، چین و به‌ویژه کوبا تکیه دارد. کوبا با خدمات امنیتی به مهار قیام‌هایی مانند شورش ۲۰۱۹ کمک کرد، اما این رویکرد ونزوئلا را منزوی کرد. اقتصاد از ۲۰۱۳ حدود ۷۲ درصد کوچک شده و صنعت نفت پیش از تحریم‌های ۲۰۱۹ سقوط کرده بود. فقر، سرکوب و بحران مهاجرت نزدیک به ۸ میلیون نفر را مجبور به ترک کشور کرده است. گزارش‌های سازمان ملل و دادگاه کیفری بین‌المللی از نقض حقوق بشر و جنایت علیه بشریت سخن می‌گویند و دولت این اتهامات را توطئه امپریالیسم می‌خواند.
بقای مادورو با ایجاد "کنفدراسیون قدرت" و واگذاری مناصب اقتصادی به ارتش و نقش رهبران چاویسم و کالکتیووها تضمین شده است. اکنون با فشارهای جدید آمریکا، آینده او دوباره در موقعیت خطیر قرار گرفته است.
۳- تغییر رفتار مردم دمشق یک سال پس از سقوط اسد
الجزیره از تغییر رفتار مردم دمشق یک سال پس از سقوط گزارش می‌دهد. در میدان اموی، کودکان پرچم سبز، سفید و سیاه سوریه را تکان می‌دهند و آتش‌بازی برپا است. امروز ۸ دسامبر، نخستین سالگرد سقوط حکومت بشار اسد و روی کار آمدن دولت احمد الشرع است؛ اسد سال گذشته در همین روز دمشق را به مقصد مسکو ترک کرد و حکومت ۵۰ ساله خاندانش پایان یافت.
بدلائلی که می خوانید
شرق به حکومت اعتماد ندارد
غرب حکومت را دستآمور میداند
در بحرانی ترین شرایط اقتصادی کشور، یکی از بیسوادترین و نادان ترین افراد، در کابینه پزشکیان وزیر اقتصاد شده است. چنین وزیری چگونه می تواند و یا اساسا می خواهد که بتواند با اتاق بازرگانی و مافیاهای اقتصادی که برخی رسانه ها را در اختیار دارند حریف شود؟ بعنوان نمونه بخوانید این چند خبر تحلیلی روزنامه دنیای اقتصاد وابسته به اتاق بازرگانی را که چگونه سیاست اقتصادی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی را می خواهد رهبری کند:
ابتدا مشخص کنیم که روزنامه دنیای اقتصاد روزنامه مهمی است، نه به جهت اخبار و تحلیل های پوچی که از ایران و جهان می دهد، بلکه از آنجهت که نه تنها ارگان سرمایه‌داران نولیبرال، طبقه غربگرا، اتاق بازرگانی و بانک جهانی در ایران است، بلکه از این نظر که ارگان بخش مهمی از وزرات خارجه ایران و تصمیم گیران و سیاستگذاران حکومتی است. برای مشاهده سطح این روزنامه به این خلاصه سه خبر خارجی درباره اوکراین، ونزوئلا و سوریه که در یک شماره این روزنامه (۱۷ آذر) منتشر شده توجه کنید :
۱- راز تاب‌آوری اقتصاد اوکراین چیست؟
تحلیل‌ها نشان می‌دهد تاب‌آوری نهادی و نوآوری کی‌یف همراه با حمایت غرب، در برابر ساختار متمرکز روسیه برتری داشته است. روسیه دستاوردهای پراکنده و کم‌اهمیتی داشته و هزینه انسانی بالایی پرداخته است. اوکراین هم در برابر فشار آمریکا برای طرح‌های نامتوازن مقاومت کرده است.
در جنگ بین این دو کشور، مفروضات درباره اقتصاد جنگ به چالش کشیده شده است. روسیه با وجود مزیت‌هایی، به دلیل ساختار متمرکز و محدودیت‌های فناورانه نتوانسته مزایا را به قدرت نظامی کامل تبدیل کند؛ در مقابل، حمایت مالی، اطلاعاتی و فناوری غرب و نوآوری اوکراین مزیت ایجاد کرده است. جنگ فرسایشی شده و مشکلات روسیه شامل انحصارات دولتی، محدودیت ابتکار خصوصی، وابستگی فناورانه، تحریم‌ها، تغییر تجارت به شرق، کاهش جمعیت مردان سن جنگ و بسیج پر هزینه است. در مقابل اوکراین سطح همگرایی با غرب را افزایش داده و پس از افت ۲۹ درصدی تولید ناخالص داخلی در ۲۰۲۲، در ۲۰۲۳ رشد داشته است. اصلاحات ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ با حمایت نهادهایی مانند صندوق بین‌المللی پول باعث بهبود مدیریت کلان شده است. بازسازی بانک مرکزی، پاکسازی دارایی‌ها، هدف‌گذاری تورم و سامان‌دهی بانک‌ها نقش داشته‌اند. بیش از ۳۰۰ میلیارد یورو کمک از ۴۰ کشور، عمدتاً اروپا، به اوکراین اختصاص یافته است. تجربه اوکراین نشان می‌دهد کشور کوچک‌تر با اصلاحات و حمایت متحدان میتواند مقاومت کند.
۲- سرکوب اعتراضات و توزیع قدرت و امتیازات میان وفاداران؛- کارنامه ۱۲ ساله مادورو
سوءمدیریت و فساد موتور اقتصاد ونزوئلا را از کار انداخته است. نیکولاس مادورو با باورهای عجیب و تصمیمات غیرمتعارف سوژه تمسخر است، اما با بیش از ۱۲ سال قدرت طولانی‌ترین رئیس‌جمهور فعلی آمریکای لاتین است. او راننده اتوبوس و رهبر اتحادیه بود و گزینه اول جانشینی چاوز محسوب نمی‌شد، اما در ۲۰۱۲ از سوی چاوز در بستر بیماری معرفی شد. در انتخابات ۲۰۱۳ با اختلاف ۱.۵۹ درصد پیروز شد و اپوزیسیون نتیجه را نپذیرفت. الگوی حکمرانی او شامل انتخابات مناقشه‌برانگیز، سرکوب اعتراضات و توزیع قدرت و امتیازات میان وفاداران است و بر حمایت روسیه، چین و به‌ویژه کوبا تکیه دارد. کوبا با خدمات امنیتی به مهار قیام‌هایی مانند شورش ۲۰۱۹ کمک کرد، اما این رویکرد ونزوئلا را منزوی کرد. اقتصاد از ۲۰۱۳ حدود ۷۲ درصد کوچک شده و صنعت نفت پیش از تحریم‌های ۲۰۱۹ سقوط کرده بود. فقر، سرکوب و بحران مهاجرت نزدیک به ۸ میلیون نفر را مجبور به ترک کشور کرده است. گزارش‌های سازمان ملل و دادگاه کیفری بین‌المللی از نقض حقوق بشر و جنایت علیه بشریت سخن می‌گویند و دولت این اتهامات را توطئه امپریالیسم می‌خواند.
بقای مادورو با ایجاد "کنفدراسیون قدرت" و واگذاری مناصب اقتصادی به ارتش و نقش رهبران چاویسم و کالکتیووها تضمین شده است. اکنون با فشارهای جدید آمریکا، آینده او دوباره در موقعیت خطیر قرار گرفته است.
۳- تغییر رفتار مردم دمشق یک سال پس از سقوط اسد
الجزیره از تغییر رفتار مردم دمشق یک سال پس از سقوط گزارش می‌دهد. در میدان اموی، کودکان پرچم سبز، سفید و سیاه سوریه را تکان می‌دهند و آتش‌بازی برپا است. امروز ۸ دسامبر، نخستین سالگرد سقوط حکومت بشار اسد و روی کار آمدن دولت احمد الشرع است؛ اسد سال گذشته در همین روز دمشق را به مقصد مسکو ترک کرد و حکومت ۵۰ ساله خاندانش پایان یافت.
Forwarded from پیک نت - Pyknet
برای بسیاری، فروپاشی رژیم فضایی باز ایجاد کرد؛ روزهای اولیه با شور و نگرانی همراه بود. انتظار نمی‌رفت تحریم‌های شدید آمریکا، به‌ویژه علیه احمد الشرع، برداشته شود. در مارس در سواحل و در ژوئیه در سویدا خشونت‌های فرقه‌ای گسترده رخ داد. چند روز پیش از تجمع مردم در میدان اموی، اهمیت سرنگونی اسد برای بسیاری آشکار بود. در شهر پرچم‌ها همه‌جا دیده می‌شد. بیرون مسجد اموی، صورت بچه‌ها با رنگ‌های پرچم نقاشی شده بود و در میدان مرجه، مردم پرچم توزیع یا فروش می‌کردند.
جشن‌ها از جمعه ۱۴ آذر آغاز شد. عبدالعزیز العمری ۲۱ ساله به الجزیره گفت: «آمده‌ایم سالگرد آزادی را جشن بگیریم. ما مظلوم بودیم، اما اکنون غم ما آزاد شده است. جشن‌ها با بوق ماشین‌ها و آتش‌بازی ادامه دارد.»
--------------
این ها نمونه ای از مهملاتی است که وزارت خارجه و کارگزاران حکومتی ایران با آنها برای ۸۰ میلیون مردم ایران تصمیم می گیرند. آیا در این شرایط و بدون یک خانه تکانی اساسی در مجموع دستگاه حکومتی می توان امیدی به گردش به شرق، استفاده از ظرفیت های روسیه و چین و بریکس و اوراسیا برای توسعه دفاعی و اقتصادی ایران داشت؟ آیا رهبران آن کشورها، با این مواضعی که خواندید و عملا دولت و حکومت تابع آن است میتوانند به ما اعتماد داشته باشند؟
بقول معروف : با این ریش میتوان رسید به تجریش؟
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
جشن‌ها از جمعه ۱۴ آذر آغاز شد. عبدالعزیز العمری ۲۱ ساله به الجزیره گفت: «آمده‌ایم سالگرد آزادی را جشن بگیریم. ما مظلوم بودیم، اما اکنون غم ما آزاد شده است. جشن‌ها با بوق ماشین‌ها و آتش‌بازی ادامه دارد.»
--------------
این ها نمونه ای از مهملاتی است که وزارت خارجه و کارگزاران حکومتی ایران با آنها برای ۸۰ میلیون مردم ایران تصمیم می گیرند. آیا در این شرایط و بدون یک خانه تکانی اساسی در مجموع دستگاه حکومتی می توان امیدی به گردش به شرق، استفاده از ظرفیت های روسیه و چین و بریکس و اوراسیا برای توسعه دفاعی و اقتصادی ایران داشت؟ آیا رهبران آن کشورها، با این مواضعی که خواندید و عملا دولت و حکومت تابع آن است میتوانند به ما اعتماد داشته باشند؟
بقول معروف : با این ریش میتوان رسید به تجریش؟
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
عناوین روزنامه‌های 22 آذر 1404
http://www.pishkhaan.net/
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet
http://www.pishkhaan.net/
به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet