✴️ چکیده سخنان حضرت آیت الله اراکی در مورد فعالیت های علمی مؤسسه فقاهت و جریان تحول خواه جوان در حوزه علمیه قم؛
🔻🔻🔻
🔶کسی نیم بند وارد مسائل فقه و اصول می شود و بعدش هم خودش را مجتهد می داند و اظهار نظر هم می کند و می گوید شیخ انصاری یا صاحب کفایه اشتباه کرده اند. به تو چه مربوط؟! به تو چه مربوط آخر؟! اصلا از اصول چه می فهمی؟! تعریف علم اصول را می فهمی؟!
🔶تمامی مسائل اصولی دخل در استنباط دارد و تمامی اش هم مفید است. حتی مبحثی مثل مشتق، که البته بحث بسیار خوب و دقیقی است.
🔶مگر این آقایان بزرگوار عقلشان از این بچه طلبه های نفهم کمتر بوده است که این مسائل را بحث کرده اند!
🔶دو تا بچه طلبه کم اطلاع، چند نفر بیسواد هم مثل خودشان دورشان جمع می کنند و می گویند شیخ اعظم اشتباه کرده است!!
🔶اصلا غرض این است که تهاجمی علیه علم حوزه صورت بگیرد. سربازهای مهاجمین هم گاهی بیسوادهای جویای نام هستند. یا اشخاصی عقده ای هستند که نتوانسته اند خوب درس بخوانند. چون رسائل سخت است و نمی فهمند می گویند پس به درد نمی خورد!
🔶مکاسب شیخ انصاری یکی از معجزات علمی حوزه های علمیه ماست. می توانیم ببریم در دنیا بگوییم: فأتوا بمثله ان کنتم صادقین!
🔶اگر رسائل را به دست یکی از علمای الازهر بدهیم خواهد گفت: لم یأت الزمان بمثله!
🔶کسی که حتی تعریف علم اصول را نمی داند می آید می گوید زوائد علم اصول! تو را چه به علم اصول!!
🔶امروز علم اصول ما اگر در دنیا معرفی شود از برترین و مفیدترین و ضروری ترین علوم دنیا محسوب خواهد شد.
به نقل از؛ فایل صوتی درس اصول آیت الله اراکی، مورخ 18 آبان95، موجود در پایگاه اطلاع رسانی ایشان.
پی نوشت
اگرچه بحثی در فضل و کمالات استاد گرانقدر٬ حضرت آیت الله اراکی نیست٬ اما این نحوه سخن گفتن از کسی که قرار است بانی گفتمان تقریب بین مذاهب اسلامی باشد٬ اصلا مورد انتظار نیست.
فاضل جوانی با انگیزه اصلاح٬ مطالبی در برخی محافل علمی ارائه کرده است که من هم نقد جدی به آنها دارم٬ اما انتظار آن است که با زبان علم و در قالب اخلاق اسلامی با یکدیگر سخن بگوییم تا الگوی سایرین باشد.
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔶کسی نیم بند وارد مسائل فقه و اصول می شود و بعدش هم خودش را مجتهد می داند و اظهار نظر هم می کند و می گوید شیخ انصاری یا صاحب کفایه اشتباه کرده اند. به تو چه مربوط؟! به تو چه مربوط آخر؟! اصلا از اصول چه می فهمی؟! تعریف علم اصول را می فهمی؟!
🔶تمامی مسائل اصولی دخل در استنباط دارد و تمامی اش هم مفید است. حتی مبحثی مثل مشتق، که البته بحث بسیار خوب و دقیقی است.
🔶مگر این آقایان بزرگوار عقلشان از این بچه طلبه های نفهم کمتر بوده است که این مسائل را بحث کرده اند!
🔶دو تا بچه طلبه کم اطلاع، چند نفر بیسواد هم مثل خودشان دورشان جمع می کنند و می گویند شیخ اعظم اشتباه کرده است!!
🔶اصلا غرض این است که تهاجمی علیه علم حوزه صورت بگیرد. سربازهای مهاجمین هم گاهی بیسوادهای جویای نام هستند. یا اشخاصی عقده ای هستند که نتوانسته اند خوب درس بخوانند. چون رسائل سخت است و نمی فهمند می گویند پس به درد نمی خورد!
🔶مکاسب شیخ انصاری یکی از معجزات علمی حوزه های علمیه ماست. می توانیم ببریم در دنیا بگوییم: فأتوا بمثله ان کنتم صادقین!
🔶اگر رسائل را به دست یکی از علمای الازهر بدهیم خواهد گفت: لم یأت الزمان بمثله!
🔶کسی که حتی تعریف علم اصول را نمی داند می آید می گوید زوائد علم اصول! تو را چه به علم اصول!!
🔶امروز علم اصول ما اگر در دنیا معرفی شود از برترین و مفیدترین و ضروری ترین علوم دنیا محسوب خواهد شد.
به نقل از؛ فایل صوتی درس اصول آیت الله اراکی، مورخ 18 آبان95، موجود در پایگاه اطلاع رسانی ایشان.
پی نوشت
اگرچه بحثی در فضل و کمالات استاد گرانقدر٬ حضرت آیت الله اراکی نیست٬ اما این نحوه سخن گفتن از کسی که قرار است بانی گفتمان تقریب بین مذاهب اسلامی باشد٬ اصلا مورد انتظار نیست.
فاضل جوانی با انگیزه اصلاح٬ مطالبی در برخی محافل علمی ارائه کرده است که من هم نقد جدی به آنها دارم٬ اما انتظار آن است که با زبان علم و در قالب اخلاق اسلامی با یکدیگر سخن بگوییم تا الگوی سایرین باشد.
@rozaneebefarda
امروز #۱۶آذرماه بعنوان #روز_دانشجو نام گرفته است.
تاریخ این روز نوعا در حاشیه مراسمات پردامنه دانشجویی محو می شود و مغفول می افتد.
در روزهای تلخ و خفقان بار بعد از #کودتای_۲۸مرداد۳۲
درست همزمان با برگزاری جلسات محاکمه فرمایشی #دکتر_مصدق٬ اعتراضات دانشجویی به تحولات سیاسی بعد از کودتا٬ بالا گرفته بود.
اعلام خبر ورود #ریچارد_نیکسون (نائب ریاست جمهوری وقت آمریکا) به ایران در تاریخ ۲۴ آبان ۳۲ آتش خشم دانشجویان را برانگیخت. با این وجود دو روز قبل از واقعه(در ۱۴آذر)٬ #زاهدی #نخست_وزیر_کودتا رسما از تجدید رابطه با #انگلستان خبرداد و خبر ورود #دنیس_رایت (کاردار سفارت انگلستان) به ایران٬ مجامع دانشجویی را ملتهب کرد!
اعتراضات شدیدتر شد و در ۱۶ آذر منجر به درگیری دانشجویان با مأمورین شاه شد که وارد فضای دانشگاه و آنجا را در محاصره داشتند!
در نتیجه اعتراضات دانشجویی و درگیری با مأمورین مسلح٬ سه نفر به شهادت رسیدند؛
#آذر_شریعت_رضوی٬ #مصطفی_بزرگ_نیا و #احمد_قندچی.
ماجرای تلخ آنجا رقم خورد که تنها دو روز بعد از واقعه شهادت دانشجویان٬ #نیکسون وارد ایران شد و در همان دانشگاه محل شهادت دانشجویان٬ #دکترای_افتخاری_حقوق دریافت کرد!
#واقعه۱۶آذر۳۲ دو روز قبل با اعلام خبر از سرگیری روابط با انگلیسی ها شکل گرفت و پس از منجر شدن به کشتار دانشجویان دانشکده فنی دانشگاه تهران٬ تنها دو روز بعد رژیم برای محو آثار این خیزش دانشحویی٬ یک آمریکایی را به محل شهادت دانشجویان آورد و به او دکترای افتخاری حقوق داد!
این واقعه تلخ٬ آغاز و انجامش و همه ماهیت و هویتش در مقابله با استکبار انگلیس و آمریکا معنا یافته است و حال نمی دانیم چرا در مجالس بزرگداشت این روز٬ برخی تردید دارند راز آن روز تلخ را بازگویند و مدام از تاریخ فرار می کنند!
@rozaneebefarda
تاریخ این روز نوعا در حاشیه مراسمات پردامنه دانشجویی محو می شود و مغفول می افتد.
در روزهای تلخ و خفقان بار بعد از #کودتای_۲۸مرداد۳۲
درست همزمان با برگزاری جلسات محاکمه فرمایشی #دکتر_مصدق٬ اعتراضات دانشجویی به تحولات سیاسی بعد از کودتا٬ بالا گرفته بود.
اعلام خبر ورود #ریچارد_نیکسون (نائب ریاست جمهوری وقت آمریکا) به ایران در تاریخ ۲۴ آبان ۳۲ آتش خشم دانشجویان را برانگیخت. با این وجود دو روز قبل از واقعه(در ۱۴آذر)٬ #زاهدی #نخست_وزیر_کودتا رسما از تجدید رابطه با #انگلستان خبرداد و خبر ورود #دنیس_رایت (کاردار سفارت انگلستان) به ایران٬ مجامع دانشجویی را ملتهب کرد!
اعتراضات شدیدتر شد و در ۱۶ آذر منجر به درگیری دانشجویان با مأمورین شاه شد که وارد فضای دانشگاه و آنجا را در محاصره داشتند!
در نتیجه اعتراضات دانشجویی و درگیری با مأمورین مسلح٬ سه نفر به شهادت رسیدند؛
#آذر_شریعت_رضوی٬ #مصطفی_بزرگ_نیا و #احمد_قندچی.
ماجرای تلخ آنجا رقم خورد که تنها دو روز بعد از واقعه شهادت دانشجویان٬ #نیکسون وارد ایران شد و در همان دانشگاه محل شهادت دانشجویان٬ #دکترای_افتخاری_حقوق دریافت کرد!
#واقعه۱۶آذر۳۲ دو روز قبل با اعلام خبر از سرگیری روابط با انگلیسی ها شکل گرفت و پس از منجر شدن به کشتار دانشجویان دانشکده فنی دانشگاه تهران٬ تنها دو روز بعد رژیم برای محو آثار این خیزش دانشحویی٬ یک آمریکایی را به محل شهادت دانشجویان آورد و به او دکترای افتخاری حقوق داد!
این واقعه تلخ٬ آغاز و انجامش و همه ماهیت و هویتش در مقابله با استکبار انگلیس و آمریکا معنا یافته است و حال نمی دانیم چرا در مجالس بزرگداشت این روز٬ برخی تردید دارند راز آن روز تلخ را بازگویند و مدام از تاریخ فرار می کنند!
@rozaneebefarda
#ارسالی_از_مخاطبان
تیتر حالب یکی از #نشریات_دانشجویی به مناسبت سخنرانی #رییس_جمهور در #دانشگاه_تهران!
@rozaneebefarda
تیتر حالب یکی از #نشریات_دانشجویی به مناسبت سخنرانی #رییس_جمهور در #دانشگاه_تهران!
@rozaneebefarda
تاریخ و ادبیات٬ همسایه دیوار به دیوارند. چه بسیار وقایع تلخ و شیرین تاریخی که در کالبد ادبیات٬ رنگ جاودانگی گرفته اند.
یک نمونه خواندنی و جذاب از همزیستی ادبیات و تاریخ٬ شعری است که چند دهه است که در زبان عشایر جنوب زمزمه می شود و حکایتی دارد شنیدنی!
متن این شعر به زبان #لری است و در آن با زبان دیالوگ٬ به ماجرای نامه مرحوم #حبیب_الله_شهبازی به #امام_خمینی در سال ۴۱ اشاره دارد.
در این شعر جنگجوی عشایری از #امام_خمینی درخواست می کند که فقط کاغذی حاوی فتوای جنگ و جهاد صادر کند تا او تفنگ به دست بگیرد!
متن شعر و ترجمه آن به شرح ذیل است؛
متن شعر به زبان لری:
🔻🔻🔻
کاغذی آومده تیم آغی خمینی
دستور جنگ وم بده٬ تو جانشینی
مو سید مشتهدم مین دل شیرازم
نیتروم پی قرص شا برنو بسازم
کاغذت وم برس٬ کاری نیارم
ای روم زر دار بلی برنو ایارم
ترجمه فارسی؛
🔻🔻🔻
ای آقای خمینی از تو کاغذی می خواهم
دستور جنگ به من بده
زیرا تو جانشین[امام زمان(عج)] هستی
امام هم در پاسخ می گوید؛
من یک سید مجتهد هستم و نمی توانم پای قصر شاه برنو بسازم و برایت بفرستم!
عشایر جواب می دهد؛
لازم نیست تفنگ برایم بفرستی
فقط کاغذت [=نامه فتوای جهاد] به من برسد٬ می روم و از درختان بلوط برنو در می آورم!
منبع(کشواد سیاهپور٬ تاثیرپذیری ادبیات عامیانه و حماسی ایل بویراحمد از نهضت امام خمینی)
@rozaneebefarda
یک نمونه خواندنی و جذاب از همزیستی ادبیات و تاریخ٬ شعری است که چند دهه است که در زبان عشایر جنوب زمزمه می شود و حکایتی دارد شنیدنی!
متن این شعر به زبان #لری است و در آن با زبان دیالوگ٬ به ماجرای نامه مرحوم #حبیب_الله_شهبازی به #امام_خمینی در سال ۴۱ اشاره دارد.
در این شعر جنگجوی عشایری از #امام_خمینی درخواست می کند که فقط کاغذی حاوی فتوای جنگ و جهاد صادر کند تا او تفنگ به دست بگیرد!
متن شعر و ترجمه آن به شرح ذیل است؛
متن شعر به زبان لری:
🔻🔻🔻
کاغذی آومده تیم آغی خمینی
دستور جنگ وم بده٬ تو جانشینی
مو سید مشتهدم مین دل شیرازم
نیتروم پی قرص شا برنو بسازم
کاغذت وم برس٬ کاری نیارم
ای روم زر دار بلی برنو ایارم
ترجمه فارسی؛
🔻🔻🔻
ای آقای خمینی از تو کاغذی می خواهم
دستور جنگ به من بده
زیرا تو جانشین[امام زمان(عج)] هستی
امام هم در پاسخ می گوید؛
من یک سید مجتهد هستم و نمی توانم پای قصر شاه برنو بسازم و برایت بفرستم!
عشایر جواب می دهد؛
لازم نیست تفنگ برایم بفرستی
فقط کاغذت [=نامه فتوای جهاد] به من برسد٬ می روم و از درختان بلوط برنو در می آورم!
منبع(کشواد سیاهپور٬ تاثیرپذیری ادبیات عامیانه و حماسی ایل بویراحمد از نهضت امام خمینی)
@rozaneebefarda
پس از آنکه رضاشاه در سال ۱۳۰۹ با ارسال لشگری عظیم(۱۰هزار نفر مجهز به سلاح های مدرن٬توپخانه و مسلسل) تصمیم گرفت ایل بویراحمدی را قلع و قمع کند٬ برخی روحانیون مقیم اردکان(که نقطه درگیری اصلی در آنجا بود) تصمیم به وساطت بین نیروهای دولتی و تفنگ بدستان بویر احمدی گرفتند. تا از خونریزی پیشگیری کنند.
بنا به نقل سرهنگ فولادوند در «مهنامه ژاندارمری»٬ فرمانده جنگی عشایر بویراحمد به نام «لهراسب» به سادات روحانی پیغام رسان چنین گفته است؛
🔻🔻🔻
ما اسلحه به دست گرفتیم تا عمامه یادگار جدتان را از شما نگیرند و کلاه پهلوی سرتان بگذارند و آن وقت مجبور شوید گدایی کنید!
نقل از؛ قیام عشایر جنوب٬ ص۱۰۷.
🔶پی نوشت
پیوند وثیق عشایر با روحانیت شیعه و اهداف مبارزاتی مجاهدان عشایر در جملاتی از این دست٬ نمایان است.
پهلوی ها همواره علاوه بر سرکوب مسلحانه عشایر غیور و متدین٬ تلاش سازمان یافته ای نیز در جهت بدنامی آنان به کار می بستند!
@rozaneebefarda
بنا به نقل سرهنگ فولادوند در «مهنامه ژاندارمری»٬ فرمانده جنگی عشایر بویراحمد به نام «لهراسب» به سادات روحانی پیغام رسان چنین گفته است؛
🔻🔻🔻
ما اسلحه به دست گرفتیم تا عمامه یادگار جدتان را از شما نگیرند و کلاه پهلوی سرتان بگذارند و آن وقت مجبور شوید گدایی کنید!
نقل از؛ قیام عشایر جنوب٬ ص۱۰۷.
🔶پی نوشت
پیوند وثیق عشایر با روحانیت شیعه و اهداف مبارزاتی مجاهدان عشایر در جملاتی از این دست٬ نمایان است.
پهلوی ها همواره علاوه بر سرکوب مسلحانه عشایر غیور و متدین٬ تلاش سازمان یافته ای نیز در جهت بدنامی آنان به کار می بستند!
@rozaneebefarda
پرده دیگری از #هجمه_سازمان_یافته به #مناسک_دینی_وشعائر_شیعی
🔻🔻🔻
پیشتر از یک جریان سیاسی و رسانه ای خاص نام برده بودم که به بهانه های مختلف هجمه به مناسک آیینی و شعائر شیعی را در اولویت خود قرار داده اند. امروز یادداشتی از یکی از چهره های مشهور اصلاح طلب در نقد مناسک دینی منتشر شد که #فرید_مدرسی بخشی از آن را در کانال خود بازنشر کرده است.
حال در کنار اسامی افرادی مانند محمدرضا زائری٬ محسن مظاهری٬ محمد اسفندیاری٬ رسول جعفریان٬ صحتی سرورودی٬ سروش محلاتی٬ فرید مدرسی٬ و... باید نام #عباس_عبدی را هم در جمع منتقدان شعائر شیعی بیاوریم!
شاید هنوز هم کمی برای قضاوت قطعی زود باشد اما به نظر می رسد بیش از آنکه مسئله علمی و گفتمان دینی در میان باشد٬ بایک جریان خاص با دغدغه های سیاسی مشترک طرف هستیم که از پیاده روی مراجع عظام قم در فاطمیه گرفته تا عزاداری برای حضرت رقیه(س) و جمکران و پیاده روی اربعین و درس مذاکره بودن عاشورا٬ گفتمان مشترکی را پی می گیرند!
متن عباس عبدی در نقد مناسک دینی از قرار زیر است؛
🔻🔻🔻
فرید مدرسی:
🌞
💥️ نتیجه فربهشدن مناسک چیست؟
✔️ عباس عبدی نوشت:🔻
مناسكي كه قرار است در خدمت اخلاق، عبوديت و قیام به قسط درآيد كمكم خودش اصل ميشود و چنين استنباط ميشود كه دين همان مناسك است، و اخلاق و ياد خدا و عبوديت و اقامه قسط همان اجرای مناسک است و ذات دین به موضوعي فرعي تبديل ميشود... از اين مرحله بعد راه مناسك مستقل ميشود و فربهتر كردن مناسك به عنوان نشانههاي دينداري به خطمشي غالب تبدیل ميشود... چرا در يك دهه اخير، سياست رسمي بر تقويت بُعد مناسكي قرار گرفته است؟ چرا در حالي كه استقبال از مساجد، و حتي نمازهاي جمعه چون گذشته نيست، در مقابل استقبال از برنامههاي مناسكي و شبه کارناوالی با استقبال بيشتري مواجه شدهاند؟ در حالي كه پيمايشها نشان ميدهد كه ارزيابي مردم از حيث رواج سنجههاي دينداري نسبت به گذشته كمتر شده است، در برابر، توجهات نسبت به انجام امور مناسكي بيشتر شده است؟... چرا الآن دهه محسنيه ترويج ميشود ولي در ابتداي انقلاب چنين نبود؟... مناسك بايد در خدمت محتوا باشند، ولی در اين شرايط راه خودشان را مستقل كرده و اصالت پيدا ميكنند...
نقل از؛ کانال فرید مدرسی
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
پیشتر از یک جریان سیاسی و رسانه ای خاص نام برده بودم که به بهانه های مختلف هجمه به مناسک آیینی و شعائر شیعی را در اولویت خود قرار داده اند. امروز یادداشتی از یکی از چهره های مشهور اصلاح طلب در نقد مناسک دینی منتشر شد که #فرید_مدرسی بخشی از آن را در کانال خود بازنشر کرده است.
حال در کنار اسامی افرادی مانند محمدرضا زائری٬ محسن مظاهری٬ محمد اسفندیاری٬ رسول جعفریان٬ صحتی سرورودی٬ سروش محلاتی٬ فرید مدرسی٬ و... باید نام #عباس_عبدی را هم در جمع منتقدان شعائر شیعی بیاوریم!
شاید هنوز هم کمی برای قضاوت قطعی زود باشد اما به نظر می رسد بیش از آنکه مسئله علمی و گفتمان دینی در میان باشد٬ بایک جریان خاص با دغدغه های سیاسی مشترک طرف هستیم که از پیاده روی مراجع عظام قم در فاطمیه گرفته تا عزاداری برای حضرت رقیه(س) و جمکران و پیاده روی اربعین و درس مذاکره بودن عاشورا٬ گفتمان مشترکی را پی می گیرند!
متن عباس عبدی در نقد مناسک دینی از قرار زیر است؛
🔻🔻🔻
فرید مدرسی:
🌞
💥️ نتیجه فربهشدن مناسک چیست؟
✔️ عباس عبدی نوشت:🔻
مناسكي كه قرار است در خدمت اخلاق، عبوديت و قیام به قسط درآيد كمكم خودش اصل ميشود و چنين استنباط ميشود كه دين همان مناسك است، و اخلاق و ياد خدا و عبوديت و اقامه قسط همان اجرای مناسک است و ذات دین به موضوعي فرعي تبديل ميشود... از اين مرحله بعد راه مناسك مستقل ميشود و فربهتر كردن مناسك به عنوان نشانههاي دينداري به خطمشي غالب تبدیل ميشود... چرا در يك دهه اخير، سياست رسمي بر تقويت بُعد مناسكي قرار گرفته است؟ چرا در حالي كه استقبال از مساجد، و حتي نمازهاي جمعه چون گذشته نيست، در مقابل استقبال از برنامههاي مناسكي و شبه کارناوالی با استقبال بيشتري مواجه شدهاند؟ در حالي كه پيمايشها نشان ميدهد كه ارزيابي مردم از حيث رواج سنجههاي دينداري نسبت به گذشته كمتر شده است، در برابر، توجهات نسبت به انجام امور مناسكي بيشتر شده است؟... چرا الآن دهه محسنيه ترويج ميشود ولي در ابتداي انقلاب چنين نبود؟... مناسك بايد در خدمت محتوا باشند، ولی در اين شرايط راه خودشان را مستقل كرده و اصالت پيدا ميكنند...
نقل از؛ کانال فرید مدرسی
@rozaneebefarda
یادداشت اختصاصی برادر فرهیخته ام جناب آقای #میثم_عبداللهی برای کانال روزنه.
🔻🔻🔻
✅ آیا جزئیّات مذاکرات هستهای تحت نظر رهبری بود؟
تا دیروز آقای روحانی برجام را آفتاب و مهتاب و فتح الفتوح و سیب و گلابی می خواند و هر روز یک چیز جدیدی به ریش آن می بست. امروز که تشت رسوایی از بام افتاده، رئیس دولت راستگویان به جای آنکه از ملت به خاطر این هزینه ای که چهار سال بر ملت ایران تراشید و ملت را فریب داد، و بخشهایی از علم و صنعت و اقتصاد و فرهنگ را به امید برجام، تعطیل کرد، عذرخواهی کند؛ به دنبال شریک جرم می گردد تا این فضاحت را گردن او بیندازد و گفته است که همه جزئیات مذاکرات با رهبر عزیز انقلاب هماهنگ میشده و طبق نظر ایشان کار انجام شده است!
رهبر معظم انقلاب که در تمام طول مدت مذاکرات و امضای برجام، تذکرات حکیمانه شان، را بیان می کردند و مسئولین مذاکرات نیز بارها تذکرات ایشان را نادیده گرفته و حتی از خطوط قرمز انقلاب اسلامی و نظام نیز عبور کردند. رهبر معظم انقلاب که این روزها را پیش روی برجام و مذاکرات می دیدند، در روز 20 فروردین 1394 به این پرسش چنین پاسخ دادند:
«بنده در جزئیّات مذاکره دخالتی نکردم، بازهم نمیکنم؛ من مسائل کلان، خطوط اصلی، چهارچوبهای مهم و خطّ قرمزها را به مسئولین کشور همواره گفتهام؛ عمدتاً به رئیس جمهور محترم که ما با ایشان جلسات مرتّب داریم، و موارد معدودی هم به وزیر محترم خارجه؛ خطوط اصلی و کلّی. جزئیّات کار، خصوصیّات کوچک که تأثیری در تأمین آن خطوط کلان ندارد، مورد توجّه نیست؛ اینها در اختیار آنها است، میتوانند بروند کار کنند. اینکه حالا گفته بشود که جزئیّات این مذاکرات تحت نظر رهبری است، این حرف دقیقی نیست.»
گفتنی است که سایت رهبر معظم انقلاب اسلامی در فروردین 1394 مطلبی را با عنوان «پاسخ رهبر انقلاب به ۱۱ پرسش درباره مسئله هستهای» را منتشر کرد که به سوالات بسیار مهمی در زمینه مذاکرات هسته ای پاسخ داده است که از جمله آنها این است: «رهبر انقلاب موافق «توافق هستهای» هستند یا مخالف آن؟»، «آیا جزئیّات مذاکرات هستهای تحت نظر رهبری است؟»، «سرانجام تحریمها در توافق هستهای چگونه باید باشد؟» و... که میتوانید در لینک زیر ببینید.
http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=29440
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
✅ آیا جزئیّات مذاکرات هستهای تحت نظر رهبری بود؟
تا دیروز آقای روحانی برجام را آفتاب و مهتاب و فتح الفتوح و سیب و گلابی می خواند و هر روز یک چیز جدیدی به ریش آن می بست. امروز که تشت رسوایی از بام افتاده، رئیس دولت راستگویان به جای آنکه از ملت به خاطر این هزینه ای که چهار سال بر ملت ایران تراشید و ملت را فریب داد، و بخشهایی از علم و صنعت و اقتصاد و فرهنگ را به امید برجام، تعطیل کرد، عذرخواهی کند؛ به دنبال شریک جرم می گردد تا این فضاحت را گردن او بیندازد و گفته است که همه جزئیات مذاکرات با رهبر عزیز انقلاب هماهنگ میشده و طبق نظر ایشان کار انجام شده است!
رهبر معظم انقلاب که در تمام طول مدت مذاکرات و امضای برجام، تذکرات حکیمانه شان، را بیان می کردند و مسئولین مذاکرات نیز بارها تذکرات ایشان را نادیده گرفته و حتی از خطوط قرمز انقلاب اسلامی و نظام نیز عبور کردند. رهبر معظم انقلاب که این روزها را پیش روی برجام و مذاکرات می دیدند، در روز 20 فروردین 1394 به این پرسش چنین پاسخ دادند:
«بنده در جزئیّات مذاکره دخالتی نکردم، بازهم نمیکنم؛ من مسائل کلان، خطوط اصلی، چهارچوبهای مهم و خطّ قرمزها را به مسئولین کشور همواره گفتهام؛ عمدتاً به رئیس جمهور محترم که ما با ایشان جلسات مرتّب داریم، و موارد معدودی هم به وزیر محترم خارجه؛ خطوط اصلی و کلّی. جزئیّات کار، خصوصیّات کوچک که تأثیری در تأمین آن خطوط کلان ندارد، مورد توجّه نیست؛ اینها در اختیار آنها است، میتوانند بروند کار کنند. اینکه حالا گفته بشود که جزئیّات این مذاکرات تحت نظر رهبری است، این حرف دقیقی نیست.»
گفتنی است که سایت رهبر معظم انقلاب اسلامی در فروردین 1394 مطلبی را با عنوان «پاسخ رهبر انقلاب به ۱۱ پرسش درباره مسئله هستهای» را منتشر کرد که به سوالات بسیار مهمی در زمینه مذاکرات هسته ای پاسخ داده است که از جمله آنها این است: «رهبر انقلاب موافق «توافق هستهای» هستند یا مخالف آن؟»، «آیا جزئیّات مذاکرات هستهای تحت نظر رهبری است؟»، «سرانجام تحریمها در توافق هستهای چگونه باید باشد؟» و... که میتوانید در لینک زیر ببینید.
http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=29440
@rozaneebefarda
دلیل اینهمه #دلواپسی برخی از #سیاسیون برای #مناسک_ دینی چیست؟
بحث بر سر نقد مناسک دینی البته ذاتا هیچ ایرادی ندارد اما وقتی یک جبهه گفتمانی آنهم در شرایطی خاص شکل می گیرد دیگر نباید صرفا ماجرا را یک مباحثه دینی برشماریم.
زمینه سازی برای القای سازش و مصالحه با آمریکا و ایجاد آمادگی اجتماعی برای پذیرش تبعات بعضا ذلت بار توافق های بین المللی شاید یکی از آثار مناسک ستیزی این روزها باشد.
تضعیف حضور نظامی در جبهه مقاومت نیز موضوعی است که تنها با بیان تفسیری تازه از عاشورا محقق خواهد شد!
اینکه کسانی معتقد باشند که عاشورا یک استثناست یعنی امتداد آن و الهام پذیری این قیام جاودانه منکر شده اند و این است که دیگر یزید و شمر زمان در میان نیستند تا با روحیه شهادت و قیام در مقابل شان جبهه ای ایجاد شود!
پیاده روی اربعین و گرایش بی سابقه مردم به مراسماتی از این دست نیز از آن سو مایه دلواپسی و نگرانی شده است که برای شیعه تولید قدرت و اقتدار سیاسی و اجتماعی کرده است.
در برخی لایه های سطحی تر نیز اولویت بخشیدن به گفتمانی غیر اولویت دار و دلواپسی برای مناسک دینی بعنوان مستمسکی برای فرافکنی قرار گرفته تا فضای نخبگانی و عمومی از مطالبه گری پیرامون ناکارآمدی های سیاسی دولتمردان فعلی و شکست پروژه مذاکره و میوه ناچیدنی اش (برجام) دور نگه دارد!
این کارویژه دقیقا در دوران نهضت امام خمینی نیز توسط ساواک به بهترین نحو به کار گرفته شد و جامعه دینی را در برهه های مختلف به انشقاق گفتمانی کشاند نزاع پیرامون آثار دکتر شریعتی و کتاب جنجالی شهید جاوید از این قبیل اند. گفتنی است برخی از گویندگان و نویسندگان شاخص آگاهانه یا ناخودآگاه به این دعواها دامن زدند!
پنجشنبه #۱۸_۹_۹۵
@rozaneebefarda
بحث بر سر نقد مناسک دینی البته ذاتا هیچ ایرادی ندارد اما وقتی یک جبهه گفتمانی آنهم در شرایطی خاص شکل می گیرد دیگر نباید صرفا ماجرا را یک مباحثه دینی برشماریم.
زمینه سازی برای القای سازش و مصالحه با آمریکا و ایجاد آمادگی اجتماعی برای پذیرش تبعات بعضا ذلت بار توافق های بین المللی شاید یکی از آثار مناسک ستیزی این روزها باشد.
تضعیف حضور نظامی در جبهه مقاومت نیز موضوعی است که تنها با بیان تفسیری تازه از عاشورا محقق خواهد شد!
اینکه کسانی معتقد باشند که عاشورا یک استثناست یعنی امتداد آن و الهام پذیری این قیام جاودانه منکر شده اند و این است که دیگر یزید و شمر زمان در میان نیستند تا با روحیه شهادت و قیام در مقابل شان جبهه ای ایجاد شود!
پیاده روی اربعین و گرایش بی سابقه مردم به مراسماتی از این دست نیز از آن سو مایه دلواپسی و نگرانی شده است که برای شیعه تولید قدرت و اقتدار سیاسی و اجتماعی کرده است.
در برخی لایه های سطحی تر نیز اولویت بخشیدن به گفتمانی غیر اولویت دار و دلواپسی برای مناسک دینی بعنوان مستمسکی برای فرافکنی قرار گرفته تا فضای نخبگانی و عمومی از مطالبه گری پیرامون ناکارآمدی های سیاسی دولتمردان فعلی و شکست پروژه مذاکره و میوه ناچیدنی اش (برجام) دور نگه دارد!
این کارویژه دقیقا در دوران نهضت امام خمینی نیز توسط ساواک به بهترین نحو به کار گرفته شد و جامعه دینی را در برهه های مختلف به انشقاق گفتمانی کشاند نزاع پیرامون آثار دکتر شریعتی و کتاب جنجالی شهید جاوید از این قبیل اند. گفتنی است برخی از گویندگان و نویسندگان شاخص آگاهانه یا ناخودآگاه به این دعواها دامن زدند!
پنجشنبه #۱۸_۹_۹۵
@rozaneebefarda
ذیل مطلب مربوط به حمله #رضاشاه به #عشایر٬ گفتگویی با عزیز فرهیخته جناب علی زاهدپور در گروه «منتدی اهل التراث» صورت گرفت که نکات مهمی داشت.
برای تکمیل بحث و به منظور دریافت نظرات مخاطبان فرهیخته٬ این گفتگو را بازنشر می کنم.
🔻🔻🔻
🔹زاهدپور؛ آيا خلع سلاح عشاير کار بدی بود؟
🔸شهیدانی؛ سوالی بسیار دقیق!
ساخت اجتماعی و زیستی عشایر طوری بود که کوچ از لوازم ذاتی آن است. در مسیر کوچ خانه به دوشان٬ حفظ امنیت مسأله ای راهبردی است. برای حراست از مال و ناموس و جان٬ عشایر سلاح داشتند. البته این برای شان تولید قدرت هم می کرد.
رضاشاه ابتدا با اجرای طرح تخته قاپو٬ اسکان اجباری عشایر را موجب شد که در اثر عدم وجود علوفه کافی دامهایشان از دست رفت و ذر اثر نا آشنایی با زندگی ساکن٬ و عدم وجود زیرساخت های لازم٬ بسیاری از مردم عشایر از فقر و گرسنگی و بیماری های واگیر مردند
اجرای طرح خلع سلاح ضربه دوم را به عشایر زد و امنیت نسبی شان را نیز سلب کرد. در سالهای ۳۱۱ به بعد عشایر همواره در معرض تهاجم و تاراج بودند.
🔹زاهدپور؛ تشکر از پاسختان که گويا همه جوانب را در نظر گرفت.
پرسش من ناظر به مطلبی بود که حضرتعالی هم بدان اشاره کرديد: «البته این [سلاح] برای شان تولید قدرت هم می کرد». آيا در آن زمان که هرگوشه مملکت کسی علم مخالفت برافراشته بود و اساساً یکی از علل مقبولیت رضا خان، ايجاد امنيت و درآوردن کشور از حالت ملوک الطوايفی به سانتراليسم بود، همچنين با توجه به اقتضائات دولت مدرن که: نيروی نظامی بايد زير نظر حکومت باشد و نمی شود هر اقليمی یا هر طايفه ای از خود نيروی نظامی داشته باشند، آيا نمی توان خلع سلاح عشاير را اولاً در راستای ايجاد امنيت و ثانياً در راستای تثبيت دولت مرکزی دانست؟
در ضمن، بنده درباره ستم هايي که بر عشاير رفته، چه در تخته قاپو کردنشان و چه در ريخته شدن خون جوانانشان و البته از آن سو کشته شدن سربازان جوان بيگناه دولتی مطالعه داشته ام. مثلاً خوانده ام که رزم آرا که مأمور کوچ اجباری عشاير بود چه بیرحمانه برخورد می کرد؛ از اين رو پرسشم، نه به معنای موجه ساختن همه اقدامات رضاخان است و نه به معنای اينکه وی در پيشبرد کارهايش عدالت و انصاف را رعايت می کرده، خير، به هيچ يک از اين دو معنی نيست، صرفاً پرسشی است علمی که در صدد است ببيند آيا خلع سلاح عشاير، با توجه به مقوله «ايجاد امنيت» که لازمه اش «اقتدار داشتن حکومت مرکزی» است و صرف نظر از اينکه به دست چه کسی انجام می شود، نمی تواند کاری درست بوده باشد؟
🔸شهیدانی؛ از پاسخ دقیق تان که گویای مطالعات گسترده است لذب بردم. چند نکته در مورد فرمایشات تان به نظرم می رسد؛
نخست آنکه مظالمی که بعد از خلع سلاح بر عشایر گذشت پژوهش گران خارجی را نیز متاثر کرده است. تنها سه نمونه؛
۱. افسری برای توله سگانش هر روز دو لیتر شیر مادر از زنان مظلوم و نجیب عشایر جمع می کرد و برای آنکه اطمینان یابد٬ سربازانش بر جمع آوری آن نظارت داشتند!
۲. سرهنگی اسبش به جوجه کباب عادت داشت و بر هر سیاه چادر که وارد می شد باید دو مرغ می کشتند یکی برای و یکی برای اسبش!
۳. کلانتر نظامی یک ایل به بهانه های واهی باج می گرفت. بد چشمی به نوامیس هم عادتش بود. یک روز وقتی هیچ بهانه نیافت٬ گفت شما به دختر اعلی حضرت جسارت کرده اید. زن و مرد عشایر متحیر پرسیدند چه توهینی؟! او گفت عکس ایشام را سوزانده اید. معلوم شد نیمه نعلبکی شکسته ای منقش به عکس او را در چاله آتش دیده! این شد که ته مانده دارایی شان را به توبره کشید و رفت!
این اوضاع عشایر است بعد از خلع سلاح.
اما امنیت رضاخانی
این دوره بیست ساله از جهات مختلف برای مردم تا امن بود.
نیروهای خارجی که به آسانی ایران را معرض تاخت و تاز قرار دادند.
بخشی از سیستان بزرگ از ما جدت شد.
مردم سرکوب می شدند. و فضایی برای نفس کشیدن نبود.
احزاب و رسانه ها و انجمن ها که حاصل دوران پرآشوب مشروطه بود منقرض شدند
او حتی یک گروه کوچک چپگرا به رهبری ارانی را هم زندانی و قلع و قمع کرد.
نزدیکان رضاخان بدون استثنا از نخست وزیر محبوبش تا رییس شهربانی اش و... همه یا کشته شدند و یا فراری! روحانیت که با سرکوبی بی سابقه روبرو شد.
مرحوم بافقی مجتهد شهیر قم بدلیل یک اعتراض٬ شدیدا کتک خوردو تا آخر عمر تبعید بود٬ مرحوم شیخ یوسف جیلانی بدلیل نوشتن کتاب طومار عفت در سال ۳۰۷ مدتها رنج تبعید کشید. مرحوم مدرس به شهادت رسید.
مردم مظلوم مشهد در گوهرشاد به خاک و خون کشیده شدند.
مرحوم آقانجفی به طرز مشکوکی درگذشت! و قیامش شکست خورد.
در مورد عشایر هم جالب آنکه اسناد زیادی هست که خودشان گفته اند ما خودمان تحت نظارت نظامیان می رویم٬ خودمان سلاح را جمع می کنیم و خودمان..
در درگیری ها هم عشایر نوعا مدافع بودند. آنان داعیه ای برای گرفتن حکومت نداشتند که. فقط می خواستند به آنان تعرض نشود.
@rozaneebefarda
ادامه در پست بعدی
🔻
برای تکمیل بحث و به منظور دریافت نظرات مخاطبان فرهیخته٬ این گفتگو را بازنشر می کنم.
🔻🔻🔻
🔹زاهدپور؛ آيا خلع سلاح عشاير کار بدی بود؟
🔸شهیدانی؛ سوالی بسیار دقیق!
ساخت اجتماعی و زیستی عشایر طوری بود که کوچ از لوازم ذاتی آن است. در مسیر کوچ خانه به دوشان٬ حفظ امنیت مسأله ای راهبردی است. برای حراست از مال و ناموس و جان٬ عشایر سلاح داشتند. البته این برای شان تولید قدرت هم می کرد.
رضاشاه ابتدا با اجرای طرح تخته قاپو٬ اسکان اجباری عشایر را موجب شد که در اثر عدم وجود علوفه کافی دامهایشان از دست رفت و ذر اثر نا آشنایی با زندگی ساکن٬ و عدم وجود زیرساخت های لازم٬ بسیاری از مردم عشایر از فقر و گرسنگی و بیماری های واگیر مردند
اجرای طرح خلع سلاح ضربه دوم را به عشایر زد و امنیت نسبی شان را نیز سلب کرد. در سالهای ۳۱۱ به بعد عشایر همواره در معرض تهاجم و تاراج بودند.
🔹زاهدپور؛ تشکر از پاسختان که گويا همه جوانب را در نظر گرفت.
پرسش من ناظر به مطلبی بود که حضرتعالی هم بدان اشاره کرديد: «البته این [سلاح] برای شان تولید قدرت هم می کرد». آيا در آن زمان که هرگوشه مملکت کسی علم مخالفت برافراشته بود و اساساً یکی از علل مقبولیت رضا خان، ايجاد امنيت و درآوردن کشور از حالت ملوک الطوايفی به سانتراليسم بود، همچنين با توجه به اقتضائات دولت مدرن که: نيروی نظامی بايد زير نظر حکومت باشد و نمی شود هر اقليمی یا هر طايفه ای از خود نيروی نظامی داشته باشند، آيا نمی توان خلع سلاح عشاير را اولاً در راستای ايجاد امنيت و ثانياً در راستای تثبيت دولت مرکزی دانست؟
در ضمن، بنده درباره ستم هايي که بر عشاير رفته، چه در تخته قاپو کردنشان و چه در ريخته شدن خون جوانانشان و البته از آن سو کشته شدن سربازان جوان بيگناه دولتی مطالعه داشته ام. مثلاً خوانده ام که رزم آرا که مأمور کوچ اجباری عشاير بود چه بیرحمانه برخورد می کرد؛ از اين رو پرسشم، نه به معنای موجه ساختن همه اقدامات رضاخان است و نه به معنای اينکه وی در پيشبرد کارهايش عدالت و انصاف را رعايت می کرده، خير، به هيچ يک از اين دو معنی نيست، صرفاً پرسشی است علمی که در صدد است ببيند آيا خلع سلاح عشاير، با توجه به مقوله «ايجاد امنيت» که لازمه اش «اقتدار داشتن حکومت مرکزی» است و صرف نظر از اينکه به دست چه کسی انجام می شود، نمی تواند کاری درست بوده باشد؟
🔸شهیدانی؛ از پاسخ دقیق تان که گویای مطالعات گسترده است لذب بردم. چند نکته در مورد فرمایشات تان به نظرم می رسد؛
نخست آنکه مظالمی که بعد از خلع سلاح بر عشایر گذشت پژوهش گران خارجی را نیز متاثر کرده است. تنها سه نمونه؛
۱. افسری برای توله سگانش هر روز دو لیتر شیر مادر از زنان مظلوم و نجیب عشایر جمع می کرد و برای آنکه اطمینان یابد٬ سربازانش بر جمع آوری آن نظارت داشتند!
۲. سرهنگی اسبش به جوجه کباب عادت داشت و بر هر سیاه چادر که وارد می شد باید دو مرغ می کشتند یکی برای و یکی برای اسبش!
۳. کلانتر نظامی یک ایل به بهانه های واهی باج می گرفت. بد چشمی به نوامیس هم عادتش بود. یک روز وقتی هیچ بهانه نیافت٬ گفت شما به دختر اعلی حضرت جسارت کرده اید. زن و مرد عشایر متحیر پرسیدند چه توهینی؟! او گفت عکس ایشام را سوزانده اید. معلوم شد نیمه نعلبکی شکسته ای منقش به عکس او را در چاله آتش دیده! این شد که ته مانده دارایی شان را به توبره کشید و رفت!
این اوضاع عشایر است بعد از خلع سلاح.
اما امنیت رضاخانی
این دوره بیست ساله از جهات مختلف برای مردم تا امن بود.
نیروهای خارجی که به آسانی ایران را معرض تاخت و تاز قرار دادند.
بخشی از سیستان بزرگ از ما جدت شد.
مردم سرکوب می شدند. و فضایی برای نفس کشیدن نبود.
احزاب و رسانه ها و انجمن ها که حاصل دوران پرآشوب مشروطه بود منقرض شدند
او حتی یک گروه کوچک چپگرا به رهبری ارانی را هم زندانی و قلع و قمع کرد.
نزدیکان رضاخان بدون استثنا از نخست وزیر محبوبش تا رییس شهربانی اش و... همه یا کشته شدند و یا فراری! روحانیت که با سرکوبی بی سابقه روبرو شد.
مرحوم بافقی مجتهد شهیر قم بدلیل یک اعتراض٬ شدیدا کتک خوردو تا آخر عمر تبعید بود٬ مرحوم شیخ یوسف جیلانی بدلیل نوشتن کتاب طومار عفت در سال ۳۰۷ مدتها رنج تبعید کشید. مرحوم مدرس به شهادت رسید.
مردم مظلوم مشهد در گوهرشاد به خاک و خون کشیده شدند.
مرحوم آقانجفی به طرز مشکوکی درگذشت! و قیامش شکست خورد.
در مورد عشایر هم جالب آنکه اسناد زیادی هست که خودشان گفته اند ما خودمان تحت نظارت نظامیان می رویم٬ خودمان سلاح را جمع می کنیم و خودمان..
در درگیری ها هم عشایر نوعا مدافع بودند. آنان داعیه ای برای گرفتن حکومت نداشتند که. فقط می خواستند به آنان تعرض نشود.
@rozaneebefarda
ادامه در پست بعدی
🔻
ادامه گفتگو پیرامون خلع سلاح عشایر.
🔻🔻🔻
🔸شهیدانی؛ سایر نهضت ها هم داعیه حکومت نداشتند. بزرگ ترین نهضت بعد از مشروطه یعنی نهضت جنگل رهبرش پیشنهاد حکومت ایران را از انگلیسی ها نپذیرفت در دوران قحطی به حکومت مرکزی برنج و آذوقه رساند. و هرگز بر نیروهای داخلی اسلحه نکشید.
به نظرم اتهام تجزیه طلبی به عشایر و مجاهدان ایرانی مقدمه توجیه اقدامات خشن در عصر دیکتاتوری آهنین رضاخانی است.
این است که مسئله رضا خان اساسا ایجاد امنیت ایران نیست بلکه حفظ سلطنت پهلوی بای نحو کان است. چرا که کسی که دغدغه امنیت دارد چگونه حتی یک روز هم مقاومت نمی کند و ایران به شرط بقای سلطنت معامله می کند و می گریزد؟!
شاید از این زاویه هم بتوان ماجرا را تحلیل کرد.
🔹زاهدپور؛ تشکر از پاسختان.
فرمايشتان در مظالم و بيدادهای رضاخانی درست است .
می توان خلع سلاح عشاير را برای حفظ سلطنت پهلوی هم دانست، اما آيا آن احتمالی هم که بنده مطرح کردم روا نيست؟ به هر حال، دولتی شکل گرفته است ــ صرف نظر از استبداد و ديکتاتوريش ــ ؛ نه تنها آن دولت، که هيچ دولتی اجازه نمی دهد نيروی مسلح ديگری جز نيروهای نظامیِ تحت امر خود، در کشورش حضور داشته باشد؛ بزرگترين نيروی مسلح آن زمان عشاير بودند؛ بنا بر اين، بايد خلع سلاح می شدند. یعنی بنده می گويم اصل خلع سلاح شدنشان درست بود، اما شيوه اجرای آن نادرست. لذا چنانکه فرموديد که گفته بودند: «ما خودمان تحت نظارت نظامیان می رویم٬ خودمان سلاح را جمع می کنیم و خودمان...»، از اين طريق هم می شد خلع سلاح آنان صورت بگيرد، ولی روحيه استبدادی رضاخان اجازه نداد.
پس خلع سلاح کاری درست بود، شيوه انجام آن نادرست. شما با اين نظر موافقيد؟
🔸شهیدانی؛ بیان تان دقیق است.
اما عشایر در طول تاریخ همواره مسلح بودند. کارویژه مسلح بودن شان تقابل با یاغی ها و نیروی خارجی و ... بود تاریخ سراغ ندارد حتی در حکومت های ضغیف هم عشایر برای حکومت مرکزی رقیب یا تهدید نبودند.
رضاخان اساسا با هر کانون قدرتی مخالف است نه به خاطر امنیت ملی که حفظ سلطله خود است.
این تحلیل را یکی از مستشرقین متمایل به پهلوی آورده است و برخی محققین داخلی مستندا رد کرده اند.
اصل خلع سلاح عشایر را در معرض مظالم مختلف قرار داد و بعد منجر شد به وارد شدن به جنگ علنی با حکومت و شکل گیری قیام عشایر در سال ۲۵ و بعد دوباره در سال ۴۱.
🔹زاهدپور؛ تشکر از بذل توجهتان.
🔸شهیدانی؛ ارادتمند. از گفتگو با شما بسیار مشعوف شدم.
پنجشنبه. #۱۸_۹_۹۵
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔸شهیدانی؛ سایر نهضت ها هم داعیه حکومت نداشتند. بزرگ ترین نهضت بعد از مشروطه یعنی نهضت جنگل رهبرش پیشنهاد حکومت ایران را از انگلیسی ها نپذیرفت در دوران قحطی به حکومت مرکزی برنج و آذوقه رساند. و هرگز بر نیروهای داخلی اسلحه نکشید.
به نظرم اتهام تجزیه طلبی به عشایر و مجاهدان ایرانی مقدمه توجیه اقدامات خشن در عصر دیکتاتوری آهنین رضاخانی است.
این است که مسئله رضا خان اساسا ایجاد امنیت ایران نیست بلکه حفظ سلطنت پهلوی بای نحو کان است. چرا که کسی که دغدغه امنیت دارد چگونه حتی یک روز هم مقاومت نمی کند و ایران به شرط بقای سلطنت معامله می کند و می گریزد؟!
شاید از این زاویه هم بتوان ماجرا را تحلیل کرد.
🔹زاهدپور؛ تشکر از پاسختان.
فرمايشتان در مظالم و بيدادهای رضاخانی درست است .
می توان خلع سلاح عشاير را برای حفظ سلطنت پهلوی هم دانست، اما آيا آن احتمالی هم که بنده مطرح کردم روا نيست؟ به هر حال، دولتی شکل گرفته است ــ صرف نظر از استبداد و ديکتاتوريش ــ ؛ نه تنها آن دولت، که هيچ دولتی اجازه نمی دهد نيروی مسلح ديگری جز نيروهای نظامیِ تحت امر خود، در کشورش حضور داشته باشد؛ بزرگترين نيروی مسلح آن زمان عشاير بودند؛ بنا بر اين، بايد خلع سلاح می شدند. یعنی بنده می گويم اصل خلع سلاح شدنشان درست بود، اما شيوه اجرای آن نادرست. لذا چنانکه فرموديد که گفته بودند: «ما خودمان تحت نظارت نظامیان می رویم٬ خودمان سلاح را جمع می کنیم و خودمان...»، از اين طريق هم می شد خلع سلاح آنان صورت بگيرد، ولی روحيه استبدادی رضاخان اجازه نداد.
پس خلع سلاح کاری درست بود، شيوه انجام آن نادرست. شما با اين نظر موافقيد؟
🔸شهیدانی؛ بیان تان دقیق است.
اما عشایر در طول تاریخ همواره مسلح بودند. کارویژه مسلح بودن شان تقابل با یاغی ها و نیروی خارجی و ... بود تاریخ سراغ ندارد حتی در حکومت های ضغیف هم عشایر برای حکومت مرکزی رقیب یا تهدید نبودند.
رضاخان اساسا با هر کانون قدرتی مخالف است نه به خاطر امنیت ملی که حفظ سلطله خود است.
این تحلیل را یکی از مستشرقین متمایل به پهلوی آورده است و برخی محققین داخلی مستندا رد کرده اند.
اصل خلع سلاح عشایر را در معرض مظالم مختلف قرار داد و بعد منجر شد به وارد شدن به جنگ علنی با حکومت و شکل گیری قیام عشایر در سال ۲۵ و بعد دوباره در سال ۴۱.
🔹زاهدپور؛ تشکر از بذل توجهتان.
🔸شهیدانی؛ ارادتمند. از گفتگو با شما بسیار مشعوف شدم.
پنجشنبه. #۱۸_۹_۹۵
@rozaneebefarda
آنگونه که پیشتر هم گفتم٬ یک جریان سیاسی خاص٬ چندی است که بر عاشورا تمرکز یافته و به دنبال طرح گفتمانی دگراندیشانه از عاشوراست.
در همین راستا توجه تان را جلب می کنم به سخنرانی جناب آقای #شیخ_داوود_فیرحی_زنجانی از روحانیان اصلاح طلب که در #بنیاد_امید_ایرانیان ایراد شده است و اکثر سایت های اصلاح طلب به بازنشر آن پرداخته اند.
فیرحی در این سخنرانی مدعی میشود که امام حسین(ع) اصولا به دنبال جنگ نبوده و قیام امام حسین(ع) نیز یک حرکت مسلحانه نبوده است!
جالب آنکه مدار این تحلیل نیز تمسک به تفاسیر برخی اندیشمندان اهل سنت در مورد عاشوراست.
چندی پیش جناب آقای #سروش_محلاتی نیز با تمسک به برخی منابع اهل سنت٬ تلاش کرده بود عاشورا را مکتب مذاکره معرفی کند.
جمعه #۱۹_۹_۹۵
در ادامه چکیده ای از سخنان فیرحی و لینک سخنرانی وی تقدیم می شود.
🔹🔸چکیده سخنان داوود فیرحی پیرامون عاشورا؛
🔻🔻🔻
ابوالاعلي مودودي يكي از رهبران منورالفكر تسنن جديد يا در واقع سلفيزم جديد (موسس جماعت اسلامي از اهل سنت پاكستان) قيام امام حسين(ع) را تحليل كرده كه ... ایشان قيام مسلحانه نكرد، بلكه با خانوادهاش حركت كرد... كسي كه قصد جنگ دارد، به ٣٢ اسب سوار و حدود ٤٠ نفر پياده اكتفا نميكند. چهره كاروان امام (ع) اصلا جنگي نيست و شديدا مدني است. در واقع در اين قافله كوچك نمادهاي نظامي ديده نميشود. بنابراين مودودي ميگويد: نميتوان كاروان حسين(ع) را كاروان تهاجمي و جنگي تلقي كرد، زيرا ماهيتش اين را نشان نميدهد.
👈 در حالی که يزيديان به قصد كشتن آمده بودند والا براي يك كاروان ٧٢ نفره و چند زن و بچه، ٤٠٠٠ نظامي نميفرستند. مودودي در جمله جالبي ميگويد: اينها (لشكريان يزيد) به قصد از بين بردن آمده بودند، يعني جنايت كردند. اين ٤٠٠٠ نفر میتوانستند اين ٧٢ نفر را اسير کنند و احتياجي به كشتار نبود. او ميگويد اينها حتي اين كار را نكردند. وقتي امام حسين(ع) به ايشان توصيه كرد كه بگذاريد به مدينه برگردم، اجازه ندادند. يعني نه اسير گرفتند و نه اجازه دادند كه برگردد و نه حتي گذاشتند كه به شام پيش يزيد برود. تنها اصراري كه داشتند اين بود كه بايد كاروان امام(ع) را پيش عبيدالله بن زياد ببرند. امام حسين(ع) نيز اين را تحقير ميدانست و امتناع كرد. مودودي ميگويد: اينها (لشكريان يزيد) آن قدر كار بدي كردند كه حتي هنگامي كه به نيزهاش تكيه داده بود، به او سنگ و تير زدند و او را كشتند. آنها حتي كفايت نكردند و وقتي كه (امام حسين عليهالسلام) زخمي شد و از اسب افتاد. سرش را بريدند و به پيكر بيجانش اسب دواندند و كرامت پيكرش را نيز رعايت نكردند و او را بيكفن كردند. به خيمههاي امام(ع) حمله بردند و غارت كردند و به خانواده ايشان اسائه ادب كردند و سرهاشان را در كوچههاي كوفه بر نيزه كردند...
🔴لینک سخنرانی داوود فیرحی؛
http://www.jamaran.ir/fa/n32792/
در همین راستا توجه تان را جلب می کنم به سخنرانی جناب آقای #شیخ_داوود_فیرحی_زنجانی از روحانیان اصلاح طلب که در #بنیاد_امید_ایرانیان ایراد شده است و اکثر سایت های اصلاح طلب به بازنشر آن پرداخته اند.
فیرحی در این سخنرانی مدعی میشود که امام حسین(ع) اصولا به دنبال جنگ نبوده و قیام امام حسین(ع) نیز یک حرکت مسلحانه نبوده است!
جالب آنکه مدار این تحلیل نیز تمسک به تفاسیر برخی اندیشمندان اهل سنت در مورد عاشوراست.
چندی پیش جناب آقای #سروش_محلاتی نیز با تمسک به برخی منابع اهل سنت٬ تلاش کرده بود عاشورا را مکتب مذاکره معرفی کند.
جمعه #۱۹_۹_۹۵
در ادامه چکیده ای از سخنان فیرحی و لینک سخنرانی وی تقدیم می شود.
🔹🔸چکیده سخنان داوود فیرحی پیرامون عاشورا؛
🔻🔻🔻
ابوالاعلي مودودي يكي از رهبران منورالفكر تسنن جديد يا در واقع سلفيزم جديد (موسس جماعت اسلامي از اهل سنت پاكستان) قيام امام حسين(ع) را تحليل كرده كه ... ایشان قيام مسلحانه نكرد، بلكه با خانوادهاش حركت كرد... كسي كه قصد جنگ دارد، به ٣٢ اسب سوار و حدود ٤٠ نفر پياده اكتفا نميكند. چهره كاروان امام (ع) اصلا جنگي نيست و شديدا مدني است. در واقع در اين قافله كوچك نمادهاي نظامي ديده نميشود. بنابراين مودودي ميگويد: نميتوان كاروان حسين(ع) را كاروان تهاجمي و جنگي تلقي كرد، زيرا ماهيتش اين را نشان نميدهد.
👈 در حالی که يزيديان به قصد كشتن آمده بودند والا براي يك كاروان ٧٢ نفره و چند زن و بچه، ٤٠٠٠ نظامي نميفرستند. مودودي در جمله جالبي ميگويد: اينها (لشكريان يزيد) به قصد از بين بردن آمده بودند، يعني جنايت كردند. اين ٤٠٠٠ نفر میتوانستند اين ٧٢ نفر را اسير کنند و احتياجي به كشتار نبود. او ميگويد اينها حتي اين كار را نكردند. وقتي امام حسين(ع) به ايشان توصيه كرد كه بگذاريد به مدينه برگردم، اجازه ندادند. يعني نه اسير گرفتند و نه اجازه دادند كه برگردد و نه حتي گذاشتند كه به شام پيش يزيد برود. تنها اصراري كه داشتند اين بود كه بايد كاروان امام(ع) را پيش عبيدالله بن زياد ببرند. امام حسين(ع) نيز اين را تحقير ميدانست و امتناع كرد. مودودي ميگويد: اينها (لشكريان يزيد) آن قدر كار بدي كردند كه حتي هنگامي كه به نيزهاش تكيه داده بود، به او سنگ و تير زدند و او را كشتند. آنها حتي كفايت نكردند و وقتي كه (امام حسين عليهالسلام) زخمي شد و از اسب افتاد. سرش را بريدند و به پيكر بيجانش اسب دواندند و كرامت پيكرش را نيز رعايت نكردند و او را بيكفن كردند. به خيمههاي امام(ع) حمله بردند و غارت كردند و به خانواده ايشان اسائه ادب كردند و سرهاشان را در كوچههاي كوفه بر نيزه كردند...
🔴لینک سخنرانی داوود فیرحی؛
http://www.jamaran.ir/fa/n32792/
www.jamaran.ir
سایت جماران - داود فیرحی: فاجعه عاشورا محصول یک فروپاشی بزرگ فرهنگی است
شب گذشته، نخستین شب از برنامههای ویژه دهه دوم محرم در بنیاد امید ایرانیان با سخنرانی دکتر داود فیرحی برگزار شد.
به گزارش جماران، حجت الاسلام و المسلمین دکتر داود فیرحی در آغاز بحث خود با ذکر یک مقدمه در خصوص عاشورا پژوهی به تشریح دسته بندیهای موجود پرداخته…
به گزارش جماران، حجت الاسلام و المسلمین دکتر داود فیرحی در آغاز بحث خود با ذکر یک مقدمه در خصوص عاشورا پژوهی به تشریح دسته بندیهای موجود پرداخته…
تلاش ناکام حامیان #افراطی #دولت_اعتدال برای برهم زدن سخنرانی تاریخنگار انقلاب اسلامی در رفسنجان(مراسم روز دانشجو).
با این وجود معلوم نیست مراد بانیان و طرفداران گفتمان اعتدال٬ از آزادی بیان دقیقا چیست؟!
فارغ از هر نگاهی که به محتوای سخنان منتقدان داشته باشیم٬ حق سخن گفتن را نباید از آنها سلب کرد.
خصوصا اگر منتقد وضع موجود خود از مبارزان انقلاب و از یاران امام باشد و امام در طی حکمی رسما او را به عنوان راوی امین تاریخ انقلاب اسلامی تعیین کرده باشد.
حال اگر چنین افرادی نتوانند آزادانه سخن بگویند٬ نویسندگان و گویندگان نسل سوم و چهارم چه وضعی خواهند داشت؟!
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
لینک مرتبط؛
http://www.rajanews.com/news/261244/%D8%AA%D9%84%D8%A7%D8%B4-%D8%A8%DB%8C-%D9%86%D8%AA%DB%8C%D8%AC%D9%87-%D8%AD%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%AC%D9%87%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D9%87%D9%85-%D8%B2%D8%AF%D9%86-%D8%B3%D8%AE%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AD%D8%AC%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D9%84%D8%AA
با این وجود معلوم نیست مراد بانیان و طرفداران گفتمان اعتدال٬ از آزادی بیان دقیقا چیست؟!
فارغ از هر نگاهی که به محتوای سخنان منتقدان داشته باشیم٬ حق سخن گفتن را نباید از آنها سلب کرد.
خصوصا اگر منتقد وضع موجود خود از مبارزان انقلاب و از یاران امام باشد و امام در طی حکمی رسما او را به عنوان راوی امین تاریخ انقلاب اسلامی تعیین کرده باشد.
حال اگر چنین افرادی نتوانند آزادانه سخن بگویند٬ نویسندگان و گویندگان نسل سوم و چهارم چه وضعی خواهند داشت؟!
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
لینک مرتبط؛
http://www.rajanews.com/news/261244/%D8%AA%D9%84%D8%A7%D8%B4-%D8%A8%DB%8C-%D9%86%D8%AA%DB%8C%D8%AC%D9%87-%D8%AD%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%AC%D9%87%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D9%87%D9%85-%D8%B2%D8%AF%D9%86-%D8%B3%D8%AE%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AD%D8%AC%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D9%84%D8%AA
Rajanews
تلاش بی نتیجه حامیان دولت جهت برهم زدن سخنرانی حجتالاسلام روحانی/ سید حمید روحانی: ملت ایران به کسی که اقتصاد را فلج کرده و برنامه…
حجت الاسلام روحانی در جمع دانشجویان گفت: در داخل هم کسانی هدفشان این است که ما باید در مقابل بیگانگان تسلیم شویم و از این طریق تلاش میکنند، بیغیرتی، ذلتپذیری و سرسپردگی را در میان جوانان اوج ببخشند و این سرمایههای انقلاب و اسلام را به انحراف بکشانند و…
یادداشت اختصاصی فاضل ارجمند جناب آقای #میثم_عبداللهی برای کانال روزنه.
🔻🔻🔻
پس از درج گفتگویم پیرامون #خلع_سلاح_عشایر٬ جناب آقای عبداللهی یادداشتی را در این موضوع ارسال داشتند.
گفتنی است ایشان نویسنده کتاب ارجمند «شهید آیت الله خمامی؛ رهبر جریان مشروعه خواهی گیلان» است.
متن یادداشت به قرار زیر است؛
🔻🔻🔻
🔹خلع سلاح عشایر٬ یک بدعت بی ثمر تاریخی بود.
🔴 رضاشاه در این عرصه، مانند سایر عرصه ها، سنت رایج را در هم شکست و بنیان جدیدی را بر پایه تئوریهای غربی چید. که البته اخراج خفت بار رضاشاه از ایران، فرار سران ارتش کذایی شاه در شهریور۱۳۲۰ و عدم توانایی مقاومت در مقابل اشغالگران انگلیسی و شوروی، شکست این توهم رضاخانی را که بعضا تا شصت درصد بودجه کشور را میبلعید، به اثبات رساند.
🔴خلع سلاح عشایر، ملت ایران و کشور ما را از یک نیروی نظامی قدرتمند و ارزشمند محروم کرد. عشایر نیروی کارامد و قوی ای بودند که در آن زمان یک قدرت نظامی قوی ای ایران داشت که فقط سودش برای ایران بود و هیچ هزینه ای بر دولت تحمیل نمیکزد. قدرت ایلی و عشایری از مهمترین کانونهای قدرت صحیح در ایران بود و منافعش برای ایران بود.
🔴عشایر مهمترین حافظ مرزهای ایران بودند، و به محض حمله اجانب به مرزها، اینها مهمترین عامل حفظ استقلال ایران و تمامیت ارضی آن بودند. از جان و دل خود برای ایران هزینه میکردند، و هیچ هزینه ای از دولت یا هیچ جای دیگر نمیگرفتند و روی پای افراد مستضعف ایل استوار بودند.
🔴ایران هیچ وقت دارای ارتش دائم چند صدهزار نفری و میلیونی مسلح نبود بلکه یک ارتش نسبتا کوچک و دائمی وجود داشت که معمولا حفاظت از جان سلطان و اعوانش را بر عهده داشت.
مهمترین نیروی نظامی در تاریخ ایران، ایلات و عشایر بودند که به صورت غیر منظم و مستقل، سلاح داشتند و به صورت موروثی، آموزش نظامی و رزم را در میان خود ایل و از کودکی میدیدند و اینها از میراثهای گرانبهای عشایر برای نسلهای بعد بود.
🔴حالا آیا خلع سلاح عشایر در زمان رضاشاه صحیح بود؟ در زمان قاجار، با اینکه ما ارتش قزاق را داشتیم ولی چرا عشایر هم مسلح بودند؟ قاجارها چگونه وجود قدرت عشایر را برمی تابید و با حاکمیت در تنافی نبود؟
در جواب اینها باید گفت که قدرت عشایر، در آن ساختار نه تنها منافاتی با ارتش قزاق و دولت نداشت بلکه موید آن هم بود. در واقع قدرت عشایر دارای تعریف مشخصی در ساختار قدرت بود. چیزی شبیه به نیروهای جان بر کف و بسیجی. در مواقع خطر، بعضا دولت از عشایر خواهش میکرد که ورود کنند و بحران را فیضله دهند یا جلوی تجاوزات متجاوز را بگیرند. یا بعضا به فتوای علمای برجسته، مانند آیت الله سید عبدالحسین لاری قیام میکردند و یا جلوی اقدامات ظالمانه را میگرفتند.
بعضا اقدامات عشایر در جلوگیری از تجاوزات بیگانه، به مراتب مهمتر و موثرتر از اقدامات نیروهای نظامی رسمی ایران مانند نیروهای قزاق و ژاندارمری و نظمیه و... بود. و پیوندهای فکری و ایلی که داشتند، آنها در این عرصه ثابت قدم نگه میداشت.
🔴خلع سلاح عشایر و نابودی قدرت عشایر قطعا غلط و اشتباه محض رضاشاه بود.
۱. قدرت عشایر را نابود کرد. یعنی مهمترین مرزداران ایران در طول تاریخ را از هستی ساقط کرد
۲. ارتش نظامی هماهنگ و پرجمعیت و دایمی ای را تاسیس کرد که بخش اصلی بودجه کشور صرف آموزش و تجهیز و نگهداری اژ اینها میشد.
۳. این ارتش رضاشاه، مهمترین اهرم فشار و اختناق، برای حاکم کردن سیاستهای سکولاری بر ملت ایران و پیاده کردن کشف حجاب و لباس متحدالشکل و... علیه مردم ایران بود.
۴. تنها جایی که این ارتش، بعد از ۲۰ سال باید ثمردهی میکرد و کشور و رضاشاه را از متجاوزان حفظ میکرد، در کمتر از آنی شکست خورد و شکست این ارتش برای ملت ایران آشکار گردید.
این شکستها در حالی بود که عشایر غیرتمند جنوب مانند رئسعلی دلورای و سایر دشتستانی ها، بدون اتکا به هیچ نیروی دولتی و غیردولتی، و بدون پول نفت و بودجه کشور، در آغاز اشغال ایران در اوایل جنگ جهانی اول، مانع بزرگی برای انگلیس شدند و موفق شدند که چند ماه نیروهای انگلیسی را معطل کنند.
همچنین میرزا کوچک با گیله مردان مجاهدش، هفت سال، دولت انگلیس را پشت دروازه های گیلان به بازی گرفت و آنها را به آن سرزمین راه نداد.
۵. رضاخان با نابودی قدرت عشایر، بزرگترین خدمت را به استعمار انگلیس و شوروی انجام داد و ایران را برای ورود استعمارگران امن کرد. او باعث شد تا ایران در شهریور ۲۰ بدون هیچ مقاومتی به اشغال بیگانگان در آید.
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
پس از درج گفتگویم پیرامون #خلع_سلاح_عشایر٬ جناب آقای عبداللهی یادداشتی را در این موضوع ارسال داشتند.
گفتنی است ایشان نویسنده کتاب ارجمند «شهید آیت الله خمامی؛ رهبر جریان مشروعه خواهی گیلان» است.
متن یادداشت به قرار زیر است؛
🔻🔻🔻
🔹خلع سلاح عشایر٬ یک بدعت بی ثمر تاریخی بود.
🔴 رضاشاه در این عرصه، مانند سایر عرصه ها، سنت رایج را در هم شکست و بنیان جدیدی را بر پایه تئوریهای غربی چید. که البته اخراج خفت بار رضاشاه از ایران، فرار سران ارتش کذایی شاه در شهریور۱۳۲۰ و عدم توانایی مقاومت در مقابل اشغالگران انگلیسی و شوروی، شکست این توهم رضاخانی را که بعضا تا شصت درصد بودجه کشور را میبلعید، به اثبات رساند.
🔴خلع سلاح عشایر، ملت ایران و کشور ما را از یک نیروی نظامی قدرتمند و ارزشمند محروم کرد. عشایر نیروی کارامد و قوی ای بودند که در آن زمان یک قدرت نظامی قوی ای ایران داشت که فقط سودش برای ایران بود و هیچ هزینه ای بر دولت تحمیل نمیکزد. قدرت ایلی و عشایری از مهمترین کانونهای قدرت صحیح در ایران بود و منافعش برای ایران بود.
🔴عشایر مهمترین حافظ مرزهای ایران بودند، و به محض حمله اجانب به مرزها، اینها مهمترین عامل حفظ استقلال ایران و تمامیت ارضی آن بودند. از جان و دل خود برای ایران هزینه میکردند، و هیچ هزینه ای از دولت یا هیچ جای دیگر نمیگرفتند و روی پای افراد مستضعف ایل استوار بودند.
🔴ایران هیچ وقت دارای ارتش دائم چند صدهزار نفری و میلیونی مسلح نبود بلکه یک ارتش نسبتا کوچک و دائمی وجود داشت که معمولا حفاظت از جان سلطان و اعوانش را بر عهده داشت.
مهمترین نیروی نظامی در تاریخ ایران، ایلات و عشایر بودند که به صورت غیر منظم و مستقل، سلاح داشتند و به صورت موروثی، آموزش نظامی و رزم را در میان خود ایل و از کودکی میدیدند و اینها از میراثهای گرانبهای عشایر برای نسلهای بعد بود.
🔴حالا آیا خلع سلاح عشایر در زمان رضاشاه صحیح بود؟ در زمان قاجار، با اینکه ما ارتش قزاق را داشتیم ولی چرا عشایر هم مسلح بودند؟ قاجارها چگونه وجود قدرت عشایر را برمی تابید و با حاکمیت در تنافی نبود؟
در جواب اینها باید گفت که قدرت عشایر، در آن ساختار نه تنها منافاتی با ارتش قزاق و دولت نداشت بلکه موید آن هم بود. در واقع قدرت عشایر دارای تعریف مشخصی در ساختار قدرت بود. چیزی شبیه به نیروهای جان بر کف و بسیجی. در مواقع خطر، بعضا دولت از عشایر خواهش میکرد که ورود کنند و بحران را فیضله دهند یا جلوی تجاوزات متجاوز را بگیرند. یا بعضا به فتوای علمای برجسته، مانند آیت الله سید عبدالحسین لاری قیام میکردند و یا جلوی اقدامات ظالمانه را میگرفتند.
بعضا اقدامات عشایر در جلوگیری از تجاوزات بیگانه، به مراتب مهمتر و موثرتر از اقدامات نیروهای نظامی رسمی ایران مانند نیروهای قزاق و ژاندارمری و نظمیه و... بود. و پیوندهای فکری و ایلی که داشتند، آنها در این عرصه ثابت قدم نگه میداشت.
🔴خلع سلاح عشایر و نابودی قدرت عشایر قطعا غلط و اشتباه محض رضاشاه بود.
۱. قدرت عشایر را نابود کرد. یعنی مهمترین مرزداران ایران در طول تاریخ را از هستی ساقط کرد
۲. ارتش نظامی هماهنگ و پرجمعیت و دایمی ای را تاسیس کرد که بخش اصلی بودجه کشور صرف آموزش و تجهیز و نگهداری اژ اینها میشد.
۳. این ارتش رضاشاه، مهمترین اهرم فشار و اختناق، برای حاکم کردن سیاستهای سکولاری بر ملت ایران و پیاده کردن کشف حجاب و لباس متحدالشکل و... علیه مردم ایران بود.
۴. تنها جایی که این ارتش، بعد از ۲۰ سال باید ثمردهی میکرد و کشور و رضاشاه را از متجاوزان حفظ میکرد، در کمتر از آنی شکست خورد و شکست این ارتش برای ملت ایران آشکار گردید.
این شکستها در حالی بود که عشایر غیرتمند جنوب مانند رئسعلی دلورای و سایر دشتستانی ها، بدون اتکا به هیچ نیروی دولتی و غیردولتی، و بدون پول نفت و بودجه کشور، در آغاز اشغال ایران در اوایل جنگ جهانی اول، مانع بزرگی برای انگلیس شدند و موفق شدند که چند ماه نیروهای انگلیسی را معطل کنند.
همچنین میرزا کوچک با گیله مردان مجاهدش، هفت سال، دولت انگلیس را پشت دروازه های گیلان به بازی گرفت و آنها را به آن سرزمین راه نداد.
۵. رضاخان با نابودی قدرت عشایر، بزرگترین خدمت را به استعمار انگلیس و شوروی انجام داد و ایران را برای ورود استعمارگران امن کرد. او باعث شد تا ایران در شهریور ۲۰ بدون هیچ مقاومتی به اشغال بیگانگان در آید.
@rozaneebefarda
پاسخم به یکی از اعضای فعال گروه «مؤسسه معارف وحی و خرد» که به قیاس «برائت از آمریکا» و «برائت از اهل سنت» پرداخته و چنین نتیجه گرفته بود که «برائت یک اصل ضروری است نزد حزب اللهی ها» تا لازمه اش این شود که با این وجود٬ «چرا برائت از اهل سنت را جائز نشماریم!».
متن این گفتگو به قرار زیر است؛
🔻🔻🔻
🔹مسأله؛
بعیده دوستان تو اصل براءت و ضرورت آن در عدل ولایت مشکلی داشته باشن. چرا که از اول انقلاب تا به امروز بیان براءت از آمریکا با تمام هزینه هایی که داشته از جنگ عراق و تحریمها و ... پرشورتر ادامه داره و کسانی که قایل به براءت نیستن در حزب ضد انقلاب معرفی میشن.
براءت اصل ضروری ای که حزب اللهی بودن رو اعلام میکنه و بی شک هزینه هم داره. هزینه های سنگین.
برای انقلاب باید هزینه داد٬ برای دین و مذهب چطور؟
البته همه دوستان اصل تقیه رو مشرف اند. و مراقب هستند تا خدای نکرده بنابر برخی مصلحت اندیشی ها دست از براءت از آمریکا برندارند!
🔸پاسخ؛
در مورد فرمایش شما چند خلط مبحث وجود دارد با حفظ احترام؛
۱- آمریکا مسلمان نیست پس قیاس مع الفارق است.
۲- برائت ما در مورد آمریکا که در شعار «مرگ بر آمریکا» متجلی است مربوط است به دولت جائر آمریکا و نه ملت آن. در این زمینه بزرگان مان تصریحات فراوان دارند. چه اینکه مردم مقصد هدایتگری اند نه مستوجب تبری. مگر بدلیل و عنوان تعبدی خاص. مثل ناصبی.
لذا در این جهت برایمان آمریکا با آل سعود یا پهلوی فرقی ندارند!
۳- در اعلام برائت از آمریکا
توهین و فحاشی و هتک حرمت نیست. این امور به عناوین مستقل تحریم شده در دین ما.
۴- اعلام برائت از آمریکا خود موجب حفظ دماء و نوامیس شیعه و تولید قدرت برای ما شده است و بر عکس آنها که اهل سازش با امریکا شدند متضرر شدند. پس این هزینه نداشته بلکه هزینه را کم کرده.
۵- جنگ و تحریم به همان علت بر ما تحمیل شد که بر آیین و حکومت نوپای اسلام در عصر نبوی. مسئله مشکل آنها با ماهیت اسلام است.
۶- برائت واقعی باید در میدان امروز اثر داشته باشد نه اینکه در لفظ بماند. بعد از هتک حرمت سلمان رشدی آن برائتی ها کجا رفتند؟ یا در ماجرای قرآن سوزی؟ یا کاریکاتورهای موهن؟ یا شکافتن قبر حجربن عدی؟ یا هجمه به حرم عسکریین(ع) یا رسیدن به سی کیلومتری کربلا و... این جماعت محترم کجا بودند؟ چه اقدام قابل دفاعی از آنها سراغ دارید؟
به نظرم برخی عزیزان تکلیفی فراتر از حد فحاشی برای خود قائل نیستند در دفاع از حریم مقدسات شیعه و ولایت.
جمعه #۱۹_۸_۹۵
@rozaneebefarda
متن این گفتگو به قرار زیر است؛
🔻🔻🔻
🔹مسأله؛
بعیده دوستان تو اصل براءت و ضرورت آن در عدل ولایت مشکلی داشته باشن. چرا که از اول انقلاب تا به امروز بیان براءت از آمریکا با تمام هزینه هایی که داشته از جنگ عراق و تحریمها و ... پرشورتر ادامه داره و کسانی که قایل به براءت نیستن در حزب ضد انقلاب معرفی میشن.
براءت اصل ضروری ای که حزب اللهی بودن رو اعلام میکنه و بی شک هزینه هم داره. هزینه های سنگین.
برای انقلاب باید هزینه داد٬ برای دین و مذهب چطور؟
البته همه دوستان اصل تقیه رو مشرف اند. و مراقب هستند تا خدای نکرده بنابر برخی مصلحت اندیشی ها دست از براءت از آمریکا برندارند!
🔸پاسخ؛
در مورد فرمایش شما چند خلط مبحث وجود دارد با حفظ احترام؛
۱- آمریکا مسلمان نیست پس قیاس مع الفارق است.
۲- برائت ما در مورد آمریکا که در شعار «مرگ بر آمریکا» متجلی است مربوط است به دولت جائر آمریکا و نه ملت آن. در این زمینه بزرگان مان تصریحات فراوان دارند. چه اینکه مردم مقصد هدایتگری اند نه مستوجب تبری. مگر بدلیل و عنوان تعبدی خاص. مثل ناصبی.
لذا در این جهت برایمان آمریکا با آل سعود یا پهلوی فرقی ندارند!
۳- در اعلام برائت از آمریکا
توهین و فحاشی و هتک حرمت نیست. این امور به عناوین مستقل تحریم شده در دین ما.
۴- اعلام برائت از آمریکا خود موجب حفظ دماء و نوامیس شیعه و تولید قدرت برای ما شده است و بر عکس آنها که اهل سازش با امریکا شدند متضرر شدند. پس این هزینه نداشته بلکه هزینه را کم کرده.
۵- جنگ و تحریم به همان علت بر ما تحمیل شد که بر آیین و حکومت نوپای اسلام در عصر نبوی. مسئله مشکل آنها با ماهیت اسلام است.
۶- برائت واقعی باید در میدان امروز اثر داشته باشد نه اینکه در لفظ بماند. بعد از هتک حرمت سلمان رشدی آن برائتی ها کجا رفتند؟ یا در ماجرای قرآن سوزی؟ یا کاریکاتورهای موهن؟ یا شکافتن قبر حجربن عدی؟ یا هجمه به حرم عسکریین(ع) یا رسیدن به سی کیلومتری کربلا و... این جماعت محترم کجا بودند؟ چه اقدام قابل دفاعی از آنها سراغ دارید؟
به نظرم برخی عزیزان تکلیفی فراتر از حد فحاشی برای خود قائل نیستند در دفاع از حریم مقدسات شیعه و ولایت.
جمعه #۱۹_۸_۹۵
@rozaneebefarda
یادداشت پرنکته و خواندنی جناب آقای #عبدالله_شهبازی پیرامون پیشینه #ریال و #تومان به عنوان ارز رسمی ایران.
🔻🔻🔻
سرگذشت «ریال» (۱۳۱۱- ۱۳۹۵ ش.)
بمناسبت تعیین «تومان» بعنوان واحد پول ملی ایران
عبدالله شهبازي
پنجشنبه، ۱۸ آذر ۱۳۹۵/ ۸ دسامبر ۲۰۱۶
«ریال» (رویال: شاهی) نام سکه نقره اسپانیا و پرتغال است که در این دو کشور و مستعمرات آنان رواج داشت و ارزی جهانی بشمار میرفت. در اواخر سده هیجدهم میلادی، در ایران سکه «ریال» معادل یک هشتم تومان ارزش داشت.
در زمان شاه طهماسب صفوی (سده شانزدهم میلادی و مقارن با دوران الیزابت اول تودور در انگلستان)، واحد پول ایران «تومان» (سکه طلا) و واحد کوچکتر «شاهی» (سکه نقره) بود. در این زمان، واحد پول انگلستان پوند استرلینگ (برابر با ۲۰ شیلینگ) بود و یک تومان ایران معادل ده پوند انگلستان ارزش داشت.
در سال سیام سلطنت فتحعلی شاه قاجار (۱۲۴۲ ق./ ۱۸۲۷ م.)، سکه نقره بنام «صاحبقران» ضرب و ارزش آن معادل یک دهم «تومان» تعیین شد. نام این سکه به اختصار به «قران»تبدیل شد. «شاهی» به کوچکترین واحد پول ایران و معادل یک بیستم «قران» تبدیل شد یعنی ۲۰۰ «شاهی» برابر با یک «تومان» بود.
در نیمه اول سده نوزدهم، یک تومان ایران برابر با دو پوند استرلینگ و ۲۵ فرانک فرانسه ارزش داشت.
در زمان محمد شاه قاجار، یک تومان ایران (برابر با ۱۰ صاحبقران= قران) برابر با ۲٫۵ دلار آمریکا و ۵ روپیه هند بود.
در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه، یک پوند استرلینگ معادل ۳۲٫۵ قران بود که اندکی قبل از قتل ناصرالدین شاه (۱۷ ذیقعده ۱۳۱۳ ق./ اول مه ۱۸۹۶ م.) به ۴۸٫۹ قران افزایش یافت. گفتیم که ده قران معادل یک تومان بود.
در نخستین سال سلطنت مظفرالدین شاه (۱۸۹۷)، یک پوند انگلستان برابر با پنج تومان ایران بود که پس از حوادث مشروطه به ۶ تومان رسید.
اولین اسکناس ایران را کمپانی هنری شرودر برای بانک شاهنشاهی ایران (بانک شاهی) در قطعات ۱ و ۲ و ۳ و ۵ و ۱۰ و ۲۰ و ۱۰۰ و ۵۰۰ و ۱۰۰۰ تومانی چاپ کرد که از مارس ۱۸۹۰ م./ رجب ۱۳۰۷ ق. به جریان افتاد.
از آذر ۱۳۰۸ ش./ نوامبر ۱۹۲۹ م. تنزل بهای نقره در بازارهای جهانی شدت یافت و به تبع آن از ارزش سکه نقره قران ایران نیز بشدت کاسته شد و این طرح مطرح شد که پایه پول ایران بجای نقره بر طلا مبتني شود. از اینرو، در ۲۷ اسفند ۱۳۰۸ کمیسیون نرخ اسعار «قانون تعیین واحد و مقیاس پول قانونی ایران» را تصویب کرد. بموجب این قانون، «ریال» بعنوان واحد پول ایران تعیین و یک «ریال» معادل ۰٫۳٬۶۶۱٬۱۹۱ گرم طلا شناخته شد. طبق قانون مذکور اجازه داده شد سکه نقره یک ریالی به وزن خالص ۴٫۵ گرم بنمایندگی ریال ایران در داخل کشور رایج شود. این قانون در وضع پول رایج ایران تغییری ایجاد نکرد تا ۲۲ اسفند ۱۳۱۰ كه قانون «اصلاح قانون واحد و مقیاس پول» به تصویب رسید و به اساس سیستم پولی ایران بدل شد.
بدینسان، از اول فروردین ۱۳۱۱ ش./ ۲۱ مارس ۱۹۳۲م. «ریال»، معادل ۰٫۰۷۳۲۲۳۸۲ گرم طلا، بعنوان واحد رسمی پول ایران به جریان افتاد و پس از حدود یک سده «قران» جای خود را به «ریال»داد.
از ۱۳۱۱ ش. تا به امروز در ایران واحد پولي بنام «تومان» رسماً وجود نداشت ولی واژه «ریال» هیچگاه مقبولیت عامه نیافت و مردم همچنان «تومان» را به کار میبردند.
@abdollahshahbazi
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
سرگذشت «ریال» (۱۳۱۱- ۱۳۹۵ ش.)
بمناسبت تعیین «تومان» بعنوان واحد پول ملی ایران
عبدالله شهبازي
پنجشنبه، ۱۸ آذر ۱۳۹۵/ ۸ دسامبر ۲۰۱۶
«ریال» (رویال: شاهی) نام سکه نقره اسپانیا و پرتغال است که در این دو کشور و مستعمرات آنان رواج داشت و ارزی جهانی بشمار میرفت. در اواخر سده هیجدهم میلادی، در ایران سکه «ریال» معادل یک هشتم تومان ارزش داشت.
در زمان شاه طهماسب صفوی (سده شانزدهم میلادی و مقارن با دوران الیزابت اول تودور در انگلستان)، واحد پول ایران «تومان» (سکه طلا) و واحد کوچکتر «شاهی» (سکه نقره) بود. در این زمان، واحد پول انگلستان پوند استرلینگ (برابر با ۲۰ شیلینگ) بود و یک تومان ایران معادل ده پوند انگلستان ارزش داشت.
در سال سیام سلطنت فتحعلی شاه قاجار (۱۲۴۲ ق./ ۱۸۲۷ م.)، سکه نقره بنام «صاحبقران» ضرب و ارزش آن معادل یک دهم «تومان» تعیین شد. نام این سکه به اختصار به «قران»تبدیل شد. «شاهی» به کوچکترین واحد پول ایران و معادل یک بیستم «قران» تبدیل شد یعنی ۲۰۰ «شاهی» برابر با یک «تومان» بود.
در نیمه اول سده نوزدهم، یک تومان ایران برابر با دو پوند استرلینگ و ۲۵ فرانک فرانسه ارزش داشت.
در زمان محمد شاه قاجار، یک تومان ایران (برابر با ۱۰ صاحبقران= قران) برابر با ۲٫۵ دلار آمریکا و ۵ روپیه هند بود.
در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه، یک پوند استرلینگ معادل ۳۲٫۵ قران بود که اندکی قبل از قتل ناصرالدین شاه (۱۷ ذیقعده ۱۳۱۳ ق./ اول مه ۱۸۹۶ م.) به ۴۸٫۹ قران افزایش یافت. گفتیم که ده قران معادل یک تومان بود.
در نخستین سال سلطنت مظفرالدین شاه (۱۸۹۷)، یک پوند انگلستان برابر با پنج تومان ایران بود که پس از حوادث مشروطه به ۶ تومان رسید.
اولین اسکناس ایران را کمپانی هنری شرودر برای بانک شاهنشاهی ایران (بانک شاهی) در قطعات ۱ و ۲ و ۳ و ۵ و ۱۰ و ۲۰ و ۱۰۰ و ۵۰۰ و ۱۰۰۰ تومانی چاپ کرد که از مارس ۱۸۹۰ م./ رجب ۱۳۰۷ ق. به جریان افتاد.
از آذر ۱۳۰۸ ش./ نوامبر ۱۹۲۹ م. تنزل بهای نقره در بازارهای جهانی شدت یافت و به تبع آن از ارزش سکه نقره قران ایران نیز بشدت کاسته شد و این طرح مطرح شد که پایه پول ایران بجای نقره بر طلا مبتني شود. از اینرو، در ۲۷ اسفند ۱۳۰۸ کمیسیون نرخ اسعار «قانون تعیین واحد و مقیاس پول قانونی ایران» را تصویب کرد. بموجب این قانون، «ریال» بعنوان واحد پول ایران تعیین و یک «ریال» معادل ۰٫۳٬۶۶۱٬۱۹۱ گرم طلا شناخته شد. طبق قانون مذکور اجازه داده شد سکه نقره یک ریالی به وزن خالص ۴٫۵ گرم بنمایندگی ریال ایران در داخل کشور رایج شود. این قانون در وضع پول رایج ایران تغییری ایجاد نکرد تا ۲۲ اسفند ۱۳۱۰ كه قانون «اصلاح قانون واحد و مقیاس پول» به تصویب رسید و به اساس سیستم پولی ایران بدل شد.
بدینسان، از اول فروردین ۱۳۱۱ ش./ ۲۱ مارس ۱۹۳۲م. «ریال»، معادل ۰٫۰۷۳۲۲۳۸۲ گرم طلا، بعنوان واحد رسمی پول ایران به جریان افتاد و پس از حدود یک سده «قران» جای خود را به «ریال»داد.
از ۱۳۱۱ ش. تا به امروز در ایران واحد پولي بنام «تومان» رسماً وجود نداشت ولی واژه «ریال» هیچگاه مقبولیت عامه نیافت و مردم همچنان «تومان» را به کار میبردند.
@abdollahshahbazi
@rozaneebefarda
#علی_نظری سردبیر هفته نامه اصلاح طلب #پایتخت_کهن در نامه ای سرگشاده به بودجه میلیاردی #مؤسسه_تنظیم_و_نشر_آثار_امام معترض شده است.
متن یادداشت او از این قرار است؛
🔻🔻🔻
"77 میلیارد تومان بودجه سالانه موسسه حفظ و نشر آثار امام خمینی با چه منطقی قابل توجیه است؟!"
متاسفانه در روزهای گذشته خبری در شبکه های اجتماعی منعکس شد که مایه حیرت و بهت علاقه مندان به این مرز و بوم گردید.
خبر این بود که بودجه پرداختی سنواتی دولت به موسسه حفظ و نشر آثار امام در سال جاری بالغ بر 77 میلیارد تومان است!
ما منتظر بودیم که این خبر از سوی مقامات این موسسه تکذیب شود؛ که در عمل چنین نشد.
آیا موسسه نشر آثار امام که از طرق مختلف راههای جذب اعتبارات و وجوهات و نذورات را دارد، واقعا باید چنین رقمی از بودجه را اخذ نماید؟! خصوصا در این بحبوحه رکود اقتصادی!
موسسه نشر آثار امام در قبال این رقم نجومی در طول سال چه اقدامی به فراخور دریافت این رقم انجام می دهد؟
آیا دولت محترم که این گونه با سخاوت حجم عظیمی از بودجه فرهنگی کشور را به موسسه نشر آثار امام می دهد، تا به حال از متولیان آن حسابرسی کرده است که این رقم عظیم در کجا و چگونه خرج می گردد؟
آیا هزینه معماری مجلل حرم امام که سال گذشته با مخالفت بسیاری از صاحب نظران مواجه شد، از محل همین بودجه 77 میلیارد تومان دولتی پرداخت شد؟
چرا کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی که کمیسیون ناظر بر دستگاههای فرهنگی است، در قبال این اسراف بیت المال بی تفاوت است؟!
آیا بیت امام بر حساسیت مردم به این گونه بودجه ها واقف هستند؟!
متولیان محترم موسسه نشر آثار امام پاسخ دهند با 77 میلیارد تومان بودجه سالیانه در استان محرومی چون سیستان و بلوچستان چه کارهایی برای مردم محروم می توان انجام داد؟
امیدوارم به خاطر این یادداشت دلسوزانه با چماق تکفیر متصدیان موسسه نشر آثار امام با انگ ضدیت با امام و تضعیف بنیانگذار جمهوری اسلامی مواجه نشوم.
علی نظری، سردبیر پایتخت کهن
@alinazari43
🔸پی نوشت
روند اختصاص و هزینه کرد منابع مالی در مجموعه هلی منسوب به بیت امام خمینی(ره) در سالهای اخیر به شدت مورد پرسشگری افکار عمومی و در پاره ای موارد همراه با واکنش های اعتراضی شدید بوده است.
مهم ترین این اعتراض ها پس از افتتاح سازه جدید حرم امام به راه افتاد که در آن حتی کسی مانند #مسیح_مهاجری (سردبیر روزنامه جمهوری و از طرفداران دوآتشه جناب هاشمی رفسنحانی) نیز نتوانست ساکت بنشیند و لب به انتقاد گشود که با پاسخ تند و کوبنده #محمدعلی_انصاری مواجه شد.
البته در تمام این سالها مجموعه مذکور هرگز پاسخگو نبوده و تنها خود را ملزم به پاسخگویی به جناب حجةالاسلام سیدحسن خمینی می دانند. با این وجود خوب است لا اقل ایشان فرایند گردش مالی مجموعه عظیم تحت اشراف شان را برای همگان شفاف سازند تا خدای ناکرده شبهه و شائبه ای باقی نماند.
دیگر آنکه اساسا تخصیص این حجم از بیت المال به یک مجموعه خاص با دامنه فعالیت محدود٬ آنهم در شرایط اقتصادی فعلی مردم و کشور٬ چقدر ضرورت دارد؟ و آیا مردم حق ندارند از هزینه کرد بخش زیادی از بیت المال در یک مجموعه خاص و میزان بازدهی و ثمردهی فرهنگی آن پرسش کنند؟
در صورتی که تخصیص یارانه و بودجه های دولتی بر اساس میزان کارکردها و بدون در نظرگرفتن مناسبات و گرایش های سیاسی صورت پذیرد٬ در دلگرمی همه مراکز علمی و پژوهشی گردد.
شنبه. #۲۰_۹_۹۵
@rozaneebefarda
متن یادداشت او از این قرار است؛
🔻🔻🔻
"77 میلیارد تومان بودجه سالانه موسسه حفظ و نشر آثار امام خمینی با چه منطقی قابل توجیه است؟!"
متاسفانه در روزهای گذشته خبری در شبکه های اجتماعی منعکس شد که مایه حیرت و بهت علاقه مندان به این مرز و بوم گردید.
خبر این بود که بودجه پرداختی سنواتی دولت به موسسه حفظ و نشر آثار امام در سال جاری بالغ بر 77 میلیارد تومان است!
ما منتظر بودیم که این خبر از سوی مقامات این موسسه تکذیب شود؛ که در عمل چنین نشد.
آیا موسسه نشر آثار امام که از طرق مختلف راههای جذب اعتبارات و وجوهات و نذورات را دارد، واقعا باید چنین رقمی از بودجه را اخذ نماید؟! خصوصا در این بحبوحه رکود اقتصادی!
موسسه نشر آثار امام در قبال این رقم نجومی در طول سال چه اقدامی به فراخور دریافت این رقم انجام می دهد؟
آیا دولت محترم که این گونه با سخاوت حجم عظیمی از بودجه فرهنگی کشور را به موسسه نشر آثار امام می دهد، تا به حال از متولیان آن حسابرسی کرده است که این رقم عظیم در کجا و چگونه خرج می گردد؟
آیا هزینه معماری مجلل حرم امام که سال گذشته با مخالفت بسیاری از صاحب نظران مواجه شد، از محل همین بودجه 77 میلیارد تومان دولتی پرداخت شد؟
چرا کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی که کمیسیون ناظر بر دستگاههای فرهنگی است، در قبال این اسراف بیت المال بی تفاوت است؟!
آیا بیت امام بر حساسیت مردم به این گونه بودجه ها واقف هستند؟!
متولیان محترم موسسه نشر آثار امام پاسخ دهند با 77 میلیارد تومان بودجه سالیانه در استان محرومی چون سیستان و بلوچستان چه کارهایی برای مردم محروم می توان انجام داد؟
امیدوارم به خاطر این یادداشت دلسوزانه با چماق تکفیر متصدیان موسسه نشر آثار امام با انگ ضدیت با امام و تضعیف بنیانگذار جمهوری اسلامی مواجه نشوم.
علی نظری، سردبیر پایتخت کهن
@alinazari43
🔸پی نوشت
روند اختصاص و هزینه کرد منابع مالی در مجموعه هلی منسوب به بیت امام خمینی(ره) در سالهای اخیر به شدت مورد پرسشگری افکار عمومی و در پاره ای موارد همراه با واکنش های اعتراضی شدید بوده است.
مهم ترین این اعتراض ها پس از افتتاح سازه جدید حرم امام به راه افتاد که در آن حتی کسی مانند #مسیح_مهاجری (سردبیر روزنامه جمهوری و از طرفداران دوآتشه جناب هاشمی رفسنحانی) نیز نتوانست ساکت بنشیند و لب به انتقاد گشود که با پاسخ تند و کوبنده #محمدعلی_انصاری مواجه شد.
البته در تمام این سالها مجموعه مذکور هرگز پاسخگو نبوده و تنها خود را ملزم به پاسخگویی به جناب حجةالاسلام سیدحسن خمینی می دانند. با این وجود خوب است لا اقل ایشان فرایند گردش مالی مجموعه عظیم تحت اشراف شان را برای همگان شفاف سازند تا خدای ناکرده شبهه و شائبه ای باقی نماند.
دیگر آنکه اساسا تخصیص این حجم از بیت المال به یک مجموعه خاص با دامنه فعالیت محدود٬ آنهم در شرایط اقتصادی فعلی مردم و کشور٬ چقدر ضرورت دارد؟ و آیا مردم حق ندارند از هزینه کرد بخش زیادی از بیت المال در یک مجموعه خاص و میزان بازدهی و ثمردهی فرهنگی آن پرسش کنند؟
در صورتی که تخصیص یارانه و بودجه های دولتی بر اساس میزان کارکردها و بدون در نظرگرفتن مناسبات و گرایش های سیاسی صورت پذیرد٬ در دلگرمی همه مراکز علمی و پژوهشی گردد.
شنبه. #۲۰_۹_۹۵
@rozaneebefarda
#محمد_سروش_محلاتی از روحانیون اصلاح طلب و حامیان سرسخت دولت اعتدال در مصاحبه با #نشریه_خیمه٬ نکات تأمل برانگیزی را در نقد #مناسک_دینی و #شعائر_شیعی مطرح کرده است.
او از جمله کسانی است که با هدف دفاع از سخنان جنجالی رییس جمهور(که عاشورا را مکتب درس آموزی مذاکره خوانده بود) تلاش کرد با اتکا به برخی نقل های شاذ از منابع اهل سنت٬ تفسیری تازه از عاشورا ارائه دهد!
پیشتر٬ از ظهور یک گفتمان جدید در نقد مناسک دینی و شعائر شیعی خبر داده بودم که با انگیزه های سیاسی به ارائه تفسیری جدید از عاشورا تمرکز یافته است. بازهم گفته بودم که جناب محمدرضا زائری و مجموعه های تحت نظر او نخ تسبیح این جریان نوپدید شده است!
یادم هست بعد از انتشار نخستین مطالبم در این موضوع و استفاده از تعبیر «جریان خاص» که با اهداف کاملا سیاسی و تحت پوشش عنوان «عاشوراپژوهی» شکل گرفته است٬ برخی از دوستان این تعبیر را غیرواقعی خواندند! حال با روشنتر شدن ارتباطات این دسته از حضرات٬ آن تحلیل ها عینی تر می نماید!
شنبه #۲۰_۹_۹۵
@rozaneebefarda
او از جمله کسانی است که با هدف دفاع از سخنان جنجالی رییس جمهور(که عاشورا را مکتب درس آموزی مذاکره خوانده بود) تلاش کرد با اتکا به برخی نقل های شاذ از منابع اهل سنت٬ تفسیری تازه از عاشورا ارائه دهد!
پیشتر٬ از ظهور یک گفتمان جدید در نقد مناسک دینی و شعائر شیعی خبر داده بودم که با انگیزه های سیاسی به ارائه تفسیری جدید از عاشورا تمرکز یافته است. بازهم گفته بودم که جناب محمدرضا زائری و مجموعه های تحت نظر او نخ تسبیح این جریان نوپدید شده است!
یادم هست بعد از انتشار نخستین مطالبم در این موضوع و استفاده از تعبیر «جریان خاص» که با اهداف کاملا سیاسی و تحت پوشش عنوان «عاشوراپژوهی» شکل گرفته است٬ برخی از دوستان این تعبیر را غیرواقعی خواندند! حال با روشنتر شدن ارتباطات این دسته از حضرات٬ آن تحلیل ها عینی تر می نماید!
شنبه #۲۰_۹_۹۵
@rozaneebefarda
یادداشت انتقادی وزیر ارشاد دولت اصلاحات٬ #عطاءالله_مهاجرانی خطاب به مرجع تقلید معظم تشیع حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی.
این نوشتار پرده ای دیگر است از هجمه رسانه ای سازمان یافته یک جریان سیاسی خاص به شعائر شیعی.
بخش نخست یادداشت مهاجرانی
🔻🔻🔻
شد غلامى كه آب جوى آرد
آب جوى آمد و " فقيه" ببرد
مدتی بود که در گوشه و کنار از رواج مداحی و سخنان بی اعتبار مداحان و مرثیه خوانان ، شکوه و شکایت می شد و نقد و نظر مطرح می شد. آن چه حیرت انگیز ست این است که مرجع محترم تقلیدی که درس و بحثی گرم و پر استقبال در حوزه علمیه قم داراست، همان سبک و سیاق سخن مداحان را ، با هیجان و حماسه از منبر مسجد اعظم قم مطرح کند.
با حسرت: آب جوی آمد و فقیه ببرد! سخنان آیه الله وحید خراسانی را در روزنامه امروز شرق، مزین به تصویر ایشان خواندم. نخست سخن ایشان را که افزون بر آن که فقیهی مسلط و اصولی ممتاز هستند؛ در خطابه نیز دستی قوی و ذوقی رفیع دارند، روایت می کنم:
«باران نیامد، همه علمای مذهب رفتند به دعای باران. قطرهای نازل نشد. یک راهب نصرانی آمد، تا دست بلند کرد به آسمان، مثل سیل باران سرازیر شد. همه مسلمانها مضطرب. کار به جایی رسید که اشقی الاشقیا خلیفه عباسی بیچاره شد. دید تختوتاج در خطر است. پناهنده شد به حضرت عسکری. گفت: یابن رسولالله! امت جدّت را دریاب. این است امام حسن عسکری. فرمود: فردا اعلان عمومی بشود؛ مسیحی، یهودی، مسلمان بیایند به دعای باران، من هم میآیم، آن راهب هم بیاید. فردا غوغایی شد.. اینها در تاریخ مجهول مانده، همچو روزی اتفاق نیفتاده؛ اسلام در خطر؛ مسیحیت در ظفر؛ دست بلند کرد راهب به طرف آسمان. امام دست دراز کرد، دستش را گرفت. از بین دو انگشت چیزی در آورد، فرمود:حالا دعا کن. دستها را بلند کرد، ابرهای متراکم همه پراکنده شدند. خلیفه عباسی مات و مبهوت. چه خبره؟ پرسید:یابن رسولالله! واقعه چیست؟ فرمود: این استخوان یکی از انبیاء بنی اسرائیل است، خاصیت استخوان نبی این است اگر بلند بشود به طرف آسمان مثل سیل باران سرازیر میشود. فرمود: حالا دعا کن. دست برداشت ابرها پراکنده شد. اگر آن روز امام یازدهم نبود، الان من و تو معلوم نیست آیا مسلمان بودیم یا مسیحی؟این جور اثر کرد.این است امام یازده».
در باره سخن ایشان می خواهم تاملی داشته باشم و ادعای خود را که این سخن سست و بی اعتبار است و بیانش توسط مرجع محترم تقلیدی در تراز آیه الله وحید شگفت انگیز، بیان کنم.
یکم: این مطلب در نیمه دوم قرن ششم هجری در دو کتاب، که هر دو سرشار ازین سنخ داستان های خیال انگیز، و سست و بی اعتبارند، روایت شده است.
الف:ابی حمزه طوسی-مشهور به عماد الدین طوسی،(در گذشته، ۵۶۰ هجری) در کتاب الثاقب فی المناقب، صفحه ۵۷۵، این مطلب را در باب چهاردهم کتاب خود در باره امام حسن عسکری آورده است.ایشان مطلب را از قول علی بن علی بن حسن بن شاپور نقل کرده اند.
ب:قطب الدین راوندی(در گذشته، ۵۷۳ هجری) این مطلب را در کتاب الخرائج و الجرائح، جلد نخست صفحات ۴۴۱تا ۴۴۳ از قول علی بن حسن بن سابور نقل کرده اند.
دوم:راوی با هر دو مشخصاتی که طوسی و راوندی نقل کرده اند، علی بن حسن بن سابور، یا علی ین علی ین حسن بن شاپور، شخصیتی به کلی مجهول و متروک است. هیچ نشانی از ایشان در تمامی کتب درجه اول رجالی شیعه و جودندارد. چگونه آیه الله وحید سخن فرد متروک و مجهول و بی هویتی را روایت کرده اند و فراتر از آن پذیرفته اند؟
سوم: در هر دو روایت ، خلیفه عباسی زمان واقعه٬ متوکل اعلام شده است. مصحح خرائج از پیش خود، این خطای مهم را اصلاح کرده است و به جای متوکل در بین دو کمان (معتمد بن متوکل) آورده است. متوکل در سال ۲۴۷ هجری پیش از درگذشت امام هادی علیه السلام، فوت کرده است.
چهارم: خلیفه به امام عسکری می گوید: یا ابامحمد! بدیهی است که این عنوان شبه انگیز است. زیرا دوران وضع حمل و ولادت محمد بن الحسن العسکری پنهان نگاه داشته شده بود.
پنجم: این روایت مطلقا در هیچ یک از منابع شیعی تا نیمه قرن ششم ، وجود ندارد
ششم: بعد از نیمه قرن ششم است که برخی نویسندگان مانند ابن شهر اشوب (در گذشته، ۵۸۸ هجری) شاگرد قطب راوندی در کتاب مناقب آل ابی طالب، جلد۴، صفحه ۴۵۸، همین مطلب را در ذیل امامت امام حسن عسکری روایت کرده است. او به تبعیت از راوندی، راوی داستان را علی بن حسن بن سابور، نوشته است. از متوکل به عنوان خلیفه عباسی نامبرده است و نیز خطاب یا ابا محمد! را به نقل از متوکل روایت کرده است.
ابوالفتح اربلی (در گذشته، ۶۹۳ هجری) در کشف الغمّه، جلد ۲، صفحه ۴۲۹ و سید هاشم بحرانی (در گذشته، ۱۱۰۷ هجری)،در مدینة المعاجز، جلد ۷ ، شماره ۸۳ ذیل، خبر الراهب فی الاستسقا و مجلسی ( در گذشته ، ۱۱۱۱ هجری)، در بحار الانوار جلد ۵۰، صفحه ۲۷۰ همین مطلب را نقل کرده اند.
مجلسی به قطب راوندی و ابن شهر آشوب استناد کرده است..
@rozaneebefarda
این نوشتار پرده ای دیگر است از هجمه رسانه ای سازمان یافته یک جریان سیاسی خاص به شعائر شیعی.
بخش نخست یادداشت مهاجرانی
🔻🔻🔻
شد غلامى كه آب جوى آرد
آب جوى آمد و " فقيه" ببرد
مدتی بود که در گوشه و کنار از رواج مداحی و سخنان بی اعتبار مداحان و مرثیه خوانان ، شکوه و شکایت می شد و نقد و نظر مطرح می شد. آن چه حیرت انگیز ست این است که مرجع محترم تقلیدی که درس و بحثی گرم و پر استقبال در حوزه علمیه قم داراست، همان سبک و سیاق سخن مداحان را ، با هیجان و حماسه از منبر مسجد اعظم قم مطرح کند.
با حسرت: آب جوی آمد و فقیه ببرد! سخنان آیه الله وحید خراسانی را در روزنامه امروز شرق، مزین به تصویر ایشان خواندم. نخست سخن ایشان را که افزون بر آن که فقیهی مسلط و اصولی ممتاز هستند؛ در خطابه نیز دستی قوی و ذوقی رفیع دارند، روایت می کنم:
«باران نیامد، همه علمای مذهب رفتند به دعای باران. قطرهای نازل نشد. یک راهب نصرانی آمد، تا دست بلند کرد به آسمان، مثل سیل باران سرازیر شد. همه مسلمانها مضطرب. کار به جایی رسید که اشقی الاشقیا خلیفه عباسی بیچاره شد. دید تختوتاج در خطر است. پناهنده شد به حضرت عسکری. گفت: یابن رسولالله! امت جدّت را دریاب. این است امام حسن عسکری. فرمود: فردا اعلان عمومی بشود؛ مسیحی، یهودی، مسلمان بیایند به دعای باران، من هم میآیم، آن راهب هم بیاید. فردا غوغایی شد.. اینها در تاریخ مجهول مانده، همچو روزی اتفاق نیفتاده؛ اسلام در خطر؛ مسیحیت در ظفر؛ دست بلند کرد راهب به طرف آسمان. امام دست دراز کرد، دستش را گرفت. از بین دو انگشت چیزی در آورد، فرمود:حالا دعا کن. دستها را بلند کرد، ابرهای متراکم همه پراکنده شدند. خلیفه عباسی مات و مبهوت. چه خبره؟ پرسید:یابن رسولالله! واقعه چیست؟ فرمود: این استخوان یکی از انبیاء بنی اسرائیل است، خاصیت استخوان نبی این است اگر بلند بشود به طرف آسمان مثل سیل باران سرازیر میشود. فرمود: حالا دعا کن. دست برداشت ابرها پراکنده شد. اگر آن روز امام یازدهم نبود، الان من و تو معلوم نیست آیا مسلمان بودیم یا مسیحی؟این جور اثر کرد.این است امام یازده».
در باره سخن ایشان می خواهم تاملی داشته باشم و ادعای خود را که این سخن سست و بی اعتبار است و بیانش توسط مرجع محترم تقلیدی در تراز آیه الله وحید شگفت انگیز، بیان کنم.
یکم: این مطلب در نیمه دوم قرن ششم هجری در دو کتاب، که هر دو سرشار ازین سنخ داستان های خیال انگیز، و سست و بی اعتبارند، روایت شده است.
الف:ابی حمزه طوسی-مشهور به عماد الدین طوسی،(در گذشته، ۵۶۰ هجری) در کتاب الثاقب فی المناقب، صفحه ۵۷۵، این مطلب را در باب چهاردهم کتاب خود در باره امام حسن عسکری آورده است.ایشان مطلب را از قول علی بن علی بن حسن بن شاپور نقل کرده اند.
ب:قطب الدین راوندی(در گذشته، ۵۷۳ هجری) این مطلب را در کتاب الخرائج و الجرائح، جلد نخست صفحات ۴۴۱تا ۴۴۳ از قول علی بن حسن بن سابور نقل کرده اند.
دوم:راوی با هر دو مشخصاتی که طوسی و راوندی نقل کرده اند، علی بن حسن بن سابور، یا علی ین علی ین حسن بن شاپور، شخصیتی به کلی مجهول و متروک است. هیچ نشانی از ایشان در تمامی کتب درجه اول رجالی شیعه و جودندارد. چگونه آیه الله وحید سخن فرد متروک و مجهول و بی هویتی را روایت کرده اند و فراتر از آن پذیرفته اند؟
سوم: در هر دو روایت ، خلیفه عباسی زمان واقعه٬ متوکل اعلام شده است. مصحح خرائج از پیش خود، این خطای مهم را اصلاح کرده است و به جای متوکل در بین دو کمان (معتمد بن متوکل) آورده است. متوکل در سال ۲۴۷ هجری پیش از درگذشت امام هادی علیه السلام، فوت کرده است.
چهارم: خلیفه به امام عسکری می گوید: یا ابامحمد! بدیهی است که این عنوان شبه انگیز است. زیرا دوران وضع حمل و ولادت محمد بن الحسن العسکری پنهان نگاه داشته شده بود.
پنجم: این روایت مطلقا در هیچ یک از منابع شیعی تا نیمه قرن ششم ، وجود ندارد
ششم: بعد از نیمه قرن ششم است که برخی نویسندگان مانند ابن شهر اشوب (در گذشته، ۵۸۸ هجری) شاگرد قطب راوندی در کتاب مناقب آل ابی طالب، جلد۴، صفحه ۴۵۸، همین مطلب را در ذیل امامت امام حسن عسکری روایت کرده است. او به تبعیت از راوندی، راوی داستان را علی بن حسن بن سابور، نوشته است. از متوکل به عنوان خلیفه عباسی نامبرده است و نیز خطاب یا ابا محمد! را به نقل از متوکل روایت کرده است.
ابوالفتح اربلی (در گذشته، ۶۹۳ هجری) در کشف الغمّه، جلد ۲، صفحه ۴۲۹ و سید هاشم بحرانی (در گذشته، ۱۱۰۷ هجری)،در مدینة المعاجز، جلد ۷ ، شماره ۸۳ ذیل، خبر الراهب فی الاستسقا و مجلسی ( در گذشته ، ۱۱۱۱ هجری)، در بحار الانوار جلد ۵۰، صفحه ۲۷۰ همین مطلب را نقل کرده اند.
مجلسی به قطب راوندی و ابن شهر آشوب استناد کرده است..
@rozaneebefarda