در جلد اول از مجموعه #کوثر٬ مطلبی به غایت ناصحیح در مورد #شهید_سیدیونس_رودباری درج شده. تاریخ٬ هیچ #تشییع_جنازه_ای برای ایشان ثبت نکرده و اصولا در #خفقان_عصر_پهلوی امکانش هم نبوده است.
@rozaneebefarda
@rozaneebefarda
#چهل_روایت_از_پیاده_روی_اربعین
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال پیش است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_سوم؛ #منتظران
هر مسافری را منتظرانی است معمولاً. حتی مسافر لسان الغیب هم منتظرانی دارد؛
آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست... هر کجا هست خدایا به سلامت دارش!
بین منتظران همیشه جماعت نسوان منتظر ترند! تلفن و متعلقاتش هم بلای جان این انتظار است که اگر لحظه ای تبادل اخبار سلامتی با آن رد و بدل نشود، انتظار به عزاداری ختم می شود! من البته مثل همیشه گفته ام که اعتماد بر این ابزار ارتباطیِ همیشه مخدوش نکنند و اینکه بادمجان بم آفت ندارد و از این حرفها! اصلاً در سفر کربلا انتظار خیلی معنا نمی دهد به نظرم! منتظران باید خود را بگذارند جای ام البنین، عبدالله بن عباس، محمد حنفیه و دیگرانی که چشم انتظاری شان را بشیر، با اعلام خبر شهادت سیدالشهداء(ع) پایان داد!
این انتظار خانواده های مسافران اربعین اما خود دنیایی است از معنا. دلهره و تردید شهادت را از بین می برد، تمرین صبوری است، تجربه زندگی در فراغ عزیزان است، یاد مقصد سفر را لحظه ای از یادها خالی نمی کند، مفهوم انتظار منجی مظلوم بشریت را همه فهم تر می کند. انتظار اصلا خودش یک عنصر فرهنگی در عصر آخر الزمان است چه اینکه فرموده اند؛ انتظار فرج، بالاترین اعمال امت در دوران غیبت است.
شنبه #۸_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال پیش است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_سوم؛ #منتظران
هر مسافری را منتظرانی است معمولاً. حتی مسافر لسان الغیب هم منتظرانی دارد؛
آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست... هر کجا هست خدایا به سلامت دارش!
بین منتظران همیشه جماعت نسوان منتظر ترند! تلفن و متعلقاتش هم بلای جان این انتظار است که اگر لحظه ای تبادل اخبار سلامتی با آن رد و بدل نشود، انتظار به عزاداری ختم می شود! من البته مثل همیشه گفته ام که اعتماد بر این ابزار ارتباطیِ همیشه مخدوش نکنند و اینکه بادمجان بم آفت ندارد و از این حرفها! اصلاً در سفر کربلا انتظار خیلی معنا نمی دهد به نظرم! منتظران باید خود را بگذارند جای ام البنین، عبدالله بن عباس، محمد حنفیه و دیگرانی که چشم انتظاری شان را بشیر، با اعلام خبر شهادت سیدالشهداء(ع) پایان داد!
این انتظار خانواده های مسافران اربعین اما خود دنیایی است از معنا. دلهره و تردید شهادت را از بین می برد، تمرین صبوری است، تجربه زندگی در فراغ عزیزان است، یاد مقصد سفر را لحظه ای از یادها خالی نمی کند، مفهوم انتظار منجی مظلوم بشریت را همه فهم تر می کند. انتظار اصلا خودش یک عنصر فرهنگی در عصر آخر الزمان است چه اینکه فرموده اند؛ انتظار فرج، بالاترین اعمال امت در دوران غیبت است.
شنبه #۸_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
#شبکه #پیام_رسانی #امام_خمینی محوری ترین نقش را در گسترش نهضت در سراسر کشور داشته و #بسیج سراسری مردم معلول این شبکه است.
@rozaneebefarda
@rozaneebefarda
این کتاب به بررسی شبکه پیام رسانی امام و نقش آن در پیشبرد انقلاب اسلامی پرداخته است. کتاب در ۶۹۶صفحه در سال ۸۷ توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی انتشار یافته است.
@rozaneebefarda
@rozaneebefarda
#چهل_روایت_از_پیاده_روی_اربعین
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال ۹۴ است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_چهارم؛ #مرز
همان طور که حدس می زدم، مرز مهران با ازدحام زائر مواجه بود. مردم برای خروج از مرز ایران سر از پا نمی شناختند. برخی که ویزا گرفته بودند، با خیال راحت در مقابل گیت ها صف می کشیدند و کم کم عبور می کردند اما برخی دیگر در کنار انتظار در صف های طولانی، اضراب هم دامنگیرشان شده بود. کم نبودند کسانی که به هر دلیل می خواستند بدون ویزا خارج شوند. گرچه خودم یک مورد را شاهد بودم که مأمور گذرنامه بدون ویزای پسرک جوانی را از دستش کشید و گفت برود استان محل اقامتش تحویل بگیرد و اشک او را درآورد، ولی در بین دوستان و بلکه همسفران خودمان داشتیم کسانی را که مثل مرد بدون ویزا از مرز گذشتند!
هنگام ورود به گیت، جماعتی را دیدم که داشتند زار می زدند و التماس می کردند؛ جماعتی از برادران و خواهران افغان که طبق قرار و اعلامِ قبلی نمی توانستند از این مرز عبور کنند. دلم بدجوری به حالشان می سوخت. قانون محترم است البته، اما خب دل هم قانون خودش را دارد. اشک زائرهای افغانی، جانسوز بود اما نمی شد برایشان کاری کرد. باید عبور می کردیم.
سیل جمعیت حوصله مرزبانهای عراقی را سربرده است خصوصا اینکه معمولا در شرایط عادی نیز انها را عصبانی دیده ام بارها و بارها. این عصبانیت باعث می شود که تنها نظاره گرِ عبور ایرانی ها از مرزشان باشند، تنها همین! گرچه با اعتقاد به اینکه عراق برای جنگ نیاز به حمایت مالی دارد، همچنان از ویزا گرفتن پشیمان نیستم، اما با دیدن این اوضاع، بعضی وقتها آدم وسوسه می شود که چه خوب بود بی تکلف مثل بی ویزا ها دل را به دریا میزد! خصوصا که انها مجبور نیستند برای مهر گذرنامه معطل شوند و عراقی ها یک گیت را برای بدون ویزاها بازگذاشته اند!
وضعیت بهداشتی و امکانات رفاهی اولیه در مرزها اصلا مناسب نیست. عراق را خب آدم انتظار دارد همینطوری هم باشد ولی مرز خودمان هم تعریفی ندارد! جماعت زائر، این روزها مرزها بی معنا کرده اند، عملا سفر به عتبات مثل سفر به مشهد مقدس، بی دردسر شده است. انگار دیگر حصر و حصار و فاصله ای نیست میان دلداران و دلبران. اتحادیه اروپایی سالهاست که مرزها را تقریبا بی معنا کرده است در میان کشورهای اروپایی، این تردد سهل و آسان در ایام اربعین، شاید مقدمه ای بشود برای آنکه تردد بین دو کشور متوقف بر روادید نباشد. توی همین فکرها هستم که متوجه می شوم به عراق راه یافته ایم و در امتداد دریای خروشان زائرها، قطره وار جاری شده ایم. مرز را رد کرده ایم اما معلوم نیست به حرم و حریم راه مان بدهند؛ یاد آن شعر معروفِ « فخرالدین عراقی» می افتم که می گوید:
ز دو دیده خون فشانم، ز غمت شب جدایی
چه کنم؟ که هست اینها گل خیر آشنایی
همه شب نهادهام سر، چو سگان، بر آستانت
که رقیب در نیاید به بهانه گدایی
در گلستان چشمم ز چه رو همیشه باز است؟
به امید آنکه شاید تو به چشم من درآیی
به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند
که تو در برون چه کردی که درونِ خانه آیی!
یکشنبه #۹_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال ۹۴ است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_چهارم؛ #مرز
همان طور که حدس می زدم، مرز مهران با ازدحام زائر مواجه بود. مردم برای خروج از مرز ایران سر از پا نمی شناختند. برخی که ویزا گرفته بودند، با خیال راحت در مقابل گیت ها صف می کشیدند و کم کم عبور می کردند اما برخی دیگر در کنار انتظار در صف های طولانی، اضراب هم دامنگیرشان شده بود. کم نبودند کسانی که به هر دلیل می خواستند بدون ویزا خارج شوند. گرچه خودم یک مورد را شاهد بودم که مأمور گذرنامه بدون ویزای پسرک جوانی را از دستش کشید و گفت برود استان محل اقامتش تحویل بگیرد و اشک او را درآورد، ولی در بین دوستان و بلکه همسفران خودمان داشتیم کسانی را که مثل مرد بدون ویزا از مرز گذشتند!
هنگام ورود به گیت، جماعتی را دیدم که داشتند زار می زدند و التماس می کردند؛ جماعتی از برادران و خواهران افغان که طبق قرار و اعلامِ قبلی نمی توانستند از این مرز عبور کنند. دلم بدجوری به حالشان می سوخت. قانون محترم است البته، اما خب دل هم قانون خودش را دارد. اشک زائرهای افغانی، جانسوز بود اما نمی شد برایشان کاری کرد. باید عبور می کردیم.
سیل جمعیت حوصله مرزبانهای عراقی را سربرده است خصوصا اینکه معمولا در شرایط عادی نیز انها را عصبانی دیده ام بارها و بارها. این عصبانیت باعث می شود که تنها نظاره گرِ عبور ایرانی ها از مرزشان باشند، تنها همین! گرچه با اعتقاد به اینکه عراق برای جنگ نیاز به حمایت مالی دارد، همچنان از ویزا گرفتن پشیمان نیستم، اما با دیدن این اوضاع، بعضی وقتها آدم وسوسه می شود که چه خوب بود بی تکلف مثل بی ویزا ها دل را به دریا میزد! خصوصا که انها مجبور نیستند برای مهر گذرنامه معطل شوند و عراقی ها یک گیت را برای بدون ویزاها بازگذاشته اند!
وضعیت بهداشتی و امکانات رفاهی اولیه در مرزها اصلا مناسب نیست. عراق را خب آدم انتظار دارد همینطوری هم باشد ولی مرز خودمان هم تعریفی ندارد! جماعت زائر، این روزها مرزها بی معنا کرده اند، عملا سفر به عتبات مثل سفر به مشهد مقدس، بی دردسر شده است. انگار دیگر حصر و حصار و فاصله ای نیست میان دلداران و دلبران. اتحادیه اروپایی سالهاست که مرزها را تقریبا بی معنا کرده است در میان کشورهای اروپایی، این تردد سهل و آسان در ایام اربعین، شاید مقدمه ای بشود برای آنکه تردد بین دو کشور متوقف بر روادید نباشد. توی همین فکرها هستم که متوجه می شوم به عراق راه یافته ایم و در امتداد دریای خروشان زائرها، قطره وار جاری شده ایم. مرز را رد کرده ایم اما معلوم نیست به حرم و حریم راه مان بدهند؛ یاد آن شعر معروفِ « فخرالدین عراقی» می افتم که می گوید:
ز دو دیده خون فشانم، ز غمت شب جدایی
چه کنم؟ که هست اینها گل خیر آشنایی
همه شب نهادهام سر، چو سگان، بر آستانت
که رقیب در نیاید به بهانه گدایی
در گلستان چشمم ز چه رو همیشه باز است؟
به امید آنکه شاید تو به چشم من درآیی
به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند
که تو در برون چه کردی که درونِ خانه آیی!
یکشنبه #۹_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
#چهل_روایت_از_پیاده_روی_اربعین
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال ۹۴ است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_پنجم؛ #پاها
«پاها» نقش اصلی را در زیارت اربعین دارند؛ اگر «پاها» مدد نکنند، اصلا پیاده روی معنا نمی یابد.
اصلا وقتی می خواهند متوقف شدن و بازایستادن را بازگو کنند، می گویند فلانی «از پا افتاده است». اینجا اما کسی از پا نمی افتد. پاها تمام همت شان را به میدان می آورند.
گرچه برخی از حرفه ای ها پیشتر برای خودشان کفش مناسب تهیه کرده اند، اما هنوز غلبه با انهایی است که دمپایی به پا دارند. پابرهنه ها هم جمعیت شان زیاد است. باید اعتراف کنم که زیارت با پای برهنه صفای خاص خودش را دارد هرچند که من از این توفیق بی بهره ام.
مسیر که نصف می شود، تقریبا اکثر پاها، تاول می زنند. تاول ها را اگر مواظب شان نباشی، به زخم تبدیل می شود و در این اوضاع اگر پایت زخمی شود، سرعتت کم خواهد شد و امکان دارد شوق زیارت همراهانت را کلافه کند یا آنکه آنقدر عقب بمانی که نتوانی به موقع به کربلا برسی و اربعین از دستت برود. برادران عراقی، یکی از کارویژهای شان در میزبانی، خالی کردن آبِ تاول ها به وسیله سرنگ است. پا، پیاده روی، تاول، توی این مسیر همه چیز روضه مجسم است.
شاید کسی که از نزدیک ندیده باشد، برایش باور ناپذیر باشد اما برخی از زائرها با آنکه از نعمت پا برخوردار نیستند، اما در پیاده روی حاضر اند. برخی از جانبازها و معلولین ایرانی و غیر ایرانی، با ویلچر یا عصازنان، خود را به قافله رسانده اند.
سعدی قرنها قبل، حس و حال این جماعت را خوب فهمیده است که می گوید:
ای مهر تو در دلها وی مهر تو بر لبها
وی شور تو در سرها وی سر تو در جانها
تا عهد تو دربستم عهد همه بشکستم
بعد از تو روا باشد نقض همه پیمانها
تا خار غم عشقت آویخته در دامن
کوته نظری باشد رفتن به گلستانها
آن را که چنین دردی از پای دراندازد
باید که فروشوید دست از همه درمانها
گر در طلبت رنجی ما را برسد شاید
چون عشق حرم باشد سهل است بیابانها
دوشنبه #۱۰_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال ۹۴ است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_پنجم؛ #پاها
«پاها» نقش اصلی را در زیارت اربعین دارند؛ اگر «پاها» مدد نکنند، اصلا پیاده روی معنا نمی یابد.
اصلا وقتی می خواهند متوقف شدن و بازایستادن را بازگو کنند، می گویند فلانی «از پا افتاده است». اینجا اما کسی از پا نمی افتد. پاها تمام همت شان را به میدان می آورند.
گرچه برخی از حرفه ای ها پیشتر برای خودشان کفش مناسب تهیه کرده اند، اما هنوز غلبه با انهایی است که دمپایی به پا دارند. پابرهنه ها هم جمعیت شان زیاد است. باید اعتراف کنم که زیارت با پای برهنه صفای خاص خودش را دارد هرچند که من از این توفیق بی بهره ام.
مسیر که نصف می شود، تقریبا اکثر پاها، تاول می زنند. تاول ها را اگر مواظب شان نباشی، به زخم تبدیل می شود و در این اوضاع اگر پایت زخمی شود، سرعتت کم خواهد شد و امکان دارد شوق زیارت همراهانت را کلافه کند یا آنکه آنقدر عقب بمانی که نتوانی به موقع به کربلا برسی و اربعین از دستت برود. برادران عراقی، یکی از کارویژهای شان در میزبانی، خالی کردن آبِ تاول ها به وسیله سرنگ است. پا، پیاده روی، تاول، توی این مسیر همه چیز روضه مجسم است.
شاید کسی که از نزدیک ندیده باشد، برایش باور ناپذیر باشد اما برخی از زائرها با آنکه از نعمت پا برخوردار نیستند، اما در پیاده روی حاضر اند. برخی از جانبازها و معلولین ایرانی و غیر ایرانی، با ویلچر یا عصازنان، خود را به قافله رسانده اند.
سعدی قرنها قبل، حس و حال این جماعت را خوب فهمیده است که می گوید:
ای مهر تو در دلها وی مهر تو بر لبها
وی شور تو در سرها وی سر تو در جانها
تا عهد تو دربستم عهد همه بشکستم
بعد از تو روا باشد نقض همه پیمانها
تا خار غم عشقت آویخته در دامن
کوته نظری باشد رفتن به گلستانها
آن را که چنین دردی از پای دراندازد
باید که فروشوید دست از همه درمانها
گر در طلبت رنجی ما را برسد شاید
چون عشق حرم باشد سهل است بیابانها
دوشنبه #۱۰_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
کتاب نه جلدی «قیام پانزده خرداد به روایت اسناد ساواک»٬ در سال۷۸ توسط #مرکز_بررسی_اسناد_تاریخی منتشر شده است. علی رغم زحمت و دقت فراوان محققین آن مرکز٬ گاه اشتباهاتی نیز به چشم می خورد.
@rozaneebefarda
@rozaneebefarda
کتاب #ناگفته_ها شامل خاطرات #شهید_حاج_مهدی_عراقی است که در پاریس بازگو شده و بعدا در سال۷۰ توسط #مؤسسه_رسا چاپ شده است. این کتاب نخستین گام در ثبت تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی است.
@rozaneebefarda
@rozaneebefarda
#تاملی_در_ماجرای_روز_کوروش
این روزها جماعتی به بهانه بزرگداشت #کوروش سرگذاشته اند به محوطه باستانی #پاسارگاد و در حرکتی کاملا #تقلیدی٬ تلاش کرده اند از برخی #شعائر_شیعی هم گرته برداری کنند. آنهم به بدترین شکل ممکن! کارشان شده مثل آن مسلمانی که پس از گرویدن به مسیحیت٬ بعد از مشاهده روشن شدن لامپی٬ شروع کرد به صلوات فرستادن!
تب #ایران_گرایی٬ #باستان_گرایی یا #آرکائیسم مربوط به امروز و دیروز نیست که برخی فکر کنند این هیاهو تنها محصول قدرت رسانه های اجاره ای است.
وقتی که از این پدیده سخن می گوییم نباید فراموش کنیم که #پهلوی_ها همه هویت شان وابسته به همین گفتمان بود؛ این سلسله بی هویت و ناشناخته٬ نام پهلوی را از گفتمان مذکور عاریت گرفته است. یادمان نرود که کسی مانند #سید_احمد_کسروی نویسنده دین ستیز عصر پهلوی٬ در نخستین گام ورود به عرصه رسانه ای٬ تلاش کرد از نمد ایران باستان برای خود کلاهی بدوزد و خود را به #کسرا منسوب دانست و نام کسروی را برگزید.
#ابراهیم_پورداوود عمری را در راه احیای منابع مربوط به آئین های ایرانی قبل از اسلام گذاشت و با حمایت پهلوی سالها در شبه قاره هند به پژوهش و نگارش پرداخت و آرکائیسم را تئوریزه کرد.
بعدتر #سید_حسین_نصر تلاش کرد گفتمان ایران گرایی را در بستر تفکر فلسفی پی گیری کند و برای تدوین نوعی #فلسفه_ایرانی همت گماشت. پروژه نصر در #دفتر_فرح دنبال می شد و شاید گیرکردن او در سنت٬ محصول همان سالها باشد.
کتاب پرحاشیه #عبدالحسین_زرین_کوب با نام #دو_قرن_سکوت٬ رسما به تقابل و دوگانه ایران-اسلام دامن زد و به تحریک عواطف ملی در تقابل با اعراب و به تبع آن اسلام پرداخت.
تغییر تقویم از هجری قمری به شمسی و بعدتر به تقویم شاهنشاهی٬ و تاسیس فرهنگستان زبان به بهانه #عربی_زدایی٬ این پازل را تکمیل کرد و تلاشی بود در جهت حذف هویت دینی و اسلامی در ادبیات و تاریخ مردم مسلمان ایران.
نگارش کتاب #خدمات_متقابل_ایران_و_اسلام توسط #شهید_مطهری بی گمان برجسته ترین تقابل علمی و فکری با گفتمان ایران گرایی و ناسیونالیسم بود.
در فضای جریانهای سیاسی نیز
تاسیس #حزب_پان_ایرانیست٬ به معنای ورود رسمی ایران گرایی افراطی به فضای احزاب سیاسی ایران بود که بعدتر #حزب_ملت_ایران از آن منشعب شد.
در مورد این جریان پر سر و صدا چند نکته نباید مغفول افتد؛
یک: در بازشناسی آئین٬ ادیان٬ عقاید و تاریخ ایران قبل از اسلام٬ منابع متقنی در دست نیست و بیشتر مدعاها در حد نظریه است. بعنوان مثال به چه استدلالی و با اتکا به کدام منبع متقن روز کوروش را برگزیده اند؟
دو؛ اگر اسلام گرایی مساوی ارتجاع و کهنه پرستی است٬ این مسئله به مراتب بیشتر در مورد باستان گرایی مطرح است.
سه؛ حتی اگر کوروش همان ذوالقرنین باشد٬ پیروی از یک رهبر الهی نباید به نفی انبیا و کتب و آموزه های دینی بعد از او بیانجامد!
چهار؛ ربط ترویج ایران دوستی را با اسرائیل و شبکه های انگلیسی و آمریکایی نمی شود فهمید!
پنج؛ گفتمان باستان گرایی در زمانه ای که پهلوی ها تمام قد به ترویجش همت گماشته بودند هم در فضای فکری و سیاسی ایران٬ با اقبال ویژه ای مواجه نشد و مردم توجهی به آن نکردند٬ حال معلوم نیست این روزها برخی با چه امیدی به احیای دوباره آن دست زده اند.
سه شنبه #۱۱_۸_۹۵
#حسن_مقدمی_شهیدانی
@rozaneebefarda
این روزها جماعتی به بهانه بزرگداشت #کوروش سرگذاشته اند به محوطه باستانی #پاسارگاد و در حرکتی کاملا #تقلیدی٬ تلاش کرده اند از برخی #شعائر_شیعی هم گرته برداری کنند. آنهم به بدترین شکل ممکن! کارشان شده مثل آن مسلمانی که پس از گرویدن به مسیحیت٬ بعد از مشاهده روشن شدن لامپی٬ شروع کرد به صلوات فرستادن!
تب #ایران_گرایی٬ #باستان_گرایی یا #آرکائیسم مربوط به امروز و دیروز نیست که برخی فکر کنند این هیاهو تنها محصول قدرت رسانه های اجاره ای است.
وقتی که از این پدیده سخن می گوییم نباید فراموش کنیم که #پهلوی_ها همه هویت شان وابسته به همین گفتمان بود؛ این سلسله بی هویت و ناشناخته٬ نام پهلوی را از گفتمان مذکور عاریت گرفته است. یادمان نرود که کسی مانند #سید_احمد_کسروی نویسنده دین ستیز عصر پهلوی٬ در نخستین گام ورود به عرصه رسانه ای٬ تلاش کرد از نمد ایران باستان برای خود کلاهی بدوزد و خود را به #کسرا منسوب دانست و نام کسروی را برگزید.
#ابراهیم_پورداوود عمری را در راه احیای منابع مربوط به آئین های ایرانی قبل از اسلام گذاشت و با حمایت پهلوی سالها در شبه قاره هند به پژوهش و نگارش پرداخت و آرکائیسم را تئوریزه کرد.
بعدتر #سید_حسین_نصر تلاش کرد گفتمان ایران گرایی را در بستر تفکر فلسفی پی گیری کند و برای تدوین نوعی #فلسفه_ایرانی همت گماشت. پروژه نصر در #دفتر_فرح دنبال می شد و شاید گیرکردن او در سنت٬ محصول همان سالها باشد.
کتاب پرحاشیه #عبدالحسین_زرین_کوب با نام #دو_قرن_سکوت٬ رسما به تقابل و دوگانه ایران-اسلام دامن زد و به تحریک عواطف ملی در تقابل با اعراب و به تبع آن اسلام پرداخت.
تغییر تقویم از هجری قمری به شمسی و بعدتر به تقویم شاهنشاهی٬ و تاسیس فرهنگستان زبان به بهانه #عربی_زدایی٬ این پازل را تکمیل کرد و تلاشی بود در جهت حذف هویت دینی و اسلامی در ادبیات و تاریخ مردم مسلمان ایران.
نگارش کتاب #خدمات_متقابل_ایران_و_اسلام توسط #شهید_مطهری بی گمان برجسته ترین تقابل علمی و فکری با گفتمان ایران گرایی و ناسیونالیسم بود.
در فضای جریانهای سیاسی نیز
تاسیس #حزب_پان_ایرانیست٬ به معنای ورود رسمی ایران گرایی افراطی به فضای احزاب سیاسی ایران بود که بعدتر #حزب_ملت_ایران از آن منشعب شد.
در مورد این جریان پر سر و صدا چند نکته نباید مغفول افتد؛
یک: در بازشناسی آئین٬ ادیان٬ عقاید و تاریخ ایران قبل از اسلام٬ منابع متقنی در دست نیست و بیشتر مدعاها در حد نظریه است. بعنوان مثال به چه استدلالی و با اتکا به کدام منبع متقن روز کوروش را برگزیده اند؟
دو؛ اگر اسلام گرایی مساوی ارتجاع و کهنه پرستی است٬ این مسئله به مراتب بیشتر در مورد باستان گرایی مطرح است.
سه؛ حتی اگر کوروش همان ذوالقرنین باشد٬ پیروی از یک رهبر الهی نباید به نفی انبیا و کتب و آموزه های دینی بعد از او بیانجامد!
چهار؛ ربط ترویج ایران دوستی را با اسرائیل و شبکه های انگلیسی و آمریکایی نمی شود فهمید!
پنج؛ گفتمان باستان گرایی در زمانه ای که پهلوی ها تمام قد به ترویجش همت گماشته بودند هم در فضای فکری و سیاسی ایران٬ با اقبال ویژه ای مواجه نشد و مردم توجهی به آن نکردند٬ حال معلوم نیست این روزها برخی با چه امیدی به احیای دوباره آن دست زده اند.
سه شنبه #۱۱_۸_۹۵
#حسن_مقدمی_شهیدانی
@rozaneebefarda
#چهل_روایت_از_پیاده_روی_اربعین
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال ۹۴ است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_ششم؛ #بلندگوها!
#بلندگوها در پیاده روی اربعین، نقش پررنگی دارند؛ هر کسی که بلندگوی قوی تری داشته باشد، خب صدایش را رساتر به دیگران می رساند. در مسیر بسیار می بینی که کاروان ها [و بیشتر عراقی ها] ماشین یا ارابه ای را برای حمل باندها و بلندگوها اختصاص داده اند. این وسائل نقلیه، معمولاً پر می شود از لوازم و لباسهای اضافهای که روی دوش زائرهای کاروان، سنگینی می کند. مداحی ها و نواهایی که پخش می شود، در ترغیب و تهییج زائران پیاده نقش مهمی دارد. #عراقی_ها این سالها بیشتر به #مداحی_های_استدیویی روی آورده اند که حسابی هم هیجان_بخش است! #زرگانی یکی از همین #مداح_های_استدیویی محبوب است.
هیئت های ایرانی معمولاً دور هم و بدون بلندگو دم می گیرند، صداهایی که در هم می آمیزد و موجی دلنشین را می پراکند که بدون نیاز به بلندگو بر دل و جان می نشیند.
در میان شلوغی ها گاهی نواهای معروف ایرانی، از موکب ها پخش می شود و در این میان٬ گاه موکبی غیر ایرانی را می بینی که مداحی های عربی از برخی مرثیه خوان های ایرانی را پخش می کند!
حاج محمود کریمی و میثم مطیعی بیش از بقیه طرفدار دارند. شاید بخاطر اشعار قوی و لحن عربی مورد قبول شان٬ توانسته اند اینجا مشتری پیدا کنند. هر چه هست، مرثیه زبان مشترکِ همه زائرین است و به هر زبانی که باشد از دل برآمده است و بر دل می نشیند.
یکی از مهم ترین کاربردهای بلندگو، پیجِ گمشدگان است! گرچه در طول مسیر هم چنین امکانی وجود دارد ولی این کارویژه بیشتر در مشاهد مشرفه، به کار می آید. همان سرآغاز سفر که شب را در صحن حضرت علی علیه السلام بیتوته کرده بودیم، تا خودِ صبح صدای بلندگو نگذاشت بخوابیم. عدم تسلط به زبان فارسی و ناآشنایی گوینده با اسامی افراد و شهرها، گاه ترکیب های خنده داری را به گوش می رساند که کمی از آزار بی امان صدای بلندگو می کاست. حالا فکرش بکنید توی این اوضاع از بلندگو اعلام کنند که فلانی از اهالی #لندن، گم شده است! آدم باورش نمی شود یک لندن نشین هم بتواند گم بشود!
در میان صداها اسم #محمره و #عبادان زیاد به گوش می رسد. این یعنی که گوینده حرم هنوز هم خبر #آزادی_خرمشهر و #شکست_حصر_آبادان به گوشش نرسیده است!
در مسیر پیاده روی٬ زمزمه رفیق راه است. هر کسی برای خودش مداحی می کند. همه مداح اند.
آری اینجا همه به هر زبانی دارند صدایش می زنند، گرچه از شدت شلوغی، صدا به صدا نمی رسد اما، همه مطمئن هستند که آقا صدایشان را خواهد شنید؛ حتی آنها که بلندگویی در بساط ندارند، صدای خوشی هم نه، و حتی آنها که تنها در دل شان نجوایی کرده اند با مولا. مهم نیست به کدام زبان می خوانی اش، مهم نیست از کدام فاصله او را خوانده ای. اینجا همه گمشده ها را خودش صدا خواهد کرد، خودش پیدایشان می کند. #گمشدگان خوش بخت ترین #زائران_اربعین هستند.
سه شنبه #۱۱_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال ۹۴ است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_ششم؛ #بلندگوها!
#بلندگوها در پیاده روی اربعین، نقش پررنگی دارند؛ هر کسی که بلندگوی قوی تری داشته باشد، خب صدایش را رساتر به دیگران می رساند. در مسیر بسیار می بینی که کاروان ها [و بیشتر عراقی ها] ماشین یا ارابه ای را برای حمل باندها و بلندگوها اختصاص داده اند. این وسائل نقلیه، معمولاً پر می شود از لوازم و لباسهای اضافهای که روی دوش زائرهای کاروان، سنگینی می کند. مداحی ها و نواهایی که پخش می شود، در ترغیب و تهییج زائران پیاده نقش مهمی دارد. #عراقی_ها این سالها بیشتر به #مداحی_های_استدیویی روی آورده اند که حسابی هم هیجان_بخش است! #زرگانی یکی از همین #مداح_های_استدیویی محبوب است.
هیئت های ایرانی معمولاً دور هم و بدون بلندگو دم می گیرند، صداهایی که در هم می آمیزد و موجی دلنشین را می پراکند که بدون نیاز به بلندگو بر دل و جان می نشیند.
در میان شلوغی ها گاهی نواهای معروف ایرانی، از موکب ها پخش می شود و در این میان٬ گاه موکبی غیر ایرانی را می بینی که مداحی های عربی از برخی مرثیه خوان های ایرانی را پخش می کند!
حاج محمود کریمی و میثم مطیعی بیش از بقیه طرفدار دارند. شاید بخاطر اشعار قوی و لحن عربی مورد قبول شان٬ توانسته اند اینجا مشتری پیدا کنند. هر چه هست، مرثیه زبان مشترکِ همه زائرین است و به هر زبانی که باشد از دل برآمده است و بر دل می نشیند.
یکی از مهم ترین کاربردهای بلندگو، پیجِ گمشدگان است! گرچه در طول مسیر هم چنین امکانی وجود دارد ولی این کارویژه بیشتر در مشاهد مشرفه، به کار می آید. همان سرآغاز سفر که شب را در صحن حضرت علی علیه السلام بیتوته کرده بودیم، تا خودِ صبح صدای بلندگو نگذاشت بخوابیم. عدم تسلط به زبان فارسی و ناآشنایی گوینده با اسامی افراد و شهرها، گاه ترکیب های خنده داری را به گوش می رساند که کمی از آزار بی امان صدای بلندگو می کاست. حالا فکرش بکنید توی این اوضاع از بلندگو اعلام کنند که فلانی از اهالی #لندن، گم شده است! آدم باورش نمی شود یک لندن نشین هم بتواند گم بشود!
در میان صداها اسم #محمره و #عبادان زیاد به گوش می رسد. این یعنی که گوینده حرم هنوز هم خبر #آزادی_خرمشهر و #شکست_حصر_آبادان به گوشش نرسیده است!
در مسیر پیاده روی٬ زمزمه رفیق راه است. هر کسی برای خودش مداحی می کند. همه مداح اند.
آری اینجا همه به هر زبانی دارند صدایش می زنند، گرچه از شدت شلوغی، صدا به صدا نمی رسد اما، همه مطمئن هستند که آقا صدایشان را خواهد شنید؛ حتی آنها که بلندگویی در بساط ندارند، صدای خوشی هم نه، و حتی آنها که تنها در دل شان نجوایی کرده اند با مولا. مهم نیست به کدام زبان می خوانی اش، مهم نیست از کدام فاصله او را خوانده ای. اینجا همه گمشده ها را خودش صدا خواهد کرد، خودش پیدایشان می کند. #گمشدگان خوش بخت ترین #زائران_اربعین هستند.
سه شنبه #۱۱_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
کتاب ۵جلدی #اسناد_انقلاب_اسلامی یکی از مهم ترین آثار #حجةلاسلام_سیدحمید_روحانی است که در دهه هفتاد منتشر شده. در صفحات ۵۴۷-۵۵۶ از جلد سوم این اثر٬ نقاط عطف تحولات انقلاب اسلامی از سال ۴۰ تا ۵۷ تحت عنوان #گاهنامه_تاریخی ذکر شده است.
@rozaneebefarda
@rozaneebefarda
#اسناد_انقلاب_اسلامی مجموعه ای ۵جلدی٬ اثر #حجةالاسلام_سیدحمید #روحانی است.
در (ج۳ صص۵۴۷-۵۵۶) کتاب٬ نقاط عطف تاریخ انقلاب اسلامی(سالهای۴۰-۵۷) تحت عنوان #گاهنامه_تاریخی آمده است.
@rozaneebefarda
در (ج۳ صص۵۴۷-۵۵۶) کتاب٬ نقاط عطف تاریخ انقلاب اسلامی(سالهای۴۰-۵۷) تحت عنوان #گاهنامه_تاریخی آمده است.
@rozaneebefarda
#عناوین_و_القاب در ساختار حوزه های علمیه از پیشینه ای تاریخی برخوردار است. گذشته از آنکه القاب نشانه ای از جایگاه حوزویان در سلسله مراتب علمی آنان است٬ در تنظیم نوع مناسبات اجتماعی با ایشان نیز کاملا اثرمند است.
گرچه بزرگان دین نوعا در استفاده این عناوین برای خود گریزان بوده اند٬ اما توجه به کاربست دقیق القاب حوزوی همواره نشانه ای حفظ حریم ایشان است.
مجله #تقریرات یکی از نشریات نوپای حوزوی است. تقریرات در شماره (۴و۵)خود به بازتاب اخبار حوزوی پرداخته و در استفاده از عناوین حوزوی طریقه قابل تاملی را طی کرده است. القاب مورد استفاده تقریرات از این قبیل است؛
آیت الله العظمی سیستانی
آیت الله العظمی وحید خراسانی
آیت الله العظمی صافی گلپایگانی
آیت الله العظمی شبیری زنجانی
آیت الله العظمی مکارم شیرازی
آیت الله العظمی منتظری
آیت الله العظمی خویی
آیت الله العظمی فیاض
آیت الله العظمی جوادی آملی
آیت الله علوی گرگانی
آیت الله نوری همدانی
آیت الله سبحانی
آیت الله هاشمی شاهرودی
آیت الله [محمد] یزدی
آیت الله مصباح یزدی
آیت الله مرتضی مقتدایی
آیت الله ابراهیم امینی
آیت الله احمد جنتی
آیت الله علوی بروحردی
آیت الله حسن ممدوحی
آیت الله عباس واعظ طبسی
آیت الله سیدرضا برقعی مدرس
حجت الاسلام دکتر پارسانیا
حجت الاسلام سید مصباح عاملی
ناطق نوری
سید صمصام الدین قوامی امام جمعه پردیسان
عبدالحسین خسرو پناه
رحمانی سبزواری
حجت الاسلام والمسلمین مرتضی جوادی آملی
حجت الاسلام محمدی گلپایگانی
اعرافی مدیر جدید حوزه های علمیه کشور
آقای حائری شیرازی
گفتنی است مقام معظم رهبری نیز در همه موارد با عنوان «آیت الله خامنه ای» خطاب شده اند.
پی نوشت
یک: در بخش خبری مجله مذکور٬ با عنوان #تقریرات_خبری٬ موضوع #حوزه_انقلابی بیشترین فراوانی را دارد.
دو: برخی از مراجع عظام با لقب آیت الله العظمی و برخی دیگر بدون پسوند العظمی خطاب شده اند که وجه تمایز روشن نیست.
سه: برخی از فضلای حوزه با عنوان حجت الاسلام و برخی دیگر نام شان بدون هیچ عنوان خاصی درج شده است.
چهار: مراعات مراتب حوزوی و احترام همه شخصیت ها٬ انتظار بجای مخاطبان از یک رسانه طلبگی است. وحدت رویه در برخورد همه شخصیت های حوزوی یک مساله راهبردی است.
پنج: در ترکیب هیئت تحریریه این نشریه٬ نام مسئول سایت #مباحثات نیز به چشم می خورد.
چهارشنبه #۱۲_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
گرچه بزرگان دین نوعا در استفاده این عناوین برای خود گریزان بوده اند٬ اما توجه به کاربست دقیق القاب حوزوی همواره نشانه ای حفظ حریم ایشان است.
مجله #تقریرات یکی از نشریات نوپای حوزوی است. تقریرات در شماره (۴و۵)خود به بازتاب اخبار حوزوی پرداخته و در استفاده از عناوین حوزوی طریقه قابل تاملی را طی کرده است. القاب مورد استفاده تقریرات از این قبیل است؛
آیت الله العظمی سیستانی
آیت الله العظمی وحید خراسانی
آیت الله العظمی صافی گلپایگانی
آیت الله العظمی شبیری زنجانی
آیت الله العظمی مکارم شیرازی
آیت الله العظمی منتظری
آیت الله العظمی خویی
آیت الله العظمی فیاض
آیت الله العظمی جوادی آملی
آیت الله علوی گرگانی
آیت الله نوری همدانی
آیت الله سبحانی
آیت الله هاشمی شاهرودی
آیت الله [محمد] یزدی
آیت الله مصباح یزدی
آیت الله مرتضی مقتدایی
آیت الله ابراهیم امینی
آیت الله احمد جنتی
آیت الله علوی بروحردی
آیت الله حسن ممدوحی
آیت الله عباس واعظ طبسی
آیت الله سیدرضا برقعی مدرس
حجت الاسلام دکتر پارسانیا
حجت الاسلام سید مصباح عاملی
ناطق نوری
سید صمصام الدین قوامی امام جمعه پردیسان
عبدالحسین خسرو پناه
رحمانی سبزواری
حجت الاسلام والمسلمین مرتضی جوادی آملی
حجت الاسلام محمدی گلپایگانی
اعرافی مدیر جدید حوزه های علمیه کشور
آقای حائری شیرازی
گفتنی است مقام معظم رهبری نیز در همه موارد با عنوان «آیت الله خامنه ای» خطاب شده اند.
پی نوشت
یک: در بخش خبری مجله مذکور٬ با عنوان #تقریرات_خبری٬ موضوع #حوزه_انقلابی بیشترین فراوانی را دارد.
دو: برخی از مراجع عظام با لقب آیت الله العظمی و برخی دیگر بدون پسوند العظمی خطاب شده اند که وجه تمایز روشن نیست.
سه: برخی از فضلای حوزه با عنوان حجت الاسلام و برخی دیگر نام شان بدون هیچ عنوان خاصی درج شده است.
چهار: مراعات مراتب حوزوی و احترام همه شخصیت ها٬ انتظار بجای مخاطبان از یک رسانه طلبگی است. وحدت رویه در برخورد همه شخصیت های حوزوی یک مساله راهبردی است.
پنج: در ترکیب هیئت تحریریه این نشریه٬ نام مسئول سایت #مباحثات نیز به چشم می خورد.
چهارشنبه #۱۲_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
#حجةالاسلام_طباطبایی در یادداشتی مفصل٬ به نقدهای جناب #محمد_اسفندیاری به کتاب #رحمت_واسعه پاسخ گفت.
این کتاب مجموعه بیانات #آیت_الله_العظمی_بهجت در مورد #امام_حسین_علیه_السلام است.
#رحمت_واسعه در تاریخ ۷اردیبهشت۹۵ در نشستی با حضور آقایان محمد اسفندیاری و محمدرضا سنگری مورد بررسی قرار گرفته بود. جناب #محسن_حسام_مظاهری نویسنده کتاب #رسانه_شیعه از مجریان اصلی این نشست بود که در #بنیاد_دعبل برگزار شد.
اسفندیاری در نشست نقد رحمت واسعه گفته بود: آیت الله بهجت در کتاب رحمت واسعه در مقام تاریخ گویی نیست.
دکتر #محمدرضا_سنگری نیز مدعی شده بود؛ «آیت الله بهجت در ص۶۱ کتاب دامنه عصمت را به بیش از انبیا تسری داده و اعتقاد دارد که اصحاب امام حسین(ع) عصمت داشتند».
حال محقق این کتاب٬ در مقام پاسخ به نقدهای مطروحه بر آمده است.
@rozaneebefarda
چهارشنبه #۱۲_۸_۹۵
لینک گزارش جلسه نقد کتاب👇👇👇
http://www.ibna.ir/fa/doc/report/235429
لینک جوابیه حجت الاسلام طباطبایی
👇👇👇👇
http://www.rasanews.ir/mobile/mobiledetail/news/458332/2048
این کتاب مجموعه بیانات #آیت_الله_العظمی_بهجت در مورد #امام_حسین_علیه_السلام است.
#رحمت_واسعه در تاریخ ۷اردیبهشت۹۵ در نشستی با حضور آقایان محمد اسفندیاری و محمدرضا سنگری مورد بررسی قرار گرفته بود. جناب #محسن_حسام_مظاهری نویسنده کتاب #رسانه_شیعه از مجریان اصلی این نشست بود که در #بنیاد_دعبل برگزار شد.
اسفندیاری در نشست نقد رحمت واسعه گفته بود: آیت الله بهجت در کتاب رحمت واسعه در مقام تاریخ گویی نیست.
دکتر #محمدرضا_سنگری نیز مدعی شده بود؛ «آیت الله بهجت در ص۶۱ کتاب دامنه عصمت را به بیش از انبیا تسری داده و اعتقاد دارد که اصحاب امام حسین(ع) عصمت داشتند».
حال محقق این کتاب٬ در مقام پاسخ به نقدهای مطروحه بر آمده است.
@rozaneebefarda
چهارشنبه #۱۲_۸_۹۵
لینک گزارش جلسه نقد کتاب👇👇👇
http://www.ibna.ir/fa/doc/report/235429
لینک جوابیه حجت الاسلام طباطبایی
👇👇👇👇
http://www.rasanews.ir/mobile/mobiledetail/news/458332/2048
خبرگزاری کتاب ايران (IBNA)
ایبنا - اسفندیاری: آیتالله بهجت(ره) در کتاب «رحمت واسعه» در مقام تاریخگو نیست/ انتخاب عنوان کتاب با رویکرد «شفاعتی»
محمد اسفندیاری، کتابشناس در نشست نقد و بررسی کتاب «رحمت واسعه» گفت: «آیتالله بهجت (ره) در این کتاب به بیان مطالبی مرتبط با قیام امام حسین (ع) پرداخته و در مقام مورخ و تاریخگو برنیامده است.» محمدرضا سنگری، عاشوراپژوه نیز اظهار کرد: «آیتالله بهجت (ره)، عنوان…
#چهل_روایت_از_پیاده_روی_اربعین
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال ۹۴ است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_هفتم؛ #سائق_و_سیاره
عراقی ها به راننده می گویند «سائق» و به ماشین می گویند «سیاره». سائق یعنی سوق دهنده و سیاره یعنی مرکب سیر و سفر. ماجرای سائق و سیاره در سفر اربعین بسیار پردامنه است. از مرز که وارد عراق می شوی باید چند کیلومتری را پیاده گز کنی تا برسی به گاراژ بیابانی و راننده هائی که گردن به گردن داده اند برای جابجای مسافر. اینجا هم مثل ایستگاه های خودمان محیط پر سرو صدایی را می بینی و گاه درگیری بر سر نوبت یا مسافر. البته اینجا چندان کسی به انتظار مسافر نمی ماند و ماشین ها سریع پر می شوند. در این میان برخی کامیون ها و تریلی ها و یا ماشین های نظامی حتی، به وسیله حمل و نقل عمومی بدل شده اند. این نوع از سیاره ها نوعا توسط دولت عراق و برای جامانده ها یا انها که می خواهند مجانی جابجا شوند، در نظر گرفته شده است. به خاطر ارتفاع بلند کف ماشین، سوار و پیاده شدن سخت است خصوصا برای اضعف زائرین! اینجا سائق هم چندان مراعات حال این اضعف را نمی کند! برخی ماشین ها هستند که نردبان دارند برای سوار شدن ولی در اکثر موارد مسافران با مدد همدیگر سوار و پیاده می شوند. همیشه دلم به حال کهنسال ها بیشتر می سوزد و بانوان، بیشتر از کهنسالان دچار درد سر می شوند. جاده های ناهموار عراق، مانع آن نیست که سائق ها پایشان را کمتر بر پدال گاز بفشارند، همانطور که دستشان را از روی بوق بر نمی دارند! تکان های شدید ماشین و ترمزهای ناگهانی، امری عادی است ولی اینجا کسی اعتراض نمی کنند به راننده. اگر ماشین اجاره ای باشد، بهتر است از چند نفر قیمت بگیری چون معمولا حساب و کتاب خاصی ندارد. و اینکه اگر دینار داشته باشی بر سر مبادله پولی دقیق تر می توانی خرج کنی. چانه زدن هموطنان با راننده های عرب زبان در حالی که هیچکدام زبان هم را متوجه نمی شوند٬ صحنه های جالبی خلق می کند. حالا فرض کنید هر دو طرف به زبان محلی هم حرف بزنند! مثلا همین امسال یکی از همسفران در اعتراض به قیمت بالای کرایه به اعتراض گفت: ای بابا! تو که خیلی بالا می گیری. و راننده برآشفته رو کرد به من که این رفیقت به من گفته است حرامی! و من در میانه آتش سو تفاهم٬ با زبان دارجه(لهجه محلی) دست و پا شکسته حالی اش کردم که توهین در کار نبوده!
با آنکه خیابان های عراق پر شده است از ماشین های شاسی بلند، اما اینجا هم #پراید سالار است! همان حرفهای راننده های خودمان را از دهان اینها می شنویم؛ کم خرج بودن، کوچک بودن، دسترسی آسان به قطعات، و البته اینکه کارویژه اش فقط مربوط به داخل شهر است!
اگر احیانا کسی نتواند یا نخواهد تمام مسیر حدود 90 کیلومتری نجف-کربلا را پیاده طی کند، در کنار اتوبان ماشین های زیادی جلوی پایش ترمز می کنند که قریب به اتفاق شان مجانی مسافرها را به مقصد می رسانند. من امسال بخاطر همراهی با یکی از همسفران بیمار مجبور شدم٬ مقداری از مسیر را به همین طریق طی کنم.
در داخل شهر کربلا معمولا تا چند کیلومتر، هیچ ماشینی در میان نیست و گاری ها و موتورهای سه چرخه جور ماشین را می کشند و زوار را جابجا می کنند. راننده این دو وسیله نقلیه حیاتی، نوعا نوجوان های عراقی اند که گاه سر پر شورشان موجب رانندگی های وحشت ناک و ترس و اضطراب مسافرها می شود.
مسیر برگشت معمولا با ازدحام مواجه می شود. در ازدحام ماشین ها گاهی ساعت ها به خواب می روند. نماز صبح را اگر کنار اتوبان نخوانی شاید تا مرز ایران که برسی قضا شده باشد. برخی راننده ها حوصله شان از این ازدحام سر می رود و دبه می کنند و اگر حواست نباشد ممکن است چند کیلومتر مانده به مرز پیاده ات کنند و دور بزنند! کار عجیبی که پلیس عراق در موارد ازدحام انجام می دهد آن است که جلوی ماشین های عبوری را می گیرد و تا خرخره زائرها را می تپاند توی شان و راننده ها هم کاری از دست شان بر نمی آید!
از مرز که می گذری، راننده های ایرانی منتظر هستند؛ اینجا کرایه ها چند برابر شده است توی همین چند روزی که از ایران دور بوده ای! انگار سفر یک هفته ای ات سیصد سال طول کشیده؛ درست حال اصحاب کهف را پیدا می کند آدم. مسافران خسته به دلیل نبود وسیله نقلیه عمومی، چندین کیلومتر باید از مرز تا شهر طی کنند. اینجا هیچ پلیسی را نمی بینی که ماشین های خالی را وادار کند به سوار کردن مسافران، و حتی کامیون و تریلی هم در میان نیست که در چشم بهم زدنی خودت را بکشانی بالایش و در تلاطم جاده، تکیه بر اتاق آهنین ماشین، خستگی راه در کنی!
اینجا آخر خط است. سیر زمینی تمام شده است. حالا باید با خودت فکر کنی که روح و جانت چقدر در طی منازل و مقاصد سیر کرده است. اصلا شاید آنهایی که با حسرت پیاده روی را از قاب جعبه جادو نظاره گر بودند٬ پیشتر به مقصد رسیده اند!
چهارشنبه #۱۲_۸_۹۵
@rozaneebefarda
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال ۹۴ است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_هفتم؛ #سائق_و_سیاره
عراقی ها به راننده می گویند «سائق» و به ماشین می گویند «سیاره». سائق یعنی سوق دهنده و سیاره یعنی مرکب سیر و سفر. ماجرای سائق و سیاره در سفر اربعین بسیار پردامنه است. از مرز که وارد عراق می شوی باید چند کیلومتری را پیاده گز کنی تا برسی به گاراژ بیابانی و راننده هائی که گردن به گردن داده اند برای جابجای مسافر. اینجا هم مثل ایستگاه های خودمان محیط پر سرو صدایی را می بینی و گاه درگیری بر سر نوبت یا مسافر. البته اینجا چندان کسی به انتظار مسافر نمی ماند و ماشین ها سریع پر می شوند. در این میان برخی کامیون ها و تریلی ها و یا ماشین های نظامی حتی، به وسیله حمل و نقل عمومی بدل شده اند. این نوع از سیاره ها نوعا توسط دولت عراق و برای جامانده ها یا انها که می خواهند مجانی جابجا شوند، در نظر گرفته شده است. به خاطر ارتفاع بلند کف ماشین، سوار و پیاده شدن سخت است خصوصا برای اضعف زائرین! اینجا سائق هم چندان مراعات حال این اضعف را نمی کند! برخی ماشین ها هستند که نردبان دارند برای سوار شدن ولی در اکثر موارد مسافران با مدد همدیگر سوار و پیاده می شوند. همیشه دلم به حال کهنسال ها بیشتر می سوزد و بانوان، بیشتر از کهنسالان دچار درد سر می شوند. جاده های ناهموار عراق، مانع آن نیست که سائق ها پایشان را کمتر بر پدال گاز بفشارند، همانطور که دستشان را از روی بوق بر نمی دارند! تکان های شدید ماشین و ترمزهای ناگهانی، امری عادی است ولی اینجا کسی اعتراض نمی کنند به راننده. اگر ماشین اجاره ای باشد، بهتر است از چند نفر قیمت بگیری چون معمولا حساب و کتاب خاصی ندارد. و اینکه اگر دینار داشته باشی بر سر مبادله پولی دقیق تر می توانی خرج کنی. چانه زدن هموطنان با راننده های عرب زبان در حالی که هیچکدام زبان هم را متوجه نمی شوند٬ صحنه های جالبی خلق می کند. حالا فرض کنید هر دو طرف به زبان محلی هم حرف بزنند! مثلا همین امسال یکی از همسفران در اعتراض به قیمت بالای کرایه به اعتراض گفت: ای بابا! تو که خیلی بالا می گیری. و راننده برآشفته رو کرد به من که این رفیقت به من گفته است حرامی! و من در میانه آتش سو تفاهم٬ با زبان دارجه(لهجه محلی) دست و پا شکسته حالی اش کردم که توهین در کار نبوده!
با آنکه خیابان های عراق پر شده است از ماشین های شاسی بلند، اما اینجا هم #پراید سالار است! همان حرفهای راننده های خودمان را از دهان اینها می شنویم؛ کم خرج بودن، کوچک بودن، دسترسی آسان به قطعات، و البته اینکه کارویژه اش فقط مربوط به داخل شهر است!
اگر احیانا کسی نتواند یا نخواهد تمام مسیر حدود 90 کیلومتری نجف-کربلا را پیاده طی کند، در کنار اتوبان ماشین های زیادی جلوی پایش ترمز می کنند که قریب به اتفاق شان مجانی مسافرها را به مقصد می رسانند. من امسال بخاطر همراهی با یکی از همسفران بیمار مجبور شدم٬ مقداری از مسیر را به همین طریق طی کنم.
در داخل شهر کربلا معمولا تا چند کیلومتر، هیچ ماشینی در میان نیست و گاری ها و موتورهای سه چرخه جور ماشین را می کشند و زوار را جابجا می کنند. راننده این دو وسیله نقلیه حیاتی، نوعا نوجوان های عراقی اند که گاه سر پر شورشان موجب رانندگی های وحشت ناک و ترس و اضطراب مسافرها می شود.
مسیر برگشت معمولا با ازدحام مواجه می شود. در ازدحام ماشین ها گاهی ساعت ها به خواب می روند. نماز صبح را اگر کنار اتوبان نخوانی شاید تا مرز ایران که برسی قضا شده باشد. برخی راننده ها حوصله شان از این ازدحام سر می رود و دبه می کنند و اگر حواست نباشد ممکن است چند کیلومتر مانده به مرز پیاده ات کنند و دور بزنند! کار عجیبی که پلیس عراق در موارد ازدحام انجام می دهد آن است که جلوی ماشین های عبوری را می گیرد و تا خرخره زائرها را می تپاند توی شان و راننده ها هم کاری از دست شان بر نمی آید!
از مرز که می گذری، راننده های ایرانی منتظر هستند؛ اینجا کرایه ها چند برابر شده است توی همین چند روزی که از ایران دور بوده ای! انگار سفر یک هفته ای ات سیصد سال طول کشیده؛ درست حال اصحاب کهف را پیدا می کند آدم. مسافران خسته به دلیل نبود وسیله نقلیه عمومی، چندین کیلومتر باید از مرز تا شهر طی کنند. اینجا هیچ پلیسی را نمی بینی که ماشین های خالی را وادار کند به سوار کردن مسافران، و حتی کامیون و تریلی هم در میان نیست که در چشم بهم زدنی خودت را بکشانی بالایش و در تلاطم جاده، تکیه بر اتاق آهنین ماشین، خستگی راه در کنی!
اینجا آخر خط است. سیر زمینی تمام شده است. حالا باید با خودت فکر کنی که روح و جانت چقدر در طی منازل و مقاصد سیر کرده است. اصلا شاید آنهایی که با حسرت پیاده روی را از قاب جعبه جادو نظاره گر بودند٬ پیشتر به مقصد رسیده اند!
چهارشنبه #۱۲_۸_۹۵
@rozaneebefarda
وبسایت #اخبار_اسرا با هدف برقراری دیالوگ علمی میان آثار حضرت #آیت_آلله_جوادی_آملی و سایر متفکران ایجاد شده و #علی_اشرف_فتحی(مدیر مسئول و سردبیر مجله تقریرات)سردبیری آن را بر عهده دارد.
@rozaneebefarda
@rozaneebefarda
#چهل_روایت_از_پیاده_روی_اربعین
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال ۹۴ است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_هشتم؛ #زبان
#زبان فراگیرترین ابزار ارتباطات انسانی است که بدون آن انسانها در انتقال مفاهیم و معانی ذهنی شان به دیگران٬ دست بسته اند. وقتی قرار باشد با طیف گسترده ای از آدم ها که زبان مادری ات را نمی فهمند سخن بگویی٬ ارزش راهبردی زبان بیشتر خودش را نشان می دهد. آنچنان که اگر زبان بلد نباشی حال انسان لال و گنگ به آدم دست می دهد.
در پیاده روی اربعین که نه فقط شیعیان٬ بلکه مسلمین از طوایف و ملل و اقوام و کشورهای مختلف دنیا گرد آمده اند٬ مسئله زبان دانی به طور ویژه مورد توجه قرار می گیرد. بر خلاف موسم حج که #شرطه_های_سعودی به دستور #حاکمان_وهابی_شان٬ مانع سخن گفتن بین مسلمین می شوند٬ اینجا اما نه تنها هیچ کس مانع نیست که همه به نوعی به دنبال راهی برای حرف زدن باهمدیگر می گردند.
عراقی ها خیلی هاشان بعد از سقوط صدام انگلیسی نصفه و نیمه ای بلد شده اند. وضعیت فارسی اما هنوز هم بهتر است. خصوصا در بازار و اماکن عمومی.
عددها یکی از گردنه های دشوار نوآموزان است اما اینجا معمولا اعداد به فارسی ادا می شوند.
غیر از مشاهد مشرفه و بازار٬ گاهی گذر زائران به #صحیه(درمانگاه) می افتد. در این موارد کاربرد زبان حیاتی است گاهی.در بیان بیماری های خاص٬ خصوصا. در ازدحام پشت درب یکی از درمانگاه ها٬ جوانکی داشت داد میزد که در را باز کنند. وقتی پرستار عراقی در را باز کرد٬ دوست بی جانش را نشان داد و به لهجه مثلا عربی غلیطی می گوید؛ «هذا شخص بی حال»!
توی آن اوضاع آشفته خنده ام میگیرد.
یکی از همسفران(امین) که مسئول خودخوانده تدارکات شده است٬ از اینهمه اصطلاح عربی فقط همین «إملأ» را یاد گرفته و این فعل امر را وقتی که چای و شیر و نوشیدنی می دهند٬ مدام به کار می برد و لیوانش همیشه لبریز است!
وقتی که شب را در کوت بیتوته کرده بودیم٬ یکی از همراهان وقتی می خواست میزبان قند بیاورد گفت قند بده٬ الاحسان بالاحسان! بعضی وقتها جماعت هموطن عربی حرف نزنند سنگین ترند!
اهمیت عربی آنقدر هست که #شهید_مطهری پنج دهه پیش از آن به #زبان_اسلام تعبیر کرده اند که همه مسلمین باید به یادگیری اش اهتمام ورزند.
وقتی در عصر پهلوی اول٬ رضاخان #فرهنگستان_ادب_فارسی را راه انداخت٬ دقیقا به همین جایگاه راهبردی عربی توجه داشتند٬ که وجهه همتشان #عربی_زدایی از فارسی شده بود!
زبان را باید جدی گرفت. چرا که دریچه انتقال فرهنگ است و ابزار ارتباط اجتماعی فراگیر و از همه مهم تر٬ لازمه اخوت دینی است.
پنجشنبه #۱۳_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
[این سلسله یادداشت ها٬ حاصل همراهی با زائرهای اربعین در سال ۹۴ است. انشالله به چهل برسد]
#روایت_هشتم؛ #زبان
#زبان فراگیرترین ابزار ارتباطات انسانی است که بدون آن انسانها در انتقال مفاهیم و معانی ذهنی شان به دیگران٬ دست بسته اند. وقتی قرار باشد با طیف گسترده ای از آدم ها که زبان مادری ات را نمی فهمند سخن بگویی٬ ارزش راهبردی زبان بیشتر خودش را نشان می دهد. آنچنان که اگر زبان بلد نباشی حال انسان لال و گنگ به آدم دست می دهد.
در پیاده روی اربعین که نه فقط شیعیان٬ بلکه مسلمین از طوایف و ملل و اقوام و کشورهای مختلف دنیا گرد آمده اند٬ مسئله زبان دانی به طور ویژه مورد توجه قرار می گیرد. بر خلاف موسم حج که #شرطه_های_سعودی به دستور #حاکمان_وهابی_شان٬ مانع سخن گفتن بین مسلمین می شوند٬ اینجا اما نه تنها هیچ کس مانع نیست که همه به نوعی به دنبال راهی برای حرف زدن باهمدیگر می گردند.
عراقی ها خیلی هاشان بعد از سقوط صدام انگلیسی نصفه و نیمه ای بلد شده اند. وضعیت فارسی اما هنوز هم بهتر است. خصوصا در بازار و اماکن عمومی.
عددها یکی از گردنه های دشوار نوآموزان است اما اینجا معمولا اعداد به فارسی ادا می شوند.
غیر از مشاهد مشرفه و بازار٬ گاهی گذر زائران به #صحیه(درمانگاه) می افتد. در این موارد کاربرد زبان حیاتی است گاهی.در بیان بیماری های خاص٬ خصوصا. در ازدحام پشت درب یکی از درمانگاه ها٬ جوانکی داشت داد میزد که در را باز کنند. وقتی پرستار عراقی در را باز کرد٬ دوست بی جانش را نشان داد و به لهجه مثلا عربی غلیطی می گوید؛ «هذا شخص بی حال»!
توی آن اوضاع آشفته خنده ام میگیرد.
یکی از همسفران(امین) که مسئول خودخوانده تدارکات شده است٬ از اینهمه اصطلاح عربی فقط همین «إملأ» را یاد گرفته و این فعل امر را وقتی که چای و شیر و نوشیدنی می دهند٬ مدام به کار می برد و لیوانش همیشه لبریز است!
وقتی که شب را در کوت بیتوته کرده بودیم٬ یکی از همراهان وقتی می خواست میزبان قند بیاورد گفت قند بده٬ الاحسان بالاحسان! بعضی وقتها جماعت هموطن عربی حرف نزنند سنگین ترند!
اهمیت عربی آنقدر هست که #شهید_مطهری پنج دهه پیش از آن به #زبان_اسلام تعبیر کرده اند که همه مسلمین باید به یادگیری اش اهتمام ورزند.
وقتی در عصر پهلوی اول٬ رضاخان #فرهنگستان_ادب_فارسی را راه انداخت٬ دقیقا به همین جایگاه راهبردی عربی توجه داشتند٬ که وجهه همتشان #عربی_زدایی از فارسی شده بود!
زبان را باید جدی گرفت. چرا که دریچه انتقال فرهنگ است و ابزار ارتباط اجتماعی فراگیر و از همه مهم تر٬ لازمه اخوت دینی است.
پنجشنبه #۱۳_۸_۹۵
https://telegram.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
ارتباط با مدیر:
@M_Shahidani
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سردادن شعار #مرگ_بر_هاشمی در #راهپیمایی از زبان یک #بانوی_نسل_سومی.
به نظر میرسد برخوردهایی از این قسم٬ واکنشی اجتماعی است به #عملکرد_رادیکال_خاندان_هاشمی در برخورد با مخالفان.
@rozaneebefarda
به نظر میرسد برخوردهایی از این قسم٬ واکنشی اجتماعی است به #عملکرد_رادیکال_خاندان_هاشمی در برخورد با مخالفان.
@rozaneebefarda
#نگرش_شناسی #تاریخنگاری_انقلاب_اسلامی نوشته #یعقوب_توکلی #نشر_معارف.۹۴
بررسی ۵جریان فکری در تاریخنگاری انقلاب اسلامی؛
۱و۲؛موافقان و مخالفان پهلوی
۳؛محققان خارجی
۴؛دانشگاهیان
۵؛روشنفکری
@rozaneebefarda
بررسی ۵جریان فکری در تاریخنگاری انقلاب اسلامی؛
۱و۲؛موافقان و مخالفان پهلوی
۳؛محققان خارجی
۴؛دانشگاهیان
۵؛روشنفکری
@rozaneebefarda