✔️عاشورا نبض هستی🌷🌴
سید علی اصغر موسوی
آنگاه که دیباچه خلقت سروده می‌شد، نامی به بلندای تمام تاریخ شروع به درخشیدن کرد؛ نامی که به اندازه تمام قافیه‌های جهان، از عشق سرشار بود، از عاطفه سریز و از مهر نیز آکنده؛ بس که از ذاتِ سلحشوریِ قدرت میکائیل در بازو و زبان حضرت جبرییل(ع) در بیان داشت. حدیث عاشقی اش فراتر از زمین، در تمام کهکشان و در زبان اهالی ماوراء بود. هنگامی که روز آفریده می‌شد، بعد از نوروز، این "عاشورا" بود که مفهوم "اندوه" را مقابل "شادی" به نمایش می‌گذاشت و این "محرم" بود که خبر از حادثه ای تلخ در روی زمین می‌داد. حادثه ای که بدترین نامردمان تاریخ، بهترین مردمان تاریخ را به شهادت می‌رسانند!
حادثه ای که پاک ترین چشم‌ها را با ناب ترین اشک‌ها خواهد شست و زندگی انسان‌های آزاده درست از جایی شروع خواهد شد که آفتاب کربلا غروب می‌کند!
آری، آنگاه که دیباچه خلقت سروده می‌شد؛ نام مبارک حسین بن علی(ع) پیش‌درآمد تمام نام‌هایی بود که عاشقانه خود را فدای راه خداوندگار شهادت کرده بود.

محرم آغاز حرکت به سمت انسانیت است و حرکت مدام تاریخ از ظلمت به سمت نور،نوری که از کربلا آغاز شده است. همین انگیزه است که همیشه میان حق و باطل و ظلمت و نور جهاد برپاست؛ آری، تکرار شعار "کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا" با تحقق همین آرزو شکل گرفته است.
نام کربلا تنها نام یک شهر نیست! نام یک تاریخ، نام یک حادثه و یک واقعیت مکانی است و عاشورا تنها، یک روز از روزهای محرم نیست؛ که حقیقت تاریخی و یک آرمان از مکتب اسلام است. واقعیت زمانی عاشورا همان رستاخیز مقابله خیر و شر است. همانطور که در روز خندق تمام اسلام مقابل تمام کفر ایستاد در روز عاشورا نیز این واقعه تکرار شد.

گویی پرده از رخ دوزخیان کنار رفته است و انبوه سواران و پیادگان؛ که بی شباهت به خیل درندگان نبودند و از چشم‌هاشان لهیب آتش بیرون می‌زد، با حرص تمام برای کشتن هر که از روبه رویشان می‌آمد، هجوم می‌بردند! گرسنه بودند، گرسنه کشتن! تشنه بودند، تشنه خون، خون پاکان، خون خوبان! و صحرای کربلا حکم فرقان داشت تا پاکی را از پلیدی جدا و خیر را از شر رها و ظلمت را با نور آشنا کند. نور همیشه نور است و ظلمت، وقتی نور می‌آید، محو می‌شود؛ چرا که ظلم و ظلمت هیچگاه پایه و اساس درست ندارند و شبح‌هایی هستند در دل شب که با دمیدن سپیده از بین می‌روند!
عاشورا نور است؛ نوری که سحرگاه ظلمت زده ی جهان به دمیدن پاکی‌ها سپرد و خون مولایمان امام حسین(ع) در دشت کربلا، درخت‌های باور، ایمان و تقوا را برای جهان اسلام کاشت و میوه آن روز به روز در قلب انسان‌های آزاده رشد کرد.
**
آنگاه در میدان فرمود: هل من ناصر ینصرنی؟ آیا کسی به یاری من نمی آید؟!
صدایی از ظلمت تباران نیامد! چرا که درون آن نامردمان، آکنده از ظلمت بود، حتی قابلیت پذیرش نور از دست داده بودند و جهل مرکب شان، اجازه اندیشیدن به آنان نمی داد، که واقعا بشنوند که حجت خداوند، امام معصوم(ع) در مقابل آنان به چه نوع یاری و یاری نیاز دارد! حضرت امام حسین(ع) می‌خواست همچون نوح نبی(ع)، امت جاهل پیامبر(ص) را از غرقاب جهل بیرون کشد، امتی که در شقاوت و بدبختی به مراتب بدتر از قوم نوح بودند و کشتی نجات می‌خواست آن‌ها را از گرداب جهل نجات دهد! حسینٌ(ع) مصباح الهدا، حسینٌ(ع) سفینة النجاة! حسین نور حق در ظلمت و جهل! حسین آیت ایمان، حسین عزت قرآن، حسین شوکت انسان، حسین جان جانان، حسین سرور خوبان، حسین ...، حسین حسین حسین!
ویی چشم و دل، دم گرفته اند و دست‌ها آرام به سمت سینه می‌رود و تکرار می‌کنی: حسین حسین حسین! حسین جانم، حسین جانم، حسین جان!
آنگاه اشک‌ها به پهنای صورت ناخودآگاه سرازیر می‌شود و بغض‌هایت طوفانی در دل ایجاد می‌کنند. السلام علیک یا قتیل عبرات!
آقا جان، مولاجان،
چگونه می‌توانم از عاشورا سخن بگویم؟! چگونه می‌توانم از علی اصغر(ع) بخوانم؟! چگونه می‌توانم مرثیه عباس را مرور کنم؟! چگونه می‌توانم از میدان رفتن علی اکبر(ع) بنویسم؟!
چگونه می‌توانم افتادن قاسم از اسب را واگویه کنم؟!
چگونه می‌توانم از دست بریده عبدالله بگویم؟!
چگونه می‌توانم به عمرو بن جناده بپردازم؟!
چگونه به وهب بن عبدالله بیاندیشم؟!
چگونه به حبیب، زهیر، عابس، جُون، حرّ، عون، محمد، فرزندان علی(ع)، نوادگان و فرزندان عقیل نپردازم؟
یک دشت اشتیاق و یک دشت شهید! یک صحرا شقاوت، یک چشم کرامت!
یک سپاه در ظلمت و یک سپاه در نور!
نوری که یادگار بهشت و با آدمی هبوط کرده است. مولا جان، کدامین مرثیه را توانِ پرداختن به "وداع" تو با اهل خیمه است؟! کدام مثنوی می‌تواند، شکوه لحظه‌های شهادتت را به تصویر کشد؟!
جز آنکه بگوییم: السلام علی الشیب خضیب! سلام بر تو ای سربریده!
سلام بر تو ای جسم چاک چاک!
سلام بر تو ای گلوی تشنه و سلام بر تو ای تربت پاک، مولا جان، یا اباعبدالله، روحی فداک!🌷

شکیبا مرد عاشورا
شکیبا مرد میدان‌ها، دل دائم شکیبت را
میان شعر می‌جویم نه اندوه غریبت را
اگر چه صبح عاشورا به چشمان می‌نهم مولا
بهشتانه شمیم تربت ِطِیب طبیبت را -
و می‌گریم :"بُکاءَ الفاقِدین"هردوچشمی را
که داردداغ‌ها بردل، رخ از خون خضیبت را -
ولی همواره می‌بالم به قد و قامت نامی
که ده‌هاقرن افکنده به خواری،صد رقیبت را!
تمام خیر در ظاهر، تمام خیر در باطن
جهان در ترجمه عاجز، مواعید نصیبت را!
نمانده از تمام شرّ به گیتی هیچ عنوانی
بنازم قدرتِ پنهانیِ "امن یجیب"ات را
چه مصداقی ازاین بهترکه درمیدان نشان دادی:
به نوزادان علی اصغر، به پیران هم حبیبت را! 🌷
برای عشق حق بردی به قربانگاه جان خود
بنازم در میان داغ‌ها، صبر عجیبت را!
خدا هم در کنار پرچم خونرنگ عاشورا
نشان داده به عالم دائما، نام نجیبت را
حسین و هم حسن هردو، دل و جان"سعا" هستند
مکن شرمندهٔ احسان در این ساعت، ادیبت را🖋️📚
مکتب شعر امامیه
مکتب شعردینی درایران
سیدعلی اصغرموسوی
قم - ٢۶تیرماه ١۴٠٣
ظهر عاشورا ١۴۴۶
#یاحسین #عاشورا
#saapoem
@saapoem
🏴🌷🏴

حضرت عاشق
🌷📜
از ازل با تلنگر نامت ،می شوم برستایشت عاشق
عشق تو دردل پریشانم : همنشین قدیمی ِ سابق

ازکجا می‌شودشروع این شعر؟ازهمین قافیه که می‌گوید:
چشم درحسرت سخن گریان، اشک امابه نام توعاشق!

ای کمالت زحرف مستغنی،وی جمالت زنورحق سرشار
چشمه چشمه قیاس برهانی،ازازل باگمان مع‌الفارق

بس که با آب از تو می‌گویند،آیت عشق،مختصر گشته
گرچه برهرگمان ناخوانده، نصّ حق‌الیقین شده فائق
جرعه‌نوش نگاه تو:کوثر، ریزه‌خوار تبسمت:رضوان
می‌بردگوی سبقت ازجنت، هرکه درعشق تو بودصادق

ای شکسته به نورحق، ظلمت؛کهکشان‌ همطراز نیرویت
پیکرت در حریم حق: تابان،حنجرت برفرازنی: ناطق!

عرش حق روی دوش ودستانت،جلوه‌گرچون به کسوت علم است
با«اولوالعزم»ها به یک میزان،منزلت داده حضرت خالق

درقیام‌ات:قیامت مهدی،درسلام‌ات:سلامت مهدی(عج)
تا ابد با شکوه می‌مانی، درضمیرِکلام حق: واثق

مکتب شعرتو امامیه است،می نوازد به لطف،شاگردان
کمترین شاعرازمریدانم،کن«سعا» را به عشق خود لایق 🌷📜📚
مکتب شعر امامیه
مکتب شعر دینی ایران
سید علی اصغر موسوی
قم - ١٣٩۵ -١۴٠۵
عاشورای ١۴۴٨
#یاحسن
#ياحسين
#سعا
@saapoem1447
#saapoem


🌴🌷🌴

حضرت عاشق
🌷📜
از ازل با تلنگر نامت ،می شوم برستایشت عاشق
عشق تو دردل پریشانم : همنشین قدیمی ِ سابق

ازکجا می‌شودشروع این شعر؟ازهمین قافیه که می‌گوید:
چشم درحسرت سخن گریان، اشک امابه نام توعاشق!

ای کمالت زحرف مستغنی،وی جمالت زنورحق سرشار
چشمه چشمه قیاس برهانی،ازازل باگمان مع‌الفارق

بس که با آب از تو می‌گویند،آیت عشق،مختصر گشته
گرچه برهرگمان ناخوانده، نصّ حق‌الیقین شده فائق
جرعه‌نوش نگاه تو:کوثر، ریزه‌خوار تبسمت:رضوان
می‌بردگوی سبقت ازجنت، هرکه درعشق تو بودصادق

ای شکسته به نورحق، ظلمت؛کهکشان‌ همطراز نیرویت
پیکرت در حریم حق: تابان،حنجرت برفرازنی: ناطق!

عرش حق روی دوش ودستانت،جلوه‌گرچون به کسوت علم است
با«اولوالعزم»ها به یک میزان،منزلت داده حضرت خالق

درقیام‌ات:قیامت مهدی،درسلام‌ات:سلامت مهدی(عج)
تا ابد با شکوه می‌مانی، درضمیرِکلام حق: واثق

مکتب شعرتو امامیه است،می نوازد به لطف،شاگردان
کمترین شاعرازمریدانم،کن«سعا» را به عشق خود لایق 🌷📜📚
مکتب شعر امامیه
مکتب شعر دینی ایران
سید علی اصغر موسوی
قم - ١٣٩۵ -١۴٠۵
عاشورای ١۴۴٨
#یاحسن
#ياحسين
#سعا
@saapoem1447
#saapoem


🌴🌷🌴

سلام علیکم و رحمة اللّه جمیعا
عظم اللّه اجورنا و اجورکم

دوستان عزیز و گرامی
فرهیختگان معزز
اگر کسی از استاد دکتر محمد وثوقی (زیدعزه الشریف) سراغی، اطلاعی، شماره تماسی دارد لطفا بنده را هم در جریان احوال ایشان بگذارد
مدت مدیدی است که نتوانسته ام با ایشان تماس بر قرار کنم، نگرانش هستم، ممنون خواهم شد 🌷💐🙏

هوالعظیم

تعبیر خدا ز خلقت انسان شد
نامش به بلندای کی و کیوان شد
چون راه"حسین بن علی" را پیمود
" آقای شهید" ملت ایران شد
سیدعلی اصغرموسوی - سعا
قم - ١٣ تیرماه ١۴٠۵

https://eitaa.com/saapoem
https://eitaa.com/saa_institute
https://eitaa.com/saapoem1447

🌴🌷 🌴 🌷 🌴

🖋️اربعین تداوم عاشورا
اجتماعی که عشق می سازد، در مسیرش رکود عادت نیست
«اربعین»یک تکامل دینی، اربعین تابع سیاست نیست!
این سلوک از جهات عرفانی، انقلاب "جهاد با نفس" ست!
عاشقان "حسین" را هرگز، در سر اندیشه ریاست نیست
ای که با هیزم «سیاست» نیز، می پزی ذهن خام مردم را
"اربعین"جابجا نخواهد شد، غیر از این در قلم صراحت نیست!
این مسیر از سلوک حق برپاست،اجتماعش به عشق حق پویاست
بر زبان و دلش همان گویاست، که به جز نیّت عبادت نیست!
تجربه دارم از جوانی خود، سال هایی که "جنگ" برپا بود:
می کند در مسیر خود را گم، هر که را جرأت و جسارت نیست!
اجتماع عظیم مردم را، صرف فهم ضعیف خود نکنید!
این تداوم به لطف«عاشورا»ست،«کارنُوال»عموم ملّت نیست!
از زمان ابوالبشر تا حال، این ارادت به هر زبان جاری ست
عشق آزادمرد دوران ها، در پی گفتمان عادت نیست
از زوایای مختلف هر روز، می شود بحث "کربلا" جاری
که چرا در مسیر تاریخش، خط پایان در این عبارت نیست؟
"آرمان سترگ آزادی" ترجمان قیام عاشوراست
تا ابد جاری است با"هیهات"درپی اش ذلت اسارت نیست
جان فدایت حسین، مولا جان، آیت"عشق" و "عقل" و "آزادی"
درمیان قوافی این شعر، واژه ای بهتر از «شهادت»نیست
چون شهادت رهین نامت شد،درکتاب حیاتِ تحسین گر
از ازل تا ابد«رسالت»را، وارثی چون تو در«امامت»نیست
مکتب ات آرمان «مهدی»درانبساط عدالت و تقواست
آستانت نماد حق خواهی ،هرکجا صحبت عدالت نیست!
دست ها خالی اندو دل هاتنگ،مردمان جان پناه می خواهند
در چنین روزگار،وقتی که خبراز امتدادرأفت نیست!
مهرخود ازدلم دریغ مدار،ای که هستم به عشق تو زنده!
گرچه اینک"سعا" به لطف گناه، لایق التفات حضرت نیست.
مکتب شعر امامیه
سیدعلی اصغرموسوی
قم - ۱۵شهریور۱۴۰۲
اربعین، صفر۱۴۴۵
#سعا
#اربعین
#Arbaeen
#saapoem

🌴🌷📜حديث أربعين

چهل روز از پی هم را، «حدیث اربعین» گفتن
حکایت می کند از عشق، تا قلبِ یقین گفتن
مسیر کاروان ها را غروب جاده می داند
اگر خواهد غم غربت به تصویری حزین گفتن
گذشته قرن ها اما، هنوز از عشق لبریز است
رخِ«مهر»ی که می خواهد به «ماه» اش آفرین گفتن!
مسیر «راهپیمایی» شمیم «عطر»او دارد
اگر خواهدبه «زوّارش»رموز اربعین گفتن
مشام جانِ«جابر» را چنان مدهوش  «تربت» کرد
که در«اکمال دین»باید ز تضمینی چنین گفتن
به هوش آمد کمی جابر، «حبیبی یاحسین»اش را
کنون صدها زبان خواهد، به لحنی دلنشین گفتن!
قدم ها صرف راه حق، ولی از«حق» سخن، هرگز!
نمی خواهنداین مردم که ترک«آن واین» گفتن!
«شهیدِکربلا» خود را فدای دین جدّش کرد
به روز اربعین باید، فقط از «دردِدین» گفتن! 📜📚🌴
مکتب شعردینی درایران
مکتب شعرامامیه
سیدعلی اصغرموسوی
مهر۱۳۹۸/أربعين ١٤٤١
#سعا #استاد_سعا
#اربعین
#saapoem
@saapoem