Rustamjon Domla Suhbatlari

Фаришталар бу кечада мўмин ва мўминаларнинг ҳаққига тинмай дуо қилиб турадилар. Жаброил алайҳиссалом ҳар бир мўмин билан қўл бериб кўришади. Жаброил қўл бериб кўришганининг аломати шуки, кишининг бадани титрайди, қалби юмшаб, кўзларидан ёш оқади. Жаброил қўл бериб кўришганининг белгиси мана шудир».
Каъбул Ахбор зикр қиладилар:
«Ким Қадр кечасида уч марта «Лаа илааҳа иллаллоҳ» деса, биринчисида Аллоҳ таоло унинг гуноҳларини мағфират қилади, иккинчисида дўзахдан нажот беради, учинчисида эса жаннатга киритади».
Биз Каъбул Ахборга: «Эй Абу Исҳоқ, буни чин дилдан айтсами?» дедик. Каъб: «Инсон Қадр кечасида «Лаа илааҳа иллаллоҳ»ни чин ихлос билан айтмайдими? Нафсим қўлида бўлган Зотга қасамки, Қадр кечаси кофир ва мунофиққа жуда оғир келади, ҳатто улар ўзини худди елкасига оғир тоғ юкланган одамдек ҳис қилади. Бу кечада фаришталар тонг отгунча тинмай тушиб турадилар. Сўнгра биринчи бўлиб Жаброил алайҳиссалом кўтарилади. У қуёшдан баланд уфқнинг юзигача кўтарилиб, икки қанотини ёзади. Унинг икки яшил қаноти бор бўлиб, уларни фақат шу соатдагина кенг очади. Шунинг учун ўша пайтда қуёш нурсиз бўлиб қолади. Сўнгра у фаришталарни чақиради. Шунда икки қанотининг нури билан фаришталарнинг нурлари бирлашиб кетади. Бу кунда Жаброил ва у билан бирга бўлган фаришталар дунё осмони билан ер орасида мўмин ва мўминалар учун ва Рамазон рўзасини ихлос ила тутганлар учун, «Келаси йилгача яшасам, Аллоҳ учун Рамазон рўзасини тутаман», деганлар учун дуолар қилиб, уларнинг ҳаққига истиғфор ва раҳмат айтиб, қоим бўладилар. Кеч кирганда дунё осмонига кирадилар ва ҳалқа-ҳалқа бўлиб ўтирадилар. Уларнинг олдига дунё осмонининг фаришталари тўпланадилар, сўнг дунё осмони фаришталари улардан эркак ва аёллар ҳақида сўрайдилар. Гаплашиб ўтириб, «Фалончи нима қилди?», «У бу йил нима қиляпти?» деб сўрайдилар. Улар: «Фалончини аввалги йиллардаги Қадр кечасида ибодат қилган ҳолда топган эдик, бу йил эса ибодатдан узоқ ҳолда топдик. Фалончини ибодатдан узоқ ҳолда топган эдик, бу йил эса ибодат қилган ҳолда топдик», дейдилар. Аввалгисидан истиғфорни тўхтатадилар, бунисига истиғфорни бошлайдилар. Яна айтадилар: «Фалончи билан фалончини Аллоҳни зикр қилган ҳолда топдик, фалончини рукуъда, фалончини эса сажда қилган ҳолда топдик, Аллоҳнинг Китобини тиловат қилган ҳолда топдик», деб айтадилар. Улар кечаю кундуз шундай давом этиб, сўнг иккинчи осмонга кўтариладилар. Ҳар бир осмонда кеча ва кундуз бўлади. Шундай қилиб, шу тарзда Сидратул Мунтаҳодаги ўз маконларигача етиб оладилар. Сидратул Мунтаҳо уларга шундай дейди: «Эй менда яшовчилар, менга инсонлар ҳақида гапириб беринглар, менга уларнинг исмларини айтинглар. Зотан, зиммангизда менинг ҳаққим бор. Аллоҳни яхши кўрганни мен ҳам яхши кўраман».

Давоми:👇
https://t.me/RUSTAMJONDOOMLA

👍79😢21🥰17👏4

22.4K viewsedited 18:27