Forwarded from روزنه
پيام تاریخی امام خطاب به ملت ايران در سالگرد #كشتار_خونين_مكه و #پذیرش_قطعنامه۵۹۸
[صفحه ۱۳ از ۱۳]
در خاتمه، از پيشگاه مقدس پروردگار، كه الطاف بيكران خود را بر اين ملت ارزانى داشته است، تشكر و قدردانى مىكنم. و از محضر مقدس بقية اللَّه- ارواحنا فداه- عاجزانه مىخواهيم كه ما را در مسير و هدفمان مدد و رهبرى فرمايد. خداوند متعال به خانوادههاى شهدا صبر و اجر، و به مجروحين و معلولين شفا عنايت فرمايد؛ و اسرا و مفقودين را به وطن خويش بازگرداند.
خداوندا، از تو مىخواهيم آنچه مصلحت اسلام و مسلمين است را براى ما مقدر فرمايى. «انك قريب مجيب». و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته.
پنجم ذى حجه 408- 29/ 4/ 67
روح اللَّه الموسوي الخمينى
@rozaneebefarda
[صفحه ۱۳ از ۱۳]
در خاتمه، از پيشگاه مقدس پروردگار، كه الطاف بيكران خود را بر اين ملت ارزانى داشته است، تشكر و قدردانى مىكنم. و از محضر مقدس بقية اللَّه- ارواحنا فداه- عاجزانه مىخواهيم كه ما را در مسير و هدفمان مدد و رهبرى فرمايد. خداوند متعال به خانوادههاى شهدا صبر و اجر، و به مجروحين و معلولين شفا عنايت فرمايد؛ و اسرا و مفقودين را به وطن خويش بازگرداند.
خداوندا، از تو مىخواهيم آنچه مصلحت اسلام و مسلمين است را براى ما مقدر فرمايى. «انك قريب مجيب». و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته.
پنجم ذى حجه 408- 29/ 4/ 67
روح اللَّه الموسوي الخمينى
@rozaneebefarda
قرائت پیام قطعنامه توسط مهران دوستی
سایت جامع امام خمینی رحمة الله علیه
بشنوید|| صوت کامل قرائت پیام قطعنامه امام خمینی
🔘روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
🔘روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
بیانات تاریخی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در جلسه‌ای صمیمی با فرماندهان لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله (ص) در تاریخ ۱۳۶۷.۵.۱۰
[صفحه ۱ از ۳]
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
▫️اشاره▫️
در این سخنرانی تاریخی، برخی علل و عوامل کارشکنی در پیشبرد امر دولت که طبعا به کارشکنی در امر جنگ نیز منجر می‌شد، اشاره شده است و لذا آیت‌الله خامنه‌ای با آنکه تا حدود دو ماه پیش از پذیرش قطعنامه رسما مسئولیت جنگ را بر عهده داشت اما به دلیل دخالت‌های گاه و بی‌گاه دیگران و نیز برخی کارشکنی‌ها، عملا در اعمال نظر و مدیریت امر جنگ بسط ید نداشت و لذا نهایتا در نامه‌ای به امام، هاشمی را برای تصدی مدیریت یکپارچه جنگ در قالب قائم‌مقامی فرماندهی کل قوا پیشنهاد داد که البته او هم برخلاف تصریحات امام مبنی بر تجمیع قوا برای پیشبرد هرچه بهتر جنگ، تمام تلاشش را برای قطعنامه به کار بست.
با تصدی آقای هاشمی، گزارشات متعددی از مسئولان سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و نظامی گرفته شد و در مقام احتجاج با امام برای پذیرش قطعنامه، به آن گزارشات تمسک شد و نهایتا راه دیگری جز پذیرش قطعنامه برای امام باقی نماند.
قطعنامه‌ای که امام از آن به سرکشیدن جام زهر تعبیر کرد.
با این مقدمه، بخش‌هایی از سخنان آیت‌الله خامنه‌ای در جمع رزمندگان لشکر فاتح محمد رسول‌الله(ص) به شرح ذیل تقدیم است:
👇
... قضایای جنگ هم که خودتان می‌دانید. جنگ مسئولیتش با من نیست، حالا هم نبوده، دیروز هم نبوده. عرض کنم که از سال ۶۲ به این طرف، بنده هیچ‌گونه مسئولیتی در جنگ ندارم و اگر شما سؤال کردید، اشکالی داشتید، ممکن است بنده آن اشکال شما را در مواردی وارد بدانم؛ ممکن است در مواردی هم چون خبرهای بیشتری از شما بدانم. شما اشتباه می‌کنید در یک سؤالی اما چه سؤال شما وارد باشد چه وارد نباشد، طرف سؤال من نیستم؛ این یک مقوله.
مقوله دوم: مسائل دولتی، این سؤالی که آقای کوثری اخیراً کردند که چرا سیاست‌های دولت این نیست؟ خب این مسئولش دولت است نه من. ممکن است بگویید خب مگر دولت زیر نظر رئیس‌جمهور نیست؟ نه، جوابش نه است... حالا دیگر بالاخره قانون اساسی را می‌خواهید بیاورید اینجا بخوانید، آنی که من دارم می‌گویم، شما این را به عنوان یک برادر بزرگتر از خودتان که وارد هم هست تو کار‌ها - من هم که دارم این حرف را می‌زنم، حرفی نمی‌زنم که آن طرف منکرش بشوند.
این حرف را، در نماز جمعه هم می‌شود زد، منتها من مصلحت نمی‌دانم توی نماز جمعه این چیز‌ها را بگویم، یا در ملاء - اما شما یک عده خواصید. هم صاحب فکرید، صاحب نظرید، لااقل بعضی‌هایتان و هم اینکه تو مسائل صاحب اعتقاد هستید، یعنی یک نظری دارید، اعمال نظر می‌کنید. برادرهای مسئولی هم هستید. باید شما این‌ها را بدانید؛ نه، مسئولش من نیستم.
بنده‌ای که فلان وزیر سه سال است چهار سال است از نظر من عملش غلط، موضع‌گیری‌اش در زمینه کاری، نه مسائل سیاسی و خطی - آنکه خبر پوچ است - کار ملموس از نظر من غلط، ضعیف، ناقص است و بنده هیچ قادر نیستم که این وزیر را نه فقط برش دارم، طبق قانون اساسی من نمی‌توانم وزیر را بردارم، باید نخست‌وزیر به من پیشنهاد کند، من قبول کنم.
من نمی‌توانم به نخست‌وزیر پیشنهاد کنم که بیا این وزیر را برداریم و اگر نخست‌وزیر صد سال هم به فرض محال، یک نفری را پیشنهاد نکند که عوض کنیم، بنده قادر به کار نیستم. من مجبورم این وزیری را که دارم می‌بینم جلوی چشم خودم که نمی‌تواند کار کند و دارد اشتباه می‌کند و دارد غلط عمل می‌کند، باید تحملش بکنم، قبولش کنم.
خب بنده چه کار می‌توانم بکنم؟ اتفاقا آن وزیر هم شگرد کار را فهمیده... یک مدتی تا دو سه سال اوایل ریاست جمهوری که این وزرا هنوز تازه‌کار بودند، نمی‌دانستند چی به کجاست، با این‌ها رفتار می‌کردیم. بعد یواش یواش وزرا فهمیدند نه، بیخودی از ما می‌ترسند! اصلاً نباید بترسند. تنها جایی که رئیس‌جمهور می‌تواند در مورد وزیر اعمال نفوذ بکند، اول، پیشنهاد دولت است که وقتی نخست‌وزیر گفت آقا این وزیر را ما می‌خواهیم به مجلس بدهیم، رئیس‌جمهور بگوید نه، آقا من این وزیر را قبول ندارم؛ اینجا آن گلوگاه قدرت رئیس‌جمهور است.
آن هم که در دوره دوم ریاست جمهوری به خاطر مشکلاتی که در باب نخست‌وزیر پیش آمد که بنده آن نخست‌وزیر را قبول نداشتم، بعد امام فرمودند، بنده از امام تبعیت کردم، برادرمان آقای موسوی را تصویب کردم و ازشان حمایت هم کردم؛ تا این ساعت هم من از آقای موسوی همیشه حمایت کردم.
بعد این مسأله پیش آمد، من خودم به امام گفتم، گفتم آقا ما سر قضیه نخست‌وزیری اینقدر مشکل تحمل کردیم. سر قضیه وزرا من و آقای موسوی به توافق نخواهیم رسید؛ من می‌دانم ۱۳ تا ۱۵ تا وزیر ما اختلاف پیدا خواهیم کرد. ایشان یک کسی را معرفی می‌کند، من آن را قبول نخواهم داشت، قبول ندارم اصلا. شما بیایید یک فکری بکنید، این را من خودم به امام گفتم، هیچ‌کس دیگر پیشنهاد نکرد.
@rozaneebefarda
[صفحه ۱ از ۳]
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
▫️اشاره▫️
در این سخنرانی تاریخی، برخی علل و عوامل کارشکنی در پیشبرد امر دولت که طبعا به کارشکنی در امر جنگ نیز منجر می‌شد، اشاره شده است و لذا آیت‌الله خامنه‌ای با آنکه تا حدود دو ماه پیش از پذیرش قطعنامه رسما مسئولیت جنگ را بر عهده داشت اما به دلیل دخالت‌های گاه و بی‌گاه دیگران و نیز برخی کارشکنی‌ها، عملا در اعمال نظر و مدیریت امر جنگ بسط ید نداشت و لذا نهایتا در نامه‌ای به امام، هاشمی را برای تصدی مدیریت یکپارچه جنگ در قالب قائم‌مقامی فرماندهی کل قوا پیشنهاد داد که البته او هم برخلاف تصریحات امام مبنی بر تجمیع قوا برای پیشبرد هرچه بهتر جنگ، تمام تلاشش را برای قطعنامه به کار بست.
با تصدی آقای هاشمی، گزارشات متعددی از مسئولان سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و نظامی گرفته شد و در مقام احتجاج با امام برای پذیرش قطعنامه، به آن گزارشات تمسک شد و نهایتا راه دیگری جز پذیرش قطعنامه برای امام باقی نماند.
قطعنامه‌ای که امام از آن به سرکشیدن جام زهر تعبیر کرد.
با این مقدمه، بخش‌هایی از سخنان آیت‌الله خامنه‌ای در جمع رزمندگان لشکر فاتح محمد رسول‌الله(ص) به شرح ذیل تقدیم است:
👇
... قضایای جنگ هم که خودتان می‌دانید. جنگ مسئولیتش با من نیست، حالا هم نبوده، دیروز هم نبوده. عرض کنم که از سال ۶۲ به این طرف، بنده هیچ‌گونه مسئولیتی در جنگ ندارم و اگر شما سؤال کردید، اشکالی داشتید، ممکن است بنده آن اشکال شما را در مواردی وارد بدانم؛ ممکن است در مواردی هم چون خبرهای بیشتری از شما بدانم. شما اشتباه می‌کنید در یک سؤالی اما چه سؤال شما وارد باشد چه وارد نباشد، طرف سؤال من نیستم؛ این یک مقوله.
مقوله دوم: مسائل دولتی، این سؤالی که آقای کوثری اخیراً کردند که چرا سیاست‌های دولت این نیست؟ خب این مسئولش دولت است نه من. ممکن است بگویید خب مگر دولت زیر نظر رئیس‌جمهور نیست؟ نه، جوابش نه است... حالا دیگر بالاخره قانون اساسی را می‌خواهید بیاورید اینجا بخوانید، آنی که من دارم می‌گویم، شما این را به عنوان یک برادر بزرگتر از خودتان که وارد هم هست تو کار‌ها - من هم که دارم این حرف را می‌زنم، حرفی نمی‌زنم که آن طرف منکرش بشوند.
این حرف را، در نماز جمعه هم می‌شود زد، منتها من مصلحت نمی‌دانم توی نماز جمعه این چیز‌ها را بگویم، یا در ملاء - اما شما یک عده خواصید. هم صاحب فکرید، صاحب نظرید، لااقل بعضی‌هایتان و هم اینکه تو مسائل صاحب اعتقاد هستید، یعنی یک نظری دارید، اعمال نظر می‌کنید. برادرهای مسئولی هم هستید. باید شما این‌ها را بدانید؛ نه، مسئولش من نیستم.
بنده‌ای که فلان وزیر سه سال است چهار سال است از نظر من عملش غلط، موضع‌گیری‌اش در زمینه کاری، نه مسائل سیاسی و خطی - آنکه خبر پوچ است - کار ملموس از نظر من غلط، ضعیف، ناقص است و بنده هیچ قادر نیستم که این وزیر را نه فقط برش دارم، طبق قانون اساسی من نمی‌توانم وزیر را بردارم، باید نخست‌وزیر به من پیشنهاد کند، من قبول کنم.
من نمی‌توانم به نخست‌وزیر پیشنهاد کنم که بیا این وزیر را برداریم و اگر نخست‌وزیر صد سال هم به فرض محال، یک نفری را پیشنهاد نکند که عوض کنیم، بنده قادر به کار نیستم. من مجبورم این وزیری را که دارم می‌بینم جلوی چشم خودم که نمی‌تواند کار کند و دارد اشتباه می‌کند و دارد غلط عمل می‌کند، باید تحملش بکنم، قبولش کنم.
خب بنده چه کار می‌توانم بکنم؟ اتفاقا آن وزیر هم شگرد کار را فهمیده... یک مدتی تا دو سه سال اوایل ریاست جمهوری که این وزرا هنوز تازه‌کار بودند، نمی‌دانستند چی به کجاست، با این‌ها رفتار می‌کردیم. بعد یواش یواش وزرا فهمیدند نه، بیخودی از ما می‌ترسند! اصلاً نباید بترسند. تنها جایی که رئیس‌جمهور می‌تواند در مورد وزیر اعمال نفوذ بکند، اول، پیشنهاد دولت است که وقتی نخست‌وزیر گفت آقا این وزیر را ما می‌خواهیم به مجلس بدهیم، رئیس‌جمهور بگوید نه، آقا من این وزیر را قبول ندارم؛ اینجا آن گلوگاه قدرت رئیس‌جمهور است.
آن هم که در دوره دوم ریاست جمهوری به خاطر مشکلاتی که در باب نخست‌وزیر پیش آمد که بنده آن نخست‌وزیر را قبول نداشتم، بعد امام فرمودند، بنده از امام تبعیت کردم، برادرمان آقای موسوی را تصویب کردم و ازشان حمایت هم کردم؛ تا این ساعت هم من از آقای موسوی همیشه حمایت کردم.
بعد این مسأله پیش آمد، من خودم به امام گفتم، گفتم آقا ما سر قضیه نخست‌وزیری اینقدر مشکل تحمل کردیم. سر قضیه وزرا من و آقای موسوی به توافق نخواهیم رسید؛ من می‌دانم ۱۳ تا ۱۵ تا وزیر ما اختلاف پیدا خواهیم کرد. ایشان یک کسی را معرفی می‌کند، من آن را قبول نخواهم داشت، قبول ندارم اصلا. شما بیایید یک فکری بکنید، این را من خودم به امام گفتم، هیچ‌کس دیگر پیشنهاد نکرد.
@rozaneebefarda
بیانات تاریخی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در جلسه‌ای صمیمی با فرماندهان لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله (ص) در تاریخ ۱۳۶۷.۵.۱۰
[صفحه ۲ از ۳]
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
پیشنهاد من به امام این بود که شما بیایید یک حَکَمی را - من نگفتم یک هیأت - گفتم یک شخصی را به عنوان حَکَم معین کنید که هر جا من و آقای موسوی اختلاف نظر پیدا کردیم در وزیر، آن حَکَم بگوید این، حرفش تمام باشد. امام گفتند این خوب فکری است. من سه نفری را معین می‌کنم؛ سه نفر معین کرد. سه نفر هم مورد رضایت من است. یکی آقای هاشمی، یکی آقای موسوی اردبیلی، یکی آقای حاج احمد آقا. خیلی خب، ما گفتیم بسیار خب، من خودم رفتم به برادر‌ها حکمیت را ابلاغ کردم - سال ۶۴ - و گفتم این پیشنهاد من به امام بوده. بنده هم می‌خواهم کار و تکلیف الهی انجام بگیرد؛ من چه کار دارم که کی می‌آید، کی می‌رود؟ هر کی می‌خواهد بیاید، هر کی می‌خواهد برود.
این را شما بدانید، الان هم هر کسی می‌خواهد بیاید، هر کسی می‌خواهد برود، برای بنده یک سر سوزن والله تفاوت نمی‌کند. من فقط حجت شرعی داشته باشم، بتوانم فردا جواب خدا را بدهم. اگر حجت شرعی داشتم، جواب شما‌ها و جواب ملت را خواهم داد. من از جواب دادن اصلاً باکی ندارم. هر کسی بگوید آقا چرا؟ می‌گویم که وظیفه‌ام بود؛ دهان‌ها بسته می‌شود. من باید آنجا را قرص کنم. حجت را سر قضیه نخست‌وزیر هم به امام گفتم.
گفتم آقا من حجت شرعی می‌خواهم، این جوری برای من حجت شرعی نیست؛ حجت شرعی به من بدهید، من اقدام می‌کنم. امام هم حجت شرعی به من داد، من هم اقدام کردم.
سر قضیه وزرا هم همین بود، من گفتم آقا حکمیت، حکمیت را هم امام معین کردند.
این حکمیت هم به لطف الهی در حدود ده، یازده مورد بین من و آقای نخست‌وزیر اختلاف سر وزرا بود - به نظرم ۱۱ مورد بود - در ده، یازده مورد، ۱۱ تا رأی به نفع آقای نخست‌وزیر دادند، بنده هم هیچ اظهار نگرانی نکردم.
همان وزرا بودند که وقتی نخستین جلسه هیأت دولت تشکل شد، من آمدم بیرون مصاحبه کردم - همه‌تان شنیدید قاعدتاً - گفتم بسیار هیأت دولت خوبی است، چهره‌ها، چهره‌های پرنوری هستند، چهره‌های باصفایی هستند؛ من محیط صفا اینجا دیدم و اعتقادم هم واقعاً این است که باید از این‌ها حمایت کرد، تا الان هم حمایت کردم.
این حرف‌هایی هم که دارم به شما‌ها می‌زنم، به کمتر جمعی ممکن است من بزنم این حرف‌ها را. حالا ممکن است یک فرد، دو فردی، اما به جمع‌ها من این حرف‌ها را نمی‌زنم. برای خاطری که ظرفیتش را ندارند. شما ظرفیتش را دارید، باید بدانید این را. آن وزیری که من تعیینش نکردم، با حکمیت آمده، آن حرف من را گوش نمی‌کند؛ حالا شما هم هر چی دلت می‌خواهد، می‌گویی.
قبل از این جریان هم من به یکی از برادران وزرا - وزیری است که اسمش هم تو همین جلسه آورده شده - یک چیزی را من نوشتم. آن برادر جواب من را نوشت. کاغذ نوشت که مثلاً یک بهانه‌ای آورد. من دوباره جواب نوشتم که آقا این بهانه است، اینی که شما نوشتید، این درست نیست، این بهانه است؛ همانی که گفتیم عمل کنید. آن برادرمان باز یک جواب نوشت که آره، مثلاً به این دلیل فلان. خب من که ول‌کن معامله نیستم که باید دنبال کنیم قضیه را تا به جایی برسیم. این مال سال ۶۳ است یا اوایل ۶۴، قبل از دوره دوم ریاست جمهوری. من دوباره، سه باره نوشتم؛ این‌ها همه‌اش محفوظ است. این‌ها کاغذهایی است که هست توی سوابق و پرونده‌های دستگاه ما؛ موجود است در دفتر. ایشان در جواب چون دید نمی‌تواند هر چی بنویسد ما جواب می‌دهیم، نوشتش که برای اینکه وقت مثلاً ریاست محترم جمهوری و این‌ها به مکاتبه و این‌ها تلف نشود، من دیگر بعد از این جواب نامه را نمی‌دهم! این یعنی تا این حد یک وزیر گستاخی می‌کند.
بنده هیچ ضعیف نیستم. این را شاید بدانید، من آدمی هستم که به فضل پروردگار زحمت را بر تن خودم و بر جان خودم تحمیل می‌کنم؛ من تنم از زحمت نمی‌ترسد. هیچ لذت و آسایشی را که به طور معمول وجود دارد، بنده دنبالش نیستم؛ نه اینکه اگر لذت بیاید، پس می‌زنم. اما اصلا بدن من احتیاج به لذت ندارد. روی زمین خوابیدن، تنها خوابیدن، گرسنگی کشیدن، حتی سختی‌های روحی را من می‌توانم تحمل کنم؛ به هیچ‌وجه احتیاج به هیچ کس و هیچ چیز و هیچ مقامی ندارم که بخواهم از آن ملاحظه بکنم. آدم دنبال‌گیری هستم، آدم این‌جوری قوی است.
... آدمی که این جور است، از گروه فشار نمی‌ترسد؛ دنبال آسایش و راحتی خودش نیست؛ این آدم، ضعیف نمی‌تواند باشد؛ من ضعیف نیستم. اما وقتی که امکان قانونی من ندارم، فشار قانونی نمی‌توانم روی مقامی بیاورم، بنده مسئولیت آن مقام را به عهده نمی‌گیرم.
@rozaneebefarda
[صفحه ۲ از ۳]
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
پیشنهاد من به امام این بود که شما بیایید یک حَکَمی را - من نگفتم یک هیأت - گفتم یک شخصی را به عنوان حَکَم معین کنید که هر جا من و آقای موسوی اختلاف نظر پیدا کردیم در وزیر، آن حَکَم بگوید این، حرفش تمام باشد. امام گفتند این خوب فکری است. من سه نفری را معین می‌کنم؛ سه نفر معین کرد. سه نفر هم مورد رضایت من است. یکی آقای هاشمی، یکی آقای موسوی اردبیلی، یکی آقای حاج احمد آقا. خیلی خب، ما گفتیم بسیار خب، من خودم رفتم به برادر‌ها حکمیت را ابلاغ کردم - سال ۶۴ - و گفتم این پیشنهاد من به امام بوده. بنده هم می‌خواهم کار و تکلیف الهی انجام بگیرد؛ من چه کار دارم که کی می‌آید، کی می‌رود؟ هر کی می‌خواهد بیاید، هر کی می‌خواهد برود.
این را شما بدانید، الان هم هر کسی می‌خواهد بیاید، هر کسی می‌خواهد برود، برای بنده یک سر سوزن والله تفاوت نمی‌کند. من فقط حجت شرعی داشته باشم، بتوانم فردا جواب خدا را بدهم. اگر حجت شرعی داشتم، جواب شما‌ها و جواب ملت را خواهم داد. من از جواب دادن اصلاً باکی ندارم. هر کسی بگوید آقا چرا؟ می‌گویم که وظیفه‌ام بود؛ دهان‌ها بسته می‌شود. من باید آنجا را قرص کنم. حجت را سر قضیه نخست‌وزیر هم به امام گفتم.
گفتم آقا من حجت شرعی می‌خواهم، این جوری برای من حجت شرعی نیست؛ حجت شرعی به من بدهید، من اقدام می‌کنم. امام هم حجت شرعی به من داد، من هم اقدام کردم.
سر قضیه وزرا هم همین بود، من گفتم آقا حکمیت، حکمیت را هم امام معین کردند.
این حکمیت هم به لطف الهی در حدود ده، یازده مورد بین من و آقای نخست‌وزیر اختلاف سر وزرا بود - به نظرم ۱۱ مورد بود - در ده، یازده مورد، ۱۱ تا رأی به نفع آقای نخست‌وزیر دادند، بنده هم هیچ اظهار نگرانی نکردم.
همان وزرا بودند که وقتی نخستین جلسه هیأت دولت تشکل شد، من آمدم بیرون مصاحبه کردم - همه‌تان شنیدید قاعدتاً - گفتم بسیار هیأت دولت خوبی است، چهره‌ها، چهره‌های پرنوری هستند، چهره‌های باصفایی هستند؛ من محیط صفا اینجا دیدم و اعتقادم هم واقعاً این است که باید از این‌ها حمایت کرد، تا الان هم حمایت کردم.
این حرف‌هایی هم که دارم به شما‌ها می‌زنم، به کمتر جمعی ممکن است من بزنم این حرف‌ها را. حالا ممکن است یک فرد، دو فردی، اما به جمع‌ها من این حرف‌ها را نمی‌زنم. برای خاطری که ظرفیتش را ندارند. شما ظرفیتش را دارید، باید بدانید این را. آن وزیری که من تعیینش نکردم، با حکمیت آمده، آن حرف من را گوش نمی‌کند؛ حالا شما هم هر چی دلت می‌خواهد، می‌گویی.
قبل از این جریان هم من به یکی از برادران وزرا - وزیری است که اسمش هم تو همین جلسه آورده شده - یک چیزی را من نوشتم. آن برادر جواب من را نوشت. کاغذ نوشت که مثلاً یک بهانه‌ای آورد. من دوباره جواب نوشتم که آقا این بهانه است، اینی که شما نوشتید، این درست نیست، این بهانه است؛ همانی که گفتیم عمل کنید. آن برادرمان باز یک جواب نوشت که آره، مثلاً به این دلیل فلان. خب من که ول‌کن معامله نیستم که باید دنبال کنیم قضیه را تا به جایی برسیم. این مال سال ۶۳ است یا اوایل ۶۴، قبل از دوره دوم ریاست جمهوری. من دوباره، سه باره نوشتم؛ این‌ها همه‌اش محفوظ است. این‌ها کاغذهایی است که هست توی سوابق و پرونده‌های دستگاه ما؛ موجود است در دفتر. ایشان در جواب چون دید نمی‌تواند هر چی بنویسد ما جواب می‌دهیم، نوشتش که برای اینکه وقت مثلاً ریاست محترم جمهوری و این‌ها به مکاتبه و این‌ها تلف نشود، من دیگر بعد از این جواب نامه را نمی‌دهم! این یعنی تا این حد یک وزیر گستاخی می‌کند.
بنده هیچ ضعیف نیستم. این را شاید بدانید، من آدمی هستم که به فضل پروردگار زحمت را بر تن خودم و بر جان خودم تحمیل می‌کنم؛ من تنم از زحمت نمی‌ترسد. هیچ لذت و آسایشی را که به طور معمول وجود دارد، بنده دنبالش نیستم؛ نه اینکه اگر لذت بیاید، پس می‌زنم. اما اصلا بدن من احتیاج به لذت ندارد. روی زمین خوابیدن، تنها خوابیدن، گرسنگی کشیدن، حتی سختی‌های روحی را من می‌توانم تحمل کنم؛ به هیچ‌وجه احتیاج به هیچ کس و هیچ چیز و هیچ مقامی ندارم که بخواهم از آن ملاحظه بکنم. آدم دنبال‌گیری هستم، آدم این‌جوری قوی است.
... آدمی که این جور است، از گروه فشار نمی‌ترسد؛ دنبال آسایش و راحتی خودش نیست؛ این آدم، ضعیف نمی‌تواند باشد؛ من ضعیف نیستم. اما وقتی که امکان قانونی من ندارم، فشار قانونی نمی‌توانم روی مقامی بیاورم، بنده مسئولیت آن مقام را به عهده نمی‌گیرم.
@rozaneebefarda
بیانات تاریخی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در جلسه‌ای صمیمی با فرماندهان لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله (ص) در تاریخ ۱۳۶۷.۵.۱۰
[صفحه ۳ از ۳]
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
... یا وزیر صنایع سنگین ملزم نیست که نیسان پاترول را بگذارد کنار؛ مثلاً تویوتا لندکروز را که سپاه لازم دارد بسازد یا آن مقدارش را به سپاه بدهد. همین اواخر، یک کاری این‌ها می‌کردند؛ به نهاد‌ها از سهمیه دولتی به قیمت بیش از دولتی، مثلا فلان ماشین که قیمت دولتی‌اش ۱۵۰ هزار تومان است، به ۳۵۰ هزار تومان به نهاد‌ها می‌فروختند که نهاد این را به قیمت دولتی بگیرد، توی بازار آزاد بفروشد که استفاده پولی بکند؛ ناسالم‌ترین کارهای عالم، موجب تورم، موجب فساد، موجب ضعف دستگاه‌ها از لحاظ ارتباطات با یکدیگر، کار غلط اندر غلط اندر غلط.
بنده وقتی که اعتراض به این کار کردم، پاسخ من مثبت نبود از طرف مسئولانی که من به این‌ها اعتراض کردم که چرا این کار را می‌کنید؟ البته به نهاد ریاست جمهوری هم آمدند، همین را پیشنهاد کردند - پیشنهاد کرده بودند، من خبر دارم - مثلاً به فلان نهاد به فلان نهاد به فلان نهاد، صدتا، ۲۰۰ تا، ۳۰۰ تا، هزار تا، فلان ماشین را دادند. من به نهاد گفتم یک دانه‌اش را قبول نکنید؛ ما توی این سیکل غلط، حتی به این اندازه قرار نخواهیم گرفت و من قبول نخواهم کرد؛ رد کردم من.
وقتی که اعتراض کردم به مسئولانش، پاسخ این بود که خب چه کار کنیم؟ ما ارز می‌خواهیم، ما فلان می‌خواهیم، ما می‌خواهیم کارخانه اشتغال داشته باشد. البته بعداً فهمیدند؛ از بس اعتراض‌ها از اطراف زیاد شد، فهمیدند که کار غلطی است.
اما بنده که مسئول قانونی هستم و طبق قانون اساسی شخص اول کشور هستم (بعد از رهبری) و مسئولیت‌های قانون هم زیاد است، اختیارات قانونی من آنقدر نیست که من بتوانم جلوی این کار غلط را بگیرم. حالا شما می‌فرمایید چرا پاترول تولید می‌کنند؛ نمی‌دانم، تویوتا نمی‌زنند.
این اعتراض‌ها را به من نباید بکنید، سؤال از من نباید بکنید. البته من حالا جواب خواهم داد، بعضی‌هایش که جواب دارد، اما هدف و به اصطلاح، مخاطب این سؤال‌ها هیچ کدام بنده نیستم؛ این را بدانید و اصلاً به این عنوانی که بنده بخواهم مسئولیت را برگردانم، نیست.
هر چی که مسئولیتش با من است، با کمال میل قبول می‌کنم و خوب هم انجامش می‌دهم، اما این‌ها مسئولیتش با بنده به هیچ‌وجه نیست؛ نه آن مسأله جنگ، نه این. بخشی از سؤال‌های آقایان از این دو مقوله است.
@rozaneebefarda
[صفحه ۳ از ۳]
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
... یا وزیر صنایع سنگین ملزم نیست که نیسان پاترول را بگذارد کنار؛ مثلاً تویوتا لندکروز را که سپاه لازم دارد بسازد یا آن مقدارش را به سپاه بدهد. همین اواخر، یک کاری این‌ها می‌کردند؛ به نهاد‌ها از سهمیه دولتی به قیمت بیش از دولتی، مثلا فلان ماشین که قیمت دولتی‌اش ۱۵۰ هزار تومان است، به ۳۵۰ هزار تومان به نهاد‌ها می‌فروختند که نهاد این را به قیمت دولتی بگیرد، توی بازار آزاد بفروشد که استفاده پولی بکند؛ ناسالم‌ترین کارهای عالم، موجب تورم، موجب فساد، موجب ضعف دستگاه‌ها از لحاظ ارتباطات با یکدیگر، کار غلط اندر غلط اندر غلط.
بنده وقتی که اعتراض به این کار کردم، پاسخ من مثبت نبود از طرف مسئولانی که من به این‌ها اعتراض کردم که چرا این کار را می‌کنید؟ البته به نهاد ریاست جمهوری هم آمدند، همین را پیشنهاد کردند - پیشنهاد کرده بودند، من خبر دارم - مثلاً به فلان نهاد به فلان نهاد به فلان نهاد، صدتا، ۲۰۰ تا، ۳۰۰ تا، هزار تا، فلان ماشین را دادند. من به نهاد گفتم یک دانه‌اش را قبول نکنید؛ ما توی این سیکل غلط، حتی به این اندازه قرار نخواهیم گرفت و من قبول نخواهم کرد؛ رد کردم من.
وقتی که اعتراض کردم به مسئولانش، پاسخ این بود که خب چه کار کنیم؟ ما ارز می‌خواهیم، ما فلان می‌خواهیم، ما می‌خواهیم کارخانه اشتغال داشته باشد. البته بعداً فهمیدند؛ از بس اعتراض‌ها از اطراف زیاد شد، فهمیدند که کار غلطی است.
اما بنده که مسئول قانونی هستم و طبق قانون اساسی شخص اول کشور هستم (بعد از رهبری) و مسئولیت‌های قانون هم زیاد است، اختیارات قانونی من آنقدر نیست که من بتوانم جلوی این کار غلط را بگیرم. حالا شما می‌فرمایید چرا پاترول تولید می‌کنند؛ نمی‌دانم، تویوتا نمی‌زنند.
این اعتراض‌ها را به من نباید بکنید، سؤال از من نباید بکنید. البته من حالا جواب خواهم داد، بعضی‌هایش که جواب دارد، اما هدف و به اصطلاح، مخاطب این سؤال‌ها هیچ کدام بنده نیستم؛ این را بدانید و اصلاً به این عنوانی که بنده بخواهم مسئولیت را برگردانم، نیست.
هر چی که مسئولیتش با من است، با کمال میل قبول می‌کنم و خوب هم انجامش می‌دهم، اما این‌ها مسئولیتش با بنده به هیچ‌وجه نیست؛ نه آن مسأله جنگ، نه این. بخشی از سؤال‌های آقایان از این دو مقوله است.
@rozaneebefarda
خطبه‌های نماز جمعه 31 تیر 1367
🎙 بشنوید|| صوت کامل نخستین خطبه نمازجمعه آیت‌الله خامنه‌ای پس از پذیرش #قطعنامه۵۹۸
#روزنه؛ دریچه ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:👇
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
#روزنه؛ دریچه ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:👇
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
اللهم عجل لولیک الفرج
#عید_غدیر مبارک
#روزنه؛ دریچه ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:👇
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
#عید_غدیر مبارک
#روزنه؛ دریچه ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:👇
https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
Forwarded from روزنه
🔵روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر.
🔻نشانی کانال نخبگانی روزنه در پیام رسان‌ها:
🔸ایتا:
https://eitaa.com/rozaneebefarda
🔹تلگرام:
https://t.me/rozaneebefarda
♦️در رساندن صدای حوزویان انقلابی در دوران #جهاد_تبیین، همراه هم باشیم.
🔻نشانی کانال نخبگانی روزنه در پیام رسان‌ها:
🔸ایتا:
https://eitaa.com/rozaneebefarda
🔹تلگرام:
https://t.me/rozaneebefarda
♦️در رساندن صدای حوزویان انقلابی در دوران #جهاد_تبیین، همراه هم باشیم.
Telegram
روزنه
دریچه ای به تاریخ٬ سیاست و اندیشه دینی معاصر
ارتباط با مدیر:
@Montazerahkar
ارتباط با مدیر:
@Montazerahkar
بازگشت به حافظه تاریخی؛ ضرورت ملی!
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
ملتی که از گذشته خویش بی‌اطلاع باشد، از تلخکامی‌ها و تجارب منفی گذشته نمی‌تواند عبرت بگیرد و طبیعی است که قدر نعمت و عافیت و عزت نیز نخواهد دانست.
مردمان قهرمان و انقلابی و غيور ایران البته به واسطه عمق اعتماد به راهبران الهی، خصوصا ابرمرد دوران‌ها امام خمینی، از بدو نهضت اسلامی در سال ۴۱ تا کنون، پای کار ایستاده‌اند اما؛
بدخواهان نیز همچون همیشه تاریخ، اجیر و مزدور اجانب باشند یا بدون مزد و مواجب کارشکنی کنند، مثل موریانه به جان این اعتماد ملی افتاده‌اند!
هر روز که می‌گذرد، خنجی تازه می‌کشند بر این صورت لطیف.
صد البته باید برای صیانت از اعتماد مردم به زعامت و ولایت دینی، فکری اساسی کرد و البته یک راه چاره، تقویت حافظه تاریخی مردم است.
مردم _خصوصا جوان‌ترها_ اگر با تاریخ گذشته شان، خصوصا تاریخ درقرن اخیر ایران، بیشتر و بهتر آشنا شوند، در تحلیل موقعیت کنونی ایران عزیز، بهتر از هر تحلیلگر متعهدی ورود خواهند کرد و در این هنگام دیگر شبهه و شایعه و جنگ شناختی دشمن توسط عوامل بیگانه‌پرست و بدبخت داخلی، کاملا بی‌اثر خواهد شد.
به عنوان نمونه، #تاریخ‌روابط_ایران_و_روسیه در دو قرن اخیر اگر ملاحظه شود، معنای مراودات امروز ایران و روس بهتر روشن خواهد شد!
ما امروز از آن کشور استعمارزده گرفتار دست اجانب، به قدرتی فرامنطقه‌ای تبدیل شده‌ایم که اخم و لبخندمان در مناسبات جهانی مؤثر است!
و فراموش نمی‌کنیم که اگر امروز مشکل نان داریم، آن روز به مراتب هزار بار بیشتر مشکل نان وجود داشت!
ماجرای تلخ #قحطی_بزرگ که در کوران جنگ جهانی اول توسط #انگلیسیها بر ملت ایران #تحمیل شد و چیزی بین یک سوم تا نیمی از جمعیت ایران را نابود کرد، را از یاد نبریم!
از یاد نبریم روزگاری را که در جنگ‌های ایران و روس، با کارشکنی فرانسوی‌ها و خدعه انگلیسیها، شهرهای زیادی از مام میهن جدا شد و به دامن کفر فروغلطید و دیانت و نوامیس و اموال مردمان مسلمان سال‌های سال در مخاطره افتاد و شد آنچه شد!
اما امروز این ایران است که در سایه اقتدار اسلامی و مجاهدت‌های مردمی، و به برکت رهبری عزیز و حکیم، دست رد بر سینه غرب وحشی زده و آنها را در سراب سیاست و منجلاب جنگ‌های فرسایشی پرهزینه و بی‌نتیجه گرفتار کرده است.
امروز البته دست‌های مرموزی درکار افتاده است که پیوند ملت با تاریخش را قطع کند؛
گاه با محدودیت‌آفرینی مصنوعی برای تاریخ‌نگاران متعهد و انقلابی، گاه با روایت‌سازی موازی تحریف‌آمیز توسط عناصر مرموز داخلی و خارجی، گاه با دست‌اندازی در منابع درسی، گاه با ترویج فرهنگ #سفله‌پروری در عرصه تاریخ‌نگاری، گاه با محدودسازی دسترسی به اسناد و مدارک برای محققان متعهد و واسپاری بی‌حد و حصر اسناد به اغیار و دگراندیشان، گاه با سیاست بایکوت و تخریب منابع متقن تاریخی و هزارها راه و روش استعماری دیگر که امروز در میدان جنگ روایت‌ها با آن دست به گریبانیم....
@rozaneebefarda
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻
ملتی که از گذشته خویش بی‌اطلاع باشد، از تلخکامی‌ها و تجارب منفی گذشته نمی‌تواند عبرت بگیرد و طبیعی است که قدر نعمت و عافیت و عزت نیز نخواهد دانست.
مردمان قهرمان و انقلابی و غيور ایران البته به واسطه عمق اعتماد به راهبران الهی، خصوصا ابرمرد دوران‌ها امام خمینی، از بدو نهضت اسلامی در سال ۴۱ تا کنون، پای کار ایستاده‌اند اما؛
بدخواهان نیز همچون همیشه تاریخ، اجیر و مزدور اجانب باشند یا بدون مزد و مواجب کارشکنی کنند، مثل موریانه به جان این اعتماد ملی افتاده‌اند!
هر روز که می‌گذرد، خنجی تازه می‌کشند بر این صورت لطیف.
صد البته باید برای صیانت از اعتماد مردم به زعامت و ولایت دینی، فکری اساسی کرد و البته یک راه چاره، تقویت حافظه تاریخی مردم است.
مردم _خصوصا جوان‌ترها_ اگر با تاریخ گذشته شان، خصوصا تاریخ درقرن اخیر ایران، بیشتر و بهتر آشنا شوند، در تحلیل موقعیت کنونی ایران عزیز، بهتر از هر تحلیلگر متعهدی ورود خواهند کرد و در این هنگام دیگر شبهه و شایعه و جنگ شناختی دشمن توسط عوامل بیگانه‌پرست و بدبخت داخلی، کاملا بی‌اثر خواهد شد.
به عنوان نمونه، #تاریخ‌روابط_ایران_و_روسیه در دو قرن اخیر اگر ملاحظه شود، معنای مراودات امروز ایران و روس بهتر روشن خواهد شد!
ما امروز از آن کشور استعمارزده گرفتار دست اجانب، به قدرتی فرامنطقه‌ای تبدیل شده‌ایم که اخم و لبخندمان در مناسبات جهانی مؤثر است!
و فراموش نمی‌کنیم که اگر امروز مشکل نان داریم، آن روز به مراتب هزار بار بیشتر مشکل نان وجود داشت!
ماجرای تلخ #قحطی_بزرگ که در کوران جنگ جهانی اول توسط #انگلیسیها بر ملت ایران #تحمیل شد و چیزی بین یک سوم تا نیمی از جمعیت ایران را نابود کرد، را از یاد نبریم!
از یاد نبریم روزگاری را که در جنگ‌های ایران و روس، با کارشکنی فرانسوی‌ها و خدعه انگلیسیها، شهرهای زیادی از مام میهن جدا شد و به دامن کفر فروغلطید و دیانت و نوامیس و اموال مردمان مسلمان سال‌های سال در مخاطره افتاد و شد آنچه شد!
اما امروز این ایران است که در سایه اقتدار اسلامی و مجاهدت‌های مردمی، و به برکت رهبری عزیز و حکیم، دست رد بر سینه غرب وحشی زده و آنها را در سراب سیاست و منجلاب جنگ‌های فرسایشی پرهزینه و بی‌نتیجه گرفتار کرده است.
امروز البته دست‌های مرموزی درکار افتاده است که پیوند ملت با تاریخش را قطع کند؛
گاه با محدودیت‌آفرینی مصنوعی برای تاریخ‌نگاران متعهد و انقلابی، گاه با روایت‌سازی موازی تحریف‌آمیز توسط عناصر مرموز داخلی و خارجی، گاه با دست‌اندازی در منابع درسی، گاه با ترویج فرهنگ #سفله‌پروری در عرصه تاریخ‌نگاری، گاه با محدودسازی دسترسی به اسناد و مدارک برای محققان متعهد و واسپاری بی‌حد و حصر اسناد به اغیار و دگراندیشان، گاه با سیاست بایکوت و تخریب منابع متقن تاریخی و هزارها راه و روش استعماری دیگر که امروز در میدان جنگ روایت‌ها با آن دست به گریبانیم....
@rozaneebefarda
Forwarded from شجرِطوبی