مرگ کسب و کارتان!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، از ابتدای شهریور تاکنون ۳ کارگر در معدن سونگون ورزقان به دلیل رعایت نکردن ایمنی در محیط کار معدن از سوی پیمانکار کشته شده اند. آخرین مورد کارگر ۱۸ ساله در کانال لوله آب دیواره خاکی دامپ فاز ۴ با ریزش خاک بالا دستی در ۴ مهرماه جان باخته است.

با همکاری بخش بازرسی وزارت کار و ماموران بیمه این مرگ ها به سادگی عادی سازی می شود. وقتی وزارت اقتصاد و اتاق بازرگانی به وزارت کار و وزارت صنایع حکم می کنند که پیمانکاران نباید پروانه تخصصی ایمنی را داشته باشند می شود همین.
کارگر ۱۸ ساله در محیط کاری خطرناک بدون هیچ حفاظی چه می کند؟؟ افسران ایمنی کجا بودند؟؟ سرپرست کارگاه چه می کرده است؟؟ این دیگر کار نیست بلکه بردن کارگر به قتلگاه است.
اگر ۳ میلیون دانش آموز از تحصیل بازمانده اند برای این است که به اینگونه کارها گمارده شوند. وقتی ۵۶ معدنکار طبسی زیر آوار سودجویی می میرند و وزیرکار طرف کارفرمایی را می گیرد که حتا یک تسلیت به خانواده های کارگرانش نداد، هیچ انتظاری از این سیستم مرگ آفرین نباید داشت.

خواهران و برادران،
این سیستم آدمکشی جان ما برایش ارزشی ندارد پس ما باید به فکر خود باشیم و از رفتن به محل کارهای خطرناک خودداری کنیم. نمی ارزد که جانمان را برای این آدمکشان هدر دهیم. امروز در کنار خانواده مان هستیم این وضعیت زندگیمان است وای به روزی که نباشیم.
برای درد نکشیدن خانواده و پرتاب نکردن خانواده به دره فقر و تیره روزی باید در کنارشان باشیم. این «کار» نیست «خودکشی» است.
مرگ را به خانه‌های خود نبریم!

هیات تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا
۹ مهرماه ۱۴۰۵

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

نحوه مواجهه با سالمندی معیار عدالت اجتماعی است. (۳)
در میزگرد «چالش‌های سالمندی در ایران» ارائه خدمات رایگان برای سالمندان مورد بحث و بررسی قرار گرفت

پیام عابدی روزنامه نگار
۷ مهرماه ۱۴۰۵

با بازاری‌ سازی گسترده سه دهه اخیر، ارائه خدمات رایگان از سوی نهادهای دولتی به سالمندان فراموش شده است. با هدف جبران بخشی از آثار کاهش تصدی‌گری دولت، انجمن کنشگران سالمندی ایران [نهاد غیردولتی] با ابتکار و بودجه شخصی اعضا وارد میدان شده است. قلمرو رفاه در قسمت سوم میزگرد «چالش‌های سالمندی در ایران» به مرور اقدامات این انجمن پرداخته است.

مازیار گیلانی‌نژاد، دبیر و بنیان‌گذار انجمن کنشگران سالمندی ایران با اشاره به خدمات امداد سالمند این انجمن، گفت: در روزهای دو جنگ ۱۲ و ۳۹ روزه، انجمن بیشتر از ۷۰۰ تماس با سالمندان فاقد توانایی لازم برای انجام مسئولیت‌های روزانه برقرار کرد تا خدماتی چون تهیه مایحتاج روزانه، دارو و کمک‌های اداری را به آنها ارائه کند.

او افزود: در واقع، جامعه هدف ما خود هزینه تامین مایحتاج و دارو را پرداخت می‌کرد؛ انجمن اما به رایگان این موارد را بنابه درخواست آن‌ها تهیه می‌کرد و به منازلشان می‌رساند. همچنین خدمات‌گیرندگان را به رایگان به مراکز اداری می‌بردیم، کارهای آن‌ها را انجام می‌دادیم و سپس آن‌ها را به منزل می‌رساندیم.

گیلانی‌نژاد به خدمات دیگر انجمن هم اشاره کرد؛ از جمله برگزاری تولد و جشن برای سالمندان تنها، هم‌کلامی با سالمندان و برخی خدمات رایگان تعمیرات منزل از سوی اعضا.

به گفته بنیان‌گذار انجمن کنشگران سالمندی ایران «از آنجا که اعضای انجمن از کارگران بازنشسته تشکیل شده‌اند، می‌توانند خدمات تعمیرات منزل را ارائه کنند؛ ضمن اینکه بازرس انجمن پس از انجام تعمیرات بر کیفیت اجرای کار نظارت می‌کند. این خدمات به رایگان انجام می‌شوند.»

ناصر اوسانلو، بنیان‌گذار و عضو شورای مرکزی انجمن کنشگران سالمندی ایران هم کانون بحث خود را بر روی ضرورت‌های تمدنی و ارتباط آن با حیات سالمندی قرار داد.

او با بیان اینکه تمدن‌ها در طول تاریخ یا سودمحور [دولت‌-ملت‌های مدرن مبتنی بر تجارت و نظامی‌گری] بودند و یا تمدن‌محور [بر مبنای قومیت‌ها با فرهنگ‌های مشترک در چند سوی مرزهای هم‌جوار]، گفت: ایرانی‌ها در پایه تمدنی خود [مرزهای کنونی و گذشته] فرهنگ‌های مشترک داشتند؛ مانند کردها در مرزهای ایران، سوریه، عراق و ترکیه.

عضو شورای مرکزی انجمن کنشگران سالمندی ایران، افزود: این هویت‌های مشترک برسازنده حیات تمدن محور ایرانی‌ها بودند؛ اگر می‌خواهیم این تمدن حفظ شود، باید به خواسته‌های مردم رسیدگی کنیم و صدای آن‌ها را بشنویم؛ از جمله سالمندان. نحوه مواجهه با سالمندی، معیار «عدالت اجتماعی» است و حیات سالمند نیاز به توجه، درک و اقدام دارد.

برای دیدن این گفتگو به سایت قلمرو رفاه به آدرس زیر مراجعه کنید:
https://ghalamrorefah.ir/id/3488/

کانال انجمن کنش‌گران سالمندی ایران
و
کانال تلگرامی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

۱۵ سال تلاش برای آگاهی بخشی!

۱۰ مهر ۱۳۹۰ اولین شماره نشریه کارگری «پیام فلزکار» که بعدها به «پیام سندیکا» تغییر نام یافت، با همت دوستان کارگر فلزکارمکانیک متولد شد تا نقش محوری در پروراندن اندیشه های کارگری به عهده بگیرد. ابتدا در تهران و کرج و سپس در ۲۱ شهر کارگران آن را خواندند و دست به دست به کارگران مشتاق آگاهی رسید. در طی ۱۵ سال این نشریه تلاش کرد تا با آموزش اقتصاد سیاسی، شناخت، تکامل، فلسفه به زبان ساده، تقویت همبستگی کارگری، تاریخ جنبش کارگری و سندیکایی، افشای بی امان سرمایه داری نئولیبرال، شرکت های پیمانکاری، اخبار کارگری، صدها شعر، عکس، معرفی کتاب و موسیقی فاخر، مطالب علمی، آموزش قوانین کار و قانون اساسی، حقوق سندیکایی، سهمی در مبارزات کارگری ایفا کند.
امروز وقتی به تلاش های ۱۵ ساله نگاه می کنیم واقعن به این جان سختی خود افتخار می کنیم. امروز نشریه پیام سندیکا به زبان گویا و اعتراض مزدبگیران ایران تبدیل شده است. نشریه ما برخلاف آنچه مرسوم بود، نه بصورت مجازی بلکه با کمک های مالی و اندک کارگران، چاپ و به خانه مزدبگیران راه یافته است.
نشریه «پیام سندیکا» کادرهای با ارزشی را در سراسر کشور آموزش و به جنبش کارگری تقدیم نمود. انعکاس اخبار کارگری و به ویژه آموزش اعتصاب به زحمتکشان، کارگران را چنان توانمند نمود که اعتصابات شکوهمند کارگران پروژه ای از سال ۹۹ تا ۱۴۰۳ را بی وقفه رهبری کرد.
بسیاری از دوستداران جنبش کارگری در توزیع، نوشتن مقالات، ارسال خبرهای کارگری و حتا وصل نمودن کارگران به سندیکا نقشی بارز داشتند.
با شروع جنگ آموزش های ما در میان کارگران به ویژه در پتروشیمی ها، پالایشگاهها، سکوهای نفتی، ذوب آهن، فولاد به ثمر نشست و کارگران در سنگر تولید حماسه ای افتخارآفرین ساخته و نشان دادند چگونه جان هایشان را برای منافع ملی، تمامیت ارضی فدا می کنند. انجمن های جنبی سندیکا از جمله بازنشستگان نشان دادند از آنچنان دقتی برخوردارند که برای حفظ کشور و سفره هایشان آموخته آند چگونه در دو جبهه برزمند تا هم دشمن داخلی و هم دشمن خارجی را مایوس کنند. استقلال و تمامیت ارضی را فدای سفره های خالی نکردند. استقلال و آزادی و مبارزه برای دستمزدی انسانی و آینده ای پر از رفاه برای فرزندان، دو بال یک کوشنده کارگری آگاه است.
ادامه دادن اعتراضات از اردیبهشت ۴۰۵ بازنشستگان تامین اجتماعی در قالب «یکشنبه های اعتراض» نشان از هوشمندی و درایت تربیت یافته گان نشریه پیام سندیکاست. انتشار نشریه امید، نشریه «بازنشستگان متحد تهرانی» نیز از دستاوردهای نشریه پیام سندیکاست.
امروز به خود می بالیم که آنچه در توان داشته ایم را برای ارتقای جنبش کارگری، جنبش سندیکایی و جنبش مطالباتی به کار گرفته ایم. ادبیات ما در جای جای جنبش اعتراضی رسوخ کرده است. اگر امروز یکشنبه های هفتگی اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی که از سال ۹۹ در تهران آغاز شد به جنبشی فراگیر و قدرتمند بدل گشته است مرهون «نشریه پیام سندیکاست».
سخت شدن فضای سیاسی، گرانی بیش از حد کاغذ و چاپ، تهدید نویسندگان و همراهان پیگیر نشریه، ما را از راهی که برگزیده ایم منصرف نخواهد کرد. ما فرزندان سیدمحمد دهگان، شکراله مانی، محمد حجازی، ایوب شکیبا، ذره، جعفر پیشه وری نویسندگان اولین نشریه کارگری اتحادیه مرکزی اتحادیه های کارگری دوران رضاخان به نام «روزنامه حقیقت» هستیم و جز پراکندن حقیقت و آگاهی و حفظ منافع ملی که هرگز از منافع زحمتکشان و مردم ایران جدا نیست، پافشاری خواهیم کرد.

نیست جز حقیقت و انسانیت مرام ما،
صلح و آزادی، حفظ تمامیت ارضی،
دستمزدی انسانی برای آینده ای روشن برای فرزندان ایران زمین،
مبارزه با دزدان داخلی و خارجی که طمع به سفره هایمان دارند،
الویت ما در نشریه پیام سندیکاست.

درود می فرستیم به همکاران به یادماندنی مان در نشریه، کازیم عاشقی، اباذری برنگی، علی جعفری مرندی علیرضا فرهادی، محمدحسین خان یغما، جابر فرجاد، رضا فراهانی، علی شوقی که یادشان گرامی و استادان مان جواد مهران گهر، نبی معروفی، اوس خلیل پرن، ناصر اسالو، اوس محمد کاهه،حسین جشن، مازیار گیلانی نژاد، از شما سپاسگزاریم فرزندان خلق.

با قلبی پرامید آغاز شانزده سالگی نشریه کارگری پیام سندیکا را جشن می گیریم.

گستره تر باد اتحاد زحمتکشان
سربلند و پاینده باد ایران آزاد و کارگری

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
۹ مهرماه ۱۴۰۵

https://t.me/sfelezkar

امنیتی که بوی نان نمی دهد!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در ماه‌های بحرانی گذشته که همه به فکر نجات ایران از این بحران سیاسی، اقتصادی آوار شده بر کشور بودند و نگران تمامیت ارضی کشور، مافیا هم به فکر دزدی بود.
اختلاس ها و دزدی های هر روزه چنان عادی سازی می شود و دادگاهها بررسی این دزدی ها را چنان طولانی مدت می کنند که فراموش شود. به آخرین دزدی هایی که در امسال و در بحبوحه جنگ صورت گرفته نگاهی بکنیم:
«اختلاس تراستی ها از فروش نفت بیش از ۲ برابر کل بدهی دولت به تامین اجتماعی است یعنی بیش از ۶ هزار همت
عضو سابق هیات نمایندگان اتاق بازرگانی: برای واردات پنل های خورشیدی ۷۰۰ میلیون یورو ارز داده شده اما بعد از ششماه هیچ کالایی وارد کشور نشده است.»
وقتی دولت برای دادن بدهی خود به تامین اجتماعی دست و دلش می لرزد ولی بدون گرفتن هیچ تضمینی ثروت زحمتکشان را به حرمزاده های دزد می دهد و کسی هم از اتاق بازرگانی و بانک مرکزی با خواستی به عمل نمی آورد، مردم ایران معنی امنیت را در کشور به درستی می فهمند. جنایتکارانی که از امنیت فولادین برخوردارند. دکل نفتی گم می کنند، به اعدام محکوم می شوند ولی امروز کافه هایی برای عیاشی راه اندازی می کنند.
این امنیت بوی نان نمی دهد بلکه برای سارقین و جنایتکاران اقتصادی امنیت می سازد.
سیستم سرمایه داری نئولیبرال اخلاقش دزدی است و دزد تربیت می کند و این دزدان تلاش می کنند اخلاق دزدی را در جامعه عادی سازی کنند و اخلاق توده مردم را هم فاسد و مانند خود کنند.
کار به جایی رسیده که نانوا هم به خود جرات می دهد از کمیت و کیفیت نان بدزد و نگران هیچ بازخواستی هم نباشد. او هم می خواهد از این غارت سهمی ببرد. دزدان مافیایی از لبنیات، گوشت، چای، نفت، گاز، آرد، دارو و.... می دزدند چون مدیران مربوطه این صنوف هم در حال دزدی هستند. از وزرا و نمایندگان مجلس تا مدیران کل بسیاری در حال دزدی هستند و یا از این دزدی ها حمایت می کنند. نیم درصدی ها به قیمت فقر و فلاکت تمامی مردم ایران می دزدند و همه دستگاه‌ها فقط نظاره گرند.
برای مقابله با این دزدی های سیستماتیک باید با افشاگری، اعتراض و بی حیثیت کردن حامیان دزدها، امنیت را به جامعه بازگرداند. برای همین یکشنبه‌های اعتراضی را بنیان گذاشتیم.
اتحاد اتحاد/ علیه فقر و فساد
تا حق خود نگیریم/ یکشنبه‌ها می آییم

بازنشستگان متحد تهرانی
۱۱ مهر ۱۴۰۵

https://t.me/sfelezkar

یکشنبه های اعتراضی متحد!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، امروز ۱۲ مهر اعتراضات هفتگی بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای تهران، شوش، رشت، اهواز، کرمانشاه، قزوین، تبریز و بازنشستگان ذوب آهن و فولاد در اصفهان برگزار شد.
با گرانی های هر روزه که گریبانگیر ۹۹ درصد مردم شده و کافی نبودن حقوق های ثابت در مقابل این گرانی های افزایش نرخ ارز از ۱۸۰ هزار تومان در عرض کمتر از یک ماه به ۲۶۵ هزار تومان و گفتار درمانی مسوولین و راه انداختن بازی افزایش حقیرانه ۳۰۰ هزار تومانی کالا برگ و خیمه شب بازی افزایش حقوق ها در ششماهه دوم سال، تا مردم را گول زده و منفعل باقی بمانند. این در حالیست که هر روزه گوشه ای از دزدی ها از ثروت ملی افشا می شود. یک روز تراستی ها، یک روز آقازاده ها. پول هایی که ثروت همه مردم ایران هستند و باید در خدمت رفاه مردم قرار گیرد. اما مافیای لانه کرده در دولت و جای جای دستگاههای دولتی و نهادهای به اصطلاح مردمی به ویژه در مرکز دزدپرور اتاق بازرگانی و بانک مرکزی برای درهم شکستن اراده مردم در تلاشند. به همین دلیل اکثر شعارها حول موضوع معیشت و درمان و مدیریت غلط و خائنانه مسوولین دور می زد:
هیولای تورم/افتاده جان مردم- ایران رو غارت کردن/ ما را بیچاره کردند- ای مجلس ای دولت/ بسه دیگه خیانت- نان گران دارو گران/ دولت شده دشمن جان- زنده باد زندگی/ نابودباد بردگی- دولت فرمایشی/ حقوق فرسایشی- آقازاده رو گنجه/ بازنشسته در رنجه- یخچال بازنشسته/ خالی تر از گذشته- شستا مال ماست/ حاصل دسترنج ماست- کنترل تورم/ خواسته ی روز مردم- نرخ ارز تورم/ شلیک بسوی مردم- سفره ما خالیه/ جنگ افروزی کافیه- حاصل کار دولت/ غارت جیب ملت- غنی سازی زندگی/ رفاه شادی آزادی- گرانی تورم بلای/ جان مردم- نرخ ارز تورم/ دزدی از جیب مردم- معلم، کارگر، معترض زندانی/ آزاد باید گردد- تا لغو حکم اعدام/ ایستاده ایم تا پایان
در تهران هنگام شعار دادن، اعضای بی عرضه کانون عالی اسدی، بیات، دهقان کیا از میان معترضین رد شدند که با فریاد یکی از بازنشستگان «که چه می کنید؟؟» گفتند:«در حال رفتن نزد محمدی هستیم تا در مورد مزایا صحبت کنیم» یکی دیگر از بازنشستگان خطاب به اسدی و بیات گفت:«شما آنقدر مشغول کارخانه داری هستید که وقتی برای مشکلات بازنشستگان ندارید»
در رشت با محوریت ۵ اکتبر روز جهانی معلم، به خیابان آمده و اعلام کردند:«تجمع امروز سراسر معلمانه بوده و به بیشمار دردهایی می پردازد که معلم با آن دست به گریبان است. معیشت معلمان به گونه است که با ۵ برابر زیر خط فقر روزگار می گذرانند.معلمانی که فریاد آموزش رایگان را مطالبه کردند،اینک در زندانند. اینان غاصبان ثروت ملی نیستند. دزدان دکل نفتی نیستند. مالکان چای دبش نیستند.تولید کنندگان تابوتی به نام ماشین نیستند. حاکمیت معلم دستوری می خواهد و قاضی مطیع می خواهد»
در تجمع کرمانشاه، بازنشستگان تامین اجتماعی، مخابرات، فرهنگیان، کشوری شرکت کرده، یکی از سخنرانان گفت:«تاخیر در پرداخت معوقات با وجودیکه منابع هست ولی عامدانه بازنشسته را دور میزنند.سرمایه تامین اجتماعی متعلق به کارگران و بازنشستگان است ربطی به دولت ندارد. دست ها از تامین اجتماعی کوتاه» در کرمانشاه هم‌ روز جهانی معلم را گرامی داشتند.
در اهواز بازنشستگان در مقابل اداره کل سازمان تأمین اجتماعی، اعتراض به شرایط سخت معیشتی و پایمال شدن حقوق خود شده و با شعار:«زیر بار ستم نمی کنیم زندگی، جان فدا میکنیم در ره آزادگی» به تجمع خود پایان دادند.
در شوش بر استقلال سازمان، کوتاه شدن دست دولت بر منابع و‌ مدیریت تاکید کرده خواهان پرداخت بدهی دولت به سازمان و پرداخت بدهی امسال به مبلغ ۲۲۷ هزار میلیارد تومان گردیدند. آنان به نحوی فروش نفت توسط تراستی ها، عدم بازگشت ارز انتقاد کرده و تحریم های را تنها عامل شرایط کنونی نمی دانند.عدم مدیریت صحیح منابع در شرایط جنگی و تحریم را نامناسب دانستند خواستار پیگیری افزایش مزایا و مستمری طبق ماده ۹۶ هستند. در بخش شهرستانی خواهان بازگشت امتیاز بیمارستان ملکی و ارتقائ درمانگاه هستند.
در اصفهان بازنشستگان صندوق فولاد در اعتراض به «عدم تحقق وعده‌های مربوط به متناسب‌سازی حقوق، عملکرد نامطلوب شرکت بیمه «دانا»، عدم پوشش هزینه‌های درمانی، فشار اقتصادی بی‌سابقه‌ای را بر خانواده‌های آنان و ...» خواستار «اجرای کامل طرح متناسب‌سازی حقوق تا سطح ۹۰ درصد، برخورد جدی با بی‌عدالتی ها شدند که طی ماه‌های اخیر، هزینه‌های سنگین درمانی بدون حمایت بیمه و از محل شخصی پرداخت شده است حدود ۱۲۰ میلیارد تومان و این مسئله باعث ایجاد بن‌بست در دریافت خدمات شده است.
نان در سفره نیست و دارو برای بیماران، نباید ساکت نشست.
مافیا بداند یکشنبه های اعتراضی علیه مافیای خیمه زده بر ثروت عمومی است تا از سفره ها و میهن محافظت کنیم.

بازنشستگان متحد تهرانی

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک

نمی هراسیم از تهدید و از زندان و احضار!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در هفته های گذشته شاهد احضار کارگران و بازنشستگان و دستگیری آموزگاران بودیم.
۱- ۵ تن از پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش تهران به دلیل پیگیری مطالبات صنفی خود به دادگاه احضار شدند
۲- ۵ تن از کوشندگان بازنشستگان کرمانشاهی احضار شدند
۳- تشکیل پرونده قضایی برای مهدی جعفری نماینده کارگران ذوب آهن با شکایت شرکت تارابگین
۴- تعدادی از بازنشستگان واگن پارس اراک به دلیل پیگیری پرداخت سنوات پایان کار با شکایت کارفرما به دادگاه احضار شدند.
۵- شش تن از آموزگاران پس از عیادت از همکار بیمار خود دستگیر شدند.
این دستگیری و احضارها چه پیامی برای جامعه و مردم دارد؟؟
در حالی کارگران، بازنشستگان، آموزگاران، پرستاران به دادگاههای مختلف احضار می شوند که کشور شده است دزد بازار.
یکی پول پنل های خورشیدی ۷۰۰ میلیون یورویی را بالا کشیده، از سوی دیگر ۱۲ نفر تراستی پول نفت فروخته شده را به جیب زده اند، یکی دیگر ۳ کیلومتر نفت را با لوله کشی از پالایشگاه می دزد، دارو و مایحتاج مردم در انبارها دپو می شوند تا سود بیشتری از گرسنگی و رنج مردم بدست آید، کم فروشی و گران فروشی سر به آسمان زده است، پیمانکاران حق کارگران را نمی دهند اما با پررویی تمام شکایت هم می کنند.
مافیا اجازه می دهند اینها ول ول بگردند اما معترضین به این امور به سرعت به دادگاه برده می شوند.
در کنار این دزدی ها افزایش کلیه فروشی، چشم فروشی، اعضای بدن حتا قلب به دلیل فقر به فروش می رود. کارتن خوابی، گور خوابی، سرقت، زورگیری، قتل، آدم ربایی، فحشا رشد سرسام آوری گرفته است که به چشم مسوولین مافیا گماشته، نمی آید.
۳ میلیون کودک از تحصیل بازمانده اند اما وزیر آموزش و پرورش شهریه ۱۷۰ میلیونی اعلام می کند. سخنگوی ابله دولت اظهار می دارد که ۳۰۰ هزار تومان افزایش کالابرگ برای خرید پفک نیست.
مافیا با برنامه ریزی دست به هرج و مرج اقتصادی زده است تا مردم از عملکردش غافل شوند.
وزیران و مسوولین دزد و ابله را به کار می گمارد تا بهتر بدزد. در ۲ نقطه کلیدی اقتصاد، وزیر اقتصادی که برنامه هایش به دزدی و رنج مردم بیشتر شود گماشته و برای هدر دادن ارز ملی همتی رییس بانک مرکزی، همدست دزدان را به کار گرفته است.

با این احضارها و تهدیدها مافیا بداند هرگز نخواهیم هراسید و از حق خانواده هایمان نخواهیم گذشت و گریبان مافیا را رها نخواهیم کرد.

نرخ ارز تورم، دزدی از جیب مردم

مافیا بداند یکشنبه های اعتراض را برای نابودیش راه اندازی کرده ایم

راستی، در زمان نگارش این متن چه میزان دزدی صورت گرفته است؟؟

هیات تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا


https://t.me/sfelezkar

ثروت ملی کارد آجین!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در حالی دزدان هر روز به ثروت ملی ایرانیان دستبرد می زنند که دولت هیچ راهکاری برای جلوگیری از این غارت هر روزه نمی کند و مسببین را هم مجازات نمی کند. پاک نژاد وزیر نفتی که گندکاری هایش یکی یکی رو می شود به راحتی استعفا می دهد و می رود پی کارش. این اولین و آخرین نوکر مافیا نیست که چنین راحت به خانه می رود.
اگر به این افراد سختگیری نمی شود در عوض پوست مزدبگیران و مردم را در حال کندن هستند چه با تورم چه با دزدی ارز و چه با تصمیمات مافیا.
یکی از شاهکارهای این آقایان این است که مدتهاست قرار است مبلغ کالابرگ را افزایش دهند اما چنان سختگیرانه تلاش دارند این مبلغ را تا می توانند کم افزایش دهند و چنان در تکاپو هستند مو را از ماست بکشند و برای بستر گرسنگی به مردم چانه زنی می کنند، که خدا می داند. یک میلیون تومان مبلغ کالابرگ بهمن سال ۱۴۰۴ با دلار نزدیک به ۱۱۰ تومان را می خواهند با ۳۰۰ هزار تومان با هزاران اما و اگر افزایش دهند آنهم امروز با دلار ۲۷۰ هزار تومانی. تازه خانم سخنگوی بی ادب خبر خوشحالی!! می دهد که این مبلغ فقیرانه برای تعدادی از دهک ها اجرایی خواهد شد. یعنی دولت برای مردم ایران بسیار حسابگر تشریف دارند اما برای سارقین میلیارد دلاری تراستی و دزد ۷۰۰ میلیون یورویی دست و دلباز هستند و هیچ وثیقه ای هم نمی گیرند.
آقای پزشکیان که بدهی های دولت را به سازمان تامین اجتماعی پرداخت نمی کند، پول این بدهی ها را تقدیم دزدان مافیایی می کند، تا بازنشسته ها گرسنه شب به بالین بگذارند.
همدست دزدان همتی رییس بانک مرکزی افتخار می کند که تورم ۵۰۰ درصدی تحمیل کرده به جامعه را نیم درصد کاهش داده است و یا با تصمیم خیانتکارانه اش و دادن ۱۰ هزار دلار به هر ایرانی، به راحتی به مافیا برنامه می دهد تا ارزها را از ایران خارج کنند.
وزیر نوکر صفت و مافیایی کار به جای اصلاح و ترمیم دستمزدها به بازنشستگان پیشنهاد خرید طلا می کند آیا نمی داند که ۹۰ درصد کارگران و بازنشستگان حداقل بگیر و زیر حداقل بگیر هستند و در نان روزانه شأن درمانده آمد چگونه می توانند طلا بخرند؟؟
در حالی که هر روز دزدی تازه ای رو می شود و دزدان محکوم به اعدام برای عیاشی نوکیسه ها کافه باز می کنند، شاهد اعدام هر روزه فرزندان زحمتکشان هستیم.
کاردآجین کردن اقتصاد توسط مافیا و همچنین اعدام های بیشتر یک پیام دارد:
دزدها امیدی به آینده کوتاه مدت حضورشان ندارند.

کانال تلگرامی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

اعتصاب در فولاد سازان امیر آروان!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، ۳۰ کارگر کارخانه فولاد سازان امیر آروان شهرک صنعتی شکوهیه قم به مدیر عاملی دکتر مسعود عیدی یک هفته ای است دست به اعتصاب زده اند.
این کارگران قطعه زن و سوراخ کار و گیوتین کار از تیرماه تاکنون حقوق دریافت نکرده آند و بیمه تیرماه شان هم به تامین اجتماعی پرداخت نشده است.
تولیدات این کارخانه ساخت سازه های فلزی سنگین است.
از سوی دیگر کارگران اخراجی این کارخانه به دلیل پرداخت نشدن بیمه تیرماه نتوانسته اند از بیمه بیکاری استفاده کنند.
مراجعات کارگران برای دریافت حقوق و رد شدن لیست بیمه های عقب افتاده تاکنون بی جواب مانده است و موکول به فرداهای نامعلوم می شود.

کانال تلگرامی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
https://t.me/sfelezkar

کوتوله ها را از مدیریت نفت اخراج کنید!!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، تصمیمات اشتباه، رفتار نامناسب با کارگران باعث تحت فشار عصبی قرار دادن کارگران شده و بی انگیزه گی در جزیره موج می زند.
مدیرانی که در حد یک بقالی هم نیستند اما با پروازهای بی دلیل به جزیره آمده و با رفتار کوتوله وار خود عصبی شدن را تشدید می کنند.
در بخش خدمات بطور مثال از کسر اضافه کار در این شرایط سخت و بحرانی تا بی کیفیت شدن غذا و کاهش حجم آن، بی احترامی به کارگران در هنگام گرفتن غذا.
تا کی وام ها و تورهای تفریحی باید شامل افراد خاص شود؟؟
چه اتفاقی در شرف وقوع است که کارگر اقدام به خودکشی می کند و یا چه فشار عصبی به کارگر می آید که در خواب فوت می کند؟؟
وضعیت کارگران در جزیره سیری تحت استاندارد نیست، کوتوله ها را از مدیریت نفت اخراج کنید و ریشه پیمانکاران را از نفت بکنید.

کانال تلگرامی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

برای کار به شرکت یکتااندیش اشترجان نرویم!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، چند روزی است شرکت پیمانکاری یکتااندیش اشترجان به مدیریت اکبر علوی در گروههای کارگری به دنبال استخدام مونتاژ کار است.
طبق گزارش کارگران این پیمانکار بسیار بد حساب و بداخلاق است و برخورد مناسبی با کارگران ندارد از جمله اینکه کارگرانی که کمتر از یک ماه برایش کار کنند را سرگردان کرده و پولشان را بالا می کشد. حق بیمه و مالیات را از دستمزد کارگران کم می کند. قرارداد نمی بندد و با ایجاد فضای رودربایستی شفاهن مبلغی را طی می کند که بعد هم زیر قولش می زند. ابزار کاری که در اختیار کارگران قرار می دهد به جز ایجاد حادثه برای کارگر، هیچ مناسبتی با وضعیت کار ندارد.
معمولن به کارگران می گوید:«یه چند روزی کار کن تا در مورد دستمزدت حرف بزنیم» و وقتی که کار سبک می شود هزارجور حرف می زند از جمله اینکه:«کارت خوب نیست، ابزار کار را خراب کردی، روزی دو میلیون دستمزدت هست» بعد هم با هزار جور کلک کارگر را از کارگاه خارج می کند. حالا بدو که به دستمزدت برسی.

این شرکت تحریم کارگری است و کسی برای این آدم دغل‌کار و پول خور کار نکند.
دوستان کارگر،
بدون قرارداد کاری، کار نکنید.
یک ساعت و یا دوساعت بطور آزمایشی کار کنید و بعد درخواست بستن قرارداد کار کنید.
یک کپی از قرار دادتان را حتمن تحویل بگیرید.
قبل از رفتن به سرکار در مورد شرکت و عواملش و وضعیت دستمزدها و وضعیت رفاهی از سندیکای کارگری و گروه پایپینگ و اکیپ پروژه ای ها و یا در گروههای کارگری تحقیق کنید.

https://t.me/sfelezkar