✍️پزشکیان و ۴۷سال دشمنیِ ویرانگر با آمریکا| ۹ مهر ۱۴۰۴
🔹️نویسنده: صادق زیباکلام
📎 لینک متن کامل یادداشت:
https://t.me/sadeghZibakalam/6002
🔹️نویسنده: صادق زیباکلام
📎 لینک متن کامل یادداشت:
https://t.me/sadeghZibakalam/6002
👍196👎16
✍️ به‌امید پلیس غیرسیاسی و صرفاً پاسدار قانون | ۱۲ مهر ۱۴۰۴
🔺️به‌مناسبت «هفتۀ نیروی انتظامی»
🔹️خودم هم نیک می‌دانم که پیام من به‌واسطۀ هفتۀ پلیس، چه‌قدر با واکنش‌های منفی روبه‌رو خواهد شد. سیلی از «سوپاپ»، «وابسته»، «مزدور»، «وسط‌باز»، «پنجاه‌وهفتی» و... به‌سمتم روانه خواهند شد. اما دو مسئله باعث می‌شود که علیرغم همۀ دشنام‌ها، به‌مناسبت هفتۀ پلیس و نیروی انتظامی پست بگذارم.
🔹️اولی بیشتر عاطفی و دومی بیشتر اجتماعی است. در جریان کمک‌هایم به افغانستانی‌ها، با یکی از مسئولین محترم نیروی انتظامی آشنا شدم و از ایشان تقاضای کمک به دو خانوادۀ افغانستانی، که سالهاست می‌شناسم‌شان، نمودم. ایشان هم یکی از همکاران‌شان را مسئول پیگیری نمودند. من هیچ‌وقت ایشان را ندیدم، اما چندین‌بار تلفنی با وی صحبت نمودم و مدارک آن دو خانواده را برایشان فرستادم. افسری بودند به‌غایت مؤدب، دلسوز و با شخصیت.
🔹️تا رسیدیم به آن ۱۲ روز. پدر یکی از آنها در جریان امواج اخراج افاغنه بازدشت می‌شود. جلوی چشمان فرزندان و همسرش به او دست‌بند می‌زنند که ببرندش. خانواده گریان، سراسیمه و التماس‌کنان به‌من متوسل شدند و من هم به آن افسر. در نتیجۀ اقدامات وی، پدر، که با اخراج تار مویی فاصله نداشت، خلاص شد. نمی‌توانم اشک شادی فرزندان و همسرش را در آن شب، بیان کنم. به آنها گفتم نجات پدرتان را مدیون سرهنگ نیروی انتظامی هستید که تا کنون او را ندیده‌ام. بعد از آن ماجرا، من چندین‌بار با ایشان تماس گرفتم، اما پاسخ نمی‌دادند. بالأخره با مافوق‌شان تماس گرفتم و بعد از مکثی، گفتند ایشان در جریان بمباران نیروی انتظامی به‌شهادت رسیده‌اند. احترام به آن افسر و ۱۴۰ پرسنل نیروی انتظامی که در آن ۱۲ روز به‌شهادت رسیدند، دلیل نخستم برای این پست است.
🔹️دلیل دومم بازمی‌گردد به نقش و جایگاه پلیس در جوامع دمکراتیک. مردم در این جوامع از پلیس نمی‌ترسند؛ چون پلیس در منازعات سیاسی و اجتماعی دخالتی نکرده و وظیفه‌اش صرفاً حفظ قانون است. تنها در مواردی که معترضین مرتکب اقدام غیرقانونی می‌شوند، پلیس مداخله می‌نماید. یکی از امیدها و آرزوهای من این است که رفتار پلیس در جامعۀ ما هم به‌تدریج مثل جوامع دمکراتیک بشود. تحقق این آرزو البته فقط بر عهدۀ پلیس نیست، بلکه مردم، بالأخص فعالین سیاسی و مدنی هم در تغییر نگاه جامعه به پلیس نقش دارند. این خطای بزرگی است که برخی از فعالین سیاسی، ۳۰۰ هزار نیروی پلیس، اعم از کادر و وظیفه را در مقابل خودشان تصور می‌کنند. رسیدن به وضعیت پلیس در جوامع دمکراتیک، مستلزم تلاش همۀمان است.
🔺️اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DPY6NymjE8m/?igsh=MW54ZXVtZTFpdWIxaQ=
🔺️به‌مناسبت «هفتۀ نیروی انتظامی»
🔹️خودم هم نیک می‌دانم که پیام من به‌واسطۀ هفتۀ پلیس، چه‌قدر با واکنش‌های منفی روبه‌رو خواهد شد. سیلی از «سوپاپ»، «وابسته»، «مزدور»، «وسط‌باز»، «پنجاه‌وهفتی» و... به‌سمتم روانه خواهند شد. اما دو مسئله باعث می‌شود که علیرغم همۀ دشنام‌ها، به‌مناسبت هفتۀ پلیس و نیروی انتظامی پست بگذارم.
🔹️اولی بیشتر عاطفی و دومی بیشتر اجتماعی است. در جریان کمک‌هایم به افغانستانی‌ها، با یکی از مسئولین محترم نیروی انتظامی آشنا شدم و از ایشان تقاضای کمک به دو خانوادۀ افغانستانی، که سالهاست می‌شناسم‌شان، نمودم. ایشان هم یکی از همکاران‌شان را مسئول پیگیری نمودند. من هیچ‌وقت ایشان را ندیدم، اما چندین‌بار تلفنی با وی صحبت نمودم و مدارک آن دو خانواده را برایشان فرستادم. افسری بودند به‌غایت مؤدب، دلسوز و با شخصیت.
🔹️تا رسیدیم به آن ۱۲ روز. پدر یکی از آنها در جریان امواج اخراج افاغنه بازدشت می‌شود. جلوی چشمان فرزندان و همسرش به او دست‌بند می‌زنند که ببرندش. خانواده گریان، سراسیمه و التماس‌کنان به‌من متوسل شدند و من هم به آن افسر. در نتیجۀ اقدامات وی، پدر، که با اخراج تار مویی فاصله نداشت، خلاص شد. نمی‌توانم اشک شادی فرزندان و همسرش را در آن شب، بیان کنم. به آنها گفتم نجات پدرتان را مدیون سرهنگ نیروی انتظامی هستید که تا کنون او را ندیده‌ام. بعد از آن ماجرا، من چندین‌بار با ایشان تماس گرفتم، اما پاسخ نمی‌دادند. بالأخره با مافوق‌شان تماس گرفتم و بعد از مکثی، گفتند ایشان در جریان بمباران نیروی انتظامی به‌شهادت رسیده‌اند. احترام به آن افسر و ۱۴۰ پرسنل نیروی انتظامی که در آن ۱۲ روز به‌شهادت رسیدند، دلیل نخستم برای این پست است.
🔹️دلیل دومم بازمی‌گردد به نقش و جایگاه پلیس در جوامع دمکراتیک. مردم در این جوامع از پلیس نمی‌ترسند؛ چون پلیس در منازعات سیاسی و اجتماعی دخالتی نکرده و وظیفه‌اش صرفاً حفظ قانون است. تنها در مواردی که معترضین مرتکب اقدام غیرقانونی می‌شوند، پلیس مداخله می‌نماید. یکی از امیدها و آرزوهای من این است که رفتار پلیس در جامعۀ ما هم به‌تدریج مثل جوامع دمکراتیک بشود. تحقق این آرزو البته فقط بر عهدۀ پلیس نیست، بلکه مردم، بالأخص فعالین سیاسی و مدنی هم در تغییر نگاه جامعه به پلیس نقش دارند. این خطای بزرگی است که برخی از فعالین سیاسی، ۳۰۰ هزار نیروی پلیس، اعم از کادر و وظیفه را در مقابل خودشان تصور می‌کنند. رسیدن به وضعیت پلیس در جوامع دمکراتیک، مستلزم تلاش همۀمان است.
🔺️اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DPY6NymjE8m/?igsh=MW54ZXVtZTFpdWIxaQ=
👍297👎13
✍️ به‌امید پلیس غیرسیاسی و صرفاً پاسدار قانون | ۱۲ مهر ۱۴۰۴
🔺️به‌مناسبت «هفتۀ نیروی انتظامی»
🔹️نویسنده: صادق زیباکلام
📎 لینک متن کامل یادداشت:
https://t.me/sadeghZibakalam/6004
🔺️به‌مناسبت «هفتۀ نیروی انتظامی»
🔹️نویسنده: صادق زیباکلام
📎 لینک متن کامل یادداشت:
https://t.me/sadeghZibakalam/6004
👍209👎11
✍️بی‌حاصلی رویکرد اجرای شریعت اجباری| ۱۴ مهر ۱۴۰۴
🔹چند روز پیش کودکستان نوه‌ام ماهور جشنی بمناسبت روزگرامی‌داشت پدر و مادربزرگ‌ها گرفته بودند. ماهور ازم قول گرفته بود که حتماً بیایم. حدود ۵۰ نفری پدربزرگ و مادربزرگ‌ها آمده بودند. در حیاط کودکستان صندلی چیده وبقول امروزی‌ها "دی جی"هم آورده بودند. دو ساعتی رقص و شادمانی و آواز دسته‌جمعی کودکان بعضاً با همراهی بزرگترها بود.تنها چیزی که در آن دو ساعت نبود نشانه‌ای از تعلقات دینی بود. فکر کردم آخرعاقبت ۴۶ سال تبلیغات دینی، یک دوجین سازمان، نهاد وبنیادمذهبی، بعلاوه صداوسیما که شبانه‌روز تبلیغ شریعت می‌کنند و بالاخره صرف هزاران میلیارد تومان برای بودجه‌های مذهبی، بعدازاین همه‌سال کدام بوده؟ چند روز پیش پستی گذاردم و نشان دادم که هزینه‌های تبلیغات دینی از جمله صداوسیما در سال جاری بالغ بر ۶۴ هزار میلیارد تومان است و برای نشان‌دادن حجم آن مقدار هزینه، آنرا مقایسه کرده بودم با بودجه یکساله سازمان محیط‌زیست مان که ۸۰۰۰ میلیارد تومان است. حاصل این‌همه هزینه برای اشاعه باورهای دینی چه بوده؟ در آن دو ساعت هیچ علامتی و اثری از شریعت نبود.
🔹گزینه نظام برای اشاعه مذهب همواره آمرانه و دستوری بوده. اگربفرض امور تربیتی آموزش‌وپرورش متولی مراسم شده بود، اولین دستورش برقراری حجاب اجباری برای میهمانان و کارکنان میبود. گام بعدی جدایی میهمانان زن و مرد و ای‌بسا دختران و پسران خردسال. بجای دی جی هم مداح می‌آوردند و کل دو ساعت را هم مرتبط می‌ساختند با موعظه‌های دینی در احترام به والدین و بزرگسالان. حاصل رویکرد مذهبی اجباری در برگزاری مراسم آن میشد که مسئولین مهدکودک از برپایی آن در سال آینده اگر می‌توانستند شانه خالی می‌کردند و اگر هم به دستور امور تربیتی مجبور می‌شدند مراسم را برگزار نماید، ای‌بسا بسیاری از والدین شرکت نمی‌کردند.
🔹به بیان ساده‌تر، رویکرد تحکمی و اجباری نظام در اشاعه شریعت، ظرف چهار دهه گذشته به‌هیچ‌روی موفق نبوده. یکی از آخرین مصادیق این رویکرد دستور آیت‌الله مکارم به دولت در خصوص اعمال قانون حجاب بود. ایشان بدون کمترین توجه به شرایط و مقتضیات جامعه، از دولت می‌خواهند که تعلل را کنار گذارده و قانون حجاب را اجرا نماید. گویی آن بزرگوار در جامعه ما زندگی نمی‌کنند که البته پاسخ ایشان را آقای مهندس باهنر دادند.
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DPeQoUHjK-e/?igsh=MXRteTllNGF4OHRoZA=
🔹چند روز پیش کودکستان نوه‌ام ماهور جشنی بمناسبت روزگرامی‌داشت پدر و مادربزرگ‌ها گرفته بودند. ماهور ازم قول گرفته بود که حتماً بیایم. حدود ۵۰ نفری پدربزرگ و مادربزرگ‌ها آمده بودند. در حیاط کودکستان صندلی چیده وبقول امروزی‌ها "دی جی"هم آورده بودند. دو ساعتی رقص و شادمانی و آواز دسته‌جمعی کودکان بعضاً با همراهی بزرگترها بود.تنها چیزی که در آن دو ساعت نبود نشانه‌ای از تعلقات دینی بود. فکر کردم آخرعاقبت ۴۶ سال تبلیغات دینی، یک دوجین سازمان، نهاد وبنیادمذهبی، بعلاوه صداوسیما که شبانه‌روز تبلیغ شریعت می‌کنند و بالاخره صرف هزاران میلیارد تومان برای بودجه‌های مذهبی، بعدازاین همه‌سال کدام بوده؟ چند روز پیش پستی گذاردم و نشان دادم که هزینه‌های تبلیغات دینی از جمله صداوسیما در سال جاری بالغ بر ۶۴ هزار میلیارد تومان است و برای نشان‌دادن حجم آن مقدار هزینه، آنرا مقایسه کرده بودم با بودجه یکساله سازمان محیط‌زیست مان که ۸۰۰۰ میلیارد تومان است. حاصل این‌همه هزینه برای اشاعه باورهای دینی چه بوده؟ در آن دو ساعت هیچ علامتی و اثری از شریعت نبود.
🔹گزینه نظام برای اشاعه مذهب همواره آمرانه و دستوری بوده. اگربفرض امور تربیتی آموزش‌وپرورش متولی مراسم شده بود، اولین دستورش برقراری حجاب اجباری برای میهمانان و کارکنان میبود. گام بعدی جدایی میهمانان زن و مرد و ای‌بسا دختران و پسران خردسال. بجای دی جی هم مداح می‌آوردند و کل دو ساعت را هم مرتبط می‌ساختند با موعظه‌های دینی در احترام به والدین و بزرگسالان. حاصل رویکرد مذهبی اجباری در برگزاری مراسم آن میشد که مسئولین مهدکودک از برپایی آن در سال آینده اگر می‌توانستند شانه خالی می‌کردند و اگر هم به دستور امور تربیتی مجبور می‌شدند مراسم را برگزار نماید، ای‌بسا بسیاری از والدین شرکت نمی‌کردند.
🔹به بیان ساده‌تر، رویکرد تحکمی و اجباری نظام در اشاعه شریعت، ظرف چهار دهه گذشته به‌هیچ‌روی موفق نبوده. یکی از آخرین مصادیق این رویکرد دستور آیت‌الله مکارم به دولت در خصوص اعمال قانون حجاب بود. ایشان بدون کمترین توجه به شرایط و مقتضیات جامعه، از دولت می‌خواهند که تعلل را کنار گذارده و قانون حجاب را اجرا نماید. گویی آن بزرگوار در جامعه ما زندگی نمی‌کنند که البته پاسخ ایشان را آقای مهندس باهنر دادند.
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DPeQoUHjK-e/?igsh=MXRteTllNGF4OHRoZA=
👍353👎11
✍️بی‌حاصلی رویکرد اجرای شریعت اجباری| ۱۴ مهر ۱۴۰۴
🔹️نویسنده: صادق زیباکلام
📎 لینک متن کامل یادداشت:
https://t.me/sadeghZibakalam/6006
🔹️نویسنده: صادق زیباکلام
📎 لینک متن کامل یادداشت:
https://t.me/sadeghZibakalam/6006
👍237👎15
✍️ محصلین افغانستانی چه تقصیری در آن ۱۲ روز داشته‌اند که ما جلوی تحصیل‌شان را گرفته‌ایم؟ | ۲۰ مهر ۱۴۰۴
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان
ریاست جمهوری اسلامی ایران زید توفیقاته
🔹️با سلام و تحیات
درحالیکه نزدیک به یک‌ماه از آغاز سال تحصیلی می‌گذرد، هزاران محصل افغانستانی از تحصیل در ایران محروم مانده‌اند. صورت مسئله هم روشن است: تا وضعیت اقامت والدین‌شان روشن نشود، آنها نمی‌توانند ثبت‌نام نمایند. سرنوشت اقامت والدین‌شان در ایران هم که شده کاسۀ چه کنم در دست مقامات ج.ا. تصمیمات بی‌مطالعه و عجولانۀ مسئولین به‌جز مصیبت، حاصل دیگری برای پناهندگان افغانستانی نداشته. من به معضل پیچیده و چندبعدی پناهندگان افغانستانی در ایران و تصمیمات خلق‌الساعه‌ای که آن‌قدرها طول نکشیده که مسئولین در عمل متوجه نادرست بودن آن شده و متوقفش کرده‌اند، نمی‌پردازم. هدفم در نوشتن این مرقومه، طرح دو پرسش ساده در مورد جلوگیری از تحصیل فرزندان افغانستانی‌ها می‌باشد.
🔹️آقای رئیس‌جمهور، چرا شما جلوی تحصیل دانش‌آموزان افغانستانی که سال‌ها در ایران زندگی و تحصیل می‌کرده‌اند را گرفته‌اید؟ مگر در وضعیت «شکریه محمدی» و خواهرانش، «بسگل» و «ثریا»، که تا دیروز در میگون به دبیرستان می‌رفته‌اند، یا «زلیخا» و «فتح‌الله مرادی»، که به دبستان می‌رفته‌اند، چه تغییری بعد از جنگ ۱۲ روزه به‌وجود آمده که آموزش‌وپرورش از آنها دیگر ثبت‌نام نمی‌کند؟ پدران هر دو خانواده، سنگ‌کار هستند و نزدیک پانزده سال می‌شود که در ایران زندگی می‌کنند.
🔹️پرسش دومم اخلاقی و فلسفی است. جناب پزشکیان، به‌فرض که والدین محصلین افغانستانی در ایران مرتکب خلافی شده باشند؛ غیرقانونی وارد ایران شده، غیرقانونی مانده‌اند و غیرقانونی هم کار می‌کنند. حسب کدام قوانین شرعی، عرفی، اخلاقی یا انسانی، مقامات ج.ا فرزندان آنها که به سن قانونی هم نرسیده‌اند را دارند با جلوگیری از تحصیل‌شان مجازات می‌کنند؟
🔹️آخرین دستور بی‌حساب‌وکتاب آن است که از روز ۲۱ مهر، والدین دانش‌آموزان افغانستانی می‌بایستی در سیستم جدیدی ثبت‌نام کنند، تا به‌وضعیت تحصیل فرزندان آنان رسیدگی شود. میلیون‌ها مهاجر افغانستانی چگونه می‌توانند ظرف چندروز ثبت‌نام نمایند؟ چگونه و کدام نهاد قرار است ظرف چندروز، میلیون‌ها فرم تقاضای ثبت‌نام شده را بررسی نماید؟ نتیجه، باز تکرار صف‌های طولانی افغانستانی‌ها، تکرار هرج‌ومرج‌ها و اضافه‌شدن یک تصمیم بی‌حاصل دیگر به فهرست تصمیمات قبلی در مورد پناهنگان افغانستانی.
🔹️طالبان لااقل رسالتی به‌منظور نجات بشریت برای خودشان قائل نیستند.
🔺️اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DPt9z7nDG8N/?igsh=MWVrM3NnZW90c2l3MQ=
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان
ریاست جمهوری اسلامی ایران زید توفیقاته
🔹️با سلام و تحیات
درحالیکه نزدیک به یک‌ماه از آغاز سال تحصیلی می‌گذرد، هزاران محصل افغانستانی از تحصیل در ایران محروم مانده‌اند. صورت مسئله هم روشن است: تا وضعیت اقامت والدین‌شان روشن نشود، آنها نمی‌توانند ثبت‌نام نمایند. سرنوشت اقامت والدین‌شان در ایران هم که شده کاسۀ چه کنم در دست مقامات ج.ا. تصمیمات بی‌مطالعه و عجولانۀ مسئولین به‌جز مصیبت، حاصل دیگری برای پناهندگان افغانستانی نداشته. من به معضل پیچیده و چندبعدی پناهندگان افغانستانی در ایران و تصمیمات خلق‌الساعه‌ای که آن‌قدرها طول نکشیده که مسئولین در عمل متوجه نادرست بودن آن شده و متوقفش کرده‌اند، نمی‌پردازم. هدفم در نوشتن این مرقومه، طرح دو پرسش ساده در مورد جلوگیری از تحصیل فرزندان افغانستانی‌ها می‌باشد.
🔹️آقای رئیس‌جمهور، چرا شما جلوی تحصیل دانش‌آموزان افغانستانی که سال‌ها در ایران زندگی و تحصیل می‌کرده‌اند را گرفته‌اید؟ مگر در وضعیت «شکریه محمدی» و خواهرانش، «بسگل» و «ثریا»، که تا دیروز در میگون به دبیرستان می‌رفته‌اند، یا «زلیخا» و «فتح‌الله مرادی»، که به دبستان می‌رفته‌اند، چه تغییری بعد از جنگ ۱۲ روزه به‌وجود آمده که آموزش‌وپرورش از آنها دیگر ثبت‌نام نمی‌کند؟ پدران هر دو خانواده، سنگ‌کار هستند و نزدیک پانزده سال می‌شود که در ایران زندگی می‌کنند.
🔹️پرسش دومم اخلاقی و فلسفی است. جناب پزشکیان، به‌فرض که والدین محصلین افغانستانی در ایران مرتکب خلافی شده باشند؛ غیرقانونی وارد ایران شده، غیرقانونی مانده‌اند و غیرقانونی هم کار می‌کنند. حسب کدام قوانین شرعی، عرفی، اخلاقی یا انسانی، مقامات ج.ا فرزندان آنها که به سن قانونی هم نرسیده‌اند را دارند با جلوگیری از تحصیل‌شان مجازات می‌کنند؟
🔹️آخرین دستور بی‌حساب‌وکتاب آن است که از روز ۲۱ مهر، والدین دانش‌آموزان افغانستانی می‌بایستی در سیستم جدیدی ثبت‌نام کنند، تا به‌وضعیت تحصیل فرزندان آنان رسیدگی شود. میلیون‌ها مهاجر افغانستانی چگونه می‌توانند ظرف چندروز ثبت‌نام نمایند؟ چگونه و کدام نهاد قرار است ظرف چندروز، میلیون‌ها فرم تقاضای ثبت‌نام شده را بررسی نماید؟ نتیجه، باز تکرار صف‌های طولانی افغانستانی‌ها، تکرار هرج‌ومرج‌ها و اضافه‌شدن یک تصمیم بی‌حاصل دیگر به فهرست تصمیمات قبلی در مورد پناهنگان افغانستانی.
🔹️طالبان لااقل رسالتی به‌منظور نجات بشریت برای خودشان قائل نیستند.
🔺️اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DPt9z7nDG8N/?igsh=MWVrM3NnZW90c2l3MQ=
👎320👍208
✍️ محصلین افغانستانی چه تقصیری در آن ۱۲ روز داشته‌اند که ما جلوی تحصیل‌شان را گرفته‌ایم؟ | ۲۰ مهر ۱۴۰۴
🔺️نامۀ سرگشادۀ صادق زیباکلام به ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
🔹️نویسنده: صادق زیباکلام
📎 لینک متن کامل یادداشت:
https://t.me/sadeghZibakalam/6008
🔺️نامۀ سرگشادۀ صادق زیباکلام به ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
🔹️نویسنده: صادق زیباکلام
📎 لینک متن کامل یادداشت:
https://t.me/sadeghZibakalam/6008
👎487👍206
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
✍️نمایشنامه کمدی تراژدی "بدیم بره"|۲۸ مهر ۱۴۰۴
🔹بعد از جنگ ۱۲ روزه و با درنظرگرفتن نتایج آن و در سطحی گسترده‌تر، تغییر و تحولاتی که ظرف دو سال گذشته از هفتم اکتبر در منطقه اتفاق افتاده، انتظار می‌رفت برخی توضیحات از جانب مسئولین دررابطه‌با سیاست خارجی ایران ارائه میشد. به‌هرحال بیش از سه دهه می‌شود که ایران یک استراتژی انقلابی را در منطقه دنبال میکند که اصلی‌ترین اجزاء آن عبارت بودند از شعار"نابودی اسرائیل"؛"دشمنی با آمریکا و اروپا"؛ "تشکیل محور مقاومت" و بالاخره "مسلح ساختن هرچه بیشتر ایران به تسلیحات پیشرفته". امروز دارد بتدریج آشکار می‌شود که حتی برنامه هسته‌ای ایران هم که حسب ظاهرش بدنبال تولید برق میبود، درحقیقت در خدمت همان استراتژی رویارویی با غرب بوده. به همین خاطر بعد از گذشت سی‌سال و علیرغم هزاران میلیارد هزینه حتی یک کیلووات برق هم نتوانسته تولید نماید.
بیشتر…
🔹بعد از جنگ ۱۲ روزه و با درنظرگرفتن نتایج آن و در سطحی گسترده‌تر، تغییر و تحولاتی که ظرف دو سال گذشته از هفتم اکتبر در منطقه اتفاق افتاده، انتظار می‌رفت برخی توضیحات از جانب مسئولین دررابطه‌با سیاست خارجی ایران ارائه میشد. به‌هرحال بیش از سه دهه می‌شود که ایران یک استراتژی انقلابی را در منطقه دنبال میکند که اصلی‌ترین اجزاء آن عبارت بودند از شعار"نابودی اسرائیل"؛"دشمنی با آمریکا و اروپا"؛ "تشکیل محور مقاومت" و بالاخره "مسلح ساختن هرچه بیشتر ایران به تسلیحات پیشرفته". امروز دارد بتدریج آشکار می‌شود که حتی برنامه هسته‌ای ایران هم که حسب ظاهرش بدنبال تولید برق میبود، درحقیقت در خدمت همان استراتژی رویارویی با غرب بوده. به همین خاطر بعد از گذشت سی‌سال و علیرغم هزاران میلیارد هزینه حتی یک کیلووات برق هم نتوانسته تولید نماید.
بیشتر…
👍251👎15
✍️نمایشنامه کمدی تراژدی "بدیم بره"|۲۸ مهر ۱۴۰۴
🔹بعد از جنگ ۱۲ روزه و با درنظرگرفتن نتایج آن و در سطحی گسترده‌تر، تغییر و تحولاتی که ظرف دو سال گذشته از هفتم اکتبر در منطقه اتفاق افتاده، انتظار می‌رفت برخی توضیحات از جانب مسئولین دررابطه‌با سیاست خارجی ایران ارائه میشد. به‌هرحال بیش از سه دهه می‌شود که ایران یک استراتژی انقلابی را در منطقه دنبال میکند که اصلی‌ترین اجزاء آن عبارت بودند از شعار"نابودی اسرائیل"؛"دشمنی با آمریکا و اروپا"؛ "تشکیل محور مقاومت" و بالاخره "مسلح ساختن هرچه بیشتر ایران به تسلیحات پیشرفته". امروز دارد بتدریج آشکار می‌شود که حتی برنامه هسته‌ای ایران هم که حسب ظاهرش بدنبال تولید برق میبود، درحقیقت در خدمت همان استراتژی رویارویی با غرب بوده. به همین خاطر بعد از گذشت سی‌سال و علیرغم هزاران میلیارد هزینه حتی یک کیلووات برق هم نتوانسته تولید نماید.
🔹اینکه دستاوردهای آن استراتژی بعد از قریب به سه دهه و علیرغم آن همه هزینه برای مملکت چه بوده، امروزه خیلی نیازی به توضیح ندارد. تحولات دو سال گذشته و جنگ ۱۲ روزه نشان داد که چقدر آن استراتژی رویا و سراب بوده. البته انتظار پاسخگویی از نظام پیرامون آخرعاقبت آن استراتژی، انتظار عبثی است؛ چون در نظام حکمرانی ایران اساساً پاسخگویی معنا و مفهومی ندارد. هر آنچه صورت‌گرفته درست می‌بوده و هرآنچه هم که صورت نگرفته، درست‌تر.
🔹بجای پاسخگویی در قبال آن استراتژی ۳۰ساله که امثال زیباکلام همواره با صدر و ذیل آن مخالفت می‌کردند، طرفداران نظام نمایشنامه کمدی تراژدی براه انداختند بنام "بدیم بره". در این نمایشنامه صادق زیباکلام در نقش یک وطن‌فروش ظاهر شده که میگوید"هسته‌ای را بدیم بره، موشک را بدیم بره، بمب و خمپاره را بدیم بره، حجاب را هم بدیم بره و خلاصه بشویم غلام حلقه‌به‌گوش و گاو شیرده آمریکا". برعکس زیباکلام وطن‌فروش که میگه بدیم بره، ایرانیان وطن‌پرست وبا غیرت می‌گویند با همه وجود از هسته‌ای، موشک، محور مقاومت، توپ و تانک و خاک ایران، وجب‌به‌وجب دفاع کنیم.
🔹بحث بر سر آن نیست که چقدر برای موشک، سوریه، حزب‌الله، محور مقاومت، هسته‌ای، دشمنی با آمریکا و اسرائیل را نابود می‌کنیم، هزینه شده و چقدر برای تأمین آب، برق، گاز، آموزش‌وپرورش، بهداشت و درمان، محیط‌زیست، ایجاد اشتغال و....هزینه شده. مهم افشاکردن وطن‌فروشانی است که میگن "بدیم بره".
🔹بعد از جنگ ۱۲ روزه و با درنظرگرفتن نتایج آن و در سطحی گسترده‌تر، تغییر و تحولاتی که ظرف دو سال گذشته از هفتم اکتبر در منطقه اتفاق افتاده، انتظار می‌رفت برخی توضیحات از جانب مسئولین دررابطه‌با سیاست خارجی ایران ارائه میشد. به‌هرحال بیش از سه دهه می‌شود که ایران یک استراتژی انقلابی را در منطقه دنبال میکند که اصلی‌ترین اجزاء آن عبارت بودند از شعار"نابودی اسرائیل"؛"دشمنی با آمریکا و اروپا"؛ "تشکیل محور مقاومت" و بالاخره "مسلح ساختن هرچه بیشتر ایران به تسلیحات پیشرفته". امروز دارد بتدریج آشکار می‌شود که حتی برنامه هسته‌ای ایران هم که حسب ظاهرش بدنبال تولید برق میبود، درحقیقت در خدمت همان استراتژی رویارویی با غرب بوده. به همین خاطر بعد از گذشت سی‌سال و علیرغم هزاران میلیارد هزینه حتی یک کیلووات برق هم نتوانسته تولید نماید.
🔹اینکه دستاوردهای آن استراتژی بعد از قریب به سه دهه و علیرغم آن همه هزینه برای مملکت چه بوده، امروزه خیلی نیازی به توضیح ندارد. تحولات دو سال گذشته و جنگ ۱۲ روزه نشان داد که چقدر آن استراتژی رویا و سراب بوده. البته انتظار پاسخگویی از نظام پیرامون آخرعاقبت آن استراتژی، انتظار عبثی است؛ چون در نظام حکمرانی ایران اساساً پاسخگویی معنا و مفهومی ندارد. هر آنچه صورت‌گرفته درست می‌بوده و هرآنچه هم که صورت نگرفته، درست‌تر.
🔹بجای پاسخگویی در قبال آن استراتژی ۳۰ساله که امثال زیباکلام همواره با صدر و ذیل آن مخالفت می‌کردند، طرفداران نظام نمایشنامه کمدی تراژدی براه انداختند بنام "بدیم بره". در این نمایشنامه صادق زیباکلام در نقش یک وطن‌فروش ظاهر شده که میگوید"هسته‌ای را بدیم بره، موشک را بدیم بره، بمب و خمپاره را بدیم بره، حجاب را هم بدیم بره و خلاصه بشویم غلام حلقه‌به‌گوش و گاو شیرده آمریکا". برعکس زیباکلام وطن‌فروش که میگه بدیم بره، ایرانیان وطن‌پرست وبا غیرت می‌گویند با همه وجود از هسته‌ای، موشک، محور مقاومت، توپ و تانک و خاک ایران، وجب‌به‌وجب دفاع کنیم.
🔹بحث بر سر آن نیست که چقدر برای موشک، سوریه، حزب‌الله، محور مقاومت، هسته‌ای، دشمنی با آمریکا و اسرائیل را نابود می‌کنیم، هزینه شده و چقدر برای تأمین آب، برق، گاز، آموزش‌وپرورش، بهداشت و درمان، محیط‌زیست، ایجاد اشتغال و....هزینه شده. مهم افشاکردن وطن‌فروشانی است که میگن "بدیم بره".
👍436👎19
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥ببینید/ویدئو
🔺صادق زیباکلام در گفت‌وگو با «اقتصاد پلاس» در استودیو دیدارنیوز:
🔹«اقتصاد جمهوری اسلامی ایران، یک اقتصاد فاسد و ناکارآمد دولتی است/تا زمانی که این اقتصاد در اختیار نهادهای دولتی است، جز فساد نمی‌توان آورده‌ای برای آن متصور بود/اسلام برای به‌وجود آوردن الگوی اقتصادی نیامده/اقتصاد را باید با عقل و دانش بشری درست کرد».
📎لینک ویدئوی کامل برنامه در یوتیوب «دیدارنیوز»:
https://youtu.be/drUoK3ctKZ4?si=bPtU4yWnDiS0QNaD
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/zibakalamsadegh?igsh=enZibmU5dXFucjBv
🔺صادق زیباکلام در گفت‌وگو با «اقتصاد پلاس» در استودیو دیدارنیوز:
🔹«اقتصاد جمهوری اسلامی ایران، یک اقتصاد فاسد و ناکارآمد دولتی است/تا زمانی که این اقتصاد در اختیار نهادهای دولتی است، جز فساد نمی‌توان آورده‌ای برای آن متصور بود/اسلام برای به‌وجود آوردن الگوی اقتصادی نیامده/اقتصاد را باید با عقل و دانش بشری درست کرد».
📎لینک ویدئوی کامل برنامه در یوتیوب «دیدارنیوز»:
https://youtu.be/drUoK3ctKZ4?si=bPtU4yWnDiS0QNaD
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/zibakalamsadegh?igsh=enZibmU5dXFucjBv
👍301👎7
🔻واحد سیاسی و اجتماعی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف برگزار میکند:
🔹میزگرد
«ایران و چشم‌اندازهای آینده سیاست‌خارجی»
🔹باحضور
صادق زیباکلام| استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران
حمزه رحیم صفوی| مدیرگروه مطالعات منطقه‌ای دانشگاه تهران
📍محل برگزاری : دانشگاه صنعتی شریف|دانشکده مهندسی برق سالن کهربا
🕟 دوشنبه ۵ آبان ۱۴۰۴ - ساعت: ۱۶:۳۰
🔹میزگرد
«ایران و چشم‌اندازهای آینده سیاست‌خارجی»
🔹باحضور
صادق زیباکلام| استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران
حمزه رحیم صفوی| مدیرگروه مطالعات منطقه‌ای دانشگاه تهران
📍محل برگزاری : دانشگاه صنعتی شریف|دانشکده مهندسی برق سالن کهربا
🕟 دوشنبه ۵ آبان ۱۴۰۴ - ساعت: ۱۶:۳۰
👍133👎4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥صادق زیباکلام کدام شخصیت‌های تاریخ ایران را دوست دارد؟
🔹“احمد قوام‌السلطنه، دکتر مصدق، مهندس بازرگان، آیت‌الله منتظری از جمله چهره‌های تاریخی موردعلاقه‌ام هستند. اما در مورد رضاشاه: او چهره ایران را دگرگون نمود و ایرانی مدرن ساخت. روزی که انگلستان در شهریور ۱۳۲۰ رضاشاه را برکنار و از کشور تبعید نمود، آدم باورش نمی‌شد که این همان ایران عقب‌مانده، درب داغون و ازهم‌گسیخته ۲۰ سال پیش است که او در اسفند ۱۲۹۹ در آن به‌قدرت‌رسیده بود. او یک ایران مدرن ساخته بود.
🔹اما از نظر توسعه سیاسی، حاکمیت قانون و آزادی‌های مدنی به عقب‌رفته بودیم. ما در ایران ۱۲۹۹، آزادی مطبوعات، حاکمیت قانون، انتخابات آزاد، آزادی بیان، داشتیم و احدی به دلیل انتقاد از حکومت و مخالفت با شخص اول مملکت در زندان نبود. کسی به دلیل اندیشه مغایر با حکومت در زندان نبود؛ زندانی سیاسی نداشتیم. اما در عصر شاه اینها از بین رفته بودند. ضمن آنکه تکرار می‌کنم رضاشاه موفق شده بود بر روی خرابه‌های ایران عقب‌مانده، درمانده و ازهم‌گسیخته‌ای که در آن به‌قدرت‌رسیده بود، با تلاش و پایمردی ظرف ۲۰ سال یک ایران مدرن، یکپارچه و باثبات ایجاد نماید. “
🔹“احمد قوام‌السلطنه، دکتر مصدق، مهندس بازرگان، آیت‌الله منتظری از جمله چهره‌های تاریخی موردعلاقه‌ام هستند. اما در مورد رضاشاه: او چهره ایران را دگرگون نمود و ایرانی مدرن ساخت. روزی که انگلستان در شهریور ۱۳۲۰ رضاشاه را برکنار و از کشور تبعید نمود، آدم باورش نمی‌شد که این همان ایران عقب‌مانده، درب داغون و ازهم‌گسیخته ۲۰ سال پیش است که او در اسفند ۱۲۹۹ در آن به‌قدرت‌رسیده بود. او یک ایران مدرن ساخته بود.
🔹اما از نظر توسعه سیاسی، حاکمیت قانون و آزادی‌های مدنی به عقب‌رفته بودیم. ما در ایران ۱۲۹۹، آزادی مطبوعات، حاکمیت قانون، انتخابات آزاد، آزادی بیان، داشتیم و احدی به دلیل انتقاد از حکومت و مخالفت با شخص اول مملکت در زندان نبود. کسی به دلیل اندیشه مغایر با حکومت در زندان نبود؛ زندانی سیاسی نداشتیم. اما در عصر شاه اینها از بین رفته بودند. ضمن آنکه تکرار می‌کنم رضاشاه موفق شده بود بر روی خرابه‌های ایران عقب‌مانده، درمانده و ازهم‌گسیخته‌ای که در آن به‌قدرت‌رسیده بود، با تلاش و پایمردی ظرف ۲۰ سال یک ایران مدرن، یکپارچه و باثبات ایجاد نماید. “
👍444👎32
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥منتخب گفت‌وگوی صادق زیباکلام با شورای سردبیری خبرگزاری «خبر آنلاین»:
شکاف طبقاتی یا به‌زبان ساده تر، فاصله
میان طبقات ثروتمند و طبقات فقیرتر جامعه بعد از انقلاب در ایران افزایش پیدا کرده.
🔻فایل کامل این برنامه را در یوتیوب«خبرآنلاین» ببینید:
https://youtube.com/shorts/PEN1WelhktE?si=QFRYjOrXcvkMxfBE
شکاف طبقاتی یا به‌زبان ساده تر، فاصله
میان طبقات ثروتمند و طبقات فقیرتر جامعه بعد از انقلاب در ایران افزایش پیدا کرده.
🔻فایل کامل این برنامه را در یوتیوب«خبرآنلاین» ببینید:
https://youtube.com/shorts/PEN1WelhktE?si=QFRYjOrXcvkMxfBE
👍156👎4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥منتخب مناظره «ایران در بن‌بست سیاسی»
🔻جناب هاشمی بزرگوار، شما ۴۶ سال شعار «مرگ بر آمریکا» دادید و آمریکا و غرب را دشمن خواندید و بدنبال نابودی اسرائیل بودید. میشه فقط یک مورد(بیشتر هم نه،فقط یک مورد) بمردم نشان بدهید که این ایدئولوژی دشمنی با آمریکا کدام منفعت را برای منافع ملی ایران در بر داشته؟ من صادق زیباکلام ،لیبرال، غرب زده،سازشکار و....هرچیز دیگری که شما بهم نسبت میدهید، در عوض یکدوجین مورد برایتان می‌آورم که اصرار بر دشمنی با غرب، مرگ بر آمریکا و شعار نابودی اسرائیل، چگونه تیشه به ریشه منافع ملی ما در این ۴۶سال زده.
با حضور:
- صادق زیباکلام
- محمدصالح هاشمی گلپایگانی
📎فایل تصویری کامل برنامه در کانال یوتیوب «انتخاب»:
https://youtu.be/gFxFXwq8vGQ?si=v67_UHvBzaIo-iAc
🔻جناب هاشمی بزرگوار، شما ۴۶ سال شعار «مرگ بر آمریکا» دادید و آمریکا و غرب را دشمن خواندید و بدنبال نابودی اسرائیل بودید. میشه فقط یک مورد(بیشتر هم نه،فقط یک مورد) بمردم نشان بدهید که این ایدئولوژی دشمنی با آمریکا کدام منفعت را برای منافع ملی ایران در بر داشته؟ من صادق زیباکلام ،لیبرال، غرب زده،سازشکار و....هرچیز دیگری که شما بهم نسبت میدهید، در عوض یکدوجین مورد برایتان می‌آورم که اصرار بر دشمنی با غرب، مرگ بر آمریکا و شعار نابودی اسرائیل، چگونه تیشه به ریشه منافع ملی ما در این ۴۶سال زده.
با حضور:
- صادق زیباکلام
- محمدصالح هاشمی گلپایگانی
📎فایل تصویری کامل برنامه در کانال یوتیوب «انتخاب»:
https://youtu.be/gFxFXwq8vGQ?si=v67_UHvBzaIo-iAc
👍316👎16
✍️ تراژدی سیزده آبان | ۱۳ آبان ۱۴۰۴
🔹سخنی به‌اغراق نرفته اگر اِشغال سفارت آمریکا در ۱۳ آبان ۵۸ را سرنوشت‌سازترین اتفاق ایران بعد از انقلاب بدانیم. امواج سهمگین دشمنی با آمریکا که هم‌زمان با اِشغال سفارت براه افتادند، آنقدر نیرومند و اثرگذار بودند که تا همین امروز هم ادامه داشته. کدام تحول مهم در عرصهٔ داخلی و خارجی ظرف ۴۶ سال گذشته در ایران را می‌توان سراغ گرفت که متأثر از دشمنی با آمریکا نبوده؟ آیا دشمنی با آمریکا نقشی در تشویق صدام در حمله به ایران و هشت سال جنگ نداشت؟ آیا استراتژی نابودی اسرائیل متأثر از دشمنی با آمریکا نبود؟ آیا برنامه‌های هسته‌ای و متجاوز از سه دهه هزینه‌های سنگین آن، بعلاوهٔ هزینهٔ تحریم‌ها بر اقتصاد کشور، حاصل آمریکاستیزی نبود؟ آیا استراتژی محور مقاومت با همهٔ هزینه‌های سنگین آن، محصول دیگر دشمنی با آمریکا نبود؟ آیا اصرار بر تسلیحات نظامی، محصول دیگر دشمنی با آمریکا نمی‌باشد؟ اگر روابط ما با آمریکا عادی میبود، آیا کشور همچنان در همین وضعیت میبود؟
🔹ایکاش ضرر و زیان‌های دشمنی با آمریکا فقط محدود به هسته‌ای، محور مقاومت، هزینه‌های نظامی و تحریم‌ها میشد. بزرگترین ضرر و زیان دشمنی با آمریکا نه در عرصهٔ خارجی، که در عرصهٔ داخلی بوده. آمریکاستیزی اهداف و آرمان‌های انقلاب را به حاشیه راند و غرب‌ستیزی، استکبارستیزی و نابودی اسرائیل را جایگزین اهداف و آرمان‌های دمکراتیک انقلاب نمود. اهداف و آرمان‌های انقلاب همچون محدودیت قدرت حکومت به قانون، انتخابات آزاد، تعطیلی اوین و نبود زندانی سیاسی، آزادی مطبوعات و نبود سانسور، پاسخگو بودن حاکمیت و امکان مخالفت با حکومت و آزاد بودن انتقاد از آن، که اساس و بنیان انقلاب ۵۷ بودند، بزیر دست و پای دشمنی با آمریکا و رسالت مبارزه با استکبار رفتند. بگونه‌ای که اساساً کل انقلاب ۵۷ نه برای دمکراسی، که برای مبارزه با آمریکا می‌بوده.
🔹اینکه چرا چنین شد و چرا آمریکاستیزی این‌همه هزینه به کشور وارد کرده و چرا اهداف و آرمان‌های انقلاب را توانست به حاشیه براند، موضوعی است که بواسطهٔ عقب‌ماندگی ما در علوم انسانی، کمتر به آن پرداخته شده. بجای بررسی و ریشه‌یابی تحولات سیاسی کشور، نوادگان دایی جان ناپلئون در اقیانوسی از بغض و کینه و نفرت از یکسو و تئوری‌های توطئه و فرضیه‌های دایی جان ناپلئونی از سوی دیگر دست و پا می‌زنند.
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DQlsBRfjME_/?igsh=MTg1MzVwd2FyOTg5aQ==
🔹سخنی به‌اغراق نرفته اگر اِشغال سفارت آمریکا در ۱۳ آبان ۵۸ را سرنوشت‌سازترین اتفاق ایران بعد از انقلاب بدانیم. امواج سهمگین دشمنی با آمریکا که هم‌زمان با اِشغال سفارت براه افتادند، آنقدر نیرومند و اثرگذار بودند که تا همین امروز هم ادامه داشته. کدام تحول مهم در عرصهٔ داخلی و خارجی ظرف ۴۶ سال گذشته در ایران را می‌توان سراغ گرفت که متأثر از دشمنی با آمریکا نبوده؟ آیا دشمنی با آمریکا نقشی در تشویق صدام در حمله به ایران و هشت سال جنگ نداشت؟ آیا استراتژی نابودی اسرائیل متأثر از دشمنی با آمریکا نبود؟ آیا برنامه‌های هسته‌ای و متجاوز از سه دهه هزینه‌های سنگین آن، بعلاوهٔ هزینهٔ تحریم‌ها بر اقتصاد کشور، حاصل آمریکاستیزی نبود؟ آیا استراتژی محور مقاومت با همهٔ هزینه‌های سنگین آن، محصول دیگر دشمنی با آمریکا نبود؟ آیا اصرار بر تسلیحات نظامی، محصول دیگر دشمنی با آمریکا نمی‌باشد؟ اگر روابط ما با آمریکا عادی میبود، آیا کشور همچنان در همین وضعیت میبود؟
🔹ایکاش ضرر و زیان‌های دشمنی با آمریکا فقط محدود به هسته‌ای، محور مقاومت، هزینه‌های نظامی و تحریم‌ها میشد. بزرگترین ضرر و زیان دشمنی با آمریکا نه در عرصهٔ خارجی، که در عرصهٔ داخلی بوده. آمریکاستیزی اهداف و آرمان‌های انقلاب را به حاشیه راند و غرب‌ستیزی، استکبارستیزی و نابودی اسرائیل را جایگزین اهداف و آرمان‌های دمکراتیک انقلاب نمود. اهداف و آرمان‌های انقلاب همچون محدودیت قدرت حکومت به قانون، انتخابات آزاد، تعطیلی اوین و نبود زندانی سیاسی، آزادی مطبوعات و نبود سانسور، پاسخگو بودن حاکمیت و امکان مخالفت با حکومت و آزاد بودن انتقاد از آن، که اساس و بنیان انقلاب ۵۷ بودند، بزیر دست و پای دشمنی با آمریکا و رسالت مبارزه با استکبار رفتند. بگونه‌ای که اساساً کل انقلاب ۵۷ نه برای دمکراسی، که برای مبارزه با آمریکا می‌بوده.
🔹اینکه چرا چنین شد و چرا آمریکاستیزی این‌همه هزینه به کشور وارد کرده و چرا اهداف و آرمان‌های انقلاب را توانست به حاشیه براند، موضوعی است که بواسطهٔ عقب‌ماندگی ما در علوم انسانی، کمتر به آن پرداخته شده. بجای بررسی و ریشه‌یابی تحولات سیاسی کشور، نوادگان دایی جان ناپلئون در اقیانوسی از بغض و کینه و نفرت از یکسو و تئوری‌های توطئه و فرضیه‌های دایی جان ناپلئونی از سوی دیگر دست و پا می‌زنند.
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DQlsBRfjME_/?igsh=MTg1MzVwd2FyOTg5aQ==
👍303👎12
✍️ از «شاهزاده» تا فقط «شاهزاده» | ۱۵ آبان ۱۴۰۴
🔹مراسم ختم برادر آقای مصطفی تاجزاده، روز دوشنبه در مسجد نور، حکایتی شده بود. از پله‌های ورودی مسجد در خیابان، جمعیت به‌صف بودند تا داخل سالن مسجد، که آنجا هم پر شده بود و جای نشستن به‌زحمت پیدا میشد. در مدتی که من آنجا بودم، منظماً بر حجم جمعیت افزوده میشد. جدا از چهره‌های اصلاح‌طلب، بسیاری هم غیر اصلاح‌طلب بودند. محمد مهاجری، حجت‌الاسلام نقویان، سردار علایی، عبدالرضا داوری، اسدالله امرایی، دکتر تقی آزاد ارمکی، استاد دکتر مصطفی ملکیان، غلامحسین کرباسچی، حسین مرعشی و بسیاری شخصیت‌های دیگر را نمی‌توان همفکران «آقا مصطفی» دانست. آنچه را که با قوت بیشتری می‌توان گفت، آن است که بسیاری از آن جمعیت انبوه، به احترام جایگاه تاجزاده به‌عنوان یک زندانی سیاسی که چهارده سال در زندان بسر می‌برد، آمده بودند.
🔹آن جمعیت انبوه را هم مسئولین ملاحظه کردند و هم اپوزیسیون، و خیلی برای هیچ‌کدامشان خوشایند نبود. شاید بازگرداندن شتاب‌زدهٔ تاجزاده، آنهم به آن صورت، واکنش مسئولین به آمدن آن جمعیت غیرمنتظره بود. اما در مورد اپوزیسیون، مسئله پیچیده‌تر است. بالأخص طیف سلطنت‌طلبها و طرفداران شاهزاده رضا پهلوی و رسانه‌های طرفدارشان، همچون «ایران اینترنشنال»، ترجیح دادند همانند ج.ا استقبال از تاجزاده را نبینند. البته «ندیدن» ج.ا کاملاً قابل فهم است؛ اما همانطور که اشاره داشتم، ندیدن اپوزیسیون خارج از کشور نیاز به توضیح دارد.
🔹ندیدن تاجزاده و جایگاهش در ایستادگی در برابر نظام ج.ا، نه امروز، که مدتهاست اپوزیسیون را با یک پرسش دشوار سیاسی روبرو ساخته. این پرسش عبارت است از نحوهٔ تعامل آنها با معترضین و مخالفین نظام در داخل کشور. علی‌القاعده انتظار می‌رفت که اپوزیسیون از منتقدین و مخالفین داخلی استقبال نموده و دست دوستی بسمت آنان دراز نماید. اما در عمل این اتفاق نیفتاده. البته زباناً آنها همواره شعار وحدت با داخل داده‌اند، اما واقعیت آن است که وحدت و همدلی از حد شعار فراتر نرفته و در عمل هیچ خبری از آن نیست. وحدت و همدلی به‌کنار، نگاه اپوزیسیون خارج از کشور، بالأخص طیف سلطنت‌طلب و طرفداران شاهزاده به منتقدین و مبارزین داخلی بمثابه «رقیب» می‌باشد. رفتار آنها بیشتر همخوانی با شعار «هر که با ما نیست، دشمن ماست» دارد، تا اتحاد و همدلی. سکوت آنها در قبال رویداد مسجد نور، در حقیقت مبیّن نگرانی، اگر نگفته باشیم ناخرسندی‌شان از جایگاهی است که تاجزاده دارد پیدا میکند.
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DQudi3YjPml/?igsh=MW9hdWdoYXVtMGZlcg=
🔹مراسم ختم برادر آقای مصطفی تاجزاده، روز دوشنبه در مسجد نور، حکایتی شده بود. از پله‌های ورودی مسجد در خیابان، جمعیت به‌صف بودند تا داخل سالن مسجد، که آنجا هم پر شده بود و جای نشستن به‌زحمت پیدا میشد. در مدتی که من آنجا بودم، منظماً بر حجم جمعیت افزوده میشد. جدا از چهره‌های اصلاح‌طلب، بسیاری هم غیر اصلاح‌طلب بودند. محمد مهاجری، حجت‌الاسلام نقویان، سردار علایی، عبدالرضا داوری، اسدالله امرایی، دکتر تقی آزاد ارمکی، استاد دکتر مصطفی ملکیان، غلامحسین کرباسچی، حسین مرعشی و بسیاری شخصیت‌های دیگر را نمی‌توان همفکران «آقا مصطفی» دانست. آنچه را که با قوت بیشتری می‌توان گفت، آن است که بسیاری از آن جمعیت انبوه، به احترام جایگاه تاجزاده به‌عنوان یک زندانی سیاسی که چهارده سال در زندان بسر می‌برد، آمده بودند.
🔹آن جمعیت انبوه را هم مسئولین ملاحظه کردند و هم اپوزیسیون، و خیلی برای هیچ‌کدامشان خوشایند نبود. شاید بازگرداندن شتاب‌زدهٔ تاجزاده، آنهم به آن صورت، واکنش مسئولین به آمدن آن جمعیت غیرمنتظره بود. اما در مورد اپوزیسیون، مسئله پیچیده‌تر است. بالأخص طیف سلطنت‌طلبها و طرفداران شاهزاده رضا پهلوی و رسانه‌های طرفدارشان، همچون «ایران اینترنشنال»، ترجیح دادند همانند ج.ا استقبال از تاجزاده را نبینند. البته «ندیدن» ج.ا کاملاً قابل فهم است؛ اما همانطور که اشاره داشتم، ندیدن اپوزیسیون خارج از کشور نیاز به توضیح دارد.
🔹ندیدن تاجزاده و جایگاهش در ایستادگی در برابر نظام ج.ا، نه امروز، که مدتهاست اپوزیسیون را با یک پرسش دشوار سیاسی روبرو ساخته. این پرسش عبارت است از نحوهٔ تعامل آنها با معترضین و مخالفین نظام در داخل کشور. علی‌القاعده انتظار می‌رفت که اپوزیسیون از منتقدین و مخالفین داخلی استقبال نموده و دست دوستی بسمت آنان دراز نماید. اما در عمل این اتفاق نیفتاده. البته زباناً آنها همواره شعار وحدت با داخل داده‌اند، اما واقعیت آن است که وحدت و همدلی از حد شعار فراتر نرفته و در عمل هیچ خبری از آن نیست. وحدت و همدلی به‌کنار، نگاه اپوزیسیون خارج از کشور، بالأخص طیف سلطنت‌طلب و طرفداران شاهزاده به منتقدین و مبارزین داخلی بمثابه «رقیب» می‌باشد. رفتار آنها بیشتر همخوانی با شعار «هر که با ما نیست، دشمن ماست» دارد، تا اتحاد و همدلی. سکوت آنها در قبال رویداد مسجد نور، در حقیقت مبیّن نگرانی، اگر نگفته باشیم ناخرسندی‌شان از جایگاهی است که تاجزاده دارد پیدا میکند.
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DQudi3YjPml/?igsh=MW9hdWdoYXVtMGZlcg=
Instagram
@zibakalamsadegh
.
از «شاهزاده» تا فقط «شاهزاده»
مراسم ختم برادر آقای مصطفی تاجزاده، روز دوشنبه در مسجد نور، حکایتی شده بود. از پله‌های ورودی مسجد در خیابان، جمعیت به‌صف بودند تا داخل سالن مسجد، که آنجا هم پر شده بود و جای نشستن به‌زحمت پیدا میشد. در مدتی که من آنجا بودم،…
از «شاهزاده» تا فقط «شاهزاده»
مراسم ختم برادر آقای مصطفی تاجزاده، روز دوشنبه در مسجد نور، حکایتی شده بود. از پله‌های ورودی مسجد در خیابان، جمعیت به‌صف بودند تا داخل سالن مسجد، که آنجا هم پر شده بود و جای نشستن به‌زحمت پیدا میشد. در مدتی که من آنجا بودم،…
👍387👎106
✍️پوپولیسم و مملکت‌داری با شعار| ۲۰ آبان ۱۴۰۴
🔹شعار و برانگیختن عواطف و احساسات توده‌ها در جهت تحریک آرمان‌های ملی و میهن‌پرستانه به‌منظور نجات کشور، امری بی‌سابقه نیست. ترامپ مظهر چنین رویکردی است. یا رویکرد جناب پوتین در جهت احیای امپراطوری روسیهٔ بزرگ، که بسیاری از سرزمین‌ها، از جمله اوکراین را در اختیار داشت، نمونه‌های چنین حکمرانی‌هایی هستند. البته یک وجه این قبیل حاکمیت‌های پوپولیستی، برانگیختن عواطف و احساسات ملی‌گرایانهٔ کشورشان و احیای شکوه و عظمت آن در گذشته می‌باشد. همچون تلاش تندروها در براه انداختن کارناوال «در برابر ایران زانو بزنید»؛ که در بهترین حالت، تلاشی مذبوحانه در بسیج مردم در پشتیبانی از نظام است و در بدترین حالت، نمایشی زشت از شوونیسم و نژادپرستی ایرانیان.
🔹متأسفانه تلاش در بزرگ‌نمایی خود، در بسیاری از موارد، با تحقیر و بعضاً آزار و اذیت دیگران همراه بوده. اینکه مشکلات مملکت بواسطهٔ حضور «غیر از ما» می‌باشد؛ که باز ترامپ، نمونهٔ برجستهٔ آن است و همهٔ مشکلات آمریکا را بواسطهٔ وجود «غیر آمریکایی‌ها» در آمریکا می‌داند. و یا هیتلر و رهبران آلمان نازی که معتقد بودند با از بین بردن یهودی‌ها، که «غیر آلمانی» بودند، آلمان کشوری پیشرفته و نیرومند میشد. و در مقیاسی کوچکتر، هموطنان ایرانی خودمان هستند که همهٔ مشکلات کشور را بواسطهٔ حضور افغانستانی‌ها در ایران میدانند و یا هر تلاشی در جهت تحقق حقوق کردها و سایر اقلیت‌ها را مترادف با تجزیه‌طلبی می‌خوانند.
🔹پوپولیسم و تحریک عواطف و احساسات میهن‌پرستی و عرق ملی، البته بدون نژادپرستی هم رایج است. شعار معروف «ما می‌توانیم»، یا «انرژی هسته‌ای، حق مسلم ماست» جناب احمدی‌نژاد، مصادیق «شعارگرایی» بودند. البته «شعارزدگی» و تلاش در بهره‌گیری از عواطف و احساسات مردم، روش رایج مسئولین ما بوده است. از جملهٔ یکی از رکوردداران شعارزدگی، جناب پزشکیان می‌باشند. در کمتر سخنرانی ایشان بوده که «شعار» غایب بوده باشد. اساساً شعار و کلی‌گویی، مهم‌ترین ابزار ایشان در رویارویی با مشکلات است. در جلسهٔ شورایعالی جوانان فرمودند: «تمامی کمبودها و نارسایی‌ها را می‌توان با مشارکت مردم و به‌ویژه با اتکا به ذهن پویا و خلاق جوانان به نتیجه رساند».
🔹می‌ماند این سؤال از رئیس‌جمهور: ذهن پویا و برجستهٔ جوانان ایرانی در قبال مشکلات بیکاری، تورم، گرانی، کمبود آب، برق، گاز، آلودگی هوا و... چه می‌تواند بکند؟
https://www.instagram.com/p/DQ6jU8oDBGz/?igsh=MWJjdTcxdTRnaHcwNA=
🔹شعار و برانگیختن عواطف و احساسات توده‌ها در جهت تحریک آرمان‌های ملی و میهن‌پرستانه به‌منظور نجات کشور، امری بی‌سابقه نیست. ترامپ مظهر چنین رویکردی است. یا رویکرد جناب پوتین در جهت احیای امپراطوری روسیهٔ بزرگ، که بسیاری از سرزمین‌ها، از جمله اوکراین را در اختیار داشت، نمونه‌های چنین حکمرانی‌هایی هستند. البته یک وجه این قبیل حاکمیت‌های پوپولیستی، برانگیختن عواطف و احساسات ملی‌گرایانهٔ کشورشان و احیای شکوه و عظمت آن در گذشته می‌باشد. همچون تلاش تندروها در براه انداختن کارناوال «در برابر ایران زانو بزنید»؛ که در بهترین حالت، تلاشی مذبوحانه در بسیج مردم در پشتیبانی از نظام است و در بدترین حالت، نمایشی زشت از شوونیسم و نژادپرستی ایرانیان.
🔹متأسفانه تلاش در بزرگ‌نمایی خود، در بسیاری از موارد، با تحقیر و بعضاً آزار و اذیت دیگران همراه بوده. اینکه مشکلات مملکت بواسطهٔ حضور «غیر از ما» می‌باشد؛ که باز ترامپ، نمونهٔ برجستهٔ آن است و همهٔ مشکلات آمریکا را بواسطهٔ وجود «غیر آمریکایی‌ها» در آمریکا می‌داند. و یا هیتلر و رهبران آلمان نازی که معتقد بودند با از بین بردن یهودی‌ها، که «غیر آلمانی» بودند، آلمان کشوری پیشرفته و نیرومند میشد. و در مقیاسی کوچکتر، هموطنان ایرانی خودمان هستند که همهٔ مشکلات کشور را بواسطهٔ حضور افغانستانی‌ها در ایران میدانند و یا هر تلاشی در جهت تحقق حقوق کردها و سایر اقلیت‌ها را مترادف با تجزیه‌طلبی می‌خوانند.
🔹پوپولیسم و تحریک عواطف و احساسات میهن‌پرستی و عرق ملی، البته بدون نژادپرستی هم رایج است. شعار معروف «ما می‌توانیم»، یا «انرژی هسته‌ای، حق مسلم ماست» جناب احمدی‌نژاد، مصادیق «شعارگرایی» بودند. البته «شعارزدگی» و تلاش در بهره‌گیری از عواطف و احساسات مردم، روش رایج مسئولین ما بوده است. از جملهٔ یکی از رکوردداران شعارزدگی، جناب پزشکیان می‌باشند. در کمتر سخنرانی ایشان بوده که «شعار» غایب بوده باشد. اساساً شعار و کلی‌گویی، مهم‌ترین ابزار ایشان در رویارویی با مشکلات است. در جلسهٔ شورایعالی جوانان فرمودند: «تمامی کمبودها و نارسایی‌ها را می‌توان با مشارکت مردم و به‌ویژه با اتکا به ذهن پویا و خلاق جوانان به نتیجه رساند».
🔹می‌ماند این سؤال از رئیس‌جمهور: ذهن پویا و برجستهٔ جوانان ایرانی در قبال مشکلات بیکاری، تورم، گرانی، کمبود آب، برق، گاز، آلودگی هوا و... چه می‌تواند بکند؟
https://www.instagram.com/p/DQ6jU8oDBGz/?igsh=MWJjdTcxdTRnaHcwNA=
Instagram
@zibakalamsadegh
.
پوپولیسم و مملکت‌داری با شعار
شعار و برانگیختن عواطف و احساسات توده‌ها در جهت تحریک آرمان‌های ملی و میهن‌پرستانه به‌منظور نجات کشور، امری بی‌سابقه نیست. ترامپ خودمان مظهر چنین رویکردی است. یا رویکرد جناب پوتین در جهت احیای امپراطوری روسیهٔ بزرگ، که بسیاری…
پوپولیسم و مملکت‌داری با شعار
شعار و برانگیختن عواطف و احساسات توده‌ها در جهت تحریک آرمان‌های ملی و میهن‌پرستانه به‌منظور نجات کشور، امری بی‌سابقه نیست. ترامپ خودمان مظهر چنین رویکردی است. یا رویکرد جناب پوتین در جهت احیای امپراطوری روسیهٔ بزرگ، که بسیاری…
👎424👍248
✍️ دشمنی بی‌نتیجه و بی‌هدف با آمریکا، ریشهٔ همهٔ مصیبت‌های کشور | ۲۲ آبان ۱۴۰۴
🔺نامهٔ سرگشادهٔ «صادق زیباکلام» به «ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران»
جناب آقای دکتر پزشکیان
رئیس جمهوری اسلامی ایران
🔹با سلام و تحیات
بیانات اخیر جنابعالی در مجلس، تکرار این واقعیت بود که کشور با مشکلات عمیق و گسترده روبروست. بدون مقدمه به استحضار میرسانم که ریشهٔ همهٔ مصیبت‌هایی که کشور با آن مواجه است، در دشمنی با آمریکا نهفته است. ۴۷ سال است که این دشمنی مبنای سیاست‌های داخلی و خارجی ج.ا بوده است. از اِشغال سفارت آمریکا و ضبط دارایی‌های‌مان، تشویق حملهٔ صدام به ایران، ایجاد محور مقاومت و شعار نابودی اسرائیل، برنامه‌های هسته‌ای و تحریم‌ها، اولویت برنامه‌های تسلیحاتی تا جنگ ۱۲ روزه و نگرانی از درگیری‌های جدید، با تمام هزینه‌های سنگینی که همهٔ اینها بر اقتصاد کشور و روح و روان مردم وارد ساخته، جملگی ریشه در دشمنی ۴۷ ساله با آمریکا داشته‌اند.
🔹جدای از سیاست خارجی، آثار و تبعات دشمنی با آمریکا در داخل هم تباه‌کننده بوده. آیا وضعیت فلاکت‌بار اقتصادی کشور، گرانی، تورم، بیکاری،کمبود آب، برق و گاز، دست کم غیر مستقیم، ارتباطی با «آمریکاستیزی» پیدا نمی‌کند؟ بماند بن‌بست سیاسی و اجتماعی و سرخوردگی نسل‌های جوان کشور از گذشته و ناامیدی‌شان از آینده. البته انقلابیون، وضعیت اسفناک موجود جامعه را ناشی از آمریکاستیزی ندانسته و مسئولیت آنرا بر گردن مدیریت‌های بزعم آنان «غیرانقلابی»، «نئولیبرال» و «غربزده» می‌اندازند.
🔹هر تلاشی که در این ۴۷ سال در جهت تنش‌زدایی و عادی‌سازی رابطه با آمریکا صورت گرفته، انقلابیون جلوی آنرا به این اتهام که «شما می‌خواهید ما تسلیم آمریکا بشویم»؛ «شما می‌خواهید ما استقلال‌مان را مثل دوران قبل از انقلاب واگذار کنیم» و از این‌دست استدلال‌ها گرفته‌اند. البته آمریکاستیزی مواهبی هم برای انقلابیون در بر داشته. از جمله اینکه نفس مبارزه با آمریکا همواره توجیه‌کنندهٔ کاستی‌ها، نابسامانی‌ها و سیاست‌های نادرست بوده است. بعلاوه، قداست و جایگاه رفیع مبارزه با آمریکا همواره ابزاری بوده در جهت برخورد با مخالفین و منتقدین.
🔹جناب پزشکیان، این درست است که در گذشته، آمریکاستیزی دارای اعتبار و پرستیژ می‌بوده، اما سالهاست که جامعهٔ ما از آن نقطه عبور کرده. برای بسیاری از نسل‌های بعد از انقلاب، دشمنی با غرب و آمریکا، شعار نابودی اسرائیل، صدور انقلاب و این‌دست ادبیات، مدتهاست دیگر واجد اهمیت نیستند. آزادی، دمکراسی، خوب زیستن، حق انتخاب داشتن و این‌دست ارزش‌ها برایشان اهمیت پیدا کرده. مدتهاست که آنها از «مرگ بر آمریکا» عبور کرده‌اند.
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DRAWxYAjJYW/?igsh=MWkxeGMybWIzcWZ0eQ=
🔺نامهٔ سرگشادهٔ «صادق زیباکلام» به «ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران»
جناب آقای دکتر پزشکیان
رئیس جمهوری اسلامی ایران
🔹با سلام و تحیات
بیانات اخیر جنابعالی در مجلس، تکرار این واقعیت بود که کشور با مشکلات عمیق و گسترده روبروست. بدون مقدمه به استحضار میرسانم که ریشهٔ همهٔ مصیبت‌هایی که کشور با آن مواجه است، در دشمنی با آمریکا نهفته است. ۴۷ سال است که این دشمنی مبنای سیاست‌های داخلی و خارجی ج.ا بوده است. از اِشغال سفارت آمریکا و ضبط دارایی‌های‌مان، تشویق حملهٔ صدام به ایران، ایجاد محور مقاومت و شعار نابودی اسرائیل، برنامه‌های هسته‌ای و تحریم‌ها، اولویت برنامه‌های تسلیحاتی تا جنگ ۱۲ روزه و نگرانی از درگیری‌های جدید، با تمام هزینه‌های سنگینی که همهٔ اینها بر اقتصاد کشور و روح و روان مردم وارد ساخته، جملگی ریشه در دشمنی ۴۷ ساله با آمریکا داشته‌اند.
🔹جدای از سیاست خارجی، آثار و تبعات دشمنی با آمریکا در داخل هم تباه‌کننده بوده. آیا وضعیت فلاکت‌بار اقتصادی کشور، گرانی، تورم، بیکاری،کمبود آب، برق و گاز، دست کم غیر مستقیم، ارتباطی با «آمریکاستیزی» پیدا نمی‌کند؟ بماند بن‌بست سیاسی و اجتماعی و سرخوردگی نسل‌های جوان کشور از گذشته و ناامیدی‌شان از آینده. البته انقلابیون، وضعیت اسفناک موجود جامعه را ناشی از آمریکاستیزی ندانسته و مسئولیت آنرا بر گردن مدیریت‌های بزعم آنان «غیرانقلابی»، «نئولیبرال» و «غربزده» می‌اندازند.
🔹هر تلاشی که در این ۴۷ سال در جهت تنش‌زدایی و عادی‌سازی رابطه با آمریکا صورت گرفته، انقلابیون جلوی آنرا به این اتهام که «شما می‌خواهید ما تسلیم آمریکا بشویم»؛ «شما می‌خواهید ما استقلال‌مان را مثل دوران قبل از انقلاب واگذار کنیم» و از این‌دست استدلال‌ها گرفته‌اند. البته آمریکاستیزی مواهبی هم برای انقلابیون در بر داشته. از جمله اینکه نفس مبارزه با آمریکا همواره توجیه‌کنندهٔ کاستی‌ها، نابسامانی‌ها و سیاست‌های نادرست بوده است. بعلاوه، قداست و جایگاه رفیع مبارزه با آمریکا همواره ابزاری بوده در جهت برخورد با مخالفین و منتقدین.
🔹جناب پزشکیان، این درست است که در گذشته، آمریکاستیزی دارای اعتبار و پرستیژ می‌بوده، اما سالهاست که جامعهٔ ما از آن نقطه عبور کرده. برای بسیاری از نسل‌های بعد از انقلاب، دشمنی با غرب و آمریکا، شعار نابودی اسرائیل، صدور انقلاب و این‌دست ادبیات، مدتهاست دیگر واجد اهمیت نیستند. آزادی، دمکراسی، خوب زیستن، حق انتخاب داشتن و این‌دست ارزش‌ها برایشان اهمیت پیدا کرده. مدتهاست که آنها از «مرگ بر آمریکا» عبور کرده‌اند.
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DRAWxYAjJYW/?igsh=MWkxeGMybWIzcWZ0eQ=
👍379👎19
✍️جدیدترین و متفاوت‌ترین اثر صادق زیباکلام منتشر شد | ۲۴ آبان ۱۴۰۴
🔺اینم «آخرش چی میشه؟»، که هی تو کوچه و خیابون و مترو ازم می‌پرسین!
🔹هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی داستان بنویسم؛ اما همیشه دلم می‌خواست مثل کسی که مدام تصمیم می‌گیرد که از فردا ورزش را شروع کند، اما آن فردا هیچ‌وقت نمی‌آید، من هم نوشتن داستان را هی به عقب می‌انداختم و موکولش می‌کردم به بعد از این کار و آن کار، یا به سال آینده. این کتاب شامل شش داستان کوتاه و یک داستان بلند است. شاید نام «داستان» خیلی دقیق نباشد؛ چون چهارتای آنها برای خودم اتفاق افتاده و دوتای دیگر برای نزدیکانم. امیدوارم از خواندن‌شان لذت ببرید. البته ممکن هم هست بعد از خواندن داستان‌ها بگویید کاش همچنان عقب می‌انداختی و اصراری بر داستان‌نویسی نمی‌کردی و شاید و فقط هم شاید، در پایان بگویید: «کاش زودتر دست‌به‌کار می‌شدی».
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DRFCvhwDIsU/?igsh=MXVnaHFrbnNuNjdvMg==
📎اینستاگرام «انتشارات روزنه»:
https://www.instagram.com/rowzanehnashr?igsh=MWZlOGtjOWt2N2t1cA==
🔺اینم «آخرش چی میشه؟»، که هی تو کوچه و خیابون و مترو ازم می‌پرسین!
🔹هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی داستان بنویسم؛ اما همیشه دلم می‌خواست مثل کسی که مدام تصمیم می‌گیرد که از فردا ورزش را شروع کند، اما آن فردا هیچ‌وقت نمی‌آید، من هم نوشتن داستان را هی به عقب می‌انداختم و موکولش می‌کردم به بعد از این کار و آن کار، یا به سال آینده. این کتاب شامل شش داستان کوتاه و یک داستان بلند است. شاید نام «داستان» خیلی دقیق نباشد؛ چون چهارتای آنها برای خودم اتفاق افتاده و دوتای دیگر برای نزدیکانم. امیدوارم از خواندن‌شان لذت ببرید. البته ممکن هم هست بعد از خواندن داستان‌ها بگویید کاش همچنان عقب می‌انداختی و اصراری بر داستان‌نویسی نمی‌کردی و شاید و فقط هم شاید، در پایان بگویید: «کاش زودتر دست‌به‌کار می‌شدی».
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DRFCvhwDIsU/?igsh=MXVnaHFrbnNuNjdvMg==
📎اینستاگرام «انتشارات روزنه»:
https://www.instagram.com/rowzanehnashr?igsh=MWZlOGtjOWt2N2t1cA==
👍242👎7
✍️ معرفی جدیدترین و متفاوت‌ترین کتاب صادق زیباکلام| ۲۶ آبان ۱۴۰۴
🔺 بخش اول معرفی: چهار داستان نخست کتاب
🔹برخی پرسیده اند که داستان‌های «هفت عکس یادگاری» راجع به چیست؟ در این پست توضیحی پیرامون چهار داستان نخست کتاب داده‌ام.
🔹«میوه‌فروشی رویان» بیشتر طنز است. داستان خانمی است که از من در مغازهٔ میوه‌فروشی در رویان که داشتم خرید می‌کردم، اجازهٔ خرید میوه می‌گیرد. من تصور می‌کردم که من را با صاحب میوه‌فروشی اشتباه گرفته. درحالیکه علیرغم سر و وضع مرتبش، او در اصل یک مستمند بوده.
🔹«چشمان قرمز ناهید خانم»، حکایت زنی مهربان است که با امیر خان همسر سرد و بی‌احساسش یک زندگی زناشویی نامطلوبی دارد. یک روز قرار بوده که باهم به مهمانی بروند. اما قبلش بواسطهٔ اتفاقی که در داستان آمده، ناهید خانم گریه زیادی میکند و نگران چشمان متورم و قرمزش بوده که به امیر خان چه توضیحی بدهد. اوج داستان زمانی اتفاق میافتد که امیر خان به‌منزل می‌آید که به میهمانی بروند.
🔹«عینک دسته‌طلا» در یک مغازه عینک‌فروشی گران‌قیمت اتفاق میافتد. وقتی صاحب مغازه قیمت عینکی که من انتخاب کرده بودم را میگوید، من مبهوت می‌شوم. او که مطمئن نیست من همان زیباکلام هستم، میپرسد که شما همان زیباکلام هستید؟ من که از قیمت سنگین آن عینک و بلاهت خودم به‌هم ریخته بودم، به‌او می‌گویم همه همین اشتباه را می‌کنند و داستان از واکنش من به صادق زیباکلام معروف شروع می‌شود.
🔹«صورت کبود طوبی خانم» بیشتر نماد فمینیستی و اعتراض به مردسالاری دارد. آقا مرتضی، شوهر طوبی خانم، سمبل بسیاری از مردان ایرانی است که دست بر روی همسران‌شان بلند می‌کنند. اما داستان از اینجا شروع می‌شود که طوبی خانم نه تنها خشونت همسرش را تحمل میکرده، بلکه در برابر بُهت و حیرت توأم با عصبانیت و ناباوری اطرافیان، همواره خودش را مقصر می‌دانسته که باعث پرخاش همسرش می‌شده. سرانجام پس از سی‌سال زناشویی طغیان میکند. داستان طوبی خانم در یک سطح وسیع‌تر این پرسش را مطرح میکند که آیا انسان‌ها خشونت و ستم را می‌پذیرند و با آن کنار می‌آیند و یا اینکه صرفاً تحمل می‌کنند؟ طوبی خانم هم مخاطب را در برابر همین سؤال قرار می‌دهد که علیرغم ظاهرش، و علیرغم آنکه او سرنوشت و خودش را مقصر می‌دانسته، اما در تمامی آن سال‌ها، آن وضعیت را برخلاف تصور همهٔ اطرافیان نپذیرفته بوده و صرفاً آن را تحمل میکرده. و برخلاف انتظار همه و علیرغم همهٔ بردباری و صبر و تحمل‌ها، سرانجام در برابر ستم همچون آتش زیر خاکستر فوران میکند.
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DRJ8WKQDIjo/?igsh=Y2trdjF4bTNiMm51
🔺اینستاگرام انتشارات «روزنه»:
https://www.instagram.com/rowzanehnashr?igsh=MWZlOGtjOWt2N2t1cA==
🔺 بخش اول معرفی: چهار داستان نخست کتاب
🔹برخی پرسیده اند که داستان‌های «هفت عکس یادگاری» راجع به چیست؟ در این پست توضیحی پیرامون چهار داستان نخست کتاب داده‌ام.
🔹«میوه‌فروشی رویان» بیشتر طنز است. داستان خانمی است که از من در مغازهٔ میوه‌فروشی در رویان که داشتم خرید می‌کردم، اجازهٔ خرید میوه می‌گیرد. من تصور می‌کردم که من را با صاحب میوه‌فروشی اشتباه گرفته. درحالیکه علیرغم سر و وضع مرتبش، او در اصل یک مستمند بوده.
🔹«چشمان قرمز ناهید خانم»، حکایت زنی مهربان است که با امیر خان همسر سرد و بی‌احساسش یک زندگی زناشویی نامطلوبی دارد. یک روز قرار بوده که باهم به مهمانی بروند. اما قبلش بواسطهٔ اتفاقی که در داستان آمده، ناهید خانم گریه زیادی میکند و نگران چشمان متورم و قرمزش بوده که به امیر خان چه توضیحی بدهد. اوج داستان زمانی اتفاق میافتد که امیر خان به‌منزل می‌آید که به میهمانی بروند.
🔹«عینک دسته‌طلا» در یک مغازه عینک‌فروشی گران‌قیمت اتفاق میافتد. وقتی صاحب مغازه قیمت عینکی که من انتخاب کرده بودم را میگوید، من مبهوت می‌شوم. او که مطمئن نیست من همان زیباکلام هستم، میپرسد که شما همان زیباکلام هستید؟ من که از قیمت سنگین آن عینک و بلاهت خودم به‌هم ریخته بودم، به‌او می‌گویم همه همین اشتباه را می‌کنند و داستان از واکنش من به صادق زیباکلام معروف شروع می‌شود.
🔹«صورت کبود طوبی خانم» بیشتر نماد فمینیستی و اعتراض به مردسالاری دارد. آقا مرتضی، شوهر طوبی خانم، سمبل بسیاری از مردان ایرانی است که دست بر روی همسران‌شان بلند می‌کنند. اما داستان از اینجا شروع می‌شود که طوبی خانم نه تنها خشونت همسرش را تحمل میکرده، بلکه در برابر بُهت و حیرت توأم با عصبانیت و ناباوری اطرافیان، همواره خودش را مقصر می‌دانسته که باعث پرخاش همسرش می‌شده. سرانجام پس از سی‌سال زناشویی طغیان میکند. داستان طوبی خانم در یک سطح وسیع‌تر این پرسش را مطرح میکند که آیا انسان‌ها خشونت و ستم را می‌پذیرند و با آن کنار می‌آیند و یا اینکه صرفاً تحمل می‌کنند؟ طوبی خانم هم مخاطب را در برابر همین سؤال قرار می‌دهد که علیرغم ظاهرش، و علیرغم آنکه او سرنوشت و خودش را مقصر می‌دانسته، اما در تمامی آن سال‌ها، آن وضعیت را برخلاف تصور همهٔ اطرافیان نپذیرفته بوده و صرفاً آن را تحمل میکرده. و برخلاف انتظار همه و علیرغم همهٔ بردباری و صبر و تحمل‌ها، سرانجام در برابر ستم همچون آتش زیر خاکستر فوران میکند.
🔺اینستاگرام «صادق زیباکلام»:
https://www.instagram.com/p/DRJ8WKQDIjo/?igsh=Y2trdjF4bTNiMm51
🔺اینستاگرام انتشارات «روزنه»:
https://www.instagram.com/rowzanehnashr?igsh=MWZlOGtjOWt2N2t1cA==
👍152👎2