روزنه
416 subscribers
2.46K photos
734 videos
208 files
1.85K links
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر



ارتباط با مدیر:
@Montazerahkar
Download Telegram
رهبر و تئوریسین!


[ص۲ از۳]


🔹خیلیها شنیدند که تصویب‌نامه دولت در آن زمان، قید مسلمان بودن و سوگند به قرآن برای فرد منتخب را حذف کرده است؛اما خیلی توجّه نکردند که این چقدر اهمیت دارد! درعین‌حال خیلی اهمیت داشت؛ دلیل هم این بود که با آن‌که مجلس شورای ملىِ آن زمان، مجلس فرمایشی بود -خودشان آن را تشکیل میدادند و فقط نامزدهای مورد قبول خودشان به آن‌جا میرفتند؛ در واقع انتخاب مردم وجود نداشت و انتصاب بود- با وجود این، آن رژیم جرأت نکرد آن مقرّرات مربوط به انجمنها و این مسأله اسلام را در وقتی که مجلس سرِپا بود، مطرح کند. ترسیدند منعکس شود؛ گذاشتند در غیاب مجلس! مجلس را در آن وقت منحل کرده بودند؛ مجلس نبود؛ در محیط دربسته‌ای آن را تصویب کردند! این نشان میداد که پشت سرِ این قضیه، حرفهای فراوان و مقاصد زیادی هست. این را کسی نمیفهمید؛ اما امام این را فهمید و ایستاد. غیرت دینی او، او را وادار کرد که در این مسأله #پیشقدم شود و مبارزه برای این زاویه علی‌الظّاهر کوچکِ ضدّ اسلامی را شروع کند و این کار را هم کرد.
 
🔹در همین‌جا یک نکته مهم وجود دارد: امام بزرگوار حتّی در #میدان_مبارزه هم #نخواست_جلو_بیفتد. خود ایشان برای ما نقل کرد که در اوّل شروع نهضت، در منزل مرحوم آیةاللَّه حائری، با یک نفر از مراجع معروفِ وقت آن زمان، و از همدوره‌های خودشان صحبت میکرد و به ایشان گفته بود شما جلو بیفتید، ما هم دنبال شما حرکت میکنیم. امام مقصودش این بود که تکلیف انجام بگیرد؛ آن فریضیه‌ای را که بر دوش خود احساس میکرد، انجام دهد؛ جلو افتادن مطرح نبود. البته دیگران آن‌قدر توانایی و جرأت ورود در این میدان را نداشتند و به امام نمیرسیدند. امام به طور طبیعی رهبری و سررشته‌داری این حرکت را برعهده داشت؛ این مبارزه را شروع کرد و به مردم تکیه نمود. تا آن روز هیچ کس از بزرگان حوزه‌های علمیه و مراجع حدس نمیزد که یک حرکت دینی، آن هم در آن دوران اختناق، این‌گونه بتواند پشتیبانی مردم را جلب کند؛ اما امام در همان روز گفت من به پشتیبانی این مردم حرکت میکنم؛ مردم را به این بیابان قم دعوت میکنم. او میدانست که اگر مردم را دعوت کند، از همه ایران جمع میشوند و یک اجتماعِ عظیمِ غیرقابل علاج برای دولت آن وقت و رژیم فاسد به وجود می‌آورند.
 🔻در این‌جا بُعد جدیدی از شخصیت این مرد آشکار شد؛ بعد قدرت رهبری، شجاعت سیاسی، آشنایی با ریزه‌کاریهای کارهای دشمن، هوشیاری نسبت به هدفهای دشمنان؛ این بُعد در عمل آشکار شد.

⭕️ سال۴۲ -یعنی سال دوم مبارزه- رسید که سال شدّت عملها و فشارها و کشتارها بود.
آن‌جا امام مثل خورشیدی در آسمانِ امیدهای ملت ایران ظاهر شد. در موضع یک مرد فداکار و یک آتشفشان؛ کسی که همه احساسات لازم برای یک مرد جهانی، یک مرد میهنی، یک مرد اسلامی در او جمع است؛ شجاعت لازم را دارد، قدرت بسیج عظیم مردم را دارد، صراحت لازم را دارد؛ چه در اوّل سال۴۲ که ماجرای حمله کماندوها به مدرسه فیضیه و حوزه قم پیش آمد و چه در پانزده خرداد سال۴۲ که عظمت امام در آن‌جا آشکار شد. ملت ایران ناگهان احساس کرد که پشت و پناهی دارد؛ قلّه عظیمی وجود دارد که میتواند به او چشم بدوزد و به آن توجّه کند. امام در پانزده خرداد این‌گونه در صحنه ظاهر شد. بعد از این ماجرا، زندان و تبعید و فشارهای فراوان وجود داشت و امام در آن روز جوان نبود. برای ما که آن روز جوان بودیم، زندان رفتن و ماجراهای مشکلی که پیش میآمد، خیلی سخت نبود؛ بیشتر شبیه یک سرگرمی بود؛ اما امام در آن سال -در سال شروع مبارزه- ۶۳ساله بود. در شصت‌وسه سالگی، این مرد با جوشش احساس خود میتوانست احساسات یک ملت را به جوشش آورد. زندان رفتن و تبعید شدن برای کسی در آن سنین، کار آسانی نبود؛ اما این فداکاری و از خودگذشتگی و خطرپذیری در این مرد آشکار شد. این هم بُعد جدیدی بود؛ یعنی مردی که در راه آرمانهای بزرگ و در راه تکلیف شرعی، هیچ مشکلی نمیتوانست مانع راه او بشود. این جریان، در سال۴۲ و ۴۳ به تبعید چهارده ساله امام، اول به ترکیه و بعد هم به عراق منتهی شد.
 
⭕️در دوران تبعید امام، ابعاد تازه‌ای از شخصیت این مرد کم‌نظیر و حقیقتاً استثنایی در زمان ما بروز کرد؛ چیزهایی که انسان در زندگی شخصیتهای بزرگ، بعضی از آنها را به‌ندرت مشاهده میکند.
🔻اوّلاً او در موضع یک #طرّاح_فکری - و به قول معروفِ مذاکراتِ سیاسی، یک #تئوریسین - قرار میگیرد که طرح یک حکومت را، طرح یک نظام را، طرح یک بنا و دستگاه جدید را میریزد؛ آن هم طرحی که هیچ‌گونه سابقه موجود و محسوسی در مقابل چشم ندارد.
بنای اسلامی، با توجّه به نیازهای دنیای جدید و مسائلی که در دنیا مطرح است؛ ترکیب این مسائل، میشود طرّاحی یک نظام.
🔻ثانیاً این مرد با این‌که در ایران نبود، اما از راه دور، مدت چهارده سال قضایای مبارزات اسلامی و نهضت اسلامی در ایران را به معنای واقعی کلمه #رهبری کرد.



@rozaneebefarda

ادامه👇
امام هم تئوریسین انقلاب بود هم رهبر

[ص ۳ از ۳]


🔹در طول این مدت چهارده سال و بخصوص چند سال اخیر - یعنی از سالهای ۵۰ و ۴۹ تا ۵۴ و ۵۵ - شدّت اختناق و فشار زیاد بود. گروهها، گروهکها، احزاب سیاسی گوناگون، مخفی، مبارز، سیاسی، غیرسیاسی به‌وجود میآمدند و همه در زیر فشارهای رژیم مضمحل می‌شدند و از بین می‌رفتند و یا بی‌خاصیت می‌شدند. با این که بعضی از آنها پشتیبانهای سیاسی بین‌المللی هم داشتند؛ به بلوک شرق و غرب - بخصوص به شرق - متّصل بودند و از آن جا هدایت و کمک میشدند، اما نهضت امام متّکی به تشکیلات حزبی نبود.

🔹 امام هیچ تشکیلات حزبی در داخل کشور نداشت؛ عدّه‌ای شاگردان و دوستان و آشنایان به فکر او و متن مردم بودند. امام هم وقتی در اعلامیه‌ها پیام میداد، مخاطب او، آن عده دوستان و آشنایان مخصوص او نبودند؛ مخاطب او، #متن_مردم بودند.
او با متن مردم و توده مردم حرف میزد و آنها را هدایت میکرد و توانست در طول چهارده، پانزده سال، از راه دور این مایه فکر اسلامی و نهضت اسلامی را اوّلاً در ذهنها عمیق کند، ثانیاً در سطح جامعه توسعه دهد؛ دلهای جوانان و ذهنها و ایمانها را به آن متوجّه کند، تا زمینه برای آن انقلاب عظیم آماده شود.

⭕️خیلیها در داخل کشور #کارهای_بزرگ و مخلصانه و فداکارانه‌ای انجام میدادند، اما اگر #مرکزیّت_امام نبود، #هیچکدام از این کارها نبود؛ همه این تلاشها شکست میخورد و همه این انسانها از نفس می‌افتادند. آن کسیکه از نفس نمی‌افتاد، او بود و دیگران هم به نیروی او قوّت و نیرو می‌گرفتند. بعد هم هدایت حقیقی یک حرکت انقلابی و یک نهضت بزرگ در طول مدت چهارده سال و عبور دادن آن از آن همه عقبات گوناگون توسط آن بزرگوار بود. طوری شد که افکار غیراسلامی و ضدّ اسلامی به انزوا گراییدند و به حاشیه رانده شدند؛ روزبه‌روز فکر اسلامی و این تفکّر منطقی و مستحکم و قوی، غلبه خود را بر افکار دیگر ثابت و آشکار کرد. در همه قضایای مهم، حضور امام محسوس بود.

🔹در سال ۱۳۴۸، امام در نجف - مرکز فقاهت - فکر «ولایت فقیه» را با اتّکاء به مایه‌های محکم فقهی از آب درآورد.
 
🔹البته «ولایت فقیه» جزو مسلّمات فقه شیعه است. این که حالا بعضی نیمه‌سوادها میگویند امام «ولایت فقیه» را ابتکار کرد و دیگر علما آن را قبول نداشتند، ناشی از بی‌اطّلاعی است. کسیکه با کلمات فقها آشناست، میداند که مسأله «ولایت فقیه» جزو مسائل روشن و واضح در فقه شیعه است. کاری که امام کرد این بود که توانست این فکر را با توجّه به آفاق جدید و عظیمی که دنیای امروز و سیاستهای امروز و مکتبهای امروز دارند، مدوّن کند و آن را ریشه‌دار و مستحکم و مستدل و باکیفیت سازد؛ یعنی به شکلی درآورد که برای هر انسان صاحب نظری که با مسائل سیاسی روز و مکاتب سیاسی روز هم آشناست، قابل فهم و قابل قبول باشد.
 
🔹عزیزان من! در ایران، در آن دوران چهارده ساله - بخصوص در این سالهای آخر - مبارزان اسلامی احساس تنهایی نمیکردند؛ همیشه احساس میکردند که امام با آنها مرتبط و متّصل است. در ماجرای درگذشت فرزندش، یک بُعد دیگر از ابعاد این شخصیت عظیم آشکار شد.

🔹خیلیها بزرگند، عالمند، شجاعند؛ اما آن کسانیکه این عظمتها در درون عواطف و در زوایا و اعماق دل آنها امتداد داشته باشد، خیلی زیاد نیستند. مرد مسنّی در سنین نزدیک به هشتاد سال در آن زمان، وقتی که فرزند فاضل و برجسته‌اش از دنیا رفت - که در واقع پسر او هم یک پسر برجسته و یک فاضل و یک عالم ممتاز و یک امید آینده بود - جمله‌ای که از او نقل شد و شنیده شد، این بود که «مرگ مصطفی از الطاف خفیه الهی است»! او این را مهربانی الهی و لطف پنهانی خدا تلقّی کرد؛ این‌طور فهمید که خدا به او لطف کرده است؛ آن هم لطفی پنهانی!

🔻 ببینید چقدر عظمت میخواهد در یک انسان! این مصیبتها و این سختیها و این شدّتهایی که در دوران انقلاب بر این مرد بزرگ وارد آمد و او مثل کوه استواری آنها را تحمّل کرد، ریشه‌اش در همین عظمت روحی است که در مقابل مرگ عزیزی این‌چنین، چنین برخوردی پیدا میکند.

🔹بعد هم قضیه تبعید ایشان از عراق و شروع هجرت آن بزرگوار به کویت و سپس به فرانسه بود؛ که فرمود اگر به من اجازه اقامت در کشوری ندهند، فرودگاه به فرودگاه خواهم رفت و پیامم را به همه دنیا خواهم رساند. آن عظمت، آن شجاعت، آن #شرح_صدر، آن استقامت کم‌نظیر، آن قدرت رهبری الهی و پیامبرگونه، باز خودش را در این‌جا نشان داد. این هم بُعد جدیدی از ابعاد شخصیت آن بزرگوار بود.

🔹 بعد هم که جریانِ آمدن ایشان به ایران و مواجهه با آن قضایا و #تشکیل_نظام_جمهوری_اسلامی بود.


@rozaneebefarda
#عدالتخواران_واقعی همان #اعتدالگرایان هستند؛ مراقب نعل وارونه آنان در ۱۴۰۰ باشیم!

اختصاصی
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻


آنگونه که قبلا هم بدان تصریح شده بود، #اعتدالگرایان و #برجامیان_عاشق_آمریکا با اطلاع از وضعيت اسفبار فعلی، بهتر از هر کسی می‌دانند که عملکرد به شدت ضعیف و انگاره‌های به شدت غربزده و غلط آنان تا چه اندازه #بی_عدالتی و #نارضایتی به بار آورده است.

پیش بینی می‌شود آنان در آستانه انتخابات ژست #عدالتخواهی به خواهند گرفت و به جای پاسخگویی، طلبکار نظام و مردم و جریان انقلابی خواهند شد.

اگر در این امر توفیق نیابند، برای شیفت کردن از اعتدال به عدالتخواهی، سراغ طیف های عدالتخواه بدلی می روند!
این معنا اجمالا قبلا در برخی مطبوعات راهبردی خرده جریان اعتدال، مورد اشاره قرار گرفته است.
در این فرض، آنان همه کاندیداها را تخریب خواهند کرد و در عین حال، کاندیدایی عدالتخواه را برخواهند کشید؛ از مدتها قبل، چهره‌هایی برای اجرای این سناریو در نظر گرفته شده اند.

تخریب آرمان عدالتخواهی، نفی یکپارچه عدالتخواهان و آغاز جنگ داخلی در دل جریان انقلابی، همه و همه خطای راهبردی است.
درست آن است که انقلابی ها مثل همیشه پرچم دار شعار عدالتخواهی شوند و به تبیین شاخصه‌ها و مبانی صحیح عدالتخواهی بپردازند.
در صحنه عینی نیز خوب است بین عدالتخواهی بدلی و بی ظابطه با عدالتخواهی اصیل و ناب، تفکیک صورت گیرد و نمادهای عدالتخواهی مطلوب، معرفی شوند.

ممکن است برخی از انقلابی ها را گمان آن باشد که عدالتخواهی در ۱۴۰۰ اهمیت راهبردی ندارد یا تعیین کننده نیست؛ آنان شاید به نوعی از عملگرایی اسلامی کشیده شوند. بله، پیشرفت و کار و سازندگی حتما مهم است اما توام با عدالتخواهی باید باشد. وگرنه از چاله دوران سازندگی به چاه خواهیم افتاد. خوب است بار دیگر تذکرات رهبر معظم انقلاب اسلامی به دولت هاشمی را به دقت مرور کنیم.

نعل وارونه اعتدالی ها و برجامی ها و بازی با نام و شعار عدالت‌خواهی، فعلا از مهم‌ترین مسائل مبتلابه ۱۴۰۰ است.

انشالله در آینده بیشتر در باب سخن خواهیم گفت.

۱۷ بهمن ۱۳۹۹

@rozaneebefarda
نقدی بر «هادی‌نامه»؛ یادنامه مرحوم سیدهادی خسروشاهی به قلم رسول جعفریان


یاسر عسگری
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻


[ص ۱ از ۶]

🔹کتاب «هادی نامه» ارج نامه مقام علمی و فرهنگی استاد سید هادی خسروشاهی است که به مناسبت چهلمین روز درگذشت استاد خسروشاهی به کوشش حجت الاسلام دکتر رسول جعفریان (عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه تهران) منتشر شده است.

🔹کتاب «هادی نامه» در ۱۰۸۰ صفحه، قطع وزیری و تیراژ ۲۰۰ نسخه در بهار ۱۳۹۹ از سوی نشر مورخ ـ قم و قیمت ۱۵۵ هزار تومان عرضه شده است. در صفحه شناسنامه کتاب هم ذکر شده: «یک صد و پنجاه نسخه از این کتاب با حمایت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسامی چاپ شده است.» این کتاب بعداً به صورت pdf و رایگان ابتدا در کانال تدوینگر کتاب و سپس در فضای عمومی اینترنت منتشر شده است.

🔹نقد نوشتن بر «ارج‌نامه‌ها» چندان مرسوم نیست، ولی چون در فضای اینترنت به صورت عمومی قابل دسترس همگان است و به خاطر رسانه ای بودن تدوینگر محترم و ـ متأسفانه ـ مرجع شدن کتاب در افواه عمومی و رسانه ها، نسبت هایی به مرحوم استاد خسروشاهی داده شده، که بی انصافی در حق استاد می دانم که این اشکالات و انتقادات بیان نشود. از سویی حاوی نکات و اشکالات و ابهاماتی است که ضرورت داشت و دارد که محققان تاریخ معاصر و فرهنگ دوستان آن را با دقت بیشتری تحلیل و بررسی و نقد کنند. اگرچه پیش تر انتقاداتی از این کتاب شد ولی چون پراکنده و تک بعدی بود، آنچنان که می بایست مورد توجه قرار نگرفت. از سویی حجم انتقادات وارده بیش از آن موارد بوده است. به عنوان فردی علاقه مند به استاد که غالب آثارش را تورّق کرده و کم و بیش با استاد خسروشاهی ـ در این اواخر حیات پُربرکت‌شان ـ ارتباط داشته، نکاتی را مکتوب می نمایم و در زمان دیگری، به نقد جزیی تر مطالب مرتبط به استاد خسروشاهی در این کتاب می پردازم.

۱. تعجیل و بی دقتی عمومی

جناب آقای جعفریان تلاش کرده تا ایام چهلم درگذشت استاد این ارج نامه را منتشر کند. نفس این کار ارزشمند و جای تقدیر دارد ولی تجربه نشان داده است که کارهای تعجیلی، آن هم به صورت فردی، اشکالات فراوانی را به همراه خواهد داشت.

از آقای جعفریان که در این سال های اخیر دغدغه ترویج علم و عقلانیت و توسعه دارد دور از انتظار است به آن چه که خود می گوید در عمل پایبند نباشد. تعجیل و کار فردی یکی از آسیب های جامعه علمی ما قلمداد می شود که در این اثر، خودش را به صورت کامل نشان داده است. تعجیل در انتشار نوشته ها و یافته ها یکی از عیوب اساسی بر کارهای استاد جعفریان است که امیدوارم روزی ایشان تجدیدنظر اساسی در رویه اشتباه شان بکنند.

به خاطر حجم کار و تعجیل در جمع آوری مطلب و شرایط کرونایی جامعه دور از واقعیت می دانم که آقای جعفریان همه مطالب این ارج نامه را به دقت خوانده باشد. و بعضاً نسبت هایی به مرحوم استاد خسروشاهی داده شده است که جای اغماض نیست. از سویی دیگر کتاب ویرایش نشده است و اغلاط املایی و ویرایشی در کتاب فراوان هستند و همین اعتبار کتاب و تدوینگر را زیر سؤال می برد.

۲. حجم نامتناسب

کتاب شامل ۵۴ مقاله که اگر از فهرست و شناسنامه کتاب صرفنظر کنیم. در حجم ۱۰۷۰ صفحه است که از این میان حدود ۱۳ مقاله مستقیم به فعالیت های استاد خسروشاهی مرتبط است: به احترام مرحوم استاد سید هادی خسروشاهی (رسول جعفریان، ص ۹ ـ ۱۰)، ده نکته درباره کتاب خاندان علم و تقوی، فقاهت (آیت الله استادی، ص ۱۱ ـ ۱۹ )، سیمای ارتباطی استاد سید هادی خسروشاهی (سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی،‌ ص ۲۱ ـ ۲۹ )، یادها و یادگارهایی از مرحوم سید هادی خسروشاهی (محمدتقی انصاریان، ص ۵۳ ـ ۶۹)، نگاهی به کارنامه سید هادی خسروشاهی (رحیم نیکبخت، ص ۲۱۱ ـ ۲۱۸)، درباره عالم فرزانه و و نویسنده توانا مرحوم خسروشاهی (علیرضا سبحانی، ص ۲۳۹ ـ ۲۴۳)، نگاهی به شخصیت و فعالیت های فرهنگی استاد خسروشاهی (حجت الاسلام دکتر سید محمد ثقفی، ص ۲۶۱ ـ ۲۷۴)، برخی خاطراتم از آیت الله سید هادی خسروشاهی (محسن کمالیان، ص ۴۱۹ ـ ۴۲۷)، اندوه‏یادی برای دوست ارجمندم استاد خسروشاهی (محمدرضا کائینی، ص ۴۷۳ ـ ۴۹۲ )، اهل بیت(ع) در میراث مصریان (محمدعلی مهدوی راد، ص ۶۵۳ ـ ۶۶۳)، سید هادی خسروشاهی و تغییر خط فارسی (کاظم استادی، ص ۷۲۵ ـ ۷۴۰ )، هادی هدایت (محمد الوانساز خویی، ص ۷۸۹ ـ ۷۹۷)، خاطراتی از مرحوم سید هادی خسروشاهی (سید محمد طباطبایی «منصور»، ص ۹۷۳ ـ ۹۷۶)، سید هادی خسروشاهی و سید محمدعلی جمال زاده (سوسین اصیلی، ص ۹۷۷ ـ ۹۸۴) و اشاراتی مختصر چند سطری در ابتدا یا محتوای برخی مقالات و صدالبته حجم بیشتر کتاب هم مقالات غیرمرتبط با استاد خسروشاهی و تمرکز در حوزه تاریخ و نادیده گرفتن ابعاد مختلف فعالیت‏های ایشان.


@rozaneebefarda
ادامه👇
نقدی بر «هادی‌نامه»؛ یادنامه مرحوم سیدهادی خسروشاهی به قلم رسول جعفریان


[ص ۲ از ۶]


🔹یعنی با محاسبه حجم مقالات و یادداشت های مرتبط به استاد خسروشاهی می توان گفت یک پنجم حجم کتاب مرتبط به استاد خسروشاهی است و بقیه بی ارتباط است یا اینکه به سفارش تدوینگر، به این ارج نامه اهدا شده است.

🔹شاید این اشکال را به این سبک ارج نامه یا یادنامه نویسی گرفت که ممکن است یادنامه چندان ربطی به صاحب یاد نداشته باشد ولی حداقل می توان انتظار داشت که برای مخاطبان علاقه مند، متناسب مقالات مرتبط و غیرمرتبط عقلانی تر باشد (نه نسبت یک پنجم از حجم کتاب ۱۰۸۰ صفحه ای).

🔹یادم هست که خود استاد خسروشاهی منتقد جدی این نوع ارج نامه نویسی برای بزرگان و شخصیت های علمی و فرهنگی بود. گویی آنها را جزو مصادیق «غش در معامله» می دانست که مخاطب/ مشتری کتاب را به بهانه بزرگداشت شخصیتی می خرد ولی بهره لازم را از کتاب نمی برد. البته این اشکال بیشتر به این رویکرد ارج نامه نویسی است که باید از جایی و از افرادی منقطع و متحول شود و این سبک یادنامه نویسی تغییر کند. حتی شنیده ای از مرحوم استاد درباره ارسال مقالات و سطح مقالات این نوع ارج نامه ها دارم که جهت حفظ حرمت ایشان و تقدیر از نویسندگان و اساتیدی که برای نوشتن مقالات شان وقت می گذارند، ذکر نمی کنم.

۳. محدود شدن به دو سه حوزه فعالیتی استاد

یک اشکال کلی بر این کتاب محدود شدن به یک سری نویسندگان در حوزه تاریخ و رجال معاصر است. در حالی که بخشی از فعالیت های استاد خسروشاهی در حوزه تاریخ معاصر بوده است و از فعالیت های ایشان در عرصه پژوهش، ترجمه، فعالیت طولانی مدت مطبوعاتی، ارتباطات سیاسی و تعاملات بین المللی و تقریب مذهب اسلامی و راه اندازی کتابخانه مرکز بررسی های اسلامی و… خیلی کم و محدود یاد شده است و شأن استاد خسروشاهی را در حد یک نویسنده و محقق تاریخ معاصر دیده شده است که در این حوزه هم متأسفانه شأن و جایگاه و اثرگذاری استاد رعایت نشد و به زعم نگارنده، در حق او و جایگاهش اجحاف شده است.

🔹یکی از تعابیر مناسب و مهمی که استاد حکیمی درباره استاد خسروشاهی مطرح شده است «فرهنگ بان کوشا» است به معنای اعم آن، فرهنگ به معنای کلانش که حتی سیاست و حکومت هم ذیل آن باشد و تعبیر دیگر «حافظه تاریخی جهان اسلامی» و «دایره المعارف مجسم نهضت های اسلامی معاصر» است که به واسطه ارتباط گسترده بین المللی که استاد از سنین جوانی تا اواخر حیات پربرکت‌شان داشتند و در این زمینه معرفی درست و شایسته ای از استاد در کتاب «هادی نامه» صورت نگرفته است.

۴. نسبتهای ناروا و نادرست

معمولاً نقد نوشتن بر «ارج نامه ها» مرسوم نیست ولی چون در فضای اینترنت به صورت عمومی قابل دسترس همگان است و این یادنامه ـ به خاطر استاد و رسانه ای بودن تدوینگر محترم ـ بازخوردهایی هم در بین برخی فعالان و سیاسیون هم داشته است و نسبت هایی به استاد داده شده، بی انصافی در حق استاد می دانم که این اشکالات و انتقادات ـ هرچند به زعم برخی ها غیرمهم و کوچک ـ بیان نشود و هم اینکه از آقای جعفریان انتظار داشته باشیم به پاس علاقه و ارتباطی که به استاد خسروشاهی داشتند اشکالات و انتقادات وارده را در کتاب مورد توجه و اصلاح قرار دهند یا حداقل در پاورقی توضیحی بر برخی یادداشت ها بیاورند و بنویسند تا مخاطبان شناخت جامع تر و صحیح تری از استاد پیدا کنند. یا به دنبال تهیه جلد دوم این مجموعه باشند تا زوایای دیگر فعالیت های استاد هم بیان شود و شأن استاد در حد این کتاب محدود نماند و مخاطبان و نسل های آینده شناخت صحیح و جامع تری از مرحوم استاد داشته باشند. چه بخواهیم و چه نخواهیم، الآن این کتاب در افواه و افکار عمومی به عنوان یکی از منابع شناخت استاد خسروشاهی مطرح شده است، در حالی که حاوی اشکالات زیادی است و شناخت ناقص مانند دفاع بد، اثر منفی بر مخاطبان خواهد داشت.



@rozaneebefarda
ادامه👇
نقدی بر «هادی‌نامه»؛ یادنامه مرحوم سیدهادی خسروشاهی به قلم رسول جعفریان

[ص ۳ از ۶]


۵. اشکالات تاریخی

متأسفانه آفت تعجیل و شتابزدگی و کار فردی که رویه استاد جعفریان شده است، باعث اشکالاتی در کتاب «هادی نامه» شده است و بابت همین اعتراضات زیادی به وی و آثار مکتوب ایشان شده است. از کتاب خواندنی «سازمان ها و جریان های مذهبی سیاسی ایران» گرفته که تاکنون بیش از هفت هشت ویرایش از آن منتشر شده تا کتاب اخیر «هادی نامه». این تعجیل و بی دقتی در محتوا و نگارش و حتی سفارش و درج مقالات خودش را به صورت جدی نشان داده است و اگر محققی فرصت کند ده ها تناقض یا اشکال تاریخی از آن استخراج خواهد کرد.

🔹استاد جعفریان چون خودش در حوزه تاریخ معاصر فعال است نویسندگان را بیشتر از این حوزه انتخاب کرده است یا اینکه نویسندگان حوزه تاریخ به این دعوت ایشان لبیک گفتند و شاید سراغ افراد و نویسندگان و شخصیت های حوزه های دیگر نرفته اند. شخصیت هایی که سالیان دراز با استاد خسروشاهی ارتباط فکری و کاری داشتند در این مجموعه کمتر دیده می شوند. آقایان محمدتقی انصاریان، موسی حقانی، محمدعلی مهدوی راد، سید محمد ثقفی، محسن کمالیان و محمدرضا کائینی و محمد الوانساز خویی جزو آقایان و افرادی هستند که در زمان حیات استاد، ارتباط بیشتری با استاد داشته اند و طبیعی است خاطرات زیادتر و دقیق تری از ایشان داشته باشند و بقیه نویسندگان آن چنان ارتباط جدی با استاد نداشتند. البته مرتبط نبودن دلیل بر شناخت بهتر یا تحلیل دقیق تر داشتن از فعالیت ها و رویکردهای استاد نیست. چه بسا افرادی با ایشان ارتباط داشتند ولی در نوشتارشان نتوانستند استاد را خوب به مخاطبان کتاب بشناساند. مثلاً آقای محمدتقی انصاریان (مدیر زحتکش و دلسوز و متدین انتشارات انصاریان) خاطره ای از استاد نقل می کند که کأنه مرحوم استاد کلاً به نماز اول وقت بی اعتنا بوده. یا آقای کمالیان نسبتی به استاد می دهد که خلاف واقع بوده. اینکه مرحوم استاد به مراسم تشییع جنازه مرحوم حجت الاسلام احمد آقا خمینی نرفته و چنین و چنان. نسبت هایی سنگین که اصلاً مشخص نیست کتاب مذکور توسط ارزیابان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مطالعه شده باشد وگرنه به عنوان فردی که هشت سال تجربه جدی نشر دارم، سخت گیری های اداره کتاب که بعضاً بی ربط هست، را مشاهده کردم. نکته دیگر، آیا شواهدی در دست است که ایشان به تشییع جنازه علما و شخصیت ها می رفته و مرحوم حاج احمدآقا را نرفته. در حالی که وضعیت جسمی و بیماری استاد و مشغولیت های فراوان فرهنگی و رویه استاد و همچنین تردّد میان تهران و قم به صورت هفتگی و دو هفتگی، امکان چنین حضورهایی را به ایشان نمی داده است.
استاد خسروشاهی همه غیرمعصومین(ع) و حتی مراجع و علمای بزرگ را ممکن الخطا می دانست و محتمل است به مرحوم حاج احمد آقا نیز انتقاداتی داشته باشند. حتی فراتر از آن، انتقاداتی را علیرغم رفاقت دیرین و علاقه متقابل به رهبر معظم انقلاب و رئیس اسبق مجمع تشخیص مصلحت نظام وارد می دانسته اند که به صورت محترمانه و در دفاع از احقاق برخی شخصیت های فرهنگی و علمی و… آن مواردی را که صلاح انتشار عمومی می دانسته اند ـ در کتاب خاطرات مستند درباره آیت الله سید علی خامنه ای (حفظه الله) آورده اند. قاعدتاً ایشان ـ مانند دیگر فعالان و دلسوزان ـ انتقادات و اشکالات ایشان بر عملکرد مسئولان و منسوبان انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی داشتند ولی دلیلی نداشت که آن ها را در محافل و مجالس و گفتگوهای مختلف بیان و برجسته کنند تا شاید از این انتقادات سوءاستفاده شود و دست مایه توهین و تحقیر و یا عُقده گشایی عده ای شود. همچنان که نامه های انتقادی و اسناد زیادی از مرحوم استاد به جای مانده است که تاکنون منتشر نشده است.

🔹یکی از مواردی که در سیره و زندگی اخلاقی استاد خسروشاهی بود همت فوق العاده ایشان در «خوب دیدن» و «حُسن ظن داشتن» ـ به صورت عمومی ـ بود. حُسن ظن و خوش بینی به همه داشت و تلاش داشت خوبی های افراد و شخصیت ها و جریانات و گروه ها را ببیند و برجسته کند و کمتر روی نقاط منفی و ضعف آنها بپردازد. هر چند خود معترض برخی رفتارها یا روحیات یا نوشتار آنها باشد ولی پس از درگذشت شان، سعی داشتند به خدمات آنها بپردازد تا اشتباهات و اشکالات آنها. حجت الاسلام والمسلمین دکتر ثقفی هم اطلاعات اجمالی و نادقیقی را راجع به زمان، تعداد و حجم فعالیت های استاد داشته یا نکاتی را فراموش کرده بودند. ایشان که از دوستان قدیمی استاد و از هیأت موسسان مرکز بررسی های اسلامی بودند، درباره هدایای استاد از وجوهات می گوید که نسبت نادرستی است؛ چرا که هدیه دادن از وجوهات به دیگر طلاب و روحانیون هنر نیست، اینکه فردی از مال شخصی خویش هزینه کند ارزشمند است.


@rozaneebefarda
ادامه👇
نقدی بر «هادی‌نامه»؛ یادنامه مرحوم سیدهادی خسروشاهی به قلم رسول جعفریان


[ص ۴ از ۶]


۶. فراموشی کتابخانه و #نسبت_های_نادرست در این باره

جناب آقای رسول جعفریان در مقدمه کتاب از کمک دکتر علی لاریجانی (رئیس وقت مجلس شورای اسلامی و نماینده وقت مردم قم در مجلس) و کمک های دولتی می گوید که به اذعان فرزند و دستیار مرحوم استاد و اسناد و مدارک موجود کتابخانه: «نهایت همراهی و همکاری آقای دکتر لاریجانی در زمینه توصیه به مسئولین جهت آن که زمینی در پردیسان به صورت اقساط به استاد خسروشاهی واگذار شود، انجام دادند…» یعنی وام اقساطی برای خرید زمین که کمتر از یک بیستم (پنج درصد) هزینه های کتابخانه نبوده ولی در یادداشت دکتر جعفریان، مخاطب چنین برداشت می کند که گویی کتابخانه با کمک و حمایت دولتی احداث شده است و نقش استاد و هزینه هایی که متحمل شده است کمرنگ قلمداد می شود. در حالی که راه اندازی این کتابخانه آرزوی دیرین استاد و نتیجه هفتاد سال تلاش و تکاپو و تجربه استاد بوده است و گویی در این اواخر هیچ چیزی جز تکمیل کتابخانه و احیاناً انتشار مجموعه کتاب های خاطرات مستند از شخصیت ها، ایشان را سر ذوق نمی آورده است.

نگارنده و اطرافیان شاهد هستند که استاد خسروشاهی در سن ۷۹ و ۸۰ و ۸۱ سالگی، در هر مرحله از حضور در قم، بیشتر اوقات در کتابخانه به سر می بردند تا مراحل پیشرفت کار را از نزدیک مشاهده و نظارت کنند. رحمت الله علیه.

یا اینکه حجت الاسلام والمسلمین آقای نواب رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب قم در پیام تسلیت شان می آورد خانه ای که وزارت خارجه به او داده بود را فروخت و خرج کتابخانه کرد!! آیا هزینه کردن از خانه ای که گویا رایگان به ایشان هبه شده بود ارزشی دارد؟! در صورتی که مرحوم استاد مانند دیگر کارکنان و کارمندان وزارت امور خارجه در دهه شصت از طریق معرفی و وام و پرداخت کامل اقساط، صاحب منزل شدند.

نسبت هایی که این بزرگواران، دانسته یا ندانسته، درباره منابع مالی ساخت کتابخانه مرکز بررسی های اسلامی به مرحوم استاد نسبت داده اند آن قدر زیاد است که شاید بهتر باشد دفتر و بیت استاد برخی از اسناد مالی و سندهای همکاری و عدم همکاری مسئولان استانی و کشوری را منتشر نماید تا مشخص شود چه اتفاقاتی بر سر کتابخانه افتاد و اهمیت کار استاد به درستی شناخته شود.

به نظرم جا داشت که حداقل در این ارج نامه، مقاله یا مقالات مستقلی درباره اهمیت این کتابخانه و کتاب ها و اسناد و مدارک به جای مانده از استاد در این باره بنویسند و بگویند و مخاطبان را با آخرین دغدغه های این استاد فرهیخته آشنا کنند و چه خوب گفتند استاد محمدرضا حکیمی درباره ایشان: «فرهنگبان کوشا».

شاید جای شکرش باقی است که درباره کتابخانه مستقلاً ننوشتند و محتمل بود که یادداشتی نوشته شود و تلاش های استاد خسروشاهی را در خصوص راه اندازی کتابخانه را کم ارزش و بی اهمیت جلوه داد و تلاش های او را در این خصوص، در عِداد راه اندازی موسسات و حوزه های علمیه یک سری آقایانی ذکر کنند که تماماً با هزینه بیت المال ساخته شده و از سوی حاکمیت یا نهادهای دولتی و انقلابی یا وجوهات برخی علما و مراجع به آنان هبه شده باشد و بدون رعایت شایسته سالاری، به صورت رفاقتی یا وراثتی اداره می کنند. در حالی که استاد بخش زیادی از این کتابخانه را با سرمایه شخصی و سرمایه ای که در طی شصت سال تألیف و تلاش شخصی کسب کرده بودند یا از سوی خیرین و معتمدان قدیمی غیردولتی و غیروابسته تأمین کرده بودند.


@rozaneebefarda
ادامه👇
نقدی بر «هادی‌نامه»؛ یادنامه مرحوم سیدهادی خسروشاهی به قلم رسول جعفریان


[ص ۵ از ۶]


۷. شروع نامناسب یادنامه و بی سلیقگی تدوینگر

شروع این ارج نامه با مقاله نامناسبی شروع شده است. گویی از همان ابتدا توی ذوق مخاطب عمومی می خورد و با نقد کتاب استاد شروع می شود. این اشکال به تدوینگر کتاب بر می گردد که مطلب و یادداشتی که حالت انتقادی از صاحب ارج نامه یا یادنامه را دارد در اواسط یا اواخر کتاب بیاید نه در ابتدای کتاب. حال نویسنده اش هر شخصیت محترم و دوست داشتنی ای که باشد. طبیعی است به استاد خسروشاهی مانند هر نویسنده و محقق دیگری در حوزه تحقیقات تاریخی و نویسندگی انتقاداتی وارد باشد ولی این که این یادداشت در ابتدای کتاب بیاید بی سلیقگی و به زعم برخی منتقدان شیطنت تدوینگر باشد که اسماً ارج نامه است ولی در واقع، تنقیص نامه است.

یک اشکال هم به زمان نشناسی خود نویسنده یادداشت یعنی آیت الله استادی بر می گردد که ای کاش این انتقادات در همان سال های اولیه انتشار کتاب به خود استاد می رسید تا آن ها را بررسی کند و مواردی اشکال وارد است به صورت اصلاح نامه کتاب، به کتاب ملحق می کردند یا در لای کتاب های چاپی می گذاشتند تا مخاطبان و محققان تاریخی استفاده کنند. اگرچه برخی از این انتقادات به نویسنده فقید کتاب برنمی گردد و به ویراستار و ناشر کتاب برمی گردد.

نگارنده منکر حذف این یادداشت انتقادی نبوده و نیستم و نفس داشتن رویکرد انتقادی به صاحب یادنامه را نیز ارزشمند می دانم ولی اینکه یادداشت انتقادی در ابتدای کتاب یادنامه بیاید کج سلیقگی، تدوینگر و شخصیت زدگی آقای دکتر جعفریان به نویسنده یادداشت می دانم. کلاً در این ارج نامه ها منتشره آنقدر غُلو و بَه بَه و چه چه می خوانیم و می بینیم بعضاً حالمان عوض می شود و مطالعه کتاب ها خسته کننده می شوند. هم نباید بی انصافی شود و هم اعتدال و انصاف رعایت شود.

نکته بعدی استفاده های نابجا از تصاویر هست. غالباً هر جا صفحه ای خالی مانده، بدون مناسبت، بدون موضوع بندی و در بسیاری جاها بدون توضیح تک عکس از استاد یا از مجلات و نوشته های ایشان قرار داده شده است.

۸. مقالات نسبتاً خوب ولی دخالت عوامل غیرمعرفتی بعضاً متأثر از تعلّقات سیاسی و جناحی نویسندگان

در میان مقالات و یادداشت های منتشره در این کتاب، مقالات محدودی بهتر از بقیه بودند و اطلاعات جدیدی به مخاطبان آثار استاد ارائه می دادند و بقیه مطالب برای مخاطبان حرفه ای استاد، حرف چندان جدیدی برای گفتن نداشتند و با مطالعه در سایت ها و خبرگزاری ها به این مطالب می شد دست یافت. در برخی نوشتار، دخالت عوامل غیرمعرفتی مانند تعلّقات سیاسی و جناحی نویسندگان پررنگ و آزاردهنده بود.

جناب آقای کائینی که روزنامه نگار تاریخی پرتلاش و فعالیست و استاد خسروشاهی همواره به ایشان توجه داشت و در آخرین کتاب (در زمان حیات خود مرحوم استاد) ذکر خیر شایسته ای از ایشان کرده است اطلاعات و خاطرات زیادی از استاد دارد که امیدوارم فرصت کنند و حق استاد را در این زمینه ادا کنند. گرچه تغییر کلمه «دوست» برای نامگذاری یادداشت ایشان را نپسندیدم. معمولاً برای افرادی که اختلاف سنی در حدود ۳۵ سال دارند کمتر تعبیر «دوست» به کار می برند. اگرچه نحوه برخورد استاد با مخاطبان و محققان خاص اینگونه بود که آدمی احساس راحتی و رفاقت با ایشان داشته باشند.

آقای کمالیان هم یادداشت جدیدی نوشتند و از زاویه جدیدتری نسبت به بقیه، مسائل و ماجراها را می بینند ولی نقطه ضعف یکسری از این یادداشت های ایشان، شخصیت زدگی ایشان و به ویژه حضور یا غلبه پُررنگ مسائل سیاسی و تعلّقات جناحی و حزبی در آنهاست. رویکرد و تعلقات جناحی نویسنده، اعتبار کارهای پژوهشی ایشان را بعضاً زیرسؤال می برد. اگر از نیش و کنایه ها در یادداشت هایشان کمتر شود یا حداقل آشکارا بیان نشود، اثرگذاری و مخاطبان یادداشت هایشان بیشتر خواهد شد.

یادداشت جناب آقای دکتر ثقفی هم در نوع خود مفید و قابل تقدیر بود ولی به پاس ارتباطات قدیمی و گسترده انتظار بیشتری از مقاله ایشان می رفت و می توانست بهتر و جامع تر و دقیق تر باشد. هم اشکالات تاریخی داشت و هم به جوانب مختلف فعالیت استاد پرداخته نشد و هم اینکه تعلّقات سیاسی و جناحی ایشان نیز در این یادداشت متبلور بود. مثلاً ایشان در این یادداشت، شخصیت استاد خسروشاهی را متأثر از امام خمینی، آیت الله شریعتمداری و مهندس بازرگان می داند ولی به اذعان استاد خسروشاهی در آثار مکتوب و منتشره، ایشان خودشان را تحت تأثیر آیت الله کاشانی و امام خمینی می داند و در حوزه اندیشه سیاسی هم همنظر با آیت الله طالقانی و در حوزه تعاملات اجتماعی هم متأثر امام موسی صدر.



@rozaneebefarda
ادامه👇
نقدی بر «هادی‌نامه»؛ یادنامه مرحوم سیدهادی خسروشاهی به قلم رسول جعفریان


[ص ۶ از ۶]


گرچه مرحوم استاد از هواداران و نزدیکان بیت و تشکیلات آیت الله شریعتمداری یعنی دارالتبلیغ اسلامی محسوب می شد و می شود ولی فردی محدود و شخصیت زده نبود و ارتباطاتش با شاگردان و شخص امام خمینی(ره) هم کم نبود یا اینکه مرحوم استاد در کتب خود انتقاداتی به آیت الله شریعتمداری و بیت ایشان وارد می کند (در حالی که می توانست انتقاداتش را به ایشان یا بیت ایشان علنی بیان نکند یا ننویسد و مثل خیلی از روشنفکران و سیاسیون، نقاط ضعف هم جناحان سیاسی و دوستان هم حزبی خودشان را نادیده بگیرند و فقط به اشکالات جناح و گروه رقیب بپردازند.)


۹. نقایص محتوایی کلان یادنامه

الف. یکی از بزرگترین اشکالات محتوایی به کتاب فقدان مقاله ای در خصوص فعالیت های جهان اسلامی استاد و تلاش های او در حوزه تقریب مذاهب اسلامی است. تدوینگر می توانست به سفارش مقاله به نویسندگان و فعالان این حوزه (که شناختی هم نسبت به استاد و فعالیت ها و جایگاه استاد در این زمینه) داشتند بدهد تا شخصیت ناقص و تک بُعدی از استاد ارائه نشود. واقعاً جای نوشتاری از آیت الله تسخیری، حجت الاسلام والمسلمین احمد مبلغی، حجت الاسلام دکتر محمدحسین مختاری، حجت الاسلام محمدمهدی تسخیری، حجت الاسلام والمسلمین سید ابوالحسن نواب، دکتر صباح زنگنه، دکتر احمد جلالی، دکتر تبرائیان و دیگر مدیران و معاونان اسبق و سابق و فعلی مجمع تقریب مذاهب اسلامی و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در این کتاب خالی است.

ب. فقدان شناخت نامه استاد و آثار ایشان از دیگر نقاط ضعف این مجموعه است. شناخت نامه و معرفی آثار یکی از اصول اولیه تدوین شناخت نامه و ارج نامه هاست که در این مجموعه فراموش شده است.

ج. رویکردها و اندیشه های سیاسی و اجتماعی استاد می توانست موضوع مقاله/ مقالاتی باشد که در لابه لای کتاب ها و مقالات و مصاحبه های ایشان قابل دسترسی و تدوین است.

د. فعالیت های استاد به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران در واتیکان و نماینده ج.ا. ایران در مصر هم دو موضوع مهمی بود که می توانست به صورت جدی مورد بررسی و تحلیل قرار بگیرد. تنوع فعالیت های استاد در این دو کشور و حجم گسترده فعالیت های فرهنگی و تبلیغی معارف اهل بیت(ع) علیرغم اهتمام استاد جعفریان و تقدیر از زحمات ایشان، متأسفانه کار شایسته و در خور استاد خسروشاهی تولید نشد و امید است این کتاب با اصلاحات یا اضافات جدید در قالب یک کتاب دیگر یا مجلد دوم این یادنامه عرضه شود.ان شاءالله

ذ. عدم پرداختن به صبغه مطبوعاتی استاد و نپرداختن به نقش و جایگاه فصلنامه «تاریخ و فرهنگ معاصر» و ماهنامه «بعثت» هم از دیگر نقایص این یادنامه بود. همکاری استاد با دهها نشریه فرهنگی و دینی و فکری داخلی و خارجی یک سرفصل جدی از فعالیت های استاد خسروشاهی آ چه در پیش از انقلاب اسلامی و چه بعد از آن و خصوصاً در ایام حضور در واتیکان و قاهره ـ بود. ایشان از باسابقه ترین حوزویانی بود که با مطبوعات و رسانه ها ارتباط داشتند و تا حدی خاطرات خودشان را از همکاری با نشریات مختلف نیز منتشر کردند. ای کاش محققی به این بُعد فعالیت های ایشان نیز توجه می کرد. یا نشریه بعثت که پیش از انقلاب منتشر می شد و بعد از انقلاب به صورت خاصی بین مخاطبان تخصص توزیع می شد و مهمتر از آن فصلنامه «تاریخ و فرهنگ معاصر» (طی ۶ سال و ۲۴ شماره) جای تحلیل و بررسی دقیق تری دارد که متأسفانه فقط به صورت گذرا به آن اشاره شد. تحلیل محتوایی فصلنامه تاریخ و فرهنگ معاصر که در آن زمان در نوع خود کم نظیر و خاص بود و جدی ترین فعالیت مطبوعاتی استاد می تواند قلمداد شود یا دو هفته نامه بعثت که حدود ۴۰ سال منتشر شد و مخاطبان خاصی داشت و مخاطبان با نگاه اعتدالی و اصلاحی استاد در زمینه حوزه و کشورداری و مسائل جهان اسلام آشنا می شدند.

ر. فروشگاه کلبه شروق به خاطر موقعیت جغرافیایی مناسب در ابتدای خیابان صفائیه قم و نوع کتاب هایی که در آن عرضه می شد، قابل توجه بود و جا داشت در مقاله و یادداشت مستقلی به این مرکز توزیع مهم در قم اشاره کرد یا از مدیران فروشگاه طلب می شد تا نکات و خاطراتی که در این باره هست بیان می شد. تقریباً می توان گفت که این فروشگاه، پاتوق یکسری فعالان حوزوی برای اطلاع از جدیدترین کتاب های حوزه تاریخ معاصر ایران، تاریخ معاصر جهان اسلام، تاریخ نهضت ها و جریانات اسلامی، رجال و سیره علما به ویژه علمای شهرستان ها و آثار شخصیت های ملی و مذهبی و از مراکز عرضه آثار شرکت سهامی انتشار و مهندس بازرگان و محمد نخشب و خیلی از چهره های جریان نواندیشی دینی و فعالان ملی و مذهبی و اسلامگرای داخلی و خارجی و حتی ناشران مطرح اهل سنت معتدل (از جمله نشر احسان) در قم بود که بارها و بارها شخصاً شاهد حضور اساتید معروف حوزه و دانشگاه و مسئولان دولتی در آن بوده ام.

ز...

@rozaneebefarda
۲۲بهمن و ضرورت تعظیم شعائر انقلابی


@rozaneebefarda
🔻🔻🔻


🔹دهه فجر ایام الله است و ایام الله را باید تعظیم کرد.

روز پیروزی انقلاب اسلامی، نقطه اوج مبارزات خونین مردم مسلمان ایران به رهبری امام خمینی است.

سردادن ندای الله اکبر، نشانه لبیک به امام عزیز و بیعت با رهبر عزمان است.

پاسداشت روز ۲۲ بهمن که نماد تجلی عشق و ایمان به ایران انقلابی است، یک تکلیف مجزاست؛ صدالبته با مراعات شرایط خاص این روزها.

#راهپیمایی_خودرویی صدالبته، بهترین روش در تجلی شکوه و عظمت این روز بزرگ است که انشالله با قدرت و قوت انجام خواهد گرفت.

امشب با زبان مان و فردا را با حضورمان، در اجر تعظیم شعائر انقلابی سهیم باشیم.

لطفا مستندات حضور مردم و روحانیت در این حماسه بزرگ را (از صوت و تصویر و فیلم و...) برای درج در روزنه، برایمان بفرستید.

در این شب عزیز، امام و شهیدان را به حمد و صلواتی میهمان کنیم....

@rozaneebefarda
ماجرای #تحریف و #حذف_امام و سخنی با آقای #سیدحسن_مصطفوی

دوران استیکال از نام امام سرآمده است!


💥اختصاصی
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻


🔹چندیست #جماران_نشینان دقیقا در آستانه انتخابات۱۴۰۰، یهویی یاد امام افتاده‌اند و رگ گردن شان برای آرمان‌ها و اندیشه‌های آن رهبر کبیر و همیشه جاوید، باد کرده است!

🔹برای مردم از خطر #تحریف_امام می‌گويند و نگران نگاه کاریکاتوری به اندیشه ایشان شده‌اند و یاد وصیت‌نامه تاریخی ایشان افتاده‌اند!

🔹صد البته وظیفه ذاتی این جماعت سال‌هاست همین بوده و متأسفانه کارنامه سیاهی در ادای این وظيفه رقم زده‌اند!
حالی‌است پرسید چه شده که در آستانه انتخابات، یک مرتبه یاد امام افتاده‌اند!

🔹حتما عدم یادکرد از امام در قطعنامه راهپیمایی۲۲بهمن و سالگرد انقلاب اسلامی، خطای راهبردی است اما...

🔹آقای مصطفوی!
تحریف امام آن هنگام شروع شد که بعد از ارتحال حاج احمدآقای عزیز، انقلابی و ولایی، مؤسسه تنظیم و نشر را لانه #منتظری_چی_ها کردید و امثال شیخ الشریعه و عباسعلی روحانی و نوری و باقی و #سراج_موسوی بالانشین #بیت_امام شدند و جایگاه تفسیر اندیشه امام را غصب کردند و حزب‌اللهی‌ها کنار زده شدند!

⭕️تحریف امام وقتی شروع شد که...

🔻 با نام و اعتبار ایشان و با پول بی زبان بیت‌المال، زمینه انتشار مواضع دگراندیشان و سکولارهای غربگرا را فراهم کردید که نه تنها #هیچ نسبتی با اندیشه‌های امام نداشتند که کارنامه سیاه آنان در جهت تقابل با اسلام ناب و گرایش به غرب وحشی و شیطان بزرگ، پیش چشم همگان است.

🔻یک عنصر مرموز مثل زیباکلام در رسانه رسمی شما انقلاب اسلامی را حاملگی ناخواسته خواند! و بعد از اعتراض دلسوزانه برخی خط امامی های واقعی، یواشکی حذفش کردید!

🔻 جماران را به کانون اجتماع نخله های غربگرا تبدیل کردید و زمینه تفسیر یک طرفه و مصادره ناجوانمردانه امام را فراهم کردید.

🔻 بر مرقد مطهر ایشان، آن بنای مجلل با آن هزینه‌های سرسام آور و معماری بی ربط و اشرافی را ساختید و خون به دل محرومین و مستضعفان و اصحاب صدیق امام کردید

🔻 آن پیام‌های موهن را در ارتحال یاران واقعی امام آیات محمد یزدی و علامه مصباح دادید و آن پیام های بلند بالا را در فوت فیرحی(که نسبتی با اندیشه امام نداشت، اگر نگوییم نسبت عکس داشت) صادر کردید.

🔻 اعتبار و نام امام را دستمایه فشار بر شورای نگهبان برای تایید صلاحیت جهت کاندیداتوری خبرگان کرديد و بدون شرکت در امتحان خبرگان، انتظار داشتید اجتهاد تان برخلاف رویه، همینطوری تایید شود!

🔻 مراد سیاسی شما، آقای #هاشمی، در تحریفی آشکار و نسبتی ناروا، مدعی موافقت امام با حذف #شعار_مرگ_بر_آمریکا شد!

🔻رییس جمهور محبوب شما و #بانی_برجام، #حسن_روحانی در حضور شما در حرم امام، سخنان گهربار و فرازمانی ایشان را مشتی کلمات بی روح نامید!

🔻 در #دایره‌المعارف_خانوادگی #بجنوردی(عموی همسر شما) به قلم قائم مقام موسسه تنطیم و نشر با دو نفر دیگر،
و همچنین در دایره‌المعارف تشیع به قلم #عماد_باقی، در تحریف امام #رسوایی به بار آوردند و شما دم نزدید!

🔻 #بازرگان در مجله ضاله #کیان، مردم قهرمان ایران را به خاطر وفاداری به آرمان‌های امام و انقلاب، خسرالدنیا والآخره نامید و جز رهبری عزیز، کسی از مدعیان خط امام جوابش نداد.

🔻 همپالگی های سیاسی شما در عصر سیاه اصلاحات، همه شعارهای اصیل انقلاب و امام را به ورطه نابودی کشاندند و اگر مجاهدت رهبری و سربازان مخلص انقلاب و برخی بزرگان مثل آیات مصباح نبود، تا هدم ارزشهای انقلاب پیش می رفتند!

🔻تحریف یعنی خاطره‌سازی های تحریف آمیز جریان سیاسی غربگرا از امام؛ از هاشمی تا دعایی و سایر دوستان و آشنایان تان!

🔻تحریف یعنی همراهی مدعیان خط امام با #فتنه_گران_سبز که قصدشان هدم نظام اسلامی بود که امام آن را از #اوجب_واجبات می‌دانست.

🔻تحریف یعنی آن نوشته جات پرغلط مجموعه‌های اقماری متکثر که با نام امام و برخلاف افکار و سیره ایشان منتشر شده و می‌شود.


⭕️مردم ایران امام را خوب می‌شناسند! چه اینکه با نام و یاد و افکار و محبت او بزرگ شده‌اند.
مردم ایران #خط و #خطر تحریف امام را هم خوب می‌شناسند!! چه اینکه هرگز شما را به عنوان میراث دار مکتب امام نپذیرفتند و با ملاحظه دقیق کارنامه غیرقابل قبول شما در دفاع از #حریم_امام، فریاد زدند؛
نواده روح‌الله، سیدحسن نصرالله!

🔶حزب‌اللهی‌ها همه زندگی شان را وقف امام کرده‌اند؛ هنوز هم هر وقت لازم باشد، برای دفاع از امام و نظام، جان و جوان می دهند.
تهمت تحریف یا حذف امام به این امت انقلابی نمی‌چسبد! شما بهتر است فکری به حال خود کنید!

🔹حلقه جماران که امروز به سان یک نحله #واقفی_مسلک، برخلاف سیره و رویه حاج احمدآقای عزیز، در پیروی از فرامین و اندیشه‌های ولی فقیه حاضر، کارنامه قابل قبولی ندارد، صلاحیت دم زدن از نام امام را ندارد.


۲۴بهمن ۹۹

@rozaneebefarda
آیت‌الله محمود رجبی رئیس مؤسسه امام خمینی قم شد

روزنه ضمن تبریک به ایشان و همه اعضای مؤسسه، برای ایشان صمیمانه آرزوی توفیق در جهت نیل به اهداف بنیادین آن مجموعه انقلابی و استمرار مسیر آیت‌الله مصباح دارد.

آنچنان که تاکنون تلاش بدخواهان و عناصر مرموز برای تضعیف این نهاد حوزوی اصیل و خدوم، ناکارآمد مانده، امید است همیشه چنین باشد و عناصر نفوذی همچنان ناکام بمانند.

@rozaneebefarda
بیانیه انصار حزب‌الله اصفهان پیرامون حاشیه سازی های برجامیان در مورد ۲۲بهمن

هیئت دولت به جای دعوت به آرامش، ملت را تهدید می‌کند!


@rozaneebefarda
🔻🔻🔻


بسم الله الرحمن الرحیم

⭕️چند روزی است که بخش قابل توجهی از مسئولان ارشد اجرایی و همفکران سیاسی آنان با استفاده از توپخانه ی رسانه ای در داخل و خارج از کشور، وقت و امکانات متعلق به مردم را برای بزرگنمایی و محکومیت یک اقدام حاشیه ای در 22 بهمن اصفهان صرف نموده و با جنجال و مظلوم نمایی، ضمن به حاشیه راندن حماسه ی عظیم یوم الله 22 بهمن امسال، دنبال سرپوش گذاشتن بر ناتوانی های متعدد خود در حوزه های اجرایی و به فراموشی سپردن مشکلات و مطالبات مردم در معیشت و فرهنگ و عزت ملی... نموده اند.

⭕️در این حال البته همه ی جریان های انقلابی و نجیب ولایی، با صبری مثال زدنی علیرغم انزجار شدید از برخی اقدامات دولت آقای روحانی، همواره معتقد به حفظ حرمت جایگاه ریاست جمهوری و تبعیت از سفارشات ولی امر مسلمین و رعایت قانون بوده و خواهند بود، اما سوال مهم و اساسی اینجاست که چه کسی ادبیات توهین و تمسخر و بدگویی را به طور رسمی درفضای سیاسی کشور با بیش از 50 #ناسزا، ترویج داد؟

⭕️چه کسی با عملکرد ناصحیح خود، بارها مردم را به واکنش و اعلام نگرانی و اعتراض واداشت و مصیبت های دی ماه 96 و آبان 98 را با بی تدبیری و سهل انگاری کلید زد؟

⭕️جناب آقای روحانی و هیئت محترم دولت باید پاسخ دهند که امید واهی آنان به غرب و هدر دادن فرصتها طی قریب 8 سال گذشته و بی توجهی نسبت به مردم و توان داخلی و فشار مکرر اقتصادی بر کارگران و اصناف و تولیدکنندگان و همه ی اقشار مردم، چه نقشی در شعارهایی که قبلا نیز به انحای مختلف در حاشیه ی تجمعات و یا به صورت انفرادی و... سابقه داشته است، دارد؟

⭕️کسانی که به هر نحو، در مقابل تهدیدها و زیاده خواهی های دنیای کفر لبخند می زنند و در مقابل جسارت ها و فحاشی همفکران خود به مقدسات و اهل بیت(ع) و رهبر معظم انقلاب، سکوت می کنند و در برابر انواع مفاسد مالی و غارت بیت المال و به حراج گذاشتن ثروت ملی توسط نورچشمی های خود عکس العملی نشان نمی دهند، امروز چگونه داعیه دار قانون و دفاع از جایگاه ها و ... شده اند؟

⭕️متاسفانه مسئولان دولتی از معاون اول رئیس جمهور تا دیگر معاونین و وزراء و کارگزاران دولت برای فشار بر قوه ی قضائیه و دستگیری و محکومیت چند جوان از یکدیگر سبقت می گیرند اما از یاد برده اند که در حال حاضر شکایت رسمی بیش از 200 هزار نفر از مردم ایران از شخص آقای روحانی به دلایل مختلف مدیریتی، اولویت اصلی و مطالبه ی مهم آحاد مردم از قوه ی محترم قضائیه است.

⭕️جناب آقای روحانی در همین چند سخنرانی اخیر خود، در امتداد ایجاد التهاب سیاسی، سخنانی را بر زبان جاری کرد که قبل از هر چیز، مستحق رسیدگی،محکومیت و مجازات است و البته در چندماه آینده و بعد از کنار رفتن وی از جایگاه خطیر ریاست جمهوری، باید به همه ی آنها رسیدگی شود.

⭕️در این میان، مسئولان رسمی دولت، بجای دعوت همگان به آرامش و گردن گذاشتن بر انبوه وظایف خود، ملت را در بیانیه ای رسمی تهدید می کنند که«هر صبری پایانی دارد»!

⭕️واعجبا!! آیا هرگز فکر کرده اند که اگر این فضای درگیری و آشوب روانی در جامعه نهادینه شود و صبر انقلابی ملت به پایان برسد بیش از هر کس همین عناصر مدعی، متضرر خواهند شد.

⭕️حزب الله اصفهان، انصار ولایت، ضمن یادآوری سفارشات ولی امر مسلمین در حفظ حرمت ها و لزوم وحدت و آرامش در جامعه، از مسئولان دولتی انتظار دارد صدای مردم مستضعف را بشنوند و در چند ماه باقیمانده ی مسئولیت خود بجای حاشیه سازی و جنجال و دامن زدن به فضای آشوب و درگیری، به وظایف انبوه برزمین مانده ی خود توجه کنند تا حداقل از مجازات دنیوی و اخروی آنان کاسته شود.
و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون
حزب الله اصفهان، انصار ولایت/۲۵ بهمن ۹۹


🔶حاشیه روزنه
برخی واکنش های برجامیان نشان می‌دهد که (حداقل طیف رادیکال آنان) تمایل دارند از وقایع اخیر، بهانه‌ای برای ایجاد آشوب بیابند و یا اقدامات برهم زننده امنیت روانی جامعه را در آستانه انتخابات۱۴۰۰ طراحی کنند.
#هشدارها و #تهدیدهای برخی از برجامیان را باید جدی گرفت و در اعلان مواضع، از تکمیل پازل اتاق عملیات روانی روحانی، به جد پرهیز کرد.
گفتنی‌های زیادی در این باب هست که انشالله در آینده به قدر وسع بدان خواهیم پرداخت.
اما اجمالا مواضع رادیکال #تاجزاده و مواضع مرموز #آشنا را به دقت باید ردیابی و رمزگشایی کرد!
طبیعی ست هر اتفاق ناگواری که در امتداد ماجرای شعارها در اصفهان رخ بدهد، مسئولیت آن مستقیما متوجه هیئت دولت و شخص آقای روحانی است که انگار قصد کرده‌اند قیطریه را به خاطر دستمال به آتش بکشند!
حریم شکنی بزرگان نظام، که آرزوی ضدانقلاب بوده اگر اتفاق بیفتد، با طراحی قبلیست!


@rozaneebefarda
ماجرای اصفهان و یک پرسش از برجامیان!


اگر کسانی خدای ناکرده، برنامه آشوب و فتنه در سر داشته باشند، برای شان کاری ندارد چند نفر بفرستند در دل مردم ناراضی از عملکرد فاجعه‌بار دولت و فیلم آن را مستمسک حملات سایبری قرار دهند و بعد هم در پی اجرای قسمت‌های بعدی این سناریو باشند!

هرگاه یک اتفاق رخ می‌دهد که هیچ یک از بزرگان و لیدرهای جریان انقلابی و ساختارهای نیمه رسمی و غیررسمی جریان انقلابی، مسئولیتش را نمی پذیرند و بلکه از آن برائت می‌جویند و در عین حال، دولت و لشکر رسانه‌ای اش اصرار دارند آن را به این و آن و کل جریان انقلابی ربط بدهند و آب را گل آلود کنند، آدم عاقل شک می‌کند! نمی‌کند؟!


@rozaneebefarda
#کارشکنی_دیپلماتیک_برجامیان و بازی با حیثیت جمهوری اسلامی!

اختصاصی
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻


در ماجرای سفر همزمان رؤسای دو قوه به دو کشور همپیمان و مهم منطقه، یعنی روسیه و عراق، برجامیان تا توانستند کارشکنی کردند!

در مورد روسیه، #ظریف و #کاظم_جلالی باید پاسخگوی تمام حواشی باشند و البته رسانه های اجاره ای که گاه با خط دهی مستقیم برخی مشاوران و اعضای کابینه روحانی، برای تخریب اصل سفر و یا تخفیف دستاوردهای آن، تمام قد به میدان آمدند.

در عراق نیز، #خط_نفوذ داخلی، در همدستی آشکار با بیت مرجعیت اعلی در عراق (و شاید ایران؟؟)، مانع از برقراری دیدار رئیس قوه قضائیه با مرجعیت اعلا شدند.
و شوربختانه، برجامیان شادمانی خود از عدم تحقق این دیدار را نتوانستند پنهان کنند!

این حوادث، تنها به یک منشأ باز می گردد و آن #کارشکنی_برجامیان در روند این دو سفر است.
قطعا و حتما، می توان و می بایست، عوامل این کارشکنی، شناسایی و محاکمه شوند تا زین پس هیچ کس جرأت نکند به دلیل سیاسی کاری های کثیف جناحی خود، با حیثیت بین المللی جمهوری اسلامی بازی کند و آبروی نظام را ملعبه ضدانقلاب قرار دهد.

اگر واقعا مرجعیت اعلی برای دیدار با مسئولان ایرانی محذوری دارند، چرا در اسفند 97 حسن روحانی و ظریف و واعظی را به حضور می پذیرند ولی وقتی نوبت به قاآنی و رئیسی می رسد، این دیدارها محقق نمی شود؟!
قطعا و حتما، شخص مرجعیت اعلی در این موارد مخالفت ندارند؛ چه اینکه با روحیه صلح کل ایشان، اینگونه نگاه های جناحی جای ندارد.
پس ریشه را باید در جای دیگر جست؛ این بیت مرجعیت اعلا و مسئولان دولتی هستند که باید پاسخ دهند، چرا و چگونه، رابطه راهبردی ایران با شیعیان عراق و مرجعیت اعلا را دستمایه سیاسی کاری های نازل خود کرده اند!

تاریخ ثابت خواهد کرد که عراق، بیش از مسئولان آبرومند ایرانی، نیازمند این آمد و شدها و دیدارهاست!


@rozaneebefarda
#بازنشر

اگر رایزنی های سرباز #حوزه_قم با رهبر #حوزه_نجف نبود، و اگر منطق مقاومت قم با تمام کارشکنی ها، به نجف نمی رسید، امروز رهبر کاتولیکهای جهان در نجف با #بغدادی دیدار می کرد، نه با مرجع اعلاء!

💬 محمد خادمی

@rozaneebefarda
پاپ ندیده‌ها!


یک تیتر مناسب برای توصیف سکولارهایی که در مورد دیدار پاپ و مرجعيت اعلای عراق، توصیفات و استنتاج های غلوآمیز و بی‌ربط ارائه می‌دهند و این دیدار را بهانه دوگانه‌سازی کاذب بین مرجعيت اعلا و ولایت فقیه قرار داده‌اند!

این روایت‌های انفعالی و خودکم بینانه، بیش از هر چیز اهانت به جایگاه مرجعيت اعلای عراق است که بنا به بافته‌های باطل سکولارها، انگار دیدار با پاپ برای ایشان موجب وجاهت سیاسی یا دینی خواهد شد!


@rozaneebefarda
#زخم_زبان به آقای #رئیسی به سبک #پسران_سارا!


⭕️از برکات سفر دیپلماتیک روسای دو قوه به روسیه و عراق، شناخت دوست و دشمن و خصوصا #خط_نفوذ بود!

🔹 امید است اطرافیان رجال سیاسی جریان انقلابی، با درس گرفتن از این ماجرا، زین پس در بازشناسی #عناصر_مرموز و جریان‌های مشکوک، دقت بیشتری به خرج دهند، تا سر بزنگاه از خطر آنان در امان بمانند.


@rozaneebefarda
#زخم_زبان به سبک یک #عدالتخواه_حیرت_زده!

حوزه فربه قم دلمشغول دوقطبی انقلابی و سکولار است!

🔶حاشیه روزنه
اولا سفر رهبر مسیحیان به عراق و دیدارش با یک مرجع طراز اول شیعی، چندان اتفاق عجیبی نیست که برخی جریان های زاویه دار با انقلاب اسلامی را به #حیرت و #زبان_درشتی با نظام اسلامی و حوزه مقدسه قم وادارد!
ثانیاً امثال تو، سالها از مواهب این نظام و عنوان طلبگی حوزه قم رزق خوردید تا مثلاً از همین قبیل امور را پیش ببرید، حالا به سان پیرزنان فقط به نق زدن بسنده می کنید!
ثالثاً دوقطبی سکولار و انقلابی را سکولارها بیشتر و پیشتر دامن زده اند! آنان که در چهار دهه گذشته، همچنان در عصر پهلوی ها زیست کردند و حقیقت انقلاب اسلامی را به سان یک واقعیت، باور نکردند! آنان که متنعم از نعمت انقلاب اسلامی، برای تقویتش قدم از قدم برنداشتند! حتی حاضر نشدند پای تابوت یک شهید حاضر شوند!
آنان که امام خمینی را به کنایه، آقای خمینی خواندند! آنان که از بی بی سی خط گرفتند! آنان که خود را عقل کل و میراث دار انحصاری تشیع خواندند

@rozaneebefarda
👆👆👆ادامه...
و در پی #مرجع_سازی و بازی با ارتکازات هزار ساله شیعی در مواجهه با استکبار پرداختند! آنان که پشت سر بزرگان حوزه سنگر گرفتند و از آنان چهره ای مخالف انقلاب نمایش دادند تا توجیه گر انحراف خود باشند.
آنان که حیثیت مرجعیت اعلای عراق را با ایجاد یک دوگانه کاذب بین ایشان و ولایت فقیه، به مخاطره انداختند!
آنان که حوزه بزرگ قم، مرکز تولید و نشر معارف شیعی در جهان را سرکوب و منکوب کردند و همچنان از خاطرات و خیالبافی های حوزه های دیگر سخن گفتند!


@rozaneebefarda