انکار حبس امام در سلول انفرادی!
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۰
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔹آقای هدایت‌الله بهبودی در کتاب تحریف‌آمیز الف لام خمینی بخش‌هایی از سوابق مبارزاتی امام را مخدوش روایت کرده که یک نمونه بارز آن، انکار زندانی شدن امام در سلول انفرادی است!
▫️نویسنده الف‌لام‌خمینی چنین آورده است:
... آقای خمینی را نه در سلول مخصوص زندانیان، بلکه در اتاق بزرگ در حیات پادگان عشرت‌آباد زندانی کرده بودند. جلوی اتاق را هم با پرده حصیری پوشانده بودند[!]...
🔹البته مادامی که مواد خام و سرمایه‌های کار تاریخ‌نگاری افراد، اسناد و مدارک ساواک و خاطرات آکنده از خطا و دروغ این و آن باشد و گزارش‌های ساواک بدون استثنا برای برخی نویسندگان- العیاذ بالله- حکم آیه‌های قرآن را داشته باشد و تحقیق و تدبیر تعطیل شود، اینگونه وارونه‌نویسی و تحریف نیز دور از انتظار و شگفت‌آور نیست؛ زیرا از دید امثال بهبودی گزارش‌های «رطب و یابس» ساواک و خاطره‌گویی‌های غیردقیق امروزین برخی راویان، از نوشته‌های پنجاه سال پیش که زیر نظر امام و علامه شهید سید مصطفی تدوین و تألیف شده است از اعتبار بیشتری برخوردار است.
در یکی از منابع معتبر و متقدم تاریخ انقلاب اسلامی، ماجرای زندانی شدن موقت امام در سلول انفرادی چنین نقل شده است:
... امام در 4 تیرماه 42 که به پادگان عشرت‌آباد انتقال یافت حدود 24 ساعت را در سلول تنگی که در آن هوای آزاد، درست جریان نداشت و نشست و برخاست به دشواری صورت می‌گرفت گذرانید و... (نهضت امام خمینی، ج1، ص680)
🔹نویسنده محترم الف لام خمینی توضیح نداده است که این خبر را که اتاق امام در حیات پادگان عشرت‌آباد بزرگ بوده و جلوی اتاق را با پرده حصیری پوشانده بودند از چه منبع صادقی گرفته و روایت کرده است؟!
🔻این نکته را نیز نباید اژ نظر دور داشت که امام در پادگان عشرت‌آباد در محلی زندانی نبود که دیگر زندانیان می‌گذراندند. امام از روزی که وارد آن پادگان شد تا روزی که از آن بیرون آمد هیچ‌یک از زندانیان یا متهمانی که در آن پادگان محاکمه شدند، اطلاعی از زیستن امام در آن پادگان به دست نیاوردند.
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۰
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔹آقای هدایت‌الله بهبودی در کتاب تحریف‌آمیز الف لام خمینی بخش‌هایی از سوابق مبارزاتی امام را مخدوش روایت کرده که یک نمونه بارز آن، انکار زندانی شدن امام در سلول انفرادی است!
▫️نویسنده الف‌لام‌خمینی چنین آورده است:
... آقای خمینی را نه در سلول مخصوص زندانیان، بلکه در اتاق بزرگ در حیات پادگان عشرت‌آباد زندانی کرده بودند. جلوی اتاق را هم با پرده حصیری پوشانده بودند[!]...
🔹البته مادامی که مواد خام و سرمایه‌های کار تاریخ‌نگاری افراد، اسناد و مدارک ساواک و خاطرات آکنده از خطا و دروغ این و آن باشد و گزارش‌های ساواک بدون استثنا برای برخی نویسندگان- العیاذ بالله- حکم آیه‌های قرآن را داشته باشد و تحقیق و تدبیر تعطیل شود، اینگونه وارونه‌نویسی و تحریف نیز دور از انتظار و شگفت‌آور نیست؛ زیرا از دید امثال بهبودی گزارش‌های «رطب و یابس» ساواک و خاطره‌گویی‌های غیردقیق امروزین برخی راویان، از نوشته‌های پنجاه سال پیش که زیر نظر امام و علامه شهید سید مصطفی تدوین و تألیف شده است از اعتبار بیشتری برخوردار است.
در یکی از منابع معتبر و متقدم تاریخ انقلاب اسلامی، ماجرای زندانی شدن موقت امام در سلول انفرادی چنین نقل شده است:
... امام در 4 تیرماه 42 که به پادگان عشرت‌آباد انتقال یافت حدود 24 ساعت را در سلول تنگی که در آن هوای آزاد، درست جریان نداشت و نشست و برخاست به دشواری صورت می‌گرفت گذرانید و... (نهضت امام خمینی، ج1، ص680)
🔹نویسنده محترم الف لام خمینی توضیح نداده است که این خبر را که اتاق امام در حیات پادگان عشرت‌آباد بزرگ بوده و جلوی اتاق را با پرده حصیری پوشانده بودند از چه منبع صادقی گرفته و روایت کرده است؟!
🔻این نکته را نیز نباید اژ نظر دور داشت که امام در پادگان عشرت‌آباد در محلی زندانی نبود که دیگر زندانیان می‌گذراندند. امام از روزی که وارد آن پادگان شد تا روزی که از آن بیرون آمد هیچ‌یک از زندانیان یا متهمانی که در آن پادگان محاکمه شدند، اطلاعی از زیستن امام در آن پادگان به دست نیاوردند.
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
الف‌لام و تردیدافکنی در صداقت امام!
[صفحه 1 از 2]
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۱
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
در بخشی از کتاب #الف‌لام‌خمینی تحریف‌گری تا به آنجا رسیده که با شیوه‌ای مرموزانه و زیرکانه! با اشاره و کنایه تلاش می‌شود امام خمینی در روز آزادی از زندان به قول و قرار با مقامات امنیتی شاه متهم شود و دوران زندگی سیاسی امام، مرموز و نامعلوم جلوه داده شود.
این نحو تحریف، که در نوع خود کم‌نظیر است، جای بررسی ویژه دارد که با چه هدفی صورت گرفته است.
اکنون پس از گذشت بیش از نیم قرن از آن جریان و آشکار شدن همه اسناد پشت پرده که بنا به اذعان نویسنده او به همه آنها دسترسی داشته و مورد بررسی قرار داده، در مورد ادعای سازمان امنیت شاه که طی اطلاعیه‌ای در 12 مرداد 42 صادر کرده و روزنامه اطلاعات در روز 13 مرداد 42 نوشته، چنین قلم زده است:
آنچه در اطلاعیه دولت از تفاهم میان حکومت و علمای آزاده شده آمد، و فردایش/ 13 مرداد در سرمقاله روزنامه اطلاعات با تفصیل به آن پرداخته شد، به دلیل در دست نبودن گفت‌وگوهای پاکروان با آقایان در واپسین روز حبس، قابل بررسی و بازنمایی نیست؛ نه می‌توان آن را یکسره دروغ خواند و نه می‌شود آن را به سان مدعیات آن سرمقاله تأیید کرد... دست کم مشی و مرام آیت‌الله خمینی می‌گوید بعید است او قولی که حکایت از دخالت نکردن در امور سیاسی باشد داده باشد[!!!] (الف لام خمینی، ص347)
🔹نویسنده محترم در این نوشته با این جمله نیش‌دار که «دست کم مشی و مرام آیت‌الله خمینی می‌گوید بعید است او قولی...» می‌نمایاند آنچه را امام با صراحت اعلام کرده است باور ندارد و بدین‌گونه صداقت امام را زیر سؤال برده و در آن تردید کرده است؛ در صورتی که تاکنون حتی دشمنان اسلام و انقلاب در صداقت امام اینگونه تردید نکرده بودند.
نویسنده الف‌لام احتمالا از این باب که در صداقت امام (که رسماً هر گونه «تفاهم» را رد کرده است) تردید دارد، چنین می‌نویسد:
اطلاعیه دولت [منظور اطلاعیه ساواک]... و فردایش... سرمقاله روزنامه اطلاعات... «نه می‌توان آن را یکسره دروغ خواند و نه می‌شود آن را... تأیید کرد...»!
🔹این نحو قلمفرسایی در مورد سیره سياسی امام خمینی، در اذهان مخاطب تخم تردید می‌کارد و نقطه ابهامی در زندگی سیاسی امام می‌گذارد و می‌گذرد.
باید به این نویسنده محترم گفت که رژیم شاه و ساواک بیش از هر کس دیگری برای زیر سؤال بردن امام و مخدوش کردن چهره او حریص و پی‌گیر بوده‌اند و اگر کوچک‌ترین سوژه‌ای از امام داشتند از کاه، کوه می‌ساختند و آن را با بوق و کرنا به دنیا اعلام می‌کردند.
رژیم شاه تا آن پایه در راه خدشه‌دار کردن چهره امام حرص و آز داشته است که پس از آزادی امام از زندان و بازگشت او به قم در کمیسیونی که برای به اصطلاح کنترل اوضاع تشکیل دادند نقشه‌ها و برنامه‌هایی را طرح کردند. در بند 3 آن طرح چنین آمده بود:
... مقامات دولتی با رفت و آمد آشکار با امام بکوشند که «... توجه مردم جلب شود که آقای خمینی هم دولتی است...»
با همه این قسم توطئه‌چینی‌ها، تاریخ نقطه ابهامی در سلوک سیاسی امام ثبت نکرده که بتوان با آن، صداقت سیاسی امام را مورد تردید قرار داد یا اندکی در ثبات قدم امام در نفی طاغوت و مواجهه با رژیم تردید ایجاد کرد.
رژیم شاه پس از آنکه امام را از زندان به منزلی در قیطریه برد و در حصر خانگی قرار داد، به منظور ایجاد تشویش در اذهان عمومی و زیر سؤال بردن امام اطلاعیه‌ای بدین مضمون صادر کرد که؛ «بین مقامات انتظامی و حضرات آقایان خمینی، قمی و محلاتی تفاهم حاصل شده که در امور سیاسی مداخله نخواهند کرد...»
(روزنامه‌های عصر تهران، 12مرداد1342)
روزنامه اطلاعات نیز در روز یک‌شنبه 13 مرداد 42 در سرمقاله خود زیر عنوان «سیاست و دیانت» کوشید شاه را هوادار اسلام و مذهب بنمایاند و «تفکیک مذهب از آلودگی‌های سیاسی را یک منطق قوی» نشان دهد و چنین وانمود کند که میان مقامات دولتی و علمای زندانی: امام، قمی و محلاتی بر سر «تفکیک دین از سیاست» تفاهم برقرار شده است!! لیکن این سمپاشی‌ها و جوسازی‌ها برای ملت آگاه و رشدیافته ایران که از رهبر و مرجع خود شناختی عمیق و ریشه‌ای داشت نه تنها تأثیرگذار و شک‌برانگیز نبود بلکه با منطق قوی و استوار آن را بی‌جا و ناروا دانستند و این پرسش را مطرح کردند که اگر امام با رژیم به تفاهم رسیده‌اند چرا امام آزاد نشدند، بلکه «به منازل خصوصی منتقل شدند» و از آن بدتر چرا امام در محاصره قرار گرفت(نهضت امام خمینی، ج1، ص717) و مردم را از دیدار با او محروم کردند؟!
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
[صفحه 1 از 2]
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۱
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
در بخشی از کتاب #الف‌لام‌خمینی تحریف‌گری تا به آنجا رسیده که با شیوه‌ای مرموزانه و زیرکانه! با اشاره و کنایه تلاش می‌شود امام خمینی در روز آزادی از زندان به قول و قرار با مقامات امنیتی شاه متهم شود و دوران زندگی سیاسی امام، مرموز و نامعلوم جلوه داده شود.
این نحو تحریف، که در نوع خود کم‌نظیر است، جای بررسی ویژه دارد که با چه هدفی صورت گرفته است.
اکنون پس از گذشت بیش از نیم قرن از آن جریان و آشکار شدن همه اسناد پشت پرده که بنا به اذعان نویسنده او به همه آنها دسترسی داشته و مورد بررسی قرار داده، در مورد ادعای سازمان امنیت شاه که طی اطلاعیه‌ای در 12 مرداد 42 صادر کرده و روزنامه اطلاعات در روز 13 مرداد 42 نوشته، چنین قلم زده است:
آنچه در اطلاعیه دولت از تفاهم میان حکومت و علمای آزاده شده آمد، و فردایش/ 13 مرداد در سرمقاله روزنامه اطلاعات با تفصیل به آن پرداخته شد، به دلیل در دست نبودن گفت‌وگوهای پاکروان با آقایان در واپسین روز حبس، قابل بررسی و بازنمایی نیست؛ نه می‌توان آن را یکسره دروغ خواند و نه می‌شود آن را به سان مدعیات آن سرمقاله تأیید کرد... دست کم مشی و مرام آیت‌الله خمینی می‌گوید بعید است او قولی که حکایت از دخالت نکردن در امور سیاسی باشد داده باشد[!!!] (الف لام خمینی، ص347)
🔹نویسنده محترم در این نوشته با این جمله نیش‌دار که «دست کم مشی و مرام آیت‌الله خمینی می‌گوید بعید است او قولی...» می‌نمایاند آنچه را امام با صراحت اعلام کرده است باور ندارد و بدین‌گونه صداقت امام را زیر سؤال برده و در آن تردید کرده است؛ در صورتی که تاکنون حتی دشمنان اسلام و انقلاب در صداقت امام اینگونه تردید نکرده بودند.
نویسنده الف‌لام احتمالا از این باب که در صداقت امام (که رسماً هر گونه «تفاهم» را رد کرده است) تردید دارد، چنین می‌نویسد:
اطلاعیه دولت [منظور اطلاعیه ساواک]... و فردایش... سرمقاله روزنامه اطلاعات... «نه می‌توان آن را یکسره دروغ خواند و نه می‌شود آن را... تأیید کرد...»!
🔹این نحو قلمفرسایی در مورد سیره سياسی امام خمینی، در اذهان مخاطب تخم تردید می‌کارد و نقطه ابهامی در زندگی سیاسی امام می‌گذارد و می‌گذرد.
باید به این نویسنده محترم گفت که رژیم شاه و ساواک بیش از هر کس دیگری برای زیر سؤال بردن امام و مخدوش کردن چهره او حریص و پی‌گیر بوده‌اند و اگر کوچک‌ترین سوژه‌ای از امام داشتند از کاه، کوه می‌ساختند و آن را با بوق و کرنا به دنیا اعلام می‌کردند.
رژیم شاه تا آن پایه در راه خدشه‌دار کردن چهره امام حرص و آز داشته است که پس از آزادی امام از زندان و بازگشت او به قم در کمیسیونی که برای به اصطلاح کنترل اوضاع تشکیل دادند نقشه‌ها و برنامه‌هایی را طرح کردند. در بند 3 آن طرح چنین آمده بود:
... مقامات دولتی با رفت و آمد آشکار با امام بکوشند که «... توجه مردم جلب شود که آقای خمینی هم دولتی است...»
با همه این قسم توطئه‌چینی‌ها، تاریخ نقطه ابهامی در سلوک سیاسی امام ثبت نکرده که بتوان با آن، صداقت سیاسی امام را مورد تردید قرار داد یا اندکی در ثبات قدم امام در نفی طاغوت و مواجهه با رژیم تردید ایجاد کرد.
رژیم شاه پس از آنکه امام را از زندان به منزلی در قیطریه برد و در حصر خانگی قرار داد، به منظور ایجاد تشویش در اذهان عمومی و زیر سؤال بردن امام اطلاعیه‌ای بدین مضمون صادر کرد که؛ «بین مقامات انتظامی و حضرات آقایان خمینی، قمی و محلاتی تفاهم حاصل شده که در امور سیاسی مداخله نخواهند کرد...»
(روزنامه‌های عصر تهران، 12مرداد1342)
روزنامه اطلاعات نیز در روز یک‌شنبه 13 مرداد 42 در سرمقاله خود زیر عنوان «سیاست و دیانت» کوشید شاه را هوادار اسلام و مذهب بنمایاند و «تفکیک مذهب از آلودگی‌های سیاسی را یک منطق قوی» نشان دهد و چنین وانمود کند که میان مقامات دولتی و علمای زندانی: امام، قمی و محلاتی بر سر «تفکیک دین از سیاست» تفاهم برقرار شده است!! لیکن این سمپاشی‌ها و جوسازی‌ها برای ملت آگاه و رشدیافته ایران که از رهبر و مرجع خود شناختی عمیق و ریشه‌ای داشت نه تنها تأثیرگذار و شک‌برانگیز نبود بلکه با منطق قوی و استوار آن را بی‌جا و ناروا دانستند و این پرسش را مطرح کردند که اگر امام با رژیم به تفاهم رسیده‌اند چرا امام آزاد نشدند، بلکه «به منازل خصوصی منتقل شدند» و از آن بدتر چرا امام در محاصره قرار گرفت(نهضت امام خمینی، ج1، ص717) و مردم را از دیدار با او محروم کردند؟!
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
الف‌لام و تردیدافکنی در صداقت امام!
[صفحه 2 از 2]
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔹امام در دومین سخنرانی خود پس از آزادی از زندان (در تاریخ 26 فروردین 43) با لحنی قاطع و جدی به تکذیب ادعای رژیم شاه مبنی بر تفاهم با علمای زندانی پرداخت و چنین اعلام کرد:
... اینهایی که با شما یک قرارداد سری کرده‌اند، خب اسم ببرید. آقا، اگر مردی اسم ببر؛ بگو که خمینی، توی حبس ما رفتیم پیش او، و او گفت بر گذشته‌ها صلوات! خمینی غلط می‌کند همچو حرفی می‌زند خلاف دین اسلام؛ خمینی می‌تواند تفاهم کند با ظلم؟ غلط می‌کند. خمینی آنجا هم که بود، تو حبس هم که بود، مجد اسلام را حفظ می‌کرد، می‌تواند حفظ نکند؟... خمینی و امثال خمینی می‌توانند که یک چیزی بگویند که بر خلاف مصالح اسلام باشد؟ خمینی را از جامعه بیرون می‌کنیم... (صحیفه امام خمینی، ج1، ص290)
🔹امام در چند سخنرانی دیگر نیز آن ادعای دروغ را تکذیب کرد. از جمله در بحث و طرح حکومت اسلامی در نجف در روز چهارشنبه 15 بهمن 1348 فرمودند:
... آن مردک وقتی که آمد در زندان پیش من، من بودم آقای قمی(سلمه‌الله)... گفت سیاست عبارت از بدذاتی و دروغ‌گویی و... و خلاصه پدرسوختگی است این را بگذارید برای ما. راست هم می‌گفت اگر سیاست عبارت از آن است که او می‌گفت، طبعاً مخصوص آنها است اسلام که سیاست دارد، مسلمان‌ها که سیاست دارند ائمه هدا علیهم‌السلام که «ساسه العباد»ند غیر آن سیاستی است که او می‌گفت. او می‌خواست ما را اغفال کند. بعد رفت در روزنامه اعلام کرد: تفاهم شده که روحانیون در سیاست دخالت نکنند ما هم بعد از آزادی رفتیم سر منبر تکذیبش کردیم؛ گفتیم دروغ گفته است. اگر خمینی یا دیگری چنین حرفی بزند بیرونش می‌کنیم... (ولایت فقیه، ص140)
پس از بازگو کردن سمپاشی‌های الف‌لام و تردیدافکنی در مورد سیره سياسی امام، آنچه را که در روز آزادی امام از زندان گذشت در پی می‌آوریم تا خوانندگان ارجمند در متن جریان قرار بگیرند:
روز جمعه 12 ربیع‌الاول 1383 مطابق 11 مرداد 42، پاکروان، رئیس «سازمان امنیت» ایران به دیدار امام در پادگان عشرت‌آباد رفت... [و اعلام کرد] «اکنون حضرتعالی آزاد می‌شوید منتهی لازم است به عرض برسانم که سیاست یعنی کلک و نیرنگ، سیاست یعنی دروغ و تزویر، سیاست یعنی حقه‌بازی، و خلاصه سیاست یعنی پدرسوختگی؛ و این کارها مربوط به ماست و مرجع روحانیت نباید خود را به این امور آلوده سازد و در سیاست دخالت کند». (چیزی به این مضمون) امام در پاسخ فقط یک کلمه گفت: «ما در سیاستی که شما معنا می‌کنید از اول، دخالت نداشته‌ایم». آقای قمی نیز در این مجلس حضور داشت...(نهضت امام خمینی، ج1، ص699-698)
شاید نویسنده الف لام خمینی بر آن بوده است آن تلاش‌های شکست‌خورده رژیم شاه را مبنی بر تفاهم با امام و دولتی بودن او که در آن روز و روزگار نتوانست ملت ایران را بفریبد، امروز به گونه‌ای به بار بنشاند و برای نسل امروز نسبت به امام ذهنیت منفی پدید آورد لیکن باید بداند چنین اندیشه‌هایی نه امروز و نه فردا و نه فرداها نمی‌تواند کارآیی داشته باشد. این گونه ترفندها را انگلیسی‌ها در قرن 19 و 20 ضد رهبران مردم به کار می‌گرفتند و بهره‌هایی از آن به دست می‌آوردند؛ امروز ملت‌ها بیدار شده‌اند و حربه‌های این‌گونه‌ای دیگر زنگ زده و کارآیی خود را از دست داده است.
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
[صفحه 2 از 2]
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔹امام در دومین سخنرانی خود پس از آزادی از زندان (در تاریخ 26 فروردین 43) با لحنی قاطع و جدی به تکذیب ادعای رژیم شاه مبنی بر تفاهم با علمای زندانی پرداخت و چنین اعلام کرد:
... اینهایی که با شما یک قرارداد سری کرده‌اند، خب اسم ببرید. آقا، اگر مردی اسم ببر؛ بگو که خمینی، توی حبس ما رفتیم پیش او، و او گفت بر گذشته‌ها صلوات! خمینی غلط می‌کند همچو حرفی می‌زند خلاف دین اسلام؛ خمینی می‌تواند تفاهم کند با ظلم؟ غلط می‌کند. خمینی آنجا هم که بود، تو حبس هم که بود، مجد اسلام را حفظ می‌کرد، می‌تواند حفظ نکند؟... خمینی و امثال خمینی می‌توانند که یک چیزی بگویند که بر خلاف مصالح اسلام باشد؟ خمینی را از جامعه بیرون می‌کنیم... (صحیفه امام خمینی، ج1، ص290)
🔹امام در چند سخنرانی دیگر نیز آن ادعای دروغ را تکذیب کرد. از جمله در بحث و طرح حکومت اسلامی در نجف در روز چهارشنبه 15 بهمن 1348 فرمودند:
... آن مردک وقتی که آمد در زندان پیش من، من بودم آقای قمی(سلمه‌الله)... گفت سیاست عبارت از بدذاتی و دروغ‌گویی و... و خلاصه پدرسوختگی است این را بگذارید برای ما. راست هم می‌گفت اگر سیاست عبارت از آن است که او می‌گفت، طبعاً مخصوص آنها است اسلام که سیاست دارد، مسلمان‌ها که سیاست دارند ائمه هدا علیهم‌السلام که «ساسه العباد»ند غیر آن سیاستی است که او می‌گفت. او می‌خواست ما را اغفال کند. بعد رفت در روزنامه اعلام کرد: تفاهم شده که روحانیون در سیاست دخالت نکنند ما هم بعد از آزادی رفتیم سر منبر تکذیبش کردیم؛ گفتیم دروغ گفته است. اگر خمینی یا دیگری چنین حرفی بزند بیرونش می‌کنیم... (ولایت فقیه، ص140)
پس از بازگو کردن سمپاشی‌های الف‌لام و تردیدافکنی در مورد سیره سياسی امام، آنچه را که در روز آزادی امام از زندان گذشت در پی می‌آوریم تا خوانندگان ارجمند در متن جریان قرار بگیرند:
روز جمعه 12 ربیع‌الاول 1383 مطابق 11 مرداد 42، پاکروان، رئیس «سازمان امنیت» ایران به دیدار امام در پادگان عشرت‌آباد رفت... [و اعلام کرد] «اکنون حضرتعالی آزاد می‌شوید منتهی لازم است به عرض برسانم که سیاست یعنی کلک و نیرنگ، سیاست یعنی دروغ و تزویر، سیاست یعنی حقه‌بازی، و خلاصه سیاست یعنی پدرسوختگی؛ و این کارها مربوط به ماست و مرجع روحانیت نباید خود را به این امور آلوده سازد و در سیاست دخالت کند». (چیزی به این مضمون) امام در پاسخ فقط یک کلمه گفت: «ما در سیاستی که شما معنا می‌کنید از اول، دخالت نداشته‌ایم». آقای قمی نیز در این مجلس حضور داشت...(نهضت امام خمینی، ج1، ص699-698)
شاید نویسنده الف لام خمینی بر آن بوده است آن تلاش‌های شکست‌خورده رژیم شاه را مبنی بر تفاهم با امام و دولتی بودن او که در آن روز و روزگار نتوانست ملت ایران را بفریبد، امروز به گونه‌ای به بار بنشاند و برای نسل امروز نسبت به امام ذهنیت منفی پدید آورد لیکن باید بداند چنین اندیشه‌هایی نه امروز و نه فردا و نه فرداها نمی‌تواند کارآیی داشته باشد. این گونه ترفندها را انگلیسی‌ها در قرن 19 و 20 ضد رهبران مردم به کار می‌گرفتند و بهره‌هایی از آن به دست می‌آوردند؛ امروز ملت‌ها بیدار شده‌اند و حربه‌های این‌گونه‌ای دیگر زنگ زده و کارآیی خود را از دست داده است.
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
تحریف آشکار مواضع امام در الف‌لام!
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۲
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
نويسنده الف لام گاهی گوشه‌ها و فرازهايی از سخنان امام را درز می گيرد و رسما به تحريف تاريخ دست می زند.
از آن جمله می‌توان به نحوه بازتاب اظهارات امام در ديدار با حسنعلی منصور در دوران حصر امام اشاره کرد.
بهبودی هنگامی که بیانات امام را بازگو می‌كند، جمله‌ای راهبردی از گفتار امام را حذف می‌کند.
🔹مواضع امام در این دیدار، توسط خود ایشان روایت شده و متن کامل آن از قرار ذیل بوده است:
...آمد گفت به من كه خب آن دولت (اميراسدالله علم) با شما چه بود و چه بود و چه كرد... خب آن رفت. بحمدالله حالا يك دولتی (حسنعلی منصور) آمده است كه اين اشخاصش بسياری‌شان پدرانشان روحانی بوده‌اند و... گفتم كه آقا! نه ما دشمنی با آن دولت داشتيم و نه عقد اخوتی با شما خوانديم، ما به اعمال‌تان نگاه می كنيم، ما اينجا مراقبيم اگر اعمال شما تكرار اعمال آن‌هاست، همانطور كه با او مخالف بوديم هستيم الی يوم القيامهو رويشان سياه شد تا آخر شما هم آن جور خواهيد شد... . (صحیفه امام، ج1، ص298)
نويسنده الف لام اين گفتار امام را آورده ليكن اين جمله را كه «رويشان سياه شد تا آخر» و بخشی از جمله پيش از آن را: «هستيم الی يوم القيامه» حذف كرده است؛ چون جمله «مخالف... هستيم الی يوم القيامه» نشان از سازش‌ناپذيری دارد و «رويشان سياه شد تا آخر...» نيز از صراحت و قاطعيت يك نيروی انقلابی حكايت دارد و اين ويژگی‌ها با روش ليبراليستی همخوانی ندارد.
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۲
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
نويسنده الف لام گاهی گوشه‌ها و فرازهايی از سخنان امام را درز می گيرد و رسما به تحريف تاريخ دست می زند.
از آن جمله می‌توان به نحوه بازتاب اظهارات امام در ديدار با حسنعلی منصور در دوران حصر امام اشاره کرد.
بهبودی هنگامی که بیانات امام را بازگو می‌كند، جمله‌ای راهبردی از گفتار امام را حذف می‌کند.
🔹مواضع امام در این دیدار، توسط خود ایشان روایت شده و متن کامل آن از قرار ذیل بوده است:
...آمد گفت به من كه خب آن دولت (اميراسدالله علم) با شما چه بود و چه بود و چه كرد... خب آن رفت. بحمدالله حالا يك دولتی (حسنعلی منصور) آمده است كه اين اشخاصش بسياری‌شان پدرانشان روحانی بوده‌اند و... گفتم كه آقا! نه ما دشمنی با آن دولت داشتيم و نه عقد اخوتی با شما خوانديم، ما به اعمال‌تان نگاه می كنيم، ما اينجا مراقبيم اگر اعمال شما تكرار اعمال آن‌هاست، همانطور كه با او مخالف بوديم هستيم الی يوم القيامهو رويشان سياه شد تا آخر شما هم آن جور خواهيد شد... . (صحیفه امام، ج1، ص298)
نويسنده الف لام اين گفتار امام را آورده ليكن اين جمله را كه «رويشان سياه شد تا آخر» و بخشی از جمله پيش از آن را: «هستيم الی يوم القيامه» حذف كرده است؛ چون جمله «مخالف... هستيم الی يوم القيامه» نشان از سازش‌ناپذيری دارد و «رويشان سياه شد تا آخر...» نيز از صراحت و قاطعيت يك نيروی انقلابی حكايت دارد و اين ويژگی‌ها با روش ليبراليستی همخوانی ندارد.
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نسخه عربی سرود #سلام_فرمانده
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
القای چهره‌ای سازشکار از امام در الف‌لام!
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۳
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
نويسنده الف‌لام به رغم شواهد و مدارك آشكار مبنی بر اراده امام برای ادامه نهضت و مبارزه با رژیم شاه، به پيروی از گزارش‌های بی پايه و دلبخواهی برخی پادوهای ساواك، چنین آورده است كه:
به نظر می‌رسد یکی دو روز مانده به 23 اردیبهشت (اول ماه محرم که مصادف با سالگرد 15خرداد بود) آيت الله به اين نتيجه رسيد كه محافل و مجالس ماه محرم و صفر بايد دور از تشنج و هيجان برگزار شود.
البته او پيش از اين نيز تمايلی به حضور قهرآميز مردم در راهپيمايی، تظاهرات و يا حمله به اماكن دولتی نداشت. آخرين جمله او در سخنرانی عصر عاشورای سال گذشته توصيه به حفظ آرامش بود!! (الف لام، ص414)
آنچه در اين بخش از الف‌لام آمده نتیجه سفسطه و غلط‌اندازی و استخدام عباراتی چون «تشنج» و «حمله به اماكن دولتی» در كنار تظاهرات و راهپيمايی و به كار گرفتن نوعی بازی با كلمات است که در ورای آن تلاش می‌شود نظر خلاف واقع و تحريف‌گرانه‌ای به خواننده القا شود!
كيست نداند كه امام با هر گونه تشنج، حمله به اماكن دولتی و كارهای خلاف موازين آرامش و امنيت مخالف بود، ليكن هيچ‌گاه حتی برای يك لحظه با تظاهرات و راهپيمايی‌های سياسی و حضور در صحنه نه تنها مخالفت نمی‌كرد، بلكه بر اين نظر بود كه ضمن بهره‌گيری از راه حسينی و شور و شعور عاشورايی (آن هم در ايام عاشورا) و الهام از مكتب و مقصد حضرت امام حسين(سلام الله عليه) بايسته است عزاداران حماسه بيافرينند و مردم بايد راهپيمايی و تظاهرات و اعلام انزجار از يزيديان زمان را سرسختانه پی بگيرند.
به راستی آیا امام از ابتدایی ترین محاسبات سیاسی و اجتماعی غافل بوده، نمی‌دانستند که نتیجه فراخوان عمومی به هیئات مذهبی برای بازگو کردن مصائب جامعه اسلامی، با چالش و درگیری با رژیم مواجه خواهد شد؟!
آیا امام بدون لحاظ احتمال درگیری با رژیم، به تکرار روضه فیضیه در فراز منابر و در محافل حسینی عاشورای ۴۲ را توصیه فرمودند؟
رژیمی آدم‌کش که پیش‌تر یک جلسه روضه غیر سیاسی در مدرسه فیضیه را به خاک و خون کشیده بود، چگونه ممکن بود نسبت به مجالس روضه سیاسی در سراسر کشور بی‌اعتنا باشد؟!
چگونه متصور است امام بدون اطلاع از احتمال درگیری امر به روشنگری محافل مذهبی فرموده باشند؟!
کاش جناب نويسنده در كنار غور در اسناد ساواک و شيفتگی در گزارشات ساواكی‌ها، به نوشته‌ها و ديدگاه های امام نيز گذری می‌كرد و می‌ديد و می‌خواند كه امام در اعلاميه‌هايی كه در آن محرم و عاشورای حسينی چه طوفان و حماسه‌ای برپا کرده است و چگونه با زبانی سرخ و صریح مردم را به مبارزه دعوت نموده است!
بخش‌هایی از مواضع عاشورایی امام که توسط بهبودی نادیده گرفته شده یا کمرنگ شده، به قرار ذیل است:
...ما از جانب خدای تعالی مأمور حفظ ممالک اسلامی و استقلال آنها هستيم و ترك نصيحت و سكوت را... جرم می‌دانيم، گناه بزرگ می‌دانيم، استقبال از مرگ سياه می‌دانيم. پيشوای بزرگ ما حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام سكوت را در مقابل ستمكاری جايز نمی‌دانست و ما نيز جايز نمی‌دانيم... در اين زمان سكوت در مقابل ستمكاری اعانت به ستمكاران است. وظايف اسلامی، وظيفه ما تنها نيست، وظيفه تمام طبقات است...وظيفه تمام ملت است.(صحیفه امام، ج1، ص337)
به راستی امام معرفی شده در #الف‌لام کجا و #امام‌واقعی کجا؟!
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۳
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
نويسنده الف‌لام به رغم شواهد و مدارك آشكار مبنی بر اراده امام برای ادامه نهضت و مبارزه با رژیم شاه، به پيروی از گزارش‌های بی پايه و دلبخواهی برخی پادوهای ساواك، چنین آورده است كه:
به نظر می‌رسد یکی دو روز مانده به 23 اردیبهشت (اول ماه محرم که مصادف با سالگرد 15خرداد بود) آيت الله به اين نتيجه رسيد كه محافل و مجالس ماه محرم و صفر بايد دور از تشنج و هيجان برگزار شود.
البته او پيش از اين نيز تمايلی به حضور قهرآميز مردم در راهپيمايی، تظاهرات و يا حمله به اماكن دولتی نداشت. آخرين جمله او در سخنرانی عصر عاشورای سال گذشته توصيه به حفظ آرامش بود!! (الف لام، ص414)
آنچه در اين بخش از الف‌لام آمده نتیجه سفسطه و غلط‌اندازی و استخدام عباراتی چون «تشنج» و «حمله به اماكن دولتی» در كنار تظاهرات و راهپيمايی و به كار گرفتن نوعی بازی با كلمات است که در ورای آن تلاش می‌شود نظر خلاف واقع و تحريف‌گرانه‌ای به خواننده القا شود!
كيست نداند كه امام با هر گونه تشنج، حمله به اماكن دولتی و كارهای خلاف موازين آرامش و امنيت مخالف بود، ليكن هيچ‌گاه حتی برای يك لحظه با تظاهرات و راهپيمايی‌های سياسی و حضور در صحنه نه تنها مخالفت نمی‌كرد، بلكه بر اين نظر بود كه ضمن بهره‌گيری از راه حسينی و شور و شعور عاشورايی (آن هم در ايام عاشورا) و الهام از مكتب و مقصد حضرت امام حسين(سلام الله عليه) بايسته است عزاداران حماسه بيافرينند و مردم بايد راهپيمايی و تظاهرات و اعلام انزجار از يزيديان زمان را سرسختانه پی بگيرند.
به راستی آیا امام از ابتدایی ترین محاسبات سیاسی و اجتماعی غافل بوده، نمی‌دانستند که نتیجه فراخوان عمومی به هیئات مذهبی برای بازگو کردن مصائب جامعه اسلامی، با چالش و درگیری با رژیم مواجه خواهد شد؟!
آیا امام بدون لحاظ احتمال درگیری با رژیم، به تکرار روضه فیضیه در فراز منابر و در محافل حسینی عاشورای ۴۲ را توصیه فرمودند؟
رژیمی آدم‌کش که پیش‌تر یک جلسه روضه غیر سیاسی در مدرسه فیضیه را به خاک و خون کشیده بود، چگونه ممکن بود نسبت به مجالس روضه سیاسی در سراسر کشور بی‌اعتنا باشد؟!
چگونه متصور است امام بدون اطلاع از احتمال درگیری امر به روشنگری محافل مذهبی فرموده باشند؟!
کاش جناب نويسنده در كنار غور در اسناد ساواک و شيفتگی در گزارشات ساواكی‌ها، به نوشته‌ها و ديدگاه های امام نيز گذری می‌كرد و می‌ديد و می‌خواند كه امام در اعلاميه‌هايی كه در آن محرم و عاشورای حسينی چه طوفان و حماسه‌ای برپا کرده است و چگونه با زبانی سرخ و صریح مردم را به مبارزه دعوت نموده است!
بخش‌هایی از مواضع عاشورایی امام که توسط بهبودی نادیده گرفته شده یا کمرنگ شده، به قرار ذیل است:
...ما از جانب خدای تعالی مأمور حفظ ممالک اسلامی و استقلال آنها هستيم و ترك نصيحت و سكوت را... جرم می‌دانيم، گناه بزرگ می‌دانيم، استقبال از مرگ سياه می‌دانيم. پيشوای بزرگ ما حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام سكوت را در مقابل ستمكاری جايز نمی‌دانست و ما نيز جايز نمی‌دانيم... در اين زمان سكوت در مقابل ستمكاری اعانت به ستمكاران است. وظايف اسلامی، وظيفه ما تنها نيست، وظيفه تمام طبقات است...وظيفه تمام ملت است.(صحیفه امام، ج1، ص337)
به راستی امام معرفی شده در #الف‌لام کجا و #امام‌واقعی کجا؟!
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
رجانیوز و جمشیدی از اتهام اهانت به آیت‌الله صافی تبرئه شدند
🔹روز گذشته دادگاه رسیدگی به شکایت هیات نظارت بر مطبوعات، دادستانی کل کشور و مجمع شیعه شناسی از رجانیوز به اتهام اهانت به مرحوم آیت‌الله صافی گلپایگانی(ره) برگزار شد.
🔹پس از ارائه دفاعیات مدیرمسئول رجانیوز و نویسنده مطلب، هیئت منصفه هر دو متهم را با اکثریت قریب به اتفاق آراء در اتهام یادشده مجرم ندانستند.
🔶حاشیه روزنه
بعد از انتشار یادداشت انتقادی آقای جمشیدی پیرامون برخی بیانات منتسب به آیت‌الله العظمی صافی گلپایگانی، واکنش‌های شدیدی علیه این یادداشت و سایت رجانیوز در حوزه صورت پذیرفت که تقریبا تمام طیف‌های حوزوی را در کرسی نقد و اعتراض علیه آنان قرار داد.
رجانیوز و شخص آقای جمشیدی با انتشار یادداشت‌هایی به اصلاح مواضع قبلی و عذرخواهی پرداختند که اقدامی قابل تقدیر و نشانگر تدین و تقوای سیاسی بود.
به دنبال این ماجرا، فضای رسانه‌ای مطالبه برخورد حقوقی نیز علیه ایشان باز شد که البته همان زمان مرحوم آیت‌الله العظمی صافی با #التفات‌پدرانه اعلان کردند که از منتقدان رضایت دارند و در حوزه اینگونه تصور شد که این ماجرا ختم به خیر شده است اما بازهم برخی جریان‌های خاص حوزوی دست برنداشته تلاش کردند از این امر یک گسل اختلافی بزرگ بسازند که البته آن اقدامات نامبارک، در اثر هوشمندی حوزویان و خصوصا جریان انقلابی حوزه، ناکام و بی نتیجه ماند.
علیرغم عذرخواهی منتقد و ناشر یادداشت، پیگری حقوقی ماجرا به موازات موضع‌گیری‌ها و اقدامات میدانی، توسط شیعه‌شناسی ادامه یافت که بعد از پیام پدرانه آیت‌الله صافی و عذرخواهی آقایان منتقد، فلسفه اش معلوم نبود!
اکنون به لطف خدا خبر آمد که منتقدان تبرئه شده‌اند و اگر تحرکات دیگری صورت نپذیرد این ماجرای پرحاشیه را باید تمام شده تلقی کرد و صد البته، اصلی_فرعی کردن مسایل، پاسبانی از حریم مرجعیت شیعه همزمان با صیانت از فضای #آزاداندیشی‌حوزوی، رصد تحرکات برخی #سکولارهای‌دوگانه‌ساز، مورد نظر حوزویان ارجمند قرار دارد.
@rozaneebefarda
🔹روز گذشته دادگاه رسیدگی به شکایت هیات نظارت بر مطبوعات، دادستانی کل کشور و مجمع شیعه شناسی از رجانیوز به اتهام اهانت به مرحوم آیت‌الله صافی گلپایگانی(ره) برگزار شد.
🔹پس از ارائه دفاعیات مدیرمسئول رجانیوز و نویسنده مطلب، هیئت منصفه هر دو متهم را با اکثریت قریب به اتفاق آراء در اتهام یادشده مجرم ندانستند.
🔶حاشیه روزنه
بعد از انتشار یادداشت انتقادی آقای جمشیدی پیرامون برخی بیانات منتسب به آیت‌الله العظمی صافی گلپایگانی، واکنش‌های شدیدی علیه این یادداشت و سایت رجانیوز در حوزه صورت پذیرفت که تقریبا تمام طیف‌های حوزوی را در کرسی نقد و اعتراض علیه آنان قرار داد.
رجانیوز و شخص آقای جمشیدی با انتشار یادداشت‌هایی به اصلاح مواضع قبلی و عذرخواهی پرداختند که اقدامی قابل تقدیر و نشانگر تدین و تقوای سیاسی بود.
به دنبال این ماجرا، فضای رسانه‌ای مطالبه برخورد حقوقی نیز علیه ایشان باز شد که البته همان زمان مرحوم آیت‌الله العظمی صافی با #التفات‌پدرانه اعلان کردند که از منتقدان رضایت دارند و در حوزه اینگونه تصور شد که این ماجرا ختم به خیر شده است اما بازهم برخی جریان‌های خاص حوزوی دست برنداشته تلاش کردند از این امر یک گسل اختلافی بزرگ بسازند که البته آن اقدامات نامبارک، در اثر هوشمندی حوزویان و خصوصا جریان انقلابی حوزه، ناکام و بی نتیجه ماند.
علیرغم عذرخواهی منتقد و ناشر یادداشت، پیگری حقوقی ماجرا به موازات موضع‌گیری‌ها و اقدامات میدانی، توسط شیعه‌شناسی ادامه یافت که بعد از پیام پدرانه آیت‌الله صافی و عذرخواهی آقایان منتقد، فلسفه اش معلوم نبود!
اکنون به لطف خدا خبر آمد که منتقدان تبرئه شده‌اند و اگر تحرکات دیگری صورت نپذیرد این ماجرای پرحاشیه را باید تمام شده تلقی کرد و صد البته، اصلی_فرعی کردن مسایل، پاسبانی از حریم مرجعیت شیعه همزمان با صیانت از فضای #آزاداندیشی‌حوزوی، رصد تحرکات برخی #سکولارهای‌دوگانه‌ساز، مورد نظر حوزویان ارجمند قرار دارد.
@rozaneebefarda
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بازخوانی «سلام فرمانده» در نیجریه
🔘روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
🔘روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
الف‌لام و ابهام‌زایی در زندگی امام
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۴
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔹در جای جای كتاب الف‌لام هر گاه نويسنده از ديدار يكی از مقامات دولتی با امام گزارشی آورده، كوشيده است آن ديدار را ابهام آميز، شک‌برانگيز و همراه با نقطه‌های تاريک و مرموز بنماياند و در پس‌زمینه ذهن خواننده، کارنامه و روابط سیاسی امام را با علامت سؤال مواجه سازد. به بخش‌هایی از ادبیات الف لام دقيق بنگريد:
۱)...عمادالدين سزاوار سناتور مجلس سنا پنج شنبه روزی/28آذر به دیدن آيت الله خمينی آمد. به احتمال زياد محمدرضا پهلوی او را فرستاده بود، يک ساعت و نيم آنجا بود، چه گفت و چه شنيد روشن نيست... (الف لام، ص368)
۲) در همان روزها پاكروان به ملاقات آيت الله خمينی آمد. ردی از اين ديدار در ميان سندها نيست. مأمور ويژه‌ای كه اين رخدادها را مستقيم يا غير مستقيم گزارش می‌كرد، غايب بود يا غيبش كرده بودند...(الف لام، ص377)
۳) جواد صدر، وزير كشور، در يك ماهه اخير دو يا سه بار با آيت‌الله خمينی ملاقات كرده بود، آخرين آن، روز هفدهم فروردين دو روز پس از بازگشت آقای خمينی به قم بود. او ساعت هفت بعد از ظهر به قم آمد. پس از ديدار با آقايان خمينی، گلپايگانی و شريعتمداری ساعت 23:30 به تهران بازگشته بود. صدر چه پيامی با خود آورده روشن نيست. شايد آمده بود مراسم و عطوفت خاص شاهنشاه را به مقامات روحانی ابلاغ كند... .(الف لام، ص394)
🔹پیرامون مدعاها و تعابیر مرموز نويسنده الف‌لام، گفتنی آنکه امام وزير كشور را در جمع عموم زائران و مجاورانی كه برای ديدن او در بيت اجتماع كرده بودند به حضور پذيرفت؛ وزير كشور ديدار خصوصی با امام نداشت تا با خود پیغام خاص بیاورد و به او برساند.
🔹به راستی نویسنده الف لام از جزئیات ديدار وزير کشور با امام بی‌اطلاع بوده که چنین ابهام‌برانگيز قلمفرسایی کرده یا با انگیزه دیگری مستندات ماجرا را نادیده گفته و یقینیات را به مشکوکات مبدل کرده است؟!!
🔻 اگر جناب بهبودی مستندات پيرامون ديدار وزير كشور با امام در قم را با دقت وارسی و كنجكاوی می‌كرد، درمی‌يافت كه ديدار او با امام در جمع صدها نفر از مردم بوده است كه گرداگرد امام حلقه زده بودند و در اين گونه موارد ديگر جای شبهه افكنی نيست.
▫️اساسا امام با هوشمندی سیاسی ویژه‌ای که داشتند، همواره راه سواستفاده عناصر سیاسی بدسگال را می‌بستند و آنان را در خلوت نمی‌پذیرفتند.
▫️الف لام از به كار بردن جمله های دوپهلو، مرموز و سؤال برانگيز درباره امام در جای جای كتاب _كه نمونه‌هايی از آن ذکر شد_، بسنده نكرده و گاهی دايره شبهه افكنی را گسترش داده است. به یک فراز از تعابیر معنادار او كه در بالا آمد يك‌بار ديگر گذرمی‌كنيم:
🔻در همان روزها پاكروان به ملاقات آيت الله خمينی آمد، ردی از اين ديدار در ميان سندها نيست. مأمور ويژه ای كه اين رخدادها را مستقيم يا غير مستقيم گزارش م یكرد، غايب بود يا غيبش كرده بودند...
🔹بايد ديد نويسنده الف لام چه انديشه و نقشه‌ای در سر دارد و درباره امام چه می‌خواهد بگويد؟ منظور او از اينكه «غيبش كرده بودند» چيست؟
اينكه «در همان روزها پاكروان به ملاقات آيت الله خمينی آمد»، كدام روزها است؟!
برای اين ادعا كه پاكروان «به ملاقات آيت الله خمينی آمد» چرا مأخذی نياورده است؟
اصولا مقامات دولتی مانند پاكروان يا وزير كشور كه در زندان به ديدار امام يا ديگر زندانيان می‌رفتند، مگر گزارشگر و مأمور ويژه با خود می‌بردند؟
در كدام گزارش آمده است كه وقتی يكی از مقامات به ديدار زندانی رفته مأموری او را همراهی می‌كرده و گفت و شنود طرفين را يادداشت كرده باشد؟!
آنچه در پرونده های ساواک از گفت و گوی برخی مقامات با زندانيان آمده است گزارش خود آن مقامات پس از ديدار با زندانی است.
🔹نویسنده در پايان ادعای نابجایش كه «همان روزها پاكروان به ملاقات آيت الله خمينی آمد» اظهاراتی از امام در ديدار با پاكروان آورده و به مجله پاسدار اسلام ارجاع داده است كه اگر چنين گزارشی در آن مجله آمده باشد خطا و نادرست است.
🔻آنچه را كه نويسنده از زبان پاكروان آورده است متن سخنرانی امام در جمع دانشجويان دانشگاه تهران در روز 21 فروردین 43 است.
🔻امام از روز ورود به زندان تا روزی كه حبس ایشان به حصر بدل شد، و تا روزی كه آزاد شد و به قم بازگشت، با مقاماتی كه به ديدار او می آمدند وارد بحث نمیشد و به گفت‌وگو نمی نشست و گاهی جمله كوتاه اقناعی بر زبان می‌آورد.
ليكن نویسنده الف لام بر آن است كه از آنچه در دوران زندان امام گذشته، از كاهی كوه بسازد.
آيا اين‌گونه ادعاهای شبهه‌افكنانه و جمله‌های جهت‌دار برای خواننده نسبت به امام ذهنيت منفی پديد نمی‌آورد؟
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۴
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔹در جای جای كتاب الف‌لام هر گاه نويسنده از ديدار يكی از مقامات دولتی با امام گزارشی آورده، كوشيده است آن ديدار را ابهام آميز، شک‌برانگيز و همراه با نقطه‌های تاريک و مرموز بنماياند و در پس‌زمینه ذهن خواننده، کارنامه و روابط سیاسی امام را با علامت سؤال مواجه سازد. به بخش‌هایی از ادبیات الف لام دقيق بنگريد:
۱)...عمادالدين سزاوار سناتور مجلس سنا پنج شنبه روزی/28آذر به دیدن آيت الله خمينی آمد. به احتمال زياد محمدرضا پهلوی او را فرستاده بود، يک ساعت و نيم آنجا بود، چه گفت و چه شنيد روشن نيست... (الف لام، ص368)
۲) در همان روزها پاكروان به ملاقات آيت الله خمينی آمد. ردی از اين ديدار در ميان سندها نيست. مأمور ويژه‌ای كه اين رخدادها را مستقيم يا غير مستقيم گزارش می‌كرد، غايب بود يا غيبش كرده بودند...(الف لام، ص377)
۳) جواد صدر، وزير كشور، در يك ماهه اخير دو يا سه بار با آيت‌الله خمينی ملاقات كرده بود، آخرين آن، روز هفدهم فروردين دو روز پس از بازگشت آقای خمينی به قم بود. او ساعت هفت بعد از ظهر به قم آمد. پس از ديدار با آقايان خمينی، گلپايگانی و شريعتمداری ساعت 23:30 به تهران بازگشته بود. صدر چه پيامی با خود آورده روشن نيست. شايد آمده بود مراسم و عطوفت خاص شاهنشاه را به مقامات روحانی ابلاغ كند... .(الف لام، ص394)
🔹پیرامون مدعاها و تعابیر مرموز نويسنده الف‌لام، گفتنی آنکه امام وزير كشور را در جمع عموم زائران و مجاورانی كه برای ديدن او در بيت اجتماع كرده بودند به حضور پذيرفت؛ وزير كشور ديدار خصوصی با امام نداشت تا با خود پیغام خاص بیاورد و به او برساند.
🔹به راستی نویسنده الف لام از جزئیات ديدار وزير کشور با امام بی‌اطلاع بوده که چنین ابهام‌برانگيز قلمفرسایی کرده یا با انگیزه دیگری مستندات ماجرا را نادیده گفته و یقینیات را به مشکوکات مبدل کرده است؟!!
🔻 اگر جناب بهبودی مستندات پيرامون ديدار وزير كشور با امام در قم را با دقت وارسی و كنجكاوی می‌كرد، درمی‌يافت كه ديدار او با امام در جمع صدها نفر از مردم بوده است كه گرداگرد امام حلقه زده بودند و در اين گونه موارد ديگر جای شبهه افكنی نيست.
▫️اساسا امام با هوشمندی سیاسی ویژه‌ای که داشتند، همواره راه سواستفاده عناصر سیاسی بدسگال را می‌بستند و آنان را در خلوت نمی‌پذیرفتند.
▫️الف لام از به كار بردن جمله های دوپهلو، مرموز و سؤال برانگيز درباره امام در جای جای كتاب _كه نمونه‌هايی از آن ذکر شد_، بسنده نكرده و گاهی دايره شبهه افكنی را گسترش داده است. به یک فراز از تعابیر معنادار او كه در بالا آمد يك‌بار ديگر گذرمی‌كنيم:
🔻در همان روزها پاكروان به ملاقات آيت الله خمينی آمد، ردی از اين ديدار در ميان سندها نيست. مأمور ويژه ای كه اين رخدادها را مستقيم يا غير مستقيم گزارش م یكرد، غايب بود يا غيبش كرده بودند...
🔹بايد ديد نويسنده الف لام چه انديشه و نقشه‌ای در سر دارد و درباره امام چه می‌خواهد بگويد؟ منظور او از اينكه «غيبش كرده بودند» چيست؟
اينكه «در همان روزها پاكروان به ملاقات آيت الله خمينی آمد»، كدام روزها است؟!
برای اين ادعا كه پاكروان «به ملاقات آيت الله خمينی آمد» چرا مأخذی نياورده است؟
اصولا مقامات دولتی مانند پاكروان يا وزير كشور كه در زندان به ديدار امام يا ديگر زندانيان می‌رفتند، مگر گزارشگر و مأمور ويژه با خود می‌بردند؟
در كدام گزارش آمده است كه وقتی يكی از مقامات به ديدار زندانی رفته مأموری او را همراهی می‌كرده و گفت و شنود طرفين را يادداشت كرده باشد؟!
آنچه در پرونده های ساواک از گفت و گوی برخی مقامات با زندانيان آمده است گزارش خود آن مقامات پس از ديدار با زندانی است.
🔹نویسنده در پايان ادعای نابجایش كه «همان روزها پاكروان به ملاقات آيت الله خمينی آمد» اظهاراتی از امام در ديدار با پاكروان آورده و به مجله پاسدار اسلام ارجاع داده است كه اگر چنين گزارشی در آن مجله آمده باشد خطا و نادرست است.
🔻آنچه را كه نويسنده از زبان پاكروان آورده است متن سخنرانی امام در جمع دانشجويان دانشگاه تهران در روز 21 فروردین 43 است.
🔻امام از روز ورود به زندان تا روزی كه حبس ایشان به حصر بدل شد، و تا روزی كه آزاد شد و به قم بازگشت، با مقاماتی كه به ديدار او می آمدند وارد بحث نمیشد و به گفت‌وگو نمی نشست و گاهی جمله كوتاه اقناعی بر زبان می‌آورد.
ليكن نویسنده الف لام بر آن است كه از آنچه در دوران زندان امام گذشته، از كاهی كوه بسازد.
آيا اين‌گونه ادعاهای شبهه‌افكنانه و جمله‌های جهت‌دار برای خواننده نسبت به امام ذهنيت منفی پديد نمی‌آورد؟
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اجراى #سلام_فرمانده در پايتخت روسيه
🔘روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
🔘روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نسخه عربی جدید از سرود #سلام_فرمانده
🔘روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
🔘روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
دستگیری ادمین برخی کانال‌های افشاگر اطلاعات محرمانه نظام
🔹▫️یکی از عوارض ولنگاری فضای مجازی، ایجاد قارچ‌گونه رسانه‌هایی است که در عین اثرگذاری اجتماعی بعضا گسترده، هیچ نظارتی بر عملکرد آنها وجود ندارد.
🔻این اقدام را باید گامی در جهت ساماندهی فضای رسانه‌ای و فضای مجازی کشور قلمداد کرد.
▫️انتظار آن است دولت و مجلس محترم در اسرع وقت ساماندهی فضای مجازی را در اولویت خود قرار دهند تا مسئله انتشار اخبار طبقه‌بندی شده، انتشار اخبار جعلی و فیک، شبکه‌سازی اجتماعی و رسانه‌ای جریان‌های معاند، گسترش شبکه‌های فساد اقتصادی و اخلاقی، یک بار برای همیشه تکلیفش روشن شود.
@rozaneebefarda
🔹▫️یکی از عوارض ولنگاری فضای مجازی، ایجاد قارچ‌گونه رسانه‌هایی است که در عین اثرگذاری اجتماعی بعضا گسترده، هیچ نظارتی بر عملکرد آنها وجود ندارد.
🔻این اقدام را باید گامی در جهت ساماندهی فضای رسانه‌ای و فضای مجازی کشور قلمداد کرد.
▫️انتظار آن است دولت و مجلس محترم در اسرع وقت ساماندهی فضای مجازی را در اولویت خود قرار دهند تا مسئله انتشار اخبار طبقه‌بندی شده، انتشار اخبار جعلی و فیک، شبکه‌سازی اجتماعی و رسانه‌ای جریان‌های معاند، گسترش شبکه‌های فساد اقتصادی و اخلاقی، یک بار برای همیشه تکلیفش روشن شود.
@rozaneebefarda
تناقض‌گویی‌ها و تردیدافکنی‌های الف‌لام پیرامون سیره و اندیشه سیاسی امام خمینی
[صفحه ۱ از ۳]
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۵
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔹 یکی از ایرادات اساسی کتاب الف لام، ایجاد تردید در سیره سیاسی امام خمینی است که به طرزی کاملا ماهرانه و نامحسوس در دل روایت‌ها اشراب شده است!
انگیزه‌یابی نویسنده یا تعیین آگاهانه بودن این اقدام، خارج از وظیفه این یادداشت است اما بازکاوی مصداقی اين #تحریف‌بنیادین و پیچیده و تذکار و هشدار نسبت به اثرات مخرب آن، #تکلیف است.
اما نمونه:
آقای بهبودی ابتدا گفتگوی پاكروان با امام و پاسخ صریح ایشان را از اسناد ساواک به صورت كامل می‌آورد:
...پاكروان به پادگان عشرت[آباد] و به ديدن آيت الله خمينی آمد، آمد تا خبر انتقال او و آقايان محلاتی و قمی را از زندان به خانه‌ای در شهر بدهد... جملاتی هم در لزوم پرهيز از ورود به سياست گفت. گفت كه سياست چيزی جز دروغ، خدعه و فريب، نيرنگ و خلاصه پدرسوختگی نيست. شما اين سياست را برای ما بگذاريد و برويد، دخالتی در آن نكنيد، آقای خمينی موقعيت را مناسب پاسخگويی دقيق نديد، وارد گفت و گو نشد و نگفت كه اين تعريف تان از سياست نادرست است «اسلام تمامش سياست است»، فقط به گفتن اين جمله اكتفا كرد كه «ما از اول [هم] وارد اين سياست كه شما می گوييد نبوده ايم».(الف لام، ص344)
ليكن ۳ صفحه بعد آنچه را كه در اينجا آورده ناديده می گيرد و می‌نويسد:
آنچه در اطلاعيه دولت از تفاهم ميان حكومت و علمای آزادشده آمد و فردایش 13مرداد در سرمقاله روزنامه اطلاعات با تفصيل به آن پرداخته شد به دليل در دست نبودن گفت وگوهای پاكروان با آقايان [امام، محلاتی و قمی] در واپسين روز حبس قابل بررسی و بازنمايی نيست، نه می‌توان آن را یكسره دروغ خواند، نه آن را بسان مدعيان آن سرمقاله تأييد كرد... دست كم مشی و مرام آيت‌الله خمينی می‌گويد بعيد است او قولی كه حكايت از دخالت نكردن در امور سياسی باشد داده باشد... .(الف لام، ص348-347)
آيا اين‌گونه ضد و نقيض گويی آقای نويسنده از سر در گمی و فراموشكاری و درنيافتن واقعيت‌ها حكايت نمی‌كند؟
آيا او نتوانسته بفهمد كه منظور از «تفاهم» در اطلاعيه ساواك همان يك جمله ای است كه امام آن را بر زبان آورد: «ما از اول وارد اين سياست كه شما می گوييد نبوده ايم»؟!
اين آورده جناب نويسنده كه «بعيد است او قولی كه حكايت از دخالت نكردن در امور سياسی باشد داده باشد»، آيا به معنای آن نيست كه او كلام صريح امام را كه فقط گفتند: «ما از اول وارد اين سياست كه شما می گوييد نبوده ايم»، مورد ترديد قرار می دهد؟
اهتمام سؤال‌‌برانگيز نويسنده الف لام برای پررمز و راز نشان دادن ديدارهای امام با مقامات رژيم شاه، او را در مواردی به ضد و نقيض گويی كشانده است.
او در مورد ديگر به دنبال آوردن گزارش ساواک مبنی بر ديدار سناتور عمادالدين سزاوار با امام در دوران حصر، چنین نخست می‌نويسد كه:
«به احتمال زياد محمدرضا پهلوی او را فرستاده بود»(الف لام، ص368)
وی بی‌درنگ اين جمله ابهام‌آميز و شک‌برانگيز را بر آن افزوده است كه:
«يک ساعت و نيم آنجا بود، چه گفت و چه شنيد؟ روشن نيست.چه پیامی داشت؟ زبان اسناد خاموش است»!
ليكن پس از چند سطر می‌بينيم كه آن اسناد خاموش چنين زبان باز می‌كند:
«... سزاوار در ابتدای ديدار از شاه تمجيد كرد، او را پادشاهی فهميده، فعال و خوش نيت خواند، فرمانروايی كه بايد دوستش داشت و از تقويت او دريغ نكرد... .»
آقای بهبودی اين بخش از اظهارات سزاوار را در حالی با لسان قطعی بازگو كرده، كه هیچ منبعی برای آن ذكر نمی‌كند.
وی مطالب بی‌مستندش را چنین ادامه داده:
...شايد سناتور از فرستاده شدن لايحه انجمن‌های ايالتی و ولايتی به مجلس شورای ملی هم گفته باشد. اين لايحه در هفدهم آذر با تغييراتی كه در آن داده شده بود، برای تصويب به مجلس شورای ملی داده شده بود... آقای خمينی يك روز بعد فشرده ای از اين ديدار را به سيد نورالدين باز گفت. سيد نورالدين هندی آن روز به ديدن برادر آمده بود. به آن فرستاده گفتم اگر روزی قرار تغيير رژيم در كشور باشد چون آن را به ضرر جامعه می‌دانم صد درصد با آن مخالفت می‌كنم. من اگر روزی صحبتی كرده‌ام، روی اصول شرعيه بوده و الا هيچ موقعی مدعی نبوده و نيستم. مثلا موقعی که می‌دیدم در بعضی لوايح اسم قرآن را به جای خود صریحا ذکر نمی‌کنند و در اثر همین بی‌توجهی چه بسا ممكن كه موضوع با تورات و انجیل و غیره مشتبه شود صدای من در می آمد ولی در حال حاضر كه لايحه انجمن‌های ايالتی و ولايتی رعايت اصول و تأمين نظر شرع شده و در واقع با اين عمل دو اختلاف ما حل گرديده، من ديگر چه حرفی دارم بزنم و اضافه كردم اگر باز اختلافی باشد صرفا در همین زمینه‌هاست.
نویسنده در مطالب مذکور، نسبت‌های ناروایی به امام داده است.
@rozaneebefarda
[صفحه ۱ از ۳]
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف؛ پرونده ویژه روزنه در نقد #الف‌لام‌خمینی/ یادداشت ۱۵
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
🔹 یکی از ایرادات اساسی کتاب الف لام، ایجاد تردید در سیره سیاسی امام خمینی است که به طرزی کاملا ماهرانه و نامحسوس در دل روایت‌ها اشراب شده است!
انگیزه‌یابی نویسنده یا تعیین آگاهانه بودن این اقدام، خارج از وظیفه این یادداشت است اما بازکاوی مصداقی اين #تحریف‌بنیادین و پیچیده و تذکار و هشدار نسبت به اثرات مخرب آن، #تکلیف است.
اما نمونه:
آقای بهبودی ابتدا گفتگوی پاكروان با امام و پاسخ صریح ایشان را از اسناد ساواک به صورت كامل می‌آورد:
...پاكروان به پادگان عشرت[آباد] و به ديدن آيت الله خمينی آمد، آمد تا خبر انتقال او و آقايان محلاتی و قمی را از زندان به خانه‌ای در شهر بدهد... جملاتی هم در لزوم پرهيز از ورود به سياست گفت. گفت كه سياست چيزی جز دروغ، خدعه و فريب، نيرنگ و خلاصه پدرسوختگی نيست. شما اين سياست را برای ما بگذاريد و برويد، دخالتی در آن نكنيد، آقای خمينی موقعيت را مناسب پاسخگويی دقيق نديد، وارد گفت و گو نشد و نگفت كه اين تعريف تان از سياست نادرست است «اسلام تمامش سياست است»، فقط به گفتن اين جمله اكتفا كرد كه «ما از اول [هم] وارد اين سياست كه شما می گوييد نبوده ايم».(الف لام، ص344)
ليكن ۳ صفحه بعد آنچه را كه در اينجا آورده ناديده می گيرد و می‌نويسد:
آنچه در اطلاعيه دولت از تفاهم ميان حكومت و علمای آزادشده آمد و فردایش 13مرداد در سرمقاله روزنامه اطلاعات با تفصيل به آن پرداخته شد به دليل در دست نبودن گفت وگوهای پاكروان با آقايان [امام، محلاتی و قمی] در واپسين روز حبس قابل بررسی و بازنمايی نيست، نه می‌توان آن را یكسره دروغ خواند، نه آن را بسان مدعيان آن سرمقاله تأييد كرد... دست كم مشی و مرام آيت‌الله خمينی می‌گويد بعيد است او قولی كه حكايت از دخالت نكردن در امور سياسی باشد داده باشد... .(الف لام، ص348-347)
آيا اين‌گونه ضد و نقيض گويی آقای نويسنده از سر در گمی و فراموشكاری و درنيافتن واقعيت‌ها حكايت نمی‌كند؟
آيا او نتوانسته بفهمد كه منظور از «تفاهم» در اطلاعيه ساواك همان يك جمله ای است كه امام آن را بر زبان آورد: «ما از اول وارد اين سياست كه شما می گوييد نبوده ايم»؟!
اين آورده جناب نويسنده كه «بعيد است او قولی كه حكايت از دخالت نكردن در امور سياسی باشد داده باشد»، آيا به معنای آن نيست كه او كلام صريح امام را كه فقط گفتند: «ما از اول وارد اين سياست كه شما می گوييد نبوده ايم»، مورد ترديد قرار می دهد؟
اهتمام سؤال‌‌برانگيز نويسنده الف لام برای پررمز و راز نشان دادن ديدارهای امام با مقامات رژيم شاه، او را در مواردی به ضد و نقيض گويی كشانده است.
او در مورد ديگر به دنبال آوردن گزارش ساواک مبنی بر ديدار سناتور عمادالدين سزاوار با امام در دوران حصر، چنین نخست می‌نويسد كه:
«به احتمال زياد محمدرضا پهلوی او را فرستاده بود»(الف لام، ص368)
وی بی‌درنگ اين جمله ابهام‌آميز و شک‌برانگيز را بر آن افزوده است كه:
«يک ساعت و نيم آنجا بود، چه گفت و چه شنيد؟ روشن نيست.چه پیامی داشت؟ زبان اسناد خاموش است»!
ليكن پس از چند سطر می‌بينيم كه آن اسناد خاموش چنين زبان باز می‌كند:
«... سزاوار در ابتدای ديدار از شاه تمجيد كرد، او را پادشاهی فهميده، فعال و خوش نيت خواند، فرمانروايی كه بايد دوستش داشت و از تقويت او دريغ نكرد... .»
آقای بهبودی اين بخش از اظهارات سزاوار را در حالی با لسان قطعی بازگو كرده، كه هیچ منبعی برای آن ذكر نمی‌كند.
وی مطالب بی‌مستندش را چنین ادامه داده:
...شايد سناتور از فرستاده شدن لايحه انجمن‌های ايالتی و ولايتی به مجلس شورای ملی هم گفته باشد. اين لايحه در هفدهم آذر با تغييراتی كه در آن داده شده بود، برای تصويب به مجلس شورای ملی داده شده بود... آقای خمينی يك روز بعد فشرده ای از اين ديدار را به سيد نورالدين باز گفت. سيد نورالدين هندی آن روز به ديدن برادر آمده بود. به آن فرستاده گفتم اگر روزی قرار تغيير رژيم در كشور باشد چون آن را به ضرر جامعه می‌دانم صد درصد با آن مخالفت می‌كنم. من اگر روزی صحبتی كرده‌ام، روی اصول شرعيه بوده و الا هيچ موقعی مدعی نبوده و نيستم. مثلا موقعی که می‌دیدم در بعضی لوايح اسم قرآن را به جای خود صریحا ذکر نمی‌کنند و در اثر همین بی‌توجهی چه بسا ممكن كه موضوع با تورات و انجیل و غیره مشتبه شود صدای من در می آمد ولی در حال حاضر كه لايحه انجمن‌های ايالتی و ولايتی رعايت اصول و تأمين نظر شرع شده و در واقع با اين عمل دو اختلاف ما حل گرديده، من ديگر چه حرفی دارم بزنم و اضافه كردم اگر باز اختلافی باشد صرفا در همین زمینه‌هاست.
نویسنده در مطالب مذکور، نسبت‌های ناروایی به امام داده است.
@rozaneebefarda
تناقض‌گویی‌ها و تردیدافکنی‌های الف‌لام پیرامون سیره و اندیشه سیاسی امام خمینی
[صفحه ۲ از ۳]
نویسنده الف لام در فراز بالا با آنچه از زبان امام آورده، به امام چند نسبت ناروا داده است: ۱. وفاداری به شاه، اظهار پشيمانی از آنچه ضد رژيم شاه انجام داده است!!
۲. ناديده گرفتن مبارزه امام «با انقلاب سفيد شاه»، مواد شش گانه، استعمار و رژيم صهيونيستی كه از اصولی ترين اهداف قيام امام بوده است!
۳. روایت انحرافی از محتوا و مخالفت امام با مفاد تصويبنامه انجمن‌های ايالتی و ولايتی
از جمله آن موارد است.
بی‌ترديد عناصر هوشمند و بی‌غرضی كه از امام ابتدايی ترين شناخت را داشته باشند، حتی بدون مراجعه به اسناد متقن تاریخی نیز در می‌يابند كه آنچه در بالا از زبان امام آورده شده است نمی‌تواند سخن امام باشد.
لحن و متن و محتوا با سبک و سياق صلابت شخصیت و کلام امام هيچ‌گونه همخوانی ندارد و تولیدکنندگان نقل و قول مذکور، نتوانسته‌اند بافته‌ای ولو به ظاهر عالمانه سرهم بندی كنند كه دم خروس آن بيرون نزند!
پژوهشگر هوشمند و منصف، با خواندن و شنيدن آنچه در بالا به امام نسبت داده اند، حتی اگر هيچ شناختی از امام نداشته باشد، بی درنگ چند پرسش برای او مطرح می شود:
1. چرا این گزارش که (بنابر ادعا) در گفت و گوی عمادالدین سزاوار با امام مطرح شده است، در اسناد ديدار و گفت و شنود آن دو نيامده و تنها «فشرده ای از آن» در ديدار سيد نورالدين هندی با امام بازگو شده است؟!
آيا در ديدار سناتور سزاوار با امام نيز «مأمور ويژه غايب بوده يا غيبش كرده بودند»؟!
آن مأمور ويژه ای كه در گفت وگوی امام و سيد نورالدين حضور داشته و گفته‌های امام را طابق النعل بالنعل گزارش كرده، در ديدار سزاوار با امام در كجا به سر می برده است؟!
2. سناتور سزاوار كه بنابر ادعای نويسنده «به احتمال زياد محمدرضا پهلوی او را فرستاده بود» آيا خلاصه گفتار امام را كه در آن- بنابر ادعای نويسنده- هم وفاداری به نظام سلطنتی، هم پشيمانی از نهضت اسلامی و هم پايان اختلاف با رژيم در آن نهفته است، به «عرض ملوكانه» نرسانده است؟ يا اينكه شاه از كنار آن بی‌تفاوت گذشته است؟!
3. سخنرانی امام در روز عاشورای 83 (13خرداد43) ضد شاه و خاندان پهلوی، ضربه سنگين و سهمگينی بر پايه‌های رژيم شاه وارد كرد. به گفته برخی از صاحب نظران و ناظران سياسی، شمارش معكوس برای سقوط شاه از آن تاريخ آغاز شد؛ از اين رو، همه دستگاه‌های امنيتی، اطلاعاتی و تبليغاتی شاه پيوسته در تلاش و تكاپو بودند كه كلامی از موافقت امام با رژيم شاه به دست آورند و روی آن جار و جنجال تبليغاتی به راه اندازند، تا بتوانند افكار ملت ایران را که در پی سخنان عاشورای امام ضد شاه و كشتار فجيع 15 خرداد به شدت به خشم و خروش آمده بود، تا پايه ای آرام سازند و از انزجار مردم نسبت به شخص شاه بكاهند؛ بنابراين چگونه می توان باور كرد كه امام اعلام كرده باشد «اگر روزی قرار تغيير رژيم در كشور باشد... صد در صد با آن مخالفت می كنم» ليكن رژيم شاه از كنار آن بی سر و صدا و بی تفاوت گذشته باشد؟! نه در آرشيو بايگانی و نه در روزنامه های رسمی و غير رسمی از آن يادی نكنند؟!
4. رژیم شاه و دستگاه امنیتی مخوف آن، سراپا گوش بودند کلمه‌ای از دهان امام بگيرند تا از آن به نفع رژيمشان بهره برداری كنند؛ چنان كه می‌دانيم يك جمله امام را كه «ما از اول وارد اين سياست كه شما می گوييد نبوده‌ايم» چگونه در بوق و كرنا دميدند و روی آن مانور دادند و حتی برای برخی از امام شناسان! كه امروز دنبال آن اند امام را به جامعه بشناسانند(!) به يادگار گذاشتند كه روی آن به تحقيق عميق بپردازند و به عنوان يك «معمای لاينحل» روی آن معركه بگيرند كه «نه می توان آن را يكسره دروغ خواند و نه می‌شــود آن را... تأييد كرد»!!
با وجود اين، بايد ديد مقامات ساواك و ديگر كارشناسان رژيم از يك چنين موضوع با اهميتی كه می‌توانست تير خلاص به شخصیت سیاسی و بلکه نهضت امام به شمار آيد، ساده گذشتند و پس از گذشت بيش از نيم قرن نويسنده ای كه دنبال سخن نو، سند نو و مدارك جديد در كتاب خود می باشد(!!) و كاری هم به درستی و نادرستی آن ندارد، برای شناساندن امام! از آن بهره برداری كند!؟
@rozaneebefarda
[صفحه ۲ از ۳]
نویسنده الف لام در فراز بالا با آنچه از زبان امام آورده، به امام چند نسبت ناروا داده است: ۱. وفاداری به شاه، اظهار پشيمانی از آنچه ضد رژيم شاه انجام داده است!!
۲. ناديده گرفتن مبارزه امام «با انقلاب سفيد شاه»، مواد شش گانه، استعمار و رژيم صهيونيستی كه از اصولی ترين اهداف قيام امام بوده است!
۳. روایت انحرافی از محتوا و مخالفت امام با مفاد تصويبنامه انجمن‌های ايالتی و ولايتی
از جمله آن موارد است.
بی‌ترديد عناصر هوشمند و بی‌غرضی كه از امام ابتدايی ترين شناخت را داشته باشند، حتی بدون مراجعه به اسناد متقن تاریخی نیز در می‌يابند كه آنچه در بالا از زبان امام آورده شده است نمی‌تواند سخن امام باشد.
لحن و متن و محتوا با سبک و سياق صلابت شخصیت و کلام امام هيچ‌گونه همخوانی ندارد و تولیدکنندگان نقل و قول مذکور، نتوانسته‌اند بافته‌ای ولو به ظاهر عالمانه سرهم بندی كنند كه دم خروس آن بيرون نزند!
پژوهشگر هوشمند و منصف، با خواندن و شنيدن آنچه در بالا به امام نسبت داده اند، حتی اگر هيچ شناختی از امام نداشته باشد، بی درنگ چند پرسش برای او مطرح می شود:
1. چرا این گزارش که (بنابر ادعا) در گفت و گوی عمادالدین سزاوار با امام مطرح شده است، در اسناد ديدار و گفت و شنود آن دو نيامده و تنها «فشرده ای از آن» در ديدار سيد نورالدين هندی با امام بازگو شده است؟!
آيا در ديدار سناتور سزاوار با امام نيز «مأمور ويژه غايب بوده يا غيبش كرده بودند»؟!
آن مأمور ويژه ای كه در گفت وگوی امام و سيد نورالدين حضور داشته و گفته‌های امام را طابق النعل بالنعل گزارش كرده، در ديدار سزاوار با امام در كجا به سر می برده است؟!
2. سناتور سزاوار كه بنابر ادعای نويسنده «به احتمال زياد محمدرضا پهلوی او را فرستاده بود» آيا خلاصه گفتار امام را كه در آن- بنابر ادعای نويسنده- هم وفاداری به نظام سلطنتی، هم پشيمانی از نهضت اسلامی و هم پايان اختلاف با رژيم در آن نهفته است، به «عرض ملوكانه» نرسانده است؟ يا اينكه شاه از كنار آن بی‌تفاوت گذشته است؟!
3. سخنرانی امام در روز عاشورای 83 (13خرداد43) ضد شاه و خاندان پهلوی، ضربه سنگين و سهمگينی بر پايه‌های رژيم شاه وارد كرد. به گفته برخی از صاحب نظران و ناظران سياسی، شمارش معكوس برای سقوط شاه از آن تاريخ آغاز شد؛ از اين رو، همه دستگاه‌های امنيتی، اطلاعاتی و تبليغاتی شاه پيوسته در تلاش و تكاپو بودند كه كلامی از موافقت امام با رژيم شاه به دست آورند و روی آن جار و جنجال تبليغاتی به راه اندازند، تا بتوانند افكار ملت ایران را که در پی سخنان عاشورای امام ضد شاه و كشتار فجيع 15 خرداد به شدت به خشم و خروش آمده بود، تا پايه ای آرام سازند و از انزجار مردم نسبت به شخص شاه بكاهند؛ بنابراين چگونه می توان باور كرد كه امام اعلام كرده باشد «اگر روزی قرار تغيير رژيم در كشور باشد... صد در صد با آن مخالفت می كنم» ليكن رژيم شاه از كنار آن بی سر و صدا و بی تفاوت گذشته باشد؟! نه در آرشيو بايگانی و نه در روزنامه های رسمی و غير رسمی از آن يادی نكنند؟!
4. رژیم شاه و دستگاه امنیتی مخوف آن، سراپا گوش بودند کلمه‌ای از دهان امام بگيرند تا از آن به نفع رژيمشان بهره برداری كنند؛ چنان كه می‌دانيم يك جمله امام را كه «ما از اول وارد اين سياست كه شما می گوييد نبوده‌ايم» چگونه در بوق و كرنا دميدند و روی آن مانور دادند و حتی برای برخی از امام شناسان! كه امروز دنبال آن اند امام را به جامعه بشناسانند(!) به يادگار گذاشتند كه روی آن به تحقيق عميق بپردازند و به عنوان يك «معمای لاينحل» روی آن معركه بگيرند كه «نه می توان آن را يكسره دروغ خواند و نه می‌شــود آن را... تأييد كرد»!!
با وجود اين، بايد ديد مقامات ساواك و ديگر كارشناسان رژيم از يك چنين موضوع با اهميتی كه می‌توانست تير خلاص به شخصیت سیاسی و بلکه نهضت امام به شمار آيد، ساده گذشتند و پس از گذشت بيش از نيم قرن نويسنده ای كه دنبال سخن نو، سند نو و مدارك جديد در كتاب خود می باشد(!!) و كاری هم به درستی و نادرستی آن ندارد، برای شناساندن امام! از آن بهره برداری كند!؟
@rozaneebefarda
تناقض‌گویی‌ها و تردیدافکنی‌های الف‌لام پیرامون سیره و اندیشه سیاسی امام خمینی
[صفحه ۳ از ۳]
5. گزارشی كه در كتاب الف لام آمده است، تا کنون از سوی هیچ مرجع اسنادی معتبر تایید نشده و لذا بعید است از جمله گزارشات رسمی باشد، خصوصا که رد پایی از اين گزارش در اسناد پرونده امام و نيز در پرونده سناتور سزاوار و در پرونده سيد نورالدين هندی، ديده نمی‌شود. بايد دید نویسنده الف لام آن را از چه منبعی به دست آورده و نقل کرده است.
خصوصا که در حال حاضر همه اسناد امام از سوی مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام انتشار يافته است می‌بينيم كه چنين سندی در آن نيامده است و در پرونده‌های امام نيز چنين سندی يافت نمی‌شود.
انتظار می‌رود كه مؤسسات اسنادی مطلع و مرتبط، در اين مورد پاسخ‌گو باشند.
اگر انتشار گزارشات ادعایی اینچنین شاذ به عنوان یک رویه درآید، و هیچ راهی نیز برای صحت‌سنجی وجود نداشته باشد، تحریف‌گری سکه رایج خواهد شد!
6. اگر امام در ديدار با برادرش (آقا سيدنورالدين) چنين گفت وگويی كرده باشند، حتما نظرشان را با ديگر بستگان و نزديكان مانند آقای پسنديده و آقا سيد مصطفی (اگر او خود در جلسه ديدار سناتور سزاوار با امام حضور نداشته) در ميان می‌گذاشت؛ در اين صورت بی‌ترديد اين نظريه امام در وفاداری به رژيم شاه و... در آن روز پنهان نمی‌ماند و زبان به زبان پخش می شد و بازتاب پيدا می‌كرد.
با وجود اين، می بينيم كه در درازای بيش از پنجاه سال گذشته چنين سخنی نه از سوی دشمن، نه دوست شنيده نشد و چنان كه گفته شد بزرگ‌ترين گواه بر دروغ بودن اين گزارش اين است كه اگر چنين اظهار نظری از سوی امام مطرح شده بود دستگاه ساواک و كارگزاران رژيم شاه آن را در رسانه ها و روزنامه ها به صورت گسترده بازتاب می‌دادند و به دنيا اعلام می‌كردند. و اين نظريه امام مانند توپ در ايران صدا می‌كرد و همه برنامه‌ها و طرح‌های امام را به هم می‌ريخت، تاج و تخت شاه را استواری می‌بخشيد و همه رشته‌ها را پنبه می‌كرد!
🔹افسوس با وجود اين حجم از قرائن تاریخی و تحلیلی، برخی نویسندگان به تولید روایت‌های غیرواقعی دست می‌زنند كه ضرر و زيان آن جبران‌ناپذير است و نتیج‌ای جز مخدوش سازی ذهنیت‌ها نسبت به امام خمینی نخواهد داشت و برای تقابل با آن، راهی جز نقد صریح و علمی و توجه به قرائن و شواهد تاریخی، به نظر نمی‌رسد.
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
@rozaneebefarda
[صفحه ۳ از ۳]
5. گزارشی كه در كتاب الف لام آمده است، تا کنون از سوی هیچ مرجع اسنادی معتبر تایید نشده و لذا بعید است از جمله گزارشات رسمی باشد، خصوصا که رد پایی از اين گزارش در اسناد پرونده امام و نيز در پرونده سناتور سزاوار و در پرونده سيد نورالدين هندی، ديده نمی‌شود. بايد دید نویسنده الف لام آن را از چه منبعی به دست آورده و نقل کرده است.
خصوصا که در حال حاضر همه اسناد امام از سوی مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام انتشار يافته است می‌بينيم كه چنين سندی در آن نيامده است و در پرونده‌های امام نيز چنين سندی يافت نمی‌شود.
انتظار می‌رود كه مؤسسات اسنادی مطلع و مرتبط، در اين مورد پاسخ‌گو باشند.
اگر انتشار گزارشات ادعایی اینچنین شاذ به عنوان یک رویه درآید، و هیچ راهی نیز برای صحت‌سنجی وجود نداشته باشد، تحریف‌گری سکه رایج خواهد شد!
6. اگر امام در ديدار با برادرش (آقا سيدنورالدين) چنين گفت وگويی كرده باشند، حتما نظرشان را با ديگر بستگان و نزديكان مانند آقای پسنديده و آقا سيد مصطفی (اگر او خود در جلسه ديدار سناتور سزاوار با امام حضور نداشته) در ميان می‌گذاشت؛ در اين صورت بی‌ترديد اين نظريه امام در وفاداری به رژيم شاه و... در آن روز پنهان نمی‌ماند و زبان به زبان پخش می شد و بازتاب پيدا می‌كرد.
با وجود اين، می بينيم كه در درازای بيش از پنجاه سال گذشته چنين سخنی نه از سوی دشمن، نه دوست شنيده نشد و چنان كه گفته شد بزرگ‌ترين گواه بر دروغ بودن اين گزارش اين است كه اگر چنين اظهار نظری از سوی امام مطرح شده بود دستگاه ساواک و كارگزاران رژيم شاه آن را در رسانه ها و روزنامه ها به صورت گسترده بازتاب می‌دادند و به دنيا اعلام می‌كردند. و اين نظريه امام مانند توپ در ايران صدا می‌كرد و همه برنامه‌ها و طرح‌های امام را به هم می‌ريخت، تاج و تخت شاه را استواری می‌بخشيد و همه رشته‌ها را پنبه می‌كرد!
🔹افسوس با وجود اين حجم از قرائن تاریخی و تحلیلی، برخی نویسندگان به تولید روایت‌های غیرواقعی دست می‌زنند كه ضرر و زيان آن جبران‌ناپذير است و نتیج‌ای جز مخدوش سازی ذهنیت‌ها نسبت به امام خمینی نخواهد داشت و برای تقابل با آن، راهی جز نقد صریح و علمی و توجه به قرائن و شواهد تاریخی، به نظر نمی‌رسد.
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
@rozaneebefarda
اظهارنظر حساب‌شده یک فعال رسانه‌ای انقلابی پیرامون سرود #سلام_فرمانده
کدامیک در ترویج فرهنگ انتظار موفق‌تر بوده‌اند؛
انجمن حجتیه ۷۰ ساله (حزب قاعدین زمانه) یا ابوذر روحی ۴۰ ساله؟!
@rozaneebefarda
کدامیک در ترویج فرهنگ انتظار موفق‌تر بوده‌اند؛
انجمن حجتیه ۷۰ ساله (حزب قاعدین زمانه) یا ابوذر روحی ۴۰ ساله؟!
@rozaneebefarda
اجتماع بزرگ همخوانی سرود #سلام_فرمانده در مسجد مقدس جمکران
سه‌شنبه، ۳۱ خرداد از ساعت ۱۹
با حضور مداح اهل‌بیت(ع) #ابوذر_روحی
@rozaneebefarda
سه‌شنبه، ۳۱ خرداد از ساعت ۱۹
با حضور مداح اهل‌بیت(ع) #ابوذر_روحی
@rozaneebefarda
بهبودی و احیای دروغ‌پردازی‌های مخالفان امام!
[صفحه ۱ از ۳]
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف/ یادداشت ۱۶
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
با نگاهی گذرا به كتاب الف لام می‌توان دريافت كه اين كتاب، آکنده از مجموعه‌ای از گزارش‌های غالبا ساختگی و «من درآوردی» پادوهای ساواك است که با درهم‌آمیختن با برخی خاطرات غیرواقعی، معجونی از تحریفات تاریخی تولید کرده است!
خلق روایت‌های توهم‌آلود از تاریخ زندگانی امام، از ويژگی‌های بارز الف‌لام است که در اینجا به یک نمونه اشاره می‌کنیم؛
آقای بهبودی اینچنین وانمود کرده که ميان امام و تيمسار پاكروان (رئيس ساواک)، ارتباط و اعتماد ويژه ای برقرار بوده است!
👇
«... آقای خمينی شايد در چند ديدار گذشته خود با پاكروان او را مخاطبی مقبول از طرف هيئت حاكمه يافته بود كه می‌تواند ارزش و اندازه سخن او را دريابد و عينا انتقال دهد(!) آيت الله خمينی، مايل بود حرف های او از طريق پاكروان به گوش شاه برسد!»(الف لام، ص360)
او برای استواری اين ادعای خلاف واقع، نوشته‌های «دو شاهد عادل»!! را به عنوان برگ برنده به نمايش درآورده است!
استناد بهبودی به بافته‌های بی‌مايه امثال منتظری و عاليخانی- مهره سوخته و بی آبروی سلطنت‌طلبان- به طور عادی نیز محل تأمل است، حال اگر نویسنده‌ای با اتکا به آنها بخواهد پیرایه و تهمتی به امام ببندد، دیگر واقعا نوبر است!
بهبودی او خلاف گويی آقای منتظری را از زبان امام چنين بازنويسی كرده است:
👇
...يك روز پاكروان آمد پيش من و گفت آقا شما يك آقايی، يك مرجع تقليدی، يك بزرگواری، يك روحانی هستی سياست و اينها را بگذاريد مال ماها، سياست يعنی پدرسوختگی، دروغ، تزوير... شأن شما نيست كه خودتان را به سياست آلوده كنيد.
نویسنده الف لام اينجا پرانتز باز كرده و نوشته است:
«آقای خمينی كه موقع را بر خلاف بار پيش در زندان مناسب ديده بود با شرح بيشتری پاسخ داد»!
او پرانتز را بسته و خاطره‌بافی آقای منتظری را چنين دنبال كرده است:
من [خمينی] به او گفتم اگر سياست به اين معناست كه تو می گويی البته ما اهل آن نيستيم، آن مال خودتان باشد اما اگر سياست معنايش اداره امور اجتماعی و رسيدگی به كارهای مردم است اين اصلا جزو برنامه اسلام است و جزو قانون مشروطه است. مواظب باش اين حرف ها را جايی نگويی، اگر به كسی بگويی در سياست دخالت نكند، اين جرم است، زيرا برخلاف حكومت مشروطه است الان يك دستگاه عادله می تواند تو را محكوم كند... و كسی 2را كه بر خلاف مشروطه قدم بردارد بايد محاكمه كرد... (الف لام، ص361)
نخستين پرسش از نويسنده الف لام پيرامون آنچه که آقای منتظری از زبان امام روايت كرده اين است كه: منبع و مأخذ اين مطلب كدام است؟ مگر او مدعی نيست هر آنچه آورده است همراه با سند و مدرك است؟ روايت منتظری كه او آن را با آب و تاب بازنويسی كرده از چه منبعی گرفته شده است؟
اولا اگر اين خاطره منتظری اگر صحت داشت بايد در گزارش ساواك و در پرونده امام و نيز در كتاب صحیفه می‌آمد.
ثانیا روايت صحیح ماجرا از شخص امام خمینی در دسترس است، امام در سخنرانی خود در 21فروردین1343 رسما اعلان کردند:
👇
آمد يك نفر از اشخاصی كه ميل ندارم اسمش را بياورم [پاكروان] گفت آقا سياست عبارت است از دروغ گفتن، خدعه، فريب، نيرنگ، خلاصه پدرسوختگی است... چون موقع مقتضی نبود نخواستم با او بحثی بكنم، گفتم، از اول وارد اين سياست كه شما می گوييد نبوده ايم...(صحیفه امام، ج1، ص269)
بنابراين امام با پاكروان وارد بحث نشده است و اظهارنظری نكرده است. اصولا روش امام در دوران زندان و حصر اين بود كه با مقاماتی كه نزد او می‌آمدند وارد بحث نمی شد و سخن نمی‌گفت.
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
[صفحه ۱ از ۳]
#اختصاصی|| الف‌لام تحریف/ یادداشت ۱۶
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
با نگاهی گذرا به كتاب الف لام می‌توان دريافت كه اين كتاب، آکنده از مجموعه‌ای از گزارش‌های غالبا ساختگی و «من درآوردی» پادوهای ساواك است که با درهم‌آمیختن با برخی خاطرات غیرواقعی، معجونی از تحریفات تاریخی تولید کرده است!
خلق روایت‌های توهم‌آلود از تاریخ زندگانی امام، از ويژگی‌های بارز الف‌لام است که در اینجا به یک نمونه اشاره می‌کنیم؛
آقای بهبودی اینچنین وانمود کرده که ميان امام و تيمسار پاكروان (رئيس ساواک)، ارتباط و اعتماد ويژه ای برقرار بوده است!
👇
«... آقای خمينی شايد در چند ديدار گذشته خود با پاكروان او را مخاطبی مقبول از طرف هيئت حاكمه يافته بود كه می‌تواند ارزش و اندازه سخن او را دريابد و عينا انتقال دهد(!) آيت الله خمينی، مايل بود حرف های او از طريق پاكروان به گوش شاه برسد!»(الف لام، ص360)
او برای استواری اين ادعای خلاف واقع، نوشته‌های «دو شاهد عادل»!! را به عنوان برگ برنده به نمايش درآورده است!
استناد بهبودی به بافته‌های بی‌مايه امثال منتظری و عاليخانی- مهره سوخته و بی آبروی سلطنت‌طلبان- به طور عادی نیز محل تأمل است، حال اگر نویسنده‌ای با اتکا به آنها بخواهد پیرایه و تهمتی به امام ببندد، دیگر واقعا نوبر است!
بهبودی او خلاف گويی آقای منتظری را از زبان امام چنين بازنويسی كرده است:
👇
...يك روز پاكروان آمد پيش من و گفت آقا شما يك آقايی، يك مرجع تقليدی، يك بزرگواری، يك روحانی هستی سياست و اينها را بگذاريد مال ماها، سياست يعنی پدرسوختگی، دروغ، تزوير... شأن شما نيست كه خودتان را به سياست آلوده كنيد.
نویسنده الف لام اينجا پرانتز باز كرده و نوشته است:
«آقای خمينی كه موقع را بر خلاف بار پيش در زندان مناسب ديده بود با شرح بيشتری پاسخ داد»!
او پرانتز را بسته و خاطره‌بافی آقای منتظری را چنين دنبال كرده است:
من [خمينی] به او گفتم اگر سياست به اين معناست كه تو می گويی البته ما اهل آن نيستيم، آن مال خودتان باشد اما اگر سياست معنايش اداره امور اجتماعی و رسيدگی به كارهای مردم است اين اصلا جزو برنامه اسلام است و جزو قانون مشروطه است. مواظب باش اين حرف ها را جايی نگويی، اگر به كسی بگويی در سياست دخالت نكند، اين جرم است، زيرا برخلاف حكومت مشروطه است الان يك دستگاه عادله می تواند تو را محكوم كند... و كسی 2را كه بر خلاف مشروطه قدم بردارد بايد محاكمه كرد... (الف لام، ص361)
نخستين پرسش از نويسنده الف لام پيرامون آنچه که آقای منتظری از زبان امام روايت كرده اين است كه: منبع و مأخذ اين مطلب كدام است؟ مگر او مدعی نيست هر آنچه آورده است همراه با سند و مدرك است؟ روايت منتظری كه او آن را با آب و تاب بازنويسی كرده از چه منبعی گرفته شده است؟
اولا اگر اين خاطره منتظری اگر صحت داشت بايد در گزارش ساواك و در پرونده امام و نيز در كتاب صحیفه می‌آمد.
ثانیا روايت صحیح ماجرا از شخص امام خمینی در دسترس است، امام در سخنرانی خود در 21فروردین1343 رسما اعلان کردند:
👇
آمد يك نفر از اشخاصی كه ميل ندارم اسمش را بياورم [پاكروان] گفت آقا سياست عبارت است از دروغ گفتن، خدعه، فريب، نيرنگ، خلاصه پدرسوختگی است... چون موقع مقتضی نبود نخواستم با او بحثی بكنم، گفتم، از اول وارد اين سياست كه شما می گوييد نبوده ايم...(صحیفه امام، ج1، ص269)
بنابراين امام با پاكروان وارد بحث نشده است و اظهارنظری نكرده است. اصولا روش امام در دوران زندان و حصر اين بود كه با مقاماتی كه نزد او می‌آمدند وارد بحث نمی شد و سخن نمی‌گفت.
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
بهبودی و احیای دروغ‌پردازی‌های مخالفان امام!
[صفحه ۲ از ۳]
نويسنده برای اينكه خاطرات غیرواقعی آقای منتظری را به اصطلاح راست بنماياند، ادعا كرده كه اين گفت وگويی كه از زبان آقای منتظری آورده، در قيطريه صورت گرفته و «آقای خمينی كه موقع را بر خلاف بار پيش در زندان مناسب ديده بود با شرح بيشتری پاسخ داد»!
جناب بهبودی ابتدا خوب است توضيح دهد كه ماجرای ساختگی ديدار پاکروان با امام در قیطریه را از چه سندی به دست آورده است؟!
همچنین بگوید امام چگونه «موقع را برخلاف بار پيش مناسب ديده بود»؟!
اين بار كه زير نظر و حصر قرار داشت با بار پيش كه در زندان بود چه تفاوتی كرده بود؟!
و سوم اينكه چرا اين گفت وگو در گزارش ساواك نيامده است و جز آقای منتظری و نويسنده الف‌لام، هيچ كسی حتی امام(!) از آن آگاهی نيافته اند؟!
نویسنده الف لام برای تحکم روایت بی پايه و اساس خود مبنی بر گرايش ويژه امام به تيمسار پاكروان، افزون بر استناد به خاطرات ساختگی منسوب به آقای منتظری، از فردی دروغ‌پرداز به نام «فاطمه پاكروان» (همسر تيمسار) كمك گرفته و ادعای خود را با دروغ پردازی او گره زده و آنچه را كه نامبرده بافته و ساخته يا به نام او ساخته اند، اعتبار و استواری بخشيده است و تخیلات آن زن را به گونه ای روايت كرده كه انگار در راستی و درستی آن هيچ ترديدی نيست!
بهبودی درباره خاطرات فاطمه پاكروان چنين نظر داده است:
...در خاطرات همسر پاکروان، نکات قابل توجهی از دیدارهای این دو(!!) ياد شده است. فاطمه پاكروان وقتی ويژگی‌های آيت‌الله خمينی را از شوهرش پرسيد شنيد كه خيلی خوب بود! عالی بود! بسيار صميمی بود! آيت‌الله خمينی با همان لحن آهنگينش بر سر ميز ناهار می‌گفت: تيمسار! منتظر روزهايی هستم كه ناهار خودمان را بخورم(!) او خيلی خوش قيافه بود بر همه جا سايه می‌افكند، و من مطمئنم به آن پيری كه می گويند نيست... قدرت سحرآميزی داشت، روح بزرگی داشت.(الف لام، ص360)
بايسته يادآوريست كه خاطرات منسوب به خانم پاكروان و بهره‌گيری‌های ناشیانه از آن، نكته‌ها و پرسش‌هايی در ذهن برمی‌انگيزد كه قابل اغماض نيست و جا دارد كه مورد بررسی و پرسش‌گری قرار بگيرد؛
نخست اينكه خانم پاكروان گفت و گوی خود را با جناب تيمسار، درباره امام با اين جمله آغاز می‌كند كه «همسرم گفت دو هفته با آيت الله خمينی ناهار می خورم!»(خاطرات فاطمه پاکروان، ص29) بايد ديد نويسنده الف لام آن گاه كه آورده خانم پاكروان را بازنويسی می‌كرده، چرا اين جمله را حذف كرده و در واقع درز گرفته است؟ ادعای رياست ساواک ايران مبنی بر اينكه دو هفته با امام هم غذا بوده مسئله كوچكی نيست كه بتوان از كنار آن بی تفاوت گذشت؛ بويژه اينكه نويسنده الف لام اصرار دارد اين مدعای واهی را استواری بخشد كه ميان امام و پاكروان گرايشی بوده است.
دوم اينكه خانم پاكروان در خاطرات خود هيچ گاه ادعا نكرده كه امام به خانه‌شان رفته و با تيمسار پاكروان در منزل، ناهار صرف كرده است بلكه از گفته و آورده او به دست می آيد كه امام را هيچ گاه نديده است؛ از اين رو، جناب تيمسار برای او توضيح می‌دهد كه امام «خيلی خوش قيافه بود». يكی از سلطنت طلبان ورشكسته به نام علينقی عاليخانی از زبان خانم پاكروان آورده است كه «آيت الله خمينی دو بار به منزل تيمسار پاكروان رفته و شام هم خورده بودند!» یک نویسنده متعهد تاريخ هرگز از كنار اين ادعای نابجا و دروغ، بی‌تفاوت نمی گذرد؛ دست كم خاطرات فاطمه پاكروان اين موضوع را يادآوری می‌كند كه آورده های جناب عاليخانی در خاطرات فاطمه پاکروان نیامده است.
آيا اين پرسش برای نويسنده الف لام مطرح نشده كه چگونه می‌شود خانم پاكروان خاطره‌ای را برای عاليخانی روايت كند ليكن آن را در خاطرات خود درج نکند؟!
آيا به يادمانده‌های آلوده و دروغ مايه غرب نشينان ارزش ارجاع و بازگو دارد، آن‌هم در چنین موضوعاتی مهم؟
آیا نویسنده نمی دانسته که بازگو كردن اين جمله از كه «تيمسار پاكروان دو هفته با امام ناهار صرف كرده است» آن خاطرات را تا مرز ياوه‌گويی، خيال‌پردازی و هذيان پايين می آورد و بی اعتبار می سازد؟ با این وجود چرا به طور گزینشی از آن استفاده کرده؟!
چگونه می شود كه جناب تيمسار دو هفته با امام ناهار صرف كند و خبر آن در آن روز در ميان مردم ايران بروز نكند و دهان به دهان رواج نيابد؟ و حتی گزارشگران ساواك، نيروهای انتظامی و ديگر چشم‌های مرموزی كه امام را از دور و نزديك زير نظر داشتند و می‌پاييدند آن را گزارش نكنند؟
اين سطح از عيب‌پوشی نويسنده الف لام نسبت به خاطرات بی‌پايه مهره‌های سوخته و خودفروخته‌ای مانند عاليخانی و خانم پاكروان و... صرفا نشان از بی‌دقتی است یا امور دیگر؟!
@rozaneebefarda
[صفحه ۲ از ۳]
نويسنده برای اينكه خاطرات غیرواقعی آقای منتظری را به اصطلاح راست بنماياند، ادعا كرده كه اين گفت وگويی كه از زبان آقای منتظری آورده، در قيطريه صورت گرفته و «آقای خمينی كه موقع را بر خلاف بار پيش در زندان مناسب ديده بود با شرح بيشتری پاسخ داد»!
جناب بهبودی ابتدا خوب است توضيح دهد كه ماجرای ساختگی ديدار پاکروان با امام در قیطریه را از چه سندی به دست آورده است؟!
همچنین بگوید امام چگونه «موقع را برخلاف بار پيش مناسب ديده بود»؟!
اين بار كه زير نظر و حصر قرار داشت با بار پيش كه در زندان بود چه تفاوتی كرده بود؟!
و سوم اينكه چرا اين گفت وگو در گزارش ساواك نيامده است و جز آقای منتظری و نويسنده الف‌لام، هيچ كسی حتی امام(!) از آن آگاهی نيافته اند؟!
نویسنده الف لام برای تحکم روایت بی پايه و اساس خود مبنی بر گرايش ويژه امام به تيمسار پاكروان، افزون بر استناد به خاطرات ساختگی منسوب به آقای منتظری، از فردی دروغ‌پرداز به نام «فاطمه پاكروان» (همسر تيمسار) كمك گرفته و ادعای خود را با دروغ پردازی او گره زده و آنچه را كه نامبرده بافته و ساخته يا به نام او ساخته اند، اعتبار و استواری بخشيده است و تخیلات آن زن را به گونه ای روايت كرده كه انگار در راستی و درستی آن هيچ ترديدی نيست!
بهبودی درباره خاطرات فاطمه پاكروان چنين نظر داده است:
...در خاطرات همسر پاکروان، نکات قابل توجهی از دیدارهای این دو(!!) ياد شده است. فاطمه پاكروان وقتی ويژگی‌های آيت‌الله خمينی را از شوهرش پرسيد شنيد كه خيلی خوب بود! عالی بود! بسيار صميمی بود! آيت‌الله خمينی با همان لحن آهنگينش بر سر ميز ناهار می‌گفت: تيمسار! منتظر روزهايی هستم كه ناهار خودمان را بخورم(!) او خيلی خوش قيافه بود بر همه جا سايه می‌افكند، و من مطمئنم به آن پيری كه می گويند نيست... قدرت سحرآميزی داشت، روح بزرگی داشت.(الف لام، ص360)
بايسته يادآوريست كه خاطرات منسوب به خانم پاكروان و بهره‌گيری‌های ناشیانه از آن، نكته‌ها و پرسش‌هايی در ذهن برمی‌انگيزد كه قابل اغماض نيست و جا دارد كه مورد بررسی و پرسش‌گری قرار بگيرد؛
نخست اينكه خانم پاكروان گفت و گوی خود را با جناب تيمسار، درباره امام با اين جمله آغاز می‌كند كه «همسرم گفت دو هفته با آيت الله خمينی ناهار می خورم!»(خاطرات فاطمه پاکروان، ص29) بايد ديد نويسنده الف لام آن گاه كه آورده خانم پاكروان را بازنويسی می‌كرده، چرا اين جمله را حذف كرده و در واقع درز گرفته است؟ ادعای رياست ساواک ايران مبنی بر اينكه دو هفته با امام هم غذا بوده مسئله كوچكی نيست كه بتوان از كنار آن بی تفاوت گذشت؛ بويژه اينكه نويسنده الف لام اصرار دارد اين مدعای واهی را استواری بخشد كه ميان امام و پاكروان گرايشی بوده است.
دوم اينكه خانم پاكروان در خاطرات خود هيچ گاه ادعا نكرده كه امام به خانه‌شان رفته و با تيمسار پاكروان در منزل، ناهار صرف كرده است بلكه از گفته و آورده او به دست می آيد كه امام را هيچ گاه نديده است؛ از اين رو، جناب تيمسار برای او توضيح می‌دهد كه امام «خيلی خوش قيافه بود». يكی از سلطنت طلبان ورشكسته به نام علينقی عاليخانی از زبان خانم پاكروان آورده است كه «آيت الله خمينی دو بار به منزل تيمسار پاكروان رفته و شام هم خورده بودند!» یک نویسنده متعهد تاريخ هرگز از كنار اين ادعای نابجا و دروغ، بی‌تفاوت نمی گذرد؛ دست كم خاطرات فاطمه پاكروان اين موضوع را يادآوری می‌كند كه آورده های جناب عاليخانی در خاطرات فاطمه پاکروان نیامده است.
آيا اين پرسش برای نويسنده الف لام مطرح نشده كه چگونه می‌شود خانم پاكروان خاطره‌ای را برای عاليخانی روايت كند ليكن آن را در خاطرات خود درج نکند؟!
آيا به يادمانده‌های آلوده و دروغ مايه غرب نشينان ارزش ارجاع و بازگو دارد، آن‌هم در چنین موضوعاتی مهم؟
آیا نویسنده نمی دانسته که بازگو كردن اين جمله از كه «تيمسار پاكروان دو هفته با امام ناهار صرف كرده است» آن خاطرات را تا مرز ياوه‌گويی، خيال‌پردازی و هذيان پايين می آورد و بی اعتبار می سازد؟ با این وجود چرا به طور گزینشی از آن استفاده کرده؟!
چگونه می شود كه جناب تيمسار دو هفته با امام ناهار صرف كند و خبر آن در آن روز در ميان مردم ايران بروز نكند و دهان به دهان رواج نيابد؟ و حتی گزارشگران ساواك، نيروهای انتظامی و ديگر چشم‌های مرموزی كه امام را از دور و نزديك زير نظر داشتند و می‌پاييدند آن را گزارش نكنند؟
اين سطح از عيب‌پوشی نويسنده الف لام نسبت به خاطرات بی‌پايه مهره‌های سوخته و خودفروخته‌ای مانند عاليخانی و خانم پاكروان و... صرفا نشان از بی‌دقتی است یا امور دیگر؟!
@rozaneebefarda
بهبودی و احیای دروغ‌پردازی‌های مخالفان امام!
[صفحه ۳ از ۳]
🔹شگفت‌آور این‌که از سال 1342 تا سال 1363 كه يادمانده‌های خانم پاكروان، مانند بسياری از خاطرات سراسر كذب ديگر از كشكول تاريخ شفاهی دانشگاه هاروارد امريكا بيرون آمد، هر شخص و هر جريانی از دشمنان قسم خورده امام و انقلاب اسلامی كه از كوچكترين رفتار و گفتار و گوشه چشم امام به رژيم پهلوی كه بوی نرمش می‌داد، برای تخريب آن مرد خدا استفاده می‌كردند، به چنين ديداری ميان امام و تيمسار پاكروان- كه بنا به ادعای خانم پاكروان، دو هفته با هم ناهار خوردند و بنابر ادعای عاليخانی دو بار امام به منزل پاكروان رفته است و با هم شام خوردند!- اشاره‌ای نكرده و گزارشی نداده‌اند؛ ليكن از سال 1393 كه اين خاطرات در ايران ترجمه و منتشر گردید، این نخستین بار است که یک فرد مدعی تاریخ‌نگاری(آن‌هم با داعیه مستندنویسی حداکثری) با استناد به اين خاطرات ساختگی، آن را اعتبار بخشیده و ذهن تاريخ را نسبت به راستی و سازش‌ناپذيری امام و اصالت انقلاب اسلامی مخدوش ساخته است!
نكته درخور توجه اين است كه نويسنده الف لام كتاب خانم پاكروان را يك مائده آسمانی تلقی کرده؛ از اين رو سخت به آن باليده است. ليكن در پانوشت کتاب او مطالب دوپهلو و ترديدآميزی در رد ادعای رفتن امام به خانه پاكروان آمده است كه طبق قرائنی مشخص می‌شود که به قلم نويسنده الف لام نیست. از چگونگی نوشته به دست می‌آید که ناشر الف لام برای حفظ اعتبار خود آن مطالب را برخلاف رأی نویسنده الف لام آورده و در واقع بر او تحميل كرده اند.
در پانوشت مزبور عنوان «امام» چندين بار به كار رفته است كه با قلم بهبودی (که از کاربست این تعبیر ابا دارد) همخوانی ندارد:
... تزلزل نقل عاليخانی از همان جمله حضور امام در خانه پاكروان شروع می‌شود. اندك آشنايی با سلوك سياسی امام می گويد كه چنين رفتاری (رفتن به خانه پاكروان) از امام غير ممكن است... (الف لام، ص361، پانوشت)
▫️از آقای بهبودی باید پرسید:
👇
1. چرا گزارشگران ساواك از دو هفته صرف ناهار امام با پاكروان يا دو بار رفتن امام به خانه تيمسار پاكروان هيچ گونه گزارشی نداده اند؟
2. بی‌ترديد تيمسار پاكروان هرگز بدون موافقت مافوق و شخص شاه به خود رخصت نمی داد كه به ديدار امام برود و دو هفته با او ناهار صرف كند يا امام را به خانه خود ميهمان كند. اگر بنابر خواست و سياست شاه، او را به خانه خود فراخوانده بود، باید گزارش‌های بالادستی در خصوص موفقیت یا عدم موفقیت این سیاست موجود می‌بود اما هیچ سندی در این زمینه در دست نیست اما چگونه است که هیچ گزارشی (نه در گزارش‌های ساواک، نه شهربانی و نه در پرونده امام) در دست نیست؟
3. این ادعا که پاکروان بدون اذن شاه امام را به منزل خودش دعوت کرده باشد یا دو هفته با ایشان ناهار خورده باشد، خیال و پنداری باطل بیش نیست و اگر تيمسار پاكروان بدون هماهنگی با شاه به ديدار امام می رفت، بی ترديد مورد بدگمانی شاه قرار می گرفت و از كار بركنار می شد؛ چه برسد كه امام را بدون اذن شاه به خانه خود ميهمان كند كه مجازاتی كمتر از اعدام برای او نبود! اما می‌بینیم که این اتفاق نیز نیفتاده است. پس سند تاریخی آقای بهبودی در این زمینه چیست؟
4. امام همیشه از دولتمردان و دلال ظلمه گریزان بود، دیدار و گفت وگو با مقامات دولتی را به طور خصوصی و به دور از چشم شماری از آشنايان و شاگردان و در واقع مردم هيچ‌گاه نمی پذيرفت و حتی ديدار با شاه را- به علت اينكه اگر انگشت او به دريا برسد دريا نجس می شود- رد كرد.(نهضت امام، ج1، ص816)
اكنون بايد ديد چگونه شدنی است كه امام با آن هوشمندی و خردمندی بی سر و صدا به خانه پاكروان برود و سر ميز ناهار يا شام او بنشيند و با آن جنايت‌پيشه‌ای كه زيردستان او فرزندان مردم را در سلول‌های زندان، زير شكنجه تكه پاره می‌كردند، هم نشين و هم كلام شود؟!
بی ترديد اين روش و رفتار از آن امام خمينی كه به ملت عشق می ورزد و مردم را محرم راز می داند و با مردم صداقت دارد، سر نمی‌زند؛ اين گونه كژی ها و نادرستی ها مربوط به خمينی ساختگی الف لامی است كه جز شكم، غصه‌ای ندارد و می گويد: تيمسار! منتظر روزی هستم كه ناهار خودمان را بخورم! بگذريم از اينكه بنابر خاطرات منسوب به خانم امام برای او در دوران حصر از منزل غذا می‌بردند و غذای خود را می‌خورد!
🔹آیا رواست کتابی که اینچنین بی‌رویه به پیرایه‌تراشی بر امام دست زده، در عصر وجوب قطعی و فوری #جهاد_تبیین، توسط رسانه‌های انقلابی و خصوصا #رسانه‌ملی مورد تمجید و ترویج واقع شود؟!
به راستی رسانه وابسته به مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام، با کدام توجیه شرعی و عقلی در سالگرد امام به ترویج این اثر تحریف‌آمیز پرداخت؟!
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda
[صفحه ۳ از ۳]
🔹شگفت‌آور این‌که از سال 1342 تا سال 1363 كه يادمانده‌های خانم پاكروان، مانند بسياری از خاطرات سراسر كذب ديگر از كشكول تاريخ شفاهی دانشگاه هاروارد امريكا بيرون آمد، هر شخص و هر جريانی از دشمنان قسم خورده امام و انقلاب اسلامی كه از كوچكترين رفتار و گفتار و گوشه چشم امام به رژيم پهلوی كه بوی نرمش می‌داد، برای تخريب آن مرد خدا استفاده می‌كردند، به چنين ديداری ميان امام و تيمسار پاكروان- كه بنا به ادعای خانم پاكروان، دو هفته با هم ناهار خوردند و بنابر ادعای عاليخانی دو بار امام به منزل پاكروان رفته است و با هم شام خوردند!- اشاره‌ای نكرده و گزارشی نداده‌اند؛ ليكن از سال 1393 كه اين خاطرات در ايران ترجمه و منتشر گردید، این نخستین بار است که یک فرد مدعی تاریخ‌نگاری(آن‌هم با داعیه مستندنویسی حداکثری) با استناد به اين خاطرات ساختگی، آن را اعتبار بخشیده و ذهن تاريخ را نسبت به راستی و سازش‌ناپذيری امام و اصالت انقلاب اسلامی مخدوش ساخته است!
نكته درخور توجه اين است كه نويسنده الف لام كتاب خانم پاكروان را يك مائده آسمانی تلقی کرده؛ از اين رو سخت به آن باليده است. ليكن در پانوشت کتاب او مطالب دوپهلو و ترديدآميزی در رد ادعای رفتن امام به خانه پاكروان آمده است كه طبق قرائنی مشخص می‌شود که به قلم نويسنده الف لام نیست. از چگونگی نوشته به دست می‌آید که ناشر الف لام برای حفظ اعتبار خود آن مطالب را برخلاف رأی نویسنده الف لام آورده و در واقع بر او تحميل كرده اند.
در پانوشت مزبور عنوان «امام» چندين بار به كار رفته است كه با قلم بهبودی (که از کاربست این تعبیر ابا دارد) همخوانی ندارد:
... تزلزل نقل عاليخانی از همان جمله حضور امام در خانه پاكروان شروع می‌شود. اندك آشنايی با سلوك سياسی امام می گويد كه چنين رفتاری (رفتن به خانه پاكروان) از امام غير ممكن است... (الف لام، ص361، پانوشت)
▫️از آقای بهبودی باید پرسید:
👇
1. چرا گزارشگران ساواك از دو هفته صرف ناهار امام با پاكروان يا دو بار رفتن امام به خانه تيمسار پاكروان هيچ گونه گزارشی نداده اند؟
2. بی‌ترديد تيمسار پاكروان هرگز بدون موافقت مافوق و شخص شاه به خود رخصت نمی داد كه به ديدار امام برود و دو هفته با او ناهار صرف كند يا امام را به خانه خود ميهمان كند. اگر بنابر خواست و سياست شاه، او را به خانه خود فراخوانده بود، باید گزارش‌های بالادستی در خصوص موفقیت یا عدم موفقیت این سیاست موجود می‌بود اما هیچ سندی در این زمینه در دست نیست اما چگونه است که هیچ گزارشی (نه در گزارش‌های ساواک، نه شهربانی و نه در پرونده امام) در دست نیست؟
3. این ادعا که پاکروان بدون اذن شاه امام را به منزل خودش دعوت کرده باشد یا دو هفته با ایشان ناهار خورده باشد، خیال و پنداری باطل بیش نیست و اگر تيمسار پاكروان بدون هماهنگی با شاه به ديدار امام می رفت، بی ترديد مورد بدگمانی شاه قرار می گرفت و از كار بركنار می شد؛ چه برسد كه امام را بدون اذن شاه به خانه خود ميهمان كند كه مجازاتی كمتر از اعدام برای او نبود! اما می‌بینیم که این اتفاق نیز نیفتاده است. پس سند تاریخی آقای بهبودی در این زمینه چیست؟
4. امام همیشه از دولتمردان و دلال ظلمه گریزان بود، دیدار و گفت وگو با مقامات دولتی را به طور خصوصی و به دور از چشم شماری از آشنايان و شاگردان و در واقع مردم هيچ‌گاه نمی پذيرفت و حتی ديدار با شاه را- به علت اينكه اگر انگشت او به دريا برسد دريا نجس می شود- رد كرد.(نهضت امام، ج1، ص816)
اكنون بايد ديد چگونه شدنی است كه امام با آن هوشمندی و خردمندی بی سر و صدا به خانه پاكروان برود و سر ميز ناهار يا شام او بنشيند و با آن جنايت‌پيشه‌ای كه زيردستان او فرزندان مردم را در سلول‌های زندان، زير شكنجه تكه پاره می‌كردند، هم نشين و هم كلام شود؟!
بی ترديد اين روش و رفتار از آن امام خمينی كه به ملت عشق می ورزد و مردم را محرم راز می داند و با مردم صداقت دارد، سر نمی‌زند؛ اين گونه كژی ها و نادرستی ها مربوط به خمينی ساختگی الف لامی است كه جز شكم، غصه‌ای ندارد و می گويد: تيمسار! منتظر روزی هستم كه ناهار خودمان را بخورم! بگذريم از اينكه بنابر خاطرات منسوب به خانم امام برای او در دوران حصر از منزل غذا می‌بردند و غذای خود را می‌خورد!
🔹آیا رواست کتابی که اینچنین بی‌رویه به پیرایه‌تراشی بر امام دست زده، در عصر وجوب قطعی و فوری #جهاد_تبیین، توسط رسانه‌های انقلابی و خصوصا #رسانه‌ملی مورد تمجید و ترویج واقع شود؟!
به راستی رسانه وابسته به مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام، با کدام توجیه شرعی و عقلی در سالگرد امام به ترویج این اثر تحریف‌آمیز پرداخت؟!
🔘 روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda