☘️ حاشیه نگاری جناب آقای مهدی نصیری بر سخنان آیت الله العظمی وحید خراسانی در دیدار با رییس دفتر رییس جمهور
🔻🔻🔻
⚡️ نرمش در برابر جهانخواران موجب پذیرش سبیل و سلطه آنان است.
حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی (مد ظله العالی) در دیدار امروز (پنج شنبه) با رییس دفتر رییس جمهور ضمن دعا برای موفقیت دولت و رییس جمهور فرمودند:
«باید همانگونه که خداوند به حضرت موسی فرمان داد که با فرعون با زبان نرم سخن بگوید ما نیز با جهان با زبان خوش صحبت کنیم. صحبت کردن با زبان خشن و تند و با روشهای افراطی با جهان، خدمت کردن به اسراییل است.»
بنده از آنجا که چندین سال است در درس خارج فقه ایشان شرکت می کنم به خود حق می دهم به سبک و سیاق درسهای خارج حوزه که عرصه گفتگوی انتقادی شاگرد و استاد است، نکات و ملاحظاتی را پیرامون این بخش از سخنان معظم له عرضه بدارم:
جمهوری اسلامی در تمام این سی و هشت سال با کل جهان اعم از کشورهای غیر متعهد و جهان اسلام و کشورهای عقب نگهداشته شده آفریقا و آسیا و آمریکای جنوبی و عموم همسایگان خود با زبانی لین و دوستانه سخن گفته و خشونت کلامی و رفتاری با آنها نداشته است. زبان خشن و تند جمهوری اسلامی منحصر به اسراییل، آمریکا، انگلیس و در مقاطعی برخی از متحدان آنها مانند عربستان سعودی بوده است.
زبان تند جمهوری اسلامی با آمریکا و اسراییل و برخی پادوهای آنها عمدتا جنبه دفاعی و پیشگیری داشته و از باب رجزخوانی ای بوده است که دشمن را از فکر تجاوز و حمله به کشور که پیوسته بر طبل آن می کوبیده و سخن از روی میز بودن همه گزینه ها می گفته، باز دارد. به عبارت دیگر این زبان تند کاملا جنبه پیشگیری و دفاعی داشته که امری عقلایی و شرعی و منطبق با محتوای آن آیت قرانی است که:
وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيراً
و اگر خدا بعضى از مردم را با بعض ديگر (با جهاد و مقاومت) دفع نمی کرد صومعه ها و كليساها و كنيسه ها و مساجدى كه نام خدا در آنها بسيار برده مى شود، سخت ويران مى شد (عنکبوت/40)
به بیان دیگر تجربه سیاست به خصوص در دنیای مدرن که جهانخوارانی بی رحم و مروت میدان دار آنند، نشان می دهد که آنچه بیش از هر چیز دشمن را بر تجاوز و حمله تشجیع می کند و امنیت ارضی و جانی و ایمانی و فرهنگی و اقتصادی یک کشور را در معرض خطر قرار می دهد، اظهار عجز و ضعف و عقب نشینی از مواضع شجاعانه و انقلابی است و در مقابل آنچه آنها را به عقب نشینی و انفعال وادار می کند، اظهار قدرت و به کارگیری زبان با صلابت و بدون لکنت و اعداد و تجهیز خود به سلاح و قوه در برابر تهدیدات آنهاست و تنها این راهبرد است که مانع از بروز جنگ و تجاوزگری جهانخواران می شود.
جمهوری اسلامی در یک سال و اندی اخیر تجربه برجام و بکارگیری دیپلماسی بدل از ایستادگی سرسختانه با آمریکا را داشت که همگان مکر و غدر دشمن در این ماجرا و زبان درازی و طلبکاری بیشتر او را شاهدیم. برجام اگر چه از جهاتی خسارت محض بود اما از این جهت که یک بار دیگر مثبت این ادعا بود که زبان و کنش نرم در برابر دشمن او را گستاخ تر و مهاجم تر می کند و مدافعان دیپلماسی بدل از انقلابی گری را مجاب کرد، دستاوردی مهم برای کشور و نظام به شمار می رود.
سیاست و زبان تهاجمی جمهوری اسلامی در برابر آمریکا و چند کشور پادوی آن، در واقع منطبق با این رهنمود امیرالمؤمنین علیه السلام در برابر لشگر معاویه است که حضرت به یارانش فرمود اگر در جهاد با دشمنتان پیش دستی نکنید، متحمل شکست و زبونی خواهید شد چرا که هر قوم و مردمی اگر از دشمن خود غفلت کند و حمله پیش دستانه به آنان نداشته باشد، باید در درون خانه و کشورش با دشمن مواجه شود که البته چنین نبردی سرنوشتی جز شکست و خواری ندارد. (فَوَ اللَّهِ مَا غُزِيَ قَوْمٌ قَطُّ فِي عُقْرِ دَارِهِمْ إِلَّا ذَلُّوا)
زبان تند جمهوری اسلامی در برابر آمریکا و اسراییل عمل به این توصیه امیرالمؤمین علیه السلام است و نه از سر میل به تجاوزگری و یا حتی ماجراجویی بی حاصل و زیانبار . و نیز باید بر این مورد افزود حضور مستشاری و بعضا عملیاتی ایران در سوریه و عراق و لبنان را که همگی جنبه پیشگیری و دفاعی داشته و برای ممانعت از حضور دشمن در مرکز و اندرون وطن و ایران اسلامی است.
در هر صورت ضمن پوزش از پرگویی، برای آن مرجع عالیقدر که همواره مدافع نظام جمهوری اسلامی بوده و تضعیف آن را حرام می دانسته اند، آرزوی صحت و سلامتی و طول عمر با عزت برای خدمت به اسلام و تشیع را دارم.
@nasiri42
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر👇
https://t.me/rozaneebefarda
🔻🔻🔻
⚡️ نرمش در برابر جهانخواران موجب پذیرش سبیل و سلطه آنان است.
حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی (مد ظله العالی) در دیدار امروز (پنج شنبه) با رییس دفتر رییس جمهور ضمن دعا برای موفقیت دولت و رییس جمهور فرمودند:
«باید همانگونه که خداوند به حضرت موسی فرمان داد که با فرعون با زبان نرم سخن بگوید ما نیز با جهان با زبان خوش صحبت کنیم. صحبت کردن با زبان خشن و تند و با روشهای افراطی با جهان، خدمت کردن به اسراییل است.»
بنده از آنجا که چندین سال است در درس خارج فقه ایشان شرکت می کنم به خود حق می دهم به سبک و سیاق درسهای خارج حوزه که عرصه گفتگوی انتقادی شاگرد و استاد است، نکات و ملاحظاتی را پیرامون این بخش از سخنان معظم له عرضه بدارم:
جمهوری اسلامی در تمام این سی و هشت سال با کل جهان اعم از کشورهای غیر متعهد و جهان اسلام و کشورهای عقب نگهداشته شده آفریقا و آسیا و آمریکای جنوبی و عموم همسایگان خود با زبانی لین و دوستانه سخن گفته و خشونت کلامی و رفتاری با آنها نداشته است. زبان خشن و تند جمهوری اسلامی منحصر به اسراییل، آمریکا، انگلیس و در مقاطعی برخی از متحدان آنها مانند عربستان سعودی بوده است.
زبان تند جمهوری اسلامی با آمریکا و اسراییل و برخی پادوهای آنها عمدتا جنبه دفاعی و پیشگیری داشته و از باب رجزخوانی ای بوده است که دشمن را از فکر تجاوز و حمله به کشور که پیوسته بر طبل آن می کوبیده و سخن از روی میز بودن همه گزینه ها می گفته، باز دارد. به عبارت دیگر این زبان تند کاملا جنبه پیشگیری و دفاعی داشته که امری عقلایی و شرعی و منطبق با محتوای آن آیت قرانی است که:
وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيراً
و اگر خدا بعضى از مردم را با بعض ديگر (با جهاد و مقاومت) دفع نمی کرد صومعه ها و كليساها و كنيسه ها و مساجدى كه نام خدا در آنها بسيار برده مى شود، سخت ويران مى شد (عنکبوت/40)
به بیان دیگر تجربه سیاست به خصوص در دنیای مدرن که جهانخوارانی بی رحم و مروت میدان دار آنند، نشان می دهد که آنچه بیش از هر چیز دشمن را بر تجاوز و حمله تشجیع می کند و امنیت ارضی و جانی و ایمانی و فرهنگی و اقتصادی یک کشور را در معرض خطر قرار می دهد، اظهار عجز و ضعف و عقب نشینی از مواضع شجاعانه و انقلابی است و در مقابل آنچه آنها را به عقب نشینی و انفعال وادار می کند، اظهار قدرت و به کارگیری زبان با صلابت و بدون لکنت و اعداد و تجهیز خود به سلاح و قوه در برابر تهدیدات آنهاست و تنها این راهبرد است که مانع از بروز جنگ و تجاوزگری جهانخواران می شود.
جمهوری اسلامی در یک سال و اندی اخیر تجربه برجام و بکارگیری دیپلماسی بدل از ایستادگی سرسختانه با آمریکا را داشت که همگان مکر و غدر دشمن در این ماجرا و زبان درازی و طلبکاری بیشتر او را شاهدیم. برجام اگر چه از جهاتی خسارت محض بود اما از این جهت که یک بار دیگر مثبت این ادعا بود که زبان و کنش نرم در برابر دشمن او را گستاخ تر و مهاجم تر می کند و مدافعان دیپلماسی بدل از انقلابی گری را مجاب کرد، دستاوردی مهم برای کشور و نظام به شمار می رود.
سیاست و زبان تهاجمی جمهوری اسلامی در برابر آمریکا و چند کشور پادوی آن، در واقع منطبق با این رهنمود امیرالمؤمنین علیه السلام در برابر لشگر معاویه است که حضرت به یارانش فرمود اگر در جهاد با دشمنتان پیش دستی نکنید، متحمل شکست و زبونی خواهید شد چرا که هر قوم و مردمی اگر از دشمن خود غفلت کند و حمله پیش دستانه به آنان نداشته باشد، باید در درون خانه و کشورش با دشمن مواجه شود که البته چنین نبردی سرنوشتی جز شکست و خواری ندارد. (فَوَ اللَّهِ مَا غُزِيَ قَوْمٌ قَطُّ فِي عُقْرِ دَارِهِمْ إِلَّا ذَلُّوا)
زبان تند جمهوری اسلامی در برابر آمریکا و اسراییل عمل به این توصیه امیرالمؤمین علیه السلام است و نه از سر میل به تجاوزگری و یا حتی ماجراجویی بی حاصل و زیانبار . و نیز باید بر این مورد افزود حضور مستشاری و بعضا عملیاتی ایران در سوریه و عراق و لبنان را که همگی جنبه پیشگیری و دفاعی داشته و برای ممانعت از حضور دشمن در مرکز و اندرون وطن و ایران اسلامی است.
در هر صورت ضمن پوزش از پرگویی، برای آن مرجع عالیقدر که همواره مدافع نظام جمهوری اسلامی بوده و تضعیف آن را حرام می دانسته اند، آرزوی صحت و سلامتی و طول عمر با عزت برای خدمت به اسلام و تشیع را دارم.
@nasiri42
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر👇
https://t.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@Montazerahkar
ارتباط با مدیر:
@Montazerahkar
💥ویژه
پاسخ آیتالله سیفی مازندرانی به استفتایی در مورد حصر سران فتنه ۸۸
🔻🔻🔻
🔶کمترین مجازات سران فتنه حبس است.
آیت الله سیفی مازندرانی در استفتایی٬ به ادله فقهی حصر سران فتنه 88 پرداخته است.
متن سوال واستفتاء به شرح زیر است.
🔹متن استفتاء
محضر مبارک حضرت آیتالله سیفی مازندرانی
همانگونه که مستحضرید در قضیه انتخابات سال 1388 عدهای به بهانه تقلب در انتخابات دست به شورش بر ضد نظام اسلامی زده و فتنهای بزرگ را رقم زدند و دشمنی خود را با اسلام و امام و اصل ولایت فقیه ابراز کردند و آن قدر به کار خود ادامه دادند که مورد حمایت صریح آمریکا و اسرائیل قرار گرفتند و به معارضه با جمهوری اسلامی پرداختند.
در نهایت سران این فتنه با تصویب شورای عالی امنیت ملی مورد حصر خانگی قرار گرفتند. اخیراً وجه شرعی این حصر (با توجه به اینکه این حبس مجازات بدون محاکمه و بدون دفاع متهم از خود بوده است) مورد پرسش قرار گرفته است.
لطفاً نظر خود را راجع به حکم شرعی این حصر با اشاره به مبانی فقهی آن بیان کنید.
🔹پاسخ آیت الله سیفی مازندرانی
بسمهتعالی
حصر مزبور از نظر فقهی مشروع بوده و در جواز، بلکه در وجوب آن تردیدی نیست و این به چند جهت میباشد:
1- هرگونه شورش سازماندهی شده به قصد براندازی یا تغییر ساختاری در ارکان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران با هدف معارضه در مقابل ولیّ أمر مسلمین از نظر فقهی تحت عنوان «بغی» بوده و سران شورش و عوامل مؤثر آن «البغاة علی امام المسلمین» محسوب میشوند و احکام بغاة بر آنان مترتب میشود؛ زیرا مقتضای تحقیق این است که در عنوان «بغاة» خروج بر امام معصوم (علیه السلام) شرط نیست، بلکه خروج بر نائب امام و شورش در مقابل ولیّ فقیه جامع شرائط و متولّی شرعی و قانونی رهبری حکومت اسلامی داخل عنوان «بغی» نیز می باشد و همچنین صدق قتال و جنگ نظامی در عنوان «بغی» شرط نیست، چرا که دلیل تام السند و الدلالة بر اعتبار این دو قید نیست، و آنچه که برای این مقصود به آن استدلال شده است سنداً یا دلالةً مخدوش است. بلکه در موثقه ی سکونی «الخروج مع جماعة علی امام عادل» ملاک عنوان «بغی» و معیار موضوع «باغی» بیان گردیده است. و از روایات و فتاوا احکامی در حق بغاة استفاده می شود که اقل متیقن آن حبس و تعزیر است. و تشخیص کیفیت و کمیت آن با حاکم شرع می باشد، و ملاک آن مراعات مصالح اسلام و مسلمین و حفظ صیانت کیان نظام اسلامی است. ( البته درباره ی ماهیت و احکام و شرایط «بغاة» در شماره ی چهارم مجلّه ی «حلقات الفقه لفعّال» تحقیق فقهی جامع و گسترده ای کرده ایم، محققین می توانند مراجعه کنند. )
2- کسی که بر ولیّ فقیه جامع شرائط خروج کند مصداق کلام امام صادق (علیه السلام) است که در مقبوله ی ابن حنظلة فرمود: «فإنّی قد جعلته علیکم حاکماً. فإذا حکم بحکمنا فلم یُقبل منه، فإنّما استخفّ بحکم الله و علینا ردٌّ. و الرادّ علینا الرادّ علی الله، و هو علی حدِّ الشرک بالله». وجه دلالت روشن است؛ چرا که حکم فقیه جامع ولیِّ أمر حکومت اسلام، مصداق «حَکَمَ بحکمنا» بوده، و نیز خروج در مقابل ایشان مصداق ردّ حکم حکومتی او، و گناهی بزرگ در حدّ شرک به خدای تعالی می باشد، و بدون تردید موجب استحقاق تعزیر به تشخیص حاکم است.
3- همانگونه که امام راحل عظیم الشأن بارها تصریح کردند، حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی از بزرگترین واجبات و اقدام به تضعیف و اخلال و براندازی آن از بزرگترین گناهان است. و به اتفاق نص و فتوی کسی که مرتکب چنین گناه بزرگی شود، فللحاکم أن یعزّره بما یراه من المصلحة؛ أی مصلحة الإسلام و المسلمین. بنابر این کمترین مجازات چنین کسانی حبس و تعزیر است.
البته بر هیچ فقیهی، بلکه هیچ اهل اطلاعی از باب قضاء پوشیده نیست که محاکمه در جائی لازم است که شخصی شاکی با فرد دیگری متشاکی (متهم) مخاصمه کرده و به قاضی جهت فصل خصومت مراجعه کنند. در چنین مواردی قاضی باید آنان را محاکمه و بر اساس میزان قضاء بالبیّنات و الأیمان حکم کند.
اما در موارد جرائم حقوق الله که از جانب شرع حدود و تعزیرات برای آن تشریع شده است، در صورتی که برای حاکم علم وجدانی به وقوع جرم حاصل شده باشد، رأساً بر او اجرای حدود إلهی واجب است. و در رأس حقوق الله حفظ و حراست از کیان و امنیت حکومت اسلامی است، که جانها باید فدای آن شود. و اگر علم وجدانی نباشد شهادت دو نفر عادل شاهد عینی ماجرا کافی است. در حالیکه در مورد حصر مزبور نه تنها برای ولیّ امر، بلکه برای عامّه ی مؤمنین علم حضوری و وجدانی به دخالت بلکه رهبری فتنه ی براندازی توسط محصورین حاصل است.
و نیز بر اهل فضل پوشیده نیست که تایید و تنفیذ دستور شورای عالی امنیت ملی توسط ولیّ امر همان صدور حکم از جانب معظمله میباشد. بنابراین اعتبار محاکمه و صدور حکم مستقل در فرض سؤال اساس شرعی ندارد.
تاریخ: نهم شهریور سال 1396 ه.ش
@Ayatollah_Seyfi
https://t.me/rozaneebefarda
پاسخ آیتالله سیفی مازندرانی به استفتایی در مورد حصر سران فتنه ۸۸
🔻🔻🔻
🔶کمترین مجازات سران فتنه حبس است.
آیت الله سیفی مازندرانی در استفتایی٬ به ادله فقهی حصر سران فتنه 88 پرداخته است.
متن سوال واستفتاء به شرح زیر است.
🔹متن استفتاء
محضر مبارک حضرت آیتالله سیفی مازندرانی
همانگونه که مستحضرید در قضیه انتخابات سال 1388 عدهای به بهانه تقلب در انتخابات دست به شورش بر ضد نظام اسلامی زده و فتنهای بزرگ را رقم زدند و دشمنی خود را با اسلام و امام و اصل ولایت فقیه ابراز کردند و آن قدر به کار خود ادامه دادند که مورد حمایت صریح آمریکا و اسرائیل قرار گرفتند و به معارضه با جمهوری اسلامی پرداختند.
در نهایت سران این فتنه با تصویب شورای عالی امنیت ملی مورد حصر خانگی قرار گرفتند. اخیراً وجه شرعی این حصر (با توجه به اینکه این حبس مجازات بدون محاکمه و بدون دفاع متهم از خود بوده است) مورد پرسش قرار گرفته است.
لطفاً نظر خود را راجع به حکم شرعی این حصر با اشاره به مبانی فقهی آن بیان کنید.
🔹پاسخ آیت الله سیفی مازندرانی
بسمهتعالی
حصر مزبور از نظر فقهی مشروع بوده و در جواز، بلکه در وجوب آن تردیدی نیست و این به چند جهت میباشد:
1- هرگونه شورش سازماندهی شده به قصد براندازی یا تغییر ساختاری در ارکان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران با هدف معارضه در مقابل ولیّ أمر مسلمین از نظر فقهی تحت عنوان «بغی» بوده و سران شورش و عوامل مؤثر آن «البغاة علی امام المسلمین» محسوب میشوند و احکام بغاة بر آنان مترتب میشود؛ زیرا مقتضای تحقیق این است که در عنوان «بغاة» خروج بر امام معصوم (علیه السلام) شرط نیست، بلکه خروج بر نائب امام و شورش در مقابل ولیّ فقیه جامع شرائط و متولّی شرعی و قانونی رهبری حکومت اسلامی داخل عنوان «بغی» نیز می باشد و همچنین صدق قتال و جنگ نظامی در عنوان «بغی» شرط نیست، چرا که دلیل تام السند و الدلالة بر اعتبار این دو قید نیست، و آنچه که برای این مقصود به آن استدلال شده است سنداً یا دلالةً مخدوش است. بلکه در موثقه ی سکونی «الخروج مع جماعة علی امام عادل» ملاک عنوان «بغی» و معیار موضوع «باغی» بیان گردیده است. و از روایات و فتاوا احکامی در حق بغاة استفاده می شود که اقل متیقن آن حبس و تعزیر است. و تشخیص کیفیت و کمیت آن با حاکم شرع می باشد، و ملاک آن مراعات مصالح اسلام و مسلمین و حفظ صیانت کیان نظام اسلامی است. ( البته درباره ی ماهیت و احکام و شرایط «بغاة» در شماره ی چهارم مجلّه ی «حلقات الفقه لفعّال» تحقیق فقهی جامع و گسترده ای کرده ایم، محققین می توانند مراجعه کنند. )
2- کسی که بر ولیّ فقیه جامع شرائط خروج کند مصداق کلام امام صادق (علیه السلام) است که در مقبوله ی ابن حنظلة فرمود: «فإنّی قد جعلته علیکم حاکماً. فإذا حکم بحکمنا فلم یُقبل منه، فإنّما استخفّ بحکم الله و علینا ردٌّ. و الرادّ علینا الرادّ علی الله، و هو علی حدِّ الشرک بالله». وجه دلالت روشن است؛ چرا که حکم فقیه جامع ولیِّ أمر حکومت اسلام، مصداق «حَکَمَ بحکمنا» بوده، و نیز خروج در مقابل ایشان مصداق ردّ حکم حکومتی او، و گناهی بزرگ در حدّ شرک به خدای تعالی می باشد، و بدون تردید موجب استحقاق تعزیر به تشخیص حاکم است.
3- همانگونه که امام راحل عظیم الشأن بارها تصریح کردند، حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی از بزرگترین واجبات و اقدام به تضعیف و اخلال و براندازی آن از بزرگترین گناهان است. و به اتفاق نص و فتوی کسی که مرتکب چنین گناه بزرگی شود، فللحاکم أن یعزّره بما یراه من المصلحة؛ أی مصلحة الإسلام و المسلمین. بنابر این کمترین مجازات چنین کسانی حبس و تعزیر است.
البته بر هیچ فقیهی، بلکه هیچ اهل اطلاعی از باب قضاء پوشیده نیست که محاکمه در جائی لازم است که شخصی شاکی با فرد دیگری متشاکی (متهم) مخاصمه کرده و به قاضی جهت فصل خصومت مراجعه کنند. در چنین مواردی قاضی باید آنان را محاکمه و بر اساس میزان قضاء بالبیّنات و الأیمان حکم کند.
اما در موارد جرائم حقوق الله که از جانب شرع حدود و تعزیرات برای آن تشریع شده است، در صورتی که برای حاکم علم وجدانی به وقوع جرم حاصل شده باشد، رأساً بر او اجرای حدود إلهی واجب است. و در رأس حقوق الله حفظ و حراست از کیان و امنیت حکومت اسلامی است، که جانها باید فدای آن شود. و اگر علم وجدانی نباشد شهادت دو نفر عادل شاهد عینی ماجرا کافی است. در حالیکه در مورد حصر مزبور نه تنها برای ولیّ امر، بلکه برای عامّه ی مؤمنین علم حضوری و وجدانی به دخالت بلکه رهبری فتنه ی براندازی توسط محصورین حاصل است.
و نیز بر اهل فضل پوشیده نیست که تایید و تنفیذ دستور شورای عالی امنیت ملی توسط ولیّ امر همان صدور حکم از جانب معظمله میباشد. بنابراین اعتبار محاکمه و صدور حکم مستقل در فرض سؤال اساس شرعی ندارد.
تاریخ: نهم شهریور سال 1396 ه.ش
@Ayatollah_Seyfi
https://t.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@Montazerahkar
ارتباط با مدیر:
@Montazerahkar
Forwarded from سرائر | مجله دین و روحانیت
📜مسأله «نقد» و تغییر کانون قدرت در حوزه علمیه
🔻سیدیاسر تقوی:
🔹پس از تشتت مرجعیت در نیمقرن اخیر و فربگی سازمانی حوزات علمیه، اکنون این «رسانهها» هستند که روابط صنفی روحانیت را تحت تأثیر قرار دادهاند. جای تعجب و شاید تأسف است که با فروپاشیدگی نظام «استاد-شاگردی»، دیگر اهدافی همچون «تحولخواهی» نه نیازی به استمزاج از مرجعیت دارد و نه همراهی با مدیریت سازمانی حوزهها را میطلبد. کانون قدرت در حوزههای علمیه در حال تغییر است و روزبهروز نقش تصمیمسازان ِصاحب رسانه بر تصمیمگیرندگان صاحب کرسی و مناصب مدیریتی غلبه پیدا میکند. در آیندهای نه چندان دور، بیش از آنکه عناوین علمی و یا مدیریتی کارگر باشد، رسانههای جمعی –به خصوص فضای مجازی- در مدیریت افکار حوزویان ایفای نقش خواهند کرد.
🔹البته تودهی طلاب و فضلا از نظام اجتماعی سنتی خود منطقع نشدهاند، اما نمونههایی همچون «جریان تحولخواه موسسه فقاهت» که علیرغم مخالفت شورای عالی حوزه و برخی مراجع با این جریان، همچنان بخشی از طلاب را با خود همراه ساخته، نشان دهنده آن است که نقش مرجعیت و اساتید و سازمان حوزه در اقناع طلبهها نسبت به سیاستهای کلان مدیریتی کاهش پیدا کرده است. همین تحلیل است که به جریان مزبور جسارت میدهد طلاب را به «اعتصاب علمی» دعوت کند و با زبان صریح و بیپرده آنان را به تمرد از قوانین حاکم فرخواند.
🔹نمونه دیگر، حاشیههای دیدار طلاب حوزه علمیه تهران با رهبر معظم انقلاب است. یکی از روحانیون تهرانی که متن سخرانی وی برای ایراد در محضر رهبرانقلاب مورد تأیید واقع نشد، با انتشار مطالب خود اصل دیدار را به حاشیه کشاند و تمام رسانههای داخلی و خارجی را به مسأله کانالیزه شدن یا نشدن سخنرانان بیت مشغول ساخت. این رویداد نشان داد که اولا حوزه در تربیت طلاب خود، توجهی به نهادینهسازی فرهنگ نقد و گفتگو نداشته و ثانیا توجه لازم را در پیشبینی دقیق از بازخورد تصمیمات خود در فضای رسانه به کار نبسته است.
🔹مدیران حوزه همچنان به این نکته التفات ندارند که عدم به رسمیت شناختن تریبون رسمی «نقد» در حوزه علمیه منتقدان را به سمت تریبونهای غیررسمی اما مستقل و آزاد همچون فضای مجازی سوق میدهد. بستری که مدیریت آن از دست متولیان امر خارج است اما باید عوارض آن را متحمل شوند. اعزه در حالی به لحن تند و گزنده منتقدان اعتراض دارند که در سالهای اخیر هیچ تلاشی در راستای تبیین و ترویج فرهنگ صحیح نقد در میان طلاب نداشتهاند. لذا مسأله نقد در میان حوزویان همیشه به شکل طغیان و تمرد ظهور و بروز داشته و بعضا با برخوردهای سخت مدیریتی نیز مواجه شده است.
🔹آقای اعرافی اگر نخواهد با فشارهای سازمانی دهان منتقدان را بسته نگه دارد و به رویکرد سابق حوزه ادامه دهد، باید فکری به حال کانونهای قدرت نوظهور و تصمیمساز در فضای مجازی کند. نقد درونی و بیرونی حوزه و روحانیت، پیش از آنکه از سوی روشنفکران، دانشگاهیان و رسانههای داخلی و حتی معاند طرح و پیگیری شود، باید دارای یک کرسی مورد حمایت در حوزههای علمیه باشد. در غیر اینصورت کافیست مدلهای «تحولخواه متمرد» در گوشه و کنار شبکههای اجتماعی گسترش یابند تا حوزه برای مقابله با چنین جریانهایی با چالشهای جدی مواجه شود.
@saraeer
🔻سیدیاسر تقوی:
🔹پس از تشتت مرجعیت در نیمقرن اخیر و فربگی سازمانی حوزات علمیه، اکنون این «رسانهها» هستند که روابط صنفی روحانیت را تحت تأثیر قرار دادهاند. جای تعجب و شاید تأسف است که با فروپاشیدگی نظام «استاد-شاگردی»، دیگر اهدافی همچون «تحولخواهی» نه نیازی به استمزاج از مرجعیت دارد و نه همراهی با مدیریت سازمانی حوزهها را میطلبد. کانون قدرت در حوزههای علمیه در حال تغییر است و روزبهروز نقش تصمیمسازان ِصاحب رسانه بر تصمیمگیرندگان صاحب کرسی و مناصب مدیریتی غلبه پیدا میکند. در آیندهای نه چندان دور، بیش از آنکه عناوین علمی و یا مدیریتی کارگر باشد، رسانههای جمعی –به خصوص فضای مجازی- در مدیریت افکار حوزویان ایفای نقش خواهند کرد.
🔹البته تودهی طلاب و فضلا از نظام اجتماعی سنتی خود منطقع نشدهاند، اما نمونههایی همچون «جریان تحولخواه موسسه فقاهت» که علیرغم مخالفت شورای عالی حوزه و برخی مراجع با این جریان، همچنان بخشی از طلاب را با خود همراه ساخته، نشان دهنده آن است که نقش مرجعیت و اساتید و سازمان حوزه در اقناع طلبهها نسبت به سیاستهای کلان مدیریتی کاهش پیدا کرده است. همین تحلیل است که به جریان مزبور جسارت میدهد طلاب را به «اعتصاب علمی» دعوت کند و با زبان صریح و بیپرده آنان را به تمرد از قوانین حاکم فرخواند.
🔹نمونه دیگر، حاشیههای دیدار طلاب حوزه علمیه تهران با رهبر معظم انقلاب است. یکی از روحانیون تهرانی که متن سخرانی وی برای ایراد در محضر رهبرانقلاب مورد تأیید واقع نشد، با انتشار مطالب خود اصل دیدار را به حاشیه کشاند و تمام رسانههای داخلی و خارجی را به مسأله کانالیزه شدن یا نشدن سخنرانان بیت مشغول ساخت. این رویداد نشان داد که اولا حوزه در تربیت طلاب خود، توجهی به نهادینهسازی فرهنگ نقد و گفتگو نداشته و ثانیا توجه لازم را در پیشبینی دقیق از بازخورد تصمیمات خود در فضای رسانه به کار نبسته است.
🔹مدیران حوزه همچنان به این نکته التفات ندارند که عدم به رسمیت شناختن تریبون رسمی «نقد» در حوزه علمیه منتقدان را به سمت تریبونهای غیررسمی اما مستقل و آزاد همچون فضای مجازی سوق میدهد. بستری که مدیریت آن از دست متولیان امر خارج است اما باید عوارض آن را متحمل شوند. اعزه در حالی به لحن تند و گزنده منتقدان اعتراض دارند که در سالهای اخیر هیچ تلاشی در راستای تبیین و ترویج فرهنگ صحیح نقد در میان طلاب نداشتهاند. لذا مسأله نقد در میان حوزویان همیشه به شکل طغیان و تمرد ظهور و بروز داشته و بعضا با برخوردهای سخت مدیریتی نیز مواجه شده است.
🔹آقای اعرافی اگر نخواهد با فشارهای سازمانی دهان منتقدان را بسته نگه دارد و به رویکرد سابق حوزه ادامه دهد، باید فکری به حال کانونهای قدرت نوظهور و تصمیمساز در فضای مجازی کند. نقد درونی و بیرونی حوزه و روحانیت، پیش از آنکه از سوی روشنفکران، دانشگاهیان و رسانههای داخلی و حتی معاند طرح و پیگیری شود، باید دارای یک کرسی مورد حمایت در حوزههای علمیه باشد. در غیر اینصورت کافیست مدلهای «تحولخواه متمرد» در گوشه و کنار شبکههای اجتماعی گسترش یابند تا حوزه برای مقابله با چنین جریانهایی با چالشهای جدی مواجه شود.
@saraeer
Forwarded from دولت دین
در ذم شریعتبازی!
بحثی در این نیست که فتوای خلاف شهرت مرحوم منتظری در جواز اعدام توزیعکنندگان مواد مخدر مسیری اشتباه بود. این را اگر امروز مجلس شورای اسلامی و ما درک کردهایم ناشی از چند دهه تجربۀ تخریب چهرۀ بینالمللی ایران بدون تغییر بنیادین وضعیت توزیع مواد مخدر است.
اما اشتباهتر از آن دخالت بازیهای سیاسی و ذینفعان آن در سازوکار تفسیر شریعت است. مواردی همچون توئیت زیر، که اگر فارغ از دستهبندیهای سیاسی در مقابل آن نایستیم، شریعت یا متروک خواهد شد یا مهلک. این همان آیندهایست که بیرون از مرزهای ایران به پدیداری روزمره بدل شده است. پس از ما نیز دور نیست!
https://twitter.com/yaminpour/status/897011670140297216
پ.ن: در مورد داستان فتوای آیتالله منتظری و احتیاط امام خمینی در این فتوا بنگرید به https://goo.gl/jRJYBb
__________
@dolatedin©
بحثی در این نیست که فتوای خلاف شهرت مرحوم منتظری در جواز اعدام توزیعکنندگان مواد مخدر مسیری اشتباه بود. این را اگر امروز مجلس شورای اسلامی و ما درک کردهایم ناشی از چند دهه تجربۀ تخریب چهرۀ بینالمللی ایران بدون تغییر بنیادین وضعیت توزیع مواد مخدر است.
اما اشتباهتر از آن دخالت بازیهای سیاسی و ذینفعان آن در سازوکار تفسیر شریعت است. مواردی همچون توئیت زیر، که اگر فارغ از دستهبندیهای سیاسی در مقابل آن نایستیم، شریعت یا متروک خواهد شد یا مهلک. این همان آیندهایست که بیرون از مرزهای ایران به پدیداری روزمره بدل شده است. پس از ما نیز دور نیست!
https://twitter.com/yaminpour/status/897011670140297216
پ.ن: در مورد داستان فتوای آیتالله منتظری و احتیاط امام خمینی در این فتوا بنگرید به https://goo.gl/jRJYBb
__________
@dolatedin©
Twitter
وحید یامین پور
روزگذشته بالاخره حکم اعدام برای حمل فقط سی گرم هروئین لغوشد در این سی سال چند نفر با فتوای مرحوم #آیت_الله_منتظری به عنوان مُفسد اعدام شدند؟
روانشناسی عدم تشکل علما و مراجع
💥ویژه
🔻🔻🔻
علما به خصوص در سطوح بالا٬ که گاه فقط یک یا دو کوچه با هم فاصله دارند٬ سالها می گذرد که همدیگر را نمی بینند. امام خمینی(س) این را پدیده ای منفی می دانستند. راه و رسمی که متأسفانه هنوز هم پس از انقلاب [اسلامی] در بین بزرگان علما٬ جاری و ساری است.
این پدیده از نظر من توجیه روانشناختی و جامعه شناسانه دارد. چرا که تفکر اجتهادی ما؛ چه فلسفی٬ چه کلامی و چه فقهی٬ به صورت فردی انجام می گیرد!
درست است که مراجع ما شورای استفتاء دارند و در حوزه های درسی خودشان با شاگردان شان یا کسانی که یک مقدار از لحاظ فهم مسائل فقهی و فلسفی بالاتر هستند٬ مباحث فقهی را مطرح می کنند؛ اما به این صورت نیست که به طور منظم و پیش بینی شده٬ دور هم بنشینند و در مورد مباحث فقهی و اجتماعی با هم بحث و شور کنند.
هر مرجعی فقط با شاگردان و مریدان و اطرافیان و شورای استفتای خودش _اگر داشته باشد_ ارتباط دارد و با آنها صحبت می کند.
نه تنها مراجع سطح بالا بلکه علمای شهرستان ها و امام جماعت های مساجد٬ سال تا سال همدیگر را نمی بینند!
آیت الله خمینی(ره) در آغاز نهضت در سال ۴۱ جلساتی را با روحانیون به صورت دوره ای برگزار می کردند و به نوبت در منزل هر کدام از آنها مثل حضرات آیات مرعشی نجفی٬ شریعتمداری٬ گلپایگانی٬ شیخ مرتضی حائری٬ جلساتی تشکیل می دادند.
این جلسات به شکل جلسات حزبی نبود٬ بلکه گردهمایی به صورت همفکری علما با یکدیگر بود. در واقع برای ایشان٬ تشکل خودجوش روحانیت ملاک بود. تشکل خودجوشی که در حوزه های علمیه٬ در مساجد٬ در عزاداری های ایام عاشورا٬ در هیأت های مذهبی در ایام سوگواری و جشن های اعیاد مذهبی و تکایا به صورت هماهنگ و واحد نمود می یافت.
در واقع٬ همین تشکل ها بود که در نهایت به پیروزی انقلاب اسلامی انجامید. اما در اساس سازمان روحانیت و مرجعیت تغییر محسوسی رخ نداد و اکنون نیز٬ چنین است!
در این زمینه در حد یک کتاب قطور می توان نوشت...
حجةالاسلام محمدجواد حجتی کرمانی؛ عشق و تلاش٬ صص ۱۱۲_۱۱۱.
https://t.me/rozaneebefarda
💥ویژه
🔻🔻🔻
علما به خصوص در سطوح بالا٬ که گاه فقط یک یا دو کوچه با هم فاصله دارند٬ سالها می گذرد که همدیگر را نمی بینند. امام خمینی(س) این را پدیده ای منفی می دانستند. راه و رسمی که متأسفانه هنوز هم پس از انقلاب [اسلامی] در بین بزرگان علما٬ جاری و ساری است.
این پدیده از نظر من توجیه روانشناختی و جامعه شناسانه دارد. چرا که تفکر اجتهادی ما؛ چه فلسفی٬ چه کلامی و چه فقهی٬ به صورت فردی انجام می گیرد!
درست است که مراجع ما شورای استفتاء دارند و در حوزه های درسی خودشان با شاگردان شان یا کسانی که یک مقدار از لحاظ فهم مسائل فقهی و فلسفی بالاتر هستند٬ مباحث فقهی را مطرح می کنند؛ اما به این صورت نیست که به طور منظم و پیش بینی شده٬ دور هم بنشینند و در مورد مباحث فقهی و اجتماعی با هم بحث و شور کنند.
هر مرجعی فقط با شاگردان و مریدان و اطرافیان و شورای استفتای خودش _اگر داشته باشد_ ارتباط دارد و با آنها صحبت می کند.
نه تنها مراجع سطح بالا بلکه علمای شهرستان ها و امام جماعت های مساجد٬ سال تا سال همدیگر را نمی بینند!
آیت الله خمینی(ره) در آغاز نهضت در سال ۴۱ جلساتی را با روحانیون به صورت دوره ای برگزار می کردند و به نوبت در منزل هر کدام از آنها مثل حضرات آیات مرعشی نجفی٬ شریعتمداری٬ گلپایگانی٬ شیخ مرتضی حائری٬ جلساتی تشکیل می دادند.
این جلسات به شکل جلسات حزبی نبود٬ بلکه گردهمایی به صورت همفکری علما با یکدیگر بود. در واقع برای ایشان٬ تشکل خودجوش روحانیت ملاک بود. تشکل خودجوشی که در حوزه های علمیه٬ در مساجد٬ در عزاداری های ایام عاشورا٬ در هیأت های مذهبی در ایام سوگواری و جشن های اعیاد مذهبی و تکایا به صورت هماهنگ و واحد نمود می یافت.
در واقع٬ همین تشکل ها بود که در نهایت به پیروزی انقلاب اسلامی انجامید. اما در اساس سازمان روحانیت و مرجعیت تغییر محسوسی رخ نداد و اکنون نیز٬ چنین است!
در این زمینه در حد یک کتاب قطور می توان نوشت...
حجةالاسلام محمدجواد حجتی کرمانی؛ عشق و تلاش٬ صص ۱۱۲_۱۱۱.
https://t.me/rozaneebefarda
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@Montazerahkar
ارتباط با مدیر:
@Montazerahkar
Forwarded from پیام شهید | فرج اللهی
⭕️ فیلمی که بنیاد تنظیم و نشر آثار امام منتشر نکرد
🔹از دوران اصلاحات تا همین حالا، یکی از نسبتهای دروغی که توسط اصلاحطلبان به آیتالله مصباح داده میشود، عدم شرکت در مبارزه با رژیم شاه و بیارادتی به انقلاب است. ادعای دروغی که سالهاست هم خودش تکرار شده و هم پاسخش که با مراجعهای سطحی به خاطرات بزرگان نهضت، دروغ بودنش آشکار میشود. افراد مختلفی از سطوح مختلف اصلاحطلبان سالهاست بر طبل این ادعای دروغین کوبیدهاند. مثلا موسوی لاری گفته است «سال ٥٨ که قانون اساسی تصویب شده و ولایت فقیه یکی از اصول محوری آن شده تا سال ٦٨ که امام از دنیا رفته، شما جستوجو کنید، ببینید آقای مصباح کجا از ولایت فقیه دفاع کرده است؟»
🔹این ادعاها از همان دوران اصلاحات جواب داده شد، اما اسفندماه 94 در جریان انتخابات مجلس خبرگان، فیلمی از سخنرانی ایشان در محضر امام خمینی منتشر شد که تا کنون دیده نشده بود. 8 شهریورماه 61 جمعی از دستاندرکاران و شرکتکنندگان دورههای آموزشی دفتر همکاریهای حوزه و دانشگاه با حضرت امام دیدار میکنند. آیتالله مصباح یزدی، حجتالاسلام قرائتی، وزیر آموزش و پرورش، وزیر فرهنگ و آموزش عالی و جمعی از اساتید دانشگاه و فضلای حوزه از جمله حاضران در این دیدار هستند. آیت الله مصباح ه نمایندگی از جمع، نطق کوتاهی میکند.
🔹آنهایی که مراجعه مداومِ مختصری به رسانههای موسسه تنظیم و نشر آثار امام داشته باشند، میدانند که این رسانهها آنقدر راحت به آرشیو غنی اسناد امام دسترسی دارند که به هر مناسبت مهم و غیر مهمی، تعدادی عکس یا فیلم دیده نشده منتشر میکنند. اما چرا این فیلم تا به حال توسط رسانههای موسسه تنظیم ونشر آثار امام منتشر نشده بود؟ مگر ادعای این موسسه، عدم برخورد و برداشتهای جناحی از ایشان نیست؟ چقدر میتوان به امانتداری دستاندرکاران این موسسه در انتشار یا عدم انتشار سایر اسناد امام اعتماد کرد؟
yon.ir/ZgdvW
✅ به "پیام شهید" بپیوندید:
https://telegram.me/joinchat/AxXcfT8Lho0lCk3GuAr6pg
🔹از دوران اصلاحات تا همین حالا، یکی از نسبتهای دروغی که توسط اصلاحطلبان به آیتالله مصباح داده میشود، عدم شرکت در مبارزه با رژیم شاه و بیارادتی به انقلاب است. ادعای دروغی که سالهاست هم خودش تکرار شده و هم پاسخش که با مراجعهای سطحی به خاطرات بزرگان نهضت، دروغ بودنش آشکار میشود. افراد مختلفی از سطوح مختلف اصلاحطلبان سالهاست بر طبل این ادعای دروغین کوبیدهاند. مثلا موسوی لاری گفته است «سال ٥٨ که قانون اساسی تصویب شده و ولایت فقیه یکی از اصول محوری آن شده تا سال ٦٨ که امام از دنیا رفته، شما جستوجو کنید، ببینید آقای مصباح کجا از ولایت فقیه دفاع کرده است؟»
🔹این ادعاها از همان دوران اصلاحات جواب داده شد، اما اسفندماه 94 در جریان انتخابات مجلس خبرگان، فیلمی از سخنرانی ایشان در محضر امام خمینی منتشر شد که تا کنون دیده نشده بود. 8 شهریورماه 61 جمعی از دستاندرکاران و شرکتکنندگان دورههای آموزشی دفتر همکاریهای حوزه و دانشگاه با حضرت امام دیدار میکنند. آیتالله مصباح یزدی، حجتالاسلام قرائتی، وزیر آموزش و پرورش، وزیر فرهنگ و آموزش عالی و جمعی از اساتید دانشگاه و فضلای حوزه از جمله حاضران در این دیدار هستند. آیت الله مصباح ه نمایندگی از جمع، نطق کوتاهی میکند.
🔹آنهایی که مراجعه مداومِ مختصری به رسانههای موسسه تنظیم و نشر آثار امام داشته باشند، میدانند که این رسانهها آنقدر راحت به آرشیو غنی اسناد امام دسترسی دارند که به هر مناسبت مهم و غیر مهمی، تعدادی عکس یا فیلم دیده نشده منتشر میکنند. اما چرا این فیلم تا به حال توسط رسانههای موسسه تنظیم ونشر آثار امام منتشر نشده بود؟ مگر ادعای این موسسه، عدم برخورد و برداشتهای جناحی از ایشان نیست؟ چقدر میتوان به امانتداری دستاندرکاران این موسسه در انتشار یا عدم انتشار سایر اسناد امام اعتماد کرد؟
yon.ir/ZgdvW
✅ به "پیام شهید" بپیوندید:
https://telegram.me/joinchat/AxXcfT8Lho0lCk3GuAr6pg
Telegram
آرشیو پیامِ شهید
Forwarded from پیام شهید | فرج اللهی
⭕️آقای شیرعلینیا و تاریخنگاری ویکیپدیایی
🔹امروز آقای شیرعلینیا در مطلبی درباره ولایت مطلقه فقیه و ماجرای رهبری آیتالله خامنهای، به بازخوانی این مساله پرداختهاند. شاید باید برای فهم بهتر مطالب ایشان، بهتر باشد آنها را از آخر به اول بخوانیم. چرا که مثل همیشه نتیجهای «فرض» شده و مقدماتِ گزینشی و ناقصی چیده شده تا ذهن مخاطب را به نتیجه مدنظر برساند. نتیجه مفروض، گرهزدن رهبری آیتالله خامنهای و افزایش اختیارات رهبری ایشان پس از امام به آیتالله آذری قمی-با برداشتهای خاصشان درباره ولایت فقیه- است.
🔹آقای شیرعلینیا برای اینکه بتواند بده بستان آیتالله خامنهای و آذری قمی را متوازن جلوه دهد مدعی میشود «در روز 14 خرداد آقای خامنهای روی رهبری آیتالله آذریقمی اصرار داشت.». این ادعا وقتی بهتر درذهن مخاطب مینشیند که در سطور بعد، افزایش اختیارات رهبری آیتالله خامنهای مدیون آقای آذری قمی معرفی میشود.بگذریم. آقای شیرعلینیا این ادعا به صحبتهای آیتالله امامی کاشانی در برنامه شناسنامه مستند میکند.
اگر کسی غیر از آقای شیرعلینیا اینگونه به تاریخ رجوع میکرد، چندان جای تعجب نبود. اما بیان وارونه تاریخ توسط ایشان که کتاب «زندگی و زمانه آیتالله خامنهای» را گردآوری کردهاند، عجیب است. چرا؟ ماجرا چیست؟
🔹پس از گذشت بیست وچندسال از آن جلسه و بیان خاطرات اعضای مختلف مجلس خبرگان از آن، همه میدانند که در جلسه مذکور، پس از آنکه آیتالله خامنهای پشت تریبون میروند و مخالفت اولیه خود را اعلام میکنند، آقای آذریقمی بلند شده و بر پذیرفتن رهبری توسط ایشان اصرار میکند. آیتالله خامنهای هم قریب به این مضامین را به ایشان میگویند که «آقای آذری! اگر من رهبر شوم، همین شما ده سال بعد به حرف من گوش میکنید؟» این سوال با پاسخ مثبت آقای آذری مواجه میشود. نقل قول مشهوری که در خاطرات خیلی از اعضای خبرگان نقل شده است.
🔹اما ماجرای نقل قول آقای شیرعلینیا از زبان آقای امامیکاشانی چیست؟
شهریور 92 آیتالله امامی کاشانی در برنامه شناسنامه درباره جلسه انتخاب رهبری پس از امام خاطراتی نقل میکند و میگوید: «خود من هم صحبت کردم و سوابق آقا را گفتم. البته خود آقا نمیخواستند و میگفتند نه، خیلی هم اصرار میکردند. از کسانی هم که از اونور خیلی اصرار میکردند باشد، آقای آذری قمی بود. آنجا حتی بین آقا وآقای آذری صحبتهایی هم رد و بدل شد.»
این سخنان،به خاطر عدم دقت در پیادهسازی مصاحبه، طوری پیاده شده که گویی آیتالله خامنهای بر رهبری آیتالله آذری قمی اصرار داشتهاند. شاید به همین خاطر است که این نقل قول اشتباه به خاطر عجیب بودنش، در صفحه ی ویکیپدیا درباره انتخاب آیتالله خامنهای به رهبری هم درج میشود.
🔹آیا واقعا میتوانیم بپذیریم که آقای شیرعلینیا، گردآورندهی کتاب «زندگی و زمانه آیتالله خامنهای» و «زندگی و زمانه آیتالله هاشمی رفسنجانی» که حتما به خاطر مسئولیت تهیه این دوکتاب، یا فیلم این جلسه در اختیارشان قرار گرفته یا متن کاملش را مطالعه کردهاند، از آنچه در آن جلسه گذشته خبر نداشتهاند؟
❗️ بر فرض که فیلم یا متن این جلسه را هم ندیدهاند، میتوان پذیرفت که ایشان خاطرات متعدد اعضای خبرگان درباره سخنان رد و بدل شده بین آیتالله خامنهای و آقای آذریقمی را ندیده و نخواندهاند؟
❗️اگر دیده و خواندهاند، وقتی متنِ سخنان آقای امامی کاشانی درباره «نظر مثبت آیتالله خامنهای روی رهبری آیت الله آذری قمی» را دیدهاند، برایشان این سوال پیش نیامده که چرا آقای کاشانی این ادعا را بر خلاف خاطرات سایرین مطرح کرده؟ و این اولین بار است که چنین ادعایی مطرح میشود و ممکن است اشتباه باشد؟
❗️آیا ایشان به خود زحمتی ندادهاند فیلم این مصاحبه را از اینترنت دانلود کنند و متن را با فیلم چک کنند؟(فیلم سخنان آیتالله امامی کاشانی را در انتهای این پست ببینید)
❗️ آیا حرفهای بودن یک مورخ در این نیست که یک نقل قول واحد را با سایر اقوال بسنجد تا بتواند روایت درست را استخراج کند؟
🔹این اولینبار نیست که «نتیجهمحور» بودنّ نقل تاریخ توسط آقای شیرعلینیا به نتایج اینچنینی میانجامد. پیشتر به «خطاهای ناآگاهانه یا سانسور عامدانه» ایشان درباره اصل بیست وهفت قانون اساسی درباره آزادی تجمعات پرداخته ایم. آیا این خلافگوییهای تاریخی، معلول «غفلت و اشتباه» است یا باید پرتکرار بودنشان را به حساب عامدانهبودنشان گذاشت؟
ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی کاین ره که تو میروی به ترکستان است
yon.ir/HymRq
🔻مطالب مرتبط:
🔹 https://t.me/payamshaheed/138
🔹 https://t.me/payamshaheed/124
✅ به "پیام شهید" بپیوندید:
https://telegram.me/joinchat/AxXcfT8Lho0lCk3GuAr6pg
🔹امروز آقای شیرعلینیا در مطلبی درباره ولایت مطلقه فقیه و ماجرای رهبری آیتالله خامنهای، به بازخوانی این مساله پرداختهاند. شاید باید برای فهم بهتر مطالب ایشان، بهتر باشد آنها را از آخر به اول بخوانیم. چرا که مثل همیشه نتیجهای «فرض» شده و مقدماتِ گزینشی و ناقصی چیده شده تا ذهن مخاطب را به نتیجه مدنظر برساند. نتیجه مفروض، گرهزدن رهبری آیتالله خامنهای و افزایش اختیارات رهبری ایشان پس از امام به آیتالله آذری قمی-با برداشتهای خاصشان درباره ولایت فقیه- است.
🔹آقای شیرعلینیا برای اینکه بتواند بده بستان آیتالله خامنهای و آذری قمی را متوازن جلوه دهد مدعی میشود «در روز 14 خرداد آقای خامنهای روی رهبری آیتالله آذریقمی اصرار داشت.». این ادعا وقتی بهتر درذهن مخاطب مینشیند که در سطور بعد، افزایش اختیارات رهبری آیتالله خامنهای مدیون آقای آذری قمی معرفی میشود.بگذریم. آقای شیرعلینیا این ادعا به صحبتهای آیتالله امامی کاشانی در برنامه شناسنامه مستند میکند.
اگر کسی غیر از آقای شیرعلینیا اینگونه به تاریخ رجوع میکرد، چندان جای تعجب نبود. اما بیان وارونه تاریخ توسط ایشان که کتاب «زندگی و زمانه آیتالله خامنهای» را گردآوری کردهاند، عجیب است. چرا؟ ماجرا چیست؟
🔹پس از گذشت بیست وچندسال از آن جلسه و بیان خاطرات اعضای مختلف مجلس خبرگان از آن، همه میدانند که در جلسه مذکور، پس از آنکه آیتالله خامنهای پشت تریبون میروند و مخالفت اولیه خود را اعلام میکنند، آقای آذریقمی بلند شده و بر پذیرفتن رهبری توسط ایشان اصرار میکند. آیتالله خامنهای هم قریب به این مضامین را به ایشان میگویند که «آقای آذری! اگر من رهبر شوم، همین شما ده سال بعد به حرف من گوش میکنید؟» این سوال با پاسخ مثبت آقای آذری مواجه میشود. نقل قول مشهوری که در خاطرات خیلی از اعضای خبرگان نقل شده است.
🔹اما ماجرای نقل قول آقای شیرعلینیا از زبان آقای امامیکاشانی چیست؟
شهریور 92 آیتالله امامی کاشانی در برنامه شناسنامه درباره جلسه انتخاب رهبری پس از امام خاطراتی نقل میکند و میگوید: «خود من هم صحبت کردم و سوابق آقا را گفتم. البته خود آقا نمیخواستند و میگفتند نه، خیلی هم اصرار میکردند. از کسانی هم که از اونور خیلی اصرار میکردند باشد، آقای آذری قمی بود. آنجا حتی بین آقا وآقای آذری صحبتهایی هم رد و بدل شد.»
این سخنان،به خاطر عدم دقت در پیادهسازی مصاحبه، طوری پیاده شده که گویی آیتالله خامنهای بر رهبری آیتالله آذری قمی اصرار داشتهاند. شاید به همین خاطر است که این نقل قول اشتباه به خاطر عجیب بودنش، در صفحه ی ویکیپدیا درباره انتخاب آیتالله خامنهای به رهبری هم درج میشود.
🔹آیا واقعا میتوانیم بپذیریم که آقای شیرعلینیا، گردآورندهی کتاب «زندگی و زمانه آیتالله خامنهای» و «زندگی و زمانه آیتالله هاشمی رفسنجانی» که حتما به خاطر مسئولیت تهیه این دوکتاب، یا فیلم این جلسه در اختیارشان قرار گرفته یا متن کاملش را مطالعه کردهاند، از آنچه در آن جلسه گذشته خبر نداشتهاند؟
❗️ بر فرض که فیلم یا متن این جلسه را هم ندیدهاند، میتوان پذیرفت که ایشان خاطرات متعدد اعضای خبرگان درباره سخنان رد و بدل شده بین آیتالله خامنهای و آقای آذریقمی را ندیده و نخواندهاند؟
❗️اگر دیده و خواندهاند، وقتی متنِ سخنان آقای امامی کاشانی درباره «نظر مثبت آیتالله خامنهای روی رهبری آیت الله آذری قمی» را دیدهاند، برایشان این سوال پیش نیامده که چرا آقای کاشانی این ادعا را بر خلاف خاطرات سایرین مطرح کرده؟ و این اولین بار است که چنین ادعایی مطرح میشود و ممکن است اشتباه باشد؟
❗️آیا ایشان به خود زحمتی ندادهاند فیلم این مصاحبه را از اینترنت دانلود کنند و متن را با فیلم چک کنند؟(فیلم سخنان آیتالله امامی کاشانی را در انتهای این پست ببینید)
❗️ آیا حرفهای بودن یک مورخ در این نیست که یک نقل قول واحد را با سایر اقوال بسنجد تا بتواند روایت درست را استخراج کند؟
🔹این اولینبار نیست که «نتیجهمحور» بودنّ نقل تاریخ توسط آقای شیرعلینیا به نتایج اینچنینی میانجامد. پیشتر به «خطاهای ناآگاهانه یا سانسور عامدانه» ایشان درباره اصل بیست وهفت قانون اساسی درباره آزادی تجمعات پرداخته ایم. آیا این خلافگوییهای تاریخی، معلول «غفلت و اشتباه» است یا باید پرتکرار بودنشان را به حساب عامدانهبودنشان گذاشت؟
ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی کاین ره که تو میروی به ترکستان است
yon.ir/HymRq
🔻مطالب مرتبط:
🔹 https://t.me/payamshaheed/138
🔹 https://t.me/payamshaheed/124
✅ به "پیام شهید" بپیوندید:
https://telegram.me/joinchat/AxXcfT8Lho0lCk3GuAr6pg
Telegram
آرشیو پیامِ شهید
نزدیک شدن ایام اربعین و روشن شدن آتش توپخانه!
🔻🔻🔻
هر ساله با نزدیک شدن ایام اربعین٬ حجمی از یادداشت و نشست و... را شاهدیم که موضوع آنها٬ نقد این مراسم با عظمت و حکومتی جلوه دادن آن و بدعت شماری آن است!
یک مسئله به طور جدی محل تامل است که چرا جنابان مدعی دفاع از شعائر شیعی در مقابل این قبیل یادداشت ها که دامن اربعین را هم می گیرد٬ روزه سکوت گرفته اند؟!
آیا این امور اندازه سلیبریتی بازی های چند طلبه جوان (که ماهها بر آن شوریدند) اهمیت ندارد؟
آیا پیوندهای سیاسی مانع از واکنش می شود؟ یا مصلحت اهمی در کار است که جزو رازهای مگوست؟!
یک بام و دو هوا برخی فضلای جوان و پرمدعا و مدعی دفاع از شعائر شیعی٬ در این موارد خوب روشن می شود!
سوال دیگر از نویسندگان این قبیل یادداشتهاست که چرا تلاش می کنند اغلب مصادیق مراسمات را به نوعی مورد خدشه قرار داده و آن را مصداق فربهی آیینی و ابداع انسانی برشمارند؟!
و چرا همواره تلاش دارند حکومت و حاکمیت و نظام شیعی را محور این امور بنامند و بر آن بشورند؟!
آیا احداث حسینیه عظیم شیرازی ها در لندن و برگزاری انواع مراسمات مذهبی که برخی شان (مثل قمه زنی) توسط برخی مراجع عظام منع شده است٬ هرگز موضوع نوشته جات این حضرات قرار نمیگیرد؟ یا مثلا .... کشان٬ یا دهه برائت و... !
این دم خروس ها نشان می دهد که این تعزیه پرده دیگری هم دارد که البته بر اهل اطلاع٬ پوشیده و پنهان نیست!
@rozaneebefarda
تازه ترین یادداشت اعتراضی در #نقد_مناسک و #شعائر #شیعی را در ذیل بخوانید
👇👇👇
🔻🔻🔻
هر ساله با نزدیک شدن ایام اربعین٬ حجمی از یادداشت و نشست و... را شاهدیم که موضوع آنها٬ نقد این مراسم با عظمت و حکومتی جلوه دادن آن و بدعت شماری آن است!
یک مسئله به طور جدی محل تامل است که چرا جنابان مدعی دفاع از شعائر شیعی در مقابل این قبیل یادداشت ها که دامن اربعین را هم می گیرد٬ روزه سکوت گرفته اند؟!
آیا این امور اندازه سلیبریتی بازی های چند طلبه جوان (که ماهها بر آن شوریدند) اهمیت ندارد؟
آیا پیوندهای سیاسی مانع از واکنش می شود؟ یا مصلحت اهمی در کار است که جزو رازهای مگوست؟!
یک بام و دو هوا برخی فضلای جوان و پرمدعا و مدعی دفاع از شعائر شیعی٬ در این موارد خوب روشن می شود!
سوال دیگر از نویسندگان این قبیل یادداشتهاست که چرا تلاش می کنند اغلب مصادیق مراسمات را به نوعی مورد خدشه قرار داده و آن را مصداق فربهی آیینی و ابداع انسانی برشمارند؟!
و چرا همواره تلاش دارند حکومت و حاکمیت و نظام شیعی را محور این امور بنامند و بر آن بشورند؟!
آیا احداث حسینیه عظیم شیرازی ها در لندن و برگزاری انواع مراسمات مذهبی که برخی شان (مثل قمه زنی) توسط برخی مراجع عظام منع شده است٬ هرگز موضوع نوشته جات این حضرات قرار نمیگیرد؟ یا مثلا .... کشان٬ یا دهه برائت و... !
این دم خروس ها نشان می دهد که این تعزیه پرده دیگری هم دارد که البته بر اهل اطلاع٬ پوشیده و پنهان نیست!
@rozaneebefarda
تازه ترین یادداشت اعتراضی در #نقد_مناسک و #شعائر #شیعی را در ذیل بخوانید
👇👇👇
Forwarded from دین، فرهنگ، جامعه | محسنحسام مظاهری (محسن حسام مظاهری)
🔹«پیادهروی»: فرم نوظهور مناسک شیعی در ایران🔹
✍️محسن حسام مظاهری
(چنانکه پیشتر نوشته و گفتهام،) مقطع کنونی را باید دورهی فربهشدن مناسکی و توسعهی تقویمی شیعه دانست؛ دورهای که به دلایل مختلف، در آن با ظهور شتابندهی فرمها و رسوم ابداعی جدید و متنوع در فرهنگ آیینی شیعیان مواجهایم.
بهطور سنتی، روند فربهی مناسک و تقویم شیعی، نوعاً در مسیر ابداع و ظهور آیینها و مناسبتهای سوگوارانه بوده است. آیینهایی با محوریت تحمیلِ رنج و بدنآزاری خودخواستهی دینداران و زمانهایی برای ابراز غم و اندوه. بههمین جهت، اغلب مناسک شیعی فرم عزاداری داشته و دارند: اجتماع شیعیان و ذکر فرازهایی از تاریخ مصیبتبار شیعه و بزرگانش، بهصورت نثر (روضهخوانی) و نظم (نوحهخوانی).
اما ظهور آیین «پیادهروی اربعین» و ترویج رسانهای آن در سالهای اخیر، تثبیت فرم تازهی «پیادهروی» بهعنوان یکی از فرمهای آیینی تشیع (خصوصاً در ارتباط با مقولهی «زیارت») را به دنبال داشته و سبب شده است پیادهرویهایی با الگوبرداری از اربعین طراحی و اجرا شوند. پیادهروی میدان امامحسین(ع) تا حرم عبدالعظیم حسنی در تهران در روز اربعین و پیادهروی زایران امامرضا(ع) از شهرهای مجاور مشهد در ایام شهادت آن حضرت دو نمونهی مشهور از آیینهای مشابه و جدیدی است که با فرم پیادهروی طراحی شدهاند. (البته در سالهای قبلتر بهصورت پراکنده پیادهرویهایی با شعار «حرم تا حرم»، مثلاً بین حرم حضرت معصومه تا مرقد آیتالله خمینی) انجام میشد؛ اما صورت آیینی نیافت.)
«پیادهروی عید غدیر» آنهم با صفت «کاروان شادی» جدیدترین نمونهی این آیینسازیهاست. با این تفاوت که اینبار برای یک مناسبت تاریخیِ فرحانگیز برای شیعیان قرار است پیادهروی صورت گیرد. پیادهروی / تظاهرات / کارناوال در مناسبتهای جشن سیاسی مانند 22 بهمن مسبوق سابقه است؛ اما این نخستینبار است که برای یک مناسبت مذهبی با محوریت جشن، پیادهروی صورت میگیرد.
بعید نیست در آینده برای مناسبتهای دیگر یا زیارت کانهای مقدس دیگر نیز فرم پیادهروی مورداستفاده قرار گیرد و آیینهای تازهای ظهور کنند. آیینهایی که بهمدد تبلیغات رسانهای و حمایت نهادها و نیروهای سیاسی و مذهبی ممکن است استمرار یابند یا بعد از چند سال دچار افول شوند.
در این باره چند نکته محل تأمل است:
یکی اینکه استفاده از فرم جدیدی مانند پیادهروی میتواند نتیجهی احساس اشباع فرمهای قبلی باشد. و اگر این فرض درست باشد، در آینده باید منتظر ظهور فرمهای جدید دیگر هم باشیم.
نکتهی دوم و مهمتر، دخالت و عاملیت مستقیم سازمانهای رسمی و نهادهای حاکمیتی در این آیینهای نوظهور است. همچنانکه مبدع پیادهروی اربعین تهران، ظاهراً «شهرداری تهران» بود، در پوستر این مراسم جدید هم همزمان نام دو سازمان مذهبی («آستان مقدسه حضرت معصومه» و «تولیت مسجد جمکران») و یک سازمان عرفی («شهرداری قم») بهعنوان بانیان ذکر شده است.
نکتهی سوم و در حاشیه این است که در روند تحول و توسعهی فرمی مناسک شیعه در آینده، بهموازات بسط تشیع هویتی توسط مرجعیت/حوزهی سنتی، یک عامل مؤثر، رقابتهای منطقهای سازمانهای مذهبی (مشخصاً تولیتهای آستانهای مقدس) و سازمانهای عرفی در هر منطقه با مناطق دیگر است. رقابتهایی حول محور منافع سیاسی، اقتصادی و مذهبی در هر منطقه. منافعی که در بسیاری اوقات محل وفاق سازمانهای مذهبی و عرفی از یکسو و ساکنان هر منطقه از سوی دیگر خواهد بود. در ظهور آیینهای جدید، بهمراتب بیش از گذشته، منافع آیینورزان مدخلیت دارد. (به این موضوع ـ انشاءالله ـ در یادداشت مستقلی خواهم پرداخت.)
#دین_در_جامعه_ایرانی
#مطالعات_زیارت
#مطالعات_فرهنگ_شیعی
#نقد_سیاستهای_دینی_جمهوری_اسلامی
http://uupload.ir/files/fkem_photo_2017-08-30_11-03-38.jpg
@mohsenhesammazaheri
✍️محسن حسام مظاهری
(چنانکه پیشتر نوشته و گفتهام،) مقطع کنونی را باید دورهی فربهشدن مناسکی و توسعهی تقویمی شیعه دانست؛ دورهای که به دلایل مختلف، در آن با ظهور شتابندهی فرمها و رسوم ابداعی جدید و متنوع در فرهنگ آیینی شیعیان مواجهایم.
بهطور سنتی، روند فربهی مناسک و تقویم شیعی، نوعاً در مسیر ابداع و ظهور آیینها و مناسبتهای سوگوارانه بوده است. آیینهایی با محوریت تحمیلِ رنج و بدنآزاری خودخواستهی دینداران و زمانهایی برای ابراز غم و اندوه. بههمین جهت، اغلب مناسک شیعی فرم عزاداری داشته و دارند: اجتماع شیعیان و ذکر فرازهایی از تاریخ مصیبتبار شیعه و بزرگانش، بهصورت نثر (روضهخوانی) و نظم (نوحهخوانی).
اما ظهور آیین «پیادهروی اربعین» و ترویج رسانهای آن در سالهای اخیر، تثبیت فرم تازهی «پیادهروی» بهعنوان یکی از فرمهای آیینی تشیع (خصوصاً در ارتباط با مقولهی «زیارت») را به دنبال داشته و سبب شده است پیادهرویهایی با الگوبرداری از اربعین طراحی و اجرا شوند. پیادهروی میدان امامحسین(ع) تا حرم عبدالعظیم حسنی در تهران در روز اربعین و پیادهروی زایران امامرضا(ع) از شهرهای مجاور مشهد در ایام شهادت آن حضرت دو نمونهی مشهور از آیینهای مشابه و جدیدی است که با فرم پیادهروی طراحی شدهاند. (البته در سالهای قبلتر بهصورت پراکنده پیادهرویهایی با شعار «حرم تا حرم»، مثلاً بین حرم حضرت معصومه تا مرقد آیتالله خمینی) انجام میشد؛ اما صورت آیینی نیافت.)
«پیادهروی عید غدیر» آنهم با صفت «کاروان شادی» جدیدترین نمونهی این آیینسازیهاست. با این تفاوت که اینبار برای یک مناسبت تاریخیِ فرحانگیز برای شیعیان قرار است پیادهروی صورت گیرد. پیادهروی / تظاهرات / کارناوال در مناسبتهای جشن سیاسی مانند 22 بهمن مسبوق سابقه است؛ اما این نخستینبار است که برای یک مناسبت مذهبی با محوریت جشن، پیادهروی صورت میگیرد.
بعید نیست در آینده برای مناسبتهای دیگر یا زیارت کانهای مقدس دیگر نیز فرم پیادهروی مورداستفاده قرار گیرد و آیینهای تازهای ظهور کنند. آیینهایی که بهمدد تبلیغات رسانهای و حمایت نهادها و نیروهای سیاسی و مذهبی ممکن است استمرار یابند یا بعد از چند سال دچار افول شوند.
در این باره چند نکته محل تأمل است:
یکی اینکه استفاده از فرم جدیدی مانند پیادهروی میتواند نتیجهی احساس اشباع فرمهای قبلی باشد. و اگر این فرض درست باشد، در آینده باید منتظر ظهور فرمهای جدید دیگر هم باشیم.
نکتهی دوم و مهمتر، دخالت و عاملیت مستقیم سازمانهای رسمی و نهادهای حاکمیتی در این آیینهای نوظهور است. همچنانکه مبدع پیادهروی اربعین تهران، ظاهراً «شهرداری تهران» بود، در پوستر این مراسم جدید هم همزمان نام دو سازمان مذهبی («آستان مقدسه حضرت معصومه» و «تولیت مسجد جمکران») و یک سازمان عرفی («شهرداری قم») بهعنوان بانیان ذکر شده است.
نکتهی سوم و در حاشیه این است که در روند تحول و توسعهی فرمی مناسک شیعه در آینده، بهموازات بسط تشیع هویتی توسط مرجعیت/حوزهی سنتی، یک عامل مؤثر، رقابتهای منطقهای سازمانهای مذهبی (مشخصاً تولیتهای آستانهای مقدس) و سازمانهای عرفی در هر منطقه با مناطق دیگر است. رقابتهایی حول محور منافع سیاسی، اقتصادی و مذهبی در هر منطقه. منافعی که در بسیاری اوقات محل وفاق سازمانهای مذهبی و عرفی از یکسو و ساکنان هر منطقه از سوی دیگر خواهد بود. در ظهور آیینهای جدید، بهمراتب بیش از گذشته، منافع آیینورزان مدخلیت دارد. (به این موضوع ـ انشاءالله ـ در یادداشت مستقلی خواهم پرداخت.)
#دین_در_جامعه_ایرانی
#مطالعات_زیارت
#مطالعات_فرهنگ_شیعی
#نقد_سیاستهای_دینی_جمهوری_اسلامی
http://uupload.ir/files/fkem_photo_2017-08-30_11-03-38.jpg
@mohsenhesammazaheri
Forwarded from نامههای حوزوی
✔️برساخته های کنونی_مقدسات بعدی🔻
▪️(در حاشیه پیاده روی غدیر)
🔸رضا تاران
🔹حبیب الله فرحزاد، ناصر رفیعی، سید ولی میرشفیعی و چند خطیب قمی به دیدار مراجع تقلید و برخی از علمای قم می روند استدلال آنها این است که برای غدیر کار جدی صورت نگرفته است روز خون شیعه روز عاشورا و روز فرح و خوشحالی شیعه روز غدیر است از این رو برای ایام غدیر برنامه پیاده روی برنامه ریزی شود و با موافقت علما و مراجع تقلید قرار است پیاده روی غدیر از حرم تا جمکران انجام شود آیت الله مکارم شیرازی برای تشویق این حرکت، در بخشی از مسیر مردم را همراهی خواهد کرد و چنین است که در یه لحظه تاریخی و در درون یک فرهنگ و بنا به اقتضائات یه دوره، سنتی دینی پایه گذاری می شود. کل ماجرا خیلی ساده و معمولی است و کسانی که در این دوره از تاریخ زندگی می کنند می دانند که این پیاده روی غدیر برساخته بشر است و در حاشیه دین و با استفاده از فرهنگ یک جامعه شکل گرفته است.
🔹حال تصور کنید دو نسل بگذرد پیاده روی غدیر گسترده شود و در شهرهای بزرگ برگزار شود رسانه ها و مراکز دینی حمایت کنند تئوری هایی برای مشروعیت سازی آن تولید شود، احکام فقهی حول آن شکل گیرد، ادبیات و نمادهای مخصوص آن تولید شود، ظرفیت هایی برای استفاده های ایدئولوژیک، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی برایش فراهم شود، منابع و شئون اجتماعی طبقاتی از جامعه با آن گره بخورد. در حاشیه پیاده روی مناسک و آداب جدیدی شکل گرفته و رنگ و بوی قدسی بخود گیرد و از مسائل هویت ساز جامعه مذهبی شمرده شود. تصور کنید کسانی منتقد چنین روندی باشند و اعتراض کنند و قوه قهریه آنها را به جرم توهین به مقدسات زندانی کند و از حقوق اجتماعی محرومی کند. یا تصور کنید دو گروه از طرفداران پیاده روی غدیر دو قرائت از آن ارائه دهند و دو طیف در جامعه مذهبی ها شکل گیرد و انرژی خود را صرف دفاع از قرائت خود کنند و کتابها بنویسند و جلسات پرپا کنند و بر اساس آن جامعه را به چند قسمت تقسیم کنند و دهها کاری که می توان تصور کرد.
🔹شاید این حرفها درباره پیاده روی غدیر پاره ای از خیالات بود اما این حکایت برخی از مراسمهایی است که در طول تاریخ بنابه اقتضائات و نیازهای یک دوره به همین روش توسط چند نفر ساخته شده و بمرور گسترده شده است و ماندگار شده است و امروز از مسایل هویتی محسوب می شود فارغ از ارزش گذاری، مثلا مراسم قمه زنی را تصور کنید عموم مردم نمی دانند چگونه و بر اساس چه شرایطی در طول تاریخ این مراسم متولد شده است اما این را همه می دانند که یکی از اختلافات هویتی بین اسلام فرهنگی و اسلام سیاسی است و در دهه های گذشته چه تنش های نظری و عملی را بخود ندیده است و البته تنش هابی کخ ادامه هم دارد. البته منظورم محکوم کردن یا دفاع از قمه زنی نیست چون قمه زنی در سالهای اخیر مورد بحث بوده است آوردم والا کم نیست آداب و مراسم هایی که همین روال را دارند و جزیی از دین مردم شده اند شما می توانید مثال های متعددی را در ذهن بگذرانید.
🔹مشکل اصلی زمانی است که همین رسومات برساخته تبدیل به متن دین شوند و متدین کسی باشد که به اینها عمل کند. خطبا و مبلغان و تریبون های مذهبی همین رسومات را ترویج کنند مذهبی بودن و نبودن یک فرد با همین ها سنجش شود. امتیازات در جامعه مذهبی براساس این رسومات توزیع شود و اکثر دین دارن و مروجان دین چنین رویکردی داشته باشند. درچنین رویکردی خدا، آخرت، اخلاق، عدالت اجتماعی، صداقت، انصاف، وفای به عهد، احترام آبروی افراد، حریم خصوصی انسانها و ... که از آموزه های اصلی دینی هستند معلوم نیست چه جایگاهی خواهند داشت. اینکه در جامعه مذهبی چه هزینه هایی مالی و اجتماعی و روانی برای رسومات برساخته بشر صرف می شود می تواند مشخص کننده جایگاه متن و حاشیه دین باشد. اینکه امروز دین داری موجود در جامعه چیست و مردم به چه بخش هایی از دین دعوت می شوند می توانند محل تامل باشد.
🔹در چنین وضعیتی برخی هم متوجه هستند که حاشیه دین تبدیل به متن شده است و متن دین به حاشیه رفته است اما مصلحت گرایی اجازه سخن گفتن نمی دهد. چند سال پیش خدمت یکی از اساتید حوزه رسیدم چون سابقا چندبار برای مصاحبه پیش او رفته بودم مرا می شناخت و موضوع گفتگو را نپرسیده بود گفتم موضوع گفتگو: «نقش علما در مبارزه با خرافات» است با آگاهی از موضوع، حاضر به گفتگو نشد و استدلالش این بود که وقتی امام زاده ای در روستایی قرار دارد و تدین مردم به آن امام زاده است اگر قطعی هم میدانی امام زاده ای در کار نیست نباید نماد دین داری مردم آن روستا را بهم بزنی🔺
https://goo.gl/Jk5ZmS
@namehayehawzavi
▪️(در حاشیه پیاده روی غدیر)
🔸رضا تاران
🔹حبیب الله فرحزاد، ناصر رفیعی، سید ولی میرشفیعی و چند خطیب قمی به دیدار مراجع تقلید و برخی از علمای قم می روند استدلال آنها این است که برای غدیر کار جدی صورت نگرفته است روز خون شیعه روز عاشورا و روز فرح و خوشحالی شیعه روز غدیر است از این رو برای ایام غدیر برنامه پیاده روی برنامه ریزی شود و با موافقت علما و مراجع تقلید قرار است پیاده روی غدیر از حرم تا جمکران انجام شود آیت الله مکارم شیرازی برای تشویق این حرکت، در بخشی از مسیر مردم را همراهی خواهد کرد و چنین است که در یه لحظه تاریخی و در درون یک فرهنگ و بنا به اقتضائات یه دوره، سنتی دینی پایه گذاری می شود. کل ماجرا خیلی ساده و معمولی است و کسانی که در این دوره از تاریخ زندگی می کنند می دانند که این پیاده روی غدیر برساخته بشر است و در حاشیه دین و با استفاده از فرهنگ یک جامعه شکل گرفته است.
🔹حال تصور کنید دو نسل بگذرد پیاده روی غدیر گسترده شود و در شهرهای بزرگ برگزار شود رسانه ها و مراکز دینی حمایت کنند تئوری هایی برای مشروعیت سازی آن تولید شود، احکام فقهی حول آن شکل گیرد، ادبیات و نمادهای مخصوص آن تولید شود، ظرفیت هایی برای استفاده های ایدئولوژیک، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی برایش فراهم شود، منابع و شئون اجتماعی طبقاتی از جامعه با آن گره بخورد. در حاشیه پیاده روی مناسک و آداب جدیدی شکل گرفته و رنگ و بوی قدسی بخود گیرد و از مسائل هویت ساز جامعه مذهبی شمرده شود. تصور کنید کسانی منتقد چنین روندی باشند و اعتراض کنند و قوه قهریه آنها را به جرم توهین به مقدسات زندانی کند و از حقوق اجتماعی محرومی کند. یا تصور کنید دو گروه از طرفداران پیاده روی غدیر دو قرائت از آن ارائه دهند و دو طیف در جامعه مذهبی ها شکل گیرد و انرژی خود را صرف دفاع از قرائت خود کنند و کتابها بنویسند و جلسات پرپا کنند و بر اساس آن جامعه را به چند قسمت تقسیم کنند و دهها کاری که می توان تصور کرد.
🔹شاید این حرفها درباره پیاده روی غدیر پاره ای از خیالات بود اما این حکایت برخی از مراسمهایی است که در طول تاریخ بنابه اقتضائات و نیازهای یک دوره به همین روش توسط چند نفر ساخته شده و بمرور گسترده شده است و ماندگار شده است و امروز از مسایل هویتی محسوب می شود فارغ از ارزش گذاری، مثلا مراسم قمه زنی را تصور کنید عموم مردم نمی دانند چگونه و بر اساس چه شرایطی در طول تاریخ این مراسم متولد شده است اما این را همه می دانند که یکی از اختلافات هویتی بین اسلام فرهنگی و اسلام سیاسی است و در دهه های گذشته چه تنش های نظری و عملی را بخود ندیده است و البته تنش هابی کخ ادامه هم دارد. البته منظورم محکوم کردن یا دفاع از قمه زنی نیست چون قمه زنی در سالهای اخیر مورد بحث بوده است آوردم والا کم نیست آداب و مراسم هایی که همین روال را دارند و جزیی از دین مردم شده اند شما می توانید مثال های متعددی را در ذهن بگذرانید.
🔹مشکل اصلی زمانی است که همین رسومات برساخته تبدیل به متن دین شوند و متدین کسی باشد که به اینها عمل کند. خطبا و مبلغان و تریبون های مذهبی همین رسومات را ترویج کنند مذهبی بودن و نبودن یک فرد با همین ها سنجش شود. امتیازات در جامعه مذهبی براساس این رسومات توزیع شود و اکثر دین دارن و مروجان دین چنین رویکردی داشته باشند. درچنین رویکردی خدا، آخرت، اخلاق، عدالت اجتماعی، صداقت، انصاف، وفای به عهد، احترام آبروی افراد، حریم خصوصی انسانها و ... که از آموزه های اصلی دینی هستند معلوم نیست چه جایگاهی خواهند داشت. اینکه در جامعه مذهبی چه هزینه هایی مالی و اجتماعی و روانی برای رسومات برساخته بشر صرف می شود می تواند مشخص کننده جایگاه متن و حاشیه دین باشد. اینکه امروز دین داری موجود در جامعه چیست و مردم به چه بخش هایی از دین دعوت می شوند می توانند محل تامل باشد.
🔹در چنین وضعیتی برخی هم متوجه هستند که حاشیه دین تبدیل به متن شده است و متن دین به حاشیه رفته است اما مصلحت گرایی اجازه سخن گفتن نمی دهد. چند سال پیش خدمت یکی از اساتید حوزه رسیدم چون سابقا چندبار برای مصاحبه پیش او رفته بودم مرا می شناخت و موضوع گفتگو را نپرسیده بود گفتم موضوع گفتگو: «نقش علما در مبارزه با خرافات» است با آگاهی از موضوع، حاضر به گفتگو نشد و استدلالش این بود که وقتی امام زاده ای در روستایی قرار دارد و تدین مردم به آن امام زاده است اگر قطعی هم میدانی امام زاده ای در کار نیست نباید نماد دین داری مردم آن روستا را بهم بزنی🔺
https://goo.gl/Jk5ZmS
@namehayehawzavi
روزنه
💥ویژه پاسخ آیتالله سیفی مازندرانی به استفتایی در مورد حصر سران فتنه ۸۸ 🔻🔻🔻 🔶کمترین مجازات سران فتنه حبس است. آیت الله سیفی مازندرانی در استفتایی٬ به ادله فقهی حصر سران فتنه 88 پرداخته است. متن سوال واستفتاء به شرح زیر است. 🔹متن استفتاء محضر مبارک حضرت…
#بازتاب
یکی از مخاطبان روزنه پیرامون استفتای فوق چنین اظهار نظر کرده اند
👇
سلام
ضمن تشکر از ارسال مطلب آیت الله سیفی در مورد مجازات سران فتنه، تاملی در پاسخ ایشان دارم.
به نظر این حقیر، در عین استدلال های محکم فقهی ایشان در لزوم مجازات سران فتنه، این استدلال ایشان پاسخ به شبهه عدم محاکمه سران فتنه نیست.
چون ایشان اصل مجازات آنان را تبیین کرده و این موضوع ارتباط چندانی با موضوع چرایی عدم محاکمه آنان ندارد. به عبارت دیگر اگر حصر را مجازات بدانیم، تنها بعد از محاکمه میتوان مجازات را که در این فرض حصر میباشد، اجرا نمود.
به نظر بنده بهترین پاسخ به چرایی عدم محاکمه سران فتنه، استفاده از اصل حکم حکومتی ولی فقیه است، که مصلحت دیده اند بر اساس مصالح ناظم اسلامی سران فتنه بدون محاکمه در حصر باشند.
در واقع حصر یک اقدام تامینی است نه تنبیهی
🔶پاسخ_روزنه
جناب آیت الله سیفی٬ فرض اشکال فوق را در متن استفتا پاسخ داده اند. لطفا این بخش از متن را دوباره مطالعه فرمایید؛
👇
همانگونه که امام راحل عظیم الشأن بارها تصریح کردند، حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی از بزرگترین واجبات و اقدام به تضعیف و اخلال و براندازی آن از بزرگترین گناهان است. و به اتفاق نص و فتوی کسی که مرتکب چنین گناه بزرگی شود، فللحاکم أن یعزّره بما یراه من المصلحة؛ أی مصلحة الإسلام و المسلمین. بنابر این کمترین مجازات چنین کسانی حبس و تعزیر است.
البته بر هیچ فقیهی، بلکه هیچ اهل اطلاعی از باب قضاء پوشیده نیست که محاکمه در جائی لازم است که شخصی شاکی با فرد دیگری متشاکی (متهم) مخاصمه کرده و به قاضی جهت فصل خصومت مراجعه کنند. در چنین مواردی قاضی باید آنان را محاکمه و بر اساس میزان قضاء بالبیّنات و الأیمان حکم کند.
اما در موارد جرائم حقوق الله که از جانب شرع حدود و تعزیرات برای آن تشریع شده است، در صورتی که برای حاکم علم وجدانی به وقوع جرم حاصل شده باشد، رأساً بر او اجرای حدود إلهی واجب است. و در رأس حقوق الله حفظ و حراست از کیان و امنیت حکومت اسلامی است، که جانها باید فدای آن شود. و اگر علم وجدانی نباشد شهادت دو نفر عادل شاهد عینی ماجرا کافی است. در حالیکه در مورد حصر مزبور نه تنها برای ولیّ امر، بلکه برای عامّه ی مؤمنین علم حضوری و وجدانی به دخالت بلکه رهبری فتنه ی براندازی توسط محصورین حاصل است.
و نیز بر اهل فضل پوشیده نیست که تایید و تنفیذ دستور شورای عالی امنیت ملی توسط ولیّ امر همان صدور حکم از جانب معظمله میباشد. بنابراین اعتبار محاکمه و صدور حکم مستقل در فرض سؤال اساس شرعی ندارد.
@Ayatollah_Seyfi
@rozaneebefarda
یکی از مخاطبان روزنه پیرامون استفتای فوق چنین اظهار نظر کرده اند
👇
سلام
ضمن تشکر از ارسال مطلب آیت الله سیفی در مورد مجازات سران فتنه، تاملی در پاسخ ایشان دارم.
به نظر این حقیر، در عین استدلال های محکم فقهی ایشان در لزوم مجازات سران فتنه، این استدلال ایشان پاسخ به شبهه عدم محاکمه سران فتنه نیست.
چون ایشان اصل مجازات آنان را تبیین کرده و این موضوع ارتباط چندانی با موضوع چرایی عدم محاکمه آنان ندارد. به عبارت دیگر اگر حصر را مجازات بدانیم، تنها بعد از محاکمه میتوان مجازات را که در این فرض حصر میباشد، اجرا نمود.
به نظر بنده بهترین پاسخ به چرایی عدم محاکمه سران فتنه، استفاده از اصل حکم حکومتی ولی فقیه است، که مصلحت دیده اند بر اساس مصالح ناظم اسلامی سران فتنه بدون محاکمه در حصر باشند.
در واقع حصر یک اقدام تامینی است نه تنبیهی
🔶پاسخ_روزنه
جناب آیت الله سیفی٬ فرض اشکال فوق را در متن استفتا پاسخ داده اند. لطفا این بخش از متن را دوباره مطالعه فرمایید؛
👇
همانگونه که امام راحل عظیم الشأن بارها تصریح کردند، حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی از بزرگترین واجبات و اقدام به تضعیف و اخلال و براندازی آن از بزرگترین گناهان است. و به اتفاق نص و فتوی کسی که مرتکب چنین گناه بزرگی شود، فللحاکم أن یعزّره بما یراه من المصلحة؛ أی مصلحة الإسلام و المسلمین. بنابر این کمترین مجازات چنین کسانی حبس و تعزیر است.
البته بر هیچ فقیهی، بلکه هیچ اهل اطلاعی از باب قضاء پوشیده نیست که محاکمه در جائی لازم است که شخصی شاکی با فرد دیگری متشاکی (متهم) مخاصمه کرده و به قاضی جهت فصل خصومت مراجعه کنند. در چنین مواردی قاضی باید آنان را محاکمه و بر اساس میزان قضاء بالبیّنات و الأیمان حکم کند.
اما در موارد جرائم حقوق الله که از جانب شرع حدود و تعزیرات برای آن تشریع شده است، در صورتی که برای حاکم علم وجدانی به وقوع جرم حاصل شده باشد، رأساً بر او اجرای حدود إلهی واجب است. و در رأس حقوق الله حفظ و حراست از کیان و امنیت حکومت اسلامی است، که جانها باید فدای آن شود. و اگر علم وجدانی نباشد شهادت دو نفر عادل شاهد عینی ماجرا کافی است. در حالیکه در مورد حصر مزبور نه تنها برای ولیّ امر، بلکه برای عامّه ی مؤمنین علم حضوری و وجدانی به دخالت بلکه رهبری فتنه ی براندازی توسط محصورین حاصل است.
و نیز بر اهل فضل پوشیده نیست که تایید و تنفیذ دستور شورای عالی امنیت ملی توسط ولیّ امر همان صدور حکم از جانب معظمله میباشد. بنابراین اعتبار محاکمه و صدور حکم مستقل در فرض سؤال اساس شرعی ندارد.
@Ayatollah_Seyfi
@rozaneebefarda
Forwarded from خبرگزاری رسا
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📹 آنچه خواهید دید:
🔸مستندات روایی پیاده روی و نماز عید غدیر
🔹حجت الاسلام بندانی نیشابوری
#غدیر
🆔 @Rasanewsagency
🔸مستندات روایی پیاده روی و نماز عید غدیر
🔹حجت الاسلام بندانی نیشابوری
#غدیر
🆔 @Rasanewsagency
این مطالب را به دقت بخوانید. در ادامه بیشتر در مورد ماجرای ذهنیت سازی برای آقای منتظری خصوصا در این مورد خاص٬ خواهیم نوشت
👇
👇
Forwarded from آیتالله العظمی منتظری
۲۴ سال پیش در چنین روزهایی:
«ممانعت از بستری شدن آیت الله منتظری در بیمارستان»
«سوال: حضرتعالی در سال ۱۳۷۲ به خاطر ناراحتی قلبی که داشتید با اطلاع قبلی به بیمارستان لقمان حکیم تهران مراجعه نمودید که دخالت نیروهای اطلاعات منجر به بازگشت شما از بیمارستان شد و این حرکت در محافل خبری داخل و خارج کشور انعکاس وسیعی یافت؛ لطفا بفرمایید اصل ماجرا از چه قرار بود و نیروهای اطلاعات چگونه مانع معالجه حضرتعالی شدند؟
جواب: بله، در آن سال برای انجام یک سری آزمایشها با هماهنگی قبلی به بیمارستان لقمان حکیم تهران مراجعه کردم، واسطه ما هم آقای فاضل میبدی بود که با یکی از پزشکان آنجا به نام آقای دکتر توکل سابقه آشنایی داشت. وقتی ما به بیمارستان رفتیم و آزمایشها و تست قلب صورت گرفت آنها گفتند شما باید سریعا بستری شوید و کمترین حرکت برای شما خطرناک است، حتی برای اینکه من کمتر تحرک داشته باشم در همان جا یک ویلچر آوردند و مرا روی آن نشاندند؛ بعد چند نفر از پزشکها که برای معاینه من آمده بودند برای انجام مقدمات کار از اتاق خارج شدند و ما هم درآنجا منتظر ماندیم و خودمان را برای بستری شدن آماده میکردیم، اما این انتظار خیلی طول کشید و چند ساعتی ادامه داشت و هیچ یک از پزشکها به سراغ ما نیامدند و این برای ما مساله ای شد که چطور اینها که این همه اصرار و عجله داشتند تا این اندازه تاخیر کرده اند؛ روی این اساس آقای فاضل میبدی از اتاق خارج شد و سراغ آنها را گرفت و وقتی آنها را دیده بود خیلی با حالت اضطراب و نگرانی گفته بودند که الان پنج نفر از نیروهای اطلاعات به اینجا مراجعه کردند و با تهدید از ما تعهد گرفتند که شما حق بستری کردن فلانی را در این بیمارستان ندارید! بعد همان پزشکها خیلی اظهار شرمندگی کرده و عذر خواسته بودند. ما هم که دیدیم قضیه از این قرار است گفتیم عیبی ندارد و با وجود همه خطرات از همان جا به طرف قم حرکت کردیم که الحمدلله اتفاقی نیفتاد؛ بعدا هم شنیدم که متاسفانه برای آقای دکتر توکل در این رابطه مزاحمتهای زیادی ایجاد کرده اند.
این قضیه وقتی منتشر شد انعکاس خیلی بدی داشت که چطور یک چنین رفتار غیر اخلاقی که همه دنیا آن را مذمت میکنند اتفاق میافتد، و خلاصه بعضیها خیلی به دست و پا افتادند و شروع کردند به تکذیب کردن و حتی با تهدید مسئولان بیمارستان را مجبور کردند تا این خبر را تکذیب کنند. در نهایت ما برای ادامه معالجات با بیمارستان خاتم الانبیاء هماهنگ کردیم و در آنجا بستری شدم. در همان زمان آیت الله گلپایگانی جریان را شنیده و خیلی ناراحت شده بودند و به من پیام دادند بیمارستان ما در قم در اختیار شما و هر نوع ابزار پزشکی و هر نوع پزشکی لازم باشد من برای شما فراهم و دعوت میکنم. اعلی الله تعالی مقامه الشریف.»
کتاب « #خاطرات آیت الله منتظری» جلد اول، صفحه ۷۴۹
#روزشمار
کانال تلگرام آیت الله منتظری
@Ayatollah_Montazeri
«ممانعت از بستری شدن آیت الله منتظری در بیمارستان»
«سوال: حضرتعالی در سال ۱۳۷۲ به خاطر ناراحتی قلبی که داشتید با اطلاع قبلی به بیمارستان لقمان حکیم تهران مراجعه نمودید که دخالت نیروهای اطلاعات منجر به بازگشت شما از بیمارستان شد و این حرکت در محافل خبری داخل و خارج کشور انعکاس وسیعی یافت؛ لطفا بفرمایید اصل ماجرا از چه قرار بود و نیروهای اطلاعات چگونه مانع معالجه حضرتعالی شدند؟
جواب: بله، در آن سال برای انجام یک سری آزمایشها با هماهنگی قبلی به بیمارستان لقمان حکیم تهران مراجعه کردم، واسطه ما هم آقای فاضل میبدی بود که با یکی از پزشکان آنجا به نام آقای دکتر توکل سابقه آشنایی داشت. وقتی ما به بیمارستان رفتیم و آزمایشها و تست قلب صورت گرفت آنها گفتند شما باید سریعا بستری شوید و کمترین حرکت برای شما خطرناک است، حتی برای اینکه من کمتر تحرک داشته باشم در همان جا یک ویلچر آوردند و مرا روی آن نشاندند؛ بعد چند نفر از پزشکها که برای معاینه من آمده بودند برای انجام مقدمات کار از اتاق خارج شدند و ما هم درآنجا منتظر ماندیم و خودمان را برای بستری شدن آماده میکردیم، اما این انتظار خیلی طول کشید و چند ساعتی ادامه داشت و هیچ یک از پزشکها به سراغ ما نیامدند و این برای ما مساله ای شد که چطور اینها که این همه اصرار و عجله داشتند تا این اندازه تاخیر کرده اند؛ روی این اساس آقای فاضل میبدی از اتاق خارج شد و سراغ آنها را گرفت و وقتی آنها را دیده بود خیلی با حالت اضطراب و نگرانی گفته بودند که الان پنج نفر از نیروهای اطلاعات به اینجا مراجعه کردند و با تهدید از ما تعهد گرفتند که شما حق بستری کردن فلانی را در این بیمارستان ندارید! بعد همان پزشکها خیلی اظهار شرمندگی کرده و عذر خواسته بودند. ما هم که دیدیم قضیه از این قرار است گفتیم عیبی ندارد و با وجود همه خطرات از همان جا به طرف قم حرکت کردیم که الحمدلله اتفاقی نیفتاد؛ بعدا هم شنیدم که متاسفانه برای آقای دکتر توکل در این رابطه مزاحمتهای زیادی ایجاد کرده اند.
این قضیه وقتی منتشر شد انعکاس خیلی بدی داشت که چطور یک چنین رفتار غیر اخلاقی که همه دنیا آن را مذمت میکنند اتفاق میافتد، و خلاصه بعضیها خیلی به دست و پا افتادند و شروع کردند به تکذیب کردن و حتی با تهدید مسئولان بیمارستان را مجبور کردند تا این خبر را تکذیب کنند. در نهایت ما برای ادامه معالجات با بیمارستان خاتم الانبیاء هماهنگ کردیم و در آنجا بستری شدم. در همان زمان آیت الله گلپایگانی جریان را شنیده و خیلی ناراحت شده بودند و به من پیام دادند بیمارستان ما در قم در اختیار شما و هر نوع ابزار پزشکی و هر نوع پزشکی لازم باشد من برای شما فراهم و دعوت میکنم. اعلی الله تعالی مقامه الشریف.»
کتاب « #خاطرات آیت الله منتظری» جلد اول، صفحه ۷۴۹
#روزشمار
کانال تلگرام آیت الله منتظری
@Ayatollah_Montazeri
Forwarded from آیتالله العظمی منتظری
برگی از تاریخ
«ممانعت از بستری شدن آیت الله منتظری در بیمارستان، و دروغ پردازیهای مطبوعاتی»
روزنامه جمهوری اسلامی، ۹ شهریور ۱۳۷۲
#روزشمار
کانال تلگرام آیت الله منتظری
@Ayatollah_Montazeri
«ممانعت از بستری شدن آیت الله منتظری در بیمارستان، و دروغ پردازیهای مطبوعاتی»
روزنامه جمهوری اسلامی، ۹ شهریور ۱۳۷۲
#روزشمار
کانال تلگرام آیت الله منتظری
@Ayatollah_Montazeri
روزنه
این مطالب را به دقت بخوانید. در ادامه بیشتر در مورد ماجرای ذهنیت سازی برای آقای منتظری خصوصا در این مورد خاص٬ خواهیم نوشت 👇
ماجرای ذهنیت های منفی آیت الله منتظری
💥اختصاصی
🔻🔻🔻
در مورد نقد و بررسي رويكرد سياسي مرحوم آيت الله منتظري نكات زيادي نوشته شده است. اما بنده تا كنون هيچ مطلبي را براي شناخت تفكر ساده انديشي و زودباوري ابشان بهتر از خاطره اي كه خود ايشان در كتاب خاطراتشان نقل كرده اند و به تازگي كانال تلگرامي دفتر ايشان به مناسبت 25 مرداد، به بازنشر آن اقدام نموده اند، نمي دانم.
بر اساس اين خاطره در سال 72 ايشان به دليل مشكل قلبي قرار بود در بيمارستان لقمان تهران بستري شوند، اما با وجود اصرار پزشكان براي بستري شدن، اما با آمدن ماموران وزارت اطلاعات آنان از اين اقدام منصرف شدند و ايشان مجبور به برگشت به قم شدند.
اما بلافاصله بعد از آن تصوير روزنامه جمهوري اسلامي مربوط به ان زمان در كانال ايشان گذاشته شده و معلوم شده است: اولا خود پزشكان با معاينه بيشتر متوجه شده اند، قلب ايشان مشكل خاصي ندارد و تنها با تغيير دارو، مشكل قابل رفع است
ثانيا: آن افراد ماموران وزارت اطلاعات نبوده اند، تنها چند مامور اطلاعات نيروي انتظامي بوده اند كه در صدد بودند كه در صورت بستري شدن ايشان اقدامات لازم براي تامين امنيت ايشان در آن محدوده تامين شود.
این در حالی است که آيت الله منتظري با ديدن تغيير تصميم پزشكان و شنيدن نام ماموران اطلاعات در ذهن خود چنين نتيجه گيري كرده اند كه ماموران وزارت اطلاعات مانع بستري شدن ايشان شده اند!
توصيه مي كنم متن كامل مطالب روزنامه جمهوري اسلامي كه با پزشكان بيمارستان و نيز خود مقامات اطلاعات مصاحبه كرده است را بخوانيد تا چگونگي شكل گيري توطئه در ذهن آيت الله منتظري را درك كنيد. به همين نسبت مي توانيد مدل شكل گيري بيشتر اعتراضات آيت الله منتظري به تصميمات نظام را متوجه شويد.
رسول.ق
@rozaneebefarda
💥اختصاصی
🔻🔻🔻
در مورد نقد و بررسي رويكرد سياسي مرحوم آيت الله منتظري نكات زيادي نوشته شده است. اما بنده تا كنون هيچ مطلبي را براي شناخت تفكر ساده انديشي و زودباوري ابشان بهتر از خاطره اي كه خود ايشان در كتاب خاطراتشان نقل كرده اند و به تازگي كانال تلگرامي دفتر ايشان به مناسبت 25 مرداد، به بازنشر آن اقدام نموده اند، نمي دانم.
بر اساس اين خاطره در سال 72 ايشان به دليل مشكل قلبي قرار بود در بيمارستان لقمان تهران بستري شوند، اما با وجود اصرار پزشكان براي بستري شدن، اما با آمدن ماموران وزارت اطلاعات آنان از اين اقدام منصرف شدند و ايشان مجبور به برگشت به قم شدند.
اما بلافاصله بعد از آن تصوير روزنامه جمهوري اسلامي مربوط به ان زمان در كانال ايشان گذاشته شده و معلوم شده است: اولا خود پزشكان با معاينه بيشتر متوجه شده اند، قلب ايشان مشكل خاصي ندارد و تنها با تغيير دارو، مشكل قابل رفع است
ثانيا: آن افراد ماموران وزارت اطلاعات نبوده اند، تنها چند مامور اطلاعات نيروي انتظامي بوده اند كه در صدد بودند كه در صورت بستري شدن ايشان اقدامات لازم براي تامين امنيت ايشان در آن محدوده تامين شود.
این در حالی است که آيت الله منتظري با ديدن تغيير تصميم پزشكان و شنيدن نام ماموران اطلاعات در ذهن خود چنين نتيجه گيري كرده اند كه ماموران وزارت اطلاعات مانع بستري شدن ايشان شده اند!
توصيه مي كنم متن كامل مطالب روزنامه جمهوري اسلامي كه با پزشكان بيمارستان و نيز خود مقامات اطلاعات مصاحبه كرده است را بخوانيد تا چگونگي شكل گيري توطئه در ذهن آيت الله منتظري را درك كنيد. به همين نسبت مي توانيد مدل شكل گيري بيشتر اعتراضات آيت الله منتظري به تصميمات نظام را متوجه شويد.
رسول.ق
@rozaneebefarda
#علمای_انقلابی/۲
آیت الله علی اکبر سیفی مازندرانی
از ایشان تا کنون ده ها اثر علمی اجتهادی در زمینه فقه٬ اصول٬ عقاید و... به چاپ رسیده و حدود ۳۰ عنوان دیگر در آستانه نشر است.
@rozaneebefarda
آیت الله علی اکبر سیفی مازندرانی
از ایشان تا کنون ده ها اثر علمی اجتهادی در زمینه فقه٬ اصول٬ عقاید و... به چاپ رسیده و حدود ۳۰ عنوان دیگر در آستانه نشر است.
@rozaneebefarda
جوابیه جناب شیخ محمدرضا نائینی به یک یادداشت طلبگی در نقد پیاده روی غدیر
👇
💠 #به_رسم_رفاقت
هدیه ای به برادرم #رضا_تاران🌹
🖊 ظاهرا برداشتت از روند ماجرای #پیاده_روی_غدیر، این است که بناست یک سنت دینی پایه گذاری شود، و چه بسا امری حاشیه ای به مرور زمان در زمره مسائل هویتی دینی در آید؛
↩️ نیز در چند جای یادداشتت از واژه #برساخته برای این گونه مراسم استفاده کرده ای؛
↩️ آن گاه احتمال داده ای که در آینده همین امور تبدیل به #سنجه مذهبی بودن افراد شوند و سپس آموزه های اصلی دینی مثل احترام آبروی افراد، به حاشیه رفته و جایگاه متن و حاشیه عوض شوند؛
🔻رضای عزیز، می دانم که انسان دغدغه مندی هستی؛
اما دغدغه مندی برای اظهار نظر در این گونه امور، کافی نیست⛔️
به قول ما طلبه ها شرط لازم هست اما شرط کافی نیست؛
🔻 "سنت دینی" مصطلحی علمی است که بنا نهادن آن تنها در اختیار متولی شرع یعنی خدای متعال و معصوم است؛
⏪ وقتی می گوئی چند خطیب محترم با موافقت یک مرجع تقلید، سنتی را بنا نهاده اند معنائی جز "بدعت" و "تشریع" نمی دهد؛
از تو می پرسم: آیا مراجع بزرگ شیعه متوجه نیستند چه کاری "تشریع" است و چه کاری نیست❓
پرسش دوم من این است که آیا آنان با تاریخ سنن مذهبی آشنا هستند یا نه❓
می فهمند کجاها باید مراقبت نمایند تا جای حاشیه و متن عوض نشود یا نه❓
سؤال بعدی من این است که آیا "غدیر"، از شعائر الله" هست یا نه❓
"تعظیم شعائر الله" حاشیه دین است یا بخشی از مهم ترین قسمت متن دین❓
آن چه را عرف متشرعه به عنوان مصادیق متعلقات احکام ببینند مصداق می شود یا نه❓
#پیاده_روی دسته جمعی در روز غدیر، تعظیم این روز هست یا نه❓
این آیه شریفه متن دین است یا حاشیه آن❓
"ذلک و من یعظم شعائر الله فإنها من تقوى القلوب".
این که مردم چگونه تعظیم شعائر کنند امری دیکته ایست یا اگر این عنوان در هر منطقه ای به هر طریقی که عرف آن منطقه می پذیرد _البته به شرطی که طریقه ای منهی عنها نباشد_ تحقق یابد به حکم آیه کریمه در زمره تقوای الهی است❓
اساسا مصادیق نو پدید یک سنت، ایجاد سنت نوظهور می کنند یا تنها مصادیقی تازه اند❓
چه ملازمه ای بین تعظیم غدیر خم به وسیله پیاده روی، و به حاشیه رفتن بقیه متن دین است❓
نمی شود هم غدیر را با پیاده روی دسته جمعی گرامی داشت و هم پایبند به اخلاق، عدالت اجتماعی،صداقت،انصاف و وفای به عهد بود❓
رضای عزیزم امیدوارم از این برادر کوچکت نرنجی و ناخواسته داخل جماعتی که به هر بهانه ای با "شعائر الله"، مشکل دارند نشوی❗️
در پایان به تو حق می دهم "اشکال طلبگی" داشته باشی؛
اما جای "اشکال طلبگی" کلاس درس است نه کانالی با چند هزار عضو.
کار تخصصی را باید به اهل تخصص واگذاشت، ناگفته پیداست متولیان استنباط احکام، هر گاه احساس کنند امر خلافی در اجرای این سنت، راه یافته خود موضع صریح خواهند گرفت.
قربانت، محمد رضا
@mr_naeinii
@rozaneebefarda
👇
💠 #به_رسم_رفاقت
هدیه ای به برادرم #رضا_تاران🌹
🖊 ظاهرا برداشتت از روند ماجرای #پیاده_روی_غدیر، این است که بناست یک سنت دینی پایه گذاری شود، و چه بسا امری حاشیه ای به مرور زمان در زمره مسائل هویتی دینی در آید؛
↩️ نیز در چند جای یادداشتت از واژه #برساخته برای این گونه مراسم استفاده کرده ای؛
↩️ آن گاه احتمال داده ای که در آینده همین امور تبدیل به #سنجه مذهبی بودن افراد شوند و سپس آموزه های اصلی دینی مثل احترام آبروی افراد، به حاشیه رفته و جایگاه متن و حاشیه عوض شوند؛
🔻رضای عزیز، می دانم که انسان دغدغه مندی هستی؛
اما دغدغه مندی برای اظهار نظر در این گونه امور، کافی نیست⛔️
به قول ما طلبه ها شرط لازم هست اما شرط کافی نیست؛
🔻 "سنت دینی" مصطلحی علمی است که بنا نهادن آن تنها در اختیار متولی شرع یعنی خدای متعال و معصوم است؛
⏪ وقتی می گوئی چند خطیب محترم با موافقت یک مرجع تقلید، سنتی را بنا نهاده اند معنائی جز "بدعت" و "تشریع" نمی دهد؛
از تو می پرسم: آیا مراجع بزرگ شیعه متوجه نیستند چه کاری "تشریع" است و چه کاری نیست❓
پرسش دوم من این است که آیا آنان با تاریخ سنن مذهبی آشنا هستند یا نه❓
می فهمند کجاها باید مراقبت نمایند تا جای حاشیه و متن عوض نشود یا نه❓
سؤال بعدی من این است که آیا "غدیر"، از شعائر الله" هست یا نه❓
"تعظیم شعائر الله" حاشیه دین است یا بخشی از مهم ترین قسمت متن دین❓
آن چه را عرف متشرعه به عنوان مصادیق متعلقات احکام ببینند مصداق می شود یا نه❓
#پیاده_روی دسته جمعی در روز غدیر، تعظیم این روز هست یا نه❓
این آیه شریفه متن دین است یا حاشیه آن❓
"ذلک و من یعظم شعائر الله فإنها من تقوى القلوب".
این که مردم چگونه تعظیم شعائر کنند امری دیکته ایست یا اگر این عنوان در هر منطقه ای به هر طریقی که عرف آن منطقه می پذیرد _البته به شرطی که طریقه ای منهی عنها نباشد_ تحقق یابد به حکم آیه کریمه در زمره تقوای الهی است❓
اساسا مصادیق نو پدید یک سنت، ایجاد سنت نوظهور می کنند یا تنها مصادیقی تازه اند❓
چه ملازمه ای بین تعظیم غدیر خم به وسیله پیاده روی، و به حاشیه رفتن بقیه متن دین است❓
نمی شود هم غدیر را با پیاده روی دسته جمعی گرامی داشت و هم پایبند به اخلاق، عدالت اجتماعی،صداقت،انصاف و وفای به عهد بود❓
رضای عزیزم امیدوارم از این برادر کوچکت نرنجی و ناخواسته داخل جماعتی که به هر بهانه ای با "شعائر الله"، مشکل دارند نشوی❗️
در پایان به تو حق می دهم "اشکال طلبگی" داشته باشی؛
اما جای "اشکال طلبگی" کلاس درس است نه کانالی با چند هزار عضو.
کار تخصصی را باید به اهل تخصص واگذاشت، ناگفته پیداست متولیان استنباط احکام، هر گاه احساس کنند امر خلافی در اجرای این سنت، راه یافته خود موضع صریح خواهند گرفت.
قربانت، محمد رضا
@mr_naeinii
@rozaneebefarda
Forwarded from آیت الله سیفی مازندرانی
#بازتاب
یکی از مخاطبان کانال روزنه پیرامون استفتای فوق چنین اظهار نظر کرده اند
👇
سلام
ضمن تشکر از ارسال مطلب آیت الله سیفی در مورد مجازات سران فتنه، تاملی در پاسخ ایشان دارم.
به نظر این حقیر، در عین استدلال های محکم فقهی ایشان در لزوم مجازات سران فتنه، این استدلال ایشان پاسخ به شبهه عدم محاکمه سران فتنه نیست.
چون ایشان اصل مجازات آنان را تبیین کرده و این موضوع ارتباط چندانی با موضوع چرایی عدم محاکمه آنان ندارد. به عبارت دیگر اگر حصر را مجازات بدانیم، تنها بعد از محاکمه میتوان مجازات را که در این فرض حصر میباشد، اجرا نمود.
به نظر بنده بهترین پاسخ به چرایی عدم محاکمه سران فتنه، استفاده از اصل حکم حکومتی ولی فقیه است، که مصلحت دیده اند بر اساس مصالح ناظم اسلامی سران فتنه بدون محاکمه در حصر باشند.
در واقع حصر یک اقدام تامینی است نه تنبیهی
🔶پاسخ_روزنه
جناب آیت الله سیفی٬ فرض اشکال فوق را در متن استفتا پاسخ داده اند. لطفا این بخش از متن را دوباره مطالعه فرمایید؛
👇
همانگونه که امام راحل عظیم الشأن بارها تصریح کردند، حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی از بزرگترین واجبات و اقدام به تضعیف و اخلال و براندازی آن از بزرگترین گناهان است. و به اتفاق نص و فتوی کسی که مرتکب چنین گناه بزرگی شود، فللحاکم أن یعزّره بما یراه من المصلحة؛ أی مصلحة الإسلام و المسلمین. بنابر این کمترین مجازات چنین کسانی حبس و تعزیر است.
البته بر هیچ فقیهی، بلکه هیچ اهل اطلاعی از باب قضاء پوشیده نیست که محاکمه در جائی لازم است که شخصی شاکی با فرد دیگری متشاکی (متهم) مخاصمه کرده و به قاضی جهت فصل خصومت مراجعه کنند. در چنین مواردی قاضی باید آنان را محاکمه و بر اساس میزان قضاء بالبیّنات و الأیمان حکم کند.
اما در موارد جرائم حقوق الله که از جانب شرع حدود و تعزیرات برای آن تشریع شده است، در صورتی که برای حاکم علم وجدانی به وقوع جرم حاصل شده باشد، رأساً بر او اجرای حدود إلهی واجب است. و در رأس حقوق الله حفظ و حراست از کیان و امنیت حکومت اسلامی است، که جانها باید فدای آن شود. و اگر علم وجدانی نباشد شهادت دو نفر عادل شاهد عینی ماجرا کافی است. در حالیکه در مورد حصر مزبور نه تنها برای ولیّ امر، بلکه برای عامّه ی مؤمنین علم حضوری و وجدانی به دخالت بلکه رهبری فتنه ی براندازی توسط محصورین حاصل است.
و نیز بر اهل فضل پوشیده نیست که تایید و تنفیذ دستور شورای عالی امنیت ملی توسط ولیّ امر همان صدور حکم از جانب معظمله میباشد. بنابراین اعتبار محاکمه و صدور حکم مستقل در فرض سؤال اساس شرعی ندارد.
@Ayatollah_Seyfi
یکی از مخاطبان کانال روزنه پیرامون استفتای فوق چنین اظهار نظر کرده اند
👇
سلام
ضمن تشکر از ارسال مطلب آیت الله سیفی در مورد مجازات سران فتنه، تاملی در پاسخ ایشان دارم.
به نظر این حقیر، در عین استدلال های محکم فقهی ایشان در لزوم مجازات سران فتنه، این استدلال ایشان پاسخ به شبهه عدم محاکمه سران فتنه نیست.
چون ایشان اصل مجازات آنان را تبیین کرده و این موضوع ارتباط چندانی با موضوع چرایی عدم محاکمه آنان ندارد. به عبارت دیگر اگر حصر را مجازات بدانیم، تنها بعد از محاکمه میتوان مجازات را که در این فرض حصر میباشد، اجرا نمود.
به نظر بنده بهترین پاسخ به چرایی عدم محاکمه سران فتنه، استفاده از اصل حکم حکومتی ولی فقیه است، که مصلحت دیده اند بر اساس مصالح ناظم اسلامی سران فتنه بدون محاکمه در حصر باشند.
در واقع حصر یک اقدام تامینی است نه تنبیهی
🔶پاسخ_روزنه
جناب آیت الله سیفی٬ فرض اشکال فوق را در متن استفتا پاسخ داده اند. لطفا این بخش از متن را دوباره مطالعه فرمایید؛
👇
همانگونه که امام راحل عظیم الشأن بارها تصریح کردند، حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی از بزرگترین واجبات و اقدام به تضعیف و اخلال و براندازی آن از بزرگترین گناهان است. و به اتفاق نص و فتوی کسی که مرتکب چنین گناه بزرگی شود، فللحاکم أن یعزّره بما یراه من المصلحة؛ أی مصلحة الإسلام و المسلمین. بنابر این کمترین مجازات چنین کسانی حبس و تعزیر است.
البته بر هیچ فقیهی، بلکه هیچ اهل اطلاعی از باب قضاء پوشیده نیست که محاکمه در جائی لازم است که شخصی شاکی با فرد دیگری متشاکی (متهم) مخاصمه کرده و به قاضی جهت فصل خصومت مراجعه کنند. در چنین مواردی قاضی باید آنان را محاکمه و بر اساس میزان قضاء بالبیّنات و الأیمان حکم کند.
اما در موارد جرائم حقوق الله که از جانب شرع حدود و تعزیرات برای آن تشریع شده است، در صورتی که برای حاکم علم وجدانی به وقوع جرم حاصل شده باشد، رأساً بر او اجرای حدود إلهی واجب است. و در رأس حقوق الله حفظ و حراست از کیان و امنیت حکومت اسلامی است، که جانها باید فدای آن شود. و اگر علم وجدانی نباشد شهادت دو نفر عادل شاهد عینی ماجرا کافی است. در حالیکه در مورد حصر مزبور نه تنها برای ولیّ امر، بلکه برای عامّه ی مؤمنین علم حضوری و وجدانی به دخالت بلکه رهبری فتنه ی براندازی توسط محصورین حاصل است.
و نیز بر اهل فضل پوشیده نیست که تایید و تنفیذ دستور شورای عالی امنیت ملی توسط ولیّ امر همان صدور حکم از جانب معظمله میباشد. بنابراین اعتبار محاکمه و صدور حکم مستقل در فرض سؤال اساس شرعی ندارد.
@Ayatollah_Seyfi