کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران
2.02K subscribers
1.18K photos
512 videos
88 files
3.76K links
Download Telegram
Forwarded from حسن مرادی
پیام سندیکا 134.pdf
3.3 MB
پیام سندیکا 134.pdf
تیتر پیام 134.docx
16.2 KB
اشتراک گذاری 'تیتر پیام 134.docx'
فعالیت‌های سندیکایی را چگونه شروع کنیم؟
 
هر اقدام دسته‌جمعی کوچک مانند جویبار کوچکی است که راه را برای رودخانه باز خواهد کرد و فعال سندیکایی مانند راهنمایی است که مسیر جلو رفتن و حرکت را به کارگران نشان می‌دهد. هر اندازه که اقدامات دسته‌جمعی گسترش یابد و حرکت رو به جلو برود، به همان اندازه جویبارها بهم می‌رسند و راهنمایان به یکدیگر نزدیک‌تر می‌شوند. نکته‌ای که باید در امر تشکل مورد توجه قرار گیرد این است که باید از خواست‌های کوچک شروع کرد تا کارگران به‌ دلیل موفقیت و رسیدن به مطالباتشان، تشویق به شرکت بیشتر در مبارزه شوند. اما البته این کار همیشه مقدور نیست و چه بسا ناکامی‌هایی نیز در جریان مبارزه پیش آید.
گاهی ناکامی‌ها ممکن است به دلیل انتخاب نامناسب شعارها باشد و یا برعکس شعارها صحیح و خوب باشد، اما کارگران هنوز درستی این شعارها را در تجربه درک نکرده باشند. در چنین وضعیتی باید مسائل را موشکافی کرد و با صبر و حوصله لازم برای کارگران توضیح داد که علت چه بوده است. کارگران در جریان حرکت‌های اعتراضی روز بروز تجربه‌های بیشتری بدست می‌آورند.
اما اگر مبارزه فعالان سندیکایی با فعالیت‌های سندیکایی خارج از محیط کار پیوند پیدا نکند، رشد فعالیت‌های سندیکایی در داخل محیط کار بسیار ناچیز خواهد بود. لازم است که فعالیت‌های خارج، یعنی فعالیت‌های کارگران کارخانجات دیگر در سطح شهر و نیز در سراسر کشور در داخل کارخانه مورد نظر انعکاس یابد. از این راه قدرت و اثر بخشی فعالیت‌های سندیکایی سراسر جامعه و پیوند آن با مبارزات داخلی آشکار گشته و کارگران با توان بیشتری دست به اقدامات دسته‌جمعی خواهند زد.
باید از همین امروز به مبارزه متشکل و مشارکت کارگران در سندیکاها توجه بیشتری کنیم. بطور مداوم و پیوسته کار کنیم تا سندیکاهای کارگری و دیگر تشکل هایی که دغدغه بهروزی مردم را دارند، هدایت و راهبری و اشکال دیگر مشارکت را – که به فعال کردن توده‌ها کمک نماید – ایجاد کنیم؛ در محل‌های کار و کارگاه‌های مختلف تمرکز نماییم. هم‌ زمان، سندیکاهای کارگری باید از جنبش سندیکایی بازنشستگان، پرستاران و آموزگاران حمایت و آنها را تقویت نماید؛ چرا که دولت‌ها با سیاست‌های خود زندگی روزانه آنها را بسیار سخت و طاقت‌فرسا نموده‌اند. گسترش فعالیت های سندیکائی در داخل واحدهای کار و پیوند آن با فعالیت های سندیکایی خارج از محیط کار باید بطور مداوم انجام گیرد.
برای رسیدن به خواسته های کارگری مان به سندیکاهای کارگری پیوسته و در راه ایجاد سندیکاهای دیگر در واحدهای تولیدی خود با همکاری و همفکری برادران سندیکایی دیگر اقدام کنیم، تصمیم با ماست! 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
چرا همسان سازی مستمری ها اجرا نمی شود؟
 
با آنکه از سال گذشته در خصوص همسان سازی مستمری بازنشستگان حرف های متفاوتی زده شد و روی نبود بودجه کافی برای این امر تاکید می گردد و در حال حاضر هم اعلام شده صندوق های بازنشستگی در حال ورشکستگی هستند و یعنی همسان سازی مستمری ها با ابهام روبرو ست.
کنشگران بازنشستگی که اشراف به موضوع همسان سازی دارند می دانند که در برنامه هفتم توسعه که مصوبه مجلس است و باید اجرایی گردد، از اول فروردین 1 درصد به مالیات بر ارزش افزوده اضافه گردید تا منابع برای همسان سازی بازنشستگان ایجاد شود. الان 5 ماه است که این 1 درصدها در خزانه دولت ذخیره شده و منابع برای همسان سازی مستمری بازنشستگان وجود دارد پس مانعی برای اجرای همسان سازی در خصوص نبود منابع وجود ندارد چرا که 90 میلیون ایرانی با هر خرید 10 درصد مالیات بر ارزش افزوده می دهند تا 1 درصد آن خرج همسان سازی گردد.
اما چرا اجرا نمی شود و قانون برنامه هفتم توسعه چه از سوی سازمان تامین اجتماعی و چه از سوی کانون عالی عمدن به فراموشی سپرده می شود؟ برای اینکه در نئولیبرالیسم غارت منابع حرف اول را می زند. این پول قلمبه هم باید به جیب مافیا برود و در این موضوع هم کانون های بازنشستگی و هم مافیای تامین اجتماعی هم رای و هم صدا هستند.
کنشگران بازنشستگی باید این موضوع را پیگیری کرده و اجازه ندهند همسان سازی وارد بازی های فرسایشی دولت و تامین اجتماعی بشود. پول هست و باید همسان سازی اجرا گردد.   

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
توهین به زحمتکشان نابخشودنی است!
 
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در 26 مین روز (1 شهریور) از اعتصاب، کارگران واگن پارس اراک باز هم به بی عدالتی و بی اعتنایی مسوولین کشور، خروشیدند.
1170 کارگر واگن پارس نزدیک به یکماه است که به برنامه های مدیریت این شرکت اعتراض دارند و متاسفانه نه از خانه کارگر و نه از مسوولین شهر و کشور مساعدتی ندیدند. این کارگران که فکر می کردند خانه کارگر و مدعی وزارت کار و خانه ای که قرار بوده متعلق به کارگران باشد، می توانند مشکل را حل کنند امروز دریافته اند که:«کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من». با توهینی که مدیرعامل به کارگران اعتراضی کرده و گفته:«در شرکت واگن پارس مرد نمی بینم» و به شورای کارگری نیز توهین کرده است و معترضین را 160 نفر اعلام کرده، کارگران با راهپیمایی و گرفتن فیلم از اعتراض خود به مدیرعامل بی خرد نشان دادند که همه کارخانه در اعتراض هستند. کارگران می گویند:«مدیر بی لیاقت در واگن پارس جایی ندارد و تا تغییر این مدیر اعتراضات را ادامه خواهیم داد.»
زندگی و معیشت کارگران بازیچه مدیرانی است که نه فقط شم مدیریتی ندارند بلکه فکر می کنند با قلدری می توان کارخانه ای را اداره کرد و در نتیجه به بحرانی تر شدن اقتصاد کشور کمک می کنند. این مدیران که بی تردید با مافیا در ارتباط هستند نابودی صنعت و زحمتکشان را می خواهند. حمایت مردم شهر اراک از کارگران اعتصابی می تواند چاره کار باشد و به این خواسته کارگران کمک شایانی کرد. 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
پرستاران حق خود را می خواهند!
 
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، اعتراضات پرستاران و کادر درمان در خصوص وضعیت بد معیشتی و عمل نشدن به قانون باعث شد که در هفته ای که گذشت و این هفته اعتراضات به شهرها و بیمارستان های دیگر نیز کشیده شود. نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که اگر در ماه اردیبهشت گردهمایی پرستاران فقط اعتراضی بود در حال حاضر به اعتصاب گسترش یافته است و سطح مبارزات بالاتر رفته و پرستاران قراردادی، شرکتی، و طرحی را نیز به میدان آورده است. حتا تهدید به اخراج، پرونده سازی های امنیتی، نیز کارساز نشده است. پرستاران اعلام کرده اند:« تا زمانی که حکم شان تغییر نکند و وضعیت حقوقی شان درست نگردد به شیفت ها باز نخواهند گشت»
نه تنها پرستاران بلکه زحمتکشان چه صنعتی، خدماتی، مشاغل خانگی و کار از راه دور در شرایط دشواری زندگی می کنند و نبرد با تورم هر روزه و گرانی هایی که سودش به جیب افراد خاصی می رود و در برنامه های اقتصادی رونقی در سفره زحمتکشان دیده نمی شود، زحمتکشان را به اعتراض وا داشته است. اعتراضات همه هفته بازنشستگان در سراسر کشور، اعتصابات کارگری نشانگر وضعیت وخیم معیشتی است که مافیا به آن بی اعتناست. حقوق پرستاران با سابقه 20 سال به بالا 13 میلیون تومان است و هر پرستار حداقل کار 3 پرستار دیگر را انجام می دهد. اضافه کاری های اجباری که ساعتی 20 هزار تومان محاسبه می شود باعث شد که در برخی از بیمارستان ها استعفای دسته جمعی پرستاران را شاهد باشیم پرستاران می گویند:« نگاه به پرستاران، نگاه ارباب به رعیت است و این نگاه را بر نمی تابیم و آن را تغییر خواهیم داد»
حال روز زحمتکشان دیگر هم بهتر از پرستاران نیست، اما در کنش اجتماعی مشاغلی چون پرستاران، رانندگان اتوبوس شهری و نانوایان، عمل اجتماعی شان بی تردید تاثیر بی سابقه و آنی را در زندگی مردم خواهد داشت. لذا از همه مردم ایران می خواهیم که وضعیت پرستاران را درک و با آنان همراهی داشته باشند. اعتراض پرستاران و همه مردم ایران به برنامه های خانه خراب کن سرمایه داری است که سلامت جامعه را در دستان سودپرستان قرار داده و با نادیده گرفتن وضعیت معیشتی و کار سنگین آنان، دستمزدهایی بسیار حقیرانه را به آنان تحمیل کرده است.  
 
 حمایت از پرستاران حمایت از سلامت جامعه و زندگی است  

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
کارخانه طبیعت سلولز کاغذ سازی پارس تعطیل شد!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، برای سومین ماه متوالی کارخانه طبیعت سلولز کاغذسازی پارس هفت تپه تعطیل است. به جز حراست و اتش نشانی تمام پرسنل آن با توجه به شرایط سخت اقتصادی و تورم افسار گسیخته خانه نشین هستند .
این شرکت که تحت مالکیت برادران مقدم است و اخیرن پرسنل آن شرکت و کاغذسازی پارس درب فرمانداری تجمع اعتراضی برگزار کرده بودند و مسئولینی مانند نماینده شهر و فرماندار اعلام کردند ظرف یک هفته مشکل انها حل و به کار برگردند ولی عملن هیچ گشایشی در وضعیت انها حاصل نشده و به بهانه نبود مواد اولیه (ضد روغن) که حتا بجای خارج کشور، می‌شود از اصفهان تهیه شود، در تعطیلی کامل قرار دارد.
کارگران می گویند نماینده شهر کعب عمیر و فرماندار نظامی هویز بجای جلسات نمایشی و رسانه ای بهتر است با حل ریشه ای مشکل این پرسنل اقدام کرده تا پرسنل زحمتکش آن شرکت بتوانند با خیالی آسوده و بدون استرس به کار مشغول شوند.
در حال حاضر شهر شوش به کانون اعتراضات مشکلات صنفی برای کارگران و بازنشستگان و در نتیجه اعتراضات صنفی تبدیل شده و بارها پرسنل نیشکر ، کاِغذ سازی پارس، کارگران شهرداری ،طبیعت سلولز و بازنشستگان تامین اجتماعی درب فرمانداری تجمع اعتراضی برگزار کرده اند و متاسفانه مسئولین شهر یا توان حل مشکلات را ندارند و یا به ان بی توجه هستند و بعضا با مطالبه گران بجای تعامل و حل قانونی خواسته های انها برخورد قضایی و امنیتی می کنند. در این بین پیامکی برای کارگران ارسال شد.

پیامک تعطیلی کارخانه توسط کارفرما

اطلاعیه:

ضمن عرض سلام و خدا قوت
به اطلاع همکاران گرامی می رساند، پس از پیگیری های انجام شده، روند ترخیص ضدروغن در حال انجام می باشد و پیش بینی میشود در شهریور ماه مواد اولیه وارد کارخانه شود. لذا به منظور کاهش مصرف برق و جلوگیری از مشکلات ناشی از آن و همچنین به دلیل نداشتن ضد روغن در حال حاضر، کلیه واحد های کارخانه به استثناء واحدهای حراست و HSE ,از تاریخ 1403/06/01 تا زمانی که مواد اولیه مورد نیاز بمنظور تولید تأمین شود، تعطیل می باشد.
بدیهی است پس از تأمین ضد روغن پرسنل زحمتکش کما فی السابق به فعالیت خود ادامه خواهند داد.
توصیه سندیکا به این کارگران و کارگران کاغذ پارس، شرکت هفت تپه، کارگران شهرداری و بازنشستگان شهر شوش این است با هم ارتباط گرفته و متحد برای حل مشکلات اقدام کنند.

هیات تحریریه مجله کارگری پیام سندیکا 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
اموال بازنشستگان همچنان به فروش می رسد!
 
عارف نوروزی مدیرعامل شستا طی سخنانی اعلام کرده است:«10 شرکت در شستا زیان ده هستند، 28 شرکت منحل، 14 شرکت در هم ادغام و شرکت های سود ده زیر 100 میلیارد تومان را خواهیم فروخت، در نهایت 58 شرکت در دستور فروش قرار دارند»
کسی از عارف نوروز نمی پرسد که چرا شرکت ها زیان ده هستند؟ چرا برای ارتقای آنها اقدام نمی کنید؟ شرکتی که 100 میلیارد تومان کمتر سودده است را چرا با برنامه ریزی سودش را بالا نمی برید؟ در علم مدیریت فروش یعنی بی عرضگی مدیران.
از سوی دیگر ایشان نمی فرمایند که بعد از فروش 58 شرکت تکلیف پول فروش چه می شود؟ جایی سرمایه گذاری می شود؟ کارخانه دیگری خریداری می شود؟ یا طبق بقیه فروش ها توسط مافیا این پول بالا کشیده می شود؟
مدیریت در نئولیبرالیسم سوق دادن منابع به سمت بازار مالی چون بورس است. در این برنامه ریزی های خانه خراب کن مافیا، تولید به صرفه نیست و منابع مالی باید در خدمت واردات قرار گیرد. اما نکته مهم تر این است که با فروش این اموال چه باقی خواهد ماند تا هر ماه مستمری ها به موقع داده شود؟ البته در برنامه هفتم توسعه قرار است چیزی به نام تامین اجتماعی باقی نماند که یکی از راههای آن فروش اموال است. وقتی همه چیز فروخته شود بهتر می توان ادعا کرد که ورشکستگی تامین اجتماعی رخ داده است.
کوشندگان کارگری باید در این خصوص هشیار باشند و از اندوخته های خود نگهداری کرده و مدیران را تحت فشار بگذارند تا مانع اینگونه دست اندازی مدیریت های ضد زحمتکشان به اندوخته هایشان باشند.
 
  

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
اصلاح ساختار هزینه‌ای درمان مطالبه بازنشستگان است

مصاحبه حسن مرادی از بازنشستگان متحد تهران:
افزایشِ پرداخت از جیب بازنشستگان برای دارو!
شهریور ۵, ۱۴۰۳

به گزارش خبرنگار ایلنا، حوزه دارو عمدتاً یکی از اصلی‌ترین هزینه‌های بازنشستگان در سنین سالخوردگی است. این البته تنها محدود به بازنشستگان نیست و امروز هزینه‌های دارو گاه بیش از موارد و خدماتی مثل ویزیت، آزمایشگاه، تجهیزات پزشکی، پروتز و گاه حتی جراحی است. به همین جهت نظام بیمه‌ای هر کشور برای کاهش سهم پرداخت از جیب اقشار مختلف خود به ویژه بازنشستگان که بیشترین مصرف دارو را دارند، معمولاً باید در بخش دارو و لیست اقلام تحت پوشش آن بیشتر تلاش کند. اما در مورد وضعیت بازنشستگان تامین اجتماعی، روند به‌گونه‌ای دیگر است.
کمتر از سه سال پیش (نیمه دوم سال ۱۴۰۰) رسانه وابسته به قوه قضاییه در اظهارنظری به نقل از کارشناسان، سهم پرداخت از جیب متوسط کل کشور برای درمان را (با احتساب نیروهای کشوری و لشگری و نفت که وضعیت بیمه درمانی بهتری دارند) حدود ۳۵ درصد اعلام کرده بود. کارشناسان رقم مربوطه را امروزه نزدیک ۳۰ درصد و کمتر از یک سوم کل هزینه‌ها می‌دانند.
این درصد سهم «پرداخت از جیب» بیماران یا «OUT OF POCKET» می‌تواند درباره اقلامی چون دارو بیشتر باشد؛ چه اینکه در سال‌های گذشته شورای عالی بیمه تعداد قابل توجهی از داروهای پرمصرف کشور را از لیست حذف کرده و در عین حال با افزایش نرخ ارز ترجیحی برای واردات برخی داروهای خارجی -که نمی‌توان مشابه داخلی آن را مصرف کرد- هزینه مصرف آن‌ها را بالا برده است. با این وجود، داروخانه‌های طرف قرارداد و محل‌های توزیع دارو در مراکز ملکی سازمان تامین اجتماعی، متناسب با این وضعیت بازار دارو، تدابیر دیگری می‌اندیشند.

بازنشستگان یک سوم تا نیمی از دریافتی خود را هزینه درمان می‌کنند
حسن مرادی (فعال حقوق بازنشستگان) خود به عنوان یک بازنشسته سازمان تامین اجتماعی می‌گوید: روش جدیدی که در توجیه خرید دارو به قیمت آزاد برای بازنشستگان در پیش گرفته شده، این است که شما وقتی به داروخانه طرف قرارداد یا داروخانه مرکز ملکی مراجعه می‌کنید، بسیار با این صحنه مواجه خواهید شد که مثلا وقتی در نسخه شما قید شده که از دارو یک جعبه به شما بدهند، داروخانه به شما یک ورق می‌دهد! وقتی در پاسخ به اقدام داروخانه گفته می‌شود که علت چیست و چه باید بکنیم؟ می‌گویند: «داروی کافی نداریم، باید با قیمت آزاد از مراکز دیگری داروی خود را به اندازه‌ای که پزشک گفته تهیه کنید»!
این بازنشسته سازمان تامین اجتماعی تاکید کرد: وقوع این صحنه درحالی است که متاسفانه در سال‌های اخیر بسیاری از داروهای تولید داخلی به دلیل مشکل مواد اولیه نامناسب که برای ارزانی قیمت تمام شده در آن‌ها بکار رفته، از نظر پزشکان و در عمل کارایی و اثربخشی ندارند، لذا معمولاً بازنشستگان باید با هزینه بالاتر برای دریافت درمان قطعی، داروی مشابه خارجی را مصرف کنند. چنین امری برای کسانی که بیماری‌های سخت و خاص دارند، بسیار بیشتر اتفاق می‌افتد!
وی در پایان افزود: ما انتظار داریم همانطور که در جریان توزیع سود شستا انبوه نظارت‌ها رخ می‌دهد تا ریالی جابه‌جا نشود، این نظارت درمورد وضعیت بیمه و لیست داروهای تحت پوشش بیمه بازنشستگان نیز به عمل آید تا بازنشستگانی که نمی‌توانند درباره سرنوشت شرکت‌هایشان در شستا اظهارنظر کنند، لااقل بتوانند درباره لیست داروهای تحت پوشش خود اطلاع داشته باشند! این برای ما بازنشستگان بسیار مهم است زیرا یک بازنشسته که با انواع بیماری که محصول یک عمر کار کردن و استهلاک جسمانی است، دست و پنجه نرم می‌کند، حدود یک سوم کل هزینه‌های خود و گاه تا نیمی از دریافتی خویش را صرف درمان می‌کند که گران‌ترین قلم آن داروست!
پیگیری درباره موارد مشابه که بارها گزارش شده است، ادامه داشت اما هنوز معاونین و مدیران کل حوزه درمان سازمان تامین اجتماعی پاسخی به درخواست‌ها درباره توضیح درباره این موارد نداده‌اند

موضع دولت چهاردهم و وزیر کار آن
مسعود پزشکیان به‌عنوان رئیس جمهور خود قبل و بعد از پیروزی در انتخابات بارها تاکید کرد که دو حوزه درمان و آموزش باید از فرآیندهای اصطلاحاً «بازار آزاد» خارج شده و بطور عمومی در دسترس قرار گیرند. این را او یک «موضع اصولی و اعتقادی» نامید که نظرات کارشناسی متعارض نیز ناگزیر نمی‌توانند بر آن خدشه وارد کنند.
از سوی دیگر، احمد میدری (وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی) نیز در جلسه استماع دفاعیه خود در روزهای بررسی صلاحیت و امکان رای اعتماد به وزرا، در دفاع از خود به وضعیت کنونی حوزه درمان و دارو تاخت و گفت: برابری در آموزش و سلامت عین کارآمدی است. امروز پرداخت از جیب مردم در بخش درمان به بیش از ۶۰ درصد رسیده است! دولت در کشورهای دیگر سه وظیفه دارد که به دیگران واگذار نمی‌کند: امنیت، آموزش و بهداشت. 
وقتی همه چیز در خدمت سود است!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، ایران خودرو به عنوان یکی از تولید کنندگان پر تیراژ اتومبیل کشور مطرح است اما به لحاظ مدیریتی نه تنها در بخش کیفیت بلکه در بخش امور اداره کارخانه نیز نمره مردودی گرفته است.
تعاونی مصرف این شرکت کالاهایی را عرضه می کند که گران تر از سایر فروشگاه های سطح شهر است و هیچ‌یک از تلفن های این تعاونی مصرف پاسخگوی اعضا نبوده و اعضا باید برای ساده ترین سوال ها به تعاونی مراجعه کنند. تعاونی مصرفی که با آن همه اندوخته مالی و روابط عمومی که بسیار باید فعال باشد، می بایست با ارتباط گیری با سایر کارخانه های تولیدی اجناسی را در تعاونی عرضه کند که هم کیفیت و هم ارزش ریالی آن زبانزد خاص و عام باشد. اما زمانی که سود مطرح است و باید همه چیز را از دریچه سود دیده، می شود این مدیریت بی عرضه ای که شاهدیم. اما مدیریتی که به سود فکر می کند به این موضوع بسنده نکرده در سایر موارد نیز به جای خدمات دهی چشمان خود را به این موارد نیز می بندد:
۱- سرویس اسلام شهر بسیار کثیف و صندلی ها روکش ندارد
۲- آب سردکن های هر دو پارکینگ کارکنان بعد از دوسال پیگیری همچنان بدون سایبان بوده و آب آن داغ است.
۳- سرویس بهداشتی پارکینگ باغ اناری فاقد آب و شیر آلات و مواد شوینده است 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
آستانه تحمل جنبش صنفی نامحدود نیست!

تقریبا یک ماه از اعتراض گسترده پرستاران در نیمه مرداد می گذرد که ظرف ۱۰ روز  پای پرستاران ۱۵ شهر را به اعتصاب باز کرد و بیمارستان‌های بیشتری را به اعتراض واداشت،.
مدتها بود زمزمه غیرقابل تحمل بودن فضای کاری از سوی برخی پرستاران شنیده می‌شد هرچند تشکل‌های شبه‌دولتی تنها نگران برگزاری انتخابات بودند.
امروز می‌بینیم در حالی که پرستاران برخی بیمارستان‌ها توقف موقت اعتصاب را تحت فشار پیگیر نهادهای ویژه اعلام کرده‌اند، پرستاران برخی شهرهای دیگر آرام آرام به اعتصابات می‌پیوندند.
این موج هرچند ممکن است به دلیل سازماندهی ناهماهنگ شهرها، کم‌ تجربگی و نبود یک تشکل‌ مستقل، برای این پرستاران هزینه‌ساز باشد ولی رویکرد جامعه را نسبت به مطالبات پرستاران برای همیشه تغییر داده، به مطالبه‌گری بیشتر دامن زده و همچنان ادامه دارد آنچنان که کادر درمان شهر فسا همراه با فرزندانشان تجمع کردند.

آیا مرگ پروانه به فرو ریختن آستانه تحمل پرستاران انجامید؟

مرگ خانم «پروانه ماندنی» اولین مرگ ناشی از کار در میان پرستاران نبود ولی به باور برخی، هشدار فروریختن آستانه تحمل پرستاران را به صدا در آورد. دو سال پیش از این، با پایان همه‌گیری کرونا پرستاران با امضا کردن خون‌نامه ای نسبت به نقض گسترده حقوق خود هشدار داده بودند و با وجود پیگیری‌های کاملا  مدنی و رسیدن به دستاوردهایی مثال‌زدنی چون تغییر قانون سختی مشاغل، به دلیل نقض اجرای این قوانین همچنان از حقوق خود بی‌بهره ماندند.  پس از آن نیز شاهد موج استعفای دسته‌جمعی پرستاران کشور بوده‌ایم.
از نیمه مردادماه تا این روزها که موج مطالبه‌گری، پای پرستاران بیمارستان‌های دولتی دست‌کم در ۱۷ شهر مشهد، فسا، لامرد، جهرم، زنجان، تبریز، آباده، شیراز، یزد، کنگان، اراک، اهواز، اسلام‌آباد غرب، کرج، و نورآباد ممسنی تهران را به اعتصاب باز کرده و پرستاران شماری از شهرهای به شدت سنتی چون یزد و نی‌ریز را به اعتراض واداشت و حتا پای کارکنان اورژانس را نیز به این اعتراضات باز کرد.
این اعتراضات از حمایت برخی گروه‌های مدنی چون سندیکاهای کارگری، بازنشستگان ، معلمان و دانشجویان نیز بهره‌مند شدند. هرچند پرستاران مسیر دشواری را طی کرده‌اند ولی جنبش اعتراضی عمومی را یک قدم به پیش برده اند.
همانگونه که در نوشته های قبل متذکر شدیم اعتراض ۳ رشته کاری در جامعه حساسیت برانگیز هستند نانوایان، اتوبوسرانی و کادر درمان که به سرعت تاثیر خود را در جامعه و زندگی روزانه مردم باقی می گذارد. و به همین دلیل حاکمیت نمی تواند به این اعتراضات با بی اعتنایی برخورد کند.
همانگونه که در مطلب: « پرستاران حق خود را می خواهند» نوشتیم: «حمایت از پرستاران حمایت از سلامت جامعه و زندگی است و لذا از همه مردم ایران می خواهیم که وضعیت پرستاران را درک و با آنان همراهی داشته باشند» امروز هم اعلام می کنیم حمایت گسترده از پرستاران توسط جنبش های پویایی چون سندیکاهای کارگری، بازنشستگان ( تامین اجتماعی، مخابرات، فرهنگیان) به قدرتمندی جنبش اعتراضی عمومی کمک کرده و پرستاران را در عزم خود پایدارتر نموده و موفقیت آنان را تضمین می کند و تاثیر قابل توجهی به جنبش اعتراضی خواهد گذاشت.

حمایت از خواسته های کادر درمان، حمایت از سلامت و زندگی جامعه است و جنبش عمومی مطالباتی را یک قدم به پیش خواهد برد.

سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران
بازنشستگان متحد تهران( فلزکار، بافنده، چاپ، شهاب خودرو، فیلکو)
بازنشستگان مستقل رامهرمز
بازنشستگان مستقل گیلان
بازنشستگان مستقل قزوین
۸ شهریور ۱۴۰۳ 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
مصاحبه خسرو رنجبر از بازنشستگان متحد تهرانی( فلزکار، بافنده، چاپ، شهاب خودرو، فیلکو) با خبرگزاری ایلنا

چرا بازنشستگان کارگری از لیست همسان‌سازی خط خوردند؟ / شرکت‌های شستا را بدون اطلاع و رضایت بیمه‌شدگان نفروشید!

بی‌نصیب گذاشتن بازنشستگان تامین اجتماعی از منابع همسان‌سازی، یک ظلم علیحده است، ما مالیات می‌دهیم اما پول آن خرج دیگران می‌شود!

بازنشستگان تامین اجتماعی در وضعیتی دشوار به سر می‌برند؛ امید چندانی به اجرای متناسب‌سازی در این صندوق نیست؛ ضمن اینکه نگرانی بابت سرنوشت شرکت‌های زیرمجموعه این صندوق بالا گرفته است؛ مدیران تامین اجتماعی و شستا خبر از فروش تعدادی از این شرکت‌ها داده‌اند؛ آیا قرار است بنگاه‌هایی که جزو سرمایه تاریخی کارگران هستند، به سادگی و بدون شفافیت و ارائه اعداد و آمار اقناع‌بخش به فروش برسد؟!
«خسرو رنجبر» فعال صنفی بازنشستگان تامین اجتماعی، به تشریح دغدغه‌های مستمری‌بگیران این صندوق می‌پردازد، او مسائلِ بااهمیتی را طرح می‌کند که باید مدیران جدید تامین اجتماعی مد نظر قرار دهند.
رنجبری قبل از هر چیز به تغییر رویه پرداخت حقوق‌ها اعتراض می‌کند: «تأخیر در پرداخت حقوق بازنشستگان (مستمری) به هیچ عنوان قابل قبول نیست و هیچ عذر و بهانه‌ای در این زمینه پذیرفته نمی‌شود؛ پاسخ بازنشستگان این است که چنانچه مدیران مربوطه توان تامین منابع مالی برای پرداخت به موقعِ حقوق بازنشستگان را ندارند استعفا بدهند و افراد توانمندتر جایگزین شوند؛ نباید در پرداخت مستمری ماهانه‌ی بازنشسته‌ای که یک سوم خط فقر حقوق می‌گیرد، تاخیر شود، عدالت و انصاف نیست».
او با بیان اینکه بازنشستگان از همه سو تحت فشار هستند؛ اضافه می‌کند: اگر مدیران تامین اجتماعی توان تامین به موقعِ منابع برای پرداخت حقوق بازنشستگان را ندارند. لطف بفرمایند به بانک رفاه کارگران که متعلق به سازمان تامین اجتماعی است دستور بدهند تا جرائم وام بازنشستگان به واسطه تاخیر پرداخت مستمری لغو شود، این حداقل کاری‌ست که می‌توانند انجام دهند.
خسرو رنجبر در ادامه به عدم اجرای همسان‌سازی و نامعلوم بودن زمان اجرای آن اعتراض می‌کند: «با وجود گذشت پنج ماه از سال و تامین منابع مالی همسان سازی از طریق افزایش یک درصدیِ مالیات بر ارزش افزوده که تقریباً به همه کالاها و خدمات تعلق می‌گیرد و مرتب به صندوق دولت ریخته می‌شود، چرا این قانون اجرایی نمی‌شود و چرا بارها اعلام کرده‌اند بازنشستگان کارگری باید این یک درصد را بپردازند اما منابع حاصل از آن فقط برای بازنشستگان دولت است؟»
به گفته وی، بی‌نصیب گذاشتن بازنشستگان تامین اجتماعی از منابع همسان‌سازی، یک ظلم علیحده است، ما مالیات می‌دهیم اما پول آن خرج دیگران می‌شود!
«احتمال فروش شرکت‌های شستا، نگرانی دیگر بازنشستگان کارگری‌ ست» خسرو رنجبر با بیان این جمله می‌افزاید: طبق فرمایش جناب آقای عارف نوروزی مدیر عامل شستا، قرار است ۵۸ شرکت کم‌سود به فروش گذاشته شود؛ چند سوال در این رابطه مطرح می‌شود؛ میزان سودآوری شرکت‌های شستا و این ۵۸ شرکت و بیلان مالی آن‌ها چقدر و چگونه است؛ چرا گزارش مالیِ دقیق و شفاف به صاحبان اصلی آن‌ها یعنی کارگران شاغل و بازنشسته ارائه نمی‌دهند؛ چرا این شرکت‌های ادعایی سودده نیستند؛ آیا وقتی آن‌ها را از دولت تحویل گرفتند زیان‌ده بودند؛ اگر اینگونه است، چرا آن‌ها را در عوض مطالبات خود قبول کردند؟
او ادامه می‌دهد: نحوه فروش این ۵۸ شرکت چگونه است، با چه قیمتی و طی چه مکانیسمی قرار است به فروش برسند و پول فروش این ۵۸ شرکت را کجا قرار است هزینه کنند؟
این فعال صنفی بازنشستگان اضافه می‌کند: چرا زمانی که شرکت زیان‌دیده و متضرر هپکو خریداری و یا تهاتر شد و یا شرکت‌های این‌چنینی را به جای بدهی دولت تهاتر کردند، در مورد تزریق نقدینگی در آن‌ها اطلاع‌رسانی نشد؛ آیا امثال این شرکت‌ها با تزریق پول بیمه‌شدگان به سوددهی رسیدند و حالا قرار است دوباره به ثمن بخس به فروش برسند؟
او با تاکید بر اینکه «باید پرسید قصد مدیران از دست اندازی به اموال سازمان تامین اجتماعی که بین‌النسلی و متعلق به تمام کارگران و بازنشستگان است، چیست» تصریح می‌کند: با این تصمیمات نابخردانه، مطمئناً سازمان تامین اجتماعی به سمت ورشکستگی می‌رود؛ مگر سود شرکت‌های شستا نباید نصیب بیمه‌شدگان شود؛ به راستی از کجا و با کدامین منابع مالی می‌توانند پرداختِ مستمری بازنشستگان را تامین اعتبار کنند؟! 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
مصاحبه هادی افشار از بازنشستگان متحد تهران( فلزکار، بافنده، چاپ، شهاب خودرو، فیلکو ) با خبرگزاری ایلنا


منابعِ متناسب‌سازی حقوق بازنشسته تامین اجتماعی از کجا می‌آید: افزایشِ ارزشِ افزوده یا فروشِ اموالِ صندوق؟
شهریور ۸, ۱۴۰۳


به گزارش خبرنگار ایلنا، سال گذشته در مجلس شورای اسلامی جزئیات برنامه هفتم توسعه مطرح شد و در فصل مربوط به بازنشستگان و صندوق‌های بازنشستگی کشور، موضوع متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی و همسان‌سازی مستمری بازنشستگان کشوری و لشگری مطرح شد. در این میان در قانون بودجه سال ۱۴۰۳ مقرر شد بخاطر نبود منابع اقتصادی در خزانه دولت، اجرای این طرح از محل افزایش یک درصد مالیات برارزش افزوده و رساندن میزان ۹ درصدی آن به ۱۰ درصد برای کلیه شهروندان کشور محقق شود. با این وجود بازنشستگان تامین اجتماعی شاهد آن هستند که این طرح در قالب همسان‌سازی برای نیروهای کشوری و لشگری درحال اجراست اما دولت آنان را مستثنی کرده است!

چرا بازنشستگان تامین اجتماعی فرزندخوانده خانواده‌اند؟

هادی افشار (فعال حقوق بازنشستگان و بازنشسته از کارافتاده سازمان تامین اجتماعی) به‌عنوان فردی زیر حداقل بگیر، در این رابطه اظهار می‌کند: واقعیت این است که ما در زمانی دچار بحران معیشتی هستیم که قیمت‌ها نسبت به سال ۱۳۹۶ بین ۲۰ تا ۴۰ برابر افزایش یافته است. تصور کنید بنده در بهار سال ۱۳۹۶ که سکه بهار آزادی ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان و دلار حدود ۴ هزار تومانی بود، دقیقا چیزی حدود ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به‌عنوان بازنشسته با ۲۳ سال سابقه و از کارافتاده زیرحداقل بگیر، دریافت می‌کردم. در واقع با آن حقوق ماهانه یک سکه بهار آزادی و یا ۳۰۰ دلار می‌توانستم بخرم. قیمت مسکن، زمین و گوشت نیز تقریبا با همین شیب تغییر کرده است. امروزه یک سکه بهار آزادی ۴۰ میلیون تومان، و حقوق حدود ۹ میلیون تومانی بنده حدود ۱۵۰ دلار است. این میزان از افزایش چند ده برابری همه چیز طی هفت سال رخ داده و قرار بوده با متناسب‌سازی، اندکی از این شکاف طبق قوانین خود تامین اجتماعی التیام یابد، اما ما بازنشستگان مشمول آن نیستیم. پرسش ما این است که مگر بازنشستگان تامین اجتماعی فرزندخوانده خانواده محسوب می‌شوند که بازنشستگان کشوری و لشگری و فولاد و نفت مشمول افزایش‌های ناشی از همسان‌سازی و متناسب‌سازی می‌شوند اما ما بازنشستگان بخش خصوصی تحت این عنوان که متعلق خود مالک صندوق خودمان هستیم و منابع خودمان را داریم، باید از استفاده از منابع عمومی در افزایش مستمری محروم باشیم؟ اگر مستقل هستیم و منابع خودمان را داریم، چرا نمی‌توانیم مدیران عامل خود را در سازمان مستقر کنیم؟ اگر منابع ما مستقل است و دولت سهمی ندارد، چرا نباید مدیران عامل شرکت‌های شستا که اموال خود ما هستند، توسط بازنشستگان انتخاب شوند؟
او خاطرنشان کرد: ادعای اینکه ما پولی در سازمان تامین اجتماعی نداریم درحالی مطرح می‌شود که با بروزرسانی ریالی با احتساب نرخ اوراق مشارکت امروزه نزدیک به ۹۰۰ هزار میلیارد تومان بدهی دولت به سازمان تامین اجتماعی در پایان سال ۱۴۰۳ است. این میزان بدهی را کاری نداریم، مشکل ما این است که چرا آقای عارف نوروزی، به‌عنوان مدیرعامل شستا در این شرایط سخن از واگذاری، ادغام، تغییر کاربری و انحلال و فروش ۵۸ شرکت (یعنی بیش از یک چهارم کل شرکت‌های شستا) مطرح می‌کند؟ مگر جز این است که این‌ها اموال بازنشستگان بوده و به اعتراف خود آقای نوروزی، تنها کمتر از ۱۰ عدد از ۲۰۰ شرکت شستا زیان ده هستند؟ مدیر دارای قابلیت؛ مدیری است که بتواند شرکت زیان‌ده را به سود برساند. وگرنه حفظ شرایط شرکت سودده که هنر نیست. همین شرکت‌هایی که بخاطر سود کمتر از ۱۰۰۰ میلیارد تومان درحال واگذاری یا تبدیل وضعیت هستند یا قرار است با قیمت‌های نامشخص در بورس عرضه شوند، چرا باید واگذار شوند و مگر نمی‌شود شرکت‌های زیان ده کنونی را به سود رساند؟ صحبت بر سر این است که اگر استاندارد شستا به گفته مسئولان آن چنین است که هر شرکت باید سود بالای ۵۰۰ میلیارد تومانی بدهد، پس این همه انبوه سود که سالانه باید بیش از ۵۰ هزار میلیارد تومان باشد، کجا می‌رود که ما این چنین کمبود منابع داریم؟ مسئله ما این است که ما نیز مانند سایر شهروندان در نتیجه افزایش مالیات بر ارزش افزوده که مبلغی حدود ۱۵۰ هزار میلیارد تومان در سال برای دولت عایدی دارد را از جیب پرداخت می‌کنیم. وقتی همه شهروندان بخاطر بازنشستگان کشور و ناترازی صندوق‌ها مبلغی را پرداخت می‌کنند، بازنشستگان همه دستگاه‌ها نیز باید از متناسب‌سازی به میانجی این مبلغ بهره‌مند باشند؛ نه اینکه آنچنان که مدیرعامل سازمان می‌گوید، بگویند شاید در پایان سال بخشی از متناسب‌سازی برای بخشی از بازنشستگان تامین اجتماعی اجرا شود. این درحالی است که باز هم مشخص نیست وعده ایشان عملیاتی شود! 

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکار مکانیک
اوجگیری یکشنبه های اعتراض!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در ۱۱ شهریور تجمعات اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی رنگ دیگری به خود گرفت و اقشار زحمتکش دیگری را به جنبش اعتراضی اضافه کرده است. طبق معمول همه هفته بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای تهران، رشت، کرمانشاه، شوش، اهواز و بازنشستگان مشهدی نیز این هفته اضافه شدند. در کرمانشاه متحد بازنشستگان تامین اجتماعی و فرهنگی و مخابرات و در تهران نیز بازنشستگان تامین اجتماعی و فرهنگی اعتراض هفتگی خود را برگزار کردند. در تهران شعار:« وعده میدید عمل کو/ دشمنای دروغگو» در واکنش به عدم همسان سازی برای بازنشستگان تامین اجتماعی فریاد زده شد. همچنین شعارهایی در حمایت از پرستاران، آزادی کارگران و بازنشستگان زندانی داده شد. بازنشستگانی که در گرمای شدید با سفرهای های خالی و دروغ های بسیار شنیده شده برای بهبود وضعیت معیشتی و درمانی خود به میدان اعتراض آمده بودند.
اما این همه تجمعات یکشنبه های اعتراض نبود. در اراک کارگران واگن پارس، در بهبهان پرستاران، در اصفهان بازنشستگان فولاد، در ایلام متقاضیان مسکن ملی، در تهران داوطلبان معترض به کنکور و رانندگان تاکسی برقی را هم باید اضافه نمود.
تمامی این تجمعات یک منشأ دارد و آن دروغگویی مسوولین و عمل نکردن به قانون است. مافیا آنچنان در همه عرصه ها جولان می دهد و قانون را زیر پا می نهد که در تمامی این ۴۰ سال دیده نشده بود.
حاکمیت نئولیبرالیسم یعنی این. 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
حمله به کارگران واگن پارس محکوم است!

در ۳۶ مین روز از اعتراضات کارگران واگن پارس که با برخورد سخت نیروی انتظامی روبرو شد، تعدادی از کارگران مجروح و تعدادی روانه بازداشتگاه شدند. اعتراضاتی که برخورد مسوولانه ای از سوی نه مسوولین شهر و نهوزارت کار را در پی نداشته است.
اینکه نیروی انتظامی چه اموزشی در مقابل رویدادهای پیش آمده دیده است به هر حال رفتارش در منظر اجتماعی قابل دفاع نیست. از شلیک به یک بانوی راننده تا برخورد خشونت آمیز با نوجوان افغانستانی و کشته شدن جوان دیگری در بازداشتگاه لاهیجان و امروز هم برخورد خشونت آمیز با کارگران واگن پارس اراک.
نمی دانیم در قاموس مسوولین شهر اراک اصل ۲۷ قانون اساسی که اعتراض و اعتصاب را مجاز دانسته است چه معنایی دارد؟؟ چرا یک مشکل کارگری که به سهولت می تواند توسط وزارت کار، بازرسی کل کشور بررسی و تصمیم درست اتخاذ شود، چنین به گره کوری تبدیل می گردد.
در اطلاعیه قبلی متذکر شدیم که مدیری که می خواهد با قلدری کارخانه را اداره کند نتیجه اش می شود این. که نشانگر عدم تناسب کرسی مدیریت این کارخانه با مدیرش می باشد که یک اعتراض کارگری را به یک بحران شهری تبدیل نموده است. از این اتفاق فقط مافیاست که سود می برد.
حمله نیروهای انتظامی به کارگران خشمگین نشانه بی مسوولیتی کامل مدیران شهری و نداشتن هیچ راهکاری در مقابل خواسته های کارگران واگن پارس است. اصل ۳۹ قانون اساسی:« هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی، یا تبعید شده به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است» می‌داند.
سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران برخوردهای خشونت آمیز دیکته شده به نیروی انتظامی را محکوم کرده و خواهان مجازات مسوولین شهری اراک و کارخانه واگن پارس است. آزادی همه دستگیر شدگان و تسریع در امر بهبودی و مراقبت از مصدومان و عذرخواهی از کارگران واگن پارس را خواستاریم.

سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران
۱۱ شهریور ۱۴۰۳ 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
مصاحبهٔ مازیار گیلانی‌نژاد، مسوول و سخنگوی سندیکای کارگران فلزکار-مکانیک ایران و نمایندهٔ کارگران پروژه‌یی، با سایت خبری«اندیشهٔ نو»

در طول کمپین‌ها از سال 1399 تا کنون 63 کوشندهٔ کارگری پروژه‌یی دستگیر شده‌اند و مجازات‌های مختلفی را تحمل کرده‌اند. عده‌ای از آنان همچنان در زندان‌اند. در کمپین 14-14 نیز دو تن از کوشندگان پروژه‌یی دستگیر شدند که از سرنوشت آنان اطلاعی نداریم. متأسفانه کارگران را با دستگیری، پرونده‌سازی، اخراج، و تهدید مجبور می‌کنند که ارتباط با سندیکا را قطع کنند. با وجود آنکه فعالیت سندیکا بسیار محدود و کوشندگانش زیر فشارهای امنیتی‌اند، کنار کشیدن این کوشندگان ضربهٔ بزرگی به فعالیت‌های سندیکایی است. مگر با این شرایط سندیکا چند کوشنده را در سال می‌تواند آمادهٔ فعالیت‌های صنفی کند؟ اما قدرت لایزال کارگری همیشه رهبران را از دل اعتصاب‌ها بیرون می‌دهد.

متن مصاحبه را می توانید در کانال رسمی تلگرامی و سایت سندیکای کارگران فلزکار مکانیک بخوانید
مصاحبهٔ مازیار گیلانی‌نژاد، سخنگوی سندیکای کارگران فلزکار-مکانیک ایران و نمایندهٔ کارگران پروژه‌یی، با «اندیشهٔ نو»


مازیار گیلانی‌نژاد: درود بر شما و سپاسگزارم از اینکه سایت وزین شما (اندیشهٔ نو) در امر اطلاع‌رسانی دربارهٔ این اعتصاب پیش‌قدم شد.

اندیشهٔ نو: پیش‌زمینهٔ اعتصاب کارگران پروژه‌یی در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی در ایران چه بود؟ چه عواملی باعث شد که کارگران پروژه‌یی نفت و گاز و نیروگاهی کمپین 14-14 را راه اندازی کنند؟ این اقدام از چه زمانی آغاز شده است؟

مازیار گیلانی‌نژاد: شرایط بسیار نامطلوب کاری و رفاهی در پروژه‌های نفت و رعایت نشدن قوانین کار و همچنین بی‌پناهی کارگران این رشته و نبود هیچ تشکیلاتی که کارگران بتوانند برای مشکلاتشان راهکاری بیابند، و نیز درخواست بعضی از کارگران پروژه‌یی، سندیکای فلزکار-مکانیک را از سال 1395 به این فکر انداخت که فعالیت‌های میدانی‌اش را وسیع‌تر کند.

لذا با حضور در یک گروه تلگرامی و آشنا شدن با نحوهٔ زندگی و تلاش این عزیزان، اولین حرکت اعتراضی در تیر 1397 با تجمع کارگران پروژه‌یی در چهارراه عسلویه آغاز گشت که منجر به سرکوب و دستگیری تعدادی از کوشندگان سندیکایی گردید.

با توجه به تجربهٔ این شکست و اخبار خلافکاری‌های پیمانکاران، سازمان‌دهی جدیدی با تأکید بر آموزش‌های سندیکایی آغاز شد که به تشکیل یک جمع 35 نفره از کوشندگان پروژه‌یی منجر شد و کمپین (اعتصاب) سال 1399 کلید زده شد که مهم‌ترین خواستش عقب نیفتادن پرداخت حقوق‌ها و افزایش مزدها طبق نظر این جمع بود. تا آن تاریخ شرکت‌ها از کارگران در قراردادها تعهد می‌گرفتند که تا شش ماه حقوق نخواهند گرفت و اولین پرداختی آنان در صورت داشتن توان مالی کارفرما خواهد بود و حق اعتصاب هم ندارند، وگرنه اخراج و دستمزدشان هم پرداخت نخواهد شد.

ده‌ها هزار کارگر پروژه‌یی به این اعتصاب پیوستند و طی دو ماه همهٔ عقب‌افتادگی‌های مزدها تسویه و افزایش تا حد دو برابر شدن حقوق کارگران محقق شد. در سال 1400، اعتصاب نه‌تنها برای تثبیت عقب نیفتادن پرداخت مزدها، بلکه برای افزایش 40 درصدی مزدها طبق لیست ارائه‌شده از سوی کمپین برای هر رشته صورت گرفت که به کمپین 20/10 و با شعار «نه به بی‌قانونی و گرسنگی» فرارویید که خواستار 20 روز کار و 10 روز مرخصی بود.

با پیوستن 125هزار کارگر پروژه‌یی نفت و گاز و نیروگاهی به این حرکت، بزرگ‌ترین اعتصاب سراسری بعد از انقلاب 57 تاکنون شکل گرفت. در جریان این اعتصاب، جمعی تقریباً شصت نفره‌ به‌نمایندگی از کارگران از جنوب کشور در شهریور به تهران آمدند و همراه با نمایندهٔ‌ سندیکای فلزکار-مکانیک اول به مجلس و سپس به وزارت نفت رفتند و خواست‌هایشان را کتبی به وزارتخانه اعلام نمودند. نمایندهٔ مشخص سندیکا به‌عنوان نمایندهٔ منتخب کارگران پروژه‌یی در این مذاکرات حضور داشت.

اعتصاب سال 1401 برای تثبیت خواست اصلی اجرای 20 روز کار و 10 روز مرخصی و افزایش حقوق‌ها طبق لیست تنظیم‌شده در شورای کارزار (که نمایندهٔ سندیکا نیز فعالانه از آن حمایت می‌کرد) بود. قبل از این اعتصاب، کارگران در ماه کمتر از شش روز به مرخصی می‌رفتند که دو روز آن را در راه بودند و نمی‌توانستند به مشکلات خانوادگی برسند.

در این اعتصاب 65هزار کارگر شرکت کردند که منجر به دعوت نمایندهٔ سندیکا و یکی از کوشندگان پروژه‌یی از سوی شرکت سازه پاد در سایت 2 پتروشیمی بوشهر در عسلویه برای نشستی با پیمانکاران و مدیر منطقه ویژه گشت. نتیجهٔ آن نشست توافق‌نامه‌ای بود که زیر آن را هم ریاست منطقهٔ ویژه و پیمانکاران و هم نمایندگان شورا امضا کردند. مقرر گردید که در قراردادها 20/10 با 8 ساعت کار روزانه اجرا شود و بابت هر ساعت اضافه‌کاری بیش از 8 ساعت مبلغ اضافه‌کاری پرداخت گردد و کارگران برای 10 روز استراحت به خانه‌هایشان بروند. همچنین مقرر شد که افزایش حقوق‌ها، عقب نیفتادن مزدها، و حق بیمهٔ کارگران مطابق با دریافتی و شغل کارگر- و نه به‌عنوان کارگر ساده- رد شود.( بخش اول)  

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸
به‌علاوه، بهبود کیفیت غذا و اسکان، سرویس حمل‌ونقل کولردار و مدرن، و پاکیزگی و بهبود سرویس‌های بهداشتی طبق استاندارد شرکت نفت رعایت شود.

در سال 1402 نیز برای اجرایی شدن مقررات 20/10 و همچنین افزایش ۷۹درصدی مزدها، کارگران از اردیبهشت دست به اعتصاب زدند که «نان برای زندگی، نه جان برای نان» نام گرفت.

از سال گذشته و با پیشنهاد سندیکای کارگران فلزکار-مکانیک ایران موضوع قرار گرفتن همهٔ کارگران [پروژه‌یی] شاغل در نفت و گاز در زیر پوشش شرکت نفت مطرح شد. یعنی کارگران مانند دهه‌های 50 و 60 رسمی باشند و پیمانکاران حذف شوند و مقررات رسمی شرکت نفت در مورد این کارگران اجرا گردد. در نتیجه، شعار 14-14 به میان کارگران برده شد و تبلیغ برای این موضوع در دستور کار همهٔ کوشندگان سندیکایی قرار گرفت.

از اوایل امسال، سندیکای کارگری خواستِ افزایش 35درصدی حقوق را اعلام کرد، ولی پیمانکاران مخالفت کردند و نزدیک به 5هزار کارگر پروژه‌یی را مجبور کردند که در اردیبهشت ۱۴۰۳ اعتصاب کنند. سندیکا و متحدانش در اطلاعیهٔ 3 خرداد 1403کمپین حذف پیمانکاران از عرصه‌های نفت و گاز و «14 روز کار 14 روز مرخصی» را اعلام و تاریخ شروع اعتصاب را اول تیر تعیین کردند.

ا.ن: قراردادهای پیمانکاری تا چه حد در این صنعت رواج دارد و چه موانعی بر سر راه این کمپین و اصولاً فعالیت‌های صنفی ایجاد می‌کند؟

م.گ: متأسفانه قراردادهای موقت بلای جان همهٔ کارگران ایران و کارگران پروژه‌یی شده است. این بدعت ضدّکارگری از زمان دولت آقای رفسنجانی آغاز گشت. امروزه شاید کمتر از 3درصد کارگران رسمی باشند که بیشتر نیروهای رده بالا و با تخصص و کارکنان دفتری را شامل می‌شود. با این نوع قراردادها، کارگران به‌هیچ‌وجه احساس امنیت شغلی ندارند و هر کوشندهٔ صنفی می‌داند که با اولین اعتراض کارش را از دست خواهد داد.

در طول کمپین‌ها از سال 1399 تا کنون 63 کوشندهٔ کارگری پروژه‌یی دستگیر شده‌اند و مجازات‌های مختلفی را تحمل کرده‌اند. عده‌ای از آنان همچنان در زندان‌اند. در کمپین 14-14 نیز دو تن از کوشندگان پروژه‌یی دستگیر شدند که از سرنوشت آنان اطلاعی نداریم. متأسفانه کارگران را با دستگیری، پرونده‌سازی، اخراج، و تهدید مجبور می‌کنند که ارتباط با سندیکا را قطع کنند. با وجود آنکه فعالیت سندیکا بسیار محدود و کوشندگانش زیر فشارهای امنیتی‌اند، کنار کشیدن این کوشندگان ضربهٔ بزرگی به فعالیت‌های سندیکایی است. مگر با این شرایط سندیکا چند کوشنده را در سال می‌تواند آمادهٔ فعالیت‌های صنفی کند؟ اما قدرت لایزال کارگری همیشه رهبران را از دل اعتصاب‌ها بیرون می‌دهد.

ا.ن: رابطۀ این پیمانکاران یا کارفرمایان با دستگاه‌های حکومتی چگونه است. آیا کارگران برای کسب حقوق صنفی‌شان می‌توانند از راه نهادهای دولتی یا قضایی با پیمانکاران و کارفرمایان برخورد کنند؟

م.گ: پیمانکاران کوچک با مافیای نفتی ارتباط آن‌چنانی ندارند. اما شرکت‌های مادر بی‌تردید با مافیا برای تصاحب بخشی از سودهای ده‌ها میلیون دلاری مناقصه‌ها حتماً ارتباط دارند. فقط یک نمونه از آن بالا رفتن قیمت دلار است. شما حساب کنید پیمانکار مادری که قراردادهایش را به دلار می‌بندد با بالا رفتن قیمت دلار، بدون آنکه دست به سیاه و سپید بزند، چقدر سود به دست می‌آورد.

از راه‌های قضایی هم مافیای نفتی این اجازه (برخورد کارگران با پیمانکاران) را نمی‌دهد. ما پرونده‌ای در ادارهٔ کار بوشهر داریم که به ضابطان قضایی وزارت کار و دادگستری اجازهٔ ورود به پتروشیمی را ندادند. این پرونده هنوز در ادارهٔ کار بوشهر موجود است. به‌اضافهٔ اینکه کاغذبازی‌ها کارگران را از شکایت منصرف می‌کند. سندیکای ما ده‌ها نامه و مدرک در ارتباط با خلافکاری‌های پیمانکاران به بازرسی وزارت کار، بازرسی شرکت نفت، حراست مهندسی توسعهٔ نفت (متن)، و بخش آموزش شرکت نفت داد که بتوانیم دو پیمانکار را از پروژه‌ها بیرون کنیم.

ا.ن: موفقیت‌های کمپین 14-14 را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ این کمپین چه دستاوردهایی برای کارگران داشته است؟

م.گ: البته کمپین هنوز در ابتدای راه است، ولی تا امروز بیش از 1000 کارگر با قرارداد 14-14 سر کار رفته‌اند. نه‌تنها کمپین 14-14، بلکه همهٔ کمپین‌ها مهم‌ترین موفقیتشان در این است که کارگر پروژه‌یی فهمید چه قدرتی در اتحاد نهفته است. به همین خاطر، کارگران نه‌فقط در کمپین‌ها، بلکه در طول سال از قدرتشان استفاده و با سودجویی کارفرمایان مقابله می‌کنند.

کمپین‌ها باعث شده‌اند که مزدها افزایش خوبی داشته باشد و مسائل رفاهی کارگران تا حدودی بهتر شود، اما تا اوضاع مطلوب هنوز راه بسیاری در پیش داریم. (قسمت دوم، ادامه دارد)

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸