Forwarded from مؤسسه فرهنگی هنری سعا انجمن پژوهشگران ادبیات دینی ایران (seyed ALi Asghar Mousavi)
:
شعر دینی باید پاسدار نصوص ولایی و عقلانیت متعالی باشد
یک شاعر با تأکید بر اینکه شعر دینی باید پاسدار نصوص ولایی و عقلانیت متعالی باشد، گفت: بسیاری از اشعار مذهبی امروز به جای انتقال معرفت ناب، دچار تصویرسازی‌های ذهنی بی‌پایه، تحریف تاریخ و تخیل‌زدگی شده‌اند.

شعر آیینی، یکی از ستون‌های استوار ادبیات شیعی و دینی است که در طول قرون، به‌ویژه در بستر فرهنگ ایرانی، بستری مؤثر برای تبیین عقلانی‌ترین مفاهیم ولایی و الهی فراهم آورده است. این گونه ادبی، تنها به بیان احساسات مذهبی اکتفا نکرده، بلکه راهی برای تعمیق معرفت دینی، انتقال آموزه‌های ناب تشیع و حفظ هویت تاریخی و الهی شیعیان در برابر جریان‌های التقاطی و تحریف‌گر بوده است.
در این میان، سید علی‌اصغر موسوی، از جمله چهره‌های شاخص این حوزه به شمار می‌رود. وی شاعر، نویسنده، پژوهشگر ادبیات دینی و نظریه‌پرداز مکتب شعر امامیه، در حال چاپ چهار کتاب جدید عاشورایی هستند. موسوی متولد ۱۳۴۵ در روستای چهارحد خرقان ساوه و ساکن قم است. فعالیت‌های ادبی خود را از سال ۱۳۶۴ با سرودن شعر آغاز کرد و از سال ۱۳۸۱ به بعد، علاوه بر شعر، به تولید آثار پژوهشی و نظری در حوزه ادب، هنر و رسانه پرداخته و دستاوردهای متنوعی در قالب کتاب، مقاله و یادداشت ارائه کرده است. آثار وی همواره تلاشی برای احیای شعر ناب شیعی و مقابله با جریان‌های خرافی و ذهن‌محور در شعر دینی بوده است.
در آستانه انتشار این مجموعه‌های جدید، برای ایکنا فرصتی فراهم شد تا با وی درباره چیستی و چرایی شعر عاشورایی، ویژگی‌های نظریه «مکتب شعر دینی ایران» و «مکتب شعر امامیه» و نیز آسیب‌شناسی جریان شعر آیینی معاصر به گفت‌وگو بنشینیم. استاد موسوی در این گفت‌وگو از ضرورت پیوند شعر دینی با عقلانیت شیعی، محوریت نصوص معتبر و بازتعریف شعر مهدوی بر مبنای آینده‌نگری ولایی سخن گفته‌اند؛ نکاتی که می‌تواند مسیر تازه‌ای را فراروی جریان شعر آیینی بگشاید.
ایکنا - نخستین تجربه شما در حوزه شعر دینی چگونه رقم خورد؟ انتشار اشعار منظوم شما از چه زمانی آغاز شد و این مسیر چگونه شکل گرفت؟
نخستین مجموعه اشعارم با عنوان آرایه‌های عقل و عشق در سال ۱۳۹۳ منتشر شد که مشتمل بر گزیده‌ای از سروده‌های دینی، آیینی، فلسفی و عرفانی‌ام بود. البته پیش از آن، از دهه ۱۳۷۰ به بعد، آثار منظوم و منثورم به‌صورت پراکنده در مطبوعات، نشریات، خبرگزاری‌ها، بسترهای مجازی و اپلیکیشن‌ها انتشار یافته بود. از آن‌جا که اشعار دینی‌ام را برای ساحت اهل‌بیت(ع) وقف کرده‌ام، هرگز در پی بهره‌برداری تجاری یا انتفاعی از آن‌ها نبوده‌ام. تمام آنچه منتشر شده، برخاسته از احساس مسئولیت شرعی و دغدغه ترویج فرهنگ مدح، منقبت و مرثیه‌سرایی اهل‌بیت(ع) بوده است.
ایکنا - با توجه به اینکه چهار مجموعه از گزیده اشعار دینی و آیینی شما توسط انتشارات طلیعه سبز در دست انتشار است، درباره این آثار توضیح دهید.
این چهار کتاب شامل محتوایی عاشورایی، تاریخی و معرفتی هستند که به ترتیب عبارت‌اند از:
۱. «امام حسین(ع): فرقان حق و باطل»؛ مجموعه‌ای از اشعار عاشورایی در مدح و مرثیه حضرت سیدالشهدا(ع).
۲. «ابوفاضل؛ دریای‌ترین دست»؛ دربردارنده سروده‌هایی پیرامون رشادت‌ها، مراتب وفاداری و شخصیت حضرت ابوالفضل العباس علیه‌السلام.
۳. «شهود عقل و عشق»؛ منظومه‌هایی درباره یاران حضرت امام حسین(ع) در کربلا و همچنین مناقب شماری از ائمه اطهار(ع).
۴. کاروان تا ابد، آیینه‌پوش؛ اشعاری در وصف بانوان مکرم اهل‌بیت (ع)؛ از حضرت خدیجه کبری(س) و حضرت آمنه(س) تا حضرت نرجس خاتون(س)، و نیز بانوان حاضر در قیام عاشورا، به‌ویژه اشعار مرتبط با اربعین حسینی.
https://iqna.ir/fa/news/4293991/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D8%B5%D9%88%D8%B5-%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%88-%D8%B9%D9%82%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF
شعر دینی باید پاسدار نصوص ولایی و عقلانیت متعالی باشد
یک شاعر با تأکید بر اینکه شعر دینی باید پاسدار نصوص ولایی و عقلانیت متعالی باشد، گفت: بسیاری از اشعار مذهبی امروز به جای انتقال معرفت ناب، دچار تصویرسازی‌های ذهنی بی‌پایه، تحریف تاریخ و تخیل‌زدگی شده‌اند.

شعر آیینی، یکی از ستون‌های استوار ادبیات شیعی و دینی است که در طول قرون، به‌ویژه در بستر فرهنگ ایرانی، بستری مؤثر برای تبیین عقلانی‌ترین مفاهیم ولایی و الهی فراهم آورده است. این گونه ادبی، تنها به بیان احساسات مذهبی اکتفا نکرده، بلکه راهی برای تعمیق معرفت دینی، انتقال آموزه‌های ناب تشیع و حفظ هویت تاریخی و الهی شیعیان در برابر جریان‌های التقاطی و تحریف‌گر بوده است.
در این میان، سید علی‌اصغر موسوی، از جمله چهره‌های شاخص این حوزه به شمار می‌رود. وی شاعر، نویسنده، پژوهشگر ادبیات دینی و نظریه‌پرداز مکتب شعر امامیه، در حال چاپ چهار کتاب جدید عاشورایی هستند. موسوی متولد ۱۳۴۵ در روستای چهارحد خرقان ساوه و ساکن قم است. فعالیت‌های ادبی خود را از سال ۱۳۶۴ با سرودن شعر آغاز کرد و از سال ۱۳۸۱ به بعد، علاوه بر شعر، به تولید آثار پژوهشی و نظری در حوزه ادب، هنر و رسانه پرداخته و دستاوردهای متنوعی در قالب کتاب، مقاله و یادداشت ارائه کرده است. آثار وی همواره تلاشی برای احیای شعر ناب شیعی و مقابله با جریان‌های خرافی و ذهن‌محور در شعر دینی بوده است.
در آستانه انتشار این مجموعه‌های جدید، برای ایکنا فرصتی فراهم شد تا با وی درباره چیستی و چرایی شعر عاشورایی، ویژگی‌های نظریه «مکتب شعر دینی ایران» و «مکتب شعر امامیه» و نیز آسیب‌شناسی جریان شعر آیینی معاصر به گفت‌وگو بنشینیم. استاد موسوی در این گفت‌وگو از ضرورت پیوند شعر دینی با عقلانیت شیعی، محوریت نصوص معتبر و بازتعریف شعر مهدوی بر مبنای آینده‌نگری ولایی سخن گفته‌اند؛ نکاتی که می‌تواند مسیر تازه‌ای را فراروی جریان شعر آیینی بگشاید.
ایکنا - نخستین تجربه شما در حوزه شعر دینی چگونه رقم خورد؟ انتشار اشعار منظوم شما از چه زمانی آغاز شد و این مسیر چگونه شکل گرفت؟
نخستین مجموعه اشعارم با عنوان آرایه‌های عقل و عشق در سال ۱۳۹۳ منتشر شد که مشتمل بر گزیده‌ای از سروده‌های دینی، آیینی، فلسفی و عرفانی‌ام بود. البته پیش از آن، از دهه ۱۳۷۰ به بعد، آثار منظوم و منثورم به‌صورت پراکنده در مطبوعات، نشریات، خبرگزاری‌ها، بسترهای مجازی و اپلیکیشن‌ها انتشار یافته بود. از آن‌جا که اشعار دینی‌ام را برای ساحت اهل‌بیت(ع) وقف کرده‌ام، هرگز در پی بهره‌برداری تجاری یا انتفاعی از آن‌ها نبوده‌ام. تمام آنچه منتشر شده، برخاسته از احساس مسئولیت شرعی و دغدغه ترویج فرهنگ مدح، منقبت و مرثیه‌سرایی اهل‌بیت(ع) بوده است.
ایکنا - با توجه به اینکه چهار مجموعه از گزیده اشعار دینی و آیینی شما توسط انتشارات طلیعه سبز در دست انتشار است، درباره این آثار توضیح دهید.
این چهار کتاب شامل محتوایی عاشورایی، تاریخی و معرفتی هستند که به ترتیب عبارت‌اند از:
۱. «امام حسین(ع): فرقان حق و باطل»؛ مجموعه‌ای از اشعار عاشورایی در مدح و مرثیه حضرت سیدالشهدا(ع).
۲. «ابوفاضل؛ دریای‌ترین دست»؛ دربردارنده سروده‌هایی پیرامون رشادت‌ها، مراتب وفاداری و شخصیت حضرت ابوالفضل العباس علیه‌السلام.
۳. «شهود عقل و عشق»؛ منظومه‌هایی درباره یاران حضرت امام حسین(ع) در کربلا و همچنین مناقب شماری از ائمه اطهار(ع).
۴. کاروان تا ابد، آیینه‌پوش؛ اشعاری در وصف بانوان مکرم اهل‌بیت (ع)؛ از حضرت خدیجه کبری(س) و حضرت آمنه(س) تا حضرت نرجس خاتون(س)، و نیز بانوان حاضر در قیام عاشورا، به‌ویژه اشعار مرتبط با اربعین حسینی.
https://iqna.ir/fa/news/4293991/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D8%B5%D9%88%D8%B5-%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%88-%D8%B9%D9%82%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF
IQNA | خبرگزاری بین المللی قرآن
شعر دینی باید پاسدار نصوص ولایی و عقلانیت متعالی باشد
یک شاعر با تأکید بر اینکه شعر دینی باید پاسدار نصوص ولایی و عقلانیت متعالی باشد، گفت: بسیاری از اشعار مذهبی امروز به جای انتقال معرفت ناب، دچار تصویرسازی‌های ذهنی بی‌پایه، تحریف تاریخ و تخیل‌زدگی شده‌اند.
هر «هرزه زنی» که طالب شهرت شد
یا از سر خیرگی« سگ» قدرت شد
یا مثل ترامپ و نوکر بیمارش
با آتش دیو صاحب جرأت شد!!!
مثل «گومز⬇️» از سایهٔ قرآن ترسید!
کفتار جنون گرفته از وحشت شد!
آتش به کف و کف لجن بر پوزه
مشغول تماشای «مسیحیت» شد!!!
سیدعلی اصغرموسوی
قم - ۴ شهریور ١۴٠۴
.....
⬆️والنتینا گومز
@saapoem1447
یا از سر خیرگی« سگ» قدرت شد
یا مثل ترامپ و نوکر بیمارش
با آتش دیو صاحب جرأت شد!!!
مثل «گومز⬇️» از سایهٔ قرآن ترسید!
کفتار جنون گرفته از وحشت شد!
آتش به کف و کف لجن بر پوزه
مشغول تماشای «مسیحیت» شد!!!
سیدعلی اصغرموسوی
قم - ۴ شهریور ١۴٠۴
.....
⬆️والنتینا گومز
@saapoem1447
Forwarded from مؤسسه فرهنگی هنری سعا انجمن پژوهشگران ادبیات دینی ایران (seyed ALi Asghar Mousavi)
هر «هرزه زنی» که طالب شهرت شد
یا از سر خیرگی« سگ» قدرت شد
یا مثل ترامپ و نوکر بیمارش
با آتش دیو صاحب جرأت شد!!!
مثل «گومز⬇️» از سایهٔ قرآن ترسید!
کفتار جنون گرفته از وحشت شد!
آتش به کف و کف لجن بر پوزه
مشغول تماشای «مسیحیت» شد!!!
سیدعلی اصغرموسوی
قم - ۴ شهریور ١۴٠۴
.....
⬆️والنتینا گومز
@saapoem1447
یا از سر خیرگی« سگ» قدرت شد
یا مثل ترامپ و نوکر بیمارش
با آتش دیو صاحب جرأت شد!!!
مثل «گومز⬇️» از سایهٔ قرآن ترسید!
کفتار جنون گرفته از وحشت شد!
آتش به کف و کف لجن بر پوزه
مشغول تماشای «مسیحیت» شد!!!
سیدعلی اصغرموسوی
قم - ۴ شهریور ١۴٠۴
.....
⬆️والنتینا گومز
@saapoem1447
Forwarded from مؤسسه فرهنگی هنری سعا انجمن پژوهشگران ادبیات دینی ایران (seyed ALi Asghar Mousavi)
نثر ادبی : شهادت امام حسن عسکری (ع)
(عشق، غربت، شهادت)
سید علی اصغر موسوی
دریابه دریا، موج غم ازسینه خالی می کنم صحرا به صحرا با غمت، آشفته حالی می کنم
یاد از نگاه عاشقت، یاد از زلالی می کنم با نغمه های نوحه گر، هم رنگ باران می شوم تا بشنوم یک پاسخی،از داغ بی پایان تو
هر جمله از بغض گلویم را، سئوالی می کنم
آه، ای تمام تنهایی! ای تمام غربت! آیا کسی از ژرفای غریبی ات آگاه شد؟ آیا کسی غریبانه های اندوهت را شناخت؟
آیا کسی پی به راز نگاهت برد؛ آن گاه که عطر حضورت را فوج فوج دشمن، در میان گرفته بود و چون گل، در احاطه چشمانی خوارتر از خار، درس مهر و عاطفه، به آسمان و زمین می آموختی؟
انگار، آستان کبریایی خانه ات، دانشگاه احساس فرشتگان بود؛ فرشتگانی که عاشق شدن را از تو آموختند و با تو، عشق الهی را تجربه کردند؛ عشقی که تو را در حصار تنهایی ـ دور از وطن و تحت نظر ـ قرار داده بود، عشقی که تمام موجودات را وادار می کرد، تا به ارتفاع نگاهت سجده، و ژرفای شکوهت را در عرش، جستجو کنند.
مولای من! اگر آفتاب می درخشد، به نام توست! اگر ماه می دمد، به احترام توست!
اگر گل می خندد، اگر آبشار می رقصد و اگر پرنده می خواند، به خاطر تو و عشق آسمانی توست که جلوه جاودانی حیات را به تماشا گذاشته است!
... آن روز، تن رنجوری که داغ غربت بر دل، خستگی هایش را پشت سر می گذاشت، در بهار جوانی، به تجربه خزان نشست و همسایگی عرش را برگزید؛ مردی که کوردلان «بنی عباس»، به آفتاب جمالش رشک می بردند؛ کوردلانی که با چهره های سیاه، اندیشه های سیاه، دست های سیاه و جامه های سیاه، جهل مجسّم تاریخ بودند؛ جهلی که حتی «بوجهل و بولهب» را شگفت زده می کرد!
آن روز، نگاه تاریخ، شاهدغربت امامی بود، که هم چون جدش، امام موسی کاظم علیه السلام ،تشییع می شد؛امام غریبی که تنهایی اش را آسمان،هیچ گاه فراموش نخواهد کرد! امام غریبی که تنها فرشتگان الهی، پرستارانِ خلوت رنجوریش بودند!
اَلسَّلامُ عَلیْکَ یا وَلیَّ النِّعَم؛ السلام علیکَ یا هادیَ الْاُمَمْ؛ السلام عَلیک یا سَفینَةُ الْحِلْم؛ السلام علیک یا اَبَا الاِمامِ الْمُنْتَظَر؛
مولا جان!
#شهادت_امام_حسن_عسکری (ع)
#سعا
#saapoem#مکتب_شعر_امامیه #مکتب_شعر_دینی_ایران
#استاد_سیدعلی_اصغر_موسوی
#انجمن_ادبی_محیط #انجمن_شعر_قم #ادبخانه_مباهله #حوزه_هنری_قم #بسیج_هنرمندان_قم #شاعر_شهودی #شاعران_ایران #شاعران_قم
#شعر_آیینی
#شعر_دینی
#شعر_انقلاب_اسلامی #شعر_فجر
(عشق، غربت، شهادت)
سید علی اصغر موسوی
دریابه دریا، موج غم ازسینه خالی می کنم صحرا به صحرا با غمت، آشفته حالی می کنم
یاد از نگاه عاشقت، یاد از زلالی می کنم با نغمه های نوحه گر، هم رنگ باران می شوم تا بشنوم یک پاسخی،از داغ بی پایان تو
هر جمله از بغض گلویم را، سئوالی می کنم
آه، ای تمام تنهایی! ای تمام غربت! آیا کسی از ژرفای غریبی ات آگاه شد؟ آیا کسی غریبانه های اندوهت را شناخت؟
آیا کسی پی به راز نگاهت برد؛ آن گاه که عطر حضورت را فوج فوج دشمن، در میان گرفته بود و چون گل، در احاطه چشمانی خوارتر از خار، درس مهر و عاطفه، به آسمان و زمین می آموختی؟
انگار، آستان کبریایی خانه ات، دانشگاه احساس فرشتگان بود؛ فرشتگانی که عاشق شدن را از تو آموختند و با تو، عشق الهی را تجربه کردند؛ عشقی که تو را در حصار تنهایی ـ دور از وطن و تحت نظر ـ قرار داده بود، عشقی که تمام موجودات را وادار می کرد، تا به ارتفاع نگاهت سجده، و ژرفای شکوهت را در عرش، جستجو کنند.
مولای من! اگر آفتاب می درخشد، به نام توست! اگر ماه می دمد، به احترام توست!
اگر گل می خندد، اگر آبشار می رقصد و اگر پرنده می خواند، به خاطر تو و عشق آسمانی توست که جلوه جاودانی حیات را به تماشا گذاشته است!
... آن روز، تن رنجوری که داغ غربت بر دل، خستگی هایش را پشت سر می گذاشت، در بهار جوانی، به تجربه خزان نشست و همسایگی عرش را برگزید؛ مردی که کوردلان «بنی عباس»، به آفتاب جمالش رشک می بردند؛ کوردلانی که با چهره های سیاه، اندیشه های سیاه، دست های سیاه و جامه های سیاه، جهل مجسّم تاریخ بودند؛ جهلی که حتی «بوجهل و بولهب» را شگفت زده می کرد!
آن روز، نگاه تاریخ، شاهدغربت امامی بود، که هم چون جدش، امام موسی کاظم علیه السلام ،تشییع می شد؛امام غریبی که تنهایی اش را آسمان،هیچ گاه فراموش نخواهد کرد! امام غریبی که تنها فرشتگان الهی، پرستارانِ خلوت رنجوریش بودند!
اَلسَّلامُ عَلیْکَ یا وَلیَّ النِّعَم؛ السلام علیکَ یا هادیَ الْاُمَمْ؛ السلام عَلیک یا سَفینَةُ الْحِلْم؛ السلام علیک یا اَبَا الاِمامِ الْمُنْتَظَر؛
مولا جان!
#شهادت_امام_حسن_عسکری (ع)
#سعا
#saapoem#مکتب_شعر_امامیه #مکتب_شعر_دینی_ایران
#استاد_سیدعلی_اصغر_موسوی
#انجمن_ادبی_محیط #انجمن_شعر_قم #ادبخانه_مباهله #حوزه_هنری_قم #بسیج_هنرمندان_قم #شاعر_شهودی #شاعران_ایران #شاعران_قم
#شعر_آیینی
#شعر_دینی
#شعر_انقلاب_اسلامی #شعر_فجر
Forwarded from مؤسسه فرهنگی هنری سعا انجمن پژوهشگران ادبیات دینی ایران (seyed ALi Asghar Mousavi)
Forwarded from مؤسسه فرهنگی هنری سعا انجمن پژوهشگران ادبیات دینی ایران (seyed ALi Asghar Mousavi)
صلوات خاصه امام حسن عسکری علیه السلام:
اَللّهُمّ صَلِّ عَلی الحَسَنِ بنِ علیِّ بنِ مُحَمَّد، اَلبَرِّ التَّقِیِّ الصّادِقِ الوَفِیِّ النُّورِ المُضیء ، خازِنِ عِلمِک وَ المُذَکِّرِ بِتَوحیدِک وَ وَلیِّ اَمرِک وَ خَلَفِ اَئِمَّةِ الدّینِ الهُداةِ الرّاشِدینَ وَ الحُجَّةِ عَلی اَهلِ الدُّنیا فَصَلِّ عَلَیهِ یا رَبِّ اَفضَل ما صَلَّیتَ عَلی آَحَدٍ مِن اَصفیائِک وَ حُجَجِکَ وَ اَولادِ رُسُلِکَ یا اِلهَ العالَمین.
اَللّهُمّ صَلِّ عَلی الحَسَنِ بنِ علیِّ بنِ مُحَمَّد، اَلبَرِّ التَّقِیِّ الصّادِقِ الوَفِیِّ النُّورِ المُضیء ، خازِنِ عِلمِک وَ المُذَکِّرِ بِتَوحیدِک وَ وَلیِّ اَمرِک وَ خَلَفِ اَئِمَّةِ الدّینِ الهُداةِ الرّاشِدینَ وَ الحُجَّةِ عَلی اَهلِ الدُّنیا فَصَلِّ عَلَیهِ یا رَبِّ اَفضَل ما صَلَّیتَ عَلی آَحَدٍ مِن اَصفیائِک وَ حُجَجِکَ وَ اَولادِ رُسُلِکَ یا اِلهَ العالَمین.