کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران
2.02K subscribers
1.18K photos
512 videos
88 files
3.76K links
Download Telegram
آستانه تحمل جنبش صنفی نامحدود نیست!

تقریبا یک ماه از اعتراض گسترده پرستاران در نیمه مرداد می گذرد که ظرف ۱۰ روز  پای پرستاران ۱۵ شهر را به اعتصاب باز کرد و بیمارستان‌های بیشتری را به اعتراض واداشت،.
مدتها بود زمزمه غیرقابل تحمل بودن فضای کاری از سوی برخی پرستاران شنیده می‌شد هرچند تشکل‌های شبه‌دولتی تنها نگران برگزاری انتخابات بودند.
امروز می‌بینیم در حالی که پرستاران برخی بیمارستان‌ها توقف موقت اعتصاب را تحت فشار پیگیر نهادهای ویژه اعلام کرده‌اند، پرستاران برخی شهرهای دیگر آرام آرام به اعتصابات می‌پیوندند.
این موج هرچند ممکن است به دلیل سازماندهی ناهماهنگ شهرها، کم‌ تجربگی و نبود یک تشکل‌ مستقل، برای این پرستاران هزینه‌ساز باشد ولی رویکرد جامعه را نسبت به مطالبات پرستاران برای همیشه تغییر داده، به مطالبه‌گری بیشتر دامن زده و همچنان ادامه دارد آنچنان که کادر درمان شهر فسا همراه با فرزندانشان تجمع کردند.

آیا مرگ پروانه به فرو ریختن آستانه تحمل پرستاران انجامید؟

مرگ خانم «پروانه ماندنی» اولین مرگ ناشی از کار در میان پرستاران نبود ولی به باور برخی، هشدار فروریختن آستانه تحمل پرستاران را به صدا در آورد. دو سال پیش از این، با پایان همه‌گیری کرونا پرستاران با امضا کردن خون‌نامه ای نسبت به نقض گسترده حقوق خود هشدار داده بودند و با وجود پیگیری‌های کاملا  مدنی و رسیدن به دستاوردهایی مثال‌زدنی چون تغییر قانون سختی مشاغل، به دلیل نقض اجرای این قوانین همچنان از حقوق خود بی‌بهره ماندند.  پس از آن نیز شاهد موج استعفای دسته‌جمعی پرستاران کشور بوده‌ایم.
از نیمه مردادماه تا این روزها که موج مطالبه‌گری، پای پرستاران بیمارستان‌های دولتی دست‌کم در ۱۷ شهر مشهد، فسا، لامرد، جهرم، زنجان، تبریز، آباده، شیراز، یزد، کنگان، اراک، اهواز، اسلام‌آباد غرب، کرج، و نورآباد ممسنی تهران را به اعتصاب باز کرده و پرستاران شماری از شهرهای به شدت سنتی چون یزد و نی‌ریز را به اعتراض واداشت و حتا پای کارکنان اورژانس را نیز به این اعتراضات باز کرد.
این اعتراضات از حمایت برخی گروه‌های مدنی چون سندیکاهای کارگری، بازنشستگان ، معلمان و دانشجویان نیز بهره‌مند شدند. هرچند پرستاران مسیر دشواری را طی کرده‌اند ولی جنبش اعتراضی عمومی را یک قدم به پیش برده اند.
همانگونه که در نوشته های قبل متذکر شدیم اعتراض ۳ رشته کاری در جامعه حساسیت برانگیز هستند نانوایان، اتوبوسرانی و کادر درمان که به سرعت تاثیر خود را در جامعه و زندگی روزانه مردم باقی می گذارد. و به همین دلیل حاکمیت نمی تواند به این اعتراضات با بی اعتنایی برخورد کند.
همانگونه که در مطلب: « پرستاران حق خود را می خواهند» نوشتیم: «حمایت از پرستاران حمایت از سلامت جامعه و زندگی است و لذا از همه مردم ایران می خواهیم که وضعیت پرستاران را درک و با آنان همراهی داشته باشند» امروز هم اعلام می کنیم حمایت گسترده از پرستاران توسط جنبش های پویایی چون سندیکاهای کارگری، بازنشستگان ( تامین اجتماعی، مخابرات، فرهنگیان) به قدرتمندی جنبش اعتراضی عمومی کمک کرده و پرستاران را در عزم خود پایدارتر نموده و موفقیت آنان را تضمین می کند و تاثیر قابل توجهی به جنبش اعتراضی خواهد گذاشت.

حمایت از خواسته های کادر درمان، حمایت از سلامت و زندگی جامعه است و جنبش عمومی مطالباتی را یک قدم به پیش خواهد برد.

سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران
بازنشستگان متحد تهران( فلزکار، بافنده، چاپ، شهاب خودرو، فیلکو)
بازنشستگان مستقل رامهرمز
بازنشستگان مستقل گیلان
بازنشستگان مستقل قزوین
۸ شهریور ۱۴۰۳ 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
مصاحبه خسرو رنجبر از بازنشستگان متحد تهرانی( فلزکار، بافنده، چاپ، شهاب خودرو، فیلکو) با خبرگزاری ایلنا

چرا بازنشستگان کارگری از لیست همسان‌سازی خط خوردند؟ / شرکت‌های شستا را بدون اطلاع و رضایت بیمه‌شدگان نفروشید!

بی‌نصیب گذاشتن بازنشستگان تامین اجتماعی از منابع همسان‌سازی، یک ظلم علیحده است، ما مالیات می‌دهیم اما پول آن خرج دیگران می‌شود!

بازنشستگان تامین اجتماعی در وضعیتی دشوار به سر می‌برند؛ امید چندانی به اجرای متناسب‌سازی در این صندوق نیست؛ ضمن اینکه نگرانی بابت سرنوشت شرکت‌های زیرمجموعه این صندوق بالا گرفته است؛ مدیران تامین اجتماعی و شستا خبر از فروش تعدادی از این شرکت‌ها داده‌اند؛ آیا قرار است بنگاه‌هایی که جزو سرمایه تاریخی کارگران هستند، به سادگی و بدون شفافیت و ارائه اعداد و آمار اقناع‌بخش به فروش برسد؟!
«خسرو رنجبر» فعال صنفی بازنشستگان تامین اجتماعی، به تشریح دغدغه‌های مستمری‌بگیران این صندوق می‌پردازد، او مسائلِ بااهمیتی را طرح می‌کند که باید مدیران جدید تامین اجتماعی مد نظر قرار دهند.
رنجبری قبل از هر چیز به تغییر رویه پرداخت حقوق‌ها اعتراض می‌کند: «تأخیر در پرداخت حقوق بازنشستگان (مستمری) به هیچ عنوان قابل قبول نیست و هیچ عذر و بهانه‌ای در این زمینه پذیرفته نمی‌شود؛ پاسخ بازنشستگان این است که چنانچه مدیران مربوطه توان تامین منابع مالی برای پرداخت به موقعِ حقوق بازنشستگان را ندارند استعفا بدهند و افراد توانمندتر جایگزین شوند؛ نباید در پرداخت مستمری ماهانه‌ی بازنشسته‌ای که یک سوم خط فقر حقوق می‌گیرد، تاخیر شود، عدالت و انصاف نیست».
او با بیان اینکه بازنشستگان از همه سو تحت فشار هستند؛ اضافه می‌کند: اگر مدیران تامین اجتماعی توان تامین به موقعِ منابع برای پرداخت حقوق بازنشستگان را ندارند. لطف بفرمایند به بانک رفاه کارگران که متعلق به سازمان تامین اجتماعی است دستور بدهند تا جرائم وام بازنشستگان به واسطه تاخیر پرداخت مستمری لغو شود، این حداقل کاری‌ست که می‌توانند انجام دهند.
خسرو رنجبر در ادامه به عدم اجرای همسان‌سازی و نامعلوم بودن زمان اجرای آن اعتراض می‌کند: «با وجود گذشت پنج ماه از سال و تامین منابع مالی همسان سازی از طریق افزایش یک درصدیِ مالیات بر ارزش افزوده که تقریباً به همه کالاها و خدمات تعلق می‌گیرد و مرتب به صندوق دولت ریخته می‌شود، چرا این قانون اجرایی نمی‌شود و چرا بارها اعلام کرده‌اند بازنشستگان کارگری باید این یک درصد را بپردازند اما منابع حاصل از آن فقط برای بازنشستگان دولت است؟»
به گفته وی، بی‌نصیب گذاشتن بازنشستگان تامین اجتماعی از منابع همسان‌سازی، یک ظلم علیحده است، ما مالیات می‌دهیم اما پول آن خرج دیگران می‌شود!
«احتمال فروش شرکت‌های شستا، نگرانی دیگر بازنشستگان کارگری‌ ست» خسرو رنجبر با بیان این جمله می‌افزاید: طبق فرمایش جناب آقای عارف نوروزی مدیر عامل شستا، قرار است ۵۸ شرکت کم‌سود به فروش گذاشته شود؛ چند سوال در این رابطه مطرح می‌شود؛ میزان سودآوری شرکت‌های شستا و این ۵۸ شرکت و بیلان مالی آن‌ها چقدر و چگونه است؛ چرا گزارش مالیِ دقیق و شفاف به صاحبان اصلی آن‌ها یعنی کارگران شاغل و بازنشسته ارائه نمی‌دهند؛ چرا این شرکت‌های ادعایی سودده نیستند؛ آیا وقتی آن‌ها را از دولت تحویل گرفتند زیان‌ده بودند؛ اگر اینگونه است، چرا آن‌ها را در عوض مطالبات خود قبول کردند؟
او ادامه می‌دهد: نحوه فروش این ۵۸ شرکت چگونه است، با چه قیمتی و طی چه مکانیسمی قرار است به فروش برسند و پول فروش این ۵۸ شرکت را کجا قرار است هزینه کنند؟
این فعال صنفی بازنشستگان اضافه می‌کند: چرا زمانی که شرکت زیان‌دیده و متضرر هپکو خریداری و یا تهاتر شد و یا شرکت‌های این‌چنینی را به جای بدهی دولت تهاتر کردند، در مورد تزریق نقدینگی در آن‌ها اطلاع‌رسانی نشد؛ آیا امثال این شرکت‌ها با تزریق پول بیمه‌شدگان به سوددهی رسیدند و حالا قرار است دوباره به ثمن بخس به فروش برسند؟
او با تاکید بر اینکه «باید پرسید قصد مدیران از دست اندازی به اموال سازمان تامین اجتماعی که بین‌النسلی و متعلق به تمام کارگران و بازنشستگان است، چیست» تصریح می‌کند: با این تصمیمات نابخردانه، مطمئناً سازمان تامین اجتماعی به سمت ورشکستگی می‌رود؛ مگر سود شرکت‌های شستا نباید نصیب بیمه‌شدگان شود؛ به راستی از کجا و با کدامین منابع مالی می‌توانند پرداختِ مستمری بازنشستگان را تامین اعتبار کنند؟! 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
مصاحبه هادی افشار از بازنشستگان متحد تهران( فلزکار، بافنده، چاپ، شهاب خودرو، فیلکو ) با خبرگزاری ایلنا


منابعِ متناسب‌سازی حقوق بازنشسته تامین اجتماعی از کجا می‌آید: افزایشِ ارزشِ افزوده یا فروشِ اموالِ صندوق؟
شهریور ۸, ۱۴۰۳


به گزارش خبرنگار ایلنا، سال گذشته در مجلس شورای اسلامی جزئیات برنامه هفتم توسعه مطرح شد و در فصل مربوط به بازنشستگان و صندوق‌های بازنشستگی کشور، موضوع متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی و همسان‌سازی مستمری بازنشستگان کشوری و لشگری مطرح شد. در این میان در قانون بودجه سال ۱۴۰۳ مقرر شد بخاطر نبود منابع اقتصادی در خزانه دولت، اجرای این طرح از محل افزایش یک درصد مالیات برارزش افزوده و رساندن میزان ۹ درصدی آن به ۱۰ درصد برای کلیه شهروندان کشور محقق شود. با این وجود بازنشستگان تامین اجتماعی شاهد آن هستند که این طرح در قالب همسان‌سازی برای نیروهای کشوری و لشگری درحال اجراست اما دولت آنان را مستثنی کرده است!

چرا بازنشستگان تامین اجتماعی فرزندخوانده خانواده‌اند؟

هادی افشار (فعال حقوق بازنشستگان و بازنشسته از کارافتاده سازمان تامین اجتماعی) به‌عنوان فردی زیر حداقل بگیر، در این رابطه اظهار می‌کند: واقعیت این است که ما در زمانی دچار بحران معیشتی هستیم که قیمت‌ها نسبت به سال ۱۳۹۶ بین ۲۰ تا ۴۰ برابر افزایش یافته است. تصور کنید بنده در بهار سال ۱۳۹۶ که سکه بهار آزادی ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان و دلار حدود ۴ هزار تومانی بود، دقیقا چیزی حدود ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به‌عنوان بازنشسته با ۲۳ سال سابقه و از کارافتاده زیرحداقل بگیر، دریافت می‌کردم. در واقع با آن حقوق ماهانه یک سکه بهار آزادی و یا ۳۰۰ دلار می‌توانستم بخرم. قیمت مسکن، زمین و گوشت نیز تقریبا با همین شیب تغییر کرده است. امروزه یک سکه بهار آزادی ۴۰ میلیون تومان، و حقوق حدود ۹ میلیون تومانی بنده حدود ۱۵۰ دلار است. این میزان از افزایش چند ده برابری همه چیز طی هفت سال رخ داده و قرار بوده با متناسب‌سازی، اندکی از این شکاف طبق قوانین خود تامین اجتماعی التیام یابد، اما ما بازنشستگان مشمول آن نیستیم. پرسش ما این است که مگر بازنشستگان تامین اجتماعی فرزندخوانده خانواده محسوب می‌شوند که بازنشستگان کشوری و لشگری و فولاد و نفت مشمول افزایش‌های ناشی از همسان‌سازی و متناسب‌سازی می‌شوند اما ما بازنشستگان بخش خصوصی تحت این عنوان که متعلق خود مالک صندوق خودمان هستیم و منابع خودمان را داریم، باید از استفاده از منابع عمومی در افزایش مستمری محروم باشیم؟ اگر مستقل هستیم و منابع خودمان را داریم، چرا نمی‌توانیم مدیران عامل خود را در سازمان مستقر کنیم؟ اگر منابع ما مستقل است و دولت سهمی ندارد، چرا نباید مدیران عامل شرکت‌های شستا که اموال خود ما هستند، توسط بازنشستگان انتخاب شوند؟
او خاطرنشان کرد: ادعای اینکه ما پولی در سازمان تامین اجتماعی نداریم درحالی مطرح می‌شود که با بروزرسانی ریالی با احتساب نرخ اوراق مشارکت امروزه نزدیک به ۹۰۰ هزار میلیارد تومان بدهی دولت به سازمان تامین اجتماعی در پایان سال ۱۴۰۳ است. این میزان بدهی را کاری نداریم، مشکل ما این است که چرا آقای عارف نوروزی، به‌عنوان مدیرعامل شستا در این شرایط سخن از واگذاری، ادغام، تغییر کاربری و انحلال و فروش ۵۸ شرکت (یعنی بیش از یک چهارم کل شرکت‌های شستا) مطرح می‌کند؟ مگر جز این است که این‌ها اموال بازنشستگان بوده و به اعتراف خود آقای نوروزی، تنها کمتر از ۱۰ عدد از ۲۰۰ شرکت شستا زیان ده هستند؟ مدیر دارای قابلیت؛ مدیری است که بتواند شرکت زیان‌ده را به سود برساند. وگرنه حفظ شرایط شرکت سودده که هنر نیست. همین شرکت‌هایی که بخاطر سود کمتر از ۱۰۰۰ میلیارد تومان درحال واگذاری یا تبدیل وضعیت هستند یا قرار است با قیمت‌های نامشخص در بورس عرضه شوند، چرا باید واگذار شوند و مگر نمی‌شود شرکت‌های زیان ده کنونی را به سود رساند؟ صحبت بر سر این است که اگر استاندارد شستا به گفته مسئولان آن چنین است که هر شرکت باید سود بالای ۵۰۰ میلیارد تومانی بدهد، پس این همه انبوه سود که سالانه باید بیش از ۵۰ هزار میلیارد تومان باشد، کجا می‌رود که ما این چنین کمبود منابع داریم؟ مسئله ما این است که ما نیز مانند سایر شهروندان در نتیجه افزایش مالیات بر ارزش افزوده که مبلغی حدود ۱۵۰ هزار میلیارد تومان در سال برای دولت عایدی دارد را از جیب پرداخت می‌کنیم. وقتی همه شهروندان بخاطر بازنشستگان کشور و ناترازی صندوق‌ها مبلغی را پرداخت می‌کنند، بازنشستگان همه دستگاه‌ها نیز باید از متناسب‌سازی به میانجی این مبلغ بهره‌مند باشند؛ نه اینکه آنچنان که مدیرعامل سازمان می‌گوید، بگویند شاید در پایان سال بخشی از متناسب‌سازی برای بخشی از بازنشستگان تامین اجتماعی اجرا شود. این درحالی است که باز هم مشخص نیست وعده ایشان عملیاتی شود! 

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکار مکانیک
اوجگیری یکشنبه های اعتراض!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در ۱۱ شهریور تجمعات اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی رنگ دیگری به خود گرفت و اقشار زحمتکش دیگری را به جنبش اعتراضی اضافه کرده است. طبق معمول همه هفته بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای تهران، رشت، کرمانشاه، شوش، اهواز و بازنشستگان مشهدی نیز این هفته اضافه شدند. در کرمانشاه متحد بازنشستگان تامین اجتماعی و فرهنگی و مخابرات و در تهران نیز بازنشستگان تامین اجتماعی و فرهنگی اعتراض هفتگی خود را برگزار کردند. در تهران شعار:« وعده میدید عمل کو/ دشمنای دروغگو» در واکنش به عدم همسان سازی برای بازنشستگان تامین اجتماعی فریاد زده شد. همچنین شعارهایی در حمایت از پرستاران، آزادی کارگران و بازنشستگان زندانی داده شد. بازنشستگانی که در گرمای شدید با سفرهای های خالی و دروغ های بسیار شنیده شده برای بهبود وضعیت معیشتی و درمانی خود به میدان اعتراض آمده بودند.
اما این همه تجمعات یکشنبه های اعتراض نبود. در اراک کارگران واگن پارس، در بهبهان پرستاران، در اصفهان بازنشستگان فولاد، در ایلام متقاضیان مسکن ملی، در تهران داوطلبان معترض به کنکور و رانندگان تاکسی برقی را هم باید اضافه نمود.
تمامی این تجمعات یک منشأ دارد و آن دروغگویی مسوولین و عمل نکردن به قانون است. مافیا آنچنان در همه عرصه ها جولان می دهد و قانون را زیر پا می نهد که در تمامی این ۴۰ سال دیده نشده بود.
حاکمیت نئولیبرالیسم یعنی این. 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
حمله به کارگران واگن پارس محکوم است!

در ۳۶ مین روز از اعتراضات کارگران واگن پارس که با برخورد سخت نیروی انتظامی روبرو شد، تعدادی از کارگران مجروح و تعدادی روانه بازداشتگاه شدند. اعتراضاتی که برخورد مسوولانه ای از سوی نه مسوولین شهر و نهوزارت کار را در پی نداشته است.
اینکه نیروی انتظامی چه اموزشی در مقابل رویدادهای پیش آمده دیده است به هر حال رفتارش در منظر اجتماعی قابل دفاع نیست. از شلیک به یک بانوی راننده تا برخورد خشونت آمیز با نوجوان افغانستانی و کشته شدن جوان دیگری در بازداشتگاه لاهیجان و امروز هم برخورد خشونت آمیز با کارگران واگن پارس اراک.
نمی دانیم در قاموس مسوولین شهر اراک اصل ۲۷ قانون اساسی که اعتراض و اعتصاب را مجاز دانسته است چه معنایی دارد؟؟ چرا یک مشکل کارگری که به سهولت می تواند توسط وزارت کار، بازرسی کل کشور بررسی و تصمیم درست اتخاذ شود، چنین به گره کوری تبدیل می گردد.
در اطلاعیه قبلی متذکر شدیم که مدیری که می خواهد با قلدری کارخانه را اداره کند نتیجه اش می شود این. که نشانگر عدم تناسب کرسی مدیریت این کارخانه با مدیرش می باشد که یک اعتراض کارگری را به یک بحران شهری تبدیل نموده است. از این اتفاق فقط مافیاست که سود می برد.
حمله نیروهای انتظامی به کارگران خشمگین نشانه بی مسوولیتی کامل مدیران شهری و نداشتن هیچ راهکاری در مقابل خواسته های کارگران واگن پارس است. اصل ۳۹ قانون اساسی:« هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی، یا تبعید شده به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است» می‌داند.
سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران برخوردهای خشونت آمیز دیکته شده به نیروی انتظامی را محکوم کرده و خواهان مجازات مسوولین شهری اراک و کارخانه واگن پارس است. آزادی همه دستگیر شدگان و تسریع در امر بهبودی و مراقبت از مصدومان و عذرخواهی از کارگران واگن پارس را خواستاریم.

سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران
۱۱ شهریور ۱۴۰۳ 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
مصاحبهٔ مازیار گیلانی‌نژاد، مسوول و سخنگوی سندیکای کارگران فلزکار-مکانیک ایران و نمایندهٔ کارگران پروژه‌یی، با سایت خبری«اندیشهٔ نو»

در طول کمپین‌ها از سال 1399 تا کنون 63 کوشندهٔ کارگری پروژه‌یی دستگیر شده‌اند و مجازات‌های مختلفی را تحمل کرده‌اند. عده‌ای از آنان همچنان در زندان‌اند. در کمپین 14-14 نیز دو تن از کوشندگان پروژه‌یی دستگیر شدند که از سرنوشت آنان اطلاعی نداریم. متأسفانه کارگران را با دستگیری، پرونده‌سازی، اخراج، و تهدید مجبور می‌کنند که ارتباط با سندیکا را قطع کنند. با وجود آنکه فعالیت سندیکا بسیار محدود و کوشندگانش زیر فشارهای امنیتی‌اند، کنار کشیدن این کوشندگان ضربهٔ بزرگی به فعالیت‌های سندیکایی است. مگر با این شرایط سندیکا چند کوشنده را در سال می‌تواند آمادهٔ فعالیت‌های صنفی کند؟ اما قدرت لایزال کارگری همیشه رهبران را از دل اعتصاب‌ها بیرون می‌دهد.

متن مصاحبه را می توانید در کانال رسمی تلگرامی و سایت سندیکای کارگران فلزکار مکانیک بخوانید
مصاحبهٔ مازیار گیلانی‌نژاد، سخنگوی سندیکای کارگران فلزکار-مکانیک ایران و نمایندهٔ کارگران پروژه‌یی، با «اندیشهٔ نو»


مازیار گیلانی‌نژاد: درود بر شما و سپاسگزارم از اینکه سایت وزین شما (اندیشهٔ نو) در امر اطلاع‌رسانی دربارهٔ این اعتصاب پیش‌قدم شد.

اندیشهٔ نو: پیش‌زمینهٔ اعتصاب کارگران پروژه‌یی در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی در ایران چه بود؟ چه عواملی باعث شد که کارگران پروژه‌یی نفت و گاز و نیروگاهی کمپین 14-14 را راه اندازی کنند؟ این اقدام از چه زمانی آغاز شده است؟

مازیار گیلانی‌نژاد: شرایط بسیار نامطلوب کاری و رفاهی در پروژه‌های نفت و رعایت نشدن قوانین کار و همچنین بی‌پناهی کارگران این رشته و نبود هیچ تشکیلاتی که کارگران بتوانند برای مشکلاتشان راهکاری بیابند، و نیز درخواست بعضی از کارگران پروژه‌یی، سندیکای فلزکار-مکانیک را از سال 1395 به این فکر انداخت که فعالیت‌های میدانی‌اش را وسیع‌تر کند.

لذا با حضور در یک گروه تلگرامی و آشنا شدن با نحوهٔ زندگی و تلاش این عزیزان، اولین حرکت اعتراضی در تیر 1397 با تجمع کارگران پروژه‌یی در چهارراه عسلویه آغاز گشت که منجر به سرکوب و دستگیری تعدادی از کوشندگان سندیکایی گردید.

با توجه به تجربهٔ این شکست و اخبار خلافکاری‌های پیمانکاران، سازمان‌دهی جدیدی با تأکید بر آموزش‌های سندیکایی آغاز شد که به تشکیل یک جمع 35 نفره از کوشندگان پروژه‌یی منجر شد و کمپین (اعتصاب) سال 1399 کلید زده شد که مهم‌ترین خواستش عقب نیفتادن پرداخت حقوق‌ها و افزایش مزدها طبق نظر این جمع بود. تا آن تاریخ شرکت‌ها از کارگران در قراردادها تعهد می‌گرفتند که تا شش ماه حقوق نخواهند گرفت و اولین پرداختی آنان در صورت داشتن توان مالی کارفرما خواهد بود و حق اعتصاب هم ندارند، وگرنه اخراج و دستمزدشان هم پرداخت نخواهد شد.

ده‌ها هزار کارگر پروژه‌یی به این اعتصاب پیوستند و طی دو ماه همهٔ عقب‌افتادگی‌های مزدها تسویه و افزایش تا حد دو برابر شدن حقوق کارگران محقق شد. در سال 1400، اعتصاب نه‌تنها برای تثبیت عقب نیفتادن پرداخت مزدها، بلکه برای افزایش 40 درصدی مزدها طبق لیست ارائه‌شده از سوی کمپین برای هر رشته صورت گرفت که به کمپین 20/10 و با شعار «نه به بی‌قانونی و گرسنگی» فرارویید که خواستار 20 روز کار و 10 روز مرخصی بود.

با پیوستن 125هزار کارگر پروژه‌یی نفت و گاز و نیروگاهی به این حرکت، بزرگ‌ترین اعتصاب سراسری بعد از انقلاب 57 تاکنون شکل گرفت. در جریان این اعتصاب، جمعی تقریباً شصت نفره‌ به‌نمایندگی از کارگران از جنوب کشور در شهریور به تهران آمدند و همراه با نمایندهٔ‌ سندیکای فلزکار-مکانیک اول به مجلس و سپس به وزارت نفت رفتند و خواست‌هایشان را کتبی به وزارتخانه اعلام نمودند. نمایندهٔ مشخص سندیکا به‌عنوان نمایندهٔ منتخب کارگران پروژه‌یی در این مذاکرات حضور داشت.

اعتصاب سال 1401 برای تثبیت خواست اصلی اجرای 20 روز کار و 10 روز مرخصی و افزایش حقوق‌ها طبق لیست تنظیم‌شده در شورای کارزار (که نمایندهٔ سندیکا نیز فعالانه از آن حمایت می‌کرد) بود. قبل از این اعتصاب، کارگران در ماه کمتر از شش روز به مرخصی می‌رفتند که دو روز آن را در راه بودند و نمی‌توانستند به مشکلات خانوادگی برسند.

در این اعتصاب 65هزار کارگر شرکت کردند که منجر به دعوت نمایندهٔ سندیکا و یکی از کوشندگان پروژه‌یی از سوی شرکت سازه پاد در سایت 2 پتروشیمی بوشهر در عسلویه برای نشستی با پیمانکاران و مدیر منطقه ویژه گشت. نتیجهٔ آن نشست توافق‌نامه‌ای بود که زیر آن را هم ریاست منطقهٔ ویژه و پیمانکاران و هم نمایندگان شورا امضا کردند. مقرر گردید که در قراردادها 20/10 با 8 ساعت کار روزانه اجرا شود و بابت هر ساعت اضافه‌کاری بیش از 8 ساعت مبلغ اضافه‌کاری پرداخت گردد و کارگران برای 10 روز استراحت به خانه‌هایشان بروند. همچنین مقرر شد که افزایش حقوق‌ها، عقب نیفتادن مزدها، و حق بیمهٔ کارگران مطابق با دریافتی و شغل کارگر- و نه به‌عنوان کارگر ساده- رد شود.( بخش اول)  

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸
به‌علاوه، بهبود کیفیت غذا و اسکان، سرویس حمل‌ونقل کولردار و مدرن، و پاکیزگی و بهبود سرویس‌های بهداشتی طبق استاندارد شرکت نفت رعایت شود.

در سال 1402 نیز برای اجرایی شدن مقررات 20/10 و همچنین افزایش ۷۹درصدی مزدها، کارگران از اردیبهشت دست به اعتصاب زدند که «نان برای زندگی، نه جان برای نان» نام گرفت.

از سال گذشته و با پیشنهاد سندیکای کارگران فلزکار-مکانیک ایران موضوع قرار گرفتن همهٔ کارگران [پروژه‌یی] شاغل در نفت و گاز در زیر پوشش شرکت نفت مطرح شد. یعنی کارگران مانند دهه‌های 50 و 60 رسمی باشند و پیمانکاران حذف شوند و مقررات رسمی شرکت نفت در مورد این کارگران اجرا گردد. در نتیجه، شعار 14-14 به میان کارگران برده شد و تبلیغ برای این موضوع در دستور کار همهٔ کوشندگان سندیکایی قرار گرفت.

از اوایل امسال، سندیکای کارگری خواستِ افزایش 35درصدی حقوق را اعلام کرد، ولی پیمانکاران مخالفت کردند و نزدیک به 5هزار کارگر پروژه‌یی را مجبور کردند که در اردیبهشت ۱۴۰۳ اعتصاب کنند. سندیکا و متحدانش در اطلاعیهٔ 3 خرداد 1403کمپین حذف پیمانکاران از عرصه‌های نفت و گاز و «14 روز کار 14 روز مرخصی» را اعلام و تاریخ شروع اعتصاب را اول تیر تعیین کردند.

ا.ن: قراردادهای پیمانکاری تا چه حد در این صنعت رواج دارد و چه موانعی بر سر راه این کمپین و اصولاً فعالیت‌های صنفی ایجاد می‌کند؟

م.گ: متأسفانه قراردادهای موقت بلای جان همهٔ کارگران ایران و کارگران پروژه‌یی شده است. این بدعت ضدّکارگری از زمان دولت آقای رفسنجانی آغاز گشت. امروزه شاید کمتر از 3درصد کارگران رسمی باشند که بیشتر نیروهای رده بالا و با تخصص و کارکنان دفتری را شامل می‌شود. با این نوع قراردادها، کارگران به‌هیچ‌وجه احساس امنیت شغلی ندارند و هر کوشندهٔ صنفی می‌داند که با اولین اعتراض کارش را از دست خواهد داد.

در طول کمپین‌ها از سال 1399 تا کنون 63 کوشندهٔ کارگری پروژه‌یی دستگیر شده‌اند و مجازات‌های مختلفی را تحمل کرده‌اند. عده‌ای از آنان همچنان در زندان‌اند. در کمپین 14-14 نیز دو تن از کوشندگان پروژه‌یی دستگیر شدند که از سرنوشت آنان اطلاعی نداریم. متأسفانه کارگران را با دستگیری، پرونده‌سازی، اخراج، و تهدید مجبور می‌کنند که ارتباط با سندیکا را قطع کنند. با وجود آنکه فعالیت سندیکا بسیار محدود و کوشندگانش زیر فشارهای امنیتی‌اند، کنار کشیدن این کوشندگان ضربهٔ بزرگی به فعالیت‌های سندیکایی است. مگر با این شرایط سندیکا چند کوشنده را در سال می‌تواند آمادهٔ فعالیت‌های صنفی کند؟ اما قدرت لایزال کارگری همیشه رهبران را از دل اعتصاب‌ها بیرون می‌دهد.

ا.ن: رابطۀ این پیمانکاران یا کارفرمایان با دستگاه‌های حکومتی چگونه است. آیا کارگران برای کسب حقوق صنفی‌شان می‌توانند از راه نهادهای دولتی یا قضایی با پیمانکاران و کارفرمایان برخورد کنند؟

م.گ: پیمانکاران کوچک با مافیای نفتی ارتباط آن‌چنانی ندارند. اما شرکت‌های مادر بی‌تردید با مافیا برای تصاحب بخشی از سودهای ده‌ها میلیون دلاری مناقصه‌ها حتماً ارتباط دارند. فقط یک نمونه از آن بالا رفتن قیمت دلار است. شما حساب کنید پیمانکار مادری که قراردادهایش را به دلار می‌بندد با بالا رفتن قیمت دلار، بدون آنکه دست به سیاه و سپید بزند، چقدر سود به دست می‌آورد.

از راه‌های قضایی هم مافیای نفتی این اجازه (برخورد کارگران با پیمانکاران) را نمی‌دهد. ما پرونده‌ای در ادارهٔ کار بوشهر داریم که به ضابطان قضایی وزارت کار و دادگستری اجازهٔ ورود به پتروشیمی را ندادند. این پرونده هنوز در ادارهٔ کار بوشهر موجود است. به‌اضافهٔ اینکه کاغذبازی‌ها کارگران را از شکایت منصرف می‌کند. سندیکای ما ده‌ها نامه و مدرک در ارتباط با خلافکاری‌های پیمانکاران به بازرسی وزارت کار، بازرسی شرکت نفت، حراست مهندسی توسعهٔ نفت (متن)، و بخش آموزش شرکت نفت داد که بتوانیم دو پیمانکار را از پروژه‌ها بیرون کنیم.

ا.ن: موفقیت‌های کمپین 14-14 را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ این کمپین چه دستاوردهایی برای کارگران داشته است؟

م.گ: البته کمپین هنوز در ابتدای راه است، ولی تا امروز بیش از 1000 کارگر با قرارداد 14-14 سر کار رفته‌اند. نه‌تنها کمپین 14-14، بلکه همهٔ کمپین‌ها مهم‌ترین موفقیتشان در این است که کارگر پروژه‌یی فهمید چه قدرتی در اتحاد نهفته است. به همین خاطر، کارگران نه‌فقط در کمپین‌ها، بلکه در طول سال از قدرتشان استفاده و با سودجویی کارفرمایان مقابله می‌کنند.

کمپین‌ها باعث شده‌اند که مزدها افزایش خوبی داشته باشد و مسائل رفاهی کارگران تا حدودی بهتر شود، اما تا اوضاع مطلوب هنوز راه بسیاری در پیش داریم. (قسمت دوم، ادامه دارد)

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
ا.ن: لطفاً دربارهٔ تجارب عملی به دست آمده از اعتصاب کارگران در بهبود شرایط کاری و مزد بیشتر توضیح دهید.

م.گ: یکی از تجارب خوبی که هم سندیکا و هم کارگران به دست آورده‌اند ایجاد راه‌های ارتباط مؤثرتر است. نام سندیکای کارگران فلزکار-مکانیک برای تقریباً اکثر کارگران پروژه‌یی آشناست و ما را سندیکای کارگری می‌خوانند.

تجربهٔ دیگر استفاده از برخی مشخصه‌های بازار کار به‌ویژه در رابطه با کارگران پروژه‌یی در صنایع نفت و گاز در جنوب است که بدون کمترین درگیری و با ترک محل کار عملاً به کارفرما می‌فهمانند که بدون کارگر مجرّب هیچ پروژه‌ای به نتیجه نخواهد رسید.

تجربهٔ دیگر ارسال اخبار پروژه‌ها و خلافکاری پیمانکاران است، آن هم با کمترین هزینه. پرورش کادرهای باارزش در طول سال با تولید محتوا و نشان دادن راهکار در زمان اعتصاب یا اخراج همراه است.

در مورد شرایط کاری فقط می‌توانم بگویم که مزد کارگران از سال 99 تا کنون به‌مراتب بیشتر و در مواردی چند برابر شده است. کارزار ما برای افزایش مرخصی‌های کارگران پروژه‌یی صنایع نفت و گاز از 10 روز در ماه به 14 روز در ماه پیشرفت خوبی داشته و در حال گسترش است. کیفیت غذا، سرویس‌های بهداشتی، محل خواب، سرویس‌های رفت‌وآمد، و وضع لیست بیمه‌ها تا حدودی بهتر شده است، اما هنوز در حد استاندارد شرکت نفت نیست.

همچنین، حذف دو پیمانکار از پروژه‌های نفت و گاز از راه اطلاع‌رسانی کارگران و تلاش سندیکا صورت گرفته است. مهم آگاهی کارگران به حقوق خودشان است. کارگر پروژه‌یی توانسته است با موفقیت اعتصاب کند و جامعه و خانواده را نیز در کنارش داشته باشد.

ا.ن: برای مقابله با اقدامات اعتصاب‌شکنانهٔ کارفرمایان از چه شیوه‌هایی استفاده شد و موفقیت در این راه تا چه حد بود؟

م.گ: تحریم کارگری شیوهٔ مؤثری برای مقابله با دسیسه‌های پیمانکاران است. با تحریم کردن پروژه‌هایی که با کارگران بدرفتاری می‌کنند و سعی بر کلاهبرداری دارند، عملاً پروژه‌های هدف قرار گرفته با معضل تأمین کارگر روبه‌رو می‌شوند. اعلام تحریم‌ها از سوی سندیکا بلای جان کارفرمایان گشته است و بسیاری از کارفرمایان از این تحریم‌ها می‌ترسند، چون که عملکرد آن تا حدودی موفق بوده است.

بسیاری از کارفرمایان برای آنکه بتوانند تحریم‌های کارگری را دور بزنند شرکت‌هایشان را به نام برادر و یا همسرشان می‌کنند که البته زود دستشان رو می‌شود.

البته باید گفت که بالا بودن آگاهی کارگران بیکار و نرفتن به سر کار برادران اعتصابی‌شان مهم‌ترین شکل مبارزه با کارفرمایان اعتصاب‌شکن است.

ا.ن: آیا نتیجهٔ انتخابات اخیر، یعنی تشکیل دولت مسعود پزشکیان و قول و وعده‌های انتخاباتی او، می‌تواند تأثیری در وضع معیشت و فعالیت‌های صنفی کارگران داشته باشد؟

م.گ: نظر سندیکا این است که سیستم معیوب است و با عوض کردن یک قطعهٔ آن نمی‌توان عملکرد این ماشین تولید دروغ و مولّد اختلاس و رانت را تغییر داد. با عوض کردن برف‌پاک‌کن‌ها موتور معیوب درست نمی‌شود.

ا.ن: آیا سندیکای کارگران فلزکار-مکانیک ایران در مورد کمپین 14-14 با اتحادیه‌های دیگر کشورها در تماس بوده است؟ این اتحادیه‌ها به چه نحوی می‌توانند به این کمپین کمک کنند؟

سندیکای فلزکار-مکانیک ایران از یک دهه پیش عضو کامل اتحادیهٔ جهانی اینداستریال بوده است. همان‌طور که در تمام اقدامات سندیکایی دیگر در این دوره سازمان‌دهی کرده‌ایم، از حمایت اینداستریال و همهٔ نهادهای مرتبط و وابسته‌های آن از سراسر جهان، از جمله اتحادیه‌های کوچک و بزرگ کارگری که در صنایعی مانند نفت و پتروشیمی و خودروسازی فعالیت می‌کنند، برخوردار بوده‌ایم.

در دو ماه گذشته، از رهبری اینداستریال، سندیکای فلزکاران سوئد، و اتحادیه‌های کارگری عرصهٔ انرژی و همچنین صنایع سنگین در کانادا، دانمارک، هند، فرانسه، و استرالیا حمایت مداوم دریافت کرده‌ایم. در بریتانیا شاهد ابتکارها و پیام‌های همبستگی از GFTU (فدراسیون عمومی اتحادیه‌های کارگری) و RMT (سندیکای خوش‌نام و پیشرو رانندگان و کارگران قطار و وسایط حمل‌ونقل زمینی و دریایی بریتانیا) بوده‌ایم.

حمایت آنها برای ما تشویق بزرگی است. در حال حاضر، برای ما کافی است بدانیم که همکاران ما در کشورهای جهان از مبارزهٔ ما، اهداف آن، و شرایط دشوار فعالیت ما آگاه هستند. اینکه ما تنها نیستیم! آگاهی روزافزون بین‌المللی از مبارزهٔ ما منبع انگیزه و افتخار بزرگی برای ما است.

امیدواریم این فعالیت‌ها گسترش و تعمیق پیدا کند.

ا.ن: با سپاس از شما و به امید موفقیت‌های بیشتر برای سندیکای شما و همهٔ کارگران در این مبارزات صنفی. ( پایان) 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در جریان این اعتصاب، جمعی تقریباً شصت نفره‌ به‌نمایندگی از کارگران از جنوب کشور در شهریور به تهران آمدند و همراه با نمایندهٔ‌ سندیکای فلزکار-مکانیک اول به مجلس و سپس به وزارت نفت رفتند و خواست‌هایشان را کتبی به وزارتخانه اعلام نمودند. نمایندهٔ مشخص سندیکا به‌عنوان نمایندهٔ منتخب کارگران پروژه‌یی در این مذاکرات حضور داشت.
گزارش دهی مازیار گیلانی نژاد روی پله های وزارت نفت به نمایندگان کارگران پروژه ای شهریور سال ۱۴۰۰
سه شنبه های اعتراضی نفت، پر خروش تر از همیشه!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، امروز ۱۳ شهریور ۵ مین هفته ای است که کارگران در مجتمع گازی پارس جنوبی دست از کار کشیده و در پالایشگاه‌های ۳,۵,۶,۷,۸,۹,۱۰,۱۱,۱۲ تجمع کردند. هر چند به لحاظ فشارهای امنیتی در بخشی دیگر از پالایشگاه‌ها کارگران نتوانستند اعتراض کنند اما دست از کار کشیدند. با حضور مهندس توکلی مدیریت جدید شرکت ملی گاز ایران در مجتمع پارس جنوبی و تلاش برای آرام نگهداشتن فضای پالایشگاه ها و با تمامی تهدیدهای حراست کارگران پیمانکاری ها، ارکان ثالث، پشتیبانی شرکت های پیمانکاری در همبستگی با کارگران رسمی در سایت ۱ عسلویه، سایت ۲ کنگان و پالایشگاه فجر دست از کار کشیده و با شعارهایی مطالباتشان را مطرح کردند. تلاش حراست برای نگرفتن عکس و فیلم توسط کارگران و اختلاف افکنی بین کارگران در بازگشت به محل کار هم موثر واقع نشد و کارگران تهدید کردند چنانچه فشارهای صورت گرفته افزایش یابد دست به خروج از پالایشگاه‌ها خواهند زد.
کارگران به جد خواستار آزادی و بازگشت به کار حجت رضایی از پارس جنوبی و یاسر احمدی‌نژاد از ملی حفاری هستند و آن را اولویت خود می دانند.
کارگران خواهان اجرای صحیح طرح طبقه بندی مشاغل، پرداخت عادلانه و بدون تبعیض دستمزدها با نیروهای رسمی و قراردادی پیرو توافقات قبلی با وزارت نفت می باشند. ۱۴ روز کار و ۱۴ روز استراحت برای همکاران اداری و پشتیبانی را نیز خواهانند.
آنچه مشهود است تعداد معترضین هر هفته افزایش می‌یابد و شعارهای مشترک همچون ۱۴-۱۴ و طرح طبقه بندی مشاغل نیروهای بیشتری را در بر گرفته و وارد میدان اعتراض می کند. 

همچنانکه گفته ایم سفره همه کارگران یکی است و کارگر متحد همه چیز


ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
گزارش ابراهیم شیخی از کوشندگان سندیکایی و بازنشستگی رامهرمز در خصوص درمان

نقش کانونها در موضوع درمان بازنشستگان  چیست و کجاست؟

اخیرا ریه ام خود به خود سوراخ شد،ضمن اینکه تنها بیمارستان محل سکونتم شهرستان رامهرمز با عنوان بیمارستان مادر رامهرمز حتا از ابتدایی ترین کار کمکهای اولیه یعنی سوراخ کردن از پهلو و خارج شدن هوا از ریه را هم عاجز و ناتوان بود، ......

ادامه مطلب در کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران در تلگرام
گزارش ابراهیم شیخی از کوشندگان سندیکایی کارگری و بازنشستگی شهرستان رامهرمز در خصوص درمان

*نقش کانونها در موضوع درمان بازنشستگان  چیست و کجاست؟*

اخیرا ریه ام خود به خود سوراخ شد،ضمن اینکه تنها بیمارستان محل سکونتم شهرستان رامهرمز با عنوان بیمارستان "مادر رامهرمز" حتی با وجود حضور با تاخیر پنج ساعته دکتر شاهرخ ملکی پزشک جراحی عمومی شیفت بیمارستان از ابتدایی ترین کار کمکهای اولیه یعنی سوراخ کردن از پهلو جهت خارج شدن هوا از ریه را هم عاجز و ناتوان بود،(همکاری نکرد)

اجبارا قبل از شروع بامداد تاریخ  ۹مرداد۱۴۰۳ به همراه خانواده با  ماشین شخصی به بیمارستان جندی شاپور اهواز مراجعه کردم  به محض ورود به اورژانس بیمارستان با راهنمایی واحد تریاژ به  جراحی سی- پی- یو بیمارستان راهنمایی و به مدت  کمتر از ۱۵ دقیقه کار سوراخ و شلنگ گذاری را انجام داد که از واحد سی- پی- یو و یک پرستار جوان همتبار از ایل جلیل طیبی بود تشکر ویژه دارم.

سه روز داخل اورژانس جراحی، چهار روز هم داخل بخش جراحی عمومی بستری بودم پس از یک هفته با رضایت شخصی از بیمارستان دولتی جندی شاپور مرخص و به بیمارستان خصوصی مهر مراجعه با دستور جناب دکتر صادق خدابخشی فوق تخصص جراحی قفسه سینه بستری، تحت عمل جراحی قرار گرفتم و  ۲۴ ساعت بعد از بیمارستان مرخص شدم.

حالا:
من بدو بدو برای دریافت هزینه درمان که به هوای بیمه تکمیلی از بستگان قرض گرفته تا از بیمه تکمیلی پس گرفته شود.

1-یک هفته بعد از ترخیص
مراجعه به بیمارستان برای دریافت فاکتور
2-مراجعه به دفتر کارگزاری تامین اجتماعی.
3-ارجاع مجدد به بیمارستان جهت تائید نهایی مجدد.
4-پس از یک هفته مراجعه به بیمارستان و دریافت فاکتورهای تائید نهایی.
5-مراجعه مجدد  و ثبت در دفتر بیمه کارگزاری تامین اجتماعی.
6-ارجاع به مرکز درمانی تامین اجتماعی.
و.....همچنان پس از یک ماه سیکل بروکراسی ادامه دارد و هنوز به بیمه تکمیلی نرسیده ام.
سوال اینجاست نقش کانونها در دفاع از درمان بیمه گزار کجاست؟چرا اینهمه مکافات؟

سندیکای کارگری:این در حالیست که بیمارستان هایی چون میلاد در تهران و بیمارستان غرضی اصفهان بخش ویژه و لوکس( VIP) در این بیمارستانها برای ثروتمندان و اتباع کشورهای خارجی از جیب بیمه گذران تامین اجتماعی درست کرده اند. 
پول این خدمات ویژه به جیب چه کسی و در چه راهی خرج می شود، شیطان می داند و اعضای هیات مدیره کانون عالی .

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
آیت شیخی پیمانکار نابکار!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، آیت شیخی پیمانکار شرکت تارا در پروژه فلوتاسیون مس خاتون آباد شهر بابک از پیمانکاران دغلکاری است که از سادگی کارگر استفاده نموده و کلاه سر کارگران می گذارد. از جمله اینکه دستمزدی را که با کارگر توافق می کند را هر گونه که دلش میخواهد، تسویه می کند. به ویژه اینکه در زمان تسویه برای اینکه کلاه گشادی سر کارگر بگذارد می گوید اول کارت ورود را تحویل بده و از سایت خارج شو تا برایت پول واریز کنم.
وقتی کارگر از سایت بیرون می رود دیگر دستش به هیچ جایی بند نیست. دستمزد کارگری را که سال گذشته روزی ۲ میلیون پرداخت کرده آن هم با پدرسوخته بازی امسال ۱ میلیون محاسبه کرده است.
از همه کارگران می خواهیم برای این پیمانکار نابکار کار نکنند و تحریم کارگری است.
در ضمن از همه کارگرانی که صابون این پلید به تنشان خورده است تقاضا داریم به دلیل اینکه طرح شکایتی از این پیمانکار در دست جریان است با ما تماس گرفته تا با مدارک بیشتر از این پیمانکار شکایت شود

سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران
۱۵ شهریور ۱۴۰۳ 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
از دستاوردهای کمپین مراقبت کنیم!
 
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، اگر دستاوردهای کارگری را پاس نداریم، باز هم کارفرمایان به دزدی از کارگران مشغول خواهند شد. اولین دستاورد کمپین عقب نیافتادن حقوق ها بود و نباید گذاشت کارفرما دیرکرد حقوق داشته باشد.
خبرها حاکی است که در پتروشیمی سینا در چابهار پیمانکاری های فرجود، آوای جهان بین، لیان هنوز حقوق خردادماه کارگران را واریز نکرده اند. حتا در پیمانکاری جهان بین و لیان کارگرانی که شب عید تسویه کرده اند و چه در اردیبهشت، هنوز عیدی و سنوات شان پرداخت نشده است.
همچنین پیمانکاری طوس آقای بشارتی کیا در معدن مس درالو کرمان نه تنها بیمه کارگران را رد نکرده است بلکه دستمزدهای اردیبهشت و خرداد 7 تن از کارگرانش را هم نپرداخته است که کارگران اقدام به شکایت در اداره کار نموده اند.
باز هم به کارگران می گوییم نگذارید حتا یک روز حقوق تان عقب بیفتد. اگر چنین اتفاقی افتاد سریعن دست از کار کشیده تا تسویه حقوق سرکار نروید و با مطلع کردن سندیکای کارگری و پشتیبانی سندیکا هرچه سریعتر دستمزد هایتان را دریافت کنید. حتا می توانید این عقب افتادن دستمزد را به شرکت مادر و حراست گزارش کنید تا آنها هم فشار بیاورند و حقوق تان را دریافت کنید.       

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 
Forwarded from دانش و کارگر
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فراموش نکنیم زمانی رو
که پرستاران بودند که در بیمارستان ها ماندند و با کرونا جنگیدند و جان هزاران نفر را نجات دادند ؛ آنها ماندند و جنگیدند به خاطر نجات جان مردم

این وضعیت زندگی حق آنها نیست
و اعتراضاتشون به حقه

از اعتراضات پرستاران کشور حمایت کنیم !

بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک:
https://t.me/Knowledge_N_Worker
🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺
یکشنبه های اعتراض قوی تر از همیشه!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، امروز ۱۸ شهریور بازنشستگان در شهرهای تهران، اصفهان، رشت، کرمانشاه، شوش، اهواز طبق روال همه هفته در خصوص بی اعتنایی مسوولین به معیشت و درمان و اجرا نکردن همسان سازی و دروغگویی هر روزه تجمع اعتراضی برگزار کردند. در اهواز ضمن راهپیمایی و تجمع در مقابل اداره کل سازمان شعار:« ما به جز حق نمی خوایم/ صدقه دولت نمی خوایم- پرستار با غیرت حمایت حمایت- ایران پر در آمد/ مسوول بی لیاقت/چه بر سر تو آورد» در شوش بازنشستگان ضمن حمایت از پرستاران و ابطال حکم اعدام شریفه محمدی خواستار داشتن بیمارستان در راستای ماده ۵۴ بوده و نگرانی خود را از انتصاب مدیران ناکارآمد و آشنا نبودن به قوانین حمایتی و مشکلات بازنشستگان اعلام کردند.
در تهران بازنشستگانی تأمین اجتماعی و فولاد که از شهرهای مختلف به جلوی وزارت کار آمده بودند پس از دادن شعارهایی در حمایت از پرستاران و آزادی اسماعیل گرامی به در خواست مدیران به تالار اجتماعات وزارت کار رفته که با ورود به تالار ماموران و حراستی ها به بازنشستگان هجوم آورده و سبب درگیری شدند. فساد نهادینه شده در شستا، وزارت کار، کانونهای بازنشستگی سرسپرده مافیا تحمل تجمعات و اعتراضات کارگری و بازنشستگی را ندارند.
با ورود به تالار، بازنشستگان منتظر وزیر بودند که با آمدن آقای عسگری خود به خشم بازنشستگان دامن زد و شعار :«دروغگو دروغگوی- برو گمشو» مانع از صحبت کردنش شدند که باز هم به درگیری بین بازنشستگان و حراست انجامید. در پایان نمایندگان کارگران فولاد که تا ساعت ۴ بعدازظهر در وزارت کار مانده بودند با معاون وزیر آقای موسوی توافق نامه ای را در خصوص خواسته‌های خود صورت جلسه کرده و با ثبت در وزارت کار مهلت یک هفته ای برای پاسخگویی به وزیر و معاون ایشان دادند.
عدم اجرای همسان سازی برای بازنشستگان تامین اجتماعی ، دست اندازی به صندوق های بازنشستگی توسط مدیران بی عرضه و وضعیت خراب معیشتی و درمانی، بازنشستگان را اینگونه به خروش آورد تا مسوولین بدانند هیچ هاله امنی برایشان وجود ندارد.
شفافیت و اتاق شیشه ای برای همه مسوولین خواست جامعه ایران است. 

ارتباط با ادمین@Sfelezkaran :

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸