روزنه
416 subscribers
2.46K photos
734 videos
208 files
1.85K links
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر



ارتباط با مدیر:
@Montazerahkar
Download Telegram
Forwarded from مباحثات
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مجموعه گفت‌وگوهای تصویری«مباحثات»

🔸نوبت اول:مصاحبه با حجت‌الاسلام ابوالحسن نواب

به زودی پخش اختصاصی از آپارات
🔻🔻🔻
@mobahesatmagz
زندگي فردي ناشناخته.PDF
2.6 MB
🔺رسول جعفریان ضمن انتشار این کتاب، در توضیح نوشت: شخصی از شاگردان حاج شیخ عبدالکریم که زندگی و روزگارش را نوشته اما نخواسته نامش را بنویسد. کتاب مهمی ازوضعیت حوزه وقم دوره پهلوی اول ودوم است
@saraeer
Forwarded from ﷽ بحوث
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
استادی از اساتید حوزه هر چه میشود میگوید روحانیت پدری کند جایگاهش بین مردم بازگشته و حفظ میشودhttps://t.me/mr_naeinii/764 بفرمایید آیا این فسادهای ساماندهی شده هم با پدری حل میشود یا ...
@salmanraoofi
Forwarded from تلنگر سیاسی
Gharbzadegi_rozbook.com.pdf
4.8 MB
کتاب (غربزدگی) جلال آل احمد
♦️کانال تلنگر سیاسی ♦️
@Politics_and_insight
Forwarded from رنگ ایمان
@rangeiman_ir

حاج محمد جوادی روزنامه نگار گیلانی در ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ و در سن ۹۶ سالگی دار فانی را وداع گفت. جوادی یکی از روزنامه نگاران قدیمی کشور بود که با مجله طالب حق شناخته میشد.

روزنامه ارزشی و متعهد «طالب حق» به مدیر مسئولی و صاحب امتیازی «محمد جوادی» از سال ۱۳۳۱ و با همکاری «حاج سید محمد تیاب»، حاج محمدعلی انشایی، حاج حسن حجتی، ابراهیم فخرایی و… در موضوعات سیاسی، اجتماعی و دینی منتشر می شد.

این روزنامه یک ضمیمه به نام «ماهنامه راه حق» داشت که ماهنامه ای پرمحتوا، مذهبی و مبارز بود که توسط حجت الاسلام شیخ حسن حجتی، واعظ معروف گیلان از خرداد ۱۳۳۶ ش منتشر می شد. این ماهنامه با همکاری حجت الاسلام اشراقی، حاج سراج انصاری، حاج محمدعلی انشایی، حاج میرزا ابوالحسن فقیهی و… منتشر می شد.

حاج محمد جوادی بعد از انقلاب اسلامی نیز مدتی در انتشار هفتگی «طالب حق» کوشش کرد.

او در سال ۱۳۸۳ سفرنامه ای خطی از پدربزرگ خود حاج ملک محمد را که سالها آروزی چاپ آن را داشت بالاخره با عنوان «سفرنامه مکه معظمه حاج ملک» منتشر ساخت.

http://www.rangeiman.ir/11263

👌عضویت در #رنگ_ایمان👇
t.me/joinchat/AAAAADwqd8ogqph8DBt-Vw
"توپ را وارد داروزه رژیم صهیونیستی کنیم"

🔻🔻🔻

اخیرا دو ملی پوش کشورمان در مقابل تیم مکابی تل‌آویو بازی کردند که با واکنش‌های متعددی مواجه شد. بهتر است یک گزارش کوتاه ابتدا بیان شود:
مسعود شجاعی کاپیتان تیم ملی و احسان حاج صفی مدافع چپ تیم ملی هستند که در بازی‌های صعود تیم ملی ایران به جام جهانی روسیه حضور داشتند. و زحمت کشیده‌اند که این دو بازیکن هم اکنون طی قرار دادی عضو باشگاه پانیونیوس یونان شده‌اند. این دو بازیکن در بازی رفت این باشگاه در فلسطین اشغالی حاضر نشدند و طبق بیانه فدراسیون فوتبال ایران علی رغم فشارهای سنگین باشگاه یونانی و پذیرش جریمه مالی در این بازی شرکت نکرده‌اند که این خود جای تقدیر از آنها را دارد. و باشگاه پانیونیوس در بیانیه‌ای به این تصمیم این دو بازیکن احترام گذاشت ولی حضور آنها را در بازی برگشت ضروری دانست. و از آنها خواست به قرارداد خود با این باشگاه احترام بگذارند و این دو بازیکن در بازی برگشت مقابل تیم مکابی تل‌آویو بازی کردند.
که بازتاب‌های مختلف و موافق و مخالف فراوانی داشت؛ برخی خواهان برخورد جدی با آنها و محرومیت این دو ملی پوش از تیم ملی شدند و برخی چهره‌های ورزشی و .... از این دو ملی پوش و عمل کردن به قرار داد‌های خود حمایت کردند. و به نقل رادیو فردا، سایت وزارت خارجه رژیم اسرائیل بخاطر اینکه تابوی مسابقه ندادن با اسرائیل را شکسته‌اند از آنها تقدیر کرده است.
ولی تذکر چند نکته در این زمینه لازم است:
1- حضور در زمین بازی در مقابل اسرائیل با توجه به ماهیت رژیم صهیونیستی قابل توجیه نیست و ان شاالله این دو بازیکن ملی پوش عذر خواهی می کنند.
2- اینکه ما با یک هجمه قابل توجه به این دو بازیکن حمله میکنیم و بحث محرومیت از تیم ملی برای آنها مطرح می‌شود. بازخوردهای جالبی در فضای مجازی و حقیقی بین جوانان و نوجوانان فوتبال دوست ندارد. و برخی کانال‌های معاند و خاص هم از این آب گل آلود سوء استفاده کرده و دشمنی دینی و سیاسی ما با رژیم اشغال گر قدس را با شبهات سست و بی پایه مورد هجمه قرار میدهند که در این فضا ممکن است مورد استقبال و پذیرش برخی هموطنان فوتبال دوست عزیزمان شود.
3- با توجه خودداری آنها از سفر به فلسطین اشغالی و شرکت در بازی رفت و گریه‌ها بعد از شکست در مقابل اسرائیل که نشانه‌ای از علاقه آنها به شکست دادن اسرائیل است و با توجه به محبوبیت این دو بازیکن در بین فوتبالی های کشورمان بهتر بود ابتدا حرف و دلیل خود این دو بازیکن برای شرکت در این بازی به با گفتگوی رو در رو شنیده شده و به آنها تذکر لازم در مورد این اشتباه داده می‌شد و حتی در صورت لزوم تعهد هم گرفته شود.
و در عین حال اقدامات لازم دیگری نظیر: تصویب قوانین لازم در وزارت ورزش و جوانان و فدراسیون فوتبال برای این موارد و با هماهنگی با فدراسیون جهانی فوتبال "فیفا" اقداماتی صورت گیرد که بازیکنان ایرانی در صورت قرار داد با هر باشگاه خارجی مجبور به بازی در مقابل تیم های اسرائیلی نباشند. و یا طرح های دیگری پیشیگیری لازم و قانونی برای موارد مشابه مورد بررسی قرار گیرد.
"چهره‌های دلسوز و انقلابی مواظب باشند یک اتفاق هرچند تلخ و غیر قابل قبول موجب ایجاد شبهه و تفرقه در صف مبارزه دینی- سیاسی مردم ایران با رژیم صهیونیستی نشود."
با آرزوی آزادی قدس عزیز از چنگال دیو‌ صفتان
ابوالقاسم کریمی 17/5/96


https://t.me/rozaneebefarda
گزارش «رسانه ایران» درباره درگذشت عبدی نیک‌بین:

یکشنبه اول مرداد ۱۳۹۶ عبدالرضا نیک بین رودسری (معروف به عبدی) یکی از سه عضو موسس سازمان مجاهدین خلق، در پی چند سال ابتلا به بیماری سرطان، در تهران و در سن ۷۶ سالگی درگذشت. آقای نیک بین، متولد ۱۳۲۱ در مشهد بود.

بی بی سی فارسی به بهانه درگذشت او در یادداشتی با عنوان «عبدالرضا نیک بین؛ از بنیانگذاری سازمان مجاهدین خلق تا جدایی از آن» به ارائه گزارشی کوتاه از زندگی سیاسی او پرداخت. این یادداشت به قلم «سعید شاهسوندی» منتشر شده که BBC او را عضو سابق سازمان مجاهدین خلق معرفی کرده است.

بررسی تطبیقی مطالب گفته شده در یادداشت با مقاله ای که پیشتر، عبدالله شهبازی، مورخ معاصر، در این باره نوشته، نشان می دهد که یادداشت BBC نکته جدیدی از زندگی آقای نیک بین ارائه نمی دهد و پیشتر، اغلب مطالب با تفصیل بیشتری بیان شده. از این رو بعید نیست برخی بخش های یادداشت از سوی شبکه سانسور شده باشد.

عبدالرضا نیک بین یکی از سه عضو موسس و بنیان گذار تشکیلاتی مخفی در سال ۱۳۴۴ بود که شش سال بعد نام «سازمان مجاهدین خلق ایران» بر آن گذاشته شد. آقای نیک بین علاوه بر عضویت در گروه موسس، در سه سال نخست، یکی از چهار عضو مرکزی گروه بود اما در سال ۱۳۴۷ از تشکیلاتی که خود یکی از پایه گذاران آن بود جدا شد. با توجه به نقش وی در بنیانگذاری و به ویژه حضور پررنگی که در تعلیمات اولیه گروه داشت، ماجرای جدایی اش، به او جایگاه ویژه ای در تاریخچه این سازمان داد هرچند در سال های بعد، سران این سازمان تلاش کردند تا نام او را سابقه تشکیلات حذف کنند.

بر طبق روایت کنونی سازمان مجاهدین خلق که در بیانیه ۱۲ ماده ای سازمان توسط مسعود رجوی در سال ۱۳۵۵ تنظیم شده، سازمان مجاهدین توسط محمد حنیف نژاد، سعید محسن و اصغر بدیع زادگان در سال ۱۳۴۴ بنیاد نهاده شده اما چنانکه BBC هم بر آن تاکید دارد، واقعیت این است که گرچه در میان افراد گفته شده، محمد حنیف نژاد و سعید محسن نقشی تعیین کننده داشتند، اما نفر دیگر نه اصغر بدیع زادگان بلکه عبدالرضا نیک بین رودسری (عبدی) بوده و اصغر بدیع زادگان یک سال بعد از تاسیس گروه و در سال ۱۳۴۵ با تایید سه نفر نخست به این جمع پیوسته است.

مشخص است تحریف تاریخچه تشکیلات مجاهدین خلق از سوی مسعود رجوی به طور آشکاری صورت گرفته. اسناد بسیاری هم درباره تاثیرگذاری بالای عبدی نیک بین در تشکیلات ارائه شده چنانکه سعید محسن در بازجویی های ساواک (شهریور۱۳۵۰) نوشته: «از همان اوان کار، ما [خودش و حنیف نژاد] با یکی از نهضتی ها به نام نیک بین آشنا شدیم. مطالعات وی کمک فراوانی به بالا بردن ما داشت. نیک بین با من از دوره دانشجویی سابقه رفاقت داشت و در کوی دانشگاه من او را می شناختم. بعد از شروع کار ما، در حدود تابستان ۴۴، وی نیز گاهی به خانه ما رفت و آمد داشت و در حدود زمستان همان سال وی از کار ما مطلع شد... از لحاظ مطالعات اقتصادی نسبت به ما جلو بود و من و محمد حنیف نژاد در این مورد از وی استفاده می کردیم...» (بازجویی های سعید محسن در ساواک، به نقل از کتاب سازمان مجاهدین خلق؛ پیدایی تا فرجام) آقای محسن توضیح می دهد که اغلب کتاب های آموزشی گروه تازه تاسیس شده که تا سال ها بعد هم نامی نداشت، توسط عبدالرضا نیک بین تنظیم شده است.

نکته دیگر اینکه آقای نیک بین در این روایت، پیش از تاسیس تشکیلات یک «نهضتی» معرفی شده. اما عبدالله شهبازی در این باره توضیح می دهد که عبدی نیک بین در دوران تحصیل در دانشگاه تهران با تأثیرپذیری از فضای سیاسی اوایل دهه ۱۳۴۰، به دلیل تعلقات اولیه دینی پس از تشکیل نهضت آزادی ایران مدتی هوادار این سازمان بود. هرچند در یادداشت‌های زندان مهدی بازرگان ضمن ذکر نام کسانی که به مناسبت درگذشت مادر او تسلیت گفته‌‌اند از آقای نیک‌بین با عنوان «غیرنهضتی» یاد شده که نشان می‌دهد آقای نیک بین عضو رسمی نهضت آزادی نبوده و برخلاف محمد حنیف‌نژاد و سعید محسن با مهندس بازرگان و سایر رهبران نهضت آزادی رابطه نزدیک نداشته است.

با توجه به این موضوع و همچنین جدایی بعدی او از تشکیلات شاید بتوان به یافته های بیشتری درباره افکار او و نگاهش به لیبرالیسم و مارکسیسم رسید. به علاوه که در برخی از روایت ها، علت کناره گیری آقای نیک بین از تشکیلات که به یک معما تبدیل شده، به افکار او پیوند زده شده است.

[ادامه در پست بعد: ]

@abdollahshahbazi
[ادامه از پست قبل: ]

در بازجویی های ساواک از سعید محسن، وی درباره عبدی نیک بین گفته: «او تا اوایل سال ۴۶ در جریان کارهای ما بود و در بعضی از موارد تعلیماتی همفکری می کرد. کتاب ها قبلا توسط عبدالرضا نیک بین مطالعه [و تلخیص] شده بود. وی در آن موقع اغلب وقت خود را صرف مطالعه می نمود و تقریبا کمتر با دیگران تماس می گرفت. یک نوع روحیه گریز از افراد داشت. از سال ۴۷ وی مریض شد و تقریبا مدت یک سال [بیماری] او طول کشید. و در زمستان ۴۷ تقریبا همیشه در خانه ما می خوابید. بعدا دکتر به وی تجویز نمود برای نجات از ناراحتی ازدواج نماید. او که تقریبا از کارکردن عاجز بود در بهار سال ۴۸ ازدواج کرد و بعد از آن دیگر فعالیتی نداشته و زندگی عادی [در پیش] گرفته است ...» روایتی که در آن به بیماری آقای نیک بین اشاره شده که یک سال طول کشیده اما نوع آن مشخص نشده. بر طبق مقاله آقای شهبازی، احتمال دارد که بیماری عبدالرضا نیک بین، صرع بوده باشد. در روایت آقای محسن همچنین علت کناره گیری عبدی نیک بین از تشکیلات هم گویا با ازدواج او مرتبط دانسته شده. اما در روایت BBC هم وجه معمایی کناره گیری آقای نیک بین هم آمده: «بازجویی های سعید محسن گرچه طبق یک سنت و دستورالعمل تشکیلاتی برای کاستن از بار مسئولیت نیک بین، بیماری او را بیشتر از حد واقعی مطرح می کند، اما واقعیت این است که به دلایلی که هنوز تمام جوانب آن روشن نشده، نیک بین «اولین» و نیز «مهمترین» فرد از افراد جدا شده از تشکیلات مجاهدین خلق است.»

عبدالله شهبازی در این باره نوشته که اعضای بلندپایه سازمان درباره علت جدایی آقای نیک‌بین عوامل مختلفی را عنوان کرده‌اند؛ از جمله ضعف انگیزه مبارزاتی و دلبستگی به زندگی عادی، ازدواج و تشکیل خانواده، تغییر ایدئولوژی از اسلام به مارکسیسم و بیماری صرع. اما روشن نیست که علت واقعی جدایی این عضو موسس از سازمان، چنانکه در این گونه موارد عنوان می‌شد، «از میان رفتن انگیزه مبارزه» و «ضعف‌های شخصیتی» و «خصلت‌های خرده ‌بورژوایی» بود یا تعمیق دانش او؟ آقای شهبازی معتقد است که شاید آقای نیک‌بین در پیامد مطالعات مارکسیستی خود به این نتیجه رسید که تروریسم، حتی با عنوان «تروریسم انقلابی»، روشی نادرست و ناکارآمد است. او در بررسی های گسترده خود در متون دست اول مارکسیستی (آثار مارکس، انگلس و لنین)، مجاهدین خلق نو پا را نمونه‌ای تمام عیار از گروه‌های مخفی توطئه‌گر آنارشیستی و بلانکیستی یافته و مخالفت خود را با روش‌های توطئه‌گرانه و تروریستی مبارزه بیان کرده؛ روش هایی که در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی در میان جوانان و دانشجویان انقلابی سراسر جهان جاذبه فراوان یافت و محمد حنیف‌نژاد و سعید محسن نیز مجذوب آن بودند. به این ترتیب او سرانجام از سازمان گسسته است.

اگر چنین باشد چرا آقای نیک بین تا زمان درگذشتش در ایران توسط سازمان ترور نشد؟ آیا آقای شهبازی با او ملاقاتی داشته و از بیم خطراتی که ممکن است برای عبدی نیک بین به وجود بیاید، از جانب خود سخن گفته است؟

بی. بی. سی. اما در روایت خود، علاوه بر «بیماری» و «ضعف انگیزه‌های مبارزاتی»، دلیل سومی را هم بیان کرده. روایتی مبنی بر عمل گرایی عبدی نیک بین که گویا می گفته؛ یا ترور شاه یا بقیه کارها فایده ندارد. پاسخ معمای جدا شدن عبدی نیک بین از تشکیلات هرچه که باشد، کناره گیری یک موسس که اطلاعات فراوانی هم دارد از گروهی که با هدف مبارزه مسلحانه تشکیل شده، هنوز در مراحل جنینی و دوران مخفی کاری بوده و ضربه‌پذیری آن بسیار بالاست، به سادگی ممکن نیست. بی. بی. سی. نیز تایید کرده که تجربه‌های پیش از این ماجرا و متاسفانه بعد از آن نشان می‌دهند که در این گونه موارد عکس العمل ها بسیار شدید و خشن است. اما با مدیریت محمد حنیف نژاد و سعید محسن، هرچند از جدایی عبدی نیک بین بسیار ناراحت بودند، این جدایی به صورتی کاملا مسالمت‌آمیز و بدون توهین و فحاشی و در واقع بدون ترور فیزیکی یا شخصیتی انجام گرفت.

اما به گفته بی. بی. سی.، این روش، متاسفانه در سال‌های بعد به فراموشی سپرده شد.

گزارش «رسانه ایران»:

https://t.me/abdollah_shahbazi/174

مقاله سعید شاهسوندی بمناسبت درگذشت عبدی نیک‌بین:

https://t.me/abdollah_shahbazi/175

مقاله عبدالله شهبازی درباره بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق:

https://t.me/abdollahshahbazi/4150

@abdollahshahbazi
#بهشت

🔻🔻🔻


نمی دانیم دقیقا بهشت چه حالی دارد٬ اما شاید بتوان آن را با اقامت ابدی در خنکای صحن #گوهرشاد حرم امام رئوف(ع) عوض کرد!
جایی که سرهای بی شمارها بر آستان عبودیت الهی بر خاک افتاده٬ و آنجا که پیکرهای بی شمارها٬ بی جان بر خاک اوفتاده است.

اینجا در بهشت امام هشتم٬ آنهم درست در شب زیارت مخصوص٬ جای هیچ آرزومندی خالی نیست.....


@rozaneebefarda
جناب آقای #مهدی_سلیمانیه از دوستان جناب آقای #محسن_حسام_مظاهری و ضمنا از اعضای تحریریه #نشریه_حوزوی_تقریرات است!

اطلاع از زاویه نگاه او به مقولات دینی و #شعائر_شیعی مانند #حجاب٬ مطلوب است.
جالب است که از جماعت به اصطلاح #پدران_روحانی در مورد این موضوعات و افراد٬ کمتر اظهار نظری نمی بینیم!
خب اگر با این سنخ سخنان مشکلی ندارند که با سایر مواضع شان در تناقض است و اگر نقدی دارند٬ از چه رو لب فرو بسته اند؟ آیا احیانا وابستگی ها و مصالح سیاسی مانع می شود؟! والله العالم.
یک نمونه از اظهار نظرهای جناب آقای سلیمانیه را در ذیل می خوانید


👇👇👇
Forwarded from اینکُجا - ایده نوشت های مهدی سلیمانیه (M)
♦️شیرین‌ترین توبیخ♦️
(وقتی دین، حلقه‌ی وصل می‌شود)

▪️سال 89، تغییری در دانشکده اتفاق افتاد: علاوه بر حراست در ورودی دانشکده، اتاقکی برای حضور چند نفر خانم حراستی جدید ساختند که به صورت خاص، مسوول نظارت بر پوشش دانشجویان بودند. یک قدم هم از این جلوتر رفتند: دیگر فقط مسأله نظارت هنگام ورود به دانشکده نبود. یکی از این افراد در فضای دانشکده قدم می‌زد و در تمام نقاط آن تذکر حجاب می‌داد و کارت دانشجویانی را که مطابق "استاندارد" سیستم نبودند، می‌گرفت. دانشکده را می‌شناختم. می‌دانستم که دانشکده علوم اجتماعی، با سنت دانشجویی سابقه‌دارش، فضایی نیست که به راحتی بتوان در آن دست به چنین اقداماتی زد. اما اتفاقی افتاد که پیشبینی‌اش را نمی‌کردم.

▪️اولین اعتراضات آغاز شد. اولین بحث و جدل‌ها با خانم‌های حراستی مستقر در ورودی دانشکده. انتظارم این بود که این دانشجویان دارای پوشش پذیرفته‌نشده در سیستم باشند که به اعتراض برخیزند. درست هم بود. اما گروهی دیگر از دانشجویان، فعالانه‌تر از گروه اول در پیشانی اعتراضات بودند: جمعی از دانشجویان محجبه و "چادری" و مقنعه‌ای انجمن اسلامی. دانشجویانی که در زندگی شخصی و جامعه، عمیقاً مقید به قواعد دینی و از جمله حجاب کامل بودند. حتی یکی از آنان، هم‌زمان طلبه‌ی جامعه‌الزهرا بود (و هست). این دسته از دانشجویان، معترضین جدی این حرکت حراست بودند. کار بالا گرفت. روزی نبود که این دسته از دانشجویان در کنار دانشجویان غیر معتقد به حجاب نایستند و با حراست مستقر در ورودی و حراست سیار وارد بحث و جدل نشوند. پیشنهاد نگارش یک طومار اعتراضی به این حرکت و جمع‌آوری امضایش از دانشجویان دانشکده، از سوی یکی از همین دانشجویان محجبه ارائه و انجام شد. در این مدت و در جریان اعتراضات متعدد، قیافه‌های متعجب نیروهای حراست را میدیدم که مشخص بود از دفاع این دختران محجبه از دانشجویان دیگر شگفت زده بودند.

▪️من می‌دانستم که دفاع این دختران دیندار محجبه، از "لزوم" چنین پوششی نبود. طبعاً اگر چنین بود، آنان چنین پوششی را برای خود برمی‌گزیدند. دفاع آنان از «حق انتخاب» دیگران بود. از «حرمت ِ آزادی».

▪️کار به کمیته انضباطی و حراست دانشگاه کشید. روزی که احکام کمیته انضباطی دانشگاه اعلام شد، سنگین‌ترین احکام صادر شده، مربوط به همین دختران محجبه بود. و من، بدون اغراق، یکی از شادترین روزهای زنده‌گی‌ام را با خواندن آن‌ نام‌ها تجربه کردم. چرا که مشاهده‌ی چنین بلوغی در یک جامعه، نیازمند صدها سال پیشینه‌ی فرهنگی، تلاش مستمر و تحولات مبنایی است؛ روز بلوغ ِ هزینه دادن برای یک «دیگری»: "دیگری"ای که انتخابش با انتخاب تو متفاوت است. دیگری که سبکی از زندگی را برگزیده‌است که با انتخاب تو متفاوت است. اما تو، برای حمایت از حق انتخاب متفاوت او، به میدان می‌آیی. به حرمت ِ آزادی.

▪️چنین بلوغی در یک جامعه‌ی دیندار، بیش از همه، به نفع نهاد دین و دینداران است. به تجربه‌ی تاریخی برگردیم: فرانسه‌ی پس از انقلاب کبیر در 1789 میلادی تا کنون، پایین‌ترین سطح دینداری را در میان تمام جوامع دیگر در جهان دارد. چرا؟ چون نهاد دین، در کنار نهاد سلطنت (نماینده‌ی استبداد) ایستاد و از حق انتخاب و آزادی جامعه دفاع نکرد و بر آن تاخت. به تعبیر مورخی، در جریان انقلاب، مردم در دفاع از آزادی‌شان، "شاه و کلیسا را با هم به گیوتین سپردند". اما در امریکا، نهاد دین در کنار آزادیخواهان ایستاد و امروز جامعه‌ی امریکا، از دیندارترین جوامع جهان است. در ایران، نهاد دین در انقلاب مشروطه به عنوان نماد ازادیخواهی مردم ایران، در کنار آزادیخواهان ایستاد و عملاً رهبران اصلی مشروطه، رهبران دینی بودند. این تجربه‌ی ارزشمند که خاطره‌اش در حمایت مردم از آیت‌الله خمینی در انقلاب 57 تأثیر فراوان داشت، نباید از دست برود. نهاد دین و دینداران، باید همچنان از "حق انتخاب و آزادی" جامعه - ولو به قیمت انتخاب غیردینی - دفاع کنند تا جامعه نیز از دین و دینداری، با خاطره‌ای پرمهر، حمایت کند.

▪️امروز خوشبختانه دوستان غیردینداری دارم که می‌دانم در لحظه‌ی سرنوشت، برای حمایت از حق انتخاب حجاب و دینداری دیگران، از جان مایه خواهند گذاشت و دوستان دینداری که چنین هزینه‌هایی را برای "حق انتخاب" دیگری ِ غیردیندار پرداخته‌اند. می‌دانم که این الگو، الگوی غالب نیست. هنوز مانده‌است تا به چنین جامعه‌ای برسیم. اما وجود همین اقلیت ِ ارزشمند، دستاوردی است که جامعه‌ی ما باید به آن ببالد. دستاوردی که رسیدن به آن را شخصاً از پیامدهای انقلاب 57 می‌دانم. و چه باک؟ به قول امیل دورکیم، جامعه‌شناس، "اقلیت‌ِ امروز، می‌تواند قاعده‌ی عمومی ِ فردا باشد". من به این جامعه، افتخار می‌کنم و به فردایش امیدوارم.


#نقد_سیاستهای_دینی_جمهوری_اسلامی
#مساله_حجاب

کانال اینکُجا
@inkojaa
ایده نوشت های مهدی سلیمانیه
سوتی وحشتناک سایت ضد انقلاب کلمه؛
باید از آنها پرسید چه جوری یک ونیم روز اعتصاب غذای کروبی شده ۶۰ ساعت؟! فورمول های این جماعت در تحلیل و بازتاب وقایع٬ معمولا غیر دقیق و غیر واقعی است.

@rozaneebefarda
Forwarded from تاملات حوزوی
🖍تابوی "حوزه سکولار"🖍
▶️ اولین بار دو واژه "سکولار" و "حوزه" توسط آیت الله خامنه ای به کار برده شد. کلیدواژه هایی که طی سالهای گذشته در حوزه و روحانیت بازخوردهای متفاوت داشته است. ایشان پس از دیدار با اعضای جامعه مدرسین در آبان ماه 89 و یک بار دیگر در دیدار با علماء و روحانیون خراسان شمالی نیز از این دو عبارت استفاده کردند. فهمی متفاوت از سکولاریزم که گرچه با معنای فلسفی و اجتماعی آن مقارنت هایی داشت اما صورت بندی متفاوتی از این کلیدواژه ارائه می کرد که در نهایت بر نقد روحانیت منزوی و گوشه نشینی که کاری به نظام و مسائل سیاسی نداشتند، تاکید داشت.
▶️پس از راه افتادن برخی موج های کوتاه مدت در خصوص سکولاریزم حوزوی، تعجیل در مصداق یابی آن از سوی برخی حوزویان باعث شد تا بیشتر اظهارات و سخنرانی ها و همایش ها رویکرد توصیه ای نسبت به این مقوله داشته باشند تا توصیفی.
اما آنچه بیش از محتوای این بحث شایان توجه می باشد این است که امروزه هیچ طلبه، بیت و مرجعی نمی پذیرد که عنوان تابوی سکولار به وی برچسب زده شود . حتی رهبری هم در یکی از بیانات خود تاکید دارد که اصراری بر این واژه نیست و می توان واژه های جایگزین انتخاب کرد.
▶️یکی از حساسیت های به جای جریان فلسفه تحلیلی در غرب تاکید بر استفاده از کلیدواژه های مناسب و البته تبیین آنهاست. بر این اساس یکی از دلایلی که کلیدواژه "حوزه سکولار" در فضای حوزه و روحانیت به سرانجام مناسبی نرسیده است نبود کلیدواژه مناسب و بومی حوزوی برای شکل گیری ادبیات موضوعی است چرا که سکولارترین جریانات حوزوی، هم هیچ وقت تابوی سکولار بودن را نخواهد پذیرفت.
Forwarded from تلنگر سیاسی
نقش آمریکا در کودتای 28 مرداد.pdf
914.8 KB
♦️نقش آمریکا در کودتای 28 مرداد ♦️

🔴 گفتگو با موسی حقانی به بهانه سالروز کودتای 28 مرداد

#کودتای_28_مرداد
زمان مطالعه : 14 دقیقه
(رویش اندیشه)

♦️تلنگر سیاسی ♦️
@Politics_and_insight
استاد پروازی


🔻🔻🔻

دانشگاه رضوی از موسسات اقماری وابسته با آستان قدس رضوی است که طبعا تحت اشراف جناب حجت الاسلام رئیسی اداره می شود.

جناب آقای حجت الاسلام مهریزی از روحانیون طرفدار دولت و از منتقدان جدی جریان انقلابی است.

جالب آنکه جناب مهریزی بعنوان #استاد_پروازی درس اندیشه سیاسی(ولایت فقیه) مشغول خدمت در دانشگاه رضوی اند! و البته محتوای مباحث شان هم جالب توجه است.

این ماجرا اگرچه از سوی برخی به عنوان سهل انگاری تلقی می شود اما بیش از هر چیز٬ وسعت مشرب جریان انقلابی و جناب رئیسی را نشان می دهد.

https://t.me/rozaneebefarda
💢کانون اندیشه جوان برگزار می‌کند:

📝کارگاه مقاله‌نویسی ژورنالیستی-پژوهشی "صفر تا صد یک مقاله"

🔸مدرّس: فرید مدرّسی
🗓مهلت ثبت‌نام: تا ۵ شهریورماه ۹۶

#خبر
#کارگاه

کانون اندیشه جوان
♦️ @Canoon_org
اصلاح طلبان افراطی در حیات خلوت مجموعه های انقلابی

🔻🔻🔻

کانون اندیشه جوان از مجموعه هایی است که زیر نظر جناب حجت الاسلام رشاد (ریاست پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی) اداره می شود.

فرید مدرسی ژورنالیست جوان اصلاح طلب و از همکاران محمد قوچانی در مهرنامه است که از قضا بعد از فتنه ۸۸ همچنان از حامیان سران فتنه بوده و همچنین در خبرسازی علیه بزرگانی چون آیت الله مصباح٬ پیشگام بوده است.
نمونه های فراوانی از خبرسازی های او در دوران انتخابات ریاست جمهوری گذشته در دست است که نشان می دهد ایشان در حمایت از جناب روحانی از همه توان خود (ولو تمسک به فنون جنگ رسانه ای که خارج از اخلاق بود) استفاده کرد.

دعوت از چنین فردی که نه سوابق سیاسی معتدل و روشنی دارد و نه در خبرنگاری چهره قابل اهمیتی محسوب می شود٬ جای تأمل بسیار دارد.

اجمالا این انتخاب و این اتفاق را هم می گذاریم به پای #وسعت_مشرب حضرات!


https://t.me/rozaneebefarda‌
نکاتی چند پیرامون گفتگوی تصویری #مباحثات با #سید_ابوالحسن_نواب


🔻🔻🔻


این گفتگو در #آپارات پخش شد و نکاتی در مورد آن به نظر می رسد؛


۱-اصل این قبیل گفتگوها برای استفاده محققین و تاریخ پژوهان بسیار قابل استفاده است و دیدنش حتما مفید است.

۲- این گفتگو نیز خالی از آسیب های همه گیر سایر نمونه های تاریخ شفاهی نیست و از جمله این آسیب ها٬ #جهت_دهی مسیر بحث از طریق مصاحبه گر و نیز حذف و ادیت مطالب خاص است. مثلا همانگونه که مجری می گوید گفتگو دو ساعت طول کشیده اما بیش از نیم ساعت آن #حذف شده است!

۳- جناب نواب علی رغم زبان صدق و صریحش٬ گرفتار تناقض شده است؛ از یک سو می گوید انسان معتدل و متعلق به جناح باز حوزه است و خود را در کنار غرویان و هادوی و... تعریف می کند و از دیگر سو می گوید حوزه فقط یک بزرگ دارد و آن هم رهبری است و حاضر نمی شود نظرات سایرین را تامین کند (البته این ادبیات نوعی سپر قرار دادن رهبری معظم در مقابل انتقادات است تا ولایت پذیری!). خب آیا جناح باز حوزه و آن حضرات هم با ایشان هم نظرند در همان موضوع مهم؟!
یا در جایی می گوید سیاسی مصطلح نیست اما حمایتش از میرحسین و روحانی را نیز پنهان نمی کند! او از یک سو حمایت مالی از میرحسین را می پذیرد و از دیگر سو توجیه می کند که این مربوط به سال ۷۸ بوده نه۸۸! خب این پول از کجا بوده؟ از مال شخصی کمک کرده اند یا از اموال عمومی؟ و اینکه سال ۸۸ آیا هیچ حمایتی از میرحسین نکرده اند؟ بعد از درگیری ها کجا ایشان اظهار نظر صریح فرموده اند؟ آیا این رفتار جانب دارانه با غوغاسالاری قابل توجیه است؟ حتما مخاطب اینقدر سطحی تحلیل نمی کند.
از یک سو می گوید یک سنت حق ماموریت برای سفرهای خارجی نگرفته و تصریح می کند که ۶۰۰ سفر خارجی اش هیچ هزینه ای بر جمهوری اسلامی تحمیل نکرده و در جای دیگر اعتراف دارد که از سوی مقام معظم رهبری به دفعات اعزام شده اند!
از یک سو می گوید دانشگاه ادیان با شهریه اداره می شود(در حد نود درصد) و از دیگر سو قطع بودجه حمایتی دولت در دوران احمدی نژاد به شدت بر می آشوبد و آن را نوعی دشمنی القا می نماید. خب اگر نیازی به پول دولت ندارید چرا از قطع حمایت خود ناراحتید؟ و اینکه آیا امروز ایشان حمایت دولتی می گیرد یا خیر؟ چقدر کمک می شود؟

۳-اساسا بیان مسائل داخلی روحانیت در قالب گفتگوهای تصویری و انتشار عمومی آن جدا قابل تامل است. معلوم نیست هزینه_فایده چنین کارهایی با هم سازگار باشد. نیم نگاهی به پیام های مخاطبان ذیل این گفتگو در آپارات٬ مدعا را تایید می کند!

۴- در این گفتگو به کرات از جناب استاد مصباح سخن به میان می آید و برخی تعابیر چندان منصفانه نیست. طبعا ایشان که چون همه سالهای پیشین بنای پاسخ ندارند٬ در این گفتگو #مظلوم واقع شدند.

۵-این گفتگو نشان داد که نواب و همه خدمات گسترده اش٬ در ارتباط مستقیم با #سپاه بوده و او از حیث تجربی و از نظر اجرا٬ شدیدا مدیون این نهاد انقلابی است و در دل سپاه تربیت شده است. از کارهای مالی گرفته تا کارهای علمی و آموزشی همه را به نوعی در دوران خدمت در سپاه شروع کرده است! این موضوع نیز در جای خود جالب است؛ خصوصا برای آنها که امروز به فکر #مصادره نواب ها افتاده اند.


@rozaneebefarda‌
#علمای_انقلابی/۱

آیت الله عبدالله خائفی گیلانی از اعضای بلندپایه #جامعه_مدرسین٬که سالها شاگرد مشترک امام خمینی و آیت الله العظمی خوئی بوده اند.

#علمیت٬ #انقلابی_گری و #زهد در او جمع است

@rozaneebef