This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💥پاسخ #استاد_رفیعی به سخنان جنجالی یک روحانی اصفهانی پیرامون عزاداری در کرونا
◽️فرهیختگان را به روزنه دعوت فرمائید:
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
◽️فرهیختگان را به روزنه دعوت فرمائید:
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
💥یادداشت تحریف آمیز تاریخ نگار ضدانقلاب لندن نشین و مواجب بگیر ملکه در رونامه اعتماد(به مدیر مسئولی نماینده پیشین عضو لیست امید)
@rozaneebefarda
@rozaneebefarda
سخن حوزه-پیش شماره اول.pdf
2.1 MB
💥متن کامل پیش شماره نخست نشریه اینترنتی #سخن_حوزه
🔹ویژه سرویس استان های خبرگزاری حوزه، با هدف اطلاع رسانی از رویدادها، یافتهها و دستاوردهای حوزههای علمیه و روحانیت استان ها در عرصه های علمی، فرهنگی، پژوهشی، تبلیغی و خدمات اجتماعی.
@rozaneebefarda
🔹ویژه سرویس استان های خبرگزاری حوزه، با هدف اطلاع رسانی از رویدادها، یافتهها و دستاوردهای حوزههای علمیه و روحانیت استان ها در عرصه های علمی، فرهنگی، پژوهشی، تبلیغی و خدمات اجتماعی.
@rozaneebefarda
▪️إنا لله وإنا اليه راجعون
▫️روح ملکوتی آیت الله شیخ یونس شریفی اشکوری گیلانی به ملکوت اعلی پیوست.
@rozaneebefarda
▫️روح ملکوتی آیت الله شیخ یونس شریفی اشکوری گیلانی به ملکوت اعلی پیوست.
@rozaneebefarda
فتنه کور لبنان؛ #نفوذ، آشوب، ویرانی، سلطه
[صفحه ۲ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
گام سوم: حادثه مشکوک و بحرانآفرین در لبنان در سال ۲۰۰۵
تا پیش از این، بزرگترین چالش ایجاد شده برای لبنان (که پس از خروج تحقیرآمیز صهیونیستها در سال ۲۰۰۰ رخ داد) ترور رفیق حریری در سال ۲۰۰۵ بود. رفیق حریری تا اکتبر سال قبل از آن یعنی ۲۰۰۴، ریاست کابینه را در دست داشت.
گفته میشود ترور او با ۱ الی ۳ تن TNT صورت گرفت اما موج این انفجار را، در تبعات سیاسی-اجتماعیاش، نمیتوان با هیچ معیاری در حیطه مواد انفجاری تخمین زد.در آن برهه دولت سوریه حضور نظامی قابل توجهی در لبنان داشت و همین باعث میشد تا رژیم صهیونیستی آزادی عمل مطلوبی در تجاوز به لبنان نداشته باشد. پس از این ترور، لبنان صحنه هیاهوی بدنه اجتماعی جریانهای ضد مقاومت شد و با اتهامات به دولت سوریه و حزبالله، آنان به عنوان قاتلان رفیق حریری معرفی شدند.
سوریه در پی فشار سنگین وارده، مجبور به خروج از جنوب لبنان شد؛ مرجعیت قضایی برای محاکمه عوامل این ترور به دادگاه بینالمللی سپرده شد که به صورت خاص حزبالله لبنان را متهم ردیف اول قلمداد میکرد؛ قدرتهای مستکبر نیز خواهان خلع سلاح حزبالله شدند. هرچند بعدها تصاویر به دست آمده از پهپادهای رژیم صهیونیستی نشان میداد آنها مسیرهای تردد رفیق حریری در بیروت را در روزها و حتی ساعتهای منتهی به انفجار زیر نظر داشتهاند. در حالی که آن مناطق، هیچ ارتباطی به حزبالله نداشته و این گروه هیچ پایگاه، خانه تیمی و یا هوادارانی به لحاظ جمعیتی در آنجا نداشت اما گویا گوشها نمیشنید!
به هر حال پس از گذشتِ تقریبا یک سال از ترور رفیق حریری، حزب الله لبنان برای آزادی هزاران اسیر لبنانی در فلسطین اشغالی، در جریان گروگانگیری از رژیم صهیونیستی ، دو سرباز را به اسارت گرفت. این اقدام با آتشی مهیب از سوی رژیم صهیونیستی پاسخ داده شد؛ واکنشی که ابدا در حد یک پاسخ متعارف نظامی، ولو قاطع و بیرحمانه، نبود و همین نشان میداد رژیم صهیونیستی قبلا، آماده یک عملیات گسترده و بزرگ بود و پیشدستی حزبالله صرفا آنان را مجبور به اقدامی عجولانه کرد. شاید همین لطف بزرگ خداوند به لبنان و جبهه مقاومت بود.
نبرد ۳۳ روزه بیش از آنکه محصول عملیات گروگانگیری حزبالله باشد، یکی از ثمراث شجره خبیثهای بودکه بذرش در عمق تاریخ منطقه پاشیده و با حوادثی همچون ترور رفیق حریری و خروج نظامیان سوری از لبنان، آبیاری گردید. سهمگینی این نبردِ به شدت نامتقارن و مظلومیت حزبالله و جمعیت شیعیان در این جنگ به حدی است که صرفا توضیحات شهید گرانقدر حاج قاسم سلیمانی توانست تا حدودی ما را با جزئیات آن آشنا کند. (و این شاید برای چند هزارمین بار نشان میداد که ما در عرصه رسانه تا چه حد ضعیف هستیم.)
لطمات جنایتهای رژیم صهیونیستی به طور خاص بدنه اجتماعی حامی جریان مقاومت را نشانه رفت. مناطق غیر شیعی یعنی سنی، مسیحی و دروزی، زیر آتش فناورانه صهیونیستها قرار نداشت بلکه به گفته سید مقاومت، افراد و نیروهای خائنی در میان سیاستمداران لبنانی، مشوق رژیم صهیونیستی در حمله حزبالله و مناطق شیعهنشین هم بودهاند. ارتش لبنان، دفاعی از مقاومت و یا حداقل شیعیان لبنان به عنوان شهروندان مسلم کشور خود نکرد و آنان صرفا خدا، خود، و حمایتهای جبهه مقاومت از ایران و سوریه را در اختیار داشتند.
نتیجه جنگ ۳۳ روزه، آن چیزی نشد که رژیم صهیونیستی و امریکا و اروپا میخواستند بلکه کاملا برعکس، حزبالله لبنان پس از این جنگ، در تمامی عرصههای سیاسی، اجتماعی و نظامی پیشرفت کرد و تبدیل به قدرتی بزرگتر از قبل شد. قدرتی که منطق تعاملیِ خوبی با هر نیرو و گروه لبنانی دارد که آبادانی و حفظ تمامیت ارضی این کشور برایش مهم باشد. اما نباید از نظر دور داشت که لبنان رنجهایی عمیق و تاریخی در خود دارد.
@rozaneebefarda
[صفحه ۲ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
گام سوم: حادثه مشکوک و بحرانآفرین در لبنان در سال ۲۰۰۵
تا پیش از این، بزرگترین چالش ایجاد شده برای لبنان (که پس از خروج تحقیرآمیز صهیونیستها در سال ۲۰۰۰ رخ داد) ترور رفیق حریری در سال ۲۰۰۵ بود. رفیق حریری تا اکتبر سال قبل از آن یعنی ۲۰۰۴، ریاست کابینه را در دست داشت.
گفته میشود ترور او با ۱ الی ۳ تن TNT صورت گرفت اما موج این انفجار را، در تبعات سیاسی-اجتماعیاش، نمیتوان با هیچ معیاری در حیطه مواد انفجاری تخمین زد.در آن برهه دولت سوریه حضور نظامی قابل توجهی در لبنان داشت و همین باعث میشد تا رژیم صهیونیستی آزادی عمل مطلوبی در تجاوز به لبنان نداشته باشد. پس از این ترور، لبنان صحنه هیاهوی بدنه اجتماعی جریانهای ضد مقاومت شد و با اتهامات به دولت سوریه و حزبالله، آنان به عنوان قاتلان رفیق حریری معرفی شدند.
سوریه در پی فشار سنگین وارده، مجبور به خروج از جنوب لبنان شد؛ مرجعیت قضایی برای محاکمه عوامل این ترور به دادگاه بینالمللی سپرده شد که به صورت خاص حزبالله لبنان را متهم ردیف اول قلمداد میکرد؛ قدرتهای مستکبر نیز خواهان خلع سلاح حزبالله شدند. هرچند بعدها تصاویر به دست آمده از پهپادهای رژیم صهیونیستی نشان میداد آنها مسیرهای تردد رفیق حریری در بیروت را در روزها و حتی ساعتهای منتهی به انفجار زیر نظر داشتهاند. در حالی که آن مناطق، هیچ ارتباطی به حزبالله نداشته و این گروه هیچ پایگاه، خانه تیمی و یا هوادارانی به لحاظ جمعیتی در آنجا نداشت اما گویا گوشها نمیشنید!
به هر حال پس از گذشتِ تقریبا یک سال از ترور رفیق حریری، حزب الله لبنان برای آزادی هزاران اسیر لبنانی در فلسطین اشغالی، در جریان گروگانگیری از رژیم صهیونیستی ، دو سرباز را به اسارت گرفت. این اقدام با آتشی مهیب از سوی رژیم صهیونیستی پاسخ داده شد؛ واکنشی که ابدا در حد یک پاسخ متعارف نظامی، ولو قاطع و بیرحمانه، نبود و همین نشان میداد رژیم صهیونیستی قبلا، آماده یک عملیات گسترده و بزرگ بود و پیشدستی حزبالله صرفا آنان را مجبور به اقدامی عجولانه کرد. شاید همین لطف بزرگ خداوند به لبنان و جبهه مقاومت بود.
نبرد ۳۳ روزه بیش از آنکه محصول عملیات گروگانگیری حزبالله باشد، یکی از ثمراث شجره خبیثهای بودکه بذرش در عمق تاریخ منطقه پاشیده و با حوادثی همچون ترور رفیق حریری و خروج نظامیان سوری از لبنان، آبیاری گردید. سهمگینی این نبردِ به شدت نامتقارن و مظلومیت حزبالله و جمعیت شیعیان در این جنگ به حدی است که صرفا توضیحات شهید گرانقدر حاج قاسم سلیمانی توانست تا حدودی ما را با جزئیات آن آشنا کند. (و این شاید برای چند هزارمین بار نشان میداد که ما در عرصه رسانه تا چه حد ضعیف هستیم.)
لطمات جنایتهای رژیم صهیونیستی به طور خاص بدنه اجتماعی حامی جریان مقاومت را نشانه رفت. مناطق غیر شیعی یعنی سنی، مسیحی و دروزی، زیر آتش فناورانه صهیونیستها قرار نداشت بلکه به گفته سید مقاومت، افراد و نیروهای خائنی در میان سیاستمداران لبنانی، مشوق رژیم صهیونیستی در حمله حزبالله و مناطق شیعهنشین هم بودهاند. ارتش لبنان، دفاعی از مقاومت و یا حداقل شیعیان لبنان به عنوان شهروندان مسلم کشور خود نکرد و آنان صرفا خدا، خود، و حمایتهای جبهه مقاومت از ایران و سوریه را در اختیار داشتند.
نتیجه جنگ ۳۳ روزه، آن چیزی نشد که رژیم صهیونیستی و امریکا و اروپا میخواستند بلکه کاملا برعکس، حزبالله لبنان پس از این جنگ، در تمامی عرصههای سیاسی، اجتماعی و نظامی پیشرفت کرد و تبدیل به قدرتی بزرگتر از قبل شد. قدرتی که منطق تعاملیِ خوبی با هر نیرو و گروه لبنانی دارد که آبادانی و حفظ تمامیت ارضی این کشور برایش مهم باشد. اما نباید از نظر دور داشت که لبنان رنجهایی عمیق و تاریخی در خود دارد.
@rozaneebefarda
فتنه کور لبنان؛ #نفوذ، آشوب، ویرانی، سلطه
[صفحه ۳ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
گام چهارم: گریزی به زیربنای بحرانهای منطقه ما
جغرافیای لبنان، پهنه حادثهخیز (نه از نوع طبیعی) دارد که بدون موشکافی تاریخی آن نمیتوان زیربنای اتفاقات رخداده در آن و حتی منطقه را به خوبی درک کرد. لبنان با وجود کوچکی محدوده جغرافیاییاش، تنوع جمعیتی عجیبی دارد؛ به حدی عجیب که شاید باید همواره و در هر تحلیلی آن را یادآور شد.
بسیار بعید است که یک تحلیلگر منصف و واقعبین، آشنایی نسبتا خوبی با اوضاع این کشور کوچک، از حیث تفاوتهای مذهبی و فرهنگی داشته و از طرف دیگر به چگونگی تجزیه امپراتوری بیمارِ عثمانی واقف باشد اما مهندسی فروپاشی این سلطنتِ مماس و درگیر با اروپای وحشی و استعمارگر را به واحدهای به اصطلاح مستقل سیاسیِ نوین خصوصا در مورد لبنان، یک نقشه خباثتآلود و نفرتانگیز نپندارد.
گونهگونی فرهنگی و مذهبی لبنان، زمانی که بخشی از امپراتوری و خاک عثمانی بود، مسئله عجیبی تلقی نمیشد اما زمانی که یک دولت-ملتِ مثلا مستقل و در واقع مستعمره فرانسه در این محدوده سربرآورد، یک چالش مستمر خلق شد؛ چالشی عمیق از یک ناپایداری ظاهرا همیشگی، به گونهای که هیچ یک از طرفهای موجود در لبنان نمیتواند- و یا با نگاهی به حوادث سالیان اخیر باید گفت نمیگذارند که بتواند- لبنان را به سمت وحدت و ثبات ملی و سیاسیِ مطلوبی که موجب حفظ اقتدار و تمامیت ارضی آن شود ببرد.
این چنین است که میبینیم لبنان، به لحاظ جامعهشناختی، استعداد عجیبی برای درگیریهای طولانیمدت، بدون رسیدن به چشماندازی برای رسیدن به صلحِ مستمر دارد. درگیری و چندپارگی مداوم برای یک واحد سیاسی، چیزی جز ضعیف شدن و ضعیف ماندن در برابر حملات خارجی یک نیروی به شدت توسعهگرا و تهاجمی نخواهد داشت که قاعدتا مصداق آن غیر از رژیم غاصب صهیونیستی نیست؛ همچنان که تاریخ لبنان پر است از تجاوزهای مکرر و متهورانه رژیم صهیونیستی و کشتارهای فراوانی که توسط این خونآشامان بیرحم رخ داده است. جالب توجه است که اتفاقا به لحاظ تاریخی بسیاری از این فجایع، پیش از وقوع انقلاب اسلامی در ایران- به عنوان بزرگترین بازیگر قدرتمند در ضدیت با نقشه اسرائیل بزرگ- رخ داده است.
این تقریبا وضعیت غالب در منطقه ماست و اساسا تعیین مرزهای جغرافیایی صورت گرفته- عمدتا توسط بریتانیای حقیر و خبیث - در همین راستا بوده و به تعبیر مقام معظم رهبری، زخمهای بزرگ، عمیق و کهنهای را در کالبد امت اسلامی و حتی غیر اسلامی باقی گذارده است. نمونههایی از این زخمهای دردآور و در حال خونریزی را میتوان در کشمیر، سوریه، عراق و لیبی مشاهده کرد همچنانکه باقی کشورهای اسلامی نیز همین وضعیت را دارند. هرچند ممکن است به دلایل مختلف، سر باز کردن این زخمها، فعلا و تا زمان مقتضی به تعویق افتاده و یا آنکه خنجر اختلافافکنی، نتوانسته است در تقابل با نیروهای مقاومتکننده در برابر آن - مثلا در ایران- پیروز شود.
آنچه در حال وقوع است را باید با چشمانی تیزبین و عقلی سلیم تحلیل کرد نه با دیدگانی کمسو که واقعیتهای واضحِ موجود در دنیای پیروامونش را نادیده گرفته و با مغز منهدمشده زیر بمباران رسانهای، به #_توهمِ_عدم_توطئه رسیده است.
بررسی واقعیت خارجی نشان میدهد، نیروها و عواملی وجود دارند که تلاشهای حیرتانگیزی در ایجاد واگراییهایی مخرب در سطح جهان دارند. تخریبهایی که قاعدتا هدفی جز ساختن یک واقعیت جدید و مطلوب از دید آنها ندارد.
این فرایند واگرایانه که عوامل مختار و عمدیِ قدرتمندی سعی در ایجاد و مدیریت آن طبق منافع خود دارند، صرفا محدود به جنبه تجزیه جغرافیایی و سیاسی آن هم فقط در منطقه ما نیست. برای مثال، واگرایی در عرصه اجتماع با شدت و اصرار عجیبی تقریبا در تمام این کره خاکی پیگیری میشود ولو آنکه منبع اصلی انتشار آن مانند انواع و اقسام رسانهها، خارج از مرزهای یک کشور خاص باشد.
در این راستا اصرار به ایجاد و مشروعیتبخشی به واحدهای اتمی فردگرا که به چیزی غیر از منافع فردی خود نمیاندیشند و تلاش اعجابآور در اصرار به نابودی بنیان خانواده در تمامی دنیا، چیزی است که ما حصل آنها، اجتماعی از اتمهای پراکنده از یکدیگر خواهد بود؛ جامعهای که به راحتی میتوان بر آن سوار شد، به میل خود، آن را شکل داد و در نهایت آن را به شیوه دلخواه، استثمار کرد.
@rozaneebefarda
[صفحه ۳ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
گام چهارم: گریزی به زیربنای بحرانهای منطقه ما
جغرافیای لبنان، پهنه حادثهخیز (نه از نوع طبیعی) دارد که بدون موشکافی تاریخی آن نمیتوان زیربنای اتفاقات رخداده در آن و حتی منطقه را به خوبی درک کرد. لبنان با وجود کوچکی محدوده جغرافیاییاش، تنوع جمعیتی عجیبی دارد؛ به حدی عجیب که شاید باید همواره و در هر تحلیلی آن را یادآور شد.
بسیار بعید است که یک تحلیلگر منصف و واقعبین، آشنایی نسبتا خوبی با اوضاع این کشور کوچک، از حیث تفاوتهای مذهبی و فرهنگی داشته و از طرف دیگر به چگونگی تجزیه امپراتوری بیمارِ عثمانی واقف باشد اما مهندسی فروپاشی این سلطنتِ مماس و درگیر با اروپای وحشی و استعمارگر را به واحدهای به اصطلاح مستقل سیاسیِ نوین خصوصا در مورد لبنان، یک نقشه خباثتآلود و نفرتانگیز نپندارد.
گونهگونی فرهنگی و مذهبی لبنان، زمانی که بخشی از امپراتوری و خاک عثمانی بود، مسئله عجیبی تلقی نمیشد اما زمانی که یک دولت-ملتِ مثلا مستقل و در واقع مستعمره فرانسه در این محدوده سربرآورد، یک چالش مستمر خلق شد؛ چالشی عمیق از یک ناپایداری ظاهرا همیشگی، به گونهای که هیچ یک از طرفهای موجود در لبنان نمیتواند- و یا با نگاهی به حوادث سالیان اخیر باید گفت نمیگذارند که بتواند- لبنان را به سمت وحدت و ثبات ملی و سیاسیِ مطلوبی که موجب حفظ اقتدار و تمامیت ارضی آن شود ببرد.
این چنین است که میبینیم لبنان، به لحاظ جامعهشناختی، استعداد عجیبی برای درگیریهای طولانیمدت، بدون رسیدن به چشماندازی برای رسیدن به صلحِ مستمر دارد. درگیری و چندپارگی مداوم برای یک واحد سیاسی، چیزی جز ضعیف شدن و ضعیف ماندن در برابر حملات خارجی یک نیروی به شدت توسعهگرا و تهاجمی نخواهد داشت که قاعدتا مصداق آن غیر از رژیم غاصب صهیونیستی نیست؛ همچنان که تاریخ لبنان پر است از تجاوزهای مکرر و متهورانه رژیم صهیونیستی و کشتارهای فراوانی که توسط این خونآشامان بیرحم رخ داده است. جالب توجه است که اتفاقا به لحاظ تاریخی بسیاری از این فجایع، پیش از وقوع انقلاب اسلامی در ایران- به عنوان بزرگترین بازیگر قدرتمند در ضدیت با نقشه اسرائیل بزرگ- رخ داده است.
این تقریبا وضعیت غالب در منطقه ماست و اساسا تعیین مرزهای جغرافیایی صورت گرفته- عمدتا توسط بریتانیای حقیر و خبیث - در همین راستا بوده و به تعبیر مقام معظم رهبری، زخمهای بزرگ، عمیق و کهنهای را در کالبد امت اسلامی و حتی غیر اسلامی باقی گذارده است. نمونههایی از این زخمهای دردآور و در حال خونریزی را میتوان در کشمیر، سوریه، عراق و لیبی مشاهده کرد همچنانکه باقی کشورهای اسلامی نیز همین وضعیت را دارند. هرچند ممکن است به دلایل مختلف، سر باز کردن این زخمها، فعلا و تا زمان مقتضی به تعویق افتاده و یا آنکه خنجر اختلافافکنی، نتوانسته است در تقابل با نیروهای مقاومتکننده در برابر آن - مثلا در ایران- پیروز شود.
آنچه در حال وقوع است را باید با چشمانی تیزبین و عقلی سلیم تحلیل کرد نه با دیدگانی کمسو که واقعیتهای واضحِ موجود در دنیای پیروامونش را نادیده گرفته و با مغز منهدمشده زیر بمباران رسانهای، به #_توهمِ_عدم_توطئه رسیده است.
بررسی واقعیت خارجی نشان میدهد، نیروها و عواملی وجود دارند که تلاشهای حیرتانگیزی در ایجاد واگراییهایی مخرب در سطح جهان دارند. تخریبهایی که قاعدتا هدفی جز ساختن یک واقعیت جدید و مطلوب از دید آنها ندارد.
این فرایند واگرایانه که عوامل مختار و عمدیِ قدرتمندی سعی در ایجاد و مدیریت آن طبق منافع خود دارند، صرفا محدود به جنبه تجزیه جغرافیایی و سیاسی آن هم فقط در منطقه ما نیست. برای مثال، واگرایی در عرصه اجتماع با شدت و اصرار عجیبی تقریبا در تمام این کره خاکی پیگیری میشود ولو آنکه منبع اصلی انتشار آن مانند انواع و اقسام رسانهها، خارج از مرزهای یک کشور خاص باشد.
در این راستا اصرار به ایجاد و مشروعیتبخشی به واحدهای اتمی فردگرا که به چیزی غیر از منافع فردی خود نمیاندیشند و تلاش اعجابآور در اصرار به نابودی بنیان خانواده در تمامی دنیا، چیزی است که ما حصل آنها، اجتماعی از اتمهای پراکنده از یکدیگر خواهد بود؛ جامعهای که به راحتی میتوان بر آن سوار شد، به میل خود، آن را شکل داد و در نهایت آن را به شیوه دلخواه، استثمار کرد.
@rozaneebefarda
فتنه کور لبنان؛ #نفوذ، آشوب، ویرانی، سلطه
[صفحه ۴ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
ادامه: گریزی به زیربنای بحرانهای منطقه ما
واگرایی خاصی که اکنون در این نوشتار آن را بررسی میکنیم، مربوط به پیدایش واحدهای سیاسی ویژهای است که عمدتا از دل منازعات آزاردهنده و خونین سربرمیآورند و میراث آن منطقهای تضعیف شده و رنجکشیده میباشد؛ واحدهایی سیاسی که برآمده از تفکر دولت-ملت بوده و بسیار شبیه به لقمههای کوچک و کمدردسر هستند.
عراق نیز، مانند جامعه متشتت لبنان، از این ناهمگونی جمعیتی رنج میبرد. سه گروه متفرق عرب شیعی، عرب سنی و کرد، طیف غالب جمعیتی این کشور را شکل دادهاند. آن هم اجتماعی که به صورت تصنعی و با خطکشیهای اعتباریِ طرف ثالث به وجود آمده است. این کشور، همچون بیشتر کشورهای منطقه به گونهای مرزبندی شده تا همواره درگیر نزاع میان گروهها بوده و پیوندهای خونی و مذهبی مهمی با کشورهای همجوار داشته باشد. برای مثال، عربهای شیعه عراق با عربهای اهواز، کویت و احساء و قطیف، به لحاظ جغرافیایی، نژادی و مذهبی بسیار به یکدیگر نزدیک هستند اما عملا در چهار کشور متفاوت ایران، کویت، عراق و عربستان قرار دارند.
وضعیت عربهای سنی نیز در مجاورت با سوریه، اردن و عربستان سعودی تقریبا واجد همین خصوصیتها میباشد. کردها نیز واجد مؤلفههای نزدیکی جغرافیایی و نژادی در چهار واحد سیاسیِ مجزا به نامهای ایران، عراق، سوریه و ترکیه هستند.
با ملاحظه این واقعیتها میتوان فهمید که چرا باید صدام در اقدامی عجیب، خودمختاری کردستان عراق را از روی جبر یا اختیار- در عمل بپذیرد با وجود آنکه او در ۸ سال تجاوز به ایران نشان داد، هیچ ابایی از قتلعام جمعی کردهای کشور خود نداشته است؛ همچنانکه در قتلعام شیعیان در انتفاضه شعبانیه چنین بود. شاید همین تفاوت به خوبی نشان میدهد که دست او برای قتلعام شیعیان باز گذاشته شد زیرا آنچه این گروه در آن زمان میخواستند شکل دهند، با نقشههای کلان آن نیروی پرتلاش و توطئهگر جهانی، همخوانی نداشت در حالی که ماجرا برای منطقه کردستان عراق کاملا فرق میکرد.
در چارچوپ چنین تصویر کلانی میتوان تقریبا هر اقدام هماهنگ میان نیروهای مخلّ منافع جمعیِ امت اسلامی - در درون هر واحد سیاسی- را با کانون توطئهگر جهانی، به راحتی ردیابی نمود. همچنین بر این اساس به خوبی میتوان دریافت که وقایع رخ داده در این محیط جغرافیایی پر تنش، به نفع چه کسی و به سوی چه سرانجامی در حال طی مسیر است.
و از همین روست که مسائلی از قبیل کاهش نرخ فرزندآوری برای کشوری مانند ایران، دیگر صرفا یک مشکل جمعیتیِ ساده تلقی نمیگردد بلکه حقیقتا یک بحران امنیتی- ژئوپلتیکیِ بسیار محتمل در آیندهای نه چندان دور خواهد بود. بدون آنکه نیازمند توضیحات بیشتری در مورد تفاوت این نرخ در میان گروههای مذهبی موجود در ایران باشیم، به وضوح قابل پیشبینی است که ما در حال حرکت به سمت از دست دادن یکی از مؤلفههای حفظ اقتدار ملی یعنی غلبه جمعیتی مذهب حقه اثنیعشری هستیم.
اینجاست که میبینیم آنچه برای ایران اندیشیدهاند، ایجاد بستری برای نزاعهای مستمر در آینده است زیرا به برکت اهل بیت(ع) این کشور در طول قرنهای اخیر، واجد یک ثبات مطلوب از حیث وحدت مذهبی علیرغم پراکندگی نژادی و زبانی بوده است. بنابراین طبیعی است که کانون توطئهگر جهانی - فارغ از دشمنی عمیقی که با جریان ناب شیعی و اسلامی در طول تاریخ داشته است- حساسیت ویژهای برای انهدام ظرفیت متمرکز و پتانسیل قابل توجهی دارد که در ایران به یک واحد سیاسیِ دینی تبدیل شده است.
جدیت یک شبکه داخلی، در به سرانجام رساندن یک انهدامِ جمعیتی و مقاومت در برابر تمامی حرکتهای اصلاحی در این زمینه، خود نشان میدهد که شبکه نفوذ تا چه حد آن را برای پیشبرد اهداف خود مهم میداند؛ زیرا آنها در حال انجام بنیادیترین و مؤثرترین کاری هستند که میتواند باعث شود برای قرنهای متوالی، جغرافیای کنونی ایران دیگر واجد یک وحدت دینی، سیاسی و ملی نباشد. بنابراین طبیعی است که تمامی تلاشهای خود را بر حفظ روند حسابشده و ویرانگرِ جمیعتی به کار گیرند.
تلاشهای صورت گرفته در قرون اخیر برای تجزیه هم ایران و هم عثمانی به خوبی نشان میدهد که چگونه این دولت-ملتهای مصنوعی و بیدوام کنار یکدیگر ایجاد شدند تا هیچگاه یک قدرت مرکزی بر پهنه وسیعی از یک جغرافیا، واجد اقتدار قابل ملاحظه نباشد. و در نتیجه هیچ طرفی در این منطقه، دارای نیروی کافی برای معارضه با واحدی خاص و عجیب که قرار است در میانه دو رود نیل تا فرات(و حتی احتمالا فراتر از این دو) تشکیل شود، نداشته باشد.
@rozaneebefarda
[صفحه ۴ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
ادامه: گریزی به زیربنای بحرانهای منطقه ما
واگرایی خاصی که اکنون در این نوشتار آن را بررسی میکنیم، مربوط به پیدایش واحدهای سیاسی ویژهای است که عمدتا از دل منازعات آزاردهنده و خونین سربرمیآورند و میراث آن منطقهای تضعیف شده و رنجکشیده میباشد؛ واحدهایی سیاسی که برآمده از تفکر دولت-ملت بوده و بسیار شبیه به لقمههای کوچک و کمدردسر هستند.
عراق نیز، مانند جامعه متشتت لبنان، از این ناهمگونی جمعیتی رنج میبرد. سه گروه متفرق عرب شیعی، عرب سنی و کرد، طیف غالب جمعیتی این کشور را شکل دادهاند. آن هم اجتماعی که به صورت تصنعی و با خطکشیهای اعتباریِ طرف ثالث به وجود آمده است. این کشور، همچون بیشتر کشورهای منطقه به گونهای مرزبندی شده تا همواره درگیر نزاع میان گروهها بوده و پیوندهای خونی و مذهبی مهمی با کشورهای همجوار داشته باشد. برای مثال، عربهای شیعه عراق با عربهای اهواز، کویت و احساء و قطیف، به لحاظ جغرافیایی، نژادی و مذهبی بسیار به یکدیگر نزدیک هستند اما عملا در چهار کشور متفاوت ایران، کویت، عراق و عربستان قرار دارند.
وضعیت عربهای سنی نیز در مجاورت با سوریه، اردن و عربستان سعودی تقریبا واجد همین خصوصیتها میباشد. کردها نیز واجد مؤلفههای نزدیکی جغرافیایی و نژادی در چهار واحد سیاسیِ مجزا به نامهای ایران، عراق، سوریه و ترکیه هستند.
با ملاحظه این واقعیتها میتوان فهمید که چرا باید صدام در اقدامی عجیب، خودمختاری کردستان عراق را از روی جبر یا اختیار- در عمل بپذیرد با وجود آنکه او در ۸ سال تجاوز به ایران نشان داد، هیچ ابایی از قتلعام جمعی کردهای کشور خود نداشته است؛ همچنانکه در قتلعام شیعیان در انتفاضه شعبانیه چنین بود. شاید همین تفاوت به خوبی نشان میدهد که دست او برای قتلعام شیعیان باز گذاشته شد زیرا آنچه این گروه در آن زمان میخواستند شکل دهند، با نقشههای کلان آن نیروی پرتلاش و توطئهگر جهانی، همخوانی نداشت در حالی که ماجرا برای منطقه کردستان عراق کاملا فرق میکرد.
در چارچوپ چنین تصویر کلانی میتوان تقریبا هر اقدام هماهنگ میان نیروهای مخلّ منافع جمعیِ امت اسلامی - در درون هر واحد سیاسی- را با کانون توطئهگر جهانی، به راحتی ردیابی نمود. همچنین بر این اساس به خوبی میتوان دریافت که وقایع رخ داده در این محیط جغرافیایی پر تنش، به نفع چه کسی و به سوی چه سرانجامی در حال طی مسیر است.
و از همین روست که مسائلی از قبیل کاهش نرخ فرزندآوری برای کشوری مانند ایران، دیگر صرفا یک مشکل جمعیتیِ ساده تلقی نمیگردد بلکه حقیقتا یک بحران امنیتی- ژئوپلتیکیِ بسیار محتمل در آیندهای نه چندان دور خواهد بود. بدون آنکه نیازمند توضیحات بیشتری در مورد تفاوت این نرخ در میان گروههای مذهبی موجود در ایران باشیم، به وضوح قابل پیشبینی است که ما در حال حرکت به سمت از دست دادن یکی از مؤلفههای حفظ اقتدار ملی یعنی غلبه جمعیتی مذهب حقه اثنیعشری هستیم.
اینجاست که میبینیم آنچه برای ایران اندیشیدهاند، ایجاد بستری برای نزاعهای مستمر در آینده است زیرا به برکت اهل بیت(ع) این کشور در طول قرنهای اخیر، واجد یک ثبات مطلوب از حیث وحدت مذهبی علیرغم پراکندگی نژادی و زبانی بوده است. بنابراین طبیعی است که کانون توطئهگر جهانی - فارغ از دشمنی عمیقی که با جریان ناب شیعی و اسلامی در طول تاریخ داشته است- حساسیت ویژهای برای انهدام ظرفیت متمرکز و پتانسیل قابل توجهی دارد که در ایران به یک واحد سیاسیِ دینی تبدیل شده است.
جدیت یک شبکه داخلی، در به سرانجام رساندن یک انهدامِ جمعیتی و مقاومت در برابر تمامی حرکتهای اصلاحی در این زمینه، خود نشان میدهد که شبکه نفوذ تا چه حد آن را برای پیشبرد اهداف خود مهم میداند؛ زیرا آنها در حال انجام بنیادیترین و مؤثرترین کاری هستند که میتواند باعث شود برای قرنهای متوالی، جغرافیای کنونی ایران دیگر واجد یک وحدت دینی، سیاسی و ملی نباشد. بنابراین طبیعی است که تمامی تلاشهای خود را بر حفظ روند حسابشده و ویرانگرِ جمیعتی به کار گیرند.
تلاشهای صورت گرفته در قرون اخیر برای تجزیه هم ایران و هم عثمانی به خوبی نشان میدهد که چگونه این دولت-ملتهای مصنوعی و بیدوام کنار یکدیگر ایجاد شدند تا هیچگاه یک قدرت مرکزی بر پهنه وسیعی از یک جغرافیا، واجد اقتدار قابل ملاحظه نباشد. و در نتیجه هیچ طرفی در این منطقه، دارای نیروی کافی برای معارضه با واحدی خاص و عجیب که قرار است در میانه دو رود نیل تا فرات(و حتی احتمالا فراتر از این دو) تشکیل شود، نداشته باشد.
@rozaneebefarda
فتنه کور لبنان؛ #نفوذ، آشوب، ویرانی، سلطه
[صفحه ۵ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
صد البته تا زمانی که این فرایند ویرانگر به مرحله کامل خود برسد، ایجاد بحرانها بر اساس گسلهای برجای مانده از قبل همواره در دستور کار آنهاست. همچنانکه میبینیم به طور خاص در کشور ایران، هیچگاه ارادهای بر حل مشکلات اقتصادی به صورت ساختاری آن طور که باید به ثمر نمینشیند بلکه ساختارهای فاسد و بحرانآفرینی مانند بانکهای خصوصی بر عمق گسلهای قبلی هم میافزایند؛ با وجود آنکه موج به راه افتاده از انقلاب اسلامی در توجه به مستضعفین، موجب شد تا فعالیتهای قابل توجهی در کاهش فقر در جامعه انجام شود به همین دلیل میزان بهرهمندی اقتصادیِ اقشار مختلف نسبت به پیش از انقلاب، حقیقتا تفاوت غیر قابل انکاری دارد. همینجاست که میتوان اصرار بیمنطق بسیاری از مسئولین غربگرا و مشاورین عموما لیبرالشان را در امتناع از عمل طبق سیاستهای اقتصاد مقاومتی به خوبی ریشهیابی کرد.
بنابراین میتوان دید که چگونه نفوذ، یک گسل جدید را ایجاد میکند، یا آنچه هست را عمق میبخشد یا حداقل به ادامه آن کمک کرده و جلوی فعالیتهای مصلحانه را میگیرد.
بازگشت به موضوع اولیه
در موضوع خاص و مورد نظر ما یعنی لبنان پیچیدگیهای خاصی وجود دارد اما به صورت واضح همه میدانیم بحرانهای فراوانی در طول سالیان متمادی بر چهره زیبای عروس خاورمیانه چنگ زده و میزند. بیروت پس از فتح خونین بیتالمقدس توسط جلادان صهیونیستی در سایه حماقت و خیانت دول اسلامی آن روز (و همینک بیشتر از قبل!)، به عنوان دومین پایتخت عربی و اسلامی در آستانه سقوط قرار داشت. این شهر زیبا صرفا با مقاومت گروههای عمدتا شیعی، از فروپاشی و تصرف نجات یافته است.
به همین دلیل اساسا برای یک لبنانیِ وطن دوست - و نه صرفا شیعه یا مسلمان- منطقی نخواهد بود نیرویی را از کار بیاندازد که تقریبا تنها عامل مؤثر بازدارنده در برابر تهاجمهای یک حیوان وحشیِ به تمام معنا، به نام رژیم صهیونیستی است. اینجاست که درد مشترک تقریبا تمامی کشورهای به استضعاف کشیده شده در قرون اخیر مجددا خود را بروز میدهد؛ یعنی وجود نیروهایی در میان ما که عامل اساسی تحمیل هزینههای گزاف بر ما هستند.
در این زمینه میتوان نمونههایی شبیه به خاندان حریری در لبنان را دید؛ سعد حریری و پیش از او پدرش رفیق حریری، ارتباطات وثیقی با عربستان و فرانسه دارند. فعالیتهای تجاری و اقتصادی این خاندان، که فعلا برای ما مشخص نیست سرمایه آن از کجا تامین شده و دقیقا چگونه با برنامههای بازسازی بیروت ارتباط یافته، تا حد زیادی با عربستان سعودی گره خورده است.
اساسا سعد حریری، خود در آن کشور به دنیا آمده و تابعیت سعودی و فرانسوی نیز دارد. همچنین تا پیش از ترور پدرش به رتق و فتق امور اقتصادی خاندانش در عربستان میپرداخت. علاوه بر روابط راهبردی این خاندان با عربستان، وی مفتخر به دریافت نشان لژیون دونر فرانسوی نیز هست! و همین نشان میدهد از نظر فرانسویها چه مهره ارزشمندی است.
سعد و پدرش رفیق حریری، همواره در حکومت لبنان صاحب کرسی و نفوذ گسترده بودند. پدرش طی دو بار حضور به عنوان نخستوزیر،رهبری ۵ کابینه را برعهده داشت و با توجه به دو بار حضور پسرش سعدالدین حریری در مقام نخستوزیری، (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ و ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰) نشان دادهاند تا چه حد در ردههای بالای حکومتی لبنان نفوذ و ورود داشته و تا چه میزان، نام آنها با ناآرامیها و ناپایداریهای سیاسی لبنان گره خورده است.
سعد حریری پس از آنکه به خوبی لبنان را به ورطه اعتراضهای اقتصادی برد، در اقدامی انتحاری (برای آینده لبنان و نه شخص خود) استعفا کرد تا خلأ دولت مرکزی، کشور لبنان را در کام خود بگیرد؛ شبیه به آنچه در عراق به وجود آمد و درست شبیه به آنچه نزدیک بود با استیضاح یا استعفای دولت کنونی در ایران- در شبیخون بنزینی- به بار آید.
همچنین پس از آنکه حسان دیاب مدت کمی عهدهدار دولت بود، آن را به باد انتقاد گرفت در حالی که بحرانی همانند کرونا بر مشکلات پیشین لبنان افزوده شده بود. پس از حادثه دهشتناک بندر بیروت، برادرش بهاءالدین حریری انگشت اتهام را ظالمانه به سوی حزبالله نشانه رفت و همگام با جنگ روانی رسانههای مخالف مقاومت، به بحران اجتماعی موجود در لبنان دامن زد.
@rozaneebefarda
[صفحه ۵ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
صد البته تا زمانی که این فرایند ویرانگر به مرحله کامل خود برسد، ایجاد بحرانها بر اساس گسلهای برجای مانده از قبل همواره در دستور کار آنهاست. همچنانکه میبینیم به طور خاص در کشور ایران، هیچگاه ارادهای بر حل مشکلات اقتصادی به صورت ساختاری آن طور که باید به ثمر نمینشیند بلکه ساختارهای فاسد و بحرانآفرینی مانند بانکهای خصوصی بر عمق گسلهای قبلی هم میافزایند؛ با وجود آنکه موج به راه افتاده از انقلاب اسلامی در توجه به مستضعفین، موجب شد تا فعالیتهای قابل توجهی در کاهش فقر در جامعه انجام شود به همین دلیل میزان بهرهمندی اقتصادیِ اقشار مختلف نسبت به پیش از انقلاب، حقیقتا تفاوت غیر قابل انکاری دارد. همینجاست که میتوان اصرار بیمنطق بسیاری از مسئولین غربگرا و مشاورین عموما لیبرالشان را در امتناع از عمل طبق سیاستهای اقتصاد مقاومتی به خوبی ریشهیابی کرد.
بنابراین میتوان دید که چگونه نفوذ، یک گسل جدید را ایجاد میکند، یا آنچه هست را عمق میبخشد یا حداقل به ادامه آن کمک کرده و جلوی فعالیتهای مصلحانه را میگیرد.
بازگشت به موضوع اولیه
در موضوع خاص و مورد نظر ما یعنی لبنان پیچیدگیهای خاصی وجود دارد اما به صورت واضح همه میدانیم بحرانهای فراوانی در طول سالیان متمادی بر چهره زیبای عروس خاورمیانه چنگ زده و میزند. بیروت پس از فتح خونین بیتالمقدس توسط جلادان صهیونیستی در سایه حماقت و خیانت دول اسلامی آن روز (و همینک بیشتر از قبل!)، به عنوان دومین پایتخت عربی و اسلامی در آستانه سقوط قرار داشت. این شهر زیبا صرفا با مقاومت گروههای عمدتا شیعی، از فروپاشی و تصرف نجات یافته است.
به همین دلیل اساسا برای یک لبنانیِ وطن دوست - و نه صرفا شیعه یا مسلمان- منطقی نخواهد بود نیرویی را از کار بیاندازد که تقریبا تنها عامل مؤثر بازدارنده در برابر تهاجمهای یک حیوان وحشیِ به تمام معنا، به نام رژیم صهیونیستی است. اینجاست که درد مشترک تقریبا تمامی کشورهای به استضعاف کشیده شده در قرون اخیر مجددا خود را بروز میدهد؛ یعنی وجود نیروهایی در میان ما که عامل اساسی تحمیل هزینههای گزاف بر ما هستند.
در این زمینه میتوان نمونههایی شبیه به خاندان حریری در لبنان را دید؛ سعد حریری و پیش از او پدرش رفیق حریری، ارتباطات وثیقی با عربستان و فرانسه دارند. فعالیتهای تجاری و اقتصادی این خاندان، که فعلا برای ما مشخص نیست سرمایه آن از کجا تامین شده و دقیقا چگونه با برنامههای بازسازی بیروت ارتباط یافته، تا حد زیادی با عربستان سعودی گره خورده است.
اساسا سعد حریری، خود در آن کشور به دنیا آمده و تابعیت سعودی و فرانسوی نیز دارد. همچنین تا پیش از ترور پدرش به رتق و فتق امور اقتصادی خاندانش در عربستان میپرداخت. علاوه بر روابط راهبردی این خاندان با عربستان، وی مفتخر به دریافت نشان لژیون دونر فرانسوی نیز هست! و همین نشان میدهد از نظر فرانسویها چه مهره ارزشمندی است.
سعد و پدرش رفیق حریری، همواره در حکومت لبنان صاحب کرسی و نفوذ گسترده بودند. پدرش طی دو بار حضور به عنوان نخستوزیر،رهبری ۵ کابینه را برعهده داشت و با توجه به دو بار حضور پسرش سعدالدین حریری در مقام نخستوزیری، (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ و ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰) نشان دادهاند تا چه حد در ردههای بالای حکومتی لبنان نفوذ و ورود داشته و تا چه میزان، نام آنها با ناآرامیها و ناپایداریهای سیاسی لبنان گره خورده است.
سعد حریری پس از آنکه به خوبی لبنان را به ورطه اعتراضهای اقتصادی برد، در اقدامی انتحاری (برای آینده لبنان و نه شخص خود) استعفا کرد تا خلأ دولت مرکزی، کشور لبنان را در کام خود بگیرد؛ شبیه به آنچه در عراق به وجود آمد و درست شبیه به آنچه نزدیک بود با استیضاح یا استعفای دولت کنونی در ایران- در شبیخون بنزینی- به بار آید.
همچنین پس از آنکه حسان دیاب مدت کمی عهدهدار دولت بود، آن را به باد انتقاد گرفت در حالی که بحرانی همانند کرونا بر مشکلات پیشین لبنان افزوده شده بود. پس از حادثه دهشتناک بندر بیروت، برادرش بهاءالدین حریری انگشت اتهام را ظالمانه به سوی حزبالله نشانه رفت و همگام با جنگ روانی رسانههای مخالف مقاومت، به بحران اجتماعی موجود در لبنان دامن زد.
@rozaneebefarda
فتنه کور لبنان؛ #نفوذ، آشوب، ویرانی، سلطه
[صفحه ۶ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
نباید هیچ وقت فراموش کرد که چگونه امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، فاتحانه در ویرانههای بیروت قدم زد و برای تغییر در ساختار سیاسی لبنان رجزخوانی کرد. آنچه مکرون گفت، حقیقتا با این برداشت جور در نمیآید که فرانسه همچون یک ماهیگیرِ پستفطرت، صرفا خواسته باشد از آب گلآلود لبنان برای خود چیزی به دست آورد بلکه نقش آنها خبیثانهتر و نفرتانگیزتر از این حرفهاست. آنچه مکرون در تحقیر و تهدید مقامات لبنانی در دیدارها و یا گردش تفریحگونهاش داشت بیشتر شبیه به تلاش برای سرعت دادن به فرآیندی است که از قبل برنامهریزی شده است.
همچنانکه سعد حریری در روز پس از حادثه انفجار بیروت، دولت حسان دیاب را مسئول این انفجار معرفی کرد در حالی دولت حسان دیاب تنها نزدیک به ۸ ماه وارث اوضاعی به شدت ملتهب در سایه کرونا و آمیخته با افسارگسیختگیهای اقتصادی دولت پیشین بود. و خندهدارتر اینکه دولت پیشین به سرپرستی سعد حریری به مدت تقریبا چهار سال از ۶ سالِ انباشت مخازن نیترات آمونیوم، مسئول رسمی اداره بندر بوده است.
پس از این نیز وزرای عموما متمایل به جریان سعد حریری از دولت کنارهگیری کرده و آن را با بحران مواجه ساختند و در نهایت حسان دیاب نیز استعفا کرد و باعث عمیقتر شدن بحران و باز هم ناپایداری سیاسی شد. حریری و جریانات متمایل به او، به صورت رسمی خواهان تحقیقات بینالمللی در مورد انفجار هستند و این دقیقا همان خط داستانیِ ماجرای ترور پدرش رفیق حریری است.
همان سناریویی که ابتدا سوریه و حزبالله به عنوان مسئولین قتل پدرش معرفی شدند در حالی که بعدا شخص وی، اتهام به سوریه در این مورد را سیاسی و نادرست خواند. بگذریم که بعدها این مهره فرانسوی، در معظم سالهای بحران سوریه یکی از عوامل مهم تامین امکانات برای تروریستهای درگیر در آن بود و با این کار هم در خونهای فراوانی شریک شد و هم امنیت داخلی کشور خودش را به خطر انداخت.
طرح انتقال مرجعیت رسیدگی به تحقیقات از لبنان به خارج، همچنانکه در ماجرای ترور رفیق حریری و وارد ساختن اتهامات بیاساس و همیشگی به حزبالله نمود کرد، صرفا برای خلع سلاح مقاومت یا حداقل محدود ساختن آن صورت میگیرد. جالب اینجاست که قرار بود نتایج تحقیقات طولانی مدت دادگاه بینالمللی در مورد عوامل ترور رفیقحریری در همان روزهای پس از انفجار بیروت به اطلاع عموم برسد و جالبتر اینکه اعلام نتیجه نیز به تاخیر افتاد! گویا حادث مشکوک قبلی به اندازه کافی به اهداف مدنظر نرسید و نیازمند پشیتبانی توسط یک حادث مشکوک و صد البته با ابعادی وحشتناکتر از قبل بود.
کما اینکه امروز مشاهده کردیم دادگاه بینالمللی اعلام کرد دولت سوریه و رهبر حزبالله هیچ دخالتی در این ترور نداشتهاند. اما آیا سعد حریری نمیخواهد توضیح دهد چه شد که او بر روی خون پدرش در لبنان، مراسم رقصِ خلع سلاح مقاومت را به خوبی اجرا کرد؟! و آیا اساسا برای او مهم نیست که پدرش را چه کسی به قتل رسانده است؟! گویا دیگر نه برای او نه بدنه اجتماعی همراه با او، این سوالات مهم نیست و شاید هیچگاه مهم نبوده است!
گویا آنچه برای آنها مهم است، موج سواری بر روی بحرانی دیگر در لبنان میباشد که شباهتهای حیرتانگیزی به ماجرای ترور پدرش در سال ۲۰۰۵ دارد. به عبارت دیگر، درست در زمانی که بحران قبلی، به صورت رسمی نمیتوانست ادامه یابد، بحرانی دیگر خلق شد تا علیه حزبالله به کار آید. و این یعنی ادامه خباثت همیشگی نفوذیهای لبنان برای از امتناع از خاموشی موتور تولید بحران در این کشور.
در حالی که از طرف دیگر میبینیم این حزبالله و جریانهای نزدیک به آن بوده و هستند که همواره اقداماتی مفید در حفظ ثبات و امنیت لبنان داشته، از خاک و سیادت کشور خود دفاع کرده و منافع آن را تامین کردهاند. نیروهایی که همواره تلاش کردهاند تا تنش داخلی علیرغم خوشرقصیهای مکرر امثال حریری و بدنه اجتماعی وفادار به او، کشور لبنان را غرق نکند. نمونه اخیر آن ممانعتی بود که حزبالله برای هواداران خشمگین خود ایجاد کرد تا به مکان برگزاری تجمعهای هتاکانه دوستان سعد حریری و غیره وارد نشوند؛ علیرغم آنکه این افراد با گستاخی تمام، ماکت سید حسن نصرالله را در کنار نتانیاهو به دار آویخته بودند.
@rozaneebefarda
[صفحه ۶ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
نباید هیچ وقت فراموش کرد که چگونه امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، فاتحانه در ویرانههای بیروت قدم زد و برای تغییر در ساختار سیاسی لبنان رجزخوانی کرد. آنچه مکرون گفت، حقیقتا با این برداشت جور در نمیآید که فرانسه همچون یک ماهیگیرِ پستفطرت، صرفا خواسته باشد از آب گلآلود لبنان برای خود چیزی به دست آورد بلکه نقش آنها خبیثانهتر و نفرتانگیزتر از این حرفهاست. آنچه مکرون در تحقیر و تهدید مقامات لبنانی در دیدارها و یا گردش تفریحگونهاش داشت بیشتر شبیه به تلاش برای سرعت دادن به فرآیندی است که از قبل برنامهریزی شده است.
همچنانکه سعد حریری در روز پس از حادثه انفجار بیروت، دولت حسان دیاب را مسئول این انفجار معرفی کرد در حالی دولت حسان دیاب تنها نزدیک به ۸ ماه وارث اوضاعی به شدت ملتهب در سایه کرونا و آمیخته با افسارگسیختگیهای اقتصادی دولت پیشین بود. و خندهدارتر اینکه دولت پیشین به سرپرستی سعد حریری به مدت تقریبا چهار سال از ۶ سالِ انباشت مخازن نیترات آمونیوم، مسئول رسمی اداره بندر بوده است.
پس از این نیز وزرای عموما متمایل به جریان سعد حریری از دولت کنارهگیری کرده و آن را با بحران مواجه ساختند و در نهایت حسان دیاب نیز استعفا کرد و باعث عمیقتر شدن بحران و باز هم ناپایداری سیاسی شد. حریری و جریانات متمایل به او، به صورت رسمی خواهان تحقیقات بینالمللی در مورد انفجار هستند و این دقیقا همان خط داستانیِ ماجرای ترور پدرش رفیق حریری است.
همان سناریویی که ابتدا سوریه و حزبالله به عنوان مسئولین قتل پدرش معرفی شدند در حالی که بعدا شخص وی، اتهام به سوریه در این مورد را سیاسی و نادرست خواند. بگذریم که بعدها این مهره فرانسوی، در معظم سالهای بحران سوریه یکی از عوامل مهم تامین امکانات برای تروریستهای درگیر در آن بود و با این کار هم در خونهای فراوانی شریک شد و هم امنیت داخلی کشور خودش را به خطر انداخت.
طرح انتقال مرجعیت رسیدگی به تحقیقات از لبنان به خارج، همچنانکه در ماجرای ترور رفیق حریری و وارد ساختن اتهامات بیاساس و همیشگی به حزبالله نمود کرد، صرفا برای خلع سلاح مقاومت یا حداقل محدود ساختن آن صورت میگیرد. جالب اینجاست که قرار بود نتایج تحقیقات طولانی مدت دادگاه بینالمللی در مورد عوامل ترور رفیقحریری در همان روزهای پس از انفجار بیروت به اطلاع عموم برسد و جالبتر اینکه اعلام نتیجه نیز به تاخیر افتاد! گویا حادث مشکوک قبلی به اندازه کافی به اهداف مدنظر نرسید و نیازمند پشیتبانی توسط یک حادث مشکوک و صد البته با ابعادی وحشتناکتر از قبل بود.
کما اینکه امروز مشاهده کردیم دادگاه بینالمللی اعلام کرد دولت سوریه و رهبر حزبالله هیچ دخالتی در این ترور نداشتهاند. اما آیا سعد حریری نمیخواهد توضیح دهد چه شد که او بر روی خون پدرش در لبنان، مراسم رقصِ خلع سلاح مقاومت را به خوبی اجرا کرد؟! و آیا اساسا برای او مهم نیست که پدرش را چه کسی به قتل رسانده است؟! گویا دیگر نه برای او نه بدنه اجتماعی همراه با او، این سوالات مهم نیست و شاید هیچگاه مهم نبوده است!
گویا آنچه برای آنها مهم است، موج سواری بر روی بحرانی دیگر در لبنان میباشد که شباهتهای حیرتانگیزی به ماجرای ترور پدرش در سال ۲۰۰۵ دارد. به عبارت دیگر، درست در زمانی که بحران قبلی، به صورت رسمی نمیتوانست ادامه یابد، بحرانی دیگر خلق شد تا علیه حزبالله به کار آید. و این یعنی ادامه خباثت همیشگی نفوذیهای لبنان برای از امتناع از خاموشی موتور تولید بحران در این کشور.
در حالی که از طرف دیگر میبینیم این حزبالله و جریانهای نزدیک به آن بوده و هستند که همواره اقداماتی مفید در حفظ ثبات و امنیت لبنان داشته، از خاک و سیادت کشور خود دفاع کرده و منافع آن را تامین کردهاند. نیروهایی که همواره تلاش کردهاند تا تنش داخلی علیرغم خوشرقصیهای مکرر امثال حریری و بدنه اجتماعی وفادار به او، کشور لبنان را غرق نکند. نمونه اخیر آن ممانعتی بود که حزبالله برای هواداران خشمگین خود ایجاد کرد تا به مکان برگزاری تجمعهای هتاکانه دوستان سعد حریری و غیره وارد نشوند؛ علیرغم آنکه این افراد با گستاخی تمام، ماکت سید حسن نصرالله را در کنار نتانیاهو به دار آویخته بودند.
@rozaneebefarda
فتنه کور لبنان؛ #نفوذ، آشوب، ویرانی، سلطه
[صفحه ۷ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
هشدار
آنچه در لبنان میگذرد، مینیاتوری تاسفبرانگیز از چگونگیِ غلتیدن یک کشور در بحرانهای غیر عادی توسط نیروهای خائن درونی است؛ این، نمونه کوچکی است از ظرفیت تخریبی عناصر نفوذی که دقیقا در حال خراب کردن تنها مانع کارآمد در مقابل تجاوز خارجی هستند؛ عناصری که خود هم میدانند تاریخ مصرف دارند و حتی اگر به مصلحت کانون توطئهگر جهانی باشد، همانها را برای رسیدن به مقاصدشان به عنوان طعمه، قربانی میکند؛ دقیقا همان کاری که با پدر سعد حریری انجام دادند و تقریبا مشابه همان مهماننوازی دلچسبی که دوستان سعودیاش با شخص او و احتمالا خانوادهاش در عربستان کردهاند.
آنچه در لبنان، سوریه، عراق، لیبی، افغانستان و ... میگذرد، دورنمایی از آن چیزی است که ممکن است در آیندهای نه چندان بعید بر سر ما هم بیاید البته اگر شبکه نفوذ نجاتیافته از توفان انقلاب اسلامی را در هم نشکنیم! شبکهای که تمام تلاشش را میکند تا گسلهای غیرقابل ترمیم بسازد یا آنکه گسلهای پیشین را عمق بخشیده و زخمها از خونریزی نایستند. شبکهای که سعی میکند در تمامی دولتها و نهادها نفوذ یابد ولو آنکه نقش فعال و اجرایی هم نیابد بلکه در مقام مشاورههای بعضا غیر رسمی، روندهای ناسالم گذشته را استمرار دهد و خلاصه آنکه قطار جمهوری اسلامی بر ریل حقیقی خود یعنی انقلاب اسلامی قرار نگیرد.
این تصور به اشتباه در ذهن بسیاری از آنانی که در دام روشنفکری لبیرالی غلطیدهاند وجود دارد که در صورت عمل طبق توصیههای لیبرالهای موجود در ایران، ما حداقل در مورد رفاه اقتصادی شبیه به کشورهایی همچون امریکا و یا متحدان اروپاییاش خواهیم شد در حالی که فارغ از بحرانهای اجتماعی و اقتصادی موجود در این کشورها، اساسا آنچه نوچههای لیبرالیسم جهانی قرار است بر سر ما بیاورند، به هیچ وجه حتی شبیه به آنچه در این کشورها از لحاظ مزیتهای مثلا رفاهی گفته میشود نیست. این را حداقل از تجربه ۷ ساله دولت کنونی باید فهمید.
مجال دادن به تنفسِ شبکه درهمتنیده نفوذ در ایران (و حتی در سایر کشورهای امت اسلامی) باعث میشود نتوانیم به خوبی از مستضعفینی حمایت کنیم که در جبهههای مقدم مبارزه با کانون توطئهگر جهانی هستند. در نتیجه نمیتوانیم از منافع مشروع خود حتی در داخل کشور دفاع کنیم؛ بلکه بالاتر و عمیقتر از تمام آنچه گفتیم، نخواهیم توانست به وظایف تاریخی خود در قبال مولای غایب از نظر(عج) عمل کنیم.
🔹 فرهیختگان را به روزنه دعوت فرمائید:👇
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
[صفحه ۷ از ۷]
💥 اختصاصی_روزنه/#ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
هشدار
آنچه در لبنان میگذرد، مینیاتوری تاسفبرانگیز از چگونگیِ غلتیدن یک کشور در بحرانهای غیر عادی توسط نیروهای خائن درونی است؛ این، نمونه کوچکی است از ظرفیت تخریبی عناصر نفوذی که دقیقا در حال خراب کردن تنها مانع کارآمد در مقابل تجاوز خارجی هستند؛ عناصری که خود هم میدانند تاریخ مصرف دارند و حتی اگر به مصلحت کانون توطئهگر جهانی باشد، همانها را برای رسیدن به مقاصدشان به عنوان طعمه، قربانی میکند؛ دقیقا همان کاری که با پدر سعد حریری انجام دادند و تقریبا مشابه همان مهماننوازی دلچسبی که دوستان سعودیاش با شخص او و احتمالا خانوادهاش در عربستان کردهاند.
آنچه در لبنان، سوریه، عراق، لیبی، افغانستان و ... میگذرد، دورنمایی از آن چیزی است که ممکن است در آیندهای نه چندان بعید بر سر ما هم بیاید البته اگر شبکه نفوذ نجاتیافته از توفان انقلاب اسلامی را در هم نشکنیم! شبکهای که تمام تلاشش را میکند تا گسلهای غیرقابل ترمیم بسازد یا آنکه گسلهای پیشین را عمق بخشیده و زخمها از خونریزی نایستند. شبکهای که سعی میکند در تمامی دولتها و نهادها نفوذ یابد ولو آنکه نقش فعال و اجرایی هم نیابد بلکه در مقام مشاورههای بعضا غیر رسمی، روندهای ناسالم گذشته را استمرار دهد و خلاصه آنکه قطار جمهوری اسلامی بر ریل حقیقی خود یعنی انقلاب اسلامی قرار نگیرد.
این تصور به اشتباه در ذهن بسیاری از آنانی که در دام روشنفکری لبیرالی غلطیدهاند وجود دارد که در صورت عمل طبق توصیههای لیبرالهای موجود در ایران، ما حداقل در مورد رفاه اقتصادی شبیه به کشورهایی همچون امریکا و یا متحدان اروپاییاش خواهیم شد در حالی که فارغ از بحرانهای اجتماعی و اقتصادی موجود در این کشورها، اساسا آنچه نوچههای لیبرالیسم جهانی قرار است بر سر ما بیاورند، به هیچ وجه حتی شبیه به آنچه در این کشورها از لحاظ مزیتهای مثلا رفاهی گفته میشود نیست. این را حداقل از تجربه ۷ ساله دولت کنونی باید فهمید.
مجال دادن به تنفسِ شبکه درهمتنیده نفوذ در ایران (و حتی در سایر کشورهای امت اسلامی) باعث میشود نتوانیم به خوبی از مستضعفینی حمایت کنیم که در جبهههای مقدم مبارزه با کانون توطئهگر جهانی هستند. در نتیجه نمیتوانیم از منافع مشروع خود حتی در داخل کشور دفاع کنیم؛ بلکه بالاتر و عمیقتر از تمام آنچه گفتیم، نخواهیم توانست به وظایف تاریخی خود در قبال مولای غایب از نظر(عج) عمل کنیم.
🔹 فرهیختگان را به روزنه دعوت فرمائید:👇
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
Forwarded from روزنه
#محرم_و_انقلاب_اسلامی/(1)
[این سلسله یادداشتها تأملی است در بازکاوی پیوند و تناسب طرفینیِ «محرم سال 61هجری» و «انقلاب اسلامی سال 57شمسی». اسناد، متون ادبی و اشعار، متون تاریخی و خاطرات شفاهی، بنمایه این کوتاهنوشتارهای تاریخی است.]
پس از ماجرای حمله بیرحمانه رژیم شاه به مدرسه فیضیه قم، عملاً پهلوی ماهیت ضد دینی خود را در اقدامی بیسابقه نشان داد. امام(ره) درست در همین فضای خفقانبار، در آستانه محرم 1383(خرداد 42) دست به کار شد و در آستانه ماه محرم، شبکه سراسری روحانیت و هیئتهای عزاداری را برای «روشنگری دینی» بسیج کرد.
ساواک در تقابل با این حرکت، از مبلغین التزامنامهای گرفت که طی آن، مطالبشان «فقط جنبه مذهبی داشته باشد»، « از آیت الله خمینی و مدرسه فیضیه اسمی نبرند»، و علیه «لوایح ششگانه شاه» سخنی نگویند! و البته به همین اکتفا نکرد و در تاریخ 29 اردیبهشت 42، کمسیون ویژهای به فرمان معاون ساواک تشکیل شد و بر اساس آن قرار شد؛
· روحانیون طراز اول به منظور تفهیم موقعیت کشور و برحذر داشتن از هرگونه تحریک در مجالس عزاداری، نزد هیئت رئیسه ساواک احضار شوند.
· کارگردانان و بانیان مجالس روضه و دستجات عزداری به ساواک احضار شوند برای جلوگیری از تحرکات [سیاسی] و برای حفظ نظم کامل!
· تعداد تکایا بر حسب میزان تندروی(!!) و مخالفت احتمالی آنان تعیین و به صورت درجه 1و2و3 مشخص شوند.
· مأمورین نفوذی(از عوامل ساواک و مأمورین مخفی شهربانی) برای کسب اخبارِ به موقع، در مجالس روضه خوانی گمارده شوند!
امام در(28 اردیبهشت) در ضمن انتشار «رهنموننامهای» خطاب به گویندگان مذهبی و سران هیئتها، از آنان خواست که:
· در نوحههای سینهزنی مصیبتهای وارده بر اسلام و مراکز فقه و دیانت و انصار شریعت را یادآور شوید.
· خطر امروز بر اسلام، کمتر از خطر بنی امیه نیست!
· خطر اسرائیل و عمال آن را به مردم تذکر دهید.
روز تاسوعا، ساواک عدهای از منبریهای تهران را احضار کرد و رسما گفت که «اگر نمی خواهید حملات تبلیغاتی خود را علیه مقامات کشور متوقف سازید، اقلاً این سه موضوع» را مراعات کنید:
· علیه شخص اول مملکت سخنی نگویید!
· علیه اسرائیل نیز سخنی بر زبان نیاورید!
· مرتب به گوش مردم نخوانید که اسلام در خطر است! دیگر هرچه بگوئید آزادید.
امام در سخنرانی عصر عاشورای 42، در مدرسه فیضیه، جواب این سیاستگذاری-های رژیم را اینگونه داد:
«تمام گرفتاریهای ما در همین سه موضوع نهفته است. اگر از این سه موضوع بگذریم، دیگر اختلافی نداریم و باید دید که اگر ما نگوییم اسلام در معرض خطر است، آیا در معرض خطر نیست؟ اگر ما نگوییم شاه چنین و چنان است، آیا آنطور نیست؟ اگر ما نگوییم اسرائیل برای اسلام و مسلمین خطرناک است، آیا خطرناک نیست؟ و اصولا چه ارتباط و تناسبی بین شاه و اسرائیل است...».
(منبع: نهضت امام خمینی، ج1، صص 462-497)
پینوشت:
یک: یادتان که هست در روزگارِ به اصطلاح «توسعه سیاسی»، برخی زیارت عاشورا و هیأتها را منبع تولید خشونت بر می-شمردند!
دو: «سخنرانیها و روضههای غیرسیاسی» هنوز هم گوشه و کنار، پیدا میشوند. حتما پیام امام به گوششان نرسیده است.
سه: برخی به دنبال حذف شعار «مرگ بر آمریکا» هستند! در عین حال که جنایاتِ آمریکا پیش چشم همه روشن است و تنها یکی از سیئات آمریکاییها، حمایت همه جانبه از اسرائیل است. راستی، چه تناسبی بین آنها و آمریکا هست؟!
#اول_محرم_الحرام_۱۴۳۸
https://telegram.me/rozaneebefarda
[این سلسله یادداشتها تأملی است در بازکاوی پیوند و تناسب طرفینیِ «محرم سال 61هجری» و «انقلاب اسلامی سال 57شمسی». اسناد، متون ادبی و اشعار، متون تاریخی و خاطرات شفاهی، بنمایه این کوتاهنوشتارهای تاریخی است.]
پس از ماجرای حمله بیرحمانه رژیم شاه به مدرسه فیضیه قم، عملاً پهلوی ماهیت ضد دینی خود را در اقدامی بیسابقه نشان داد. امام(ره) درست در همین فضای خفقانبار، در آستانه محرم 1383(خرداد 42) دست به کار شد و در آستانه ماه محرم، شبکه سراسری روحانیت و هیئتهای عزاداری را برای «روشنگری دینی» بسیج کرد.
ساواک در تقابل با این حرکت، از مبلغین التزامنامهای گرفت که طی آن، مطالبشان «فقط جنبه مذهبی داشته باشد»، « از آیت الله خمینی و مدرسه فیضیه اسمی نبرند»، و علیه «لوایح ششگانه شاه» سخنی نگویند! و البته به همین اکتفا نکرد و در تاریخ 29 اردیبهشت 42، کمسیون ویژهای به فرمان معاون ساواک تشکیل شد و بر اساس آن قرار شد؛
· روحانیون طراز اول به منظور تفهیم موقعیت کشور و برحذر داشتن از هرگونه تحریک در مجالس عزاداری، نزد هیئت رئیسه ساواک احضار شوند.
· کارگردانان و بانیان مجالس روضه و دستجات عزداری به ساواک احضار شوند برای جلوگیری از تحرکات [سیاسی] و برای حفظ نظم کامل!
· تعداد تکایا بر حسب میزان تندروی(!!) و مخالفت احتمالی آنان تعیین و به صورت درجه 1و2و3 مشخص شوند.
· مأمورین نفوذی(از عوامل ساواک و مأمورین مخفی شهربانی) برای کسب اخبارِ به موقع، در مجالس روضه خوانی گمارده شوند!
امام در(28 اردیبهشت) در ضمن انتشار «رهنموننامهای» خطاب به گویندگان مذهبی و سران هیئتها، از آنان خواست که:
· در نوحههای سینهزنی مصیبتهای وارده بر اسلام و مراکز فقه و دیانت و انصار شریعت را یادآور شوید.
· خطر امروز بر اسلام، کمتر از خطر بنی امیه نیست!
· خطر اسرائیل و عمال آن را به مردم تذکر دهید.
روز تاسوعا، ساواک عدهای از منبریهای تهران را احضار کرد و رسما گفت که «اگر نمی خواهید حملات تبلیغاتی خود را علیه مقامات کشور متوقف سازید، اقلاً این سه موضوع» را مراعات کنید:
· علیه شخص اول مملکت سخنی نگویید!
· علیه اسرائیل نیز سخنی بر زبان نیاورید!
· مرتب به گوش مردم نخوانید که اسلام در خطر است! دیگر هرچه بگوئید آزادید.
امام در سخنرانی عصر عاشورای 42، در مدرسه فیضیه، جواب این سیاستگذاری-های رژیم را اینگونه داد:
«تمام گرفتاریهای ما در همین سه موضوع نهفته است. اگر از این سه موضوع بگذریم، دیگر اختلافی نداریم و باید دید که اگر ما نگوییم اسلام در معرض خطر است، آیا در معرض خطر نیست؟ اگر ما نگوییم شاه چنین و چنان است، آیا آنطور نیست؟ اگر ما نگوییم اسرائیل برای اسلام و مسلمین خطرناک است، آیا خطرناک نیست؟ و اصولا چه ارتباط و تناسبی بین شاه و اسرائیل است...».
(منبع: نهضت امام خمینی، ج1، صص 462-497)
پینوشت:
یک: یادتان که هست در روزگارِ به اصطلاح «توسعه سیاسی»، برخی زیارت عاشورا و هیأتها را منبع تولید خشونت بر می-شمردند!
دو: «سخنرانیها و روضههای غیرسیاسی» هنوز هم گوشه و کنار، پیدا میشوند. حتما پیام امام به گوششان نرسیده است.
سه: برخی به دنبال حذف شعار «مرگ بر آمریکا» هستند! در عین حال که جنایاتِ آمریکا پیش چشم همه روشن است و تنها یکی از سیئات آمریکاییها، حمایت همه جانبه از اسرائیل است. راستی، چه تناسبی بین آنها و آمریکا هست؟!
#اول_محرم_الحرام_۱۴۳۸
https://telegram.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
چه کسانی #دفاع_مقدس را #غیرعقلانی و #غیرمدبرانه می خواندند؟!
پاسخ مقام معظم رهبری به شبهات دگراندیشان و #تحریف_گران_تاریخ_جنگ
💥اختصاصی
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔳مقام معظم رهبری در سخنرانی تاریخی خود در چهلمین سالگرد آغاز جنگ تحمیلی، در پاسخ به برخی تفسیرهای تحریف آمیز، پدیده دفاع مقدس را یکی از «عقلانیترین و مدبرانهترین حرکات ملت ایران» برشمرده، فرمودند:
🔻دفاع مقدّس یکی از عقلانیترین حوادث ملّت ایران بود. بعضیها با استناد به یک خطایی که در یک بخشی انجام گرفته یا یک جمعی انجام دادهاند، مجموعهی دفاع مقدّس را به بیتدبیری متّهم میکنند؛ ابداً این جور نیست؛ دفاع مقدّس از اوّل تا آخر مدبّرانه و عُقلائی بود.
🔻حتّی قبول قطعنامه هم در پایان کار، در آن شرایط که امام از آن تعبیر کردند به «نوشیدن جام زهر»، این هم مدبّرانه بود. در آن مقطع، این کار، کار مدبّرانهای بود، باید انجام میگرفت. اگر مدبّرانه نبود، اگر عاقلانه نبود، امام انجام نمیداد. ما از نزدیک شاهد بودیم و میدیدیم که چه دارد میگذرد؛ کار، بسیار عاقلانه بود. بنابراین، از اوّل تا آخر، مسئلهی دفاع مقدّس یک پدیدهی عُقلایی و یکی از عقلانیترین حرکات ملّت ایران بود و تحریفها را در این مورد بایستی مراقب بود.
⚫️این سخنان در محافل سیاسی مختلف محل بحث و بررسی فراوان قرار گرفته و جالب آنکه برخی جریان های زاویه دار، در اقدامی شیطنت آمیز، تلاش دارند آن را مستمسکی برای #تطهیر_کارشکنی_ها و #خیانت_های_دهه_شصت قرار دهند که این نیز حکایت از #مظلومیت مضاعف دهه شصت دارد.
🔶پرسش اساسی پیرامون بیانات مذکور آنکه، چه کسانی در دوران جنگ تحمیلی، دفاع مقدس را زیر سؤال بردند و غیرعقلانی نامیدند؟!!
🔻پاسخ به این پرسش بنیادین، در رازگشایی از بیانات حکیمانه مقام معظم، بسیار راهگشاست. در این یادداشت به اختصار به ۵ طائفه از مخالفان دفاع مقدس می پردازیم:
1-نهضت آزادی
نهضتی ها از جمله مخالفان نشان دار دفاع مقدس بودند که در کوران جنگ تمام عیار تحمیلی، به جای نقش آفرینی در عرصه جهاد و شهادت، مدام به نق زدن و کارشکنی و تخطئه و تشکیک روی آورده بودند و تلاش داشتند، از روحانیت و رهبری و انقلاب اسلامی به دلیل قطع رابطه با شیطان بزرگ (که استعفا و حذف آنان از رأس هرم قدرت سیاسی را به دنبال داشت) #انتقام بگیرند. نامه ها و بیانیه های زهرآگین بازرگان و یارانش، بهترین سند برای اثبات مدعاست. اینها همان کسانی بودند که در ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی، در اقدامی خیانت بار، قصد داشتند انقلاب اسلامی را #خلع_سلاح کنند که البته با روشنگری آیت الله خامنه ای، ناکام ماندند. آنان با سوءاستفاده از برخی رجال حوزوی منتقد انقلاب، برخی اظهارنظرهای خاص آنان را در رسانه های خود از جمله #میزان، به طور گسترده بازنشر کردند. نهضت آزادی پرچمدار تشکیک در دفاع مقدس در میان جریان های سیاسی ایران بود.
2- #انجمن_حجتیه
به موازات سمپاشی ضدانقلاب خارج نشین و طعنه های گاه و بیگاه سیاسیون زاویه دار داخلی، انجمن حجتیه تشکیلاتی بود که پرچمدار مخالفت با جنگ تحمیلی در دل #محافل_مذهبی بود. مخالفت های این طیف که ابتدای نهضت امام تا پیروزی نیز برقرار بود، در منشور روحانیت، جگرسوز تر از گلوله دشمن تعبیر شده است. دامن زدن به گفتمان معاندین در پوشش ادبیات مذهبی و ژست دینی، خیانتی فراموش ناشدنی است.
3- #جریان_منتظری
اظهارات گاه و بیگاه منتظری و خصوصا سخنان رادیکال او در 22بهمن 67، از نظر قدرت تخریب ارزشهای دفاع مقدس، قابل مقایسه با هیچ جریان دیگری نبود؛ سوابق مبارزاتی، منصب قائم مقامی و مرجعیت دینی او(که به برکت انقلاب اسلامی، رونق گرفته بود) انتشار گسترده سخنانش را به دنبال داشت.
#منشور_روحانیت امام خمینی در 5اسفند67 در حقیقت پاسخ به سخنان ضدجنگ منتظری بود و ایضا یکی از عوامل اصلی در نگارش نامه 1/6(که منتج به استعفای منتظری شد) نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است.
اعضا و سمپاتهای نهضت آزادی، سازمان منافقین و حجتیه، همزمان با سوء استفاده از نفوذپذیری منتظری، سهم مهمی در بیان مواضع رادیکال آقای منتظری داشتند. سخنانی که خون به دل امام، رزمندگان و خانواده های شهدا کرد.
4- #مجمع_عقلا
جمعی از نمایندگان مجلس و در رأس آنان #حسن_روحانی، محفلی را با انگاره های ضدجنگ در دل مجلس تشکیل داده بودند که در نهایت با تشر شدید امام منحل شد!(شرحش را در #راز_قطعنامه بخوانید)
5- #سکولارهای_حوزوی
در شرایطی که #شهید_صدر و #آیتالله_خوئی، در شرایط خفقان عراق، به حمایت از انقلاب اسلامی پرداختند، برخی سکولارهای حوزوی بلندگوی #bbc و #صدام و #منافقین شدند؛ از شیخ علی تهرانی و گنجه ای تا #تشیع_لندنی و دنباله های داخلی #ارتجاع_نجف، به سمپاشی علیه جنگ پرداختند.
۹۹/۷/۱
🔘روزنه؛ دریچه ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر
https://telegram.me/rozaneebefarda
پاسخ مقام معظم رهبری به شبهات دگراندیشان و #تحریف_گران_تاریخ_جنگ
💥اختصاصی
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔳مقام معظم رهبری در سخنرانی تاریخی خود در چهلمین سالگرد آغاز جنگ تحمیلی، در پاسخ به برخی تفسیرهای تحریف آمیز، پدیده دفاع مقدس را یکی از «عقلانیترین و مدبرانهترین حرکات ملت ایران» برشمرده، فرمودند:
🔻دفاع مقدّس یکی از عقلانیترین حوادث ملّت ایران بود. بعضیها با استناد به یک خطایی که در یک بخشی انجام گرفته یا یک جمعی انجام دادهاند، مجموعهی دفاع مقدّس را به بیتدبیری متّهم میکنند؛ ابداً این جور نیست؛ دفاع مقدّس از اوّل تا آخر مدبّرانه و عُقلائی بود.
🔻حتّی قبول قطعنامه هم در پایان کار، در آن شرایط که امام از آن تعبیر کردند به «نوشیدن جام زهر»، این هم مدبّرانه بود. در آن مقطع، این کار، کار مدبّرانهای بود، باید انجام میگرفت. اگر مدبّرانه نبود، اگر عاقلانه نبود، امام انجام نمیداد. ما از نزدیک شاهد بودیم و میدیدیم که چه دارد میگذرد؛ کار، بسیار عاقلانه بود. بنابراین، از اوّل تا آخر، مسئلهی دفاع مقدّس یک پدیدهی عُقلایی و یکی از عقلانیترین حرکات ملّت ایران بود و تحریفها را در این مورد بایستی مراقب بود.
⚫️این سخنان در محافل سیاسی مختلف محل بحث و بررسی فراوان قرار گرفته و جالب آنکه برخی جریان های زاویه دار، در اقدامی شیطنت آمیز، تلاش دارند آن را مستمسکی برای #تطهیر_کارشکنی_ها و #خیانت_های_دهه_شصت قرار دهند که این نیز حکایت از #مظلومیت مضاعف دهه شصت دارد.
🔶پرسش اساسی پیرامون بیانات مذکور آنکه، چه کسانی در دوران جنگ تحمیلی، دفاع مقدس را زیر سؤال بردند و غیرعقلانی نامیدند؟!!
🔻پاسخ به این پرسش بنیادین، در رازگشایی از بیانات حکیمانه مقام معظم، بسیار راهگشاست. در این یادداشت به اختصار به ۵ طائفه از مخالفان دفاع مقدس می پردازیم:
1-نهضت آزادی
نهضتی ها از جمله مخالفان نشان دار دفاع مقدس بودند که در کوران جنگ تمام عیار تحمیلی، به جای نقش آفرینی در عرصه جهاد و شهادت، مدام به نق زدن و کارشکنی و تخطئه و تشکیک روی آورده بودند و تلاش داشتند، از روحانیت و رهبری و انقلاب اسلامی به دلیل قطع رابطه با شیطان بزرگ (که استعفا و حذف آنان از رأس هرم قدرت سیاسی را به دنبال داشت) #انتقام بگیرند. نامه ها و بیانیه های زهرآگین بازرگان و یارانش، بهترین سند برای اثبات مدعاست. اینها همان کسانی بودند که در ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی، در اقدامی خیانت بار، قصد داشتند انقلاب اسلامی را #خلع_سلاح کنند که البته با روشنگری آیت الله خامنه ای، ناکام ماندند. آنان با سوءاستفاده از برخی رجال حوزوی منتقد انقلاب، برخی اظهارنظرهای خاص آنان را در رسانه های خود از جمله #میزان، به طور گسترده بازنشر کردند. نهضت آزادی پرچمدار تشکیک در دفاع مقدس در میان جریان های سیاسی ایران بود.
2- #انجمن_حجتیه
به موازات سمپاشی ضدانقلاب خارج نشین و طعنه های گاه و بیگاه سیاسیون زاویه دار داخلی، انجمن حجتیه تشکیلاتی بود که پرچمدار مخالفت با جنگ تحمیلی در دل #محافل_مذهبی بود. مخالفت های این طیف که ابتدای نهضت امام تا پیروزی نیز برقرار بود، در منشور روحانیت، جگرسوز تر از گلوله دشمن تعبیر شده است. دامن زدن به گفتمان معاندین در پوشش ادبیات مذهبی و ژست دینی، خیانتی فراموش ناشدنی است.
3- #جریان_منتظری
اظهارات گاه و بیگاه منتظری و خصوصا سخنان رادیکال او در 22بهمن 67، از نظر قدرت تخریب ارزشهای دفاع مقدس، قابل مقایسه با هیچ جریان دیگری نبود؛ سوابق مبارزاتی، منصب قائم مقامی و مرجعیت دینی او(که به برکت انقلاب اسلامی، رونق گرفته بود) انتشار گسترده سخنانش را به دنبال داشت.
#منشور_روحانیت امام خمینی در 5اسفند67 در حقیقت پاسخ به سخنان ضدجنگ منتظری بود و ایضا یکی از عوامل اصلی در نگارش نامه 1/6(که منتج به استعفای منتظری شد) نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است.
اعضا و سمپاتهای نهضت آزادی، سازمان منافقین و حجتیه، همزمان با سوء استفاده از نفوذپذیری منتظری، سهم مهمی در بیان مواضع رادیکال آقای منتظری داشتند. سخنانی که خون به دل امام، رزمندگان و خانواده های شهدا کرد.
4- #مجمع_عقلا
جمعی از نمایندگان مجلس و در رأس آنان #حسن_روحانی، محفلی را با انگاره های ضدجنگ در دل مجلس تشکیل داده بودند که در نهایت با تشر شدید امام منحل شد!(شرحش را در #راز_قطعنامه بخوانید)
5- #سکولارهای_حوزوی
در شرایطی که #شهید_صدر و #آیتالله_خوئی، در شرایط خفقان عراق، به حمایت از انقلاب اسلامی پرداختند، برخی سکولارهای حوزوی بلندگوی #bbc و #صدام و #منافقین شدند؛ از شیخ علی تهرانی و گنجه ای تا #تشیع_لندنی و دنباله های داخلی #ارتجاع_نجف، به سمپاشی علیه جنگ پرداختند.
۹۹/۷/۱
🔘روزنه؛ دریچه ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر
https://telegram.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
قیاس برجام و #قطعنامه؛ قیاس مع الفارق
💥اختصاصی
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔘 #برجامیان_عاشق_آمریکا که اکنون تشت رسوایی شان از بام فرو افتاده و در جمع ورشکستگان سیاسی قرار گرفته اند، با سواستفاده از بیانات تاریخی مقام معظم رهبری پیرامون عاقلانه خواندن دفاع مقدس و قطعنامه، تلاش دارند ننگنامه برجام را توجیه کنند و خردمندانه نشان دهند.
🔘گذشته از نتایج تلخ و خسارت بار برجام که امروز در معیشت مردم نمود یافته، فرایند تصویب برجام به هیچ وجه خردمندانه نبود؛ روحانی به اتکای یاران کدخداپرست خود، بدون توجه به هشدارهای متخصصان دلسوز، با انحصارطلبی و خشونت و حتی فحاشی، دهان منتقدان را بست و بدون توجه به توصیه مقام معظم رهبری در لزوم توجه به سخنان منتقدان، مراحل مختلف این توافق ننگین را پیش برد و نهایتا متن نهایی برجام را بدون توجه به #شرایط_مصرح_رهبری معظم انقلاب اسلامی، امضا کرد.
🔻بعد از آنهم علیرغم همراهی حداکثری #مجلس_لاریجانی، بازهم جرات نکرد ترجمه واقعی برجام را در اختیار نمایندگان و اصحاب رسانه قرار دهد و در چند مورد، ترجمه دروغین از متن توافق جعل کرد!
🔘برجام را تیمی به سرانجام رساندند که تا کنون چندین نفر از آنها #جاسوس درآمده اند! آیا جواسیس شیطان بزرگ، با قرار گرفتن در کوتاه های راهبردی تیم مذاکره کننده، به دنبال تصویب یک #قرارداد_مدبرانه برای تامین منافع ملت ایران بودند یا منافع آمریکا را پیگیری می کردند؟!
🔘تحمیل شرایط سخت بر مردم و ولایت، به واسطه کارشکنی برخی عناصر وابسته و سست عنصر، و تلخ کامی ناشی از آن، در هر دو واقعه مشهود است اما تفاوتهایی واضح وجود دارد. از آن جمله اینکه قطعنامه به مثابه پایان تهدیدات نظامی و تثبیت پیروزی انقلاب اسلامی در یک جنگ بین المللی بزرگ بود که نمونه متاخرش پدیده #مدافعان_حرم است، اما #برجام گرچه با شعار برداشتن سایه جنگ و گشودن در باغ سبز، تحمیل شد اما نهایتا ملت و نظام را از مرحله تهدید و جنگ های پارتیزانی اقتصادی، به جنگ گسترده اقتصادی کشاند و اکنون نیز با ارسال مکرر پالس های سازش با شیطان از داخل دولت، کشور را بیش از هر زمان دیگری در آستانه جنگ قرار داده است و اگر نبود مجاهدت یاران #شهید_سلیمانی، معلوم نبود طمع خام دشمن چه عواقبی برای برهم زدن امنیت کشور به دنبال می داشت.
🚫برجامیان گرچه پرهیاهو و زیاده گو و اهل #تحریف و #تاریخ_سازی هستند، اما تاریخ بر اساس مستندات و حقایق نگاشته خواهد شد و آنان که معیشت مردم را به گروگان گرفتند و منافع ملت را با لبخند کدخدا معامله کردند و مروارید را با گردوی پوچ معاوضه نمودند، گذشته از محکمه عدل الهی، در محکمه تاریخ نیز رسوا خواهند شد.
@rozaneebefarda
💥اختصاصی
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔘 #برجامیان_عاشق_آمریکا که اکنون تشت رسوایی شان از بام فرو افتاده و در جمع ورشکستگان سیاسی قرار گرفته اند، با سواستفاده از بیانات تاریخی مقام معظم رهبری پیرامون عاقلانه خواندن دفاع مقدس و قطعنامه، تلاش دارند ننگنامه برجام را توجیه کنند و خردمندانه نشان دهند.
🔘گذشته از نتایج تلخ و خسارت بار برجام که امروز در معیشت مردم نمود یافته، فرایند تصویب برجام به هیچ وجه خردمندانه نبود؛ روحانی به اتکای یاران کدخداپرست خود، بدون توجه به هشدارهای متخصصان دلسوز، با انحصارطلبی و خشونت و حتی فحاشی، دهان منتقدان را بست و بدون توجه به توصیه مقام معظم رهبری در لزوم توجه به سخنان منتقدان، مراحل مختلف این توافق ننگین را پیش برد و نهایتا متن نهایی برجام را بدون توجه به #شرایط_مصرح_رهبری معظم انقلاب اسلامی، امضا کرد.
🔻بعد از آنهم علیرغم همراهی حداکثری #مجلس_لاریجانی، بازهم جرات نکرد ترجمه واقعی برجام را در اختیار نمایندگان و اصحاب رسانه قرار دهد و در چند مورد، ترجمه دروغین از متن توافق جعل کرد!
🔘برجام را تیمی به سرانجام رساندند که تا کنون چندین نفر از آنها #جاسوس درآمده اند! آیا جواسیس شیطان بزرگ، با قرار گرفتن در کوتاه های راهبردی تیم مذاکره کننده، به دنبال تصویب یک #قرارداد_مدبرانه برای تامین منافع ملت ایران بودند یا منافع آمریکا را پیگیری می کردند؟!
🔘تحمیل شرایط سخت بر مردم و ولایت، به واسطه کارشکنی برخی عناصر وابسته و سست عنصر، و تلخ کامی ناشی از آن، در هر دو واقعه مشهود است اما تفاوتهایی واضح وجود دارد. از آن جمله اینکه قطعنامه به مثابه پایان تهدیدات نظامی و تثبیت پیروزی انقلاب اسلامی در یک جنگ بین المللی بزرگ بود که نمونه متاخرش پدیده #مدافعان_حرم است، اما #برجام گرچه با شعار برداشتن سایه جنگ و گشودن در باغ سبز، تحمیل شد اما نهایتا ملت و نظام را از مرحله تهدید و جنگ های پارتیزانی اقتصادی، به جنگ گسترده اقتصادی کشاند و اکنون نیز با ارسال مکرر پالس های سازش با شیطان از داخل دولت، کشور را بیش از هر زمان دیگری در آستانه جنگ قرار داده است و اگر نبود مجاهدت یاران #شهید_سلیمانی، معلوم نبود طمع خام دشمن چه عواقبی برای برهم زدن امنیت کشور به دنبال می داشت.
🚫برجامیان گرچه پرهیاهو و زیاده گو و اهل #تحریف و #تاریخ_سازی هستند، اما تاریخ بر اساس مستندات و حقایق نگاشته خواهد شد و آنان که معیشت مردم را به گروگان گرفتند و منافع ملت را با لبخند کدخدا معامله کردند و مروارید را با گردوی پوچ معاوضه نمودند، گذشته از محکمه عدل الهی، در محکمه تاریخ نیز رسوا خواهند شد.
@rozaneebefarda
مروری بر کتاب «حکمت حکومت فقیه»؛ اثر ارجمند مرحوم #آیتاللهممدوحی
💥اختصاصی/ #پست_ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
◽️به مناسبت ارتحال #عالم_انقلابی و فقیه الهی #آیتاللهممدوحی، برش هایی از کتاب گرانسنگ ایشان پیرامون #ولایت_فقیه و فلسفه #حکومت_دینی، تقدیم خوانندگان ارجمند می گردد:
❄️ارتکازی بودن مسئله ولایت فقیه
🔸سابقه تاریخی ولایت و زعامت فقیه، روشن می¬کند که ولایت فقیه به طور واقعیتی ارتکازی، از زمان تاسیس نظام اجتهادی، در سراسر فقه ملموس است. اگرچه به طور جداگانه، فصل خاصی را برای آن در فقه باز نکرده اند، ... آیات قرآن و روایات معصومین(ع) همه بیانگر این مطلب هستند که امر ولایت مسئله ای ارتکازی و پذیرفته شده نزد عموم بوده است و سیره مسلمین نیز شاهد این امر میباشد. در اینجا کلمات علما را نقل می کنیم تا سابقه تاریخی حکومت و ولایت فقیه روشن گردد و تاییدی باشد بر این امر ضروری در شرع مقدس اسلام.(حکمت حکومت فقیه، ص 149)
❄️عدم جواز نقض حکم ولی فقیه
🔸اگر ولی فقیه فتوایی دهد که در طریق حکم و رسیدن بهواقع، مورد اشکال واقع شود، ولی احتمال مطابقت با واقع برای آن حکم باشد، قطعا مقبوله شامل آن هست و رد آن جایز نیست، ...مسلم است اطاعت از ولی فقیه لازم و مخالفت با او حرام است. ...از اطلاق فرموده امام(ع) در مقبوله میتوان دریافت که مهر حجیت را بر حکم حاکم زده و آن تعبیر «الراد علیهم الراد علینا» را فرموده است با آنکه میداند حاکم معصوم نیست و جایز الخطاست، پس حکم ظاهری را امضا فرموده، نه حکم واقعی را و با فرض اشکال در طریق حکم او نمیتوان بر نقض آن حکم کرد، زیرا احتمال تطابق با واقع را دارد.»(همان، صص 225- 227)
❄️لزوم تبعیت از رهبری در اختلاف فتاوا
🔸گاهی اختلاف در فتوا در مسائل است که عمل بههر دو فتوا هیچ گونه خلل و دوگانگی در نظام اسلامی ایجاد نمیکند، و گاهی نیز اختلاف در فتوا، اختلاف و دو دستگی در جامعه ایجاد میکند، که این شق مورد اشکال و قابل بررسی است.
اگر منشا اختلاف مسائل ثانوی بود که رهبر رعایت جانب آن را حتمی بداند، مسلما در صورت عرضه شدن آن مصالح عقلانی به مرجعیت و اطلاع از آنها، خود نیز به حکم ثانوی فتوا داده و تطابق بین آن دو بزرگوار حاصل می شود.
ولی اگر مصالح مزبور را مقام مرجعیت لازم الاستیفاء نداند، رای مقام رهبری متعین و مقام محترم مرجعیت نیز دراین امر ملزم بهتبعیت از ولی فقیه یا خود داری از تظاهر بهخلاف است؛ زیرا در وقوف بهمصالح مجتمع و آگاهی بهمجاری امور و احاطه بر زمینه های سیاسی جهانی و تشخیص موارد، رهبر اعلم و واجب الاتباع است. هم چنین اگر اختلاف در فتوا نسبت بهاحکام اولیه باشد و التزام عملی مردم نسبت به آن دو نظر، موجب تحزب و دو دستگی گردد، قطعا دراین زمینه تایید ولی فقیه واجب بوده و هر گونه اظهار نظری که بهتضعیف آن نهاد محترم و یا بهوجود آمدن اختلاف در جامعه بینجامد قطعا حرام بوده و باید در تقویت نظام الهی کوشید.(همان، صص 239-240)
❄️ خلاف فطرت بودن تعدد ولایت
🔸اگر فطرت انسانی را بهدور از هر گونه شوائب شناخته و نیز لوازم و مسائل فطری را کشف کرده و با نظر دقیق و مطمئن به ملاحظه آنها بپردازیم، در حل بسیاری از مبهمات مفید خواهد بود. یکی از مسائلی که نظام فطری در انتخاب مردم کاملا دخیل بوده آن است که در جوامع، از کوچکترین آن که خانواده است و کهنترین آن، سرپرست مطلق یک فرد بیش نبوده است.
در خانواده اعضای آن همیشه در مقابل سرپرست خانواده مطیع و مجری دستورات او بودهاند و در جوامع کوچک هم چون روستاها نیز فطرت طبیعی مردم ارجاع امور اجتماعی بهیک فرد بیش جایز نمیداند. بخشدار، فرماندار، استاندار، رئیس جمهور همیشه یکی بوده است. البته اگرچه گاهی امور بهشورا واگذار میشود، ولی سرانجام تنفیذ حکم بهوسیله رئیس شورا انجام میگیرد. در هر زمان پیامبر(ص) هم یکی است و امام(ع) هم یکی بیش نیست و اگر امام بعدی در زمان امام قبل بوده ماموریت به امامت و رهبری نداشته و تابع امام قبل بوده است.
از ادله اعتبار نصب ولی فقیه نیز میتوان همین مسئله فطری را استفاده نمود، بلکه خدای منان به بشر تفهیم فرموده در ولایت او بر ما، از شرکت دادن دیگران بهشدت منع شدهایم واین واقعیت مطابق فطرت است و اختیاردار باید یک فرد باشد.(همان، صص 240-242)
🔘 روزنه؛ دریچه ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر.
فرهیختگان را به #روزنه دعوت فرمائید:
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
💥اختصاصی/ #پست_ویژه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
◽️به مناسبت ارتحال #عالم_انقلابی و فقیه الهی #آیتاللهممدوحی، برش هایی از کتاب گرانسنگ ایشان پیرامون #ولایت_فقیه و فلسفه #حکومت_دینی، تقدیم خوانندگان ارجمند می گردد:
❄️ارتکازی بودن مسئله ولایت فقیه
🔸سابقه تاریخی ولایت و زعامت فقیه، روشن می¬کند که ولایت فقیه به طور واقعیتی ارتکازی، از زمان تاسیس نظام اجتهادی، در سراسر فقه ملموس است. اگرچه به طور جداگانه، فصل خاصی را برای آن در فقه باز نکرده اند، ... آیات قرآن و روایات معصومین(ع) همه بیانگر این مطلب هستند که امر ولایت مسئله ای ارتکازی و پذیرفته شده نزد عموم بوده است و سیره مسلمین نیز شاهد این امر میباشد. در اینجا کلمات علما را نقل می کنیم تا سابقه تاریخی حکومت و ولایت فقیه روشن گردد و تاییدی باشد بر این امر ضروری در شرع مقدس اسلام.(حکمت حکومت فقیه، ص 149)
❄️عدم جواز نقض حکم ولی فقیه
🔸اگر ولی فقیه فتوایی دهد که در طریق حکم و رسیدن بهواقع، مورد اشکال واقع شود، ولی احتمال مطابقت با واقع برای آن حکم باشد، قطعا مقبوله شامل آن هست و رد آن جایز نیست، ...مسلم است اطاعت از ولی فقیه لازم و مخالفت با او حرام است. ...از اطلاق فرموده امام(ع) در مقبوله میتوان دریافت که مهر حجیت را بر حکم حاکم زده و آن تعبیر «الراد علیهم الراد علینا» را فرموده است با آنکه میداند حاکم معصوم نیست و جایز الخطاست، پس حکم ظاهری را امضا فرموده، نه حکم واقعی را و با فرض اشکال در طریق حکم او نمیتوان بر نقض آن حکم کرد، زیرا احتمال تطابق با واقع را دارد.»(همان، صص 225- 227)
❄️لزوم تبعیت از رهبری در اختلاف فتاوا
🔸گاهی اختلاف در فتوا در مسائل است که عمل بههر دو فتوا هیچ گونه خلل و دوگانگی در نظام اسلامی ایجاد نمیکند، و گاهی نیز اختلاف در فتوا، اختلاف و دو دستگی در جامعه ایجاد میکند، که این شق مورد اشکال و قابل بررسی است.
اگر منشا اختلاف مسائل ثانوی بود که رهبر رعایت جانب آن را حتمی بداند، مسلما در صورت عرضه شدن آن مصالح عقلانی به مرجعیت و اطلاع از آنها، خود نیز به حکم ثانوی فتوا داده و تطابق بین آن دو بزرگوار حاصل می شود.
ولی اگر مصالح مزبور را مقام مرجعیت لازم الاستیفاء نداند، رای مقام رهبری متعین و مقام محترم مرجعیت نیز دراین امر ملزم بهتبعیت از ولی فقیه یا خود داری از تظاهر بهخلاف است؛ زیرا در وقوف بهمصالح مجتمع و آگاهی بهمجاری امور و احاطه بر زمینه های سیاسی جهانی و تشخیص موارد، رهبر اعلم و واجب الاتباع است. هم چنین اگر اختلاف در فتوا نسبت بهاحکام اولیه باشد و التزام عملی مردم نسبت به آن دو نظر، موجب تحزب و دو دستگی گردد، قطعا دراین زمینه تایید ولی فقیه واجب بوده و هر گونه اظهار نظری که بهتضعیف آن نهاد محترم و یا بهوجود آمدن اختلاف در جامعه بینجامد قطعا حرام بوده و باید در تقویت نظام الهی کوشید.(همان، صص 239-240)
❄️ خلاف فطرت بودن تعدد ولایت
🔸اگر فطرت انسانی را بهدور از هر گونه شوائب شناخته و نیز لوازم و مسائل فطری را کشف کرده و با نظر دقیق و مطمئن به ملاحظه آنها بپردازیم، در حل بسیاری از مبهمات مفید خواهد بود. یکی از مسائلی که نظام فطری در انتخاب مردم کاملا دخیل بوده آن است که در جوامع، از کوچکترین آن که خانواده است و کهنترین آن، سرپرست مطلق یک فرد بیش نبوده است.
در خانواده اعضای آن همیشه در مقابل سرپرست خانواده مطیع و مجری دستورات او بودهاند و در جوامع کوچک هم چون روستاها نیز فطرت طبیعی مردم ارجاع امور اجتماعی بهیک فرد بیش جایز نمیداند. بخشدار، فرماندار، استاندار، رئیس جمهور همیشه یکی بوده است. البته اگرچه گاهی امور بهشورا واگذار میشود، ولی سرانجام تنفیذ حکم بهوسیله رئیس شورا انجام میگیرد. در هر زمان پیامبر(ص) هم یکی است و امام(ع) هم یکی بیش نیست و اگر امام بعدی در زمان امام قبل بوده ماموریت به امامت و رهبری نداشته و تابع امام قبل بوده است.
از ادله اعتبار نصب ولی فقیه نیز میتوان همین مسئله فطری را استفاده نمود، بلکه خدای منان به بشر تفهیم فرموده در ولایت او بر ما، از شرکت دادن دیگران بهشدت منع شدهایم واین واقعیت مطابق فطرت است و اختیاردار باید یک فرد باشد.(همان، صص 240-242)
🔘 روزنه؛ دریچه ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر.
فرهیختگان را به #روزنه دعوت فرمائید:
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
Forwarded from Deleted Account
چرا #آیتالله_خامنهای، #بازرگان را«خسرالدنیا والآخره» نامید؟!
💥ویژه/ بازنشر برای نخستین بار
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔹هدفِ تهاجم فرهنگی دشمن این است که ذهن مردم را عوض کند؛ از راه اسلام منصرف نماید و از مبارزه ناامید سازد.
آن آقایی که خودش -به حسب آنچه که ما میبینیم- خسرالدنیا و الآخره است، بر میدارد مینویسد که «ملت ایران خسر الدنیا و الآخره شدهاند»!
مینویسند و چاپ هم میکنند که «مسلمانهای عالم و از جمله ملت ایران، خسر الدنیا والآخره شدند.» چرا؟ چون با آمریکا جنگیدند؛ مقصودش این است! این، خسر الدنیا و الآخره بودن است؟!
ملت ایران که توانست خود را از #ذلّتِ_وابستگی نجات دهد؛ توانست خود را از ذلّت و ننگ ارتباط و اتّصال با رژیم منحوس دست نشانده فاسد پهلوی و #ارتباط_با_امریکا نجات دهد و اینطور شجاعت و شهامت و سربلندی در دنیا از خود به نمایش بگذارد و در جاده آزادگی گام نهد، خسر الدنیا و الآخره است؟!
این جوانان ما، این خانوادههای مؤمن ما، این زن و مرد دلباخته دین و عاشق راه خدا، خسر الدنیا و الآخرهاند؟!
خودشان خسر الدنیا و الآخرهاند!
کسی که این را میگوید،حقیقتاً خسرالدنیا والآخره است!
@rozaneebefarda
💥ویژه/ بازنشر برای نخستین بار
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔹هدفِ تهاجم فرهنگی دشمن این است که ذهن مردم را عوض کند؛ از راه اسلام منصرف نماید و از مبارزه ناامید سازد.
آن آقایی که خودش -به حسب آنچه که ما میبینیم- خسرالدنیا و الآخره است، بر میدارد مینویسد که «ملت ایران خسر الدنیا و الآخره شدهاند»!
مینویسند و چاپ هم میکنند که «مسلمانهای عالم و از جمله ملت ایران، خسر الدنیا والآخره شدند.» چرا؟ چون با آمریکا جنگیدند؛ مقصودش این است! این، خسر الدنیا و الآخره بودن است؟!
ملت ایران که توانست خود را از #ذلّتِ_وابستگی نجات دهد؛ توانست خود را از ذلّت و ننگ ارتباط و اتّصال با رژیم منحوس دست نشانده فاسد پهلوی و #ارتباط_با_امریکا نجات دهد و اینطور شجاعت و شهامت و سربلندی در دنیا از خود به نمایش بگذارد و در جاده آزادگی گام نهد، خسر الدنیا و الآخره است؟!
این جوانان ما، این خانوادههای مؤمن ما، این زن و مرد دلباخته دین و عاشق راه خدا، خسر الدنیا و الآخرهاند؟!
خودشان خسر الدنیا و الآخرهاند!
کسی که این را میگوید،حقیقتاً خسرالدنیا والآخره است!
@rozaneebefarda
واگذاری پروژه براندازی به عناصر داخلی
نگاهی نو به ماجرای #مناظره_جنجالی #شبکه_چهار پیرامون #حجاب
#بازنشر/ قابل تامل||علی ثقفی
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
◽️کسانی که بازتاب رسانه ای خارجی را در خصوص مناظره حجاب شبکه چهار رصد کردند، دیدند آنچه در اذهان نشست، اعلام یک آمار از یک دستگاه دولتی از سویی یک فرد وابسته به نظام در رسانه رسمی نظام بود. بدین مضمون که اکثر مردم ایران خواهان حجاب اختیاری هستند.
◽️کسانی که از ضرورت این مناظره همچنان دفاع می کنند، به موضع کسی مثل مسیح علینژاد در مخالفت با این مناظره استناد میکنند و سرخوشانه اعلام میکنند که ما این ابزار را از دست امثال مسیح علینژاد بیرون آوردیم.
◽️قبل از این در مواردی ضد انقلاب اعلام کرده بود که آزادی حجاب قدم اول برای گامهای بعدی است و معلوم است هدف غایی ضد انقلاب از طراحی این گام ها چیست...
◽️یادمان است در ماجرای فتنه ۸۸ یک شعار از سوی ضد انقلاب با برآورد اشتباهی که از صحنه داشتند، آنها را لو داد. آنها گفتند انتخابات بهانه است اصل نظام نشانه است.
◽️ای کاش طرفداران مناظره توجه میکردند که حجاب اختیاری بهانه است و اصل نظام نشانه است.
◽️ کاش آنها به جای اینکه وقتشان را صرف این کنند که حجاب الزامی درست است یا حجاب اختیاری، دست دشمن را برای مردم رو می کردند.
◽️امید دانا که مانند علی علیزاده مدتی با طرفداری از نظام برای خود در میان نیروهای کمتوجه انقلاب جایی باز کردهاست، با خوشحالی زیاد و تعریف فراوان از طرفدار حجاب اختیاری در این مناظره با تعابیری بسیار تند اپوزیسیون ضد انقلاب را سرزنش می کند که شما چرا با این مناظره مخالف هستید. او میگوید تغییر یک شبه نمی شود. صبر کنید، به تدریج این اتفاق خواهد افتاد. او سپس به روند تغییر الگوی حجاب از دهه ۶۰ تاکنون اشاره می کند و می گوید در نظام جمهوری اسلامی افراد عاقلی مانند این فرد طرفدار حجاب اختیاری در این مناظره هستند که خودشان اهداف شما را عاقلانه و به تدریج تامین خواهند کرد.
◽️ #مسئولین_خطاکار_سیما می گویند ما حربه را از دست امثال #مسیح_علینژاد گرفتیم. با این توضیحات واقعیت آن است که شما بخشی از پروژه براندازی را داوطلبانه از ضد انقلاب تحویل گرفتید. آنچه در سیما انجام شد نه یک مناظره آزاد اندیشانه برای روشنگری و پاسخ به شبهات افکار عمومی بلکه واگذاری قطعه ای از پروژه براندازی به سیما بود.
◽️این کار شبیه رفتار هیئت حسن نیت #بازرگان در کردستان بود که برای حل مشکل کردستان، استانداری کردستان را به #ضدانقلاب واگذار کرد.
@almottaqin
#حجاب
#زاویه
#شبکه_چهار
#معینی_پور
#مهدی_نصیری
#اعتدال
#برجامیان_عاشق_آمریکا
#تهاجم_فرهنگی
@rozaneebefarda
نگاهی نو به ماجرای #مناظره_جنجالی #شبکه_چهار پیرامون #حجاب
#بازنشر/ قابل تامل||علی ثقفی
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
◽️کسانی که بازتاب رسانه ای خارجی را در خصوص مناظره حجاب شبکه چهار رصد کردند، دیدند آنچه در اذهان نشست، اعلام یک آمار از یک دستگاه دولتی از سویی یک فرد وابسته به نظام در رسانه رسمی نظام بود. بدین مضمون که اکثر مردم ایران خواهان حجاب اختیاری هستند.
◽️کسانی که از ضرورت این مناظره همچنان دفاع می کنند، به موضع کسی مثل مسیح علینژاد در مخالفت با این مناظره استناد میکنند و سرخوشانه اعلام میکنند که ما این ابزار را از دست امثال مسیح علینژاد بیرون آوردیم.
◽️قبل از این در مواردی ضد انقلاب اعلام کرده بود که آزادی حجاب قدم اول برای گامهای بعدی است و معلوم است هدف غایی ضد انقلاب از طراحی این گام ها چیست...
◽️یادمان است در ماجرای فتنه ۸۸ یک شعار از سوی ضد انقلاب با برآورد اشتباهی که از صحنه داشتند، آنها را لو داد. آنها گفتند انتخابات بهانه است اصل نظام نشانه است.
◽️ای کاش طرفداران مناظره توجه میکردند که حجاب اختیاری بهانه است و اصل نظام نشانه است.
◽️ کاش آنها به جای اینکه وقتشان را صرف این کنند که حجاب الزامی درست است یا حجاب اختیاری، دست دشمن را برای مردم رو می کردند.
◽️امید دانا که مانند علی علیزاده مدتی با طرفداری از نظام برای خود در میان نیروهای کمتوجه انقلاب جایی باز کردهاست، با خوشحالی زیاد و تعریف فراوان از طرفدار حجاب اختیاری در این مناظره با تعابیری بسیار تند اپوزیسیون ضد انقلاب را سرزنش می کند که شما چرا با این مناظره مخالف هستید. او میگوید تغییر یک شبه نمی شود. صبر کنید، به تدریج این اتفاق خواهد افتاد. او سپس به روند تغییر الگوی حجاب از دهه ۶۰ تاکنون اشاره می کند و می گوید در نظام جمهوری اسلامی افراد عاقلی مانند این فرد طرفدار حجاب اختیاری در این مناظره هستند که خودشان اهداف شما را عاقلانه و به تدریج تامین خواهند کرد.
◽️ #مسئولین_خطاکار_سیما می گویند ما حربه را از دست امثال #مسیح_علینژاد گرفتیم. با این توضیحات واقعیت آن است که شما بخشی از پروژه براندازی را داوطلبانه از ضد انقلاب تحویل گرفتید. آنچه در سیما انجام شد نه یک مناظره آزاد اندیشانه برای روشنگری و پاسخ به شبهات افکار عمومی بلکه واگذاری قطعه ای از پروژه براندازی به سیما بود.
◽️این کار شبیه رفتار هیئت حسن نیت #بازرگان در کردستان بود که برای حل مشکل کردستان، استانداری کردستان را به #ضدانقلاب واگذار کرد.
@almottaqin
#حجاب
#زاویه
#شبکه_چهار
#معینی_پور
#مهدی_نصیری
#اعتدال
#برجامیان_عاشق_آمریکا
#تهاجم_فرهنگی
@rozaneebefarda
#نصیری و نظریه پردازی بر اساس #عقل_عرفی و #بدعت_گذاری
با استدلال های نصیری، حتی #احکام_عرفی را نیز نمی توان تعطیل کرد، چه رسد احکام شرعی!
[ص 1 از 5]
#بازنشر/ #داوود_مهدوی_زادگان
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
▫️در این مناظره آقای مهدی نصیری در مقام مخالف الزام و آقای حسین سوزنچی بهعنوان مدافع الزام حجاب، مباحثی را طرح کردند. نگارنده همان شب طی توئیتی دیدگاه خود را درباره اظهارات آقای نصیری اینچنین بیان کردم:
«امشب، مناظره آقای مهدی نصیری با آقای سوزنچی در برنامه زاویه پیرامون الزام حجاب را دیدم. متاسفانه #نصیری کاملا #عرفیگرایانه حرف میزد و صریحا بر #تعطیلی_احکام_اسلام نظر میداد که این حرف #بدعت است. #تقریبا_از_باور_دینی_دست_شسته_است. همچنان #افراطی حرف میزند و در تندروی تغییر نکرده است.»
خوشبختانه این توئیت بازخورد داشت و پاسخهای مهربانانه و نامهربانه، گاه منطقی و اغلب غیرمنطقی توام با #تهدید و #ناسزاهای شبیه موعظه به همراه داشت.
جالب آنکه اکثریت پاسخدهندگان از آقایان بودند و به ندرت، خانمها نظر میدادند.
🔻با وصف این، به نظرم رسید که برخی نکات را با توضیح بیشتر در یادداشتی بیان کنم.
◽️اساس سخن این است که #حکومتهای_قانونمند #مکلف یا #موظف به اجرای قوانین وضع شده از سوی #مراجع_قانونگذار هستند. مرجع قانونگذاری در #حکومتهای_عرفی، پارلمان یا مجلس شورای ملی است و در #حکومت_دینی مانند جمهوری اسلامی ایران، علاوهبر پارلمان، #شریعت_اسلام است. بنابر این، حکمرانی دینی به همان اندازه که موظف به اجرای قوانین وضعی مجلس است، بلکه بیشتر، مکلف به اجرای قوانین شرعیه است. در غیر این صورت، دینی بودن حکمرانی بیمعنا خواهد بود و از آنجا که حکم حجاب که از واجبات مسلم و اجماع نظر فقهای امامیه و اهل سنت است، از احکام اجتماعی و بلکه سیاسی است و حاکم شرع مکلف به اجرای احکام اجتماعی مانند پوشش اسلامی است. البته در نحوه اجرای این حکم، مباحثی وجود دارد که باید در جای خود به آن پرداخت.
▪️ آقای نصیری در این مناظره هیچگونه #دلیل_شرعی بر #عدم_تکلیف_حکمرانی_دینی به الزام پوشش ذکر نکرده است. بلکه در اقامه دلیل بر پایه #عقل_عرفی هم ناکام بود. وی در این مناظره بیشتر بر مناقشات و کاستیهای عملی مجری قانون و شرایط اجتماعی غیرمسلم استناد میکرد، مثل اینکه حکمرانی دینی در ترویج حجاب موفق نبوده است یا الزام حجاب، جامعه را دوقطبی میکند یا در فلان بیمارستان با افراد غیرچادری برخورد خوبی نشده است یا در ترکیه که الزام حجاب نیست، افراد محجبه بیشتر شدهاند (مادربزرگ محجبه، دختر بیحجاب و نوه محجبه) یا نظرسنجیها نشاندهنده کاهش اقبال عمومی به حجاب است یا اینکه حکمرانی مسائل مهمتری مانند فقر را رها کرده و به مساله کماهمیتتر سرگرم شده است. نتیجه کلی که نصیری از این دلایل میگیرد، نفی الزام حجاب است. یعنی حکومت دینی مکلف به الزام واجب شرعی حجاب نیست. همانطور که ملاحظه میکنید، هیچ یک از این گفتهها، #ارزش_علمی برای #اسقاط_حکم_عرفی را هم ندارند تا چه رسد به #حکم_شرعی.
▪️قانون الزام بهطور کلی از قوانین بالادستی است و به خاطر بد عمل کردن کارگزار حکومت، تعطیل بردار نیست. عرف عقلایی میگوید اگر امر دائر بین کنار گذاشتن قانون خوب یا کارگزار بد باشد، مسلما کارگزار بد کنار گذاشته میشود و نه قانون خوب چون قانون به امر واجب تعلق گرفته است و هر واجبی حَسَن است. اگر قانونی موجب تبعیض ناعادلانه میان آحاد جامعه شود، آن قانون مذموم است اما اگر موجب دوقطبی میان قانونگذار و شهروند مخالف قانون شود؛ آن دوقطبی مسموع نیست. مثل دوقطبی پلیس راهنمایی و راننده خاطی که در آن باید جانب کارگزار قانون را گرفت. خطای اساسی دلیل دو قطبیسازی این است که گمان میکند اگر الزام نباشد، دیگر دوقطبیای در کار نخواهد بود درحالی که به یقین چنین نیست. مطلب منقول از جامعه ترکیه از اساس غلط است. نصیری به گفتههای شخصی استناد میکند که معلوم نیست آن شخص کیست و چقدر حرفش درست و مستند است و میتواند در اینجا حجیت داشته باشد.
◽️بهویژه که شواهد و گفتهها، خلاف این مطلب را نشان میدهد. مسلما بسیاری از مسافرتهای تفریحی به سواحل ترکیه برای ملاحظه حجاب زنان آنجا نیست. مضافا اینکه حکمرانی فعلی ترکیه دغدغه اجرای احکام اسلامی را ندارد. چون دولتمردان فعلی ترکیه ماهیت سکولار بودن (غیردینی) حاکمیت که اصل تغییرناپذیر قانون اساسی آنجاست را پذیرفتهاند.
@rozaneebefarda
با استدلال های نصیری، حتی #احکام_عرفی را نیز نمی توان تعطیل کرد، چه رسد احکام شرعی!
[ص 1 از 5]
#بازنشر/ #داوود_مهدوی_زادگان
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
▫️در این مناظره آقای مهدی نصیری در مقام مخالف الزام و آقای حسین سوزنچی بهعنوان مدافع الزام حجاب، مباحثی را طرح کردند. نگارنده همان شب طی توئیتی دیدگاه خود را درباره اظهارات آقای نصیری اینچنین بیان کردم:
«امشب، مناظره آقای مهدی نصیری با آقای سوزنچی در برنامه زاویه پیرامون الزام حجاب را دیدم. متاسفانه #نصیری کاملا #عرفیگرایانه حرف میزد و صریحا بر #تعطیلی_احکام_اسلام نظر میداد که این حرف #بدعت است. #تقریبا_از_باور_دینی_دست_شسته_است. همچنان #افراطی حرف میزند و در تندروی تغییر نکرده است.»
خوشبختانه این توئیت بازخورد داشت و پاسخهای مهربانانه و نامهربانه، گاه منطقی و اغلب غیرمنطقی توام با #تهدید و #ناسزاهای شبیه موعظه به همراه داشت.
جالب آنکه اکثریت پاسخدهندگان از آقایان بودند و به ندرت، خانمها نظر میدادند.
🔻با وصف این، به نظرم رسید که برخی نکات را با توضیح بیشتر در یادداشتی بیان کنم.
◽️اساس سخن این است که #حکومتهای_قانونمند #مکلف یا #موظف به اجرای قوانین وضع شده از سوی #مراجع_قانونگذار هستند. مرجع قانونگذاری در #حکومتهای_عرفی، پارلمان یا مجلس شورای ملی است و در #حکومت_دینی مانند جمهوری اسلامی ایران، علاوهبر پارلمان، #شریعت_اسلام است. بنابر این، حکمرانی دینی به همان اندازه که موظف به اجرای قوانین وضعی مجلس است، بلکه بیشتر، مکلف به اجرای قوانین شرعیه است. در غیر این صورت، دینی بودن حکمرانی بیمعنا خواهد بود و از آنجا که حکم حجاب که از واجبات مسلم و اجماع نظر فقهای امامیه و اهل سنت است، از احکام اجتماعی و بلکه سیاسی است و حاکم شرع مکلف به اجرای احکام اجتماعی مانند پوشش اسلامی است. البته در نحوه اجرای این حکم، مباحثی وجود دارد که باید در جای خود به آن پرداخت.
▪️ آقای نصیری در این مناظره هیچگونه #دلیل_شرعی بر #عدم_تکلیف_حکمرانی_دینی به الزام پوشش ذکر نکرده است. بلکه در اقامه دلیل بر پایه #عقل_عرفی هم ناکام بود. وی در این مناظره بیشتر بر مناقشات و کاستیهای عملی مجری قانون و شرایط اجتماعی غیرمسلم استناد میکرد، مثل اینکه حکمرانی دینی در ترویج حجاب موفق نبوده است یا الزام حجاب، جامعه را دوقطبی میکند یا در فلان بیمارستان با افراد غیرچادری برخورد خوبی نشده است یا در ترکیه که الزام حجاب نیست، افراد محجبه بیشتر شدهاند (مادربزرگ محجبه، دختر بیحجاب و نوه محجبه) یا نظرسنجیها نشاندهنده کاهش اقبال عمومی به حجاب است یا اینکه حکمرانی مسائل مهمتری مانند فقر را رها کرده و به مساله کماهمیتتر سرگرم شده است. نتیجه کلی که نصیری از این دلایل میگیرد، نفی الزام حجاب است. یعنی حکومت دینی مکلف به الزام واجب شرعی حجاب نیست. همانطور که ملاحظه میکنید، هیچ یک از این گفتهها، #ارزش_علمی برای #اسقاط_حکم_عرفی را هم ندارند تا چه رسد به #حکم_شرعی.
▪️قانون الزام بهطور کلی از قوانین بالادستی است و به خاطر بد عمل کردن کارگزار حکومت، تعطیل بردار نیست. عرف عقلایی میگوید اگر امر دائر بین کنار گذاشتن قانون خوب یا کارگزار بد باشد، مسلما کارگزار بد کنار گذاشته میشود و نه قانون خوب چون قانون به امر واجب تعلق گرفته است و هر واجبی حَسَن است. اگر قانونی موجب تبعیض ناعادلانه میان آحاد جامعه شود، آن قانون مذموم است اما اگر موجب دوقطبی میان قانونگذار و شهروند مخالف قانون شود؛ آن دوقطبی مسموع نیست. مثل دوقطبی پلیس راهنمایی و راننده خاطی که در آن باید جانب کارگزار قانون را گرفت. خطای اساسی دلیل دو قطبیسازی این است که گمان میکند اگر الزام نباشد، دیگر دوقطبیای در کار نخواهد بود درحالی که به یقین چنین نیست. مطلب منقول از جامعه ترکیه از اساس غلط است. نصیری به گفتههای شخصی استناد میکند که معلوم نیست آن شخص کیست و چقدر حرفش درست و مستند است و میتواند در اینجا حجیت داشته باشد.
◽️بهویژه که شواهد و گفتهها، خلاف این مطلب را نشان میدهد. مسلما بسیاری از مسافرتهای تفریحی به سواحل ترکیه برای ملاحظه حجاب زنان آنجا نیست. مضافا اینکه حکمرانی فعلی ترکیه دغدغه اجرای احکام اسلامی را ندارد. چون دولتمردان فعلی ترکیه ماهیت سکولار بودن (غیردینی) حاکمیت که اصل تغییرناپذیر قانون اساسی آنجاست را پذیرفتهاند.
@rozaneebefarda
#نصیری و نظریه پردازی بر اساس #عقل_عرفی و #بدعت_گذاری
داوود مهدوی زادگان
[ص 2 از 5]
◽️اینکه مسائل اقتصادی و فقر مهمتر از حجاب است، ظاهرا سخن درستی است اما نافی اهمیت احکام دیگر نیست و دلیل تعطیلی سایر احکام هم نمیتواند باشد. اینکه چون مسائل مهمتری در کار است پس باید از تمام مسائل با اهمیت کمتر چشم پوشید، سخن بیوجهی است. منشأ خطا در این ادعا، اتمی و پارهپاره دیدن احکام است و این خیال که احکام با یکدیگر هیچ ربط ارگانیکی ندارند. بحث در اینباره مجال وسیعتری میطلبد ولی همین اندازه باید گفت که اجرای حکم حجاب، حتی نقش بسزایی در کاهش فقر و فحشا تواند داشت و عدم اجرای آن موجب تضعیف دیانت و بهتبع آن موجب تضعیف تقیّد - یعنی تضعیف راستی و امانت و صدق و انفاق و ایثار و فداکاری و مجاهدت در سبیلالله و مستضعفین- خواهد بود.
◾️اما اینکه در مقطعی از زمان، نظرسنجیها بیانگر کاهش اقبال مردم به حکم حجاب شده است، دلیل قانعکنندهای برای تعطیل حکم نیست. این وضعیت لزوما بهدلیل خود این حکم نیست و در اثر خوب عمل کردن حکمرانی دینی یا مشاهده نتایج بیحجابی ازسوی مردم دستخوش تغییر تواند شد. همانطور که ملاحظه میکنید، سستی این استدلالها بهقدری است که نمیتوان با استناد به آن، حتی قوانین عرفی را تعطیل کرد تا چه رسد به اینکه بخواهیم حکم خدا را تعطیل کنیم!
◽️حکم شرعی تعطیلبردار نیست. تعطیلی حکم شرع به دو معنا است؛ نخست، تعطیلی تکلیف حکمرانی دینی به الزام است و دوم، تعطیلی حکم واجب شرعی حجاب است. در اینجا، هر دو معنا منظور است. منتها معنای نخست «بالمطابقه» است، چون مستقیما با تکلیف الزام مخالفت میشود، ولی معنای دوم «بالملازمه» است، زیرا لازمه بیتفاوتی حکومت، ترک واجب شرعی حجاب است. البته استدلال به اصل اختیار و انتخاب، موجب تعطیلی بالمطابقه حکم شرع میشود. وقتی امری واجب شده باشد، اختیار ترک آن ممنوع است و معصیت خواهد بود و اگر باور به این اختیار پیدا کند، بهرغم اینکه میداند واجب است، چنین باوری بدعت است. به هر روی، در گفتههای نصیری هر دو معنای تعطیلی حکم شرع وجود داشت، چون هم میگوید حکمرانی دینی مکلف به الزام حجاب نیست. درحالیکه مکلف است، و هم اصل اختیار را در واجب شرعی را دخالت داده است.
◽️اصل «عدم اکراه در دین» که از آیات مختلف قرآن کریم استنباط شده است، در بحث الزام، زیاد استدلال میشود. مباحث زیادی درباره این اصل میتوان پیش کشید که مجال پرداختن به آنها اینجا نیست. همین اندازه عرض میکنیم که این اصل -آنطور که غالبا و بهاشتباه به آن استناد میکنند- اطلاق دارد و هر حکمی را میتواند شامل شود. درنتیجه، با همین اصل میتوان تمامی احکام شرع را تعطیل کرد. کسی میتواند بگوید که تمام شریعت بر من اجبار و اکراه است، پس من ملزم به انجام یا ترک واجبات و محرمات نیستم و بدین ترتیب، با اصلی دینی در نفی دین اقدام کرده است و این خلاف عقلی وشرعی است. ارکان و آموزههای دین نمیتواند دین را به تعلیق درآورد. پس باید حدود و شرایط این اصل را معلوم کرد و سپس در استنباط حکم از آن بهره گرفت. قلمرو این اصل، وضعیتهای غیرعادی و شخصی است و حوزه عمومی یا حیات روزمره را شامل نمیشود. لا اکراه، اصل ثانوی است و نمیتوان در بَدو امر، آن را بهکار بست؛ یعنی فلهای و غیرعلمی نمیتوان از این اصل استفاده کرد. لکن این سخن در فرض آن است که «لا اکراه فیالدین» را اصلی فقاهتی بدانیم. چون یک نظر هم این است که اساسا، لا اکراه فیالدین، اصل کلامی است و در توصیف دین یا احکام شرع استعمال شده است.
🔻یعنی احکام شریعت اسلامی از تمام امکانات شهری مثل آب و برق و تلفن و خدمات شهری استفاده میکند ولی حاضر نیست مالیات پرداخت کند و از قواعد زیستشهری تبعیت کند. در چنین حالتی، او اصل التزام را از کار انداخته است. کار فیلسوف سیاسی از همینجا آغاز میشود و ایده «حکمرانی» بهمثابه «یگانه راهحل» را مطرح میکند. حکمرانی شهروند خاطی را الزام به التزام میکند.
◽️بنابراین، اصل الزام حمایتگر و معاضد یا ضامن اصل التزام است و رابطه تقابلی بینشان برقرار نیست. البته آنارشیستهای علمی بر این باورند که التزام برای اداره اجتماع کفایت میکند و هیچ نیاز یا ضرورتی برای حکمرانی وجود ندارد. لکن آنان هیچ راهکار تضمینی برای اینکه شهروند خاطی را ملتزم به قواعد اجتماعی کنند، ارائه نمیکنند. گفتههای آقای نصیری در این مناظره، آشکارا با همین رویکرد آنارشیستی پیش رفته است. او هیچ تضمینی به جامعه ایرانی نمیدهد که اگر 10درصد عریان فرضی او، 70درصد یا بیشتر شود، چه باید کرد، بلکه میگوید کار حکومت دینی تمام است. حال آنکه در آن صورت کار جامعه ایرانی تمام است. چون عریانخواهی اساسا در ستیز با انسجام اجتماعی عمل میکند و به همین دلیل است که عریانگرایی در غرب هم بهشدت ضابطهمند است.
@rozaneebefarda
داوود مهدوی زادگان
[ص 2 از 5]
◽️اینکه مسائل اقتصادی و فقر مهمتر از حجاب است، ظاهرا سخن درستی است اما نافی اهمیت احکام دیگر نیست و دلیل تعطیلی سایر احکام هم نمیتواند باشد. اینکه چون مسائل مهمتری در کار است پس باید از تمام مسائل با اهمیت کمتر چشم پوشید، سخن بیوجهی است. منشأ خطا در این ادعا، اتمی و پارهپاره دیدن احکام است و این خیال که احکام با یکدیگر هیچ ربط ارگانیکی ندارند. بحث در اینباره مجال وسیعتری میطلبد ولی همین اندازه باید گفت که اجرای حکم حجاب، حتی نقش بسزایی در کاهش فقر و فحشا تواند داشت و عدم اجرای آن موجب تضعیف دیانت و بهتبع آن موجب تضعیف تقیّد - یعنی تضعیف راستی و امانت و صدق و انفاق و ایثار و فداکاری و مجاهدت در سبیلالله و مستضعفین- خواهد بود.
◾️اما اینکه در مقطعی از زمان، نظرسنجیها بیانگر کاهش اقبال مردم به حکم حجاب شده است، دلیل قانعکنندهای برای تعطیل حکم نیست. این وضعیت لزوما بهدلیل خود این حکم نیست و در اثر خوب عمل کردن حکمرانی دینی یا مشاهده نتایج بیحجابی ازسوی مردم دستخوش تغییر تواند شد. همانطور که ملاحظه میکنید، سستی این استدلالها بهقدری است که نمیتوان با استناد به آن، حتی قوانین عرفی را تعطیل کرد تا چه رسد به اینکه بخواهیم حکم خدا را تعطیل کنیم!
◽️حکم شرعی تعطیلبردار نیست. تعطیلی حکم شرع به دو معنا است؛ نخست، تعطیلی تکلیف حکمرانی دینی به الزام است و دوم، تعطیلی حکم واجب شرعی حجاب است. در اینجا، هر دو معنا منظور است. منتها معنای نخست «بالمطابقه» است، چون مستقیما با تکلیف الزام مخالفت میشود، ولی معنای دوم «بالملازمه» است، زیرا لازمه بیتفاوتی حکومت، ترک واجب شرعی حجاب است. البته استدلال به اصل اختیار و انتخاب، موجب تعطیلی بالمطابقه حکم شرع میشود. وقتی امری واجب شده باشد، اختیار ترک آن ممنوع است و معصیت خواهد بود و اگر باور به این اختیار پیدا کند، بهرغم اینکه میداند واجب است، چنین باوری بدعت است. به هر روی، در گفتههای نصیری هر دو معنای تعطیلی حکم شرع وجود داشت، چون هم میگوید حکمرانی دینی مکلف به الزام حجاب نیست. درحالیکه مکلف است، و هم اصل اختیار را در واجب شرعی را دخالت داده است.
◽️اصل «عدم اکراه در دین» که از آیات مختلف قرآن کریم استنباط شده است، در بحث الزام، زیاد استدلال میشود. مباحث زیادی درباره این اصل میتوان پیش کشید که مجال پرداختن به آنها اینجا نیست. همین اندازه عرض میکنیم که این اصل -آنطور که غالبا و بهاشتباه به آن استناد میکنند- اطلاق دارد و هر حکمی را میتواند شامل شود. درنتیجه، با همین اصل میتوان تمامی احکام شرع را تعطیل کرد. کسی میتواند بگوید که تمام شریعت بر من اجبار و اکراه است، پس من ملزم به انجام یا ترک واجبات و محرمات نیستم و بدین ترتیب، با اصلی دینی در نفی دین اقدام کرده است و این خلاف عقلی وشرعی است. ارکان و آموزههای دین نمیتواند دین را به تعلیق درآورد. پس باید حدود و شرایط این اصل را معلوم کرد و سپس در استنباط حکم از آن بهره گرفت. قلمرو این اصل، وضعیتهای غیرعادی و شخصی است و حوزه عمومی یا حیات روزمره را شامل نمیشود. لا اکراه، اصل ثانوی است و نمیتوان در بَدو امر، آن را بهکار بست؛ یعنی فلهای و غیرعلمی نمیتوان از این اصل استفاده کرد. لکن این سخن در فرض آن است که «لا اکراه فیالدین» را اصلی فقاهتی بدانیم. چون یک نظر هم این است که اساسا، لا اکراه فیالدین، اصل کلامی است و در توصیف دین یا احکام شرع استعمال شده است.
🔻یعنی احکام شریعت اسلامی از تمام امکانات شهری مثل آب و برق و تلفن و خدمات شهری استفاده میکند ولی حاضر نیست مالیات پرداخت کند و از قواعد زیستشهری تبعیت کند. در چنین حالتی، او اصل التزام را از کار انداخته است. کار فیلسوف سیاسی از همینجا آغاز میشود و ایده «حکمرانی» بهمثابه «یگانه راهحل» را مطرح میکند. حکمرانی شهروند خاطی را الزام به التزام میکند.
◽️بنابراین، اصل الزام حمایتگر و معاضد یا ضامن اصل التزام است و رابطه تقابلی بینشان برقرار نیست. البته آنارشیستهای علمی بر این باورند که التزام برای اداره اجتماع کفایت میکند و هیچ نیاز یا ضرورتی برای حکمرانی وجود ندارد. لکن آنان هیچ راهکار تضمینی برای اینکه شهروند خاطی را ملتزم به قواعد اجتماعی کنند، ارائه نمیکنند. گفتههای آقای نصیری در این مناظره، آشکارا با همین رویکرد آنارشیستی پیش رفته است. او هیچ تضمینی به جامعه ایرانی نمیدهد که اگر 10درصد عریان فرضی او، 70درصد یا بیشتر شود، چه باید کرد، بلکه میگوید کار حکومت دینی تمام است. حال آنکه در آن صورت کار جامعه ایرانی تمام است. چون عریانخواهی اساسا در ستیز با انسجام اجتماعی عمل میکند و به همین دلیل است که عریانگرایی در غرب هم بهشدت ضابطهمند است.
@rozaneebefarda
#نصیری و نظریه پردازی بر اساس #عقل_عرفی و #بدعت_گذاری
داوود مهدوی زادگان
[ص 3 از 5]
◽️التزام در حکمرانی دینی همانند دیگر حکمرانیها، به همان وجه عملی اکتفا شده است و منوط به التزام عقیدتی یا ایمانی نیست. چنانکه در سیره حکمرانی رسولالله صلیالله علیه وآله اصرار بر التزام ایمانی دیده نمیشود و به همین سبب، حتی با شهروندی منافقین هم-درصورت التزام عملی به احکام حکمرانی اسلامی- مخالفت نورزیدند.
لذا الزامات حکمرانی پیامبر به همین التزام عملی تعلق میگرفت. خصوصا در احکام توصلی که به مانند احکام تعبدی، قصد قربت لازم نیست. مانند حکم حجاب که از احکام توصلی است و در آن صرف التزام عملی شهروندان، کفایت میکند. گرچه جامعه مطلوب دینی، التزام ایمانی علاوهبر التزام عملی است. ولی این امر دشوار و موجب تکلف است و از اختصاصات دوره حکمرانی حضرت حجت(عج) است.
◾️حکمرانی دینی از جهت الزام حکومتی با حکمرانیهای غیردینی یا سکولار تفاوت نظری ندارد. همانطور که در حکومتهای سکولار، امر الزام حکومتی، لازم و ضروری است و برای اعمال آن از همهگونه ابزارهای انسانی و ماشینی و روشهای تشویقی و تنبیهی بهرهبرداری میکنند؛ در حکمرانی اسلامی نیز اصل الزام، مسلم و قطعی است. احکام جزائی اسلام و مواعظ اخلاقی و توبیخهای دینی تماما در جهت اعمال اصل الزام است. بنابراین، الزام حکومتی، از اختصاصات نظام اسلامی نیست و در دیگر حکمرانیها -با هرگونه فلسفه سیاسی که باشند- هم دیده میشود. اما اختلاف حکمرانی اسلامی بر پایه روایت ولایتفقیه با دیگر نظریههای سیاسی-بهویژه حکمرانی سکولار و دنیوی- در مراجع قانونگذاری است. حکمرانیهای سکولار با دینزدایی از سیاست و نفی وحی بهمثابه مرجع تشریع احکام مدنی، مرجع قانونگذاری را محدود به عرف ساختند. در اینگونه حکمرانیها فقط مراجع عرفی مانند مجالس ملی و شوراهای شهری و محلی و اتحادیهها و انجمنهای صنفی و مردمنهاد از جهت قانونگذاری اعتبار دارند و باقی مراجع قانونگذار بهویژه مرجع وحی کنار گذاشته شده است. اما در حکمرانی دینی ولایتفقیه علاوهبر مراجع عرفی، شریعت اسلامی بهعنوان مرجع قانونگذار اعتبار پیدا کرده است. البته رابطه این دو مرجع، طولی است و نه عرضی. به همین دلیل، قوانین عرفی نمیتوانند در تعارض با قوانین شرعی وضع شوند.
🔹براین اساس، اگر قانونی در نظام اسلامی ماخوذ از مرجع وحی باشد؛ نمیتوان بهدلیل عدم توافق اقلیتی از مردم، آن قانون را کنار گذاشت. حکم حجاب واجب شرعی است و مردم ایران با وضع این قانون در مجلس شورای اسلامی مخالفت نکردند و از روی التزام ایمانی و عملی به آن عمل کردند. لذا نمیتوان این حکم شرعی را به صرف مقاومت و مخالفت جماعتی تعطیل کرد مگر اینکه ولیفقیه حکم حکومتی جدید -که نافی اصل حکم شرعی هم نباشد- صادر کند که آنهم مقتفی بهدلیل شرعی و احیانا ناظر به تزاحم احکام خواهد بود و نه منعندی. البته در حکمرانیهای عرفی نیز قانون عقلانی را به صرف مخالفتهای سلیقهای تغییر نمیدهند.
@rozaneebefarda
داوود مهدوی زادگان
[ص 3 از 5]
◽️التزام در حکمرانی دینی همانند دیگر حکمرانیها، به همان وجه عملی اکتفا شده است و منوط به التزام عقیدتی یا ایمانی نیست. چنانکه در سیره حکمرانی رسولالله صلیالله علیه وآله اصرار بر التزام ایمانی دیده نمیشود و به همین سبب، حتی با شهروندی منافقین هم-درصورت التزام عملی به احکام حکمرانی اسلامی- مخالفت نورزیدند.
لذا الزامات حکمرانی پیامبر به همین التزام عملی تعلق میگرفت. خصوصا در احکام توصلی که به مانند احکام تعبدی، قصد قربت لازم نیست. مانند حکم حجاب که از احکام توصلی است و در آن صرف التزام عملی شهروندان، کفایت میکند. گرچه جامعه مطلوب دینی، التزام ایمانی علاوهبر التزام عملی است. ولی این امر دشوار و موجب تکلف است و از اختصاصات دوره حکمرانی حضرت حجت(عج) است.
◾️حکمرانی دینی از جهت الزام حکومتی با حکمرانیهای غیردینی یا سکولار تفاوت نظری ندارد. همانطور که در حکومتهای سکولار، امر الزام حکومتی، لازم و ضروری است و برای اعمال آن از همهگونه ابزارهای انسانی و ماشینی و روشهای تشویقی و تنبیهی بهرهبرداری میکنند؛ در حکمرانی اسلامی نیز اصل الزام، مسلم و قطعی است. احکام جزائی اسلام و مواعظ اخلاقی و توبیخهای دینی تماما در جهت اعمال اصل الزام است. بنابراین، الزام حکومتی، از اختصاصات نظام اسلامی نیست و در دیگر حکمرانیها -با هرگونه فلسفه سیاسی که باشند- هم دیده میشود. اما اختلاف حکمرانی اسلامی بر پایه روایت ولایتفقیه با دیگر نظریههای سیاسی-بهویژه حکمرانی سکولار و دنیوی- در مراجع قانونگذاری است. حکمرانیهای سکولار با دینزدایی از سیاست و نفی وحی بهمثابه مرجع تشریع احکام مدنی، مرجع قانونگذاری را محدود به عرف ساختند. در اینگونه حکمرانیها فقط مراجع عرفی مانند مجالس ملی و شوراهای شهری و محلی و اتحادیهها و انجمنهای صنفی و مردمنهاد از جهت قانونگذاری اعتبار دارند و باقی مراجع قانونگذار بهویژه مرجع وحی کنار گذاشته شده است. اما در حکمرانی دینی ولایتفقیه علاوهبر مراجع عرفی، شریعت اسلامی بهعنوان مرجع قانونگذار اعتبار پیدا کرده است. البته رابطه این دو مرجع، طولی است و نه عرضی. به همین دلیل، قوانین عرفی نمیتوانند در تعارض با قوانین شرعی وضع شوند.
🔹براین اساس، اگر قانونی در نظام اسلامی ماخوذ از مرجع وحی باشد؛ نمیتوان بهدلیل عدم توافق اقلیتی از مردم، آن قانون را کنار گذاشت. حکم حجاب واجب شرعی است و مردم ایران با وضع این قانون در مجلس شورای اسلامی مخالفت نکردند و از روی التزام ایمانی و عملی به آن عمل کردند. لذا نمیتوان این حکم شرعی را به صرف مقاومت و مخالفت جماعتی تعطیل کرد مگر اینکه ولیفقیه حکم حکومتی جدید -که نافی اصل حکم شرعی هم نباشد- صادر کند که آنهم مقتفی بهدلیل شرعی و احیانا ناظر به تزاحم احکام خواهد بود و نه منعندی. البته در حکمرانیهای عرفی نیز قانون عقلانی را به صرف مخالفتهای سلیقهای تغییر نمیدهند.
@rozaneebefarda