استفاده از وسايل اتلاف انرژى و جداسازهاى لرزه اى در كنترل ارتعاش سازه 👇👇👇👇🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷
درباره اما و اگرهای ساختوسازهای کشور (٢)
بیاییم از ابتدا «مقاوم» بسازیم
| حامد حقی| مدیرعامل موسسه مقاومسازی و بهسازی لرزهای ایران|
طی هفته گذشته بازدیدی داشتیم از یک مجتمع ساختمانی مسکونی در ٤ بلوک، که در ٤ طبقه دو واحدی طراحی شده بود و ٤٠ سال قدمت داشت. ساکنین ساختمان در ابتدا تصمیم داشتند که ساختمان خود را همانند بسیاری از ساختمانهای تهران به اصطلاح «بکوبند» و مجدد ساختمان جدیدی بسازند و شاید تصمیم بر برجسازی داشته باشند، اما بنا بر مخالفت تعدادی از همسایهها، در نهایت تصمیم گرفته شد که با مقاومسازی و بازسازی، ساختمانی مدرن، ایمن و زیبا فراهم آید. طی تماس مدیر ساختمان، تیم فنی موسسه برای بازدید معرفی شدند و جالب است بدانید در بازدیدی که داشتیم حتی یک تُرَک مهم در دیوارها و سقف ها نیافتیم که بتوانیم به آن استناد کنیم و قراردادی برای مقاومسازی منعقد کنیم. البته این امکان هم وجود داشت که، ساختمان به گونهای دیگر بررسی و با گرفتن ایرادات بیجا از ساختمان، قرارداد مقاوم سازی در این دوران کساد بازار منعقد میشد، اما از جایی که موسسه علاوه بر دانش فنی و تخصصی خود، مسئولیت مهمی دارد که نباید آن را فدای تجارت و اقتصاد کند، سعی کرده صرفا به عنوان یک سازمان مردم نهاد، که مردم، خواست مردم و نیاز مردم را بر نیاز و خواست خودش اولویت میدهد، گزارشی با این مضمون از بازدید خود ارایه دهد: «با توجه به اینکه ساختمان در سالی ساخته شده است که آیین نامههای ٢٨٠٠ زلزله و سایر مقررات ملی ساختمان مرتبط هنوز تدوین نشدهاند، لذا بررسی بیشتر و انجام آزمایشهای لازم به منظور بهسازی لرزهای پیشنهاد میشود. از سویی دیگر از نگاه فنی و مهندسی اگر به ساختمان بیشتر پرداخته شود، ضرورت مقاوم سازی کاملا مشهود است اما با توجه به استحکام خوب ساختمان و این مطلب که بتن تازه در سن ٥٠ سالگی اش به مقاومت نهایی خود خواهد رسید، نشان می دهد که ما برای مقاومسازی صرفا بر اساس نیروی زلزله احتمالی تهران باید اقدام کنیم و قدمت ساختمان دلیل مقاوم سازی نیست.»
نکته قابل توجهی اینجا به نظر میرسد؛ در دورانی که قطعا آموزشها و مهارتها به مراتب کمتر از دهه حاضر بوده، چگونه میشود که ساختمانی با این قدمت، به این ایمنی و مقاومت بالا خودنمایی کند و بسیاری از ساختمانهای جدید هنوز دو سه سال از عمرشان نگذشته، گویی ساختمانی است که ٣٠ سال عمر کرده است. به عنوان نمونهای دیگر، بسیاری از مردم در صحن مقدس و زیبای مسجد رسول الله در مدینه و مسجد الحرام در مکه، قدم گذاشتهاند. وقتی که روی سنگ فرشهای زیبای مسجد پیامبر و خانه خدا قدم می گذاریم، دوست داریم که پاهایمان را برهنه کنیم و بر روی سطح صیقلی و درخشان مسجد پابرهنه قدم بگذاریم. اما نگاه شما را جلب می کنم به مشهد، شهر مقدسی که در داخل کشورمان است؛ جایی که زائران و عاشقانش کمتر از مکه و مدینه نیستند و اگر یک بار به مدینه و مکه رفتهایم، حداقل سالی یک بار به زیارت امام رضا در مشهد میرویم؛ اما آیا تمایلی دارید که روی سنگ فرشهای صحن های حرم امام رضا (البته بدون درنظر گرفتن اعتقادات مذهبی)، پا برهنه قدم بگذارید؟ کمی به درز انبساط صحنهای حرم دقت کنید؟ به نظر میرسد، با پتک بر روی این سنگهای گرانیتی کوبیدهاند و جای سالمی برای حفظ زیبایی صحنها باقی نمانده است! البته بدیهی است که سرما، گرما و تغییر دمای مشهد قابل قیاس با گرمای مستمر مکه و مدینه نیست، اما تاکنون دانش مهندسی به آن حد رسیده است که بتواند برای مقابله با تغییرات دما، اقدام مناسبی برنامهریزی
کند.
یکی از مهندسان، زمانی در این آبوخاک، در مقام وزارت و ریاست سازمان نظام مهندسی ساختمان، در دوران خدمتش بارها و بارها اعلام کرده بود که باوجود استانداردهای مختلف و متعدد در ساختمانها و احتمال وقوع زلزله در کشور، بیش از ٩٠ درصد ساختمانهای نوساز کشور بافت فرسوده محسوب می شوند؛ این مطلب زمانی فاجعه آمیز جلوه می کند که چندباره از زبان مسئولان میشنویم که بیش از ٧٠ درصد بافتهای شهری و روستایی کشورمان فرسوده هستند و نیاز به بهسازی لرزهای و مقاوم سازی دارند، در کشوری که فلات لرزه خیز ایران آن را فراگرفته است و هر روز و هر شب نیز تهدید خطر زلزله وجود دارد، بایستی فقط و فقط دست به دامن خدا شد و فقط از خدا بخواهیم که ما را نجات دهد. باید بدانیم مدیریت بحران چیزی نیست جز اینکه بتوانیم از ابتدا اصولی بسازیم و به جای مقاومسازی بیاییم از ابتدا مقاوم بسازیم تا نیازی به مقاومسازی نداشته باشیم. البته همه پیمانکاران میدانند که بعد از زلزله کسی سراغ آن ها نمی آید که «چرا این ساختمان را غیر استاندارد ساخته اید؟»
http://shahrvand-newspaper.ir/News:NoMobile/Main/66258/بیاییم-از-ابتدا-«مقاوم»-بسازیم
بیاییم از ابتدا «مقاوم» بسازیم
| حامد حقی| مدیرعامل موسسه مقاومسازی و بهسازی لرزهای ایران|
طی هفته گذشته بازدیدی داشتیم از یک مجتمع ساختمانی مسکونی در ٤ بلوک، که در ٤ طبقه دو واحدی طراحی شده بود و ٤٠ سال قدمت داشت. ساکنین ساختمان در ابتدا تصمیم داشتند که ساختمان خود را همانند بسیاری از ساختمانهای تهران به اصطلاح «بکوبند» و مجدد ساختمان جدیدی بسازند و شاید تصمیم بر برجسازی داشته باشند، اما بنا بر مخالفت تعدادی از همسایهها، در نهایت تصمیم گرفته شد که با مقاومسازی و بازسازی، ساختمانی مدرن، ایمن و زیبا فراهم آید. طی تماس مدیر ساختمان، تیم فنی موسسه برای بازدید معرفی شدند و جالب است بدانید در بازدیدی که داشتیم حتی یک تُرَک مهم در دیوارها و سقف ها نیافتیم که بتوانیم به آن استناد کنیم و قراردادی برای مقاومسازی منعقد کنیم. البته این امکان هم وجود داشت که، ساختمان به گونهای دیگر بررسی و با گرفتن ایرادات بیجا از ساختمان، قرارداد مقاوم سازی در این دوران کساد بازار منعقد میشد، اما از جایی که موسسه علاوه بر دانش فنی و تخصصی خود، مسئولیت مهمی دارد که نباید آن را فدای تجارت و اقتصاد کند، سعی کرده صرفا به عنوان یک سازمان مردم نهاد، که مردم، خواست مردم و نیاز مردم را بر نیاز و خواست خودش اولویت میدهد، گزارشی با این مضمون از بازدید خود ارایه دهد: «با توجه به اینکه ساختمان در سالی ساخته شده است که آیین نامههای ٢٨٠٠ زلزله و سایر مقررات ملی ساختمان مرتبط هنوز تدوین نشدهاند، لذا بررسی بیشتر و انجام آزمایشهای لازم به منظور بهسازی لرزهای پیشنهاد میشود. از سویی دیگر از نگاه فنی و مهندسی اگر به ساختمان بیشتر پرداخته شود، ضرورت مقاوم سازی کاملا مشهود است اما با توجه به استحکام خوب ساختمان و این مطلب که بتن تازه در سن ٥٠ سالگی اش به مقاومت نهایی خود خواهد رسید، نشان می دهد که ما برای مقاومسازی صرفا بر اساس نیروی زلزله احتمالی تهران باید اقدام کنیم و قدمت ساختمان دلیل مقاوم سازی نیست.»
نکته قابل توجهی اینجا به نظر میرسد؛ در دورانی که قطعا آموزشها و مهارتها به مراتب کمتر از دهه حاضر بوده، چگونه میشود که ساختمانی با این قدمت، به این ایمنی و مقاومت بالا خودنمایی کند و بسیاری از ساختمانهای جدید هنوز دو سه سال از عمرشان نگذشته، گویی ساختمانی است که ٣٠ سال عمر کرده است. به عنوان نمونهای دیگر، بسیاری از مردم در صحن مقدس و زیبای مسجد رسول الله در مدینه و مسجد الحرام در مکه، قدم گذاشتهاند. وقتی که روی سنگ فرشهای زیبای مسجد پیامبر و خانه خدا قدم می گذاریم، دوست داریم که پاهایمان را برهنه کنیم و بر روی سطح صیقلی و درخشان مسجد پابرهنه قدم بگذاریم. اما نگاه شما را جلب می کنم به مشهد، شهر مقدسی که در داخل کشورمان است؛ جایی که زائران و عاشقانش کمتر از مکه و مدینه نیستند و اگر یک بار به مدینه و مکه رفتهایم، حداقل سالی یک بار به زیارت امام رضا در مشهد میرویم؛ اما آیا تمایلی دارید که روی سنگ فرشهای صحن های حرم امام رضا (البته بدون درنظر گرفتن اعتقادات مذهبی)، پا برهنه قدم بگذارید؟ کمی به درز انبساط صحنهای حرم دقت کنید؟ به نظر میرسد، با پتک بر روی این سنگهای گرانیتی کوبیدهاند و جای سالمی برای حفظ زیبایی صحنها باقی نمانده است! البته بدیهی است که سرما، گرما و تغییر دمای مشهد قابل قیاس با گرمای مستمر مکه و مدینه نیست، اما تاکنون دانش مهندسی به آن حد رسیده است که بتواند برای مقابله با تغییرات دما، اقدام مناسبی برنامهریزی
کند.
یکی از مهندسان، زمانی در این آبوخاک، در مقام وزارت و ریاست سازمان نظام مهندسی ساختمان، در دوران خدمتش بارها و بارها اعلام کرده بود که باوجود استانداردهای مختلف و متعدد در ساختمانها و احتمال وقوع زلزله در کشور، بیش از ٩٠ درصد ساختمانهای نوساز کشور بافت فرسوده محسوب می شوند؛ این مطلب زمانی فاجعه آمیز جلوه می کند که چندباره از زبان مسئولان میشنویم که بیش از ٧٠ درصد بافتهای شهری و روستایی کشورمان فرسوده هستند و نیاز به بهسازی لرزهای و مقاوم سازی دارند، در کشوری که فلات لرزه خیز ایران آن را فراگرفته است و هر روز و هر شب نیز تهدید خطر زلزله وجود دارد، بایستی فقط و فقط دست به دامن خدا شد و فقط از خدا بخواهیم که ما را نجات دهد. باید بدانیم مدیریت بحران چیزی نیست جز اینکه بتوانیم از ابتدا اصولی بسازیم و به جای مقاومسازی بیاییم از ابتدا مقاوم بسازیم تا نیازی به مقاومسازی نداشته باشیم. البته همه پیمانکاران میدانند که بعد از زلزله کسی سراغ آن ها نمی آید که «چرا این ساختمان را غیر استاندارد ساخته اید؟»
http://shahrvand-newspaper.ir/News:NoMobile/Main/66258/بیاییم-از-ابتدا-«مقاوم»-بسازیم
روزنامه شهروند
بیاییم از ابتدا «مقاوم» بسازیم
Shaking of Frontier Building — Anchorage, Alaska, During Mw7.1 Earthquake, January 24, 2016 👇👇👇👇👇👇👇
Modeling Resonance in Buildings:
Forwarded from كانال مدیریت ریسک
گسلهای زلزلهخیز ایران
| کیانا صمدی | کارشناس موسسه مقاومسازی و بهسازی لرزهای ایران |
با توجه به واقع شدن ایران روی یکی از دو کمربند زلزلهخیز جهان و وجود گسلهای فراوان، وقوع زلزله در فلات ایران امری طبیعی است. ایران جزو ١٠کشور بلاخیز و ششمین کشور زلزلهخیز دنیاست که زلزله مسبب بیشترین تلفات انسانی در آن است. کمربند زلزله ٩٠درصد از خاک کشور ما را دربر گرفته؛ اما آنچه حایز اهمیت است، وضع اسفبار شهرها و کلانشهرهایی مثل تهران و تبریز است که روی گسلها یا در مجاورت آنها ساختهشده و در معرض خطر زلزله قرار دارند، زیرا ایران ازجمله کشورهایی است که گسلهای فراوان دارد و حرکت این گسلها باعث رهاشدن انرژی ذخیره شده و بروز زلزلههای مکرر میشود و تلفات جانی و خسارتهای مالی فراوانی را در مناطق شهری بهدنبال میآورد.
بهطورکلی ٣ منطقه زلزلهخیز در ایران وجود دارد که از آن جمله میتوان به زاگرس، البرز و ایرانمرکزی اشاره کرد. صفحه عربستان از جنوبغربی و هندوستان از شرق و جنوبشرقی و سیبری از شمالشرقی به ایران فشار وارد میکنند و مقاومت ایران درمقابل فشارهای وارده منجر به بروز گسلها و شکستگیهای متعددی شده است و فعالیت این گسلها باعث شده که ایران از مناطق مهم زلزلهخیز دنیا محسوب شود. انرژی ناشی از فشارها در مناطق گسلی ذخیره و پس از رها شدن به صورت امواج مخرب زلزله موجبات نابودی و تخریب شهرها را فراهم میسازد و بایستی گفت زلزلههای ایران بیشتر بهخاطر فعالیت همین گسلهاست.
گسلهای ایران برخی فعال و بعضی هم غیرفعالاند، ولی احتمال فعالشدن مجدد این گسلها نیز وجود دارد. بدیهی است که حرکت این گسلها در آینده هم ادامه خواهد داشت. بنابراین لازم است تا ایجاد شهرها (و آبادیها) در مسیر حاشیه گسلهای اصلی و فعال، ممنوع شود.
متأسفانه اکثر نواحی پرجمعیت کشور ما در مناطق زلزلهخیز واقع شدهاند. زیرا بیشتر شهرهای بزرگ در پای ارتفاعاتی بنا شده که بهوسیله گسلهای مهم و غالبا سراسری از دشت جدا شدهاند. درمورد شهرهای کوچک و روستاها نیز چشمهها و منابع آبی که عمدتا از طریق مناطق شکستهشده و گسلی تأمین میشوند، عامل اصلی مکانگزینی آنها بودهاند. بنابراین بیشتر مناطق مسکونی در حریم گسلها استقرار یافتهاند.
گاهی فاصله شهرها تا گسلها به قدری نزدیک است که اکثر گسلها نام خود را از شهرها و آبادیهای مجاور خود به عاریه گرفتهاند که از آن جمله میتوان به گسلهای آستارا، اشتهارد، میناب، قصرقند، قم، تبریز، کاشمر و درونه، شهرری، گرگان، سفیدابه، نصرتآباد، زاهدان، کرج، شمالتهران، دامغان، بم، نیکشهر، گلباف، خاش، نهبندان، نایبند،کلمرد، بشاگرد، سراوان، ارومیه، سمنان، آبیک، فیروزکوه، شاهرود، میامی، بافت، جیرفت و کازرون، اشاره کرد.
http://shahrvand-newspaper.ir/News:NoMobile/Main/66725/گسلهای-زلزلهخیز-ایران
| کیانا صمدی | کارشناس موسسه مقاومسازی و بهسازی لرزهای ایران |
با توجه به واقع شدن ایران روی یکی از دو کمربند زلزلهخیز جهان و وجود گسلهای فراوان، وقوع زلزله در فلات ایران امری طبیعی است. ایران جزو ١٠کشور بلاخیز و ششمین کشور زلزلهخیز دنیاست که زلزله مسبب بیشترین تلفات انسانی در آن است. کمربند زلزله ٩٠درصد از خاک کشور ما را دربر گرفته؛ اما آنچه حایز اهمیت است، وضع اسفبار شهرها و کلانشهرهایی مثل تهران و تبریز است که روی گسلها یا در مجاورت آنها ساختهشده و در معرض خطر زلزله قرار دارند، زیرا ایران ازجمله کشورهایی است که گسلهای فراوان دارد و حرکت این گسلها باعث رهاشدن انرژی ذخیره شده و بروز زلزلههای مکرر میشود و تلفات جانی و خسارتهای مالی فراوانی را در مناطق شهری بهدنبال میآورد.
بهطورکلی ٣ منطقه زلزلهخیز در ایران وجود دارد که از آن جمله میتوان به زاگرس، البرز و ایرانمرکزی اشاره کرد. صفحه عربستان از جنوبغربی و هندوستان از شرق و جنوبشرقی و سیبری از شمالشرقی به ایران فشار وارد میکنند و مقاومت ایران درمقابل فشارهای وارده منجر به بروز گسلها و شکستگیهای متعددی شده است و فعالیت این گسلها باعث شده که ایران از مناطق مهم زلزلهخیز دنیا محسوب شود. انرژی ناشی از فشارها در مناطق گسلی ذخیره و پس از رها شدن به صورت امواج مخرب زلزله موجبات نابودی و تخریب شهرها را فراهم میسازد و بایستی گفت زلزلههای ایران بیشتر بهخاطر فعالیت همین گسلهاست.
گسلهای ایران برخی فعال و بعضی هم غیرفعالاند، ولی احتمال فعالشدن مجدد این گسلها نیز وجود دارد. بدیهی است که حرکت این گسلها در آینده هم ادامه خواهد داشت. بنابراین لازم است تا ایجاد شهرها (و آبادیها) در مسیر حاشیه گسلهای اصلی و فعال، ممنوع شود.
متأسفانه اکثر نواحی پرجمعیت کشور ما در مناطق زلزلهخیز واقع شدهاند. زیرا بیشتر شهرهای بزرگ در پای ارتفاعاتی بنا شده که بهوسیله گسلهای مهم و غالبا سراسری از دشت جدا شدهاند. درمورد شهرهای کوچک و روستاها نیز چشمهها و منابع آبی که عمدتا از طریق مناطق شکستهشده و گسلی تأمین میشوند، عامل اصلی مکانگزینی آنها بودهاند. بنابراین بیشتر مناطق مسکونی در حریم گسلها استقرار یافتهاند.
گاهی فاصله شهرها تا گسلها به قدری نزدیک است که اکثر گسلها نام خود را از شهرها و آبادیهای مجاور خود به عاریه گرفتهاند که از آن جمله میتوان به گسلهای آستارا، اشتهارد، میناب، قصرقند، قم، تبریز، کاشمر و درونه، شهرری، گرگان، سفیدابه، نصرتآباد، زاهدان، کرج، شمالتهران، دامغان، بم، نیکشهر، گلباف، خاش، نهبندان، نایبند،کلمرد، بشاگرد، سراوان، ارومیه، سمنان، آبیک، فیروزکوه، شاهرود، میامی، بافت، جیرفت و کازرون، اشاره کرد.
http://shahrvand-newspaper.ir/News:NoMobile/Main/66725/گسلهای-زلزلهخیز-ایران
روزنامه شهروند
گسلهای زلزلهخیز ایران
Forwarded from كانال مدیریت ریسک
روزنامه شهروند- پنجشنبه 27 خرداد- سرویس خبری بحران - صفحه 12- یادداشت مهندس کیانا صمدی کارشناس موسسه مقاوم سازی و بهسازی لرزه ای ایران / گسل های زلزله خیز ایران- قسمت اول
مقالات عمران و مقاوم سازی از 12 همین کنفرانس دانشجویان عمران👇👇👇👇👇👇👇👇