اعتراض حق فرزندان ماست!

در روزهای اخیر دانشجویان دانشگاههای کشور برای گرامیداشت همکلاسان کشته شده خود و دیگر جانباختگان سعی کردند مراسم هایی برگزار کنند که طبق معمول حراست و لباس شخصی ها دخالت کرده مراسم مسالمت آمیز دانشجویان را به تشنج کشانده اند تا با عصبانی کردن دانشجویان مطالبه گر، با برنامه ریزی همیشگی، دانشجویان را از درس و مطالبه گری حذف کنند.
طی گزارش روزنامه شرق ۶ اسفند، تاکنون ۱۸۰ دانشجو پیامک تهدید آمیز دریافت کرده اند و حتا بخشی هم به جلسات تفهیم اتهام ۱۵ دقیقه ای برده شده اند.
همه مسوولین ریز و درشت، اعتراض را حق آحاد مردم می دانند ولی معلوم نیست چرا اجرا نمی شود. ساعت ها حرف های قشنگ در رادیو و تلویزیون و صحن مجلس در این مورد زده می شود اما .... به قول معروف:«آفتابه لگن هفت دست شام و نهار هیچی» مسوولین نمی خواهند از این شترمرغ بازی دست بردارند و همچنان شعور مردم را دست کم می گیرند و چشم بر روی برخوردهای خشونت‌آمیز و غیرقانونی در جامعه می بندند.
دانشجویان کارگران فردای ایران هستند. آنان باید برای فردای خود، آینده ای دست یافتنی بسازند و اگر قرار است مطالبه گری برای آینده ای روشن را از امروز آغازگر باشند، می کنند و باز هم ادامه خواهند داد. آزادی و عدالت اجتماعی بخش جدایی ناپذیر زندگی همه انسانهاست.
آیا شاه با کشتار دانشجویان در ۱۶ آذر، توانست موج آزادی‌خواهی و عدالت خواهی را خاموش کند؟؟ که امروز فکر می کنید با درگیری و تهدید و حتا زندان می توان آنان را مهار کرد؟؟
دست از تهدید و پرونده سازی برای دانشجویان بردارید و همه دانشجویان، کارگران، پرستاران، کادر درمان، بازنشستگان و.... را بی درنگ آزاد کنید.
از فرزندانمان دفاع می کنیم و اعتراض را حق آنان و همه مردم ایران می دانیم.
باز هم تکرار می کنیم منافع ملی ما در گروه همبستگی و اتحاد آحاد مردم در لحظه کنونی است.
عفو عمومی برای همه معترضین!

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران
۶ اسفند ۱۴۰۴

ارتباط با ادمین
@S_felezkar

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 

بیمه تکمیلی بیچاره کننده کارگران ذوب آهنی!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، با آمدن بیمه تکمیلی آتیه سازان حافظ به جای بیمه دانا، سرگردانی کارگران ذوب آهنی بیشتر شده است. هرچند که مدیریت قول داده بود که بیمه آتیه سازان بسیار به روز و کارآمد خواهد بود.
بیمه دانا که بیش از ۸ ماه است قراردادش با ذوب آهن تمام شده ولی هنوز مبالغ درمان بدهکار به کارگران را نپرداخته است. از سوی دیگر مدیریت هم هیچ تلاشی برای بازپس گیری طلب کارگران نمی کند.
البته بیمه تکمیلی آتیه سازان حافظ هم به نوعی دردسر تازه ای برای کارگران کشته است. کارگران در نامه هایی که به مدیریت نوشته اند خواستار موارد زیر شده اند:
۱- برنامه ریزی فوری جهت پرداخت مطالبات هزینه های درمان به حساب کارکنان توسط بیمه دانا
۲- برنامه ریزی جهت پرداخت هزینه های درمان به حساب کارکنان از سوی بیمه تکمیل درمان آتیه سازان. این در حالیست که در زمان عقد قرارداد با این بیمه تکمیلی مدیریت قول داد که در عرض یک هفته هزینه ها و پرداخت خواهد شد
۳- برنامه ریزی جهت کاهش زمان پرداخت هزینه های درمان به حساب کارکنان از زمان تحویل مدارک
۴- بستن قرارداد با مراکز چشم پزشکی پارسیان و صدرا
۵- شفافیت در مورد شرایط و ضوابط و پرداخت هزینه های بستری
۶- برای دریافت مدارک بیماری، تعداد پرسنل کم است و افراد باید ساعات طولانی در صف بایستند
۷- مسوولین و کارکنان باید پاسخگوی صحیح به مراجعه کنندگان با اخلاق خوب باشند.

ارتباط با ادمین
@S_felezkar

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 

مصاحبه حسن مرادی از بازنشستگان متحد تهرانی با خبرگزاری ایلنا


چرا عیدی بازنشستگان تامین اجتماعی با تاخیر پرداخت می‌شود؟
کد خبر : 1754281

یک فعال صنفی بازنشستگان تامین اجتماعی گفت: می‌گویند منابع مادی برای پرداخت عیدی بازنشستگان تامین اجتماعی وجود ندارد به همین دلیل عیدی بازنشستگان تامین اجتماعی با تاخیر پرداخت خواهد شد؛ مگر نه اینکه دولت یکی از ابربدهکاران به سازمان تامین اجتماعی طی این سالها است؟

به گزارش خبرنگار ایلنا، براساس مصوبه هیات دولت، مبلغِ عیدی امسال بازنشستگان صندوق‌های مختلف ده میلیون تومان تعیین شده است؛ در روزهای اخیر، عیدی ده میلیون تومانی بازنشستگان کشوری و لشکری پرداخت شده است اما بازنشستگان تامین اجتماعی هنوز در انتظار تامین منابع و واریز عیدی هستند.

۲۷ بهمن ماه، صندوق تامین اجتماعی در اطلاعیه‌ای در ارتباط با زمان پرداخت عیدی اعلام کرد «پیرو مصوبه هیأت دولت مبنی بر افزایش مبلغ عیدی بازنشستگان و در نتیجه افزایش منابع مالی مربوطه، سازمان تأمین اجتماعی در حال تلاش برای تأمین منابع لازم (بویژه از طریق وصول سود سهام شستا و مطالبات از دولت) برای پرداخت عیدی است. لذا جزئیات و زمان دقیق واریز عیدی بازنشستگان و مستمری‌بگیران سازمان تأمین اجتماعی متعاقباً اطلاع‌رسانی خواهد شد».

«حسن مرادی» فعال صنفی بازنشستگان کارگری در رابطه با تاخیر در پرداخت عیدی گفت: همه بازنشستگان عیدی خود را همراه با حقوق یا نهایت با یکی دو روز تاخیر گرفته‌اند به جز بازنشستگان تامین اجتماعی؛ چرا عیدی بازنشستگان تامین اجتماعی که کم‌ترین حقوق و مزایا را دارند و اکثراً زیر خط فقر هستند، با تاخیر پرداخت می‌شود؟!

او افزود: می‌گویند منابع مادی برای پرداخت عیدی بازنشستگان تامین اجتماعی وجود ندارد به همین دلیل عیدی بازنشستگان تامین اجتماعی با تاخیر پرداخت خواهد شد؛ مگر نه اینکه دولت یکی از ابربدهکاران به سازمان تامین اجتماعی طی این سالها است؟ دولت بیش از هزار هزار میلیارد تومان به تامین اجتماعی بدهکار است؛ سوال این است که چرا هیچ زمان اراده‌ای برای پرداخت اصولی این بدهی انباشته وجود نداشته و چه سیاست‌هایی در طول سال‌ها و دهه‌ها تامین اجتماعی را به ورشکستگی و اوضاع بحرانی امروز کشانده؟!

مرادی با بیان اینکه « دولت سالهاست که در جهت تضعیف این سازمان به هر اقدامی دست می‌زند» ادامه داد: در اطلاعیه تامین اجتماعی به سود شرکت‌های شستا اشاره شده؛ شستا را چه کسانی اداره می‌کنند؟ چرا سود کافی به تامین اجتماعی نمی‌رساند؟ چرا بیلان مالی شفافی ندارد و چرا کارگران و بیمه‌شدگان بر عملکرد شرکت‌های شستا نظارت ندارند؟

به گفته وی، بازنشستگان با هزار دریغ و افسوس شاهد آن هستند که منابع تامین اجتماعی در سراشیب افتاده واین صندوق به سمت ورشکستگی می‌رود.

این فعال صنفی بازنشستگان تاکید کرد: سیاست‌های مخرب در قبال تامین اجتماعی، ما بازنشستگان و خانواده هایمان را نگران کرده است. چرا این سازمان که در روزگاری نه چندان دور، یکی از ثروتمندترین صندوق‌های بیمه‌گر و سازمان‌های غیردولتی در منطقه خاورمیانه بود، به این روز افتاده که توان پرداخت عیدی مستمری‌بگیران خود را ندارند؟ چرا با سرنوشت بیش از نیمی از جمعیت کشور این چنین بازی شده است؟!

مرادی در پایان گفت: الان زندگی ما طوری شده که از بازنشستگی خودمان ناراحت و پشیمان هستیم و گاهی می‌گوییم کاش بازنشست نشده بودیم؛ در آن شرایط شاید وضع‌مان بهتر بود. ما بازنشستگان شب عید جیب‌مان خالی‌ست، سرمایه‌هایمان در تامین اجتماعی رو به افول رفته، دولت حق و حقوق ما و بدهی‌های خود به تامین اجتماعی را نمی‌دهد و در نتیجه برای عیدی ده میلیون تومانی که هزینه دو روز اول عید هم نیست، باید منتظر تامین منابع باشیم


ارتباط با ادمین
@S_felezkar

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

*بیاموزیم و به کار ببندیم!*

برای رزمی مشترک جهت فردایی روشن باید علیه امپریالیسم جهانی، فاشیسم نوظهور و ستون پنجم داخلی ائتلاف تشکیل داد تا برآیند نیروهای به سمت عدالت اجتماعی ، صلح ، برابری سمت و سو یابد.
ستون پنجم کسانی هستند که مالیات نمی دهند اما جلوی آزادی بیان، اینترنت آزاد ، تشکیل سندیکاهای کارگری و احزاب سیاسی را گرفته اند.
نمی توان علیه امپریالیسم بود اما ارتجاع داخلی را که سد مهم بر علیه تحولات اجتماعی است را فراموش کرد.
ستون پنجم به جز خرابکاری در سیستم دولتی و دامن زدن به نارضایتی ها در بین مردم، در سیستم اقتصادی دست برده تورم را به نفع یک درصدی های جامعه افزایش داده، دستمزدها را مطابق تورم واقعن موجود ارتقا نمی دهند و کنش‌گران سیاسی ، سندیکایی، زیست محیطی ، مدنی ، زنان، دانشجویان را به دلیل خواست های انسانی به زندان می افکنند. تا ثروت ملی و ثروت کارگران از جمله تامین اجتماعی را به یغما ببرند.

*مازیار گیلانی نژاد *

*کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران*

*یکشنبه های سرفراز اعتراضی پرچمش بالاست!*

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، بازنشستگان مستقل از کانون های بی عرضه بازنشستگی، ۲۴ اسفند در رشت و قزوین دور هم جمع شده و در مقابل اداره کل این شهرها تجمع اعتراضی برگزار کردند.
متاسفانه به دلیل وضعیت جنگی در تهران و سایر شهرها بازنشستگان به میدان نمی توانند بیایند.

ما ضمن سپاسگزاری از این همراهان همیشگی آرزومندیم که هرچه زودتر در کشور عزیزمان ایران صلح برقرار شود.
صلح نان زحمتکشان است. جنگ هم فرزندان زحمتکشان را به آتش افروخته شده سود سرمایه داری می افکند و هم نان مان را می رباید.

*تا حق خود نگیریم، یکشنبه ها می آییم

بازنشستگان متحد تهرانی *


*روابط عمومی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران*

*کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران *

*دستمزدی توهین آمیز برای زحمتکشان!*

در گرما گرم جنگ و در فضایی بسته و بدون هیچگونه اعلام خبری افزایش دستمزدی حقیرانه و ۳ برابر زیر خط فقر به مزدبگیران ایرانی تحمیل شد. آن هم در هنگامه ای که کارگران، پرستاران، آتش نشانان و کلیه مزدبگیران زیر بمبارانی بی امان از سوی دشمن آمریکایی و صهیونیستی، لحظه ای تعطیل نشدند و خودخواسته بر سر کار ماندند و حتا به جای همکارانی که حضور نداشتند تولید را متوقف ننموده که افزایش هم دادند. از خارک تا ذوب آهن، از نیروگاه‌های آذربایجان تا خودرو سازی ها، از فولاد تا بخش های کشاورزی و دامداری، از بابا برقی ها تا عمو پستچی ها و جای جای شهرک های صنعتی، مزدبگیران کشته شدند اما پا پس نکشیدند تا میهن بدون پول و غذا نماند.
وزیرکار سرمایه داران و نوکر مافیای اتاق بازرگانی چنین به ۸۰ درصد مردم ایران پاداش داد: ۶۰ درصد افزایش دستمزد!!! *دستمزدی که ۳ برابر زیر خط فقر است! دستمزدی که همین امسال با افزایش ۳۰۰ تا ۴۰۰ درصدی اقلام خوراکی و پوشاکی و درمانی از قدرت خریدش کاسته شد.*
وزارت کار اعلام کرد:«حداقل دستمزدهای روزانه مزدبگیران از ۳۴۶۳۶۵۶ ریال به ۵۵۴۱۸۵۰ ریال افزایش یافته است یعنی ماهانه ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار و ۵۵۰ تومان. کمک هزینه از ۹۰۰ هزار تومان به ۳ میلیون و حق اولاد از یک میلیون به یک میلیون ۶۶۲ هزار تومان ارتقا یافته است. کارگر مجرد ۲۲ میلیون و ۳۲۵ هزار، یک کارگر با یک فرزند ۲۴ میلیون و ۴۸۸ هزار تومان و یک کارگر با دو فرزند ۲۶ میلیون و ۱۵۰ هزار تومان دریافتی خواهند داشت.» دستمزدی که هیچ نظارتی برای پرداختش نیست.
در کشور عزیزمان ایران، این مافیای پلشت اتاق بازرگانی و وزیران حلقه به گوش ثروتمندان حتا در جنگ هم خواهان سفره های کوچک و بی نان برای زحمتکشان هستند. *آنان امنیت و همدلی را نه در رفاه مردم ایران، نه در اقتصادی شکوفا و قدرتمند و مبتنی بر عدالت اجتماعی که در صنایع نظامی می بینند. این اختلاف دیدگاه است که ۸۰ درصد مردم ایران را در زیر خط فقر می خواهد.*
از نظر ما تلاش برای رفاه زحمتکشان هیچگاه از دستور کار خارج نخواهد شد و در اولویت دوم قرار نخواهد گرفت حتا در زمان جنگ.
در حالی از تمامیت ارضی کشور دفاع و هرگونه تجاوز به میهن کارگری را محکوم می کنیم و برایش از جان می گذریم، اما مبارزه با ستون پنجم دشمن و سیاست های غلط سرمایه داری نئولیبرالی که به گرسنه تر کردن مزدبگیران کمر بسته است را، رها نخواهیم کرد.

*همیشگی باد استقلال و تمامیت ارضی ایران عزیز
زنده باد عدالت اجتماعی

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران
۲۷ اسفند ۱۴۰۴*

*کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران *

*روز ملی شدن صنعت نفت شادباش!*

در تاریخ کشور ما روز ۲۹ اسفند، روز حماسی و به‌یادماندنی است و با بسیاری از اتفاقات تاریخی دیگر تفاوتی آشکار دارد. جنبش تحریم تنباکو، تأسیس دارالفنون، آمدن صنعت چاپ به ایران، تظاهرات مسلحانه زنان در ماجرای التیماتوم انگلیس، وقایعی هستند که در تاریخ نوین آزادی‌خواهی، تاثیری عمیق داشته اند اما هرگز به پای ۳ رویداد مهم ۱۲۰ ساله تاریخ معاصر نخواهد رسید: انقلاب مشروطیت، ملی شدن صنعت نفت، انقلاب ناکام سال ۵۷.
در همه رویدادهای ذکر شده عامل انسانی و ذهنی وجود داشت اما عامل «*تشکل*» فقط در ۳ رویداد گفته شده، دیده می‌شود.
ملی شدن صنعت نفت در جشن روز کارگر ۱۳۲۵ آبادان پی ریزی شد. *یکی از نمایندگان زن شورای متحده مرکزی کارگران و زحمتکشان خوزستان در سخنرانی خود:«خواستار ملی شدن صنعت نفت و کوتاه شدن دست استعمار انگلیس از این صنایع» را اعلام و موجب روندی گردید که به ملی شدن صنعت نفت انجامید.*
این آگاهی عمومی که از دل مبارزات کارگری زحمتکشان برخاست توسط تنها تشکل سراسری کارگری آن روزگار *«شورای متحده مرکزی اتحادیه های کارگران و زحمتکشان ایران»* نمود پیدا کرد و به خواست عمومی و روشنفکری و ملی بدل شد که نشانگر تحولی مهم در جنبش عمومی آزادی‌خواهی بود.
زنده یاد دکتر محمد مصدق رهبر این جنبش گردید و برای دومین بار استعمارگران انگلیسی به دریا ریخته شدند. بار نخست این کار توسط دلاور مردان تنگستانی به رهبری کدخدای ده کوچکی به نام «دلوار»، رییسعلی دلواری انجام یافته بود.
دست استعمارگران از صنایع کلیدی نفت کوتاه شد، اما در واقعیت «*ملی*» نشد. نه در دوران دکتر مصدق، نه در روزگار محمدرضا پهلوی، و نه هم اکنون هیچگاه دخل و خرج صنایع نفت و درآمد حاصله از آن به مردم گزارش نشده است، تا مردم بدانند این *«ثروت ملی مردم ایران»* به چه هزینه هایی صرف می شود.
۲۹ اسفند به این دلیل واقعه ای مهم است که تشکل های مردمی و شناخته شده پشتیبان این امر بودند و به یک خواست ملی و میهنی تبدیل شد. اتحادی بین همه مردم برای این خواست عمومی شکل گرفت و همه مرزهای تفرقه آمیز را در نوردید.
هم اکنون نیز ما به این اتحاد و آگاهی عمومی در کلیه مسایل کشورمان احتیاج داریم. باید از گذشته افتخارآمیز خود درس گرفته و آن را اجرایی کنیم.
۲۹ اسفند روز تجلی اراده خلقی است که رهبرانش از اتحاد و همبستگی درکی درست در شرایط آن روز کشور را داشتند و به این تربیت سیاسی رسیده بودند که برای اصل مهمی چون ملی شدن صنعت نفت باید از مسایل کمتر مهم دیگر گذشت.
ملی شدن واقعی صنعت نفت و ثروت بدست آمده از این صنعت و تقسیم عادلانه بین همه مردم، خواست همیشگی مردم ایران بوده، هست و خواهد بود.

*درود بر طبقه زحمتکش ایران، طبقه راستین مبارزه در راه عدالت اجتماعی
درود و افتخار بر محمد مصدق، رهبر جنبش ملی کردن صنعت نفت
گسترده تر باد اتحاد خلق برای آزادی و برابری


سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران
۲۸ اسفند ۱۴۰۴
*


*کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران *

*امید به زندگی بهتر*

از سال ۲۰۰۰ به بعد دنیا چهره تهاجمی سرمایه داری جهانی را تجربه کرد. حمله به عراق، افغانستان، لیبی نشان داد سرمایه داری چگونه قوانین بین المللی را در نبود یک رقیب قوی، زیر پا می‌گذارد.
از همین سال نه تنها آمریکا بلکه اروپا و ناتو هم در افکار عمومی و بحران های بوجود آمده از سوی سیستم سرمایه داری، آهسته آهسته مشروعیت خود را در افکار عمومی جهانیان از دست دادند. با ظهور اقتصاد چین در معادلات جهانی و بوجود آمدن گروه بندی های اقتصادی در جهان همچون بریکس و به صحنه آمدن کشورهایی چون هند، برزیل، آفریقای جنوبی هم در اقتصاد و هم در سیاست، چند قطبی در جهان شکل گرفت.
با دخالت‌های آشکار ناتو در اروپای شرقی و نادیده گرفتن توافقات با روسیه و پر و بال دادن به فاشیسم در اوکراین ، موضوع میهن پرستی و دفاع از میهن ، معادلات سیاسی را شکل دیگری داد.
در همین راستا الویت انکار ناپذیر در ایران امروز ازادی، حق حاکمیت ملی، عدالت اجتماعی ، حفظ منافع زحمتکشان همچنان در دستور کار کنش‌گران سیاسی و سندیکایی است.
با تجاوز نظامی اسراییل و آمریکا به ایران طی دو مرحله ، گفتمان غالب در ایران امروز *«میهن پرستی»* است. بی تردید بعد پایان جنگ در خلیج فارس معادلات ژئوپلیتیک ، سیاسی، نظامی در جهان تغییری انکار ناپذیر خواهد یافت.
آری امروز تمامی دنیا به امید زندگی بهتر و انسانی روزگار می گذرانند و نقش کنش‌گران سیاسی و اجتماعی در این برهه از تاریخ می تواند تعیین کننده جهت مثبتی در جهان باشد.

*یا سرزمین مادری یا مرگ*

*نوروزتان پیروز

محمد اصلانی
مازیار گیلانی نژاد
*

*کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران *

*صلح بر همه جهان

آمد بهار جان ها
نوروزتان پیروز

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران
۲۹ اسفند ۱۴۰۴

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران*

*چگونگی افزایش دستمزد کارگران و بازنشستگان!
*

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، مطلع شدیم افزایش ۶۰ درصدی حداقل حقوق کارگران فقط برای ششماهه نخست سال منظور شده و در ششماهه دوم هم جلسه ای برای بررسی و افزایش مجدد برگزار می‌شود.

در مورد حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی طبق مذاکراتی که کنش‌گران کرمانشاهی در روز ۲۷ اسفند با آقای اسدی ریاست کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی انجام شد اعلام گردید که:« حقوق بازنشستگان حداقل بگیر ۶۰ درصد و سایر سطوح ۴۵ درصد به اضافه یک میلیون و ۵۸۰ هزار تومان افزایش خواهد یافت»
البته در مورد افزایش مبلغ مزایای بازنشستگان در روز ۵ فروردین با سازمان تامین اجتماعی جلسه ای خواهند داشت.

*بازنشستگان متحد تهرانی

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران *

*گرانی هر روزه کالاهای مصرفی!*

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در سال جدید هم گرانی ها به ویژه در بخش لبنیات و داروها همچنان افزایشی است. یک برگ داروی «کلیدینیوم C» که در سال گذشته ۱۰ هزار تومان بود به ۳۷ هزار تومان رسیده است. یک قالب پنیر که در مهرماه سال گذشته ۴۴ هزار تومان بود به ۱۴۴ هزار تومان افزایش یافته است.
تورم ۳۰۰ درصدی سال گذشته که همچنان در سال جاری هم سیر صعودی دارد، با افزایش ۶۰ درصدی حقوق ها جبران ناپذیر است. این در حالیست که همه مسوولین افزایش قیمت ها را به دلار ربط می دادند و با شناور کردن قیمت ها، نه تنها اتفاق خاصی نیفتاد بلکه غلط بودن این شیوه را برای صدمین بار ثابت کرد.
در بازار دلار فروشان میدان فردوسی دلار به قیمت ۱۴۴ هزار تومان خرید و فروش می شود و حداقل نسبت به ۳ هفته گذشته ۲۰ هزار تومان کاهش قیمت داشته اما گران شدن کالاها همچنان ادامه دارد. هرچند دولت تلاش کرد با یک صحنه سازی و با دادن یک میلیون تومان کالا برگ به مردم موضوع گرانی ها را لوث کند اما واقعیت این است که دولت ناتوان از مهار گرانی هاست. بازدید های نمایشی مسوولین و اعلام اینکه کالاها به وفور در بازار یافت می شود اما از نبود قدرت خرید مردم برای تهیه مایحتاج خود، حرفی نمی زنند.
فضای جنگی نباید آن چنان بر امور کشور مسلط شود که معیشت و دزدی آشکار از جیب ۹۰ درصد مردم به فراموشی سپرده شود. ما در ۸ سال جنگ نه این میزان درآمد نفتی داشتیم و نه این مقدار گرانی چون سیاست های اقتصادی مردم محور بود نه سود محور.
امنیت نه در گرو موشک ها بلکه در گرو ناراضی نشدن مردم نهفته است و بهبود ساختار اقتصادی با سمتگیری رفاه مردم قابلیت اجرایی عمیق و ماندگار دارد. مردمی که در زیر بمباران از خارک گرفته تا ذوب آهن و در همه شرایط بحرانی جورکش مشکلات جامعه از تولید تا دفاع از میهن هستند نباید این چنین گرفتار گرانی شوند.
خاصیت سیستم نئولیبرال حاکم بر کشورها، سود است که در جنگ بهتر می توانند جیب مردم را خالی کنند.
تاخت و تاز مافیای حاکم بر اقتصاد و سیاست که از هر اتفاق، سودهای افسانه‌ای به جیب می زند برایش فرقی نمی کند حاکمیت کنونی در کشور حاکم باشد یا صهیونیست ها و یا آمریکایی‌ها، آنان سود حداکثری خود را می خواهند.
طبق گفته رسانه‌ها درآمدهای نفتی ایران هم اکنون افزایشی بیشتر از جنگ داشته و دلار هم ارزان شده اما این ثروت هرگز بدست مردم نخواهد رسید.

*همبستگی علیه دشمن خارجی و غارتگران داخلی و خواهان سمتگیری اقتصادی و سیاسی مردم محور، تنها راه نجات میهن و رفاه و آبادانی کشور خواهد بود.

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا
۷ فروردین ۱۴۰۵*

*متحد شویم!*

ما بازنشستگان مطالبه گر *«یکشنبه های اعتراضی»* که سالهاست در کف خیابان به دست اندازی های مافیای خانگی به ثروت ملی معترضیم، از بیانیه *«جبهه ملی ایران»* حمایت کرده *اتحاد را رمز پیروزی* بر دشمن خارجی و آیادی داخلیش می دانیم.

*بازنشستگان متحد تهرانی
بازنشستگان مطالبه گر کف خیابان گیلان
بازنشستگان مستقل قزوین
بازنشستگان مستقل رامهرمز
۷ فروردین ۱۴۰۵*


*محکومیت شدید اقدامات تجاوز کارانه امریکا و اسرائیل و سایر کشورهای بیگانه از سوی جبهه ملی ایران*

هم میهنان ، ملت آزاده ایران ؛

در بامداد 9 اسپند ماه 1404 در یک یورش ضد انسانی از سوی امریکا و اسرائیل کشور عزیزمان مورد تازش همه جانبه ای قرار گرفت که فارغ از هر گونه نگرشی نسبت به حاکمیت مستقر که مواضع جبهه ملی ایران به عنوان دیرپا ترین سازمان آزادی خواهی بدان روشن و شفاف است،باید گفت که ما پیروان پیشوا دکتر محمد مصدق که یکی از ارکان و اصول مبارزاتی او،ایستادگی علیه دست درازی های اجنبی بود نمیتوانیم نسبت به آنچه که بر میهن عزیزمان تحمیل شده بی تفاوت باشیم،بویژه آنکه در ابتدای این جنگ آن هم در میانه ی مذاکرات رسمی برای دومین بار،صدها تن از هم میهنان عزیزمان تا کنون جان باخته اند.
چگونه می توان کشتار بی رحمانه بیش از 160 تن دانش آموز بیگناه را در همان ساعات ابتدای این جنگ به دست امریکا و اسرائیل دید و سکوت کرد؟
چگونه باید تخریب و بمب باران منازل مسکونی، بیمارستان ها، ابنیه های تاریخی و فرهنگی، مدارس و مراکز آموزشی و ورزشی و زیرساخت های انرژی و حیاتی کشور را دید و دم بر نیاورد؟
اینجا ایران است،خانه ی پدری ما ایرانیان که در طی هزاران سال برای مانا بودن آن از جان گذشتند و وجب به وجب این خاک رد خون فرزندان خود را به یادگار گذاشتند .

جبهه ملی ایران به پیروی از آموزه های مصدق بزرگ و رسالت تاریخی خود که همانا مبارزه برای استقلال و آزادی است،ضمن تاکید و نقد بی لکنت نسبت به شیوه حکمرانی حاکمان طی چهار دهه در سرکوب منتقدان و زیر پا گذاشتن اصول و حقوق بنیادین شهروندی و دستگیری و زندانی کردن مخالفان و نقض قانون اساسی و اجازه نهاد سازی ندادن ؛ بامحکومیت شدید این تجاوز و اعلام همدردی با خانواده های جانباختگان این جنگ به ویژه مادران و پدران دانش آموزان دبستان میناب،اعلام می کند که همبستگی ملی و باور به ارزش های میهنی و آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی و استفاده از توان تمامی ایرانیان میهن دوست ؛ می تواند یگانه راه برون رفت میهن عزیزمان از این شرایط تاریخی باشد.
ما در جبهه ملی ایران باور و ایمان داریم که از گلوله و لوله ی تفنگ هیچ سرباز بیگانه ای برای ما ایرانیان دموکراسی و آزادی به ارمغان نخواهد آمد و یک ایرانی شرافتمند با هیچ توجیهی نمیتواند خواستار حمله بیگانان به کشورش باشد. با امید به این که جوامع بین المللی نسبت به باز داشتن آمریکا و اسراییل در حمله به کشورمان اقدامات لازم را همراه با محکوم نمودن آغاز کنندگان جنگ را در دستور کار خود قرار دهند.
به دولت های شرق و غرب هشدار می دهیم که ادامه این جنگ نابرابر می تواند پیامدهای انسانی جبران ناپذیری را به ملت ایران و برخی از ملل غرب آسیا تحمیل کرده و منطقه را نیز درگیر هرج و‌مرج, ویرانی و‌کشتار و فرار سرمایه انسانی و مالی نماید .
پاینده ایران
جبهه ملی ایران
6 فروردین 1405

* باز پخش از کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران *

*سکوت کانون های بی لیاقت بازنشستگان!*

با تصویب ۶۰ درصدی حداقل حقوق برای کارگران شاغل، انتظار می رفت کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی به ریاست محمد اسدی و روسای دیگر کانون ها در خصوص افزایش حقوق و سایر مزایای بازنشستگان تامین اجتماعی اطلاع رسانی کنند که متاسفانه سکوت مرگ گرفته و در پستوی خانه خود لم داده اند.
بازنشستگان تامین اجتماعی خواهان روشن شدن وضعیت حقوق، حق عائله مندی، حق مسکن و بیشتر از همه مبلغ همسان سازی برای سال جاری هستند.
با توجه به رها سازی قیمت ها و افزایش ۳۰۰ درصدی اقلام خوراکی، سخت بتوان زندگی حداقل ۲ نفره ای را سامان داد.
ما هر روزه مافیای غارتگر را در قفسه‌های داروخانه‌ها، فروشگاهها، اجاره خانه، گوشت فروشی ها می بینم که چگونه اندوخته های ما را با گران کردن های هر روزه می ربایند.
برای اعتراض به این ستون پنجم دشمن که جنگ را سالهاست به سفره های ما کشانده باید به یکشنبه‌های اعتراضی پیوست و صدای حق خواهی خود را به گوش ناشنوای مسوولین رساند.
برای قطع دست این مافیای دزد خانگی که بطور آشکار و نهان برای ربودن ثروت ملی و اندوخته های ما و گرفتن جان مان در تلاش است، متحد شویم و به بازنشستگان کف خیابان پیوسته یکشنبه های اعتراضی را پرشورتر به پیش ببریم.

*اتحاد اتحاد علیه فقر و فساد

بازنشستگان متحد تهرانی
۸ فروردین ۱۴۰۵
*

*یکشنبه های اعتراضی ادامه دار!

*
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، کوشندگان بازنشستگی گیلانی امروز ۹ فروردین ۱۴۰۵ از ساعت ۱۰ و نیم صبح اولین یکشنبه اعتراضی را در مقابل اداره کل تامین اجتماعی در شهر رشت برگزار کردند تا نشان دهند که همچنان در مورد حق و حقوق خود در هیچ شرایطی کوتاه نخواهند آمد. اگر در شهرهای دیگر بازنشستگان به دلایل فضای جنگی و مخاطرات جانی به میدان نمی آیند، این خواهران و برادران به عنوان نماینده همه بازنشستگان ایران نه تنها به افزایش ۶۰ درصدی حقوق ها معترضند بلکه خواهان افزایش قدرت خرید زحمتکشان با رویکردهای اقتصادی مردمی هستند.
با توجه به نرخ تورم اعلامی توسط مرکز آمار در اسفند ماه نرخ تورم به ۷۱/۸ درصد رسیده بود و تورم خوراکی ها هم به ۱۱۲/۷ درصد بود. با این حال فقط حقوق ها ۶۰ درصد افزایش یافت که متعلق به تورم سال گذشته است و تورم امسال به هیچ وجه در نظر گرفته نشده است.
این بی تردید اعتراض کارگران و بازنشستگان را در پی خواهد داشت و *اعتراضات هفتگی یکشنبه های اعتراضی* را ادامه دار تر خواهد کرد.

*بازنشستگان متحد تهرانی
۹ فروردین ۱۴۰۵*

*کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران *

*صرفه‌جویی یادمان باشد!*

این روزا بچه‌های صنعت برق شب‌ و روز زحمت می‌کشن که چراغ خونه‌هامون روشن بمونه، خدا قوت یادتون نره..
اونها تو این یک ماه خیلی به زحمت افتادن.
خونواده و بخصوص فرزندان شون نگرانند که باباشون زیر بار حملات،خدای نکرده آسیب نبینه.
کاری که بچه های برق الان انجام میدن،برای همه خیلی با ارزش و مهمه.
به خاطر آسایش و آرامش ما از جونشون مایه میگذارند.
راستی صرفه جویی یادتون نره، جدی بگیرید؛ اگه برق نباشه زندگی خیلی سخت میشه.
همه مون می‌تونیم کمکشون کنیم.
ما با بودن اونها خیالمون راحته.

مثل همیشه کنار هم می‌مونیم و ایران رو روشن نگه می‌داریم.

به امید روزهای خوش

*روابط عمومی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران


کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران *

*وقتی به یک کارخانه بزرگ حمله می‌شود!*

وقتی به یک کارخانه بزرگ حمله می شود، تنها آهن و بتن فرو نمی‌ریزد، خاموش شدن کوره‌ها در واقع کم سو شدن زندگی هزاران خانواده فرودست است. جایی که دیروز شعله‌ی کوره‌ها آسمان شب را سرخ می‌کرد، امروز سکوتی سنگین نشسته است؛ سکوتی که نه از خاموشی ماشین‌ها، بلکه از بازایستادن دست‌هایی می‌آید که فولاد را نرم می‌کردند، که سال‌ها چرخ تولید را گردانده بودند.
در حملات اخیر، سه شبکه مهم صنعت فولاد ایران هدف قرار گرفت. نخست مجتمع فولاد مبارکه اصفهان؛ بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد کشور و یکی از بزرگ‌ترین واحدهای صنعتی خاورمیانه. جایی که سالانه بیش از ده میلیون تن فولاد تولید می‌شود و ستون اصلی تأمین ورق‌های فولادی برای صنایع گوناگون است. در کارخانه‌ای که هر دقیقه آن ارزش تولیدی عظیمی دارد، چنین ضربه‌ای به معنای کند شدن نبض زندگی کارگران است.
دومین نقطه، شرکت فولاد خوزستان بود؛ مجموعه‌ای که یکی از اصلی‌ترین مراکز تولید شمش و مواد اولیه فولادی محسوب می‌شود. بخش‌هایی مورد اصابت قرار گرفتند. نتیجه، توقف کامل خطوط تولید بود؛ یعنی در خاموشی فرو رفت. همزمان کارخانه فولاد سفیددشت در چهارمحال و بختیاری نیز که بخشی از زنجیره تولید فولاد کشور و وابسته به گروه مبارکه است، دچار آسیب شد و روند تولید آن با اختلال جدی روبه‌رو گردید.
اگر این کارخانه‌ها را مانند گره‌های اصلی یک شبکه تصور کنیم، ضربه به آن‌ها شبیه بریدن چند رگ حیاتی در بدن اقتصاد صنعتی است. فولاد مبارکه به تنهایی نزدیک به یک‌سوم تولید فولاد کشور را تأمین می‌کند و فولاد خوزستان یکی از پایه‌های اصلی تأمین شمش برای صنایع پایین‌دستی است. وقتی این مراکز آسیب می‌بینند، اثر آن تنها در دیوارهای کارخانه نمی‌ماند؛ موج آن در سراسر اقتصاد پخش می‌شود.
نخستین کسانی که این موج را با تمام وجود حس می‌کنند، همان کسانی هستند که هر روز در کنار کوره‌ها کار می‌کردند. در دو مجتمع اصلی، حدود هفده هزار کارگر به طور مستقیم با توقف یا کاهش شدید فعالیت روبه‌رو شده‌اند. برای بسیاری از آنان کارخانه فقط محل کار نیست؛ محور زندگی است. اجاره خانه، هزینه مدرسه فرزندان، درمان، اقساط، همه چیز به همان حقوق ماهانه وابسته است. وقتی خط تولید می‌ایستد، زمان برای آن‌ها طور دیگری می‌گذرد: هر روز تعطیلی یعنی نگرانی فزاینده.
در آن سوی این ماجرا، صاحبان سرمایه و مدیران بزرگ کارخانه‌ها ایستاده‌اند. آن‌ها نیز زیان می‌بینند، اما ابزارهای جبران دارند: ذخایر مالی، بیمه‌ها، قراردادهای بزرگ، امکان جابه‌جایی سرمایه. اما برای کارگری که تنها سرمایه‌اش نیروی کار اوست، توقف تولید چیزی جز تعلیق زندگی نیست. همین جاست که شکاف میان دو جهان آشکار می‌شود: جهانی که مالک ابزار تولید است و جهانی که با نیروی کار خود آن را به حرکت درمی‌آورد. اما ماجرا به این ۱۷ هزار نفر ختم نمی‌شود. فولاد ماده‌ای است که صدها صنعت دیگر بر آن بنا شده‌اند. از پروژه‌های ساختمانی و پل‌سازی گرفته تا کارخانه‌های خودرو، کارگاه‌های تولید لوله و سازه‌های فلزی. در مجموع گفته می‌شود که زندگی میلیون‌ها نفر به شکل مستقیم یا غیرمستقیم به این زنجیره وابسته است. وقتی تولید فولاد کند می‌شود، پروژه‌های ساختمانی متوقف می‌شوند، کارگاه‌های کوچک مواد اولیه پیدا نمی‌کنند و کارگران بسیاری از واحدهای کوچک از کار بیکار می‌شوند.
در چنین لحظاتی تضادی که در روزهای عادی پنهان است، آشکارتر می‌شود. کارخانه برای مالک آن یک دارایی بزرگ است؛ اما برای کارگری که در گرمای کوره‌ها کار می‌کند، کارخانه چیزی بسیار شخصی‌تر است: جایی که زندگی‌اش به آن گره خورده. خاموش شدن کوره‌ها برای یکی به معنای کاهش سود است و برای دیگری به معنای نگرانی از نان فردا. هرگاه ضربه‌ای به مراکز بزرگ تولید وارد می‌شود، این تضادها با وضوح بیشتری دیده می‌شوند. زیرا در چنین لحظاتی روشن می‌شود چه کسانی بیشترین بار بحران را بر دوش می‌کشند. ماشین‌ها قابل تعمیرند، ساختمان‌ها دوباره ساخته می‌شوند، اما ماه‌هایی که خانواده‌های کارگری در انتظار بازگشت کار می‌گذرانند، به سادگی جبران نمی‌شود.
با این همه، کارگرانی که سال‌ها در کنار کوره‌ها کار کرده‌اند می‌دانند که کارخانه بدون دست‌های آن‌ها دوباره جان نمی‌گیرد. کسانی که بیشترین رنج خاموشی را تحمل کرده‌اند، دوباره کوره‌ها روشن می‌کنند.

ادامه در پایین 👇👇

هر صنعتی هر قدر عظیم و پیچیده در نهایت بر شانه‌های کارگران ایستاده است که آن را زنده نگه می‌دارند.
در این هنگام، دولت در رسانه‌ها در ستایش پایداری و مقاومت شعرسرایی می‌کند، اما دریغ از کمترین قوانین حمایتی برای کارگران. اعلام می‌کنند که بازسازی در جریان است و تولید ادامه می‌یابد، اما این ادعا با واقعیت زندگی کارگران در تعارض است. وقتی وعده بازگشت به کار ماه‌ها طول می‌کشد، عملن گذران معاش با وعده بازسازی ممکن نیست. وقتی هزاران کارگر به‌ راحتی با قراردادهای موقت ـ چه در صنعت فولاد و چه در صنایع پایین‌ دستی آن، و همچنین در دیگر صنایع و مراکز آسیب‌دیده ـ از کار بیکار می‌شوند، احتمالن با صفوف طولانی متقاضیان بیمه بیکاری روبه‌رو خواهیم شد؛ کسانی که ماه‌ها برای دریافت حداقل دریافتی انتظار خواهند کشید. آن حداقل دریافتی نیز با حماقتی (شما بخوان جانبداری تمام عیار دولت از صاحبان سرمایه) مانند حذف ارز ترجیحی، کفاف حتی پنج روز زندگی را هم نخواهد داد. پس از سال‌ها خصوصی‌سازی و بازستاندن قوانین حمایتی از کارگران، در چنین برهه‌هایی همه‌چیز عیان می‌شود.
در همین حال، جنگ‌طلبان فاسدالعقل و پهلوی و دار و دسته‌اش، با شرارت هرچه تمام‌تر، درهایی تازه و محیرالعقول از کثافت و تعفن می‌گشایند. در کنار رقص و هلهله‌ای که برای کشتار ایرانیان برپا کرده‌اند، سوگ سربازان آمریکایی را می‌گیرند و «منتظرالسلطنه» با بلاهت همیشگی‌اش می‌گوید: «خداوند حافظ آمریکا باشد»، درحالی که این سو در ایران، تکه تکه از زیرساخت‌هایمان به خرابه تبدیل می‌شود و ترامپ از عصر حجری کردن ایران دم می‌زند.
*یاد شاعر مردمی سیاووش کسرایی ماندگار که چنین می گوید :
«نفرین بر این دروغ، دروغ هراسناک…
این ذره‌ ذره گرمی خاموش‌ وار ما
یک روز بی‌گمان سر می‌زند به جایی
و خورشید می‌شود.»

*تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا *
*۱۴ فروردین ۱۴۰۵**

*مرگ برای میهن با دستمزدی ۴ برابر زیر خط فقر!*

به گزارش خبرگزاری ها ۴ شرکت پتروشیمی فجر ۱ و ۲ ، امیرکبیر، رجال در منطقه ویژه ماهشهر مورد حمله دشمن آمریکایی اسراییلی قرار گرفته و به دلیل وخامت اوضاع کلیه نیروهای کارگری از منطقه تخلیه شدند. در این حمله تعدادی از کارگران جانباخته و تعداد زیادی مجروح شده اند. این در حالیست که امسال دستمزد این کارگران فقط ۶۰ درصد اضافه شده است که با خط فقر ۴ برابر فاصله دارد.
این همان کارگرانی هستند که از ظلم شرکت های پیمانکاری در عذاب بوده و بارها و بارها در این خصوص اعتراض کردند و دلیل این اعتراض عمده دستمزدی بوده که از کارکردشان نه به جیب خود و نه به خزانه دولت بلکه به جیب دلالان شرکت های پیمانکارانی می رود که در دبی و ترکیه سرمایه گذاری شده است.
این کارگران نه تنها می دانند میهن چیست بلکه می دانند چه هنگام باید به کمکش شتافت و با خون شان نگذارند تولید متوقف شود. اما وزارت کار، شرکت نفت، مجلس از *لایحه حذف شرکت های پیمانکاری* ۵ سال است طفره رفتند و اجازه دادند مافیای پیمانکاری ثروت ملی تولید شده را نه به جیب کارگران و نه به خزانه دولت بلکه به خارج از مرزها ببرند.
این اطلاعاتی نیست که تنها سندیکای کارگران فلزکارمکانیک می داند بلکه همه کارگران نفت و گاز از این دزدی آشکار باخبرند.
چه زمانی باید مافیای بی وطن و دزد را از میهن بیرون انداخت و عرصه نفت و گاز را از وجود چنین شرکت هایی پاک نمود؟؟
چرا نمایندگان مجلسی که هر روز هزاران تعارف تکه پاره می کنند و به همت همین دلیر زنان و مردان درود می فرستند، لایحه *«حذف شرکت های پیمانکاری»* را بعد از ۵ سال اجرایی نمی کند تا خسته نباشید واقعی گفته باشند؟؟

به این کارگران جان‌باخته و مجروح و خانواده هایشان چه تعلق خواهد گرفت؟؟ دریغ از یک تسلیت از سوی کارفرما، همچنان که در مرگ ۵۷ معدنچی گلستانی شاهد بودیم.
*سندیکای کارگران فلزکارمکانیک همچنان در کنار کارگران برای دست یافتن به دستمزدهایی انسانی و روبیدن مافیا از همه عرصه های مختلف پایدار مانده و خواهد ماند.*

*روابط عمومی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک
۱۵ فروردین ۱۴۰۵*

*یکشنبه های اعتراضی توقف ناپذیر است!*

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، امروز ۱۶ فروردین ۱۴۰۵ بازنشستگان گیلانی طبق روال همه هفته در مقابل اداره‌کل تامین اجتماعی در رشت گردهم آمدند. خانم ها و آقایانی که از ساعت ۱۰/۵ تجمع کرده بودند در مورد مشکلات بازنشستگان از جمله افزایش حقوق حقیرانه و مشکلات درمانی به ویژه باز نشدن سایت بیمه تکمیلی در این روزها و سرگردانی بیماران، صحبت کردند.
همچنین گفتگویی در مورد تبعات جنگ و سرکوب جنبش‌های سندیکایی و مدنی بحث و تبادل نظر کردند. یکی از این تبعات فشار به کوشندگان سندیکایی و بازنشستگی در خصوص اعتراضات و خواسته های به حق خود است.
ما افتخار می کنیم که دوستان گیلانی ما به نمایندگی از همه بازنشستگان بویژه شهرهای مقاوم و معترض مانند تهران، هفت تپه، کرمانشاه، اهواز، قزوین در مقابل دست اندازی های مافیای خیمه زده و دزد بر اندوخته های بازنشستگان در تامین اجتماعی، شستا، کانون عالی و کانون های بازنشستگی شهرستان ها همچنان در کف خیابان از دستاوردهای بازنشستگان و زحمتکشان ایران دفاع می کنند.
*همه کارگران سندیکایی ایران و جهان معتقدند که جنگ افروزان هم نانشان و هم جانشان را می خواهند.
پر توان و پرخروش علیه سیاست های خانمان‌سوز امپریالیسم و صهیونیسم و مافیای داخلی.

*بازنشستگان متحد تهرانی **